غنی سازی ماست بادمجان با عصاره الکلی شیرین بیان و اثر آن بر هلیکوباکتر پیلوری

پیام:
چکیده:
هلیکوباکتر پیلوری می تواند عامل بیماری های دستگاه گوارش نظیر ورم معده، زخم معده و سرطان معده باشد. درمان اصلی این بیماری مصرف آنتی بیوتیک است ولی با توجه به طول درمان این بیماری و آسیب های ناشی از مصرف آنتی بیوتیک، نیاز به پیدا کردن درمان های جایگزین احساس می شود که به نظر می رسد استفاده از گیاهان دارویی بهترین جایگزین برای درمان این بیماری باشد. هدف از این تحقیق بررسی اثر غنی سازی ماست بادمجان با عصاره الکلی شیرین بیان بر مهار هلیکوباکتر پیلوری بود. عصاره شیرین بیان با غلظت های 1/0 ، 2/0 ، 3/0 ، 4/0 و 5/0 درصد به نمونه های ماست بادمجان اضافه شد. نمونه شاهد (فاقد عصاره) نیز تهیه گردید. نمونه های ماست به مدت سه هفته در دمای 4 درجه سانتی گراد نگهداری شد. ویژگی های میکروبی، فیزیکوشیمیایی و حسی نمونه های ماست مورد بررسی قرار گرفت. حداقل غلظت بازدارندگی عصاره شیرین بیان به روش میکرودایلوشن علیه هلیکوباکتر پیلوری ppm 7000 و حداقل غلظت کشندگی آن ppm 10000 بود. بیشترین قطر هاله عدم رشد باکتری مربوط به نمونه ماست بادمجان حاوی 5/0 درصد عصاره شیرین بیان بود. با افزودن عصاره شیرین بیان به نمونه های ماست بادمجان، میزان اسیدیته و آب اندازی به طور معنی داری کاهش یافت ( 05/0>p ). افزودن عصاره شیرین بیان موجب بهبود پذیرش کلی حسی نمونه ها شد. در بین نمونه ها، نمونه حاوی 5/0 درصد عصاره شیرین-بیان به عنوان تیمار برتر انتخاب گردید. بنابراین ماست بادمجان حاوی عصاره شیرین بیان ضمن داشتن یک کیفیت حسی مطلوب، می تواند در مهار هلیکوباکتر پیلوری موثر باشد.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
81 -92
لینک کوتاه:
magiran.com/p1947065 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.