تعیین قابلیت اراضی برای توسعه کشاورزی و مرتع‏داری مناطق روستایی حوضه آبخیز ساری- قمیش استان اردبیل

پیام:
چکیده:
هدف پژوهش حاضر مقایسه روش های دکتر مخدوم و تحلیل سلسله‏مراتبی- فازی برای ارزیابی توان بوم‏شناختی حوزه آبخیز ساری قمیش استان اردبیل برای انجام فعالیت‏های کشاورزی و مرتع‏داری بود. بعد از مشخص شدن معیارهای ارزیابی، از روش AHP برای وزن‏دهی و از روش فازی در محیط نرم‏افزار Idrisi Selva برای هم‏مقیاس‏سازی لایه‏ها استفاده شد. در روش تحلیل سیستمی مخدوم، با تلفیق لایه‏های اطلاعاتی، نقشه یگان های بوم‏شناختی منطقه به همراه جدول ویژگی های واحد، تهیه و منطقه ارزیابی شد، و طبقات مختلف کشاوری و مرتع‏داری مشخص شدند. طبق نتایج به‏دست آمده، در روش تحلیل سلسله‏مراتبی- فازی، 9/3532 هکتار (94/65 درصد) و در روش تحلیل سیستمی 2/635 هکتار (85/11 درصد) از منطقه توان توسعه کشاورزی دارد؛ همچنین، در مقایسه با روش تحلیل سیستمی، روش تحلیل سلسله‏مراتبی دارای انعطاف‏پذیری بیشتر و نیز مطابقت بیشتر با وضعیت موجود کاربری اراضی در منطقه بوده و از این‏رو، بهتر است در مطالعات ارزیابی سرزمین، از این روش استفاده شود.
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل
زبان:
فارسی
صفحات:
89 -111
لینک کوتاه:
magiran.com/p1959796 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!