اعطای پناهندگی به مجرمان سیاسی در پرتو دکترین، اسناد و رویه قضایی بین المللی

چکیده:
موضوع اعطای پناهندگی به ‌ویژه پناهندگی دیپلماتیک به مجرمان سیاسی، یکی از مباحث مهم مطروحه در فضای سیاسی و حقوقی جامعه بین‌المللی در دو قرن معاصر است که به جهت وقوع جنگ‌ها، کودتاها و انقلاب‌ها، اهمیت زیادی یافته است. بنا بر اعلامیه جهانی حقوق بشر (1948) و کنوانسیون مربوط به وضعیت پناهندگان (1951)، اشخاصی که به جهت داشتن دیدگاه سیاسی مخالف با منویات دولت متبوع خود در معرض تعقیب و آزار هستند، می‌توانند از دولت‌های دیگر درخواست اعطای پناهندگی نمایند، البته به شرطی که پیش‌تر مرتکب جرائم جنگی یا جرائم مهم غیرسیاسی نشده باشند. علی‌رغم اینکه در اصول و قواعد کلی حقوق بین‌الملل در باب اعطای پناهندگی دیپلماتیک (فرا سرزمینی) به مجرمان سیاسی از سوی سفارتخانه‌ها سخنی به میان نیامده، اما بر اساس اسناد بین‌المللی خاص منطقه‌ای آمریکای لاتین از جمله کنوانسیون پناهندگی دیپلماتیک مونته ویدئو (1933) و کاراکاس (1954) این حق مورد شناسایی قرار گرفته است. به ‌طوری که برخی از حقوقدانان معتقدند که این حق و البته نه تکلیف سفارتخانه‌ها، به ‌عنوان عرف منطقه‌ای آمریکای لاتین قابل مشاهده است. در پژوهش حاضر سوال اصلی این است، اعطای پناهندگی به مجرمان سیاسی در پرتو دکترین، اسناد و رویه قضایی بین‌المللی چگونه می‌باشد؟
زبان:
فارسی
صفحات:
11 -41
لینک کوتاه:
magiran.com/p2020063 
روش‌های دسترسی به متن این مطلب
اشتراک شخصی
در سایت عضو شوید و هزینه اشتراک یک‌ساله سایت به مبلغ 300,000ريال را پرداخت کنید. همزمان با برقراری دوره اشتراک بسته دانلود 100 مطلب نیز برای شما فعال خواهد شد!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی همه کاربران به متن مطالب خریداری نمایند!