تاثیر تمرین هوازی به همراه مصرف کورکومین بر بیان ژن شاخص های آپوپتوزی بافت کبد موش های سرطانی القایی پستان در فاز درمان با دوکسوروبیسین: یک مطالعه تجربی

پیام:
نوع مقاله:
مقاله پژوهشی/اصیل (دارای رتبه معتبر)
چکیده:
زمینه و هدف

شیمی درمانی عوارض زیادی بر بافت هایی مثل کبد دارد. هدف تحقیق حاضر تعیین تاثیر تمرین هوازی و کورکومین بر  بیان ژن شاخص های آپوپتوزی بافت کبد موش های سرطانی در فاز درمان با دوکسوروبیسین بود.

مواد و روش ها

تحقیق حاضر از نوع تجربی می باشد. 36 سر موش ماده Balb/c با وزن 2±20 گرم به صورت تصادفی به شش گروه تقسیم شدند. کنترل سالم 1G، گروه کنترل سرطانی 2G، گروه بیمار+تیمار (مصرف داروی دکسوروبیسین) 3G، بیمار+تیمار+تمرین هوازی 4G٬ گروه بیمار+تیمار+مکمل 5G و گروه بیمار+تیمار+مکمل+تمرین هوازی 6G. جهت القاء سرطان پستان، رده سلولی 4T1 استفاده شد. دوکسوروبیسین به صورت داخل صفاقی در روزهای 21،14،7،1 و 28 تزریق شد و کورکومین، به حیوانات خورانده شد. تمرین هوازی شامل30 دقیقه دویدن با شدت60-40 درصد بیشینه سرعت، پنج روز در هفته به مدت 6 هفته بود. تمرینات در هفته اول با سرعت 14 متر در دقیقه و در هفته دوم به16 متر و در نهایت به 18 متر در دقیقه رسید. برای آنالیز داده ها از آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد.

یافته ها

اثر کورکومین و تمرین هوازی بر بیان ژن کاسپاز-3 (0001/0=P)، (0001/0=P) Bcl2 از نظر آماری معنی دار بود. در گروه 6 میزان بیان ژن  Bcl2نسبت به گروه های دیگر افزایش داشت و کاسپاز-3 در گروه 5 و 6 نسبت به گروه 2 کاهش پیدا کرده بود.

نتیجه گیری

احتمالا تمرین هوازی به همراه مصرف نانوکورکومین در فاز درمانی با دوکسوروبیسین سازگاری های لازم برای مهار یا توقف آپوپتوز را در بافت کبد موش های مبتلا به سرطان پستان فراهم می کند.

زبان:
فارسی
صفحات:
433 -448
لینک کوتاه:
magiran.com/p2464390 
برخی از خدمات از جمله دانلود متن مقالات تنها به مشترکان مگیران ارایه می‌گردد. شما می‌توانید به یکی از روش‌های زیر مشترک شوید:
اشتراک شخصی
با عضویت و پرداخت آنلاین حق اشتراک یک‌ساله به مبلغ 700,000ريال می‌توانید 100 عنوان مطلب دانلود کنید!
اشتراک سازمانی
به کتابخانه دانشگاه یا محل کار خود پیشنهاد کنید تا اشتراک سازمانی این پایگاه را برای دسترسی نامحدود همه کاربران به متن مطالب تهیه نمایند!
توجه!
  • دسترسی به متن مقالات این پایگاه در قالب ارایه خدمات کتابخانه دیجیتال و با دریافت حق عضویت صورت می‌گیرد و مگیران بهایی برای هر مقاله تعیین نکرده و وجهی بابت آن دریافت نمی‌کند.
  • حق عضویت دریافتی صرف حمایت از نشریات عضو و نگهداری، تکمیل و توسعه مگیران می‌شود.
  • پرداخت حق اشتراک و دانلود مقالات اجازه بازنشر آن در سایر رسانه‌های چاپی و دیجیتال را به کاربر نمی‌دهد.