فهرست مطالب

دامپزشکی ایران - پیاپی 49 (زمستان 1394)
  • پیاپی 49 (زمستان 1394)
  • تاریخ انتشار: 1394/12/23
  • تعداد عناوین: 12
|
  • سمیه ایرجی، رامین مناف فر، ابوالقاسم اسماعیلی فریدونی، صمد زارع صفحات 5-11
    به منظور شناسایی چندشکلی (پلی مورفیسم) موجود در ژن هورمون رشد در ماهی قزل آلای رنگین کمان، تعداد 20 نمونه ی مختلف از دو نژاد ایرانی و فرانسوی تهیه و استخراج DNA به روش CTAB انجام گرفت. واکنش زنجیره ای پلیمراز ((PCR جهت تکثیر قطعه ی bp1825 ژن هورمون رشد انجام و قطعه ی تکثیر شده با استفاده از آنزیم های شاخص (Tag I، Hinf I،Mbo 1، Alu I، Hin III، Hpa II و Nde I) تحت هضم آنزیمی و الکتروفورز با ژل آگارز 3 درصد قرار گرفت. در بررسی برش آنزیمی محصول PCR، دو آنزیم Tag I و Alu I توانستند چندشکلی در الگوی برش آنزیمی در ناحیه ی bp450 و bp600 در آنزیم Alu I وbp 500 در آنزیم Tag I مابین جمعیت ماهیان ایرانی و فرانسوی را نمایان سازند. بر اساس نتایج، به نظر می رسد که آنزیم های AluI و Tag I می توانند به عنوان مارکرهای مولکولی مناسب برای شناسایی این دو جمعیت استفاده شده و در صنعت آبزی پروری برای تشخیص دو جمعیت قزل آلای وارداتی و بومی مفید واقع گردند.
    کلیدواژگان: ژن هورمون رشد، PCR، RFLP، ماهی قزل آلای رنگین کمان
  • علی پیرمحمدی، محسن دانشیار، پرویز فرهومند صفحات 12-25
    تنش گرمایی از طریق ایجاد تغییرات فیزیولوژیک در بدن باعث بدتر شدن عملکرد در طیور می گردد. این تحقیق به منظور بررسی تاثیر پودر گیاهان آویشن و پونه در جیره ی جوجه های گوشتی بر عملکرد، خصوصیات لاشه و برخی فراسنجه های خونی در شرایط تنش گرمایی دوره ای صورت گرفت. دویست قطعه جوجه ی نر یک روزه سویه ی راس در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تیمار و 5 تکرار به ازای هر تیمار (10 جوجه در هر تکرار) استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره ی شاهد، 5/0 درصد پونه، 5/0 درصد آویشن و 5/0 درصد مخلوط آویشن و پونه بودند. نتایج نشان داد که وزن گیری در دروه ی پایانی و کل دوره با مصرف همه ی تیمارهای آزمایشی در مقایسه با شاهد افزایش پیدا می نماید (05/0P<). مصرف آویشن و مخلوط آویشن و پونه باعث کاهش ضریب تبدیل خوراک شدند (05/0P<). مصرف همه ی تیمارهای آزمایشی منجر به افزایش چربی حفره ی بطنی گردید ولی میزان افزایش ناشی از مصرف آویشن بالاتر از مقدار مربوط به پونه و یا مخلوط پونه و آویشن بود (05/0P<). مصرف پونه به تنهایی میزان تری گلیسرید خون را در مقایسه با سایر تیمارهای آزمایشی افزایش داد (05/0P<). هم چنین مصرف آویشن و پونه باعث کاهش اوره خون گردید (05/0P<). به علاوه جوجه های دریافت کننده ی آویشن هماتوکریت بالاتری در مقایسه با جوجه های دریافت کننده ی تیمار شاهد و دریافت کننده ی پونه داشتند (05/0P<). به طور کلی مصرف مجزا یا توام پودر آویشن و پونه احتمالا از طریق بهبود هضم خوراک و هم چنین کاهش آسیب های کلیوی باعث بهبود وزن گیری و ضریب تبدیل خوراک می گردد.
    کلیدواژگان: آویشن، پونه، ضریب تبدیل خوراک، تری گلیسرید، وزن گیری
  • حسین حمیدی نجات، محمد راضی جلالی، آریا رسولی، مرتضی نورمحمدی صفحات 26-33
    تیلریا آنولاتا یکی از تک یاخته های خونی منتقل شونده توسط کنه های سخت در گاو و گاومیش است که باعث ایجاد تیلریوزیس گرمسیری در گاوان آلوده می شود. این بیماری به عنوان یکی از بیماری های مهم به وجود آورنده ی خسارات اقتصادی در بسیاری از کشورها است. در بررسی حاضر از تعداد 90 راس گاو ماده ی 2 الی 5 ساله ی بومی در شهر اهواز (30 راس فاقد آلودگی تک یاخته ای، 30 راس مبتلا به تیلریوزیس، 30 راس آلوده به تیلریا و فاقد نشانه ی بالینی) خون گیری به عمل آمد و سپس برخی از فاکتورهای هماتولوژی و بیوشیمیایی آن ها مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که در گروه مبتلا به تیلریوز میزان RBC، HB، PCV، MCHC، WBC به شکل معنی داری از گروه کنترل کم تر است (05/0>P). در گروه مبتلا به تیلریوز و گروه آلوده ی فاقد نشانه، شمارش تعداد ائوزینوفیل به شکل معنی داری از گروه کنترل بیش تر، ولی شمارش تعداد نوتروفیل در گروه مبتلا به تیلریوز به شکل معنی داری از گروه کنترل و گروه آلوده ی فاقد نشانه کم تر بود (05/0>P). شمارش تعداد لنفوسیت نیز در درگروه مبتلا به تیلریوز و گروه آلوده ی فاقد نشانه نیز نسبت به گروه کنترل به شکل معنی داری کم تر بود (05/0>P). در بررسی گروه آلوده ی فاقد نشانه های بالینی، تنها پلاکت، لنفوسیت، نوتروفیل و ائوزینوفیل تغییرات معنی داری نشان دادند (05/0>P). میزان فعالیت آنزیم های ALT، AST، ALP و همچنین مقادیر BUN گروه بیمار نیز به شکل معنی داری از گروه کنترل بیش تر بود (05/0>P). بررسی حاضر نشان داد که برخلاف گروه مبتلا به بیماری، در گاوان آلوده ی فاقد نشانه ی بالینی، فاکتورهای مورد بررسی پس از طی دوره ی بیماری به حالت طبیعی باز می گردند.
    کلیدواژگان: تیلریا، گاو، هماتولوژی، بیوشیمی
  • علی رضایی، داریوش غریبی، مهدی پورمهدی بروجنی، بهمن مصلی نژاد صفحات 34-41
    بیماری لایم و تب کیو بیماری های مشترکی هستند که به ترتیب به وسیله ی دو باکتری گرم منفی بورلیا بورگدورفری و کوکسیلا بورنتی ایجاد می شوند. هدف از مطالعه ی حاضر بررسی شیوع سرمی بورلیا بورگدورفری و کوکسیلا بورنتی در سگ های ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز بود. نمونه های سرمی از 182 قلاده سگ ارجاعی به بیمارستان از جنس، نژاد و سنین مختلف جمع آوری شد و با روش الایزا از نظر کوکسیلا بورنتی و بورلیا بورگدورفری ارزیابی شدند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ی 16 و آزمون کولموگروف اسمیرنوف و مان ویتنی ارزیابی شدند. شیوع سرمی هر دو بیماری تب کیو و لایم 55/0 درصد (فاصله ی اطمینان 95 درصد 7/2 – 0 درصد) بود. بررسی حاضر نشان داد، شیوع سرمی تب کیو و بیماری لایم در سگ های ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی اهواز ناچیز است و این حیوان در اپیدمیولوژی این دو بیماری مشترک نقش بارزی ندارند و بایستی به منظور روشن شدن وضعیت اپیدمیولوژیک بیماری حیوانات دیگر منطقه مد نظر قرار بگیرند.
    کلیدواژگان: بیماری لایم، تب کیو، شیوع، سگ، بیماری مشترک
  • الهام صالحی، شهاب بهادران، عزیزالله فلاح مهرجردی، عبدالناصر محبی صفحات 42-51
    در سال های اخیر تحقیق و استفاده از گیاهان دارویی در صنایع مختلف رو به افزایش است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر آویشن شیرازی در جیره بر بازده رشد و میزان اکسیداسیون لاشه در جوجه های گوشتی بود. تعداد 180 قطعه جوجه ی گوشتی راس 308 یک روزه خریداری شد و به 4 گروه 45 قطعه ای تقسیم بندی گردید به شکلی که گروه 1 دریافت کننده ی جیره ی پایه، گروه 2 دریافت کننده ی جیره ی پایه به اضافه 25/0 درصد آویشن شیرازی، گروه 3 دریافت کننده ی جیره ی پایه به اضافه 5/0 درصد آویشن شیرازی و گروه 4 دریافت کننده ی جیره ی پایه به اضافه 1 درصد آویشن شیرازی در کل دوره آزمایش بود. جوجه ها از 1 تا 42 روزگی تحت شرایط استاندارد روی بستر پرورش یافتند. در سنین 14، 28 و 42 روزگی همه ی گروه ها وزن کشی شد و میزان دان مصرفی هر گروه تعیین گردید و ضریب تبدیل غذایی هر پن محاسبه شد. پس از کشتار، عضله ی سینه ی گروه های ذکر شده به مدت 12 روز در دمای یخچال نگهداری و هر 3 روز میزان اکسیداسیون لیپیدی مورد بررسی قرار گرفت. وزن نهایی بدن در گروه های دریافت کننده 25/0 و 5/0 درصد آویشن شیرازی در جیره به طور معنی داری بیش تر از گروه کنترل بود (05/0p<). در روز اول آزمایش بین گروه های مختلف تیمار، هیچ تفاوت معنی داری از نظر اکسیداسیون لیپیدها دیده نشد (05/0p>) ولی در سایر روزها گروه های دریافت کننده 5/0 و 1 درصد آویشن شیرازی در جیره به طور معنی داری اکسیداسیون کم تری نسبت به گروه کنترل نشان دادند (05/0p<). در نهایت با توجه به کاهش معنی‪دار وزن نهایی بدن در گروه دریافت کننده 1 درصد آویشن شیرازی در جیره، می‪توان افزودن 5/0 درصد آویشن شیرازی در جیره را جهت افزایش زمان ماندگاری گوشت در یخچال بدون اثر سوء بر وزن بدن و بازده رشد جوجه های گوشتی توصیه نمود.
    کلیدواژگان: آویشن شیرازی، اکسیداسیون لاشه، جوجه گوشتی
  • مجتبی علیشاهی، مسعود کرمی فر صفحات 52-61
    رنگ ماهی به عنوان یکی از شاخص های مهم در بازارپسندی و یکی از فاکتورهای تجاری در آبزی پروری به شمار می رود. در این تحقیق اثر تجویز خوراکی غلظت های مختلف جلبک دونالیلا سالینا بر میزان بتاکاروتن پوست، رنگ پوست و باله های ماهی سورم (H.serverus) مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور تعداد 180 قطعه ماهی با میانگین وزن (g5/0±27) به 4 تیمار در 3 تکرار تقسیم شدند: تیمار اول با غذای پایه فاقد جلبک دونالیلا ((G1 و سه تیمار دیگر به ترتیب با غلظت 50 (G2)، 100 (G3) و 200 (G4) میلی گرم جلبک دونالیلا سالینا در کیلوگرم خوراک، تغذیه شدند. بعد از 6 هفته تغذیه از ماهی های هر تیمار عکس دیجیتال و نمونه ی پوست تهیه گردید. میزان بتاکاروتن پوست و شاخص های رنگ (Chroma، Hue، b*، a*، L* E* و ΔE) بین تیمارها مقایسه گردیدند. نتایج نشان داد که میزان بتاکاروتن در تمامی تیمارها افزایش معنی داری نسبت به تیمار شاهد داشت (05/0P<) و بیش ترین میزان بتاکاروتن برابر 45/0±06/4 mg/kg مربوط به تیمار G4 بود. در ناحیه ی تنه و باله شاخص های (Chroma، b*، L*) تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نشد (05/0P>). در ناحیه ی تنه شاخص های (a*، ΔE، E*) افزایش و شاخص Hue کاهش معنی داری در تیمارهای (G3) و (G4) نسبت به تیمار شاهد نشان داد (05/0P<). در ناحیه ی باله ها شاخص های E* و a* در تیمارهای (G3) و (G4) افزایش معنی داری نسبت به تیمار شاهد داشت (05/0P<). میزان شاخص EΔ در تمامی تیمارها افزایش معنی داری نسبت به تیمار شاهد داشت (05/0P<)، که بیش ترین میزان افزایش مربوط به تیمار (G4) بود. شاخص Hue در تیمار (G4) کاهش معنی داری نسبت به تیمار شاهد نشان داد (05/0P<). با توجه به قیمت مناسب ، در دسترس بودن و امکان تولید وسیع، از این جلبک می توان به عنوان یک منبع کاروتنوئید و ماده ای برای بهبود رنگ در ماهی استفاده نمود.
    کلیدواژگان: جلبک دونالیلا سالینا، ماهی سورم، رنگ پوست، بتا کاروتن
  • حسن مروتی، کاوه اسفندیاری، محمد تقی شیبانی، زهرا طوطیان صفحات 62-77
    میش ماهی یکی از ارزشمندترین آبزیان خلیج فارس، دریای عمان و نیز سواحل خوزستان محسوب می شود. پوست به عنوان اولین سد دفاعی در مقابل محیط خارجی بوده و اعمال فیزیولوژیکی طبیعی داخل بدن را امکان پذیر می کند. در این پژوهش تعداد 6 قطعه میش ماهی مورد استفاده قرار گرفت و برای انجام مطالعات میکروسکوپی از ناحیه ی پشتی بدن برش هایی به ضخامت 5 میکرون تهیه و مورد رنگ آمیزی تولوئیدن بلو، H&E، PAS، AB (pH=2.5) و AB (pH=2.5)-PAS قرار گرفتند. برای مطالعات میکروسکوپ الکترونی نمونه ها پس از ثبوت اولیه و ثانویه و آبگیری در داخل رزین آغشته گردیده و پس از تهیه ی برش های فوق نازک 50 تا 80 نانومتری به وسیله ی یورانیل استات و سیترات سرب رنگ آمیزی گردیدند. نتایج حاصل از مطالعات میکروسکوپ نوری نشان داد که اپیدرم حاوی سلول های جامی شکل، سلول های اپیتلیالی و سلول های سطحی سنگفرشی است. درم حاوی لایه های اسپونژیوزوم و کامپکتوم است. هیپودرم در برخی قسمت ها وجود ندارد و در برخی قسمت ها نازک است. نتایج حاصل از مطالعات میکروسکوپ الکترونی نشان داد که سلول های جامی حاوی قطرات موکوس هستند. سلول های سطحی سنگفرشی دارای میکروریج بوده و با اتصالات محکم با یکدیگر در تماس اند. سیتوپلاسم سلول های اپیتلیالی اپیدرم حاوی فیلامنت است که با اتصال دسموزوم با یکدیگر در تماس می باشند. هم چنین نتایج مطالعات هیستوشیمی نشان داد که سلول های جامی، سلول های سطحی سنگفرشی و سلول های اپیتلیالی اپیدرم به رنگ های PAS و AB با pH=2.5 واکنش مثبت نشان می دهند.
    کلیدواژگان: هیستولوژی، هیستوشیمی، پوست، میش ماهی
  • بهمن مصلی نژاد، رضا آویزه، محمدرضا تابنده، محمد راضی جلالی، مهدی پورمهدی صفحات 78-86
    مطالعه ی حاضر، جهت تعیین سطح سرمی مس، در سگ های شهری و روستایی شهرستان اهواز، بر اساس آنالیز بیوشیمیایی و به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی انجام گردید. این تحقیق در فاصله ی بین سال های 93-1392 بر 250 نمونه سرمی، از جمعیت سگ های شهری و روستایی به ظاهر سالم و در سنین مختلف صورت گرفت. سگ های شهری، از بین موارد ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز انتخاب شده و سگ های روستایی به 4 منطقه (شمال، شرق، غرب و جنوب) تقسیم شدند. تقسیم بندی بر اساس سن، جنس، نژاد، منطقه و جیره ی غذایی انجام گردید. سگ های مورد مطالعه بر اساس سن به 3 گروه (کم تر از 1 سال، 1 تا 3 سال و بالای 3 سال) دسته بندی شدند. بیش ترین انتشار نژادی در سگ های شهری عبارت بود از: مخلوط (24 درصد)، ژرمن شفرد (6/21 درصد)، تریر (4/18 درصد)، اشپیتز (2/11 درصد) و دوبرمن پینچر (6/9 درصد). نتایج حاضر نشان داد که میانگین و انحراف معیار غلظت مس سرم، در سگ های شهری و روستایی، به ترتیب 49/0±09/21 و 29/0±27/15 میکرومول در لیتر است. میزان مس سرم، به طور معنی داری در سگ های شهری بیش تر از روستایی (001/0>p) و در نژادهای کوچک بیش تر از بزرگ بود (86/4±59/20 در مقابل 71/4±27/17) (01/0p<). هم چنین میانگین غلظت مس سرم در سگ هایی که در جیره ی غذایی آن ها گوشت وجود داشت به شکل معنی داری (001/0p<) بیش تر از آن هایی بود که در غذایشان از گوشت استفاده نشده بود (05/5±64/20 در مقابل 18/1±59/12). میانگین و انحراف معیار مس سرم، در تمام نمونه ها در محدوده ی طبیعی قرار داشت (04/19-16/17 ، 95% CI: ، 31/0±10/18). غلظت مس سرم، تفاوت معنی داری را بین سن، جنس و مناطق مختلف در سگ های مورد مطالعه نشان نداد (05/0p>). این مطالعه نشان داد که غلظت مس سرم، به طور معنی داری در سگ های شهری بیش تر از روستایی و در نژادهای کوچک بیش تر از بزرگ بود. به نظر می رسد، مطالعه ی حاضر اولین تحقیق در خصوص سطح سرمی مس در سگ های ایران به شمار می رود.
    کلیدواژگان: مس، سگ، سرم، اهواز
  • عبدالواحد معربی، جمال نوری نژاد، یزدان مظاهری، پریان منجزی بختیاری صفحات 87-97
    آگاهی از ویژگی های کالبدشناسی و پرتونگاری استخوان های ناحیه ی قلم، انگشتان، اندام های سینه ای و لگنی شتر یک کوهانه در تشخیص بیماری ها و ناهنجاری های آن ها جهت درمان موثر و رضایت بخش اندام های سینه ای و لگنی مهم و ضروری است. هدف از انجام این مطالعه، دستیابی به جزئیات رادیوگرافی و کالبدشناسی ساختارهای استخوان های ناحیه ی قلم و انگشتان شتر یک کوهانه بود. در این پژوهش از انتهای دیستال اندام های سینه ای و لگنی راست و چپ (بلافاصله بعد از مچ دست و مچ پای) پنج نفر شتر یک کوهانه نر استفاده شد. نتایج آناتومیکی به شرح زیر مشخص شد: وجود یک زائده ی کف پایی در انتهای پروگزیمال قلم اندام پایی، وجود شیار بین قرقره ای عمیق، وجود ستیغ سهمی ناقص در سطح کف دستی (کف پایی)، عدم وجود استخوان های فرعی قلم و استخوان کنجدی دیستال. اگرچه آناتومی استخوان های ناحیه ی قلم و بندهای انگشتان شتر یک کوهانه تفاوت های جزئی و شباهت های بسیاری را بین اندام های سینه ای و لگنی نشان داد، اما این استخوان ها در شتر یک کوهانه شباهت های اندک و اختلاف های آشکاری را با سایر نشخوارکنندگان اهلی دارا بودند. نتایج رادیوگرافی مطالعه ی حاضر نشان داد که استخوان اصلی قلم اندام لگنی به واسطه ی وجود یک زائده ی کف پایی انتهای پروگزیمال که در نماهای جانبی و پشتی - کف پایی دیده می شود، از اندام سینه ای قابل تمایز است. در نماهای پشتی کف دستی و پشتی کف پایی شیار بین قرقره ای عمیقی در استخوان قلم دیده شد. به دلیل عدم وجود استخوان های فرعی قلم و استخوان کنجدی دیستال، نماهای جانبی و پشتی کف دستی (کف پایی) به عنوان بهترین حالت گماری ها جهت این نواحی پیشنهاد می شود. ولی در ناحیه ی مفصل قلمی- بند انگشتی، علاوه بر نماهای فوق، نماهای مایل به دلیل وجود استخوان کنجدی پروگزیمال ضروری بود.
    کلیدواژگان: شتر یک کوهانه، رادیوگرافی، آناتومی، استخوان های قلم دست و پا، استخوان های انگشتان
  • محمد میرزایی، الهام ده مرده، حمید شریفی صفحات 98-105
    گونه های انگلی تک یاخته ای متعلق به جنس آیمریا می توانند سبب بیماری نشخوارکنندگان کوچک از جمله گوسفند شوند که به بیماری ناشی از این گونه های انگلی کوکسیدیوز اطلاق می گردد. کوکسیدیوز یکی از رایج ترین بیماری های روده ای گوسفندان جوان کم تر از شش ماه می باشد. شیوع آلودگی آن در تمام دنیا بالا می باشد و می تواند توسط گونه های مختلف آیمریایی ایجاد گردد. تحقیق حاضر به منظور تعیین میزان فراوانی و شناسایی تنوع گونه های آیمریا در بین جمعیت گوسفندان در زابل انجام شده است. برای انجام این تحقیق نمونه مدفوعی (5-3 گرم) از رکتوم 420 راس گوسفند در طول چهار فصل سال 1392 گرفته شد. گوسفندان به سه گروه سنی تقسیم شدند، که شامل کم تر از 6 ماه، 12-6 ماه و بالاتر از 12 ماه بودند. تعداد ااسیست در هر گرم مدفوع با استفاده از روش شناورسازی مک مستر مورد بررسی قرار گرفت و ااسیست ها برای شناسایی جنس و گونه انگل اسپروله شدند. بر اساس نتایج به دست آمده شیوع کلی آیمریا در این مطالعه 20 درصد (7/28-5/17CI= 95 درصد، 20 درصد) بود. سن گوسفندان روی شیوع آلودگی اثر معنی دار داشت. تعداد ااسیست به طور قابل توجهی در گوسفندان کم تر از 6 ماه بالاتر بود (5 0/0P<). اختلاف معنی داری از نظر شیوع عفونت بین گوسفندان نر و ماده وجود نداشت (05/0P>). اختلاف آماری معنی داری بین OPG (میانگین تعداد ااسیست در گرم مدفوع) با سن و جنس گوسفندان وجود نداشت (05/0P>). شش گونه آیمریا شامل: آیمریا آهساتا (33/8 درصد)، آیمریا پاروا (38/7 درصد)، آیمریا اوینوئیدالیس (57/3)، آیمریاپالیدا (85/2 درصد)، آیمریا ویبرجنسیس (14/2 درصد) و آیمریا انترکاتا (95/0 درصد) جدا شد. نتایج این بررسی نشان داد که آلودگی آیمریایی در گوسفندان شهرستان زابل شیوع دارد که این امر نشان دهنده ی لزوم به کارگیری برنامه های کنترلی مناسب برای پیش گیری از این بیماری است.
    کلیدواژگان: آیمریا، کوکسیدوز، گوسفند، زابل
  • محمود خاکساری مهابادی، حسین نجف زاده، مینا بارانی زاده صفحات 106-113
    فلورفنیکل یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف است که برای درمان بیماری های مختلف به کار می رود. از آن جایی که مدرکی دال بر اثرات ناهنجاری زایی فلورفنیکل در دسترس نیست، هدف از مطالعه ی حاضر بررسی اثرات ناهنجاری زایی فلورفنیکل در سیستم اسکلتی جنین موش صحرایی بود. این مطالعه روی 39 سر موش آبستن در 5 گروه انجام شد، گروه 1، گروه کنترل بوده و به ترتیب گروه های دوم تا پنجم فلورفنیکل را با دوز 100، 200، 400 و 800 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دریافت نمودند. دارو در روز هشتم و دهم آبستنی به صورت داخل صفاقی تجویز شد. در روز بیستم آبستنی موش ها آسان کشی شدند و پس از استحصال جنین ها، قد و وزن آن ها تعیین شد و با روش رنگ آمیزی آلیزارین قرمز-آلیسین آبی رنگ آمیزی شدند، سپس سیستم اسکلتی به وسیله ی دستگاه استریومیکروسکوپ بررسی شد. درصد جذب جنین در گروه های 1 تا 5 به ترتیب 09/4، 64/22، 68/44، 57/53 و 32/59 درصد بود. ناهنجاری های اسکلتی مشاهده شده شامل شکاف کام، ناهنجاری جناغ و کاهش استخوانی شدن اندام حرکتی قدامی و خلفی بودند که در گروه 4 (mg/kg400 فلورفنیکل)، 53/11، 53/11 و 53/11 درصد و در گروه 5 (mg/kg800 فلورفنیکل)، 83/20، 50/12 و 50/37 درصد بود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که فلورفنیکل به صورت وابسته به دوز سبب وقوع ناهنجاری های سیستم اسکلتی از جمله شکاف کام، ناهنجاری جناغ، جذب جنین و کاهش استخوانی شدن اندام حرکتی قدامی و خلفی در جنین موش صحرایی می شود.
    کلیدواژگان: فلورفنیکل، ناهنجاری، سیستم اسکلتی، موش صحرایی
  • مجید یارقلی، طاهره علی اصفهانی، شمسی سادات موسوی، امیر مهدی عرفانی، علی بشیری دزفولی، محمد باقر حاج کاظمی، مهدی حیدری، جمیله سالار آملی صفحات 114-119
    یک قلاده سگ نر 6 ساله از نژاد بومی، با علائم بالینی افسردگی، بی اشتهایی، اسهال، تشنگی شدید، خروج کف از دهان و بدون پاسخ به درمان حمایتی طی 2 ساعت، در یکی از شهرهای استان زنجان تلف شد. نمونه هایی از اندام های کبد و کلیه ی حیوان به صورت فرمالینه برای آزمایش پاتولوژی و محتویات معده و بافت های کبد، قلب، کلیه، مغز و طحال حیوان به صورت یخ زده به مرکز تحقیقات سم شناسی و مسمومیت های دامی دانشکده ی دامپزشکی دانشگاه تهران ارسال شد. در کالبدگشایی، اندام ها تیره، پرخون و دهیدراته گزارش شده بود. مطالعات هیستوپاتولوژیک نشان دهنده ی پرخونی، خون ریزی و نکروز در بافت های کبد و کلیه به همراه تغییر چربی در کبد بود. با توجه به وجود رنگ صورتی در محتویات معده و وجود گندم های آغشته به رنگ صورتی، احتمال مسمومیت با یک نوع قارچ کش که به وسیله ی بذر آلوده ی کشاورزی به معده حیوان راه یافته بود را تقویت می کرد. در مرکز تحقیقات سم شناسی، با استفاده از روش گازکروماتوگرافی مجهز به دتکتور نیتروژن_فسفر (GC_NPD) جهت تعیین نوع ماده ی سمی، عامل مسمومیت قارچ کش تبوکونازول معرفی شد. این نخستین گزارش مسمومیت با تبوکونازول در سگ از ایران است.
    کلیدواژگان: قارچ کش، تبوکونازول، سگ، مسمومیت، گازکروماتوگرافی، هیستوپاتولوژی
|
  • S. Iraji, R. Manaffar, A. Esmaeili Fereidouni, S. Zareh Pages 5-11
    In order to identify polymorphisms in the growth hormone gene for rainbow trout (Oncorhynchus mykiss), a total of 20 different samples were prepared from both Iranian and French populations and DNA extraction was performed using CTAB method. The polymerase chain reaction (PCR) was amplified fragment of 1825 bp the growth hormone gene. The amplified fragments were using enzymes including. Tag I, Hinf I, Mbo1, AluI, HinIII, HpaII and NdeI and fractionated on the 3% agarose gelelectrophoresis. In enzymatic digestion of the PCR products, Alu I and Tag I enzymes show polymorphism with a new pattern in 450 and 600 bp (by Alu I) and a new 500 bp (by TagI) which was different among Iranian and French populations. According to the present results, we could suggest that the enzymes AluI and TagI can be used as molecular markers for the identification of these two populations; and also be useful to distinguish between imported and native trout populations in aquaculture industry.
    Keywords: Growth hormone gene, PCR, RFLP, Rainbow trout
  • A. Pirmohammadi, M. Daneshyar, P. Farhoomand Pages 12-25
    Heat stress worsens the performance through the physiologic changes in the body of the poultry. This study was designed to investigate the effect of Thymus vulgaris and Mentha pulegium powders on performance, carcass characteristics and some blood parameters of broiler chickens under heat stress. Two hundred one-day-old male Ross chicks were used in a completely randomized design with 4 treatments and 5 replicates each (10 birds for each replicate pen). Treatments were the control diet, 0.5% Mentha pulegium, 0.5% Thymus vulgaris and 0.5% mixture of both Thymus vulgaris and Mentha pulegium. The results showed that body weight gain was increased by consumption of all the experimental treatments during the finisher and whole the experimental periods as compared to control. Thymus vulgaris or mixture of both plants caused the decreased feed conversion ratio. The consumption of all experimental treatments increased the abdominal fat but the increment due to Thymus vulgaris consumption was greater than that of Mentha pulegium or the mixture of both plants. Mentha pulegium increased the blood triglyceride as compared to the other treatments. Moreover, consumption of both plants decreased the blood urea. Furthermore the birds receiving Thymus vulgaris had the higher hematocrit in comparison with control and the Mentha pulegium received birds. Totally, the consumption of Thymus vulgaris and Mentha pulegium alone or together causes the better body weight gain and feed conversion ratio probably through the improvement in feed digestion.
    Keywords: Thymus vulgaris, Mentha pulegium, Feed conversion, Triglyceride, Weight gain
  • H. Hamidinejat, M. Razi Jalali, A. Rasouli, M. Nourmohammadi Pages 26-33
    Theileria annulata is one of the protozoan parasites which is transmitted by hard ticks and causes tropical theileriosis in cattle and buffaloes. This disease is one of the most important economic loss producing causes in several countries. This survey was conducted on 90, 2-5 years old native cattle (30 healthy, 30 involved with theileriosisand 30 asymptomatic cattle infected with Theileria). Blood samples were collected and then some hematologic and biochemical parameters were analyzed. The results revealed that in the involved group, RBC, PCV, HB, MCHC and WBC measures were significantly reduced compared with control group (P
    Keywords: Theileria, Cattle, Biochemical changes, Hematological changes
  • A. Rezaei, D. Gharibi, M. Pourmahdi Borujeni, B. Mosallanejad Pages 34-41
    Lyme disease and Q fever are zoonotic diseases caused by two gram negative bacteria, Borrelia burgdorferi and Coxiellaburnetii, respectively. The aim of this study was to determine the seroprevalence of Borrelia burgdorferi and Coxiella burnetii in the referred dogs to Veterinary Hospital of Shahid Chamran University of Ahvaz. Serum samples from 182 dogs referred to Veterinary Hospital with different sex, race and age was collected and examined by ELISA assay. The collected data was analyzed by using SPSS version 16 and Kolmogorov-Smirnov and Mann Whitney tests. Seroprevalence of both Q fever and Lyme disease was 0.55% (95% CI: 0-2.7%) The present study showed seroprevalence of Lyme disease and Q fever in the referred dogs to Veterinary Hospital of Ahvaz is negligible and these animals do not have an important role in the epidemiology of these two diseases. For clarification of the epidemiological situation, other animals must be considered.
    Keywords: Lyme disease, Q fever, Prevalence, Dog, Zoonosis
  • E. Salehi, Sh. Bahadoran, A. Fallah Mehrjerdi, A.N. Mohebi Pages 42-51
    In recent years, medicinal plants are wildly used in industry. The aim of the present study was to evaluation of effect of dietary Zataria multiflora on growth performance and carcass oxidation in broiler chickens. One hundred and eighty broiler chicks (Ross 308, one day old) were purchase and divided to four groups (each group contain 45 chickens in 3 replicates). Group 1 (control) received basal ration. Group 2 received basal ration plus 0.25% Zataria multiflora Bioss. Group 3 received basal ration plus 0.5% Zataria multiflora Bioss. Group 4 received basal ration plus 1% Zataria multiflora Bioss. Chicks were raised on floor-pen under standard conditions for 6 weeks. At day 14, 28 and 42 of age, all chicks weigh and after determining the given food to each pen, feed conversion ratio (FCR) were calculated. After killing, the breast samples were taken and stored at refrigerated temperature for 12 days. The samples were periodically analyzed at 3-dayes intervals for lipid oxidation measurement. Final body weight of the group fed 0.25% and 0.5% Zataria multiflora Bioss were significantly higher than control group (p
    Keywords: Zataria multiflora Bioss, Carcass oxidation, broiler chickens
  • M. Alishahi, M. Karamifar Pages 52-61
    Fish color is one of the most important indicators of marketing process in aquaculture. In this study, the effect of food supplementation with different level of Dunaliella salina on skin carotenoid level, skin and fins coloration in H. serverus were investigated. One hundred and eighty H. severus weighing 27±0.5g were randomly divided to four groups in triplicate: Groups 1 (G1) were fed with basal diet, group 2 (G2), group 3 (G3) and group 4 (G4) fed with basal diet supplemented with 50, 100 and 200 ­mg kg-1 D.salina, respectively. Following 6 weeks administration of experimental foods, digital photos were taken from each group and skin samples were taken after euthanasia. Skin beta carotene rate as well as skin and fins coloration pattern were compared among groups (a*, ­b*, Hue, L* and Chroma). Results showed that skin beta carotene rate significantly increased in G2, G3 and G4 in comparison with control (P0.05). In the fin area a* value significantly increased in G2 and G3 compare to control also Hue and b* value significantly decreased in G2 and G3 compare to control (P0.05). Regarding to the availability and low cost of D.salina as well as possibility of its mass production, D.salina can be used as an natural source of carotenoid for improving color and carotenoid level in fish.
    Keywords: Dunaliella salina, Heros serverus, color, Beta carotene
  • H. Morovvati, K. Esfandiyari, M. Sheybani, Z. Totian Pages 62-77
    One of the most valuable fish in Persian Gulf, Oman Sea, and territorial (coastal) waters of Khozestan, a province in the southwest of Iran, is Argyrosomus hololepidotus. In fish, skin is the first line of defense against the external environment and furthermore makes possible natural physiological functions inside the body. In this study, six Argyrosomus hololepidotus were used for microscopic analyses. The samples were prepared from 0.5µm cuts from the fish dorsum and later they were dyed in toluidine blue, H & E, PAS, AB (pH=2.5) and AB (pH=2.5)-PAS. For transmission electron microscopic analyses, the samples were dehydrated and embedded in resin after primary and post-fixation. Later, cuts with the thickness between 50nm to 80nm were prepared and dyed in uranyl acetate. The result of the light microscopic analysis showed that the fish’s epidermis is composed from goblet, epithelial, and superficial-squamous cells. Their dermis contains spongiosum and compactum layers. The subcutis does not exist in some parts and it is thin in some parts. The results of the electron microscopic analyses showed that goblet cells include mucosal drops. The superficial squamous cells have micro ridges that keep in touch thorough tight junctions and the cytoplasm of epithelial epidermis cells has filaments that keep in touch via desmosomes. In addition, the result of histochemical analysis showed that goblet cells, superficial squamous cells and epithelial cells reacted positively to PAS and AB dyes with pH 2.5.
    Keywords: histology, histochemistry, skin, Argyrosomushololepidotus
  • B. Mosallanejad, R. Avizeh, M. Tabandeh, M. Razi Jalali, M. Pourmahdi Pages 78-86
    The present study was conducted to detect the level of serum copper concentration in urban and rural dogs in Ahvaz district, based on the biochemical analysis and atomic absorption spectrophotometery. This survey was accomplished on a group of 250 serum samples of clinically healthy urban and rural dogs with different ages between 2013 and 2014. The urban dogs were selected between referred cases to the Veterinary Hospital of Shahid Chamran University of Ahvaz and the rural dogs were categorized into four areas (north, east, west and south). Classification was made by age, sex, breed, region and diet. The studied dogs were divided into three groups based on age (3 years). The most breed distribution was Mixed (24%), German shepherd (21.6%), Terrier (18.4%), Spitz (11.2%) and Doberman pinscher (9.6%) in the urban dogs. The present results showed that the mean and standard deviation of serum copper concentration was 21.09±0.49 and 15.27±0.29 µmol/L in the urban and rural dogs respectively. Serum copper level was significantly higher in urban dogs than rural dogs (p0.05). This survey showed that the serum copper concentration was significantly higher in urban dogs than rural dogs and in small breeds than large breeds. It seems that, this study is the first research in dogs in Iran.
    Keywords: Copper, Dog, Serum, Ahvaz
  • A. Moarabi, J. Nourinezhad, Y. Mazaheri, P. Monjezy Bakhtiyari Pages 87-97
    Obtaining knowledge on radiographical and anatomical properties of the metacarpal/tarsal and the digital bones of the thoracic and the pelvic limbs in one-humped camel is important and necessary for diagnosis of diseases and abnormalities in order to provide effective and satisfactory treatments. The study aims were to access more details on radiographical and anatomical properties of the metacarpal/tarsal and the digits skeleton of the thoracic and pelvic limbs in one-humped camel. In present investigation, the distal extremities of the right and left thoracic and pelvic limbs (immediately below the carpal/tarsal joint) of five male one-humped camels were used following anatomical results were obtained: the presence of a plantar process on proximal extremity of the metatarsal bone, the presence of a deep and well-developed intertrochlear incisure of metacarpal/tarsal bones, an incomplete sagittal crest on the palmar or the planter surface of condyles, the absence of the accessory metatarsal-carpal bones, and absence of the distal sesamoid bone. In conclusion, although the anatomy of the metatarsal/carpal and the digits skeleton of the one-humped camel between the thoracic and the pelvic limbs shows great similarities and fewer differences, bony structures of this area in one-humped camel exhibit marked differences and fewer similarities with others domestic ruminates. Radiographic findings showed that the plantar process on the proximal extremity of the metatarsus bone which was noted on the lateral and dorsoplantar views differing from the metacarpal bones. The deep and well-developed intertrochlear incisures was observed on the dorsoplantar (palmar) views. Due to the lack of the presence of accessory metatarsal/carpal bones and distal sesamoid bone, the best views for examination this areas are the lateral and dorsoplantar (palmar) views. However, the oblique views of the metacarpophalangeal joints are necessary, because of the existence of proximal sesamoid bone.
    Keywords: One, humped camel, Radiography, Anatomy, Metatarsal, carpal bones, Digital bones
  • M. Mirzaei, E. Dahmardeh, H. Sharifi Pages 98-105
    The protozoan parasites species of Eimeria can cause coccidiosis in small ruminants including sheep. Coccidiosis is one of the most important economic and hygienic diseases in Iran and worldwide. Most livestock suffer from Eimeria species inducing coccidiosis during their economic life. Coccidiosis is the most common sheep disease among 6 months and younger lambs in the world. The present study was performed to determine the prevalence rate and diversity of Eimeria species among sheep population in Zabol, Iran. In the present study, faecal samples (approximately 3-5 gr) were obtained from the rectums of 420 sheep during four seasons of 2013-2014. The sheep were from three age groups (less than 6 months, 6-12 months and over 12 months old). Number of oocysts per gram of faeces (OPG) was determined by the standard McMaster technique. Identification of genus and species of oocysts was done on sporulation. The results showed an overall prevalence of 20% for coccidiosis. The species of Eimeria occurring in these sheep were also identified. The age of the sheep had a significant effect on the disease prevalence as well. Oocysts counts were significantly higher in animals of less than 6-months old (P0.05). There was no significant difference in OPG between age and sex of sheep (P>0.05). The species of Eimeria and their prevalence were recognized as: E. ahsata (8.33%), E. parva (7.38%), E.ovinoidalis (3.57%) E. pallida (2.85%), E. weybridgensis (2.14%) E. intricata (0.95%). The results of this study showed Eimeriainfection as a prevalent infection in sheep, in Zabol, Iran.
    Keywords: Eimeria, Coccidiosis, Sheep, Zabol
  • M. Khaksary Mahabady, H. Najafzadeh Varzi, M. Baranizadeh Pages 106-113
    Florfenicol is a broad-spectrum antibiotic that used in different diseases. There is no evidence for teratogenicity effect of florfenicol; the aim of this study was to evaluate the teratogenic effect of florfenicol on skeletal system of rat fetuses. This study was performed on 39 pregnant rats in 5 groups, including first group (control group) and 2-5 groups (test groups) that was received florfenicol at doses 100, 200, 400 and 800 mg/kg, respectively. The drug was administrated at 8th and 10th days of gestation intraperitoneally. The rats were euthanized and fetuses were collected at 20th day of gestation prior to calculation of weight and length. Then, they were stained by alizarin red- alician blue method. The stained skeletal system of the fetuses were eviscerated and cleaned before they investigated by stereomicroscope. Fetus absorption rate in 1-5 groups were 4.09%, 22.64%, 44.68%, 53.58% and 59.32%. Skeletal teratogenicities consist of cleft palate, sternum malformation, reduce limbs ossification of hind limb and fore limb, observed in 4th group (400 mg/kg florfenicol) were 11.53, 11.53 and also 11.53% and in 5th group (800 mg/kg florfenicol) 20.38, 12.50 and 37.50%. It is concluded that, florfenicol produced some tratogenic skeletal disorders including cleft palate, sternum malformation; reduce limbs ossification and fetus absorption doses-depended in rat fetuses.
    Keywords: Florfenicol, Teratogenicity, Skeletal system, Rat
  • M.Yargholi, T. Aliesfahani, Sh.S. Mosavi, A. Mehdi Erphani, A. Bashiri Dezfuli, M. Bagher Hajkazemi, M. Heidary, J.Salar, Amoli Pages 114-119
    This case report surveys a six years old male dog which was perished in 2 hours. The clinical symptoms including depression, anorexia, diarrhea, severe thirst and foamy saliva was seen. Albeit the supportive treatment, the dog was perished. Formalin-fixed samples of liver and kidney were collected for pathological examination. Besides, for toxicological experiments the frozen gastric contents along with part of liver, heart, kidney, brain, spleen and blood experiments were sent to Toxicology Research Center of Veterinary Medicine School of Tehran University. Necropsy findings revealed the congested, dark and dehydrated organs. Histopathological studies showed bleeding, congestion and necrosis in kidney and liver tissues along with fatty changes in hepatocytes. According to the pinkish appearance of gastric contents, existence of carcass (possibly a crow) and wheat seeds imbedded with pink color, we speculated that the dog was probably poisoned by a fungicide. In toxicological examinations using gas chromatography method (GC-NPD), the cause of poisoning was revealed to be tebuconazole fungicide. This is the first report of tebuconazole intoxication in dogs in Iran.
    Keywords: Fungicide, Tebuconazole, Dog, Poisoning, Gas chromatography, Histopathology