فهرست مطالب

علوم گیاهان زراعی ایران - سال چهل و نهم شماره 2 (تابستان 1397)
  • سال چهل و نهم شماره 2 (تابستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/05/30
  • تعداد عناوین: 16
|
  • خسرو عزیزی *، علیرضا دارایی مفرد، بهروز نصیری، محمد فیضیان صفحات 1-9
    ارزیابی اثر کشت مخلوط افزایشی جو (رقم آبیدر) و ماشک برگ درشت (لاین 2561) در شرایط مصرف کود کمپوست بر عملکرد علوفه خشک و شاخص های سودمندی، در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در طی دو سال زراعی 94-1393 و 95-1394 با آزمایش فاکتوریل 5×4 در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار، در یک مکان و در شرایط دیم انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: چهار سطح کود کمپوست (شاهد، 20، 40 و 60 تن در هکتار) و 5 سطح اجزای مکمل مخلوط شامل: 0:100 (کشت خالص ماشک) ، ترکیب 100:40 (ماشک: جو) ، 100:70، 100:100 و 100:0 (کشت خالص جو) بود. در این آزمایش، بیوماس تولید شده در برهمکنش شاهد×100:40 (ماشک برگ درشت: جو) در سال های اول و دوم، برابر 03/5 و 28/5 تن در هکتار بود و برتری 77/4 درصدی بیوماس در سال دوم به دست آمد. نتایج نشان داد که با افزایش مصرف کمپوست (40 و 60 تن در هکتار) و ترکیب جزء مخلوط ماشک برگ درشت (100:100) ، نسبت برابری زمین کل (TLER) به سمت 2 و حتی بیش از آن میل می کند. نسبت برابری زمین-زمان (ATER) در تمام برهمکنش های سال×کمپوست×کشت مخلوط، بیش از 1 بود. حداکثر راندمان استفاده از زمین (LUE) جو نیز متعلق به نسبت بذری 100:100 در تمام سطوح مصرف کمپوست بود. کمترین نسبت معادل زمان–سطح زیر کشت (E) در سال اول و دوم به برهمکنش تیمار شاهد×100:40 به ترتیب معادل 25/1 و 26/1 تعلق داشت.
    کلیدواژگان: کارآئی، کشت افزایشی، کود آلی
  • فرشاد صالحی، علی احمدی*، رضا بصیری، حسین رضا رفیعی صفحات 11-21
    هدف از تحقیق حاضر تعیین حد مطلوب سطح برگ گندم جهت دستیابی به تعادل منبع و مخزن تحت شرایط محدودیت رطوبتی بود. این آزمایش به صورت کرت های خرد شده بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بر روی گندم زراعی رقم پیشتاز در مزرعه آموزشی پژوهشی واقع در دانشگاه تهران (کرج) ، در سال زراعی 94-1393 انجام شد. کرت اصلی شامل دو سطح رطوبتی آبیاری نرمال (شاهد) ، و تنش ملایم رطوبتی و کرت فرعی شامل چهار سطح حذف برگ بود. نتایج حاصل از تجزیه داده ها نشان داد که بین تنش رطوبتی اعمال شده و شدت های مختلف حذف برگ اثر متقابل معنی داری وجود نداشت. تنش رطوبتی اعمال شده بر روی عملکرد تک سنبله نیز از لحاظ آماری اثر معنی دار نداشت. در مقابل تیمارهای حذف برگ بر روی عملکرد تک سنبله و همچنین وزن دانه در قسمت های مختلف سنبله تاثیر معنی داری داشت و از این نظر، بین شدت های مختلف حذف برگ اختلاف معنی داری وجود داشت. در بین قسمت های مختلف، وزن دانه در قسمت میانی سنبله کمترین درصد کاهش را نسبت به سایر قسمت های سنبله به خود اختصاص داد. با این حال صفت تعداد دانه در قسمت های مختلف سنبله از تیمارهای تنش رطوبتی و برگ زدایی اثر معنی داری را نپذیرفت. بین تیمارهای برگ زدایی و تنش رطوبتی اعمال شده از نظر آزادسازی کربوهیدرات های محلول ذخیره شده اثر متقابل معنی داری وجود داشت و موجب افزایش معنی داری انتقال مجدد کربوهیدرات های محلول ساقه به سمت دانه گشت.
    کلیدواژگان: حذف برگ، سطح برگ، منبع  مخزن، عملکرد سنبله
  • شیرین مکاری فیروزسالاری، سعید خماری*، رئوف سید شریفی، اسماعیل گلی کلانپا، کامبیز عزیزپور صفحات 23-33
    این پژوهش با هدف تعیین اثر هورمون 24-اپی براسینولید و نانواکسید روی بر تحمل گیاهچه کلزا به تنش شوری طراحی و اجرا شد. در این راستا، آزمایشی گلخانه ای به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1394 انجام شد. عوامل آزمایش عبارت بودند از: محلول پاشی برگی نانواکسیدروی (ppm0، 500 و 1000 از ZnO-NPs) ، 24-اپی براسینولید (0، 15 و mg h-130) و تنش شوری (mM 0، 50 و 100 NaCl). نتایج نشان داد، تنش شوری موجب افزایش معنی دار میزان مالون دی آلدهید و کاهش قابل توجه وزن خشک و سطح برگ گیاهچه، پایداری غشا، بیشینه عملکرد کوانتومی فتوسیستم II (Fv/Fm) و فعالیت کاتالاز و پراکسیداز گردید. محلول پاشی توام 24-اپی براسینولید و نانواکسید روی توانست اثرات زیان بار تنش اکسیداتیو ناشی از شوری را مرتفع نماید. به طوری که با تحریک فعالیت آنتی اکسیدان ها، محتوای مالون دی آلدهید کاهش و در مقابل، فراسنجه های وزن خشک و سطح برگ گیاهچه، محتوای نسبی آب برگ، پایداری غشا و Fv/Fm افزایش یافتند. از طرف دیگر، اثر منفی نانواکسیدروی در غلظتppm 1000 بر تولید ماده خشک و پایداری غشا مشاهده گردید. با توجه به این نتایج، به نظر می رسد که کاربرد (mg. ha-1 EBL 30 ppm ZnO-NPs 500) بهترین نتیجه را در راستای تخفیف اثرات سوء تنش شوری در برداشته باشد.
    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدان، عملکرد کوانتومی فتوسیستم II، پایداری غشا، پراکسیداسیون لیپیدی
  • حسام میری، محمدتقی درزی * صفحات 35-45
    به منظور مطالعه اثر کود دامی و کود بیولوژیک حل کننده فسفات بر رشد، عملکرد و کیفیت اسانس بادرشبی، آزمایشی به صورت فاکتوریل شامل کود دامی (0، 10 و 20 تن در هکتار) و کود بیولوژیک بیوسوپرفسفات (عدم تلقیح و تلقیح با بذر) در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی شرکت کشاورزی ران در شهرستان فیروزکوه در سال 1394 انجام گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بیشترین تعداد سرشاخه گلدار در بوته (8/2) در مصرف 10 تن کود دامی و بیشترین وزن خشک بوته (7/83 گرم) و عملکرد اسانس (9/11 کیلوگرم در هکتار) در مصرف 20 تن کود دامی حاصل گردید. کود بیولوژیک بیوسوپرفسفات نیز دارای تاثیر معنی داری روی غالب صفات بود، به طوری که بیشترین تعداد سرشاخه گلدار در بوته (7/5) ، وزن خشک بوته (6/65 گرم) ، عملکرد اسانس (8/81 کیلوگرم در هکتار) و درصد ژرانیول (6/01%) و درصد لینالول (0/93%) در اسانس در تیمار مصرف بیوسوپرفسفات (تلقیح با بذر) بدست آمد. همچنین اثرات متقابل در بین عامل ها بر روی عملکرد سرشاخه گلدار، میزان اسانس و درصد ژرانیل استات در اسانس معنی دار گردید به طوری که بیشترین عملکرد سرشاخه گلدار (3075/0 کیلوگرم در هکتار) در تیمار 20 تن کود دامی و عدم مصرف بیوسوپرفسفات و بیشترین میزان اسانس (0/366%) در تیمار 10 تن کود دامی و مصرف بیوسوپرفسفات و نیز بیشترین درصد ژرانیل استات در اسانس (27/99%) در تیمار 20 تن کود دامی و مصرف بیوسوپرفسفات حاصل گردید.
    کلیدواژگان: کود آلی، بیوسوپرفسفات، سرشاخه گلدار، ژرانیل استات
  • رضا عطایی*، مجید غلامحسینی، حسین احمدی صفحات 47-59
    جو یکی از مهم ترین گیاهان خانواده غلات است و از نظر اهمیت اقتصادی در مقام چهارم دنیا قرار گرفته است. وجود تنوع ژنتیکی اساس برنامه های اصلاحی است و برای بهبود گیاهان زراعی ضروری است. نشانگرهای اس. ان. پی به دلیل فراوانی زیاد در ژنوم یکی از بهترین نشانگرها برای مطالعه تنوع ژنتیکی و ساختار جمعیت است. در این مطالعه 100 رقم جو پاییزه با استفاده از 3964 نشانگر اس. ان. پی با MAF بیشتر از ده درصد مورد ارزیابی قرار گرفت. دامنه شاخص PIC در کل جمعیت از 0. 19 تا 0. 5 با میانگین 0. 39بود. مقدار این شاخص برای اغلب نشانگرها (3352 نشانگر) بیشتر از 0. 25 بود. میانگین شاخص PIC بر روی کروموزوم های مختلف از 0. 37 (کروموزوم های شماره 2 و 5) تا 0. 42 (کروموزوم های شماره 3 و 7) متغیر بود. تعیین ساختار جمعیت نشان داد که ژنو تیپ ها بر اساس نشانگرهای مورد استفاده در دو زیرگروه قرار می گیرند که با مورفولوژی دوردیفه یا شش ردیفه بودن سنبله مطابقت داشت. تجزیه واریانس مولکولی و تعیین شاخص Fst در نواحی از ژنوم که باعث تمایز دو زیرجمعیت شده اند، نشان داد این مناطق ژنومی با ژن های کنترل کننده مورفولوژی سنبله هم مکان هستند. میانگین عدم تعادل لینکاژی با افزایش فاصله ژنتیکی کاهش یافت و در داخل زیرگروه ها بیشتر از عدم تعادل موجود در کل جمعیت بود. عدم تعادل ژنتیکی در ارقام شش ردیفه نسبت به ارقام دو ردیفه روند کاهشی سریع تری داشت. این پژوهش نشان داد تنوع ژنتیکی قابل ملاحظه ای در ارقام جو پاییزه وجود دارد و می توان از آن در برنامه های اصلاحی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، ساختار جمعیت، عدم تعادل لینکاژی، اس. ان. پی
  • یزدان ایزدی، سیدعلی مدرس ثانوی*، زین العابدین طهماسبی سروستانی صفحات 61-70
    به منظور مطالعه اثر محلول پاشی نانو کود کلاته آهن و منگنز در کاهش اثرات کمبود آب بر صفات کیفی گیاه ماش رقم پرتو آزمایش بصورت کرت های خرد شده بر اساس طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار درسال زراعی 93-1392در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. تیمارهای آزمایشی در کرت اصلی شامل 3 سطح رژیم آبیاری و در کرت فرعی شامل 10 سطح محلول پاشی طی مراحل قطع آبیاری در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که اثر کمبود آب و محلول پاشی نانو کلات آهن و منگنز بر اکثر صفات مورد بررسی در سطح احتمال 1% معنی دار بود. اعمال تنش کم آبی در مرحله رشد رویشی و رشد زایشی موجب کاهش همه ی صفات مورد مطالعه بجز میزان رنگیزه کاروتنوئید و پرولین شد. همچنین محلول پاشی سطوح مختلف نانو کلات آهن و منگنز در مراحل رشد رویشی و زایشی موجب افزایش میزان کلروفیل و کاروتنوئید گردید. در نهایت اثر متقابل تنش کمبود آب و محلول پاشی نانو کلات آهن و منگنز بر اکثر صفات مورد بررسی در سطح احتمال 1 % معنی دار بود.
    کلیدواژگان: پروتئین دانه، پرولین، حبوبات، رنگیزه های فتوسنتزی
  • زهرا فرخی، حسن علیزاده*، هوشنگ علیزاده صفحات 71-79
    گل جالیز یک تمام انگل اجباری در بسیاری از گیاهان زراعی مهم ازجمله گوجه فرنگی است. موفقیت در کنترل گل جالیز ناچیز بوده، بنابراین شناخت سازوکار مصرف ساکارز به عنوان یک فرآیند حیاتی برای انگل می تواند به توسعه استراتژی های کنترلی اختصاصی کمک کند. این انگل به عنوان سینک رقابتی برای ساکارز بوده، آن را در غده تجزیه و به گلوکز و فروکتوز تبدیل می کند. اینورتازها مهم ترین آنزیم های تجزیه کننده ساکارز و تنظیم اسمزی در انگل می باشند. در این مقاله، فعالیت دو اینورتاز (PrSAI و PrCWI) درگیر در تبدیل ساکارز در مراحل مختلف نموی سه گونه انگل (مصری، راموزا و نانا) هنگام اتصال به گوجه فرنگی بررسی شد. مشاهدات موید فعالیت این دو آنزیم در همه مراحل رشدی گونه های مختلف انگل است. اما میزان فعالیت آنزیم PrSAI همواره بالاتر از PrCWI‍ بود. باگذشت زمان، میزان فعالیت PrSAI افزایش ولی میزان فعالیت PrCWI کاهش یافت. فعالیت آنزیم ها، میزان پروتئین و قند در گونه مصری در مراحل اولیه بالاتر بوده و با ظهور سریع تر این گونه در میزبان ارتباط داشت ولی این فعالیت در گونه راموزا در مراحل انتهایی بیشتر بوده که با تعداد شاخه و بیوماس بالاتر مطابقت داشت. نتایج نشان داد که ژن های کد کننده PrSAI و احتمالا PrCWI می توانند اهداف خوبی برای استراتژ ی خاموشی ژن در جهت کنترل انگل باشند.
    کلیدواژگان: تنظیم اسمزی، ساکارز، فعالیت آنزیم، قندهای کاهشی
  • اسما معین زاده، رضا توکل افشاری *، حسین مقدم، امین باقی زاده صفحات 81-92
    به منظور بررسی اثر دما، محتوی رطوبت بذر و زمان بر روی زوال بذر عدس (Lens culinaris) و نخود (Cicer arientinum) ؛ همچنین کمی سازی این اثر و تعیین ضرایب حیات، آزمایشی به صورت فاکتوریل شامل دما در چهار سطح (5، 19، 33 و 47 درجه سانتی گراد) ، محتوی رطوبت بذر در سه سطح (5، 12 و 19 درصد) و زمان در شش سطح (یک، دو، سه، چهار، پنج و شش ماه) در قالب طرح کاملا تصادفی انجام گرفت. بعد از هر بار نمونه گیری در پایان هر ماه انبارداری، آزمون جوانه زنی استاندارد و تست هدایت الکتریکی مواد نشت یافته از بذر انجام گرفت. اثر سه گانه دما، محتوی رطوبت و زمان بر روی شاخص های درصد جوانه زنی کل و سرعت جوانه زنی در سطح پنج درصد معنی دار بود. کمترین سطح زوال در دمای 5 درجه سانتی گراد با محتوی رطوبت 5 درصد بود که برای عدس بعد از یک ماه جوانه زنی از 98 به 92درصد و برای نخود از 99 به 98 درصد کاهش یافت. با گذشت زمان هدایت الکتریکی افزایش یافت و در دماهای بالا این افزایش بیشتر بود. V= Ki- p /10KE – CW log10 m – CH t – CQ t معادله قابلیت حیات بذر میباشد که در آنCH, KE ،CW وCQ ضرایب ثابت معادله به ترتیب برای عدس2919/4، 4928/1، 0244/0و 00017/0و نخود 5067/8، 5238/4، 0486/0و00028/0 محاسبه گردید.
    کلیدواژگان: حبوبات، انبارداری، دما، محتوی رطوبت بذر، ضرایب قابلیت حیات
  • محمد رحمانی، محسن زواره *، آیدین حمیدی، گریت هوگنبوم صفحات 93-103
    این پژوهش با هدف بررسی اثر دما و رقابت ناشی از تراکم در دوره های حساس رشد و نمو گیاه بر ترکیب نسبی اندازه بذر انجام شد. عملکرد بذر و نسبت اندازه های چهارگانه اصلی بذر در پاسخ به میانگین دمای روزانه و درجه روز رشد دریافتی بر پایه تابع مدل CERES، در مراحل مختلف نموی گیاه بررسی شدند. نتایج نشان داد که میانگین دمای بالاتر از 34 باعث کاهش تعداد بذر در بوته و افزایش نسبت بذرهای گرد به پهن در توده بذری شده است. به ازای هر یک درجه سلسیوس تغییر در میانگین بیشینه ی دمای دوره گرده افشانی از 34، سهم بذرهای پهن در توده بذر هیبرید 3/0±8/3 درصد تغییر کرد. کاهش دما در دوره رسیدگی فیزیولوژیک به کمتر از 13، سبب کاهش نسبت وزنی بذرهای گرد شد. با این حال، دما تاثیر معنی داری بر میانگین وزن هزار دانه توده بذر نداشت. افزایش رقابت، سبب کاهش اندازه و تعداد بذرها در بوته شد. رقابت بیشتر باعث افزایش نسبت وزنی بذرهای گرد به بذرهای پهن درشت شد. بیشترین سهم بذرهای پهن و کمترین افت بذری از تراکم 60 و 70 هزار بوته در هکتار به دست آمد. در کل، به نظر می رسد که برای افزایش نسبت بذر پهن در توده بذر هیبرید 704 لازم است مزرعه با تراکمی بین 60 تا 70 هزار بوته در هکتار و در زمانی کشت شود که گرده افشانی لاین ها با دماهای بیشینه ی کم تر از 34 همزمان گردد.
    کلیدواژگان: اندازه بذر، تراکم بوته، تاریخ کشت، گرده افشانی، CERES
  • اسماعیل افشون *، محمدرضا جهانسوز، محمدباقر حسینی، حسین مقدم صفحات 105-113
    به منظور بررسی تاثیرپذیری عملکرد دانه سویا نسبت به تراکم های مختلف کاشت بذر ارقام مختلف در سیستم های خاک ورزی متداول و حفاظتی، آزمایشی در مزرعه آموزشی و پژوهشی دانشگاه تهران در سال 1394 انجام شد. این آزمایش به صورت کرت های دوبار خردشده و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. عامل های مورد مطالعه شامل خاک ورزی در دو سطح (خاک ورزی رایج و بدون خاک ورزی) ، به عنوان عامل اصلی، رقم در سه سطح (M9، Habbit و L17) ، به عنوان عامل فرعی و تراکم کشت در سه سطح (30، 45 و 60 بذر در متر مربع) ، به عنوان عامل فرعی فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد خاک و رزی تاثیر معنی داری روی صفات مورد بررسی نداشت و بیشترین تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه از تراکم 45 بوته در متر مربع به دست آمد. بیشترین عملکرد دانه از رقم Habbit و سیستم بدون خاک ورزی به دست آمد که اختلاف معنی داری با رقم L17 و رقم M9 در سیستم خاک ورزی مرسوم و رقم M9 در سیستم بدون خاک ورزی نداشت. بیشترین تعداد غلاف در بوته از تیمار سیستم خاک ورزی مرسوم× رقم L17 × تراکم 45 بوته در متر مربع به دست آمد. ارقام مختلف مورد مطالعه در سیستم های مختلف شخم، واکنش های متفاوتی را از لحاظ صفات مورد اندازه گیری نشان دادند و این امر لزوم انتخاب رقم مناسب برای هر نوع روش خاک ورزی را مشخص می کند.
    کلیدواژگان: سویا، روش های خاک ورزی، عملکرد و اجزای عملکرد
  • علی ملیحی پور *، محمدعلی دهقان، کمال شهبازی صفحات 115-130
    بیماری بلایت فوزاریومی سنبله که توسط گونه های مختلف قارچ Fusarium به ویژه گونه Fusarium graminearum ایجاد می شود یکی از مهمترین بیماری های گندم در ایران مخصوصا در اقلیم گرم و مرطوب کشور است که باعث کاهش عملکرد و کیفیت محصول میشود. در این پروژه تعداد 20 ژنوتیپ گندم مربوط به آزمایشات مقایسه عملکرد امیدبخش اقلیم گرم و مرطوب شمال کشور در سال 1392 (ERWYT-N-1392) طی دو سال در شرایط مزرعه در دو منطقه گرگان و مغان نسبت به بیماری بلایت فوزاریومی سنبله با هدف شناسایی و گزینش ژنوتیپهای دارای مقاومت به بیماری، مورد آزمایش قرار گرفتند. ارزیابی ژنوتیپهای آزمایشی و تجزیه مرکب داده های مربوط به میزان وقوع، شدت و شاخص بیماری و میزان آلودگی دانه به بیماری نشان داد که برای هر چهار صفت گفته شده، تفاوت معنی داری بین ژنوتیپها وجود دارد. نتایج این تحقیق همچنین نشان داد که پنج ژنوتیپ آزمایشی N-92-3، N-92-1 (رقم مروارید) ، N-92-19، N-92-4 و N-92-9 با داشتن پایینترین میانگین وقوع، شدت و شاخص بیماری و آلودگی دانه، و کسب بهترین میانگین رتبه از چهار صفت مورد بررسی، به عنوان مقاومترین ژنوتیپهای آزمایشی به شمار میروند. پایین بودن بودن میزان وقوع بیماری و آلودگی دانه در ژنوتیپهای گفته شده میتواند دلیلی بر وجود به ترتیب مقاومت نوع I و IV در آنها باشد. براساس نتایج به دست آمده از تحقیق حاضر، چهار ژنوتیپ آزمایشی N-92-3، N-92-19، N-92-4 و N-92-9 در صورت داشتن عملکرد بالا و مقاومت مطلوب در برابر سایر بیماری ها میتوانند کاندیدهای مناسبی برای جایگزینی ارقام قدیمیتر در این اقلیم باشند.
    کلیدواژگان: گندم، بلایت فوزاریومی سنبله، Fusarium graminearum، مقاومت، اقلیم گرم و مرطوب شمال
  • عیسی ظریفی *، جعفر سری سویم آی، صباحدین آل بایراک صفحات 131-149
    مطالعات سیتوژنتیکی بر روی ده جمعیت محوری یونجه انتخاب شده از منایع ژرم پلاسم مناطق دریاچه ای استانهای ترکیه برای تولید واریته های سنتتیک انجام گردید. مریستم های نوک ریشه ای حاصله از گیاهان مشابه و هم سن تکثیر یافته از طریق غیرجنسی رویشی از یک والد در گلدانهای گلخانه، در محلول دو هزارم مولار 8- هیدروکسی کینولین پیش تیمار و سپس در رنگ استوایرون هماتوکسیلن رنگ آمیزی شدند. آنالیز کاریوتیپ جمعیت ها نشان داد که همه جمعیت ها تتراپلوئید و دارای 32=x4=n2 کروموزوم هستند. اندازه کروموزومها خیلی کوچک در محدوده 1. 69-5. 92 میکرون هستند. کروموزومهای B و هترومورف مشاهده شده است. بدین سبب هتروژن بودن جمعیت های یونجه این مناطق محرز شده است. در فرمول کاریوتیپ جمعیت ها که کروموزومهای آنها در 8 تتراد کلاس بندی شده اند دو تیپ کروموزوم (m متاسانتریک و sm ساب متاسانتریک) دیده شده است. تقارن و عدم تقارن کاریوتیپ جمعیت ها با استفاده از شاخص های مختلف؛ استبینس، A1 (درون کروموزومی) و A2 (میان کروموزومی) روش رومرو و زارکو ارزیابی شد. بر اساس تفاوت درون کروموزومی و بین کروموزومی جمعیت ها گروه بندی شدند.
    کلیدواژگان: یونجه (Medicago sativa L.)، سینتتیک، کروموزوم B، هترومورف، کاریوتیپ
  • فرامرز سهرابی چاه حسن، محمود سلوکی *، براتعلی فاخری، نفیسه مهدی نژاد صفحات 151-159
    به منظور شناسایی نواحی ژنومی اصلی و اپیستاتیک و اثر متقابل آن ها با محیط برای برخی صفات فیزیولوژیک و مورفولوژیک گندم، آزمایشی با 167 لاین خویش آمیخته نوترکیب به همراه والدین آن ها (‘‘Babax و ‘SeriM82’) در سال زراعی 95-1394 در مزرعه تحقیقاتی ایستگاه تحقیقات کشاورزی سیستان اجرا گردید. آزمایش در قالب دو طرح آلفا لاتیس با دو تکرار در دو شرایط نرمال و تنش گرمای انتهای فصل اجرا شد. صفات روز تا رسیدگی، دوره پر شدن دانه، حداکثر کارایی فتوسیستمII، پایداری غشاء سیتوپلاسمی، تعداد دانه در سنبله، عملکرد دانه و وزن هزار دانه اندازه گیری شدند. اثر ژنوتیپ برای کلیه صفات مورد مطالعه معنی دار بود و بیشترین میزان همبستگی بین عملکرد دانه و حداکثر کارایی فتوسیستمII (**86/0r =) مشاهده شد. تجزیه QTL به روش ترکیبی بر اساس مکان یابی فاصله ای مرکب (MCIM) انجام گرفت. برای صفات مورد مطالعه درمجموع سی QTL اصلی مکان یابی شد. واریانس فنوتیپی توجیه شده به وسیله این QTL ها از 04/7 درصد برای دوره پر شدن دانه تا 41/19 درصد برای وزن هزار دانه متغیر بود. مکان ژنی Qtgw7D درمجاورت نشانگر acc/cat-10 به عنوان یک QTL بزرگ اثر (41/19 R2 =) شناسایی شد و پس از تعیین اعتبار می تواند در گزینش به کمک نشانگر برای ایجاد ارقام گندم متحمل به گرما مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: اپیستازی، لاین های خویش آمیخته نوترکیب، مکان ژنومی
  • ولیاللهمحمدی* ، حجت فتحی هفشجانی، رضا معالی امیری، هوشنگ علیزاده صفحات 161-170
    بخش اعظم تولید کلزای کشور در مناطق گرم و خشک جنوب و گرم و مرطوب شمال صورت می گیرد و همین امر بهنژادی برای مقاومت به تنش گرما را ضروری می نماید. به منظور شناسایی ارقام مقاوم و حساس به گرما نه واریته بهاره کلزا شامل ارقام زراعی و لاین های امیدبخش در قالب دو طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دو آزمایش تحت شرایط دمای طبیعی و تنش گرما در مزرعه پژوهشی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران (واقع درکرج) طی دو سال 1395-1393 مورد ارزیابی قرار گرفتند. تنش گرما با ایجاد گلخانه پلاستیکی در مرحله گلدهی و نصب بخاری برقی اعمال شد. دمای بالای 4/39 –1/25 درجه سانتی گراد در داخل گلخانه پلاستیکی، تفاوت قابل توجه آن با دمای طبیعی مزرعه و کاهش معنی دار عملکرد دانه واریته ها تحت این شرایط در هر دو سال آزمایش نشان داد که روش گلخانه پلاستیکی می تواند به طور موثری برای اعمال تنش گرما به کار گرفته شود. واریته های رودی22، دلگان و مهتاب واریته های نسبتا متحمل بودند. واریته صفی5 با احراز رتبه اول عملکرد در هر دو شرایط تنش و بدون تنش و با در نظر گرفتن شاخص های تحمل، متحمل ترین واریته و دی اچ13 حساس ترین واریته به تنش گرما بودند که می توانند در برنامه ریزی توسعه کشت کلزا و همین طور برنامه های بهنژادی مورد استفاده قرار گیرند.
    کلیدواژگان: تنش گرما، شاخص تحمل، کلزا، گلخانه پلاستیکی
  • مژگان ویسی*، محمد علی باغستانی، مهدی مین باشی صفحات 171-183

    به منظور بررسی کارایی اختلاط علف‌کش‌های دو منظوره و پهن‌برگ‌کش جهت کنترل علف‌های‌هرز مزارع گندم، آزمایشی در استان کرمانشاه در سال زراعی 1394-1393 در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل کاربرد علف‌کش‌های مزوسولفورون متیل + آیودوسولفورون متیل+ مفن پایردی اتیل، توفوردی+ام‌سی‌پی‌آ، بروموکسینیل + ام سی پی آومزوسولفورون متیل + آیودوسولفورون متیل + دیفلوفنیکان + مفن پایردی اتیل، در میزان‌های متفاوت و همین‌طور مخلوط با یکدیگر بودند. نتایج نشان داد، تیمارهای اختلاط (مزوسولفورون متیل + آیودوسولفورون متیل + مفن پایردی اتیل) همراه با (بروموکسینیل + ام‌سی‌پی‌آ)، نسبت به تیمارهای منفرد آن تاثیر مناسبی روی علف‌های هرز تاتاری، بی تی راخ، گلرنگ وحشی و خردل وحشی داشتند و تراکم این علف‌های هرز را بین 74 تا100 درصد کاهش دادند. در حالی که تیمارهای منفرد این علف‌کش‌ها، علف‌های هرز را بین 40 تا 73 درصد کنترل کردند.کاربرد مخلوط (مزوسولفورون متیل+ آیودوسولفورون متیل+ مفن پایردی اتیل) و (بروموکسینیل + ام‌سی‌پی‌آ) به میزان‌های 0/25 + 1/25 و 50 + 251 باعث افزایش عملکرد دانه گندم به ترتیب به میزان‌های 1927(155 درصد) و 2031 (158 درصد) کیلوگرم در هکتار و افزایش وزن هزار دانه گندم به ترتیب به میزان‌های 144 (198 درصد) و 145 (198 درصد) گرم نسبت به تیمار شاهد بدون سم‌پاشی شدند.

    کلیدواژگان: بروموکسینیل + ام سی پی آ، تراکم، عملکرد دانه، وزن خشک
  • سجاد کردی* ، جلیل شفق کلوانق، سعید زهتاب سلماسی، ماشاالله دانشور صفحات 185-198
    به منظور مطالعه عکس العمل عملکرد و برخی از صفات فیزیولوژیکی گیاه ریحان به منابع کود نیتروژن تحت شرایط کشت مخلوط با ذرت علوفه ای، آزمایشی در طی سال های 1393 و 1394 به صورت فاکتوریل اسپلیت پلات در زمان در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه لرستان اجرا شد. فاکتور اول کاربرد کود در چهار سطح: عدم کاربرد کود، کود اوره، کود زیستی نیتروکسین و کاربرد تلفیقی 50 درصد کود اوره + کود زیستی، فاکتور دوم: الگو های کشت مخلوط افزایشی شامل کشت خالص ریحان، کشت مخلوط ذرت علوفه ای +25 % ریحان، کشت مخلوط ذرت علوفه ای + 50 % ریحان، کشت مخلوط ذرت علوفه ای+ 75 % ریحان و کشت مخلوط ذرت علوفه ای + 100 % ریحان و فاکتور سوم شامل تعداد برداشت گیاه ریحان در 3 سطح بود. نتایج مقایسه میانگین مربوط به ریحان نشان داد که تیمار کود تلفیقی دارای بیشترین وزن تر و خشک (25/7579 و 83/1303 کیلوگرم در هکتار) ، ارتفاع بوته (62/50 سانتی متر) ، کلروفیل a (51/0 میلی گرم بر گرم وزن تر) ، کلروفیل b (36/0 میلی گرم بر گرم وزن تر) و کلروفیل کل (87/0 میلی گرم بر گرم وزن تر) بود، با این وجود از لحاظ صفات مذکور بجز صفت ارتفاع بوته با تیمار کود شیمیایی نیتروژن اختلاف معنی داری نداشت. در بین ترکیب های مختلف کشت مخلوط، کشت خالص ریحان دارای بیشترین مقادیر در تمامی صفات مورد بررسی بود. بیشترین میزان نسبت برابری زمین (566/1) در هر دو سال زراعی مربوط به تیمار کشت مخلوط ذرت علوفه ای + 100 % ریحان به همراه کود زیستی بود.
    کلیدواژگان: ریحان، عملکرد تر، کشت مخلوط افزایشی، کلروفیل، نیتروژن
|
  • Khosro Azizi *, Ali Reza Daraeimofrad, Behrouz Nasiri, Mohammad Feizian Pages 1-9
    In order to study the effect of intercropping and sole cropping of barley (Abidar cultivar) with broad leaf vetch (Line 2561) under conditions of used compost on yield of dry forage and utility indices, this experiment in cropping years 2014-15 and 2015-16 was conducted with four levels of compost (control, 20, 40 and 60 ton.ha-1) and five levels of complementary components of intercropping, 100:0 (sole cropping of broad leaf vetch), 40:100 (broad leaf vetch: barley), 70:100, 100:100 and 0:100 (sole cropping of barley) in additive series intercropping in dry land conditions of khorramabad in the college of Agriculture of Lorestan University in the form of factorial in RCBD with three replicates. Results showed that biomass produced in the interaction control×100:40 (broad leaf vetch: barley) in the first and second years, was equal to 5.03 and 5.28 ton.ha-1 and the second year was 4.77 percent lead. The results showed that by increasing the use of compost (40 and 60 ton.ha-1) and broad leaf vetch seed ratio (100: 100), Total Land Equivalent Ratio (TLER) to 2 and even more than it does the desire, Area Time Land Equivalent Ratio (ATER), in all interactions of year×compost×intercropping, was more than 1 (ATER> 1). The max of Land Use Efficiency (LUE) of barley was obtained in the seed ratio of 100:100 and at all levels of the compost and the lowest The E in the first and second year was belonged to the interaction of control×40:100 that was equal to 1.25 and 1.26, respectively.
    Keywords: Additive Series Intercropping, Efficiency, organic fertilizers
  • Farshad Salehi, Reza Basiri, Hossein Reza Rafie, Ali Ahmadi * Pages 11-21
    While lacking water threaten the Production of agricultural products, any growth behavior is irrelevant, wasting water and inefficient. The aim of this study was to determine the optimal Wheat leaf area to achieve the balance in wheat leaves under water stress conditions was the source and sink.This experiment was a split plot based on RCBD with three replications on the Pishtaz variety of wheat were done in educational-research farm of Tehran University (Karj) during 2014-2015. The main plot with two humidity levels of normal and moderate stress and the secondary plot with four separate level of defoliation were designed. Analysis of data showed that there was no significant interaction between different level of defoliation and humidity stresses beside it has been reviled that humidity stresses hadn’t had a significant effect on yield of spike. In contrast defoliation had significant effect on yield of spike and seed weight in different parts; in this respect, there was a significant difference between defoliation levels. Among different part of spike the mid part had the less reduction of seed weight. The number of seed in different parts of spike hadn’t had any significant changes after defoliation and Water treatments. Between applied defoliation and humidity stress treatments in term of releasing soluble stored carbohydrates was a significant interaction leading to significant increase in remobilization of stem soluble carbohydrates toward seed.
    Keywords: defoliation, Leaf area, source – sink, yield of spike
  • Shirin Mokari, Saeid Khomari *, Raouf Seyed Sharif, Esmail Goli-Kalanpa, Kambiz Azizpour Pages 23-33
    This research was conducted to determine the effects of 24-epibrassinolide and zinc oxide nano-particles (ZnO-NPs) on the salinity tolerance capability of canola seedling. In this regard, a factorial potting experiment was carried out based on randomized complete block design with three replications in year 2015. The experimental factors included foliar spray of ZnO-NPs (0, 500 and 1000 ppm), 24-epibrassinolide (0, 15 and 30 mg.ha-1) and salinity stress levels (0, 50 and 100 mM NaCl). According to results, salt stress caused to increase of malondialdehyde and considerable decrease of seedling dry weight and leaf area, membrane stability, quantum yield of photosystem II(Fv/Fm) and catalase and peroxidase activity. Co-application of 24-epibrassinolide and ZnO-NPs alleviated the salt stress mediated oxidative damage. Such that with promotion of antioxidant system, the malondialdehyde content and in contrast, the parameters of dry matter and leaf area, relative water content, membrane stability and Fv/Fm were increased. On the other hand, negative impact of ZnO-NPs at 1000 ppm on dry matter production and membrane stability was observed. According to results, it seems that co-application (30 mg.ha-1 EBL 500 ppm ZnO-NPs) of these two compounds had the best result in order to ameliorate the deleterious impacts of salinity stress.
    Keywords: Antioxidant Enzymes, lipid peroxidation, quantum yield of photosystem II, membrane stability
  • Hesam Miri, Mohammad Taghi Darzi * Pages 35-45
    In order to study the effects of manure and phosphate solubilizing biofertilizer on growth, yield and essential oil quality of dragonhead, an experiment was conducted as factorial experiment contain manure (0, 10 and 20 ton/ha) and biosuperphosphat biofertilizer (non-inoculated and inoculated seeds), in the base of randomized complete blocks design with three replications at research field of Agriculture Company of Ran in Firouzkuh of Iran in 2015. The results showed that the highest flowering shoot no./plant in application of 10 t/ha manure and the highest dry weight of plant and essential oil yield in applying 20 ton/ha manure were obtained. Biosuperphosphat biofertilizer showed significant effects on studied traits, as the highest flowering shoot no./plant, dry weight of plant, essential oil yield and geraniol percent and linalool percent in treatment of application of biosuperphosphat (inoculated seeds) were obtained. Also, the intractions effect of factors on yield of flowering shoot, essential oil content and geranyl acetate percent in essential oil were significant, as the highest yield of flowering shoot in treatment of 20 t/ha manure and without application of biosuperphosphat and the maximum essential oil content in treatment of 10 t/ha manure and application of biosuperphosphat and the highest geranyl acetate percent in essential oil in treatment of 20 t/ha manure and application of biosuperphosphat were obtained.
    Keywords: organic fertilizer, Biosuperphosphat, Flowering shoot, Geranyl acetate
  • Reza Ataei *, Majid Gholamhoseini, Hossein Ahmadi Pages 47-59
    Barley is a major crop and the fourth most important cereal in the world. Genetic diversity is a basic component in breeding programs and is crucial for successful barley improvement. SNPs are a good marker type to study diversity. SNPs represent the most abundant source of genetic variation within the genome and are linked to heritable differences between individuals. in this study we used diverse collection of 100 winter barley (Hordeum vulgare L.) to assess genetic diversity and population structure. Population was genotyped using 3964 SNPs with minor allele frequencies (MAFs) more than 10 percent. PIC was ranged from 0.19 to 0.5 in the whole panel and it was more than 0.25 for 3352 markers. The average of PIC was varied from 0.37 (2H and 5H chromosomes) to 0.42 (3H and 7H chromosomes). strong population structure effect related to ear row number (two-row and six-row) was present in our barley collection. AMOVA analysis and Fst index showed that differentiated regions of genome are correspondence with ear row number loci. In the whole genome, average linkage disequilibrium (LD) was observed to decay at 4cM and in sub populations was more than whole panel. LD decay was more rapid in six-row cultivars compared to two-row. These results indicated considerable genetic variation in winter barley collection and could be used in barley improvement programs.
    Keywords: genetic diversity, Population structure, Linkage disequilibrium, SNP
  • Seyed Ali Modares Sanavi * Pages 61-70
    In order to study the effects of water deficit stress on reduction of quality traits of Vigna Radiata (Parto variety) under iron and manganese nano-chelate foliar application, an experiment was conducted as split - plot management in randomized complete block design with three replications during 2013-2014 in the Research Farm of Agricultural College, Tarbiat Modares University. Experimental treatments in main plots were three levels of Irrigation regime and in subplots were 10 levels of foliar application at withholding irrigation stage. The results showed that water deficit and iron and manganese nano-chelate foliar application were significant for the most of plant traits at 1% probability level. Water deficit stress reduced all of the studied traits except carotenoid pigment content and proline. Also chlorophyll content and carotenoid were increased by foliar application of iron and manganese nano-chelate at both vegetative and reproductive stages. Finally, interaction between two main treatments were significant for the most of the traits at 1% probability level.
    Keywords: Photosynthetic pigments, Prolin, Pulses, Seed protein content
  • Zahra Farrokhi, Hassan Alizadeh *, Houshang Alizadeh Pages 71-79
    Broomrape is an obligate parasite in many economically important crops such as tomato. Success in controlling broomrape is rare hence an understanding of sucrose utilization mechanisms as a critical process for parasite provides developing specific control strategies. This parasite acts as a competitive sink for sucrose, utilizes it in the tuber and converts it to glucose and fructose. Invertases are the major enzymes in sucrose degradation and osmotic adjustment in the parasite. In this paper, the activity of two invertases (PrSAI and PrCWI) involved in different developmental stages of some broomrape species (Phelipanche aegyptiaca, P. ramosa and P. nana) on tomato was studied. Results showed that activity of both mentioned enzymes were detected in all of the developmental stages in the broomrape species; although the PrSAI activity was always higher than the PrCWI activity. The activities of PrSAI and PrCWI was increased and decreased, respectively, as progressing of the developmental stages of broomrape. Enzymes activity and protein and sugar amounts in Egyptian broomrape were high at the early stages and in branched broomrape in the late stages, the first case accorded to the earlier emergence of broomrape on the host and the later one accorded to more shoots and higher biomass in broomrape. In total, results suggested that PrSAI1 and, possibly, PrCWI are suitable targets for gene silencing strategies.
    Keywords: Osmotic adjustment, sucrose, enzyme activity, reducing sugars
  • Asma Moeinzadeh, Reza Tavakkol Afshari * Pages 81-92
    Effect of storage temperature, seed moisture content and storage duration was studied in a factorial experiment with 3 factors include temperature(5, 19 and 33˚C), moisture content(5, 12 and 19%) and time (1, 2, 3, 4, 5 and 6 month) in completely randomized design. After sampling at the end of each month, standard germination test and electrical conductivity test were done. The results showed that interaction of time, temperature and moisture content were significantly affected the percent germination, germination rate and electrical conductivity of seed exudates. Lowest deterioration level was in 5% moisture content and 5˚C after one month of storage which percent germination was reduced from 98% to 92% in lentil and from 99% to 98% in chickpea. With time spending electrical conductivity was reduced. V= Ki- p /10KE – CW log10 m – CH t – CQ t is seed viability equation and KE, CW, CH and CQ are viability constant which were calculated with data from six month storage of seeds and their value for lentil and chickpea were 4.2919, 1.4928, 0.0244 and 0.00017 and 8.5067, 4.5238, 0.0486 and 0.00028 accordingly.
    Keywords: pulses, storage, temperature, seed moisture content, viability constant value
  • mohammad rahmani* Pages 93-103
    To investigate the effect of competition and thermal condition in key stages of corn growth and development on relative composition of seed size and shape, parental inbred lines of single cross 704 were planted in accordance with its seed production guideline in five sowing date and five plant density. Seed yield, seed yield components and weight ratio of four major seed shape and size were analyzed in regard to mean daily temperature and daily growth degree day (based on CERES function) of different phenological stages including, seedling emergence to tassel emergence, fertilization and pollination to physiological maturity. Results showed that the average of maximum temperature higher than 34°C during fertilization lead to increase in weight ratio of Large-round seeds in favor of Large-broad ones. For each degree Celsius increase or decrease in maximum temperature during fertilization from 34°C, the proportion of broad seeds decreased or increased, respectively, about %38±0.3.When daily growth degree days during seed filling dropped lower than 13°C, the relative composition of Large-round size decreased. The higher inter plant competition changed the relative weight of Large-round seeds in favorite to Large-broad seeds, in the way that the highest proportion of broad seeds and lowest proportion of off-size seeds produced from 60000 and 70000 plant per hectare.
    Keywords: Seed size, Sowing date, Plant density, Pollination, CERES
  • esmaeil afshoon * Pages 105-113
    To study the effect of tillage systems and plant densities on yield and yield components of soybean cultivars, a field experiment as split split plot based on a randomized complete block design (RCBD), with three replications was carried out at Research Field of Faculty of Agriculture, University of Tehran, Karaj, Iran in 2015. The main plots were two tillage systems level (Conventional and No-till), plant densities (30, 45 and 60 plants per m2), as sub plots and three soybean cultivars (M9, Habbit and L17), were assigned in sub sub-plots. Results showed that tillage system had no effect on studied traits and the maximum pod number, grain number per plant, biologic yield and grain yield were obtained from 45 plants per m2. Habbit cultivar under no tillage system showed the highest grain yield that had no significant difference with L17 and M9 cultivars under conventional tillage and M9 under no tillage system. Maximum pod number per plant was obtained under conditional tillage with 45 plants per square meter in the L17 cultivar. Different studied cultivars have different actions to kind of tillage systems and this result showed the importance of selection of suitable cultivar under different tillage systems.
    Keywords: Key words: Soybean, Tillage systems, Yield, Yield components
  • Ali Malihipour*, Mohammadali Dehghan, Kamal Shahbazi Pages 115-130
    Fusarium head blight (FHB), which is caused mainly by Fusarium graminearum, is one of the most important diseases of wheat in Iran which reduces wheat yield and quality especially in northern parts of the country. For the purpose of identifying and selecting FHB-resistant genotypes, the reactions of 20 lines of the Elite Regional Wheat Yield Trials from the North warm and humid zone in 1392 (ERWYT-N-1392) were determined to FHB under field conditions in two locations for two years. Results of combined analysis of variance of several datasets including disease incidence, severity, and index and Fusarium-damaged kernels (FDK) from two locations (Gorgan and Moghan) in two years (1393 and 1394) showed significant differences among the genotypes for all datasets. Results of the present investigation showed that five genotypes of N-92-3, N-92-1 (cv. Morvarid), N-92-19, N-92-4, and N-92-9 having the lowest disease incidence, severity and disease index and FDK, and the best means of ranks from these traits were the most resistant lines under field conditions. Low disease incidence and FDK in these genotypes may indicate the presence of type I and type IV resistances, respectively. Based on the results of this research, the experimental lines N-92-3, N-92-19, N-92-4, and N-92-9 may be proposed as candidate lines to replace the older cultivars in this region, if their high yeild and resistance to other diseases is confirmed as well.
    Keywords: Wheat, Fusarium head blight (FHB), Fusarium graminearum, resistance, North warm, humid zone
  • Eissa Zarifi *, Cafer S?rr? Sevimay, Sebahattin Albayrak Pages 131-149
    Cytogenetically studies were carried out on ten selected populations of alfalfa (Medicago sativa L.) of Lake Regions in Turkey. Root tips meristems obtained from plants of similar age that originated by vegetative reproduction from a single parent from plants grown under greenhouse conditions, were pretreated with saturated solution of ά-bromonaphthalene and 0.002 M 8-Hydroxiquinolin before staining with aceto-iron-hematoxylin. Karyotype analysis showed that all populations were tetraploid (2n=4x= 32). The chromosomes are small, ranging from 1.69-5.92 microns in length. B chromosome and heteromorphic chromosomes were established. Due to these phenomenons, the existences of heterogeneous in alfalfa populations were demonstrated from these locations. On the basis of karyotypic formula, the populations had 2 types of chromosomes (m, sm), categorizing them in 8 different classes. Assessment of karyotype symmetry was carried out, using various parameters e.g. Stebbins and A1 (Intrachromosomal) and A2 (Interchromosomal) connected to Romero-Zarco categories. The populations were classified by intrachromosomal and interchromosomal differences.
    Keywords: Alfalfa (Medicago sativa L.), Synthetic, B chromosome, Heteromorphic, karyotype
  • Faramarz Sohrabi Chah Hassan, Barat Ali Fakheri, Nafiseh Mahdi Nezhad, Mahmood Solouki * Pages 151-159
    In order to identify genomic regions with main, epistatic, and QTL×environment interaction effects for some of the phenological and morphological traits in bread wheat, an experiment with 167 recombinant inbred lines and their parents (‘SeriM82’ and ‘Babax’) was conducted at Research Farm of the Agricultural Research Station of Sistan in 2015-16 cropping season. The experiment was carried out using two alpha lattice designs with two replications under non-stress and terminal heat stress conditions. Seven traits including days to maturity (DM), grain filling duration (GFD), maximum quantum efficiency of photosystemII (Fv/Fm), cytoplasmic membrane stability (CMS), grains per spike (GPS), grain yield (GY) and thousand grain weight (TGW) were measured. There were significant differences among the genotypes for all studied traits and maximum correlation was observed between GY and Fm/Fv (r = 0.86**). QTL analysis was conducted by Mixed-Model based composite interval mapping (MCIM) method. A total of 33 main-effect QTLs for studied traits were detected. Phenotypic variances explained by these QTLs varied from 7.04% for GFD to 19.41% for TGW. The major Qtgw7D (R2 = 19/41) was identified near the marker of acc/cat-10 and after validation can be used in marker-assisted selection (MAS) in order to produce heat tolerant wheat varieties.
    Keywords: Epistasis, Genomic region, Recombinant inbred lines
  • Valiollah Mohammadi *, Hojjat Fathi Hafshejani, Reza Maali, Amiri, Houshang Alizadeh Pages 161-170
    The majority of rapeseed in Iran is produced in South hot-dry and North hot-humid regions making it necessary to improve heat resistant cultivars. In order to identify heat tolerant and susceptible cultivars, nine spring varieties of rapeseed including commercial cultivars and promising lines, were evaluated under normal and heat stress conditions in research field of the University of Tehran in two sets of randomized complete blocks with three replications for two years during 2015-2016. Heat stress applied by a plastic greenhouse at flowering stage equipped with electric heater. The temperature exceeding 25.1- 39.40C inside the plastic sheet, remarkably different temperature with the open field, significant yield loss of the varieties under stressed condition in both years, illustrated that plastic greenhouse could be effectively used for applying heat stress. Based on grain yield in normal and heat-stressed conditions and tolerance indices, Roodi22, Dalgan and Mahtab were semi-tolerant while Safi5 and DH13 were shown to be the most tolerant and susceptible varieties which might be considered in production and also breeding programs.
    Keywords: Heat stress, Index tolerance, Plastic greenhouse, Rapeseed
  • Mozhgan Veisi *, mohammad Ali Baghestani, Mehdi Minbashi moeni Pages 171-183

    In order to the effectiveness of tank mix application of dual and broadleaf herbicides to control weeds, a field experiment was conducted at the Islamabad research station, Kermanshah, Iran, during 2014-2015. Treatments consisted of the application of (Mesosulfuron - methyl + Idosulfuron – methyl + Mefenpyr diethyl), (2,4D + MCPA), (Bromoxynil + MCPA) and (Mesosulfuron -methyl + Idosulfuron – methyl + Diflufenican + Mefenpyr diethyl) at different rates and tank mixing together.Treatments were arranged in a randomized complete block design with four replications.Results indicated that tank mix application of (Mesosulfuron - methyl + Idosulfuron – methyl + Mefenpyr diethyl) in combination with(Bromoxynil + MCPA)desirable controlled C. pycnocephalus, G. tricornutum, C. oxycanta and S. arvensisand reduced their density between 74% to 100% compared to control without spraying, while the single treatments controlled these weeds between 40% to 73%.Application of tank mix (Mesosulfuron - methyl + Idosulfuron – methyl + Mefenpyr diethyl) in combination with (Bromoxynil + MCPA)at rates 0.5 + 1.25 and 0.25 + 1.25 increased wheat grain yield at rates1927 (155%) and 2031 (158%)kg/ha respectively, compared to control without spraying, as well as weight of 1000 grain above herbicides increased at rates 44 (198%) and 45 (198%) gr respectively

    Keywords: Bromoxynil + MCPA, Density, Grain yield, Dry Weight
  • Jalil Shafagh, Kolvanagh, Saeid Zehtab, Salmasi, Sajad Kordi * Pages 185-198
    In order to study response of yield and some physiological traits of sweet basil under nitrogen fertilizers (biological, chemical and integrated) in additive intercropping a field experiment was carried out in the Experimental Farm Faculty of Agriculture, Lorestan University during 2014-2015 growing seasons. The treatments were arranged in a factorial split-plot-in time experiment based on Randomized Complete Blocks Design with three replications. Experimental treatments were 100% chemical fertilizer (N), bio-fertilizer (nitroxin), integration of bio-fertilizer + 50% chemical fertilizer and control, different intercropping systems consisted of sole cropping sweet basil and the additive intercropping of corn + 25% sweet basil, corn + 50% sweet basil, corn + 75% sweet basil and corn + 100% sweet basil and three harvest. The results belong to sweet basil showed that integration of bio-fertilizer + 50% chemical fertilizer had the highest fresh yield (7579.25 kg ha-1), dyr yield (1303.83 kg ha-1), plant height (50.62 cm), chlorophyll a (0.51 mg g-1 FW), chlorophyll b (0.36 mg g-1 FW) and total chlorophyll (0.87 mg g-1 FW). However, integration of bio-fertilizer + 50% chemical fertilizer in terms of mentioned traits except for plant height had no significant difference with 100% chemical fertilizer treatment. Among different intercropping systems, sole cropping pattern in terms of all traits evaluated in this study had the highest amounts. The highest LER (1.566) belonged to corn + 100% sweet basil with bio-fertilizer.
    Keywords: additive intercropping, chlorophyll, fresh yield, nitrogen, sweet basil