فهرست مطالب

پزشکی ارومیه - سال بیست و نهم شماره 8 (آبان 1397)
  • سال بیست و نهم شماره 8 (آبان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/08/12
  • تعداد عناوین: 8
|
  • همایون انصاری ، فرید جوان دوست قره باغ ، علی تقی زاده ی افشاری ، حمیدرضا خلخالی ، جعفر نوروززاده* صفحات 549-556
    پیش زمینه و هدف: باوجود پیشرفت های چشمگیر درزمینه ی فن های جراحی و دارو های سرکوب کننده ی سیستم ایمنی، عملکرد ضعیف گرافت (PEGF; Poor early graft function) در بین گیرندگان پیوند کلیه شایع می باشد. PEGF به طور نامطلوبی عملکرد کوتاه و بلندمدت گرافت را تحت تاثیر قرار می دهد بنابراین تشخیص به موقع این اختلال حائز اهمیت می باشد. تاکنون مجموعه ای از بیومارکر های کلاسیک و نوین برای تشخیص به موقع وقوع PEGF استفاده شده اند که ازاین بین، سیستاتین سی سرمی بیشترین توجه را به خود جلب کرده است. این مطالعه با هدف ارزیابی عملکرد تشخیصی سیستاتین سی سرم در افتراق بین دو گروه PEGF و GEGF (good early graft function) صورت گرفت. مواد و روش کار: در این مطالعه ی آینده نگر از 39 دریافت کنندگان کلیه در 15 بازه زمانی نمونه خون گرفته شد. متغیرهای فردی و بالینی جمعیت موردبررسی، گردآوری شد. دریافت کنندگان کلیه به دودسته طبقه بندی شدند: الف) گیرندگان با PEGF (مراجعه به دیالیز در هفته ی اول بعد از پیوند و یا (سرم کراتینین) SCr≥ mg/dL 70/1 در روز پنجم بعد از پیوند ب) گیرندگان با عملکرد خوب گرافت بدون نیاز به دیالیز و SCr < mg/dL 70/1 (GEGF: Good early graft function). اندازه گیری SCys با استفاده از کیت ایمنوتوربیدومتری با دستگاه اتوآنالیزر BT-1500 انجام شد. برای ارزیابی تفاوت های کمی بین دو گروه مورد مطالعه از آزمون های من-ویتنی یو و independent T-test و برای مقایسه ی داده های کیفی بین دو گروه از Fisher’s exact test استفاده شد. برای تعیین ارزش تشخیصی سیستاتین سی از آنالیز ROC (ROC: Receiver operating curve) استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین و انحراف معیار سن گیرندگان کلیه 2/13±6/41 سال بود. توزیع تعداد گیرنده های مرد و زن به ترتیب برابر 21 (8/53درصد) و 18 (1/46درصد) نفر بود. بر اساس تعاریف، 27 نفر (2/69درصد) از گیرنده ها در گروه GEGF درحالی که 12 نفر باقی مانده (8/30درصد) در گروه PEGF قرار گرفتند. سیستاتین سی سرم در 48 ساعت و 4 روز بعد از پیوند بین دو گروه PEGF و GEGF تفاوت معنی دار داشت (05/0>p). سطح زیر منحنی (AUC; area under curve) ، نقطه ی برش، حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی برای سیتاتین سی سرمی 48 ساعت بعد از پیوند به ترتیب برابر 75/0، mg/l 72/2، 7/66، 1/74، 3/53 و 3/83 درصد و این مقادیر برای سیتاتین سی سرمی 4 روز بعد از پیوند به ترتیب برابر 7/0، mg/l 64/2، 75، 70، 9/52 و 4/86 درصد بود. بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد سیستاتین سی سرمی توانایی افتراق بین دو گروه PEGF و GEGF را با حساسیت و ویژگی نسبتا" بالایی در مقاطع زمانی 48 ساعت و 4 روز بعد از پیوند داشت. اندازه گیری سیستاتین سی سرم با روش توربیدومتری قابل اجرا بر روی دستگاه های اتوآنالایزر امکان اندازه گیری سریع تر و نسبتا" ارزان را در قیاس با الایزا فراهم می آورد که می تواند در بخش های پیوند پیاده سازی شده و در کنار سایر بیومارکر های روتین می تواند کمک حال پزشکان در شناسایی سریع تر و بهتر این اختلال شود که خود منجر درمان موثرتر و به موقع خواهد شد.
    کلیدواژگان: سیستاتین سی، عملکرد ضعیف گرافت، پیوند کلیه، فیلتراسیون‎ ‎گلومرولی
  • فریبا عباسی* ، فرزانه سفیدگر صفحات 557-563
    پیش زمینه و هدف: بیماری های معده از بیماری های شایع بالینی در ایران وجهان بوده و روش متداول تشخیص آن ها آندوسکوپی می باشد. این مطالعه جهت بررسی فراوانی بیماری های معده در بیوپسی های حاصل از آندوسکوپی در بیمارستان امام خمینی ارومیه انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه تحلیلی- توصیفی گذشته نگر، تمامی 2754 گزارش پاتولوژی معده حاصل از آندوسکوپی در بیمارستان امام خمینی ارومیه در سال 1395 بررسی شده و نوع هیستوپاتولوژیک ضایعات در چهار گروه بزرگ (نئوپلاستیک، غیرنئوپلاستیک، پولیپ و دیسپلازی) برحسب سن و جنس تقسیم بندی شد.
    یافته ها
    میانگین سنی افراد موردمطالعه 85/17±65/52 سال بود. فراوانی ضایعات معده به ترتیب زیر بود: ضایعات غیر نئوپلاستیک (3/89 درصد) ، نئوپلاستیک (9/6 درصد) ، پولیپ (4/2 درصد) و دیسپلازی (4/1 درصد). تمامی این ضایعات در سنین بالای 50 سال فراوان تر بودند. فراوانی ضایعات نئوپلاستیک در مردان و ضایعات غیر نئوپلاستیک در زنان بیشتر بود. (001/0p<). فراوان ترین ضایعه غیرنئوپلاستیک، گاستریت مزمن (4/87 درصد) و اکثرا بدون همراهی با اچ. پیلوری بود (2/53 درصد). فراوانی زخم معده نیز 1/6 درصد و اکثرا (3/79 درصد) بدون همراهی با اچ. پیلوری مشاهده شده بود. ضایعات نئوپلاستیک در 5/99 درصد موارد، بدخیم و فراوان ترین بدخیمی، آدنوکارسینوم بود و فقط یک مورد خوش خیم (لیومیوم) گزارش شده بود. بحث و نتیجه گیری: با توجه به نقش شناخته شده اچ. پیلوری در بروز زخم و سرطان معده و نتیجه متناقضی که در این مطالعه به دست آمد پیشنهاد می شود علاوه بر بررسی بافتی، از سایر روش های تشخیصی مانند تست تنفسی نیز جهت بررسی اچ. پیلوری استفاده شود. همچنین فراوانی بالای ضایعات معده در سنین بالای 50 سال نشانگر اهمیت غربالگری برای تشخیص زودتر ضایعات نئوپلاستیک به ویژه آدنوکارسینوم در این گروه سنی می باشد.
    کلیدواژگان: بیماری های معده، نئوپلاستیک، غیر نئوپلاستیک
  • خدیجه ابدال*، محمدرضا حافظی احمدی صفحات 564-568
    اسکواموس سل کارسینومای اولیه کلیه بسیار نادر است و به دلیل فقدان علائم کلینیکی معمولا تشخیص و درمان این ضایعه به تعویق می افتد. به دلیل ماهیت تهاجمی کارسینوم سلول سنگفرشی, اکثر بیماران دچار متاستاز و عود ضایعه می شوند. پروگنوز بیماری ضعیف و بقای بیماران کم تر از 5 سال گزارش شده است. ما در این گزارش یک تومور اسکواموس سل کارسینوما به همراه سنگ شاخ گوزنی را در کلیه چپ یک خانم 63 ساله گزارش می کنیم.
    کلیدواژگان: اسکواموس سل کارسینوما، کلیه، سنگ شاخ گوزنی
  • ساناز شیخ زاده ، نوروز دلیرژ* ، رحیم حب نقی صفحات 569-589
    پیش زمینه و هدف: ایمونوتراپی سرطان علیرغم مزایای فراوان آن، همچنان با چالش های متعددی مواجه است. نانوذرات، سیستم های تحویل دارویی هستند که احتمالا بتوانند بر این چالش ها غلبه کنند. هدف از پژوهش حاضر، تولید واکسن نانوذرات حاوی عصاره سلول توموری و Poly-IC با خصوصیات مطلوب و بررسی اثرات نانوذرات حاصل در درمان سرطان پستان در مدل موشی می باشد. مواد و روش کار: نانوذرات با استفاده از روش امولسیون دوگانه-تبخیرحلال و پلی وینیل الکل به عنوان سورفاکتانت تهیه شدند. اثرات وزن مولکولی و درصد هیدرولیز سورفاکتانت، بر روی اندازه ذرات، شاخص پراکندگی، کارایی انکپسولاسیون و درصد سورفاکتانت باقیمانده موردبررسی قرار گرفت. به منظور القاء تومور پستان در موش ها از رده سلولی 4T1 استفاده شد. جهت ارزیابی اثربخشی واکسن، میزان رشد تومور، فعالیت تکثیری سلول های طحالی به روش MTT و پاسخ ازدیاد حساسیت تاخیری (DTH) موردبررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از پلی وینیل الکل با وزن مولکولی 23-13 کیلو دالتون و درصد هیدرولیز 89-87درصد باعث تولید نانوذرات با ویژگی های مطلوب می شود. اگرچه تزریق نانوذرات حاوی عصاره سلول توموری با یا بدون Poly-IC به موش های مبتلا به تومور باعث کاهش معنی دار رشد تومور، افزایش میزان تکثیر لنفوسیت های طحالی و افزایش پاسخ ازدیاد حساسیت تاخیری در این دو گروه شد. اما این تغییرات در گروه دریافت کننده نانوذرات حاوی عصاره سلول توموری با Poly-IC بیشتر بود. بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصل نشان داد که انکپسولاسیون هم زمان عصاره سلول توموری و Poly-IC در یک نانوذره، با توجه به اثرات Poly-IC بر روی بلوغ و عملکرد سلول های دندریتیک، باعث تقویت پاسخ های ایمنی ضدتوموری شده و می تواند به عنوان یک راهکار درمانی موثر در درمان سرطان پستان مطرح شود.
    کلیدواژگان: نانوذرات، پلی وینیل الکل، ایمونوتراپی، سرطان پستان، عصاره سلول توموری، Poly-IC
  • عفت خداییانی ، الهام نه چمی *، مهدی امیرنیا ، جواد شکری ، امیررضا جهانشاهی ، آذین نه چمی ، محمد جواد نقی زاده صفحات 585-592
    پیش زمینه و هدف: آکنه ولگاریس یکی از شایع ترین بیماری های پوستی در انسان است به طوری که حدود 70 درصد از نوجوانان به آکنه دچار می شوند و یکی از شایع ترین اختلالاتی است که بیماران به دنبال مراقبت پوستی برای آن می باشند. آکنه یک بیماری مزمن و التهابی درگیر کننده ی غدد سباسه ی فولیکول ها محسوب شده و دارای شیوع قابل ملاحظه به ویژه در بین نوجوانان و جوانان است. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر میکروامول ژل فیناستراید در مردان مبتلا به آکنه خفیف تا متوسط بود. مواد و روش کار: در این کارآزمایی بالینی (clinical trial) ، 48 نفر از بیماران مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان سینا تبریز که با شکایت ضایعات آکنه مراجعه کرده اند وارد مطالعه شدند. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم بندی شدند. برای تمامی بیماران درمان با ژل کلیندامایسین 1 درصد روزانه 2 بار قرار گرفت. بیماران گروه مورد علاوه بر ژل کلیندامایسین میکروامول ژل فیناستراید را به صورت روزانه دریافت کردند. بعد از 2 هفته از شروع درمان مجددا ازنظر تعداد پاپول، پوسچول، علائم بهبودی و یا حساسیت به دارو مورد معاینه قرار گرفتند. تمامی بیماران در هفته های 2، ماه های 1، 3 بعد از شروع درمان موردبررسی قرار گرفتند.
    یافته ها
    میانگین سنی بیماران در گروه مورد 0. 7±22. 24 سال با دامنه سنی 15-28 سال و در گروه شاهد 0. 63 ± 21. 7 سال با دامنه سنی 16-30 سال بود. میانگین کل پاپول در شروع درمان در گروه مورد 1/3 ± 5 و در گروه شاهد 4 ± 1/4 بود و اختلاف آماری معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. در انتهای ماه سوم درمان در گروه مورد 3/0 ± 9/0 و در گروه شاهد 6/0 ± 1/1 بود و اختلاف میانگین بین دو گروه آماری اختلاف معنی داری را نشان داد. بحث و نتیجه گیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه، میکروامول ژل فیناستراید تاثیرات خوبی بر روند درمانی داشت و با در نظر گرفتن نتایج حاصله داروی موردنظر به پزشکان و همکاران محترم پیشنهاد می گردد.
    کلیدواژگان: فیناستراید، آکنه، موضعی
  • حسن مولادوست ، احمد بیطرفان رجبی* ، وحید نیک سرشت صفحات 593-602
    پیش زمینه و هدف: توانایی تفکیک از ویژگی های با اهمیت در بررسی عملکرد سیستم های تصویربرداری پزشکی هسته ای محسوب می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی توانایی تفکیک فضایی در تصاویر پلانار پزشکی هسته ای از طریق محاسبه تابع تبدیل مدولاسیون (MTF) می باشد. مواد و روش کار: تصویربرداری پزشکی هسته ای از لوله موئینه با اکتیویته 1 میلی کوری به روش پلانار در فواصل و اندازه ماتریکس های مختلف در دو محیط متفاوت یعنی بدون پرتوهای پراکنده (در شرایط ایدئال) و با پرتوهای پراکنده (در شرایط واقعی با پر کردن فانتوم با آب) انجام شد. سپس با رسم پروفایل خطی بر روی تصاویر مربوطه، تابع گسترش خطی را برای هرکدام به دست آورده و با استفاده از برازش منحنی گوسی و تبدیل فوریه، تابع تبدیل مدولاسیون و نیز خطای مجموع مربعات محاسبه شد.
    یافته ها
    بررسی نتایج نشان داد که در شرایط ایدئال و نیز در شرایط واقعی، تابع تبدیل مدولاسیون تابعی از فاصله منبع تا آشکارساز و اندازه ماتریکس می باشد. میزان خطای مجموع مربعات در شرایط مختلف تصویربرداری دستخوش تغییر بوده و با افزایش فاصله و اندازه ماتریکس افزایش می یابد (از 84/0 تا 29/61 برای شرایط واقعی و از 10/0 تا 02/57 برای شرایط ایدئال). بحث و نتیجه گیری: حضور پرتوهای پراکنده، اثر محسوسی بر میزان توانایی تفکیک سیستم تصویربرداری ایجاد نمود. با به کارگیری اندازه ماتریکس بزرگ تر و نیز کاهش فاصله منبع تا آشکارساز می توان توانایی تفکیک فضایی مناسب تری به دست آورد. آگاهی دقیق از توانایی تفکیک حاصل در اندازه ماتریکس ها و نیز فواصل مختلف منبع از آشکارساز، می تواند در تصویربرداری پزشکی هسته ای سودمند واقع شود.
    کلیدواژگان: تصویربرداری، پزشکی هسته ای، پلانار، تابع تبدیل مدولاسیون، توانایی تفکیک فضایی
  • عبدالله گراوند ، علی محمد فروغمند *، مهدی پورمهدی بروجنی صفحات 603-613
    پیش زمینه و هدف: دیابت نوع دو یک بیماری چندعاملی و هتروژنیک است که با نقص در تولید یا عملکرد انسولین مشخص می شود. اخیرا از طریق مطالعات گسترده ارتباط ژنومی (GWAS) ، همراهی چندین ژن با بیماری دیابت نوع دو نشان داده شده است. هدف از این مطالعه بررسی همراهی پلی مورفیسم های rs11196205 از ژن TCF7L2 و rs3792267 از ژن CAPN10 با دیابت نوع دو در جمعیت قوم عرب استان خوزستان بود.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مورد – شاهدی، 98 بیمار دیابتی و 96 فرد سالم به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. تعیین ژنوتیپ این افراد برای rs11196205 با استفاده از فن TETRA ARMS PCR و برای rs3792267 با استفاده از فن PCR-RFLP انجام شد.
    یافته ها
    برای پلی مورفیسم rs11196205 TCF7L2، توزیع فراوانی ژنوتیپ های CC، CG، GG در گروه بیماران دیابتی، به ترتیب (69/34 درصد) 34، (04/52 درصد) 51، (26/13 درصد) 13 و در گروه کنترل به ترتیب (79/19 درصد) 19، (41/60 درصد) 58، (79/19 درصد) 19 بود و مقایسه فراوانی دو آلل C و G بین افراد دیابتی و گروه کنترل، اختلاف معنی داری را نشان داد (04/0P-valu= (. برای پلی مورفیسم rs3792267 CAPN10 نیز، توزیع فراوانی ژنوتیپ های GG، GA، AA در بیماران دیابتی به ترتیب (3/67) 66، (7/32) 32، (0) 0 و در گروه کنترل به ترتیب (6/64) 62، (3/32) 31، (1/3) 3 بود. نتایج به دست آمده از مقایسه فراوانی دو آلل G و A نشان می دهد تفاوت معنی داری بین افراد بیمار و کنترل وجود ندارد (53/0 P=). بحث و نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان می دهد که آلل C در پلی مورفیسم rs11196205 TCF7L2، خطر ابتلا به دیابت نوع دو را در جمعیت قوم عرب استان خوزستان افزایش می دهد. پلی مورفیسم rs3792267 CAPN10 همراهی معنی داری با بیماری دیابت نوع دو در جمعیت مورد مطالعه نشان نداد.
    کلیدواژگان: دیابت نوع دو، ژن CAPN10، rs11196205، rs3792267، ژن TCF7L2
  • زهرا میرزایی *، احسان خشابی ، نگار صرافان صفحات 614-620
    پیش زمینه و هدف: مخاط دهان در حال سلامت، رنگ صورتی دارند که از کم رنگ تا پررنگ متغیر است. لثه می تواند در اثر عوامل مختلف داخلی یا خارجی دچار تغییر رنگ شود. یکی از عوامل ایجادکننده این تغییر رنگ ملانین می باشد. ملانین که یک پیگمان قهوه ای رنگ غیر مشتق از هموگلوبین است که مسئول یکی از عوامل تغییر رنگ طبیعی و پیگمانتاسیون لثه و بقیه غشا مخاطی دهان است. مواد و روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی در بخش بیماری های دهان دانشکده دندانپزشکی ارومیه صورت گرفت. در طول سال 1395 با بررسی بر روی 476 بیمار که جهت انجام اعمال دندانپزشکی مراجعه کرده بودند، به شکل تصادفی ساده صورت گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه، 476 بیمار بررسی شد که ازاین بین 133 نفر (94/27 درصد) پیگمانتاسیون مخاطی داشتند. ازنظر شدت پیگمانتاسیون،73 نفر (9/54 درصد) پیگمانتاسیون خفیف، 22 نفر (5/16 درصد) متوسط، 38 نفر (6/28 درصد) پیگمانتاسیون شدید دارند. بین میزان پیگمانتاسیون دهانی و جنس (036/0p=) و میزان پیگمانتاسیون دهانی و میزان پیگمانتاسیون دهانی و سن بیماران (001/0p=) ارتباط معنی دار وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: پیگمانتاسیون مخاطی در منطقه آذربایجان و بخصوص شهر ارومیه با الگوهای شیوع این حالت در کشور مطابقت داشته و همراهی معنی داری با جنسیت بیماران و سن بیماران داشته است به نحوی که در مردان با سن پایین با شیوع بیشتری دیده می شود.
    کلیدواژگان: پیگماتنتاسیون دهانی، شیوع، بیماران مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی
|
  • Homayoun Ansari , Farid Javandoust Gharehbagh , Ali Taghizadeh afshari , Hamidreza Khakhali , Jaffar Nouroozzadeh * Pages 549-556
    Background & Aims
    Despite improvements in surgical techniques and immunosuppression regimen, poor early graft function (PEGF) is a common problem among kidney recipient. PEGF has an effect on the short and long-term graft outcome. Its timely diagnosis, therefore, is of the main priorities. To date, an array of biochemical methods including classic routine- as well as innovative biomarkers has been utilized for the early diagnosis of PEGF. Of these, serum Cystatin C (SCys) has received the most attention. This study was undertaken to evaluate the diagnostic performance of SCys for the segregation between kidney recipients (KRs) with PEGF and GEGF (Good early graft function) using a Latex Enhanced Immunoturbidimetric (LETI) assay.
    Materials & Methods
    In this prospective study, kidney recipients (n=39) were enrolled. Blood samples were collected at 15 -time points post kidney transplantation (post-KT). Demographic and clinical variables were collected. KRs segregated into: a) PEGF defined as dialysis requirement within the first week after operation and/or SCr≥1.70 mg/dl on 5th post -KT and b) GEGF defined as a SCr<1.70 mg/dl on 5th day Post-KT. SCys was measured on BT-1500 auto-analyzer using LEIT kit. Mann-Whitney U and independent T-test were used for evaluation of any difference between two studied groups. Fisher’s exact test was employed for the analysis of categorical variables. Evaluation of the diagnostic and predictive values were performed using receiver operating characteristic (ROC) analysis.
    Results
    The mean age of the KRs was 41.6±13.2 years. Distribution of male and female participants were 21 (53.8%) and 18 (46.1%). According to clinical criteria, 27 participants (69.2%) were classified as GEGF, whilst remaining 12 individuals (30.8%) were presented PEGF. Divergence between PEGF and GEGF was detected at 56 and 92 hrs post-surgery (p<0.05). Area under curve (AUC), cut-off value, sensitivity, specificity, positive predictive value and negative predictive value for SCys 56 hrs post-KT were 0.75, 2.72 mg/l, 66.7%, 74.1%, 53.3% and 83.3%a. The respective values for 92 hrs post-KT were 0.7, 2.64 mg/l, 75%, 70%, 52.9% and 86.4%, respectively.
    Conclusion
    This study has revealed that differentiation between PEGF and GEGF with relatively high sensitivity and specificity was achieved at 54 and 92 hrs post-KT. Further investigations are needed to evaluate the relevance of these finding in clinical terms.
    Keywords: Cystatin C, PEGF, Kidney transplantation
  • Fariba Abbasi *, Farzaneh Sefidgar Pages 557-563
    Background & Aims
    Gastric diseases are common clinical conditions mostly diagnosed by endoscopy. Due to the high prevalence of stomach diseases in Iran and the world, this study was performed to evaluate the frequency of gastric diseases in Urmia Imam Khomeini Hospital.
    Materials & Methods
    In this analytical-descriptive retrospective study all 2754 gastric pathology reports of endoscopy, derived from samples referring to Urmia Imam Khomeini Hospital during March 2016-March 2017, were studied and histopathologic type of gastric lesions were categorized into four major groups (neoplastic, non-neoplastic, polyps and dysplasia) according to age and gender.
    Results
    The mean patients’ age was 52.65±17.85 years. The frequency of gastric lesions was as follows: non-neoplastic (89.3%), neoplastic (6.9%), polyps (2.4%) and dysplasia (1.4%). All of them were more frequent above the age of 50. The neoplastic lesions were more frequent in men and non-neoplastic lesions in women (p<0.001). The most frequent non-neoplastic lesion was chronic gastritis (87.4%), mostly without accompanying H.pylori (53.2%). The frequency of gastric ulcer was 6.1%, mostly (79.3%) without accompanying H. pylori. Of neoplastic lesions, 99.5% were malignant (frequently adenocarcinoma) and only one case of benign neoplasm (leiomyoma) was reported.
    Conclusion
    Regarding the known role of H. pylori in occurrence of gastric ulcers and cancer and the conflicting results obtained in this study, we suggest to use other diagnostic tools such as respiratory test in addition to histopathology in evaluation of H.pylori. Also, the high frequency of gastric lesions over the age of fifty indicates the importance of screening for early diagnosis of neoplasms, especially adenocarcinoma in this age group.
    Keywords: Gastric diseases, neoplastic, non-neoplastic
  • Khadijeh Abdal *, Mohammadreza Hafezi ahmadi Pages 564-568
    Primary squamous cell carcinoma of the kidney is very rare. Due to the lack of clinical signs, diagnosis and treatment is often delayed. Because of the nature of invasive squamous cell carcinoma, most patients experience metastasis and recurrence. Prognosis of the disease is poor and survival of patients has been reported less than 5 years. We report a squamous cell carcinoma with a staghorn stone in the left kidney of a 63-year-old woman.
    Keywords: Squamous Cell carcinoma, Kidney, Staghorn stone
  • Sanaz Sheikhzadeh , Nowruz Delirezh* , Rahim Hobbenaghi Pages 569-589
    Background & Aims
    Cancer immunotherapy, despite its many benefits, faces major challenges. Nanoparticles are drug delivery systems that may address these challenges. The goal of this study was to produce the tumor cell lysate and Poly-IC loaded nanoparticles with desirable properties and evaluation of their therapeutic effects in mouse model of breast cancer.
    Materials & Methods
    Nanoparticles were prepared by the double emulsion solvent-evaporation method, using poly (vinyl alcohol) (PVA) as a surfactant. Effects of molecular weight variation and the degree of hydrolyzation of PVA were investigated for the particle size, polydispersity index, encapsulation efficiency and the residual surfactant percentage of nanoparticles. 4T1 Cell line was used to induce the breast tumor in mice. To evaluate the effectiveness of the vaccine, tumor growth rate, proliferation of splenic cells by MTT assay and Delayed Type Hypersensitivity (DTH) reaction were evaluated.
    Results
    These results showed that the use of polyvinyl alcohol with a molecular weight of 13-23 kDa and 87-89% hydrolysis, produced nanoparticles with desirable properties. Although injection of nanoparticles containing tumor cell lysate with or without poly-IC to mice, caused a significant decrease in tumor growth, increased splenic lymphocyte proliferation, and delayed type hypersensitivity response in these two groups. But these changes, in the group that received nanoparticles containing the tumor cell lysate with Poly-IC were more significant than other groups.
    Conclusion
    The results showed that the co-encapsulation of tumor cell lysate and poly-IC in one nanoparticle, due to the effects of Poly-IC on the maturation and activation of dendritic cells, enhance anti-tumor immune responses and can be considered as an effective therapeutic strategy for the treatment of breast cancer.
    Keywords: Nanoparticles, Poly vinyl alcohol, Immunotherapy, Breast cancer, Tumor cell lysate, Poly-IC
  • Efat Khodayani , Elham Nah chami *, Mahdi Amirnia , Javad Shokri , Amirreza Jahanshahi , Azin Nah chami , Mohammad Javad Naghizadeh Pages 585-592
    Background & Aims
    Acne vulgaris is a common disorder of adolescence which may lead to significant cosmetic and psychological problems. About 70% of adolescents suffer from acne. One of the most common abnormalities that patients seek for skin care. Acne is a chronic and inflammatory disease that affects the sebaceous glands of the follicles and has a significant outbreak, especially among adolescents and young people. The objective of this randomized, double-blind clinical trial is evaluation of the effect of Finasteride microemulsion gel in the treatment of men with mild to moderate acne.
    Materials & Methods
    In this clinical trial, 48 men with mild to moderate acne assigned into the study randomly and the subjects divided into two groups A and B randomly. Patients evaluated by a physician in terms of clinical manifestations of acne (number of lesions, acne severity, patient satisfaction). The two groups will be followed up for 3 months. Finasteride microemulsion gel twice in a day and 1% Clindamycin phosphate topical gel twice in a day will be administered for three months for group (A) and 1% Clindamycin phosphate topical gel twice in a day will be administered for three months for group (B). If any complications are detected, the patient will be excluded from the study. Then two weeks, one month, and three months after the intervention will be followed up respectively.
    Results
    The mean age of the patients in the case group was 22.24 ± 0.7 years with a range of 15-28 years old and in the control group 21.7 ± 0.63 years with a range of age from 30 to 16 years. The mean of total papules at the onset of treatment was 3.5 ± 3.5 in the case group and 4.1 ± 4 in the control group and there was no significant difference between the two groups. At the end of the third month, the treatment group had a mean of 0.9 ± 0.3 in the case group and 1.1 ± 0.6 in the control group and the mean difference between the two groups was statistically significant.
    Conclusion
    According to the results of this study, Finasteride microemulsion gel had a good effect on the therapeutic results and it is recommended to doctors and physicians.
    Keywords: Finasteride, acne, topical
  • Hassan Moladoust , Ahmad Bitarafan Rajabi *, Vahid Nikseresht Pages 593-602
    Background & Aims
    Spatial resolution is one of the important features of evaluating the function of nuclear medicine imaging systems. The aim of this study was evaluating the capability of the spatial resolution in images of nuclear medicine planar by calculating the modulation transfer function (MTF).
    Materials & Methods
    Nuclear medicine imaging of capillary tube with activity 1 mCi was performed by planar method in different distances and different matrix sizes, in two different environments as follows: without scattered radiation (under ideal condition); with scattered radiation (in real condition by filling water phantom). Then the line spread function for each of them was obtained by drawing a linear profile on the images and MTF and the error of sum of squares were calculated by using Gaussian curve fitting and Fourier transform.
    Results
    The results of calculating MTF in the planar images showed that under ideal condition, as well as in real condition, MTF is a function of the distance that exists between the source and the detector and the matrix size. The error sum of squares in different imaging conditions, changed and it increased by increasing the distance and matrix size. (0.84 to 61.29 in real conditions and from 0.10 to 57.02 in ideal conditions).
    Conclusion
    The presence of scattered radiation had a significant effect on the spatial resolution of imaging system. We can achieve more suitable spatial resolution by using larger matrix size and also reducing the distance of source and the detector. Having accurate awareness about spatial resolution in the imaging systems in different matrix sizes and different distances can be useful in nuclear medicine imaging.
    Keywords: Imaging, Nuclear medicine, Planar, Modulation transfer function, Spatial resolution
  • Abdollah Gravand , Ali Mohammad Foroughmand*, Mehdi Pourmehdi Boroujeni Pages 603-613
    Background & Aims
    Type II diabetes is a multifactorial and heterogenic disease that is characterized by a defect in the production or function of insulin. In recent years, through Genome-wide association studies (GWAS) has been shown the association of several genes with Type II diabetes. The aim of this study was to investigate the relationship of polymorphisms TCF7L2 rs11196205 and CAPN10 rs3792267 with type II diabetes in the Arab population of Khuzestan province.
    Materials & Methods
    A case-control study was performed using 98 T2DM patients and 96 Controls. Genotyping for rs11196205 was done by TETRA-Primer ARMS-PCR and for rs3792267 was done by PCR-RFLP Technique.
    Results
    In examining rs11196205 based on the genotype GG, results for CG genotype were, OR = 1.29, 95%CI = (0.58–2.86), P -value = 0.54 and for genotype CC were, OR = 2.62, 95%CI = (1.06–6.44), P -value = 0.037. Also, the frequencies of C and G alleles in p atients with diabetes were 60.71% and 39.28%, resp ectively, and in the healthy subjects was 50% for each of the alleles (OR = 1.55, 95%CI = (1.03–2.31), P -value = 0.04). There was no significant association with type II diabetes for rs3792267 in the studied population.
    Conclusion
    Our results for TCF7L2 rs11196205 polymorphism showed that CC genotype and C allele increase the risk of developing type II diabetes in the Arab population of Khuzestan province.
    Keywords: CAPN10 gene, rs11196205, rs3792267, TCF7L2 gene, type II diabetes
  • Zahra Mirzaei *, Ehsan Khashabi , Negar Sarrafan Pages 614-620
    Background & Aims
    Oral mucosa has a pink color in healthy people and can vary from light to dark. Gingiva may get discolored due to internal and external causes. One of the causative factors is melanin pigmentation. Melanin is brownish pigment that is not derived from hemoglobin, and accounts for some of the natural discoloration and pigmentation of gingiva and other mucosal layers of oral cavity.
    Materials & Methods
    This descriptive cross-sectional study was carried out in Oral Diseases Ward of Urmia Dentistry School since May 2016 to May 2017. In this study, 476 patients underwent procedures and were evaluated in a randomized manner.
    Results
    In this study, 476 patients were studied and among them, 133 ones (27.94%) had mucosal pigmentation. Considering the severity of pigmentation; 73 patients (54.9%) had mild pigmentation, 22 (16.5%) had moderate pigmentation, and 38 (28.6%) had severe pigmentation. There was a significant correlation between oral pigmentation and gender (p=0.036) and the age of patients (p=0.001).
    Conclusion
    Mucosal pigmentation in Azerbaijan and exclusively Urmia city has concordance with the patterns across the country and has a significant association with patients’ gender and age. In this way pigmentation is seen more frequently in male patients with lower age.
    Keywords: Oral pigmentation, prevalence, patient referred to urmia dental faculty