فهرست مطالب

علوم گیاهان زراعی ایران - سال پنجاهم شماره 2 (تابستان 1398)
  • سال پنجاهم شماره 2 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/01
  • تعداد عناوین: 15
|
  • منیژه سبک دست *، محمد دشتکی، یوسف ساسانی، احمد رضایی زاده صفحات 1-9
    ببه منظور بررسی ,واکنش ژ نوتیپ های لوبیای معمولی نسبت به تنش خشکی و ارزیابی شاخص های تحمل خشکی تعداد 102 ژنوتیپ لوبیای معمولی موجود در بانک ژن گروه زراعت و اصلاح نباتات پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران انتخاب و در قالب طرح آگمنت در سه تکرار در شرایط آبیاری معمولی و تنش خشکی در سال زراعی 2016 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران واقع در کرج در سال زراعی 2016 اجرا گردید. در شرایط بدون تنش بیشترین عملکرد در ژنوتیپ102 با میزان 322/4و کمترین در ژنوتیپ 78 و 85 با 1/04 گرم در متر مربع بود. در تنش رطوبتی بیشترین عملکرد در ژنوتیپ 2 با 162/2و کمترین در ژنوتیپ 77 با 1/1 گرم در متر مربع بود. نتایج تحلیل همبستگی بین شاخص های مقاومت به خشکی و عملکرد دانه نشان داد که شاخص تحمل تنش(STI) و شاخص میانگین بهره وری(MP) و میانگین هندسی(GMP) دارای همبستگی مثبت و معنی داری با عملکرد در هر دو شرایط می باشند و برای شناسایی ژنوتیپ های با عملکرد بالادر هر دو شرایط تنش و بدون تنش مناسب هستند. ترسیم نمودار چند متغیره بای پلات و مقایسه نتایج آن با نمودار سه بعدی نشان داد که ژنوتیپ های 100، 63، 47، 88 و 76 متحمل ترین ژنوتیپ ها بودند. تجزیه کلاستر براساس شاخص های مورد بررسی ، ژنوتیپ ها را در سه کلاستر گروه بندی کردکه ژنوتیپ ها متحمل (100، 102، 2) در کلاستر سوم قرار گرفتند. کلاستر اول شامل ارقام حساس می باشد و ژنوتیپ های نیمه متحمل در کلاستر دوم قرار گرفتند.
    کلیدواژگان: تنوع ژنتیکی، تنش غیر زیستی، آمار چند متغیره، نمودار بای پلات
  • مرضیه حسن وند*، سید محمد باقر حسینی، محمدرضا جهان سوز صفحات 11-21
    حفظ منابع تولید و کشاورزی پایدار یکی از اصول مورد نظر دانشمندان در مقطع کنونی است و کشت مخلوط که سبب پایداری عوامل و منابع تولید می شود، می تواند آینده تولیدات کشاورزی را بارور کند. این آزمایش به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار در مزرعه آموزشی پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران واقع درکرج، در سال زراعی 94-1393 انجام شد. سیستم کشت مخلوط از نوع جایگزینی بود. ارقام مورد نظر، سورگوم علوفه ای (رقم پگاه) و ذرت دانه ای (رقم ksc600)، در نظر گرفته شد. فاکتور تیمارهای جایگزینی شامل، کشت خالص ذرت، 75 % ذرت+ 25% سورگوم، ذرت 50%+، سورگوم50%، سورگوم75% +25%ذرت و کشت خالص سورگوم است. نتایج نشان داد که ترکیب کاشت تیمارهای تک کشتی سورگوم، سورگوم75% + ذرت25% و سورگوم50%+ ذرت50% به ترتیب با عملکرد61، 60 و 45 تن در هکتار بیشترین مقدار علوفه را برای سورگوم تولید کردند، و در گیاه ذرت بو دادنی تیمار تک کشتی ذرت، تیمار 75%ذرت+25%سورگوم و تیمار 50%ذرت + 50%سورگوم به ترتیب با عملکرد 7/8 ، 6/8 و 4/8 تن در هکتار بیشترین عملکرد دانه را دارا بوده اند، البته کاهش تعداد بوته در هکتار از کاهش عملکرد تبعیت نمی کنند و عملکرد گرم در بوته این سهم را آشکار می سازد.
    کلیدواژگان: رقابت، کشت مخلوط جایگزینی، کشاورزی پایدار
  • اقلیما حضرتی، احمد نظامی*، حمیدرضا خزاعی، مهدی پارسا صفحات 23-34
    به منظور ارزیابی تحمل به یخ زدگی چند گونه شبدر (Trifolium spp L.) آزمایشی در سال زراعی 91-1390 در دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد در قالب طرح کاملا تصادفی به صورت آزمایش فاکتوریل با چهار تکرار اجرا شد. عوامل آزمایش شامل دو تاریخ کاشت (28 شهریور و 27 مهر)، چهار گونه شبدر قرمز T. pratense، سفید T. repense، ایرانی T. resupinatum. (گونه های پاییزه) و شبدر لاکی T. incarnatum (گونه بهاره) و هشت دمای یخ زدگی (صفر (شاهد)، 3-، 6-، 9-، 12-، 15-، 18-، 21- درجه سانتی گراد) بود. درصد نشت الکترولیت-ها از برگ و طوقه اندازه گیری و بر اساس آن دمای کشنده 50 درصد نمونه ها برای برگ (LT50el(L)) و طوقه (LT50el(C)) تعیین شد. نتایج نشان داد که اثر متقابل تاریخ کاشت، گونه و دماهای یخ زدگی بر درصد نشت الکترولیت ها از برگ معنی دار بود، به طوری که در گونه های پاییزه در تاریخ کاشت 28 شهریور درصد نشت الکترولیت ها کمتر از تاریخ کاشت 27 مهر بود، اما در گونه بهاره، گیاهان تاریخ کاشت 27 مهر نسبت به تاریخ کاشت 28 شهریور درصد نشت الکترولیت کمتری داشتند. در شبدرهای قرمز و ایرانی کاهش دما تا 12- درجه سانتی گراد و در شبدر سفید و لاکی کاهش دما به کمتر از 15- درجه سانتی گراد سبب افزایش درصد نشت الکترولیت ها از طوقه شد. کمترین LT50el(L) در تاریخ 28 شهریور، در گونه های قرمز و ایرانی و بیشترین آن در گونه لاکی مشاهده شد، درحالی که در تاریخ کاشت 27 مهر کمترین مقدار آن در گونه های ایرانی و لاکی و بیشترین آن در گونه قرمز بود.
    کلیدواژگان: تاریخ کاشت، خوسرمایی، طوقه، نشت الکترولیت ها
  • علی حیدرزاده، مجید آقاعلی خانی*، سید علی محمد مدرس صفحات 35-45
    به منظور ارزیابی کشت مخلوط ذرت شیرین و بامیه تحت تاثیر ورمی کمپوست و کود شیمیایی اوره، آزمایشی در ‏مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تربیت مدرس در بهار و تابستان 1394 انجام شد. در این تحقیق تاثیر پنج نسبت اختلاط ذرت ‏شیرین: بامیه به روش جایگزینی شامل 100‏‎:‎‏0 (کشت خالص ذرت شیرین)، 75‏‎:‎‏25، 50‏‎:‎‏50، 25‏‎:‎‏75 و 0‏‎:‎‏100 (کشت ‏خالص بامیه) و دو نوع سیستم تغذیه ای شیمیایی (اوره) و ارگانیک (ورمی کمپوست) در آزمایشی به صورت فاکتوریل در ‏قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بررسی شد. نتایج نشان دادند که برهمکنش عوامل مورد مطالعه اثر معنی-‏داری بر تعداد بلال مرغوب و عملکرد بلال ذرت شیرین و عملکرد دانه بامیه در سطح احتمال یک درصد داشتند. همچنین ‏عامل نسبت اختلاط بر وزن هزار دانه ذرت شیرین در سطح احتمال پنج درصد و بر وزن هزار دانه بامیه و تعداد میوه بامیه ‏در هر متر مربع در سطح احتمال یک درصد تاثیر معنی داری داشت. بیش ترین عملکرد بلال مرغوب ذرت شیرین و عملکرد ‏دانه بامیه به ترتیب با تولید 9614/58و 2848/65کیلوگرم در هکتار از تیمار کشت خالص آن دو با دریافت کود ‏شیمیایی اوره به دست آمد. بالاترین نسبت برابری زمین (2/10) از تیمار نسبت اختلاط 50‏‎:‎‏50 تحت سیستم تغذیه ای ‏ورمی کمپوست به دست آمد و مخلوط 75‏‎:‎‏25 (ذرت شیرین: بامیه) تحت همان سیستم تغذیه ای با نسبت برابری زمین ‏معادل 1/93 در رتبه بعدی قرار گرفت. ارزیابی شاخص رقابت در تیمارهای مختلف نیز رتبه بندی تیمارهای برتر را تایید ‏کرد. ‏
    کلیدواژگان: شاخص رقابت، کشاورزی پایدار، کمپوست، نسبت برابری زمین
  • حامد اکبری، سیدعلی مدرس * صفحات 47-57
    برای بهبود کیفیت آب و کارایی استفاده از نیتروژن در خاک های شنی، نیاز به راهبردهای جدید می باشد. هدف از این مطالعه تعیین مقدار آبشویی نیترات تحت روش های متداول و تلفیقی تغذیه گیاهان کلزا و گندم بود. آزمایش در قالب طرح پایه بلوک کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای کوددهی شامل، اوره (CF)؛ اوره + زئولیت (CF-Z)؛ اوره + کمپوست دامی (IF)؛ اوره + کمپوست دامی + زئولیت (IF-Z) و شاهد (CK)، بود. بیشترین نفوذ عمقی آب بعد از آبیاری و در ماه های آبان و اردیبهشت اتفاق افتاد. میانگین مقدار آبشویی سالانه نیترات برای تیمارهای کوددهی CF، CF-Z، IF، IF-Z و CK به ترتیب برابر 53/64، 41/21، 33/16، 25/59و 9/23 کیلوگرم در هکتار بود. بیشترین ضریب آبشویی نیترات برای تیمار CF (47 درصد) و کمترین مقدار از تیمار IF-Z (10 درصد) به دست آمد. مقدار و ضریب آبشویی نیترات همبستگی مثبت و معنی داری با مقدار آب ورودی به مزرعه در هر ماه داشت. تیمار کوددهی IF-Z بالاترین عملکرد دانه کلزا (3661/5کیلوگرم در هکتار) و گندم (4058/9کیلوگرم در هکتار) را تولید کرد. نتایج نشان داد، استفاده از کود دامی و زئولیت روشی مناسب برای کاهش کاربرد کودهای شیمیایی و بهبود پایداری در سیستم های کشاورزی می باشد.
    کلیدواژگان: زئولیت، ضریب آبشویی، کشاورزی پایدار، کوددهی تلفیقی
  • علیرضا طالعی* صفحات 59-75
    تولید گیاهان دارویی مانند نعناعیان بطور چشمگیری در جهان در حال افزایش است. یکی از گیاهان مهم این خانواده، نعناع فلفلی (Mentha piperita L.) است. اهمیت آن بدلیل ترکیب منتول در اسانس آن است. در این پژوهش، پاسخ های فیزیولوژیک و بیوشیمایی نعناع فلفلی در سطوح مختلف آبیاری شامل: نرمال، 75، 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی (FC) در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران در سال 1392 بررسی شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که آبیاری اثر معنی داری روی H2O2، MDA، محتوای پروتئین محلول،آنزیم های GPX ،APXو SOD در سطح احتمال یک درصد (P≤0.01) داشت. در حالی که اثر تیمار آبیاری بر محتوای قند های محلول معنی دار نبود. بیشترین میزان قند محلول و پروتئین محلول به ترتیب در تیمارهای 50 و 75 درصد FC مشاهده شد. بیشترین میزان تولید پراکسیدهیدروژن و پراکسیداسیون چربی برحسب MDA در تیمار25 درصد FC به ترتیب با میزانµmol/g 59/63و µmol/g 16/25مشاهده شد که تفاوت معنی داری نسبت به تیمار شاهد و سایر تیمارها نشان دادند. بیشترین میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی CAT, APX و GPX در سطح 50 درصد FC و با افزایش تنش خشکی کاهش معنی داری پیدا کرد. فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز با افزایش تنش، افزایش یافت، به طوری که بیشترین میزان آن در آبیاری 25 درصد FC مشاهده گردید. براساس نتایج این پژوهش می توان بیان داشت که نعناع فلفلی به تنش خشکی حساس بوده و پتانسل لازم جهت افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی را در تنش های ملایم و شدید دارا نیست
    کلیدواژگان: نعناع فلفلی، قند محلول، پراکسیداسیون چربی، آنزیم های آنتی اکسیدان
  • محمد میرزاخانی* صفحات 77-87
    به منظور بررسی پاسخ کارایی مصرف نیتروژن و برخی صفات زراعی گندم زمستانه به مقدار، زمان و روش مصرف کود نیتروژن این آزمایشی در سال زراعی 90-1389 در مزرعه آموزشی تحقیقاتی دانشگاه پیام نور اراک به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. عامل اول زمان مصرف کود اوره در سه سطح شامل (مصرف نصف کود در زمان کاشت + مصرف نصف کود در مرحله پنجه دهی)، (مصرف نصف کود در مرحله پنجه دهی + مصرف نصف کود در زمان ساقه دهی)، (مصرف نصف کود در زمان ساقه دهی + مصرف نصف کود در زمان سنبله دهی)، عامل دوم مقدار مصرف کود اوره در دو سطح شامل (مصرف 150 و 300 کیلوگرم در هکتار) و عامل سوم روش مصرف کود اوره نیز در سه سطح (خاک مصرف، آب مصرف و روش محلول پاشی روی برگ ها) بود. اثر مقدار مصرف نیتروژن بر ارتفاع ساقه، طول پدانکل، طول سنبله، تعداد دانه در متر مربع، عملکرد بیولوژیکی سنبله و کارایی مصرف نیتروژن معنی دار بود. همچنین روش های مختلف مصرف کود اوره بر صفات ارتفاع ساقه، طول سنبله، تعداد سنبله در متر مربع، عملکرد اقتصادی سنبله، شاخص برداشت سنبله، وزن هکتولیتر دانه و کارایی مصرف نیتروژن نیز تاثیر معنی داری داشتند. در مقایسه ترکیب های تیماری، مصرف کود اوره به صورت محلول پاشی با میانگین 150/4درصد و مصرف نیتروژن با آب آبیاری با میانگین 14/07درصد به ترتیب بیشترین و کمترین مقدار کارایی مصرف نیتروژن را به خود اختصاص دادند.
    کلیدواژگان: شاخص برداشت، طول پدانکل، عملکرد سنبله، کود اوره، وزن هکتولیتر دانه
  • سمانه پورمنصور، فاطمه رزاقی*، علیرضا سپاس خواه، سیدعلی اکبر موسوی صفحات 89-99
    در یک آزمایش گلخانه ای تاثیر 4 سطح (صفر، 25، 50 و 75 تن در هکتار) بیوچار تولید شده از کاه و کلش گندم و 3 سطح آبیاری (100، 75 و 50 درصد نیاز آبی گیاه) در قالب طرح کاملا تصادفی بر رشد و محصول گیاه باقلا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که زمانی که گیاه باقلا رشد کامل خود را کرده، بیشترین مقدار ارتفاع گیاه و شاخص سطح برگ در تیمار بیوچار 25 تن در هکتار مشاهده شده است. همچنین، بیشترین مقدار محصول باقلا در سطح 25 تن در هکتار بیوچار بدست آمد. یافته های تیمار آبیاری نشان داد که با اعمال تنش آبی، ارتفاع بوته و شاخص سطح برگ کاهش یافته است. همچنین با اعمال تنش آبی رشد و محصول باقلا نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی داری را نشان داد. لذا با توجه به نتایج می توان نتیجه گرفت که استفاده از بیوچار (به عنوان یک ماده اصلاح کننده خاک) در سطوح پایین اثر مثبت بر محصول آن داشته باشد. همچنین استفاده از رژیم آبیاری در سطح 75 درصد آبیاری کامل و به ازای سطح بیوچار 25 تن در هکتار به دلیل عدم کاهش معنی دار محصول گیاه باقلا، توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: بیوچار، کم آبیاری، شاخص سطح برگ، اجزای محصول باقلا
  • مهدی پناهیان کیوی* صفحات 99-116
    آزمایش مزرعه ای به صورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1395 در اردبیل اجرا گردید تا شاخص های فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی وعملکردروغن گشنیز در واکنش به محلول پاشی روی و محدودیت آب ارزیابی شوند.فاکتورهای آزمایش شامل چهار سطح آبیاری (آبیاری بعد از 70، 100، 130 و 160 میلی متر تبخیر از تشتک کلاس A) و سه سطح محلول پاشی روی (شاهد (محلول پاشی با آب)، محلول پاشی با غلظت سه در هزار (1Zn) و محلول پاشی با غلظت شش در هزار (2Zn)) بودند.تیمارهای آبیاری و محلول پاشی به ترتیب در کرت های اصلی و فرعی قرار گرفتند.کاهش فراهمی آب به افت محتوای نسبی آب برگ و شاخص کلروفیل برگ منجر شد. با این حال، محتوای پرولین برگ تحت شرایط آبیاری محدود افزایش یافت. میانگین شاخص کلروفیل برگ به-طور معنی داری با کاربرد روی با غلظت شش در هزار نسبت به شاهد افزایش پیدا کرد.کاهش دسترسی به آب به افت میانگین ارتفاع بوته، قطر ساقه، تعداد برگ و عملکرد دانه منجر گردید. محلول پاشی با روی با غلظت شش در هزار موجب افزایش معنی دار ارتفاع بوته وعملکرد دانه شد. درصد روغن دانه گشنیز تحت تنش خشکی افزایش یافت، ولی عملکرد روغن در نتیجه تنش کم آبی کاهش پیدا کرد. عملکرد روغن با کاربرد روی با غلظت شش در هزار افزایش معنی داری یافت. بنابراین، محلول پاشی روی با غلظت سه در هزار در مناطق با آب و هوا و خاک مشابه محل اجرای طرح برای بهبود تولید عملکرد دانه و روغن گشنیز تاکید کرد. این امر در شرایط محدودیت آب دارای اهمیت بیشتری می باشد.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، عملکرد روغن، گشنیز، محلول پاشی روی
  • نسرین ذیلویی، ناصر مجنون *، محمدرضا جهان سوز، مجید مخدوم صفحات 117-132
    شهرستان ورامین به دلیل نزدیکی با کلانشهر تهران، منطقه‏ای مهاجرپذیر است. این روند مهاجرپذیری، افزایش جمعیت و تغییر کاربری اراضی را به دنبال داشته است. از سوی دیگر این شهرستان با برخورداری از شرایط فیزیوگرافی و پتانسیل آبی و خاکی مطلوب، ظرفیت بالایی برای توسعه کشاورزی دارد. از این رو، در مطالعه حاضر توان اراضی منطقه با استفاده از مدل کاربری کشاورزی و مرت عداری ایران ارزیابی شد. ابتدا بر اساس مدل کاربری کشاورزی و مرتعداری ایران، مدل ویژه برای منطقه مطالعاتی تهیه شد. سپس نقشه‏های ارتفاع، شیب، جهت‏های جغرافیایی، خاک، تیپ و تراکم پوشش گیاهی منطقه در نرم افزار ArcGIS 10.4 تهیه، طبقه‏بندی و سپس تلفیق شدند تا در نهایت نقشه یگان‏های محیط زیستی با 863 واحد ساخته شد. در گام آخر، با مقایسه نیازهای کاربری‏ ها با خصوصیات واحدها، کاربری بهینه هر واحد مشخص شد. نتایج نشان داد، از کل وسعت منطقه 33/12درصد برای کشاورزی با توان درجه سه، 0/45 درصد برای کشاورزی با توان درجه پنج، 0/19 درصد برای مرتعداری با توان درجه یک، 0/54 درصد برای مرتعداری با توان درجه دو، 9/42 درصد برای مرتعداری با توان درجه سه و 54/93درصد برای حفاظت متناسب می‏باشد (1/35 درصد از منطقه به کاربری مسکونی اختصاص داشت).
    کلیدواژگان: آمایش سرزمین، تناسب اراضی، واحدهای محیط زیستی
  • سعیده رشیدی، حمید عباس دخت*، احمد غلامی، رضا توکل افشاری صفحات 133-144

    به منظور بررسی اثر هورمون پرایمینگ بذر در مزرعه آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود انجام شد. عوامل آزمایشی شامل هورمون پرایم در سه سطح (صفر، 150 میکرومول هورمون جیبرلین و 150 میکرومول هورمون سیتوکینین) پیری زودرس در سه سطح (صفر ،10 و 15 روز) و رقم در دو سطح (رقم 260 و رقم704) بودند. ابتدا بذرها به منظور ایجاد بنیه های متفاوت تحت آزمون پیری زودرس(دمای 40درجه سانتی گراد ورطوبت 90 درصد) قرار گرفتند و سپس توسط غلظت های 150میکرومول هورمونهای سیتوکینین و جیبرلین دردمای 25 درجه سانتیگراد تیمار شده و در مزرعه کشت شدند. ویژگی های اندازه گیری شده در مزرعه شامل شاخص سطح برگ، شاخص کلروفیل، محتوای آب نسبی ،عملکرد دانه و بیولوژیک، تعداد ردیف در بلال، تعداد دانه در ردیف، وزن هزار دانه و شاخص برداشت بود. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که تیمار پیری زودرس سبب کاهش درویژگی های اندازه گیری شده و پرایمینگ بذر با هورمونهای سیتوکینین و جیبرلین اثر معنی داری برویژگی های مورد مطالعه داشت، بطوریکه عملکرد دانه درتیمار با هورمون جیبرلین وسیتوکینین ‍ به ترتیب به (05/4968 کیلوگرم در هکتار)و (03/4082 کیلوگرم در هکتار)رسید که نسبت به سطح شاهد تفاوت معنی داری داشتند نتایج نشان داد که زوال بذرسبب کاهش در ویژگی های مورد مطالعه شد وپرایمینگ بذرها قبل ازکشت در مزرعه توسط هورمونها بر خصوصیات کمی وکیفی رشد گیاه ذرت تاثیر گذار است.

    کلیدواژگان: پرایمینگ، ذرت، هورمون جیبرلین، هورمون سیتوکینین
  • هانیه بابایی رئوف، عاطفه صبوری، مهرزاد الله قلی پور صفحات 145-158

    بهبود خصوصیات پخت و خوراک برنج یکی از مهمترین اهداف برنامه های به نژادی برنج است. در این راستا داشتن اطلاعات کافی از تنوع ژنتیکی به منظور انتخاب والدین مناسب ضروری است. در مطالعه حاضر تعداد 53 ژنوتیپ برنج ایرانی و خارجی از لحاظ ویژگی های کیفی دانه شامل طول، عرض، شکل دانه، میزان آمیلوز، دمای ژلاتینی شدن، خصوصیات چسبندگی و همچنین با استفاده از پنج ژن و تعداد 20 نشانگر ریزماهواره مرتبط با صفات فیزیکوشیمیایی دانه برنج، مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج تجزیه خوشه ای، ژنوتیپ ها به سه گروه تقسیم شدند. تعداد نه ژنوتیپ بومی به همراه 14 ژنوتیپ خارجی در گروه آمیلوز متوسط با خصوصیات چسبندگی در محدوده قابل قبول (برای ژنوتیپ هایی با کیفیت پخت و خوراک مناسب) قرار گرفتند و 13 ژنوتیپ ایرانی به همراه هشت ژنوتیپ خارجی در گروه با میزان آمیلوز بالا قرار داشتند. همچنین تجزیه داده های مولکولی نشان داد که نشانگر های ریزماهواره به همراه ژن های مورد استفاده قادرند به نحو مطلوبی ژنوتیپ های خارجی و ایرانی و همچنین تا حدی ژنوتیپ ها را از لحاظ کیفیت دانه تفکیک نمایند. نتایج بیانگر وجود تنوع قابل توجه در بین ژنوتیپ ها از لحاظ کیفیت دانه و نواحی ژنومی مورد مطالعه بود که می توان از آن برای بهبود صفات کیفی بهره برد.

    کلیدواژگان: برنج ایرانی، تجزیه خوشه ای، کیفیت پخت و خوراک و نشانگرهای ریزماهواره
  • رقیه محمدپوروشوایی*، احمدا قنبری، محمدرضا اصغری پور، محمود رمرودی، مهدی دهمرده صفحات 159-180

    به منظور جایگزینی نهاده‏های شیمیایی با نهاده‏های بوم سازگار آزمایشی به صورت کرت های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بایع کلا به مدت دو سال (1395 و 1396) اجرا شد. عوامل آزمایشی شامل کودهای شیمیایی، دامی، کمپوست، ورمی کمپوست و عدم مصرف کود آلی و معدنی (شاهد) به عنوان عامل اصلی و کودهای زیستی (نیتروکسین، بیوفسفات، نیتروکسین + بیوفسفات)، نانوزیستی (بیومیک) و عدم کاربرد کود زیستی و نانوزیستی (شاهد) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که برهمکنش تیمارهای کود آلی و معدنی، زیستی و نانوزیستی و نظام های تغذیه ای (مستقیم، تجمعی و باقیمانده) بر کلیه صفات مورد بررسی در سطح احتمال یک درصد معنادار بود. در هر سه نظام تغذیه ای بیشترین غلظت عناصر نیتروژن برگ و دانه، مس، منگنز، روی، آهن و کلسیم برگ، وزن خشک برگ، عملکرد دانه، درصد و عملکرد اسانس برگ و دانه از تلفیق تیمارهای کود ورمی کمپوست و نانوبیومیک، بیشترین غلظت فسفر و پتاسیم برگ و دانه از تلفیق تیمارهای کود دامی با نانوبیومیک و حداکثر غلظت منیزیم برگ از تلفیق تیمارهای کود کمپوست و نانوبیومیک به دست آمد و بین نظام های کوددهی نیز اختلاف معنا دار وجود نداشت. بنابراین با توجه به ضرورت تولید گیاهان دارویی در نظام های زراعی کم نهاده، استفاده از یک بار مصرف کود آلی (به خصوص ورمی کمپوست) توام با کود نانوزیستی بیومیک برای دو سال متوالی جهت بهبود ویژگی های غلظت عناصر غذایی، عملکرد دانه، درصد و عملکرد اسانس تاتوره مناسب می باشد.

    کلیدواژگان: درشت مغذی، ریزمغذی، کود آلی، کود نانوزیستی، گیاهان دارویی
  • امیر قلی زاده، حمید دهقانی*، مصطفی خدادادی صفحات 181-193

    در این تحقیق برای مطالعه روابط متقابل میان صفات مختلف در گشنیز از روش بای پلات استفاده شد. نتاج حاصل از تلاقی ‎های دی آلل 6 توده بومی گشنیز در نسل F1 در سه شرایط متفاوت آبیاری به طور جداگانه در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در هر آزمایش در سال زراعی 95-1394 در مزرعه دانشکده کشاورزی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که صفات تعداد چتر بارور، وزن هزارمیوه، تعداد میوه در گیاه و محتوای رطوبت نسبی همبستگی مثبت و معنی داری را با عملکرد میوه در سه شرایط آبیاری داشتند. با توجه به همبستگی منفی و معنی دار بین صفات فنولوژیک با عملکرد میوه در سه شرایط متفاوت آبیاری، می توان نتیجه گرفت که برای دستیابی برای ژنوتیپ هایی با عملکرد میوه بالا باید به دنبال انتخاب ژنوتیپ های زودرس در گشنیز بود. در این مطالعه همبستگی معنی داری بین صفات محتوای کلروفیل، محتوای رطوبت نسبی و پایداری غشا با عملکرد میوه تحت دو شرایط تنش ملایم و تنش شدید مشاهده شد. بنابراین می توان از این صفات بعنوان شاخص های فیزیولوژیک برای ارزیابی تحمل خشکی در گشنیز استفاده کرد. همچنین نتایج بای پلات نشان داد که در میان ژنوتیپ های مورد بررسی، ژنوتیپ G16 مطلوب ترین و مناسب ترین ژنوتیپ برای عملکرد میوه و صفات مرتبط با عملکرد بود

    کلیدواژگان: بای پالت، زودرسی، عملکرد، گشنیز، همبستگی
  • ولی الله محمدی، حسن قوجق، حسن زینالی خانقاه، هوشنگ علیزاده صفحات 195-207

    تنش گرمای انتهای فصل یکی از مهمترین عوامل محیطی موثر بر تولید گندم در ایران و جهان است. به منظور مطالعه قابلیت دمای تاج پوشش و محتوای نسبی آب در غربال تحمل گرما، 10 ژنوتیپ گندم در سه آزمایش جداگانه در دو سال زراعی(94-1393 و 95-1394) در دو شرایط بدون تنش و تنش گرما در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه های تحقیقاتی گنبد و اترک کشت شدند و تنش گرما با سه روش کاشت ناخیری، نصب پوشش پلاستیکی و گرمای طبیعی مزرعه اعمال گردید. دمای تاج پوشش، محتوای نسبی آب و عملکرد دانه ژنوتیپ ها اندازه گیری شدند. کلیه ژنوتیپ ها کاهش عملکرد دانه معنی داری را تحت تنش گرما نشان دادند. بر اساس عملکرد در شریط تنش، درصد افت عملکرد در اثر تنش و شاخص حساسیت فیشر و مورر ژنوتیپ های کاز، شیرودی و N-92-7 متحمل و بم، وریناک و کریم حساس به تنش گرما بودند. اگر چه هر دو صفت دمای تاج پوشش و محتوای نسبی آب همبستگی معنی داری با عملکرد تحت تنش گرما داشتند، دمای تاج پوشش به طور معنی داری بین گروه ژنوتیپ های متحمل و حساس متفاوت بود که بیانگرکارایی بالاتر این صفت در غربالگری ژنوتیپ های متحمل به گرماست.

    کلیدواژگان: تنش گرما، سایه بان، کاشت تاخیری، گلخانه پالستیکی، گندم
|
  • Mohammad Dashtaki, Joseph Sassani, Ahmad Rezaizadeh, Manijeh Sabokdast * Pages 1-9
    In order to evaluate and select drought tolerance genotypes in common bean and identify the best indices for drought tolerance, an experiment was conducted at research field University of Tehran in Karaj in 2015-2016 growing season. In this study, 102 common bean genotype were evaluated in an augment design under normal irrigated and drought stress (non-irrigation from flowering stage until the end of growing season) condition. Average values of grain yield and drought tolerance indexes and simple correlation coefficients of indexes with irrigation and dry farm yield showed that indices including MP, GMP and STI were the most suitable criteria for screening bean’s genotypes. In 3-dimensional graphs, referring to MP, STI, and GMP indexes and grain yield under dry farming and irrigation condition, 100,63,47,88 and 76 genotypes were identified as genotypes with high production and tolerant to intensive drought in A group. Actually these genotypes yielded most under both irrigation and dry farming conditions. Cluster analysis based on investigating indices and yield under drought stress and non-stress conditions showed that genotypes was grouped in three clusters and most of drought tolerant genotypes with high yield were grouped in third cluster, while most of sensitive genotypes to drought stress were grouped in the second cluster.
    Keywords: abiotic stress, biplot, genetically variation, multivariate statistics
  • Marzieh Hasanvand *, Mohammad Reza Jahansooz, Mohammad Bagher Hoseini Pages 11-21
    Conservation of production resources and sustainable agriculture is one of the principles desired by scientists at current period, and intercropping that sustains the production factors and resources can foster the future of agricultural production. This experiment was conducted as a randomized complete block design with four replications at the Agricultural Research Station of the College of Agriculture and Natural Resources, University of Tehran, Karaj, Iran during the growing season of 2014-2015. The intercropping system was a replacement type. The proposed cultivars were fodder sorghum (Pegah cultivar) and corn (ksc600). Replacement treatments factors included pure maize cultivation, 75% corn + 25% sorghum, 50% corn + 50% sorghum, 75% corn sorghum + 25% corn and pure sorghum culture. The results showed that the Planting pattern of single cropping sorghum, 75% sorghum + 25% corn and 50% sorghum + 50% corn with 61, 60 and 45 t/ ha yield, respectively, produced greatest sorghum forage yield., and in corn, the single cropping of corn, 75% corn + 25% sorghum and 50% corn + 50% sorghum had the highest grain yield with 8.7, 8.6 and 8.4 t/ ha yield, respectively, but decreased the number of plants per hectare does not follow yield reduction and the yield (gram per plant) reveals this share.
    Keywords: Competition, Replacement intercropping, Sustainable agriculture
  • Eghlima Hazrati, Ahmad Nezami *, Hamidreza Khazaie, Mahdi Parsa Pages 23-34
    In order to evaluate freezing tolerance of some clover species as well as planting date and acclimation period effects on plant tolerance, an experiment was conducted in 2012-13 in Faculty of agriculture, Ferdowsi University of Mashhad in completely Randomized Design with factorial arrangement and four replications. Experimental factors included two planting dates (late September and late October), four clover species (red clover T. pratense, white clover T. repense, Persian clover T. resupinatum (autumn species) and crimson clover T. incarnatum (spring spieces) and eight freezing temperatures (0 (control), -3, -6, -9, -12, -15, -18, -21ºC). Electrolyte leakage percentage of leaf and crown was measured and used to determine lethal temperature for 50% of plants (LT50el(l) and LT50el(c) for leaf and crown, respectively). Results indicated that interaction of planting dates, species and freezing temperatures on electrolyte leakage of leaf was significant in a way that a lower mean of this parameter was observed in autumn species in first planting date compared to the second planting date but the reverse was found in spring species. Decreasing temperature to less than -12 and -15 ˚C resulted in an increase in electrolyte leakage of crown in red and Persian clovers, and white and crimson clovers, respectively). The least LT50el(l) in first planting date was found in red and Persian species and the highest in crimson species while in the second planting date, the lowest mean was observed in Persian and crimson and the highest in red species.
    Keywords: Acclimation, electrolyte leakage, planting date
  • Ali Heidarzadeh, Majid Aghaalikhani *, Ali Mohammad Modarres Pages 35-45
    In order to evaluate the intercropping of Sweet corn and Okra affected by vermicompost and ‎urea fertilizer a field experiment was conducted at research field of Tarbiat Modares ‎University during 2015 spring and summer. In this research effect of‏ ‏five mixing ratio‏ ‏of ‎sweet corn/okra including: 100:0 (sweet corn monoculture), 75:25, 50:50, 25:75 and 0:100 ‎‎(okra monoculture) and two nutrition systems consisted of chemical (urea) and organic ‎‎(vermicompost) were investigated with factorial arrangement of treatments based on ‎randomized complete block design with three replications. The results showed that factors ‎interaction on the number of desirable ear, sweet corn yield and okra seed yield were ‎significant (P≤ 0.01). Also mixing ratio effect on sweet corn 100 kernel weight (P≤ 0.05), okra ‎‎1000 kernel weight and the number of fruits square meter (P≤ 0.01) was significant. ‎According to mean comparisons the highest sweet corn yields (9614.58 kg.ha-1) and okra ‎‎(2848.65 kg.ha-1) was obtained in their monoculture receiving the chemical fertilizer. The ‎highest LER‏ ‏‎(2.10) was obtained in 50:50 treatment under vermicompost nutrition system ‎followed by 75:25 under same nutrition system (LER=1.93). Also competition index ‎evaluation in the different treatment confirmed the rating of superior treatments.‎
    Keywords: Competition index, Sustainable agriculture, compost, Land equivalent ratio (LER)‎
  • Hamed Akbari, Seyed Ali Modarres Pages 47-57
    Innovative strategies are needed to improve water and nitrogen use efficiencies in sandy soils. The objectives of this study were to quantify the amount of nitrate leaching losses under conventional and integrated nutrient management of canola and wheat. The experiment was carried out using a randomized complete-block design, with three replications. Fertilization treatments including: urea (CF), urea + zeolite (CF-Z), urea + composted manure (IF), urea + composted manure + zeolite (IF-Z) and control (CK). The maximum water deep percolation was occurred after irrigation in November and May. The average of annual nitrate leaching losses for CF, CF-Z, IF, IF-Z and CK were 53.64, 41.21, 33.16, 25.59 and 9.23 kg.ha-1, respectively. The maximum and minimum annual nitrate leaching factor were achieved with the CF (47%) and IF-Z (10%) treatments, respectively. Annual nitrate leaching losses and annual nitrate leaching factor showed positive and significant correlations with the amount of water inputs in the months. The IF-Z fertilizer treatment produced the highest grain yield for canola (3661.5 kg.ha-1) and wheat (4058.9 kg.ha-1). The results showed that application of manure compost and zeolite could be a useful methods for decreasing chemical fertilizer application rates and improving the sustainability of agricultural systems.
    Keywords: Combined fertilization, Leaching factor, Sustainable agriculture, Zeolite
  • Alireza Taleei * Pages 59-75
    The Cultivation of medicinal plants such as Lamiaceae family increasing throughout the world significantly. Peppermint consider as an important species in this family which it’s important is due to menthol in essential oil. In this study the physiological and biochemical responses of peppermint investigated under different levels of irrigation including 100 (as control), 75, 50 and 25 % field capacity (FC) in CRD design with three replications in research greenhouse of Agronomy Department of University of Tehran in 2013. The results of Anova indicated that, irrigation levels had high significant effect (P≤0.01) on H2O2, MDA, CAT, APX, GPX and SOD. While, the effect of irrigation levels was not considerable on soluble sugar content. The highest content of soluble sugar and soluble protein were observed at 50 and 75 % FC, respectively. The highest H2O2 and MDA (59.63 and 16.25 µmol/g) observed at 25% FC with significant difference in respect to other treatments. The highest activity of antioxidant enzymes CAT, APX and GPX detected at 50 % FC and reduced with increasing of drought stress up to 25 % FC. The activity of SOD increased with increasing of the drought stress and reaching it to maximum amount at 25 % FC. These results suggest that peppermint is a sensitive plant and cannot increase its capacity against drought stress.
    Keywords: Peppermint, Soluble sugar, Lipid peroxidation, Antioxidant enzymes
  • Mohammad Mirzakhani * Pages 77-87
    In order to evaluate of nitrogen use efficiency and agronomic characteristics of winter wheat to rate, time and method of nitrogen application, this study was carried out in the field of Payaam Nour Arak University in Markazi province in 2011. A factorial arrangement of treatment in a randomized complete block design with three replications was used. Factors were included 1- time of nitrogen application (T1= 50% of nitrogen in sowing date + 50% of nitrogen in tillering stage, T2= 50% of nitrogen in tillering stage + 50% of nitrogen in stem elongation, T3= 50% of nitrogen in stem elongation + 50% of nitrogen in heading stage), 2- rate of nitrogen application (R1= 150 kg ha-1 urea, R2= 300 kg ha-1 urea) and 3- method of nitrogen application (M1= mix with soil, M2= using by irrigation, M3= foliar application). Each plot consisted of 4 rows, 5 m long. Results indicated that the using time affected on the characteristics such as: stem height, peduncle and spike length, number of spike per m-2, number of grain per m-2, spike biological yield, economical yield of spike, and nitrogen use efficiency significantly. The effect of nitrogen rate was significant on stem height, peduncle and spike length, number of grain per m-2, spike biological yield and nitrogen use efficiency, too. Results indicated that the nitrogen use efficiency was significantly higher than of other treatments in foliar application of urea fertilizer (150.4 %) and using nitrogen by irrigation (14.07 %).
    Keywords: Harvest index, Peduncle lenght, Spike yield, Urea, Weight of hectoliter
  • Samaneh Poormansour, Fatemeh Razzaghi *, Ali Reza Sepaskhah, Ali Akbar Moosavi Pages 89-99
    Effect of four levels of biochar (0, 25, 50 and 75 ton ha-1) produced from wheat straw and three levels of irrigation (100, 75 and 50 % of crop water requirement) on growth and yield of faba bean was determined in completely randomized design in the greenhouse. The result showed that after faba bean reached maturity, the maximum plant height and leaf area index obtained in 25 ton ha-1 biochar treatment. Also, maximum faba bean yield was also obtained in 25 ton ha-1 biochar. The result of irrigation regimes treatments showed that the crop height and leaf area index decreased by application of deficit irrigation. Faba bean growth and yield were also significantly declined under deficit irrigation. Therefore, it can be concluded that application of biochar (as a soil amendment) in low levels may have a positive effect on crop yield and its components. Further, under biochar application of 25 ton ha-1, the use of deficit irrigation in 75% of crop water requirement is recommended as it did not cause any significant decline in crop yield.
    Keywords: Biochar, Deficit irrigation, leaf area index, faba bean yield components
  • Mehdi Panahyan Kivi * Pages 99-116
    Field experiment was carried out as split-plot based on randomized complete block design with three replications in 2017, to evaluate physiological and morphological performance and oil yield of coriander, in response to water limitation and foliar application of zinc. Treatments were four levels of water supply (irrigation after 70, 100, 130 and 160 mm evaporation from class A pan) and three levels of zinc foliar application (control (foliar application of water), foliar application of zinc with 3 g ZnSo4/L (Zn1) and foliar application of zinc with 6 g ZnSo4/L (Zn2)).Irrigation and foliar application treatments were allocated to main and sub plots, respectively. Decreasing water availability resulted in decreasing leaf relative water content and chlorophyll content. However, proline content of leaves enhanced under limited irrigation conditions. Mean leaf chlorophyll content significantly enhanced by exogenous spray of zinc with 6 g ZnSo4/L, compared with control. Decreasing water supply led to reduction in plant height, stem diameter, number of leaves per plant and grain yield. Foliar application of zinc with 6 g ZnSo4/L caused significant increase in plant height and grain yield. Oil percentage in the grains of coriander increased as a result of water deficit, but grain oil yield decreased with increasing irrigation intervals. Oil yield significantly enhanced by foliar application of zinc with 6 g ZnSo4/L. There was no significant difference between 3 and 6 g ZnSo4/L foliar application of zinc.This would become more important under conditions where water availability is limited.
    Keywords: coriander, drought stress, oil yield, zinc foliar application
  • Nasrin Ziloee, Naser Majnoun *, Mohammad Reza Jahansooz, Majid Makhdom Pages 117-132
    Varamin is a migratory region due to its close proximity to Tehran's metropolis. This trend has led to increase population and land use change. Conversely, having favorable physiographic conditions and favorable water and soil potential, this region has a high capacity for agricultural development. In this study, the ecological capability were evaluated using Iran's agricultural and rangeland applications model. First, a specific model based on Iran's agricultural and rangeland applications model, for regional studies has been prepared. Then, various maps of elevation, gradient, geographic directions, soil, vegetation type and vegetation density of the studied area prepared in ArcGIS 10.4 software and then the maps integrated into final plan of the environmental units with 863 units. In the last step, with comparison of applications requirement with properties of units optimal usage of each unit was determined. The results showed that from the total area of the region, 33.12% were suitable for agriculture with grade of 3; 0.45 percent with grade of 5; 0.19 percent for range management with grade of 1; 0.54 percent with grade of 2; 9.42 percent with grade of 3 and 54.93 percent were suitable for protection (1.35% of the area were allocated to settlements).
    Keywords: land use planning, land suitability, environmental units
  • Saedeh Rashidy, Hamid Abbasdokht*, Ahmad Gholamyand Reza Tavakol Afshary Pages 133-144

    In order to study of seed priming hormone in the field an experiment was conducted factorial based on completely randomized block design with three replications at the research farm of Faculty of Agriculture, Polytechnic University of Shahroud in 2016. Experimental factor were including hormone priming (control, Gibberellin hormone, Cytokinin hormone), Accelerated aging (0, 10, 15 day) and cultivar (260 and 704). First the seeds in order to create different vigors under accelerated aging test were placed(Temperature 40°C and humidity 90%) and then by150 micromol hormones cytokinin and gibberellin in 25 C treatment and in the farm were cultivated. Characteristics measured in farm including leaf area index, relative water content, chlorophyll index, biological yield, grain yield, rows per ear, grains per ear, 1000-grain weight and harvest index. Results comparison indicate accelerated aging reduces the measured characteristics and seed priming with cytokinin and gibberellins had a significant effect on the characteristics studied.So that the grain yield with treatment gibberellins and cytokinin hormones respectively was (4968.05 kg.ha) and (4082.03 kg.ha).The result showed that seed deterioration was reduced in studied characteristics and seed priming befor planting on the farm by hormones effective on quatitive and qualitative characteristics.

    Keywords: Priming, Corn, Gibberellin hormoneو Cytokinin hormone
  • Haniyeh Babaei Raouf, Atefeh Sabouri*, Mehrzad Allahgholipour Pages 145-158

    Improving rice cooking and eating properties is one of the most important goals in rice breeding programs. Having enough knowledge around genetic diversity for selecting suitable parents is necessary for these goals. In this study, 53 Iranian and foreign rice genotypes were studied in terms of grain qualitative properties including length, width, length to width ratio, amylose content, gelatinization temperature and pasting properties, as well as five genes and 20 microsatellite markers related to rice grain physicochemical traits. According to the results of cluster analysis, genotypes were divided into three groups. Nine of native rice genotypes, as well as 14 foreign genotypes were in intermediate amylose group with pasting properties in the range of genotypes with good cooking and eating quality and 13 improved Iranian cultivars and eight foreign genotypes were in high amylose group. Also, the results of the molecular analysis indicated, microsatellite markers and used genes can be able to distinguish Iranian and foreign genotypes and also distinguish genotypes according to their grain quality partly. The results indicated a significant variation among genotypes according to grain quality and genomic regions associated with these traits, which can be used for improving these traits in breeding programs.

    Keywords: Iranian Rice, cluster analysis, cooking, eating quality, microsatellite markers
  • Roghayeh Mohammadpour Vashvaei*, Ahmad Ghanbari, Mohammad Reza Asgharipour, MahmoodRamroudi, Mehdi Dahmardeh Pages 159-180

    In order to replace the chemical inputs with ecological compatible inputs, an experiment was conducted on split plot based on a randomized complete block design with three replications, at the Research Station of Bayakola during two years (2016 and 2017). Experimental treatments were plant nutrition with NPK, animal manure, compost, vermicompost and control (no chemical and organic fertilizer) as main plot and biophosphate, nitroxin, nitroxin + bio-phosphate, nano biumik and control (no bio and nano bio-fertilizer) as subplot. Interactions of organic and inorganic, bio and nano bio-fertilizer treatments and nutritional systems (direct, cumulative and residual) on all studied traits were significant (P≤0.01). In all three nutritional systems the highest amounts of leaf and grain nitrogen concentration, copper, manganese, zinc, iron and calcium elements concentration of leaves, leaves dry weight, grain yield and essential oil perecentage and yield, were obtained in vermicompost in combination with nano biumik fertilizers, the highest amounts of leaf and grain phosphorus and potassium concentration were obtained from combining animal manure with nano biumik fertilizers and the maximum amount of leaf magnesium was obtained from the combination of compost and nano biumik treatments. There was no significant difference between fertilization systemes. Therefore, with respect to the production of medicinal plants in the low-input cropping systems, using a load of combinations of organic (especially vermicompost) and nano biumik fertilizers for two consecutive years are recommended for improving elements concentration, seed yield and essential oil percentage and yield of datura.

    Keywords: Macronutrient, Medicinal plants, Micronutrient, Nano bio-fertilizer, Organic fertilizer
  • Amir Gholizadeh, Hamid Dehghani*, Mostafa Khodadadi Pages 181-193

    In this study, the biplot method, was used to evaluate interrelationships among different traits in coriander. F1 Progenies derived from Diallel crosses among six coriander landraces were evaluated in three different irrigation conditions through randomized complete block design with three replications at the research field of college of agricultural during growing season of 2016. Results demonstrated that there was a significant positive association between fruit yield and fertile umbel number per plant, thousand fruit weight, fruit number per plant and relative water content in all of three irrigation conditions. Due to the negative correlation between phonological traits with fruit yield in all irrigation conditions, it could be concluded that to gain genotypes with high fruit yield selection for early ripening genotypes should be done in coriander. In this study, a significant correlation was observed between fruit yield and chlorophyll content, relative water content and cell membrane stability in both mild stress and intense stress conditions. Therefore, these traits can be used as physiological indices to evaluate drought tolerance in coriander. Also, results of biplot indicated that among studied genotypes, G16 was the most appropriate genotype for fruit yield and yield related traits.

    Keywords: Biplot, Coriander, Correlation, Early Ripening, Yield
  • Hasan Ghojogh, Valiollah Mohammadi*, Hasan Zeinali, Houshang Alizadeh Pages 195-207

    Terminal heat stress is one of the most important environmental factors threatening wheat production in Iran and all across the world. In order to study the effectiveness of canopy temperature and Relative water content in screening wheat lines for heat tolerant, ten wheat genotypes were evaluated in three separate randomized complete block design experiments in two years (2015-16 and 2016-17) under non- stress and heat stress conditions at Gonbad and Atrak research stations. Heat stress was applied through three methods including late sowing, plastic greenhouse and field temperature. Canopy temperature, relative water content and grain yield of genotypes were measured. All genotypes showed significant reductions in grain yield under heat stress. Based on grain yield under stress and non-stress conditions, yield loss percentage and Fisher and Maurer susceptibility index, Kauz, Shiroudi and N-92-7 were shown to be tolerant, while Bam and Verinak susceptible to heat stress. Although both canopy temperature and relative water content had a significant correlation with grain yield under heat stress, canopy temperature was significantly different between tolerant and sensitive genotypes, indicating its higher efficiency in screening for heat tolerance.

    Keywords: Heat stress, late sowing, Plastic greenhouse, shady place, Wheat