فهرست مطالب

روانشناسی پیری - سال پنجم شماره 1 (بهار 1398)
  • سال پنجم شماره 1 (بهار 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/07/19
  • تعداد عناوین: 7
|
  • حسین هادی طرقی*، شاهد مسعودی صفحات 1-11
    یکی از بیمارهای مزمن همراه با سالمندی درد مزمن است. این نوع درد سبب ایجاد استرس در سالمندان می شود. پژوهشگران به دنبال درمان این استرس با روش های غیر دارویی هستند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی رویکرد درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بصورت گروهی بر کاهش استرس ادراک شده سالمندان مبتلا به درد مزمن بود. این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش را کلیه سالمندان مبتلا به درد مزمن شهر مشهد در سال 1396 تشکیل می دادند. نمونه آماری شامل 24 نفر بود که با استفاده از نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاک های ورود به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 12 نفر) جایگزین شدند. به منظور سنجش استرس ادراک شده از مقیاس استرس ادراک شده کوهن و جهت اندازه گیری درد مزمن از پرسشنامه دردهای مزمن ملزاک و مک گیل استفاده شد. گروه آزمایش تحت درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد طی 8 جلسه 90 دقیقه ای قرار گرفت و گروه کنترل، هیچ گونه مداخله درمانی دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد نمرات استرس ادراک شده گروه آزمایش به طور معناداری نسبت به گروه کنترل کاهش (05/0P<) یافته است. بنابراین درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش استرس ادراک شده موثر بوده است. یافته های این پژوهش ضرورت استفاده از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را برای کاهش استرس ادراک شده سالمندان خاطر نشان می سازد، بنابراین پیشنهاد می شود در ارائه خدمات روان شناختی برای سالمندان از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد استفاده گردد.
    کلیدواژگان: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، استرس ادراک شده، سالمندان، درد مزمن
  • مریم عبدالعظیمی، ماندانا نیکنام* صفحات 13-25
    روند رو به رشد پدیده سالمندی لزوم توجه به مسائل سالمندان را به عنوان یک ضرورت اجتماعی مطرح می سازد. کاهش حمایت اجتماعی و نارضایتی از بدن می تواند باعث ایجاد مشکلات در سالمندان شود. بنابراین پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر ادراک حمایت اجتماعی و نارضایتی از بدن در سالمندان شهر تهران در سال 1397 بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه سالمندان مراجعه کننده به فرهنگ سرا های شهر تهران بودند که به شیوه نمونه گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه ای مداخله را دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار ماندند. ابزار اندازه گیری مورد استفاده در پژوهش، پرسش نامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران و نارضایتی از بدن لیتلتون بود. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس تک متغیره با بکارگیری نرم افزارSPSS  نسخه 19 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه در حمایت اجتماعی ادراک شده و نارضایتی از بدن در مرحله پس آزمون وجود دارد. نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد بر حمایت اجتماعی ادراک شده و مولفه های آن شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت افراد مهم و همچنین بر نارضایتی از بدن و مولفه های آن شامل مخفی کردن نقایص ادراک شده و تداخل نگرانی در عملکرد اجتماعی سالمندان تاثیر مثبت دارد. یافته های این پژوهش کارآیی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را در مورد سالمندان نشان می دهد. بنابراین پیشنهاد می شود روان شناسان و درمانگران  از این روش در راستای بهبود مشکلات روان شناختی سالمندان استفاده کنند.
    کلیدواژگان: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، حمایت اجتماعی ادراک شده، نارضایتی از بدن، سالمند
  • سحر صفرزاده* صفحات 27-40
    پژوهش در زمینه سالمندی و ارزیابی مداخلات درمانی جهت کاهش مشکلات جسمانی و روانی که سالمندان در این دوره با آن مواجهه می شوند یکی از مباحث متداول در جوامع علمی امروز می باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی خاطره پردازی گروهی بر احساس شکست، شکرگزاری و خوش بینی زنان سالمند مقیم خانه های سالمندان شهر اهواز انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان سالمند مقیم خانه های سالمندان شهر اهواز بودند. نمونه  آماری شامل 18 نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس ملاک های ورود به مطالعه، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 9 نفر) جایگزین شدند. از پرسش نامه احساس شکست گیلبرت و آلن، شکرگزاری اسلامی-ایرانی گودرزی و همکاران و جهت گیری زندگی شییر و کارور برای جمع آوری داده ها استفاده شد. درمان خاطره پردازی گروهی بر روی گروه آزمایش در 8 جلسه انجام و پس از مداخله درمانی مجددا پرسش نامه ها برروی هر دو گروه اجرا گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس تک متغیری نشان دادند که درمان خاطره پردازی گروهی موجب کاهش احساس شکست و افزایش شکرگزاری و خوش بینی زنان سالمند در گروه آزمایش شد. در نتیجه ایجاد بستری مناسب جهت شرکت در جلسات گفتگوی روزانه و خاطره پردازی برای سالمندان مقیم خانه سالمندان ضروری به نظر می رسد و در بهبود وضعیت روان شناختی سالمندان موثر می باشد.
    کلیدواژگان: خاطره پردازی گروهی، احساس شکست، شکرگزاری، خوش بینی، زنان سالمند
  • مسعود صادقی، فاطمه باوزین* صفحات 41-51
    توجه و تمرکز بر متغیرهای پیش بین احساس تنهایی در سالمندان مقدم های برای درمان موفقیت آمیز احساس تنهایی و کاهش پیامدها و عوارض جدی آن است. در این راستا هدف این پژوهش، بررسی نقش بهزیستی ذهنی، سرمایه روان شناختی و هوش معنوی در پیش بینی احساس تنهایی سالمندان بود. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، شامل کلیه شهروندان سالمند بالای 65 سال شهر دزفول و حجم نمونه 368 نفر انتخاب شد. روش نمونه گیری خوشه ایبود که داده ها از 6 محله منتخب در شهر دزفول در سال 1397 جمع آوری شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه های احساس تنهایی راسل، بهزیستی ذهنی کیس و ماگیارمو، سرمایه روان شناختی لوتانز و هوش معنوی عبدالله زاده و همکاران بود.  داده ها با روش همبستگی گشتاوری پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 19 تحلیل شدند. نتایج روش های آماری، همبستگی های منفی و معناداری بین بهزیستی ذهنی، سرمایه روانشناختی و هوش معنوی با احساس تنهایی در سالمندان نشان داد (01/0P≤). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که 54 درصد از واریانس احساس تنهایی از طریق متغیرهای پژوهش قابل تبیین است. با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت، هر چه سالمندان از بهزیستی ذهنی، سرمایه روان شناختی و هوش معنوی بیشتری بهره مند باشند، احساس تنهایی کمتری دارند.این یافته ها حاوی کاربردهای درمانی مهمی در خصوص اهمیت این متغیرها در کاهش احساس تنهایی سالمندان می باشد.
    کلیدواژگان: احساس تنهایی، بهزیستی ذهنی، سرمایه روان شناختی، هوش معنوی، سالمند
  • سجاد بشرپور، سعیده هدایت*، جمال سوره صفحات 53-64
    توجه و تمرکز بر متغیرهای پیش بین احساس تنهایی در سالمندان مقدمه ای برای بهبود موفقیت آمیز احساس تنهایی است. در این راستا هدف این پژوهش، تعیین نقش چشم انداز زمان و تجربه درد در پیش بینی احساس تنهایی سالمندان بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه سالمندان بالای 60 سال در شهر کرمانشاه در سال 1397 تشکیل دادند. تعداد 200 سالمند عضو کانون بازنشستگان با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از سیاهه چشم انداز زمان زیمباردو و بوید، پرسش نامه درد دورکین، ترک، رویکی و هاردینگ و پرسش نامه احساس تنهایی راسل، پیپلوا و کورتونا استفاده شد. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام تجزیه و تحلیل قرار شد. یافته ها حاکی از آن بود که بین متغیرهای گذشته گرای-مثبت، حال گرای -لذت طلب و آینده با احساس تنهایی رابطه منفی و معکوس و بین متغیرهای گذشته گرا-منفی و حال گرای-تقدیرنگر با احساس تنهایی رابطه مثبت و مستقیم وجود دارد (01/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که مولفه های چشم انداز زمان گذشته گرای -منفی و حال گرای -تقدیرنگر به ترتیب به عنوان قوی ترین متغیرها برای پیش بینی احساس تنهایی هستند. همچنین از درد عاطفی می تواند احساس تنهایی سالمندان را پیش بینی نماید. این یافته ها مفاهیم مهمی را در عرصه ارائه مراقبت به سالمندان آشکار ساخته و می تواند با برنامه ریزی های مدون و اجرایی در کاهش احساس تنهایی و افزایش بهزیستی سالمندان مفید واقع شود.
    کلیدواژگان: چشم انداز زمان، تجربه درد، احساس تنهایی، سالمندان
  • سعیده امینی، اکرم دهقانی چم پیری*، اعظم صالحی، محمد سلطانی زاده صفحات 62-73
    افزایش سن، کاهش ادراک کارآمدی اجتماعی در اثر بازنشستگی و دور شدن فرزندان باعث می شود تا سالمندان احساس تنهایی کنند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سرمایه های روان شناختی و انعطاف پذیری روان شناختیدر پیش بینی احساس تنهایی سالمندان صورت پذیرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل سالمندان شهر اصفهان در سال 1397 بود. نمونه این پژوهش شامل تعداد 253 سالمند بود که به شیوه دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه احساس تنهایی راسل، پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختیدنیس و وندروال، و پرسشنامه سرمایه های روان شناختی لوتانز و اولیو بود. تجزیه و تحلیل داده های حاصل از این پژوهش با استفاده از روش های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان صورت گرفت. نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین سرمایه های روان شناختی و انعطاف پذیری روان شناختیبا احساس تنهایی سالمندان وجود دارد (001/0>P). علاوه بر این نتایج نشان داد که سرمایه های روان شناختی و انعطاف پذیری روان شناختیتوانایی پیش بینی معنادار احساس تنهایی سالمندان را دارند؛ در حالی که تفاوت معناداری در توان پیش بینی متغیرهای پیش بین (سرمایه های روان شناختی و انعطاف پذیری روان شناختی) وجود نداشت (05/0<P). با توجه به نقش معنادار سرمایه های روان شناختی و انعطاف پذیری روان شناختیدر پیش بینی معنادار احساس تنهایی سالمندان، لازم است جهت کاهش احساس تنهایی، بسته آموزشی سرمایه های روان شناختی و روش های بهبود انعطاف پذیری روان شناختی برای سالمندان تهیه و از آن استفاده نمود تا بدین وسیله شاهد کاهش احساس تنهایی سالمندان بود.
    کلیدواژگان: احساس تنهایی، انعطاف پذیری روان شناختی، سرمایه های روان شناختی، سالمندان
  • علی افشاری*، زهره هاشمی صفحات 65-75
    ز چالش های مهم فرآروی سالمندان در دنیای امروز، احساس تنهایی در زندگیاست. احساس تنهایی در همه گروه های سنی ایجاد می شود اما شیوع آن در سالمندی بیشتر است. بنابر این پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مواجهه مذهبی و بهزیستی روان شناختی با احساس تنهایی سالمندان انجام شد. جامعه آماری پژوهش، کلیه سالمندان تحت پوشش اداره بهزیستی و کمیته امداد امام خمینی شهرستان مراغه بود. از جامعه مذکور با توجه به جدول مورگان و روش نمونه گیری در دسترس تعداد 168 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه های مقابله مذهبی گلمن، احساس تنهایی راسل و بهزیستی روان شناختی طبسی زنجانی استفاده شد. نتایج با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان تحلیل شد. نتایج نشان داد بین احساس تنهایی با خرده مقیا س های بهزیستی روان شناختی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد (01/0P≤). همچنین نتایج نشان داد که احساس تنهایی با خرده مقیاس های مقابله فعال، مقابله منفعل و احساس منفی به خدا رابطه معکوس و معناداری دارد (05/0P≤). نتایج رگرسیون همزمان نشان داد که بهزیستی روان شناختی و مقابله مذهبی هر دو پیش بینی کننده منفی برای احساس تنهایی می باشند. با این حال بهزیستی روان شناختی با ضریب بتای 479/0- پیش بینی کننده بهتری برای احساس تنهایی می باشد. از نتایج پژوهش اینگونه استنباط می شود که مواجهه مذهبی منجر به افزایش شادی، امید و رضایت از زندگی در سالمندی شده  و احساس تنهایی شان را کاهش دهد
    کلیدواژگان: بهزیستی روان شناختی، مقابله مذهبی، احساس تنهایی
|
  • Hossien Hadi Toroghi *, Shahed Masoudi Pages 1-11
    Chronic pain seems to be one of the chronic diseases associated with the elderly which causes stress in the elderly. Researchers are looking to treat this stress through non-pharmacological methods. Therefore, the present research aimed to determine the effectiveness of acceptance and commitment therapy on the reduction of perceived stress in the elderly afflicted with chronic pain. This research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest and control group design. The statistical population included all the elderly with chronic pain living in Mashhad during 2017. For this aim, 24 of the elderly were chosen through a convenience sampling method along with inclusion criteria and placed randomly into two groups of experimental and control (with 12 members). Research tools consisted of the Cohen Perceived Stress Scale and the McGill Pain Questionnaire. Acceptance and commitment therapy was administered to the experiment group in eight 90-minute sessions, while the control grope received no intervention at the same time. Research data were analyzed using the univariate analysis of covariance (ANCOVA). Results indicated the reduction of scores of perceived stress in the experimental group in comparison to that of the control group (P<0.05). Thus, acceptance and commitment therapy appears to be effective in the reduction of perceived stress in the elderly afflicted with chronic pain. The findings demonstrate the necessity of using acceptance and commitment therapy to reduce perceived stress in the elderly. Therefore, acceptance and commitment therapy is suggested to be used to provide psychological services for the elderly.
    Keywords: Acceptance, commitment therapy perceived stress, elderly, Chronic pain
  • Maryam Abdolazimi, Mandana Niknam * Pages 13-25
    The growing trend of the aging phenomenon propounds the need to pay attention to the issues of the elderly as a social necessity. Lack of social support and body dissatisfaction can cause problems for the elderly. The purpose of this study was to determine the effectiveness of acceptance and commitment therapy (ACT) on Social support perception and body dissatisfaction in the elderly in Tehran in 1397. The present study was a semi-experimental design with pretest-posttest design with a control and experimental group. The statistical population included all the elderly referred to the Nasim elderly cultural center of Tehran who selected via purposive sampling and randomly assigned to two groups of experimental (20 people) and control (20 people). The experimental group received 8 90-minute interventional sessions and the control group remained on the list. The instrument used in the research was the Perceptual Social Support Zamet et al. Questionnaire and Littleton's Body Dissatisfaction Questionnaire. Data analysis was performed using a single variable covariance via SPSS19 software. The results showed that ACT has improved perceived social support and its components including family support, support for friends and support of important people in the elderly. Also, the results showed that the ACT has improved dissatisfaction with the body and its components including hiding perceived defects and interference concern with social functioning in the elderly. The results of the present study showed the effectiveness of ACT on the elderly. So, it is suggested that psychologists and therapists use this method to improve the psychological problems in the elderly.
    Keywords: Acceptance, commitment therapy, social support perception, body dissatisfaction, elderly
  • Sahar Safarzadeh * Pages 27-40
    Research on aging and the evaluation of therapeutic interventions to reduce the physical and mental health problems of the elderly is one of the common issues in today's scientific societies. Therefore, this study aimed to investigate the effectiveness of group reminiscence on feeling defeated, grateful and optimistic among elderly women in nursing homes in Ahvaz city. It was a quasi-experimental study with a pretest-posttest and control group design. The study population consisted of all of the elderly women living in nursing homes in Ahvaz. For this aim, 18 of the elderly were chosen through a convenience sampling method along with inclusion criteria and placed randomly into two groups of experimental and control (n=9). Gilbert & Allan defeat Questionnaire, Godarzie's Islamic-Iranian gratitude questionnaire and Scheier & Carver's Life Orientation survey were used to collect data. Then, group reminiscence therapy was administered on the experimental group in 8 sessions and finally, the posttest was administered to fro experimental and control groups. Data were analyzed using the univariate analysis of covariance (ANCOVA). Results showed the effectiveness of group reminiscence on decreasing defeat, gratitude and optimism feelings in elderly women. As a result, creating an appropriate environment for participation in positive reminiscence sessions is essential for older people in nursing homes and is effective in improving their mental status.
    Keywords: Group reminiscence, feeling defeat, gratitude, optimism, elderly women
  • Masoud Sadeghi, Fatemeh Bavazin * Pages 41-51
    Attention and focus on variables that predict loneliness in the elderly are an introduction to the successful treatment of loneliness and reduction of its consequences and serious problems resulted. In this regard, the purpose of this study was to examine the role of mental well-being, psychological capital, and spiritual intelligence in predicting the sense of loneliness of the elderly. It was a descriptive correlational study. The statistical population consisted of all elderly citizens over 65 years old living in Dezful, Iran; a multi-stage cluster sampling method was used to select 368 samples from 6 chosen neighborhoods in Dezful. Required data were collected using Russell's loneliness questionnaire, Case and Maghremo's mental well-being questionnaire, Luthan's psychological capital questionnaire, and Abdullah Zadeh et al.'s spiritual intelligence survey. Data were analyzed by Pearson correlation method and multiple stepwise regression analysis using SPSS-21 software version 19. The results of statistical methods showed significant negative correlations between mental well-being, psychological capital and spiritual intelligence with loneliness in the elderly (P≤0.01). Multiple regression results showed that 54% of the variance of loneliness could be predicted by research variables. According to the results, it could be said that the elderly may feel less lonely if they experience higher levels of subjective well-being, psychological capital, and spiritual intelligence. These findings contain important therapeutic applications regarding the importance of these variables in reducing the sense of loneliness of the elderly.
    Keywords: Loneliness, mental well-being, psychological capital, spiritual, elderly
  • Sajjad Basharpoor, Saeede Hedayat *, Jamal Sooreh Pages 53-64
    Focusing on the predictors of loneliness in the elderly is a prerequisite for successful improvement of loneliness. The purpose of this study was to determine the role of time perspective and experience of pain in predicting loneliness. It was a descriptive correlational study. The statistical population consisted of all elderly people over 60 years old in Kermanshah in 2019. 200 elderly members of the Retirement Association were selected through convenience sampling. Zimbardo Time Scale Log (ZTPI), McGill's Revised Inventory (SF-MPQ), and Russell's Loneliness Inventory (UCLA) were used to collect information. The data were analyzed using Pearson's correlation and stepwise multiple regression analysis. Findings indicated a negative and inverse relationship between retrospective-positive, temperamental-pleasure-seeker and the future with loneliness, and there was a positive and direct relationship between the retrospective-negative, experimental-predictive variables and loneliness (P<0/01). The results of the stepwise regression analysis showed that the components of the outlook of retrospective-negative and temperamental-predictive were the most powerful variables for predicting loneliness. Also, emotional pain could predict elderly loneliness. These findings revealed influential concepts in providing care for the elderly and it could be taken in plans and programs to decreases elderly loneliness and increase their well-being.
    Keywords: Time perspective, pain experience, Loneliness, elderly
  • Saeideh Amini, Akram Dehghani Cham Piri *, Azam Salehi, Mohammad Soltani Zadeh Pages 62-73
    Growing old, decreasing perception of social efficiency because of retirement and separation from children cause the elderly to feel lonely. Therefore, the present study was conducted to investigate the role of psychological capitals and psychological flexibility in predicting loneliness among elderly. It was a correlational descriptive study. The statistical population of the study included elderly living in Isfahan in 2018. Samples included 253 elderlies who were selected through convenience sampling method. Loneliness scale (Russell), psychological flexibility questionnaire (Denis and Vanderwal) and the questionnaire of psychological capitals (Lotanz and Olio) were used to collect data. Data were analyzed using Pearson Correlation and simultaneous multiple regression. The results reported a significant relationship between psychological capitals and psychological flexibility and feeling loneliness in the elderly (P˂0.001). Moreover, the results showed that psychological capitals and psychological flexibility were significant predictors of loneliness among elderly, while there was no significant difference in predicting predictive variables (psychological capitals and psychological flexibility) (P˃0.05). Considering the meaningful role of psychological capitals and psychological flexibility in significantly predicting loneliness in elderly, it seems a necessity to provide training for psychological capitals and improve psychological flexibility among elderly to decrease feeling lonely and apply the outcomes to decrease loneliness in elderly.
    Keywords: Loneliness, psychological flexibility, psychological capitals, elderly
  • Ali Afshari *, Zohreh Hashemi Pages 65-75
    One of the major challenges to the elderly in the modern world is loneliness. Feeling lonely is experienced in all age groups, though it is a stronger feeling at old ages. This study aimed to investigate the relationship between religious exposure and psychological well-being with loneliness in the elderly. The statistical population of the study included all elderly people covered by the Welfare Office and Imam Khomeini Relief Committee in Maragheh. According to Morgan's table and using a convenience sampling method, 168 individuals were selected accordingly. Golman religious coping questionnaire (2011), Russell's loneliness questionnaire (1966), and psychological well-being survey by Tabesei Zanjani (2004) were used for collecting data. The results were analyzed using Pearson correlation and simultaneous regression tests. Results showed an inverse and significant relationship between loneliness and subcategories of psychological well-being (p≤0.01). The results also reported that loneliness had an inverse and significant relationship with active coping subscales, passive coping and negative feelings toward God (p≤0.05). The results of simultaneous regression showed that psychological well-being and religious coping were both negative predictors for loneliness. Though, psychological well-being with a beta coefficient of -0.479 is a better predictor of loneliness. It was deduced from the results of the study that religious beliefs play an important role in preventing and reducing loneliness. In addition, a higher level of psychological well-being prevents loneliness occurring.
    Keywords: psychological well-being, religious coping, Loneliness