فهرست مطالب

  • سال سی و نهم شماره 2 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/06/01
  • تعداد عناوین: 7
|
  • موسی صابر*، صمد وجودی، احسان پارسائیان، اکرم احمدی صفحات 110-123
    زنبورهای تریکوگراما از مهم ترین انگل واره های آفات متعدد بالپولکی می باشند. توانایی انگلی کردن این انگل واره ها در مزارع و باغات می تواند تحت تاثیر کاربرد آفت کش ها قرار گیرد. در مطالعه ی حاضر، اثرات کشندگی و غیرکشندگی آفت کش های رایج در کشت پنبه شامل پروپارژیت، بنومیل، هالوکسی فوپ اتوتیل، ایمیداکلوپرید و کلرپایریفوس اتیلروی مراحل مختلف رشدی و برخی پراسنجه های زیستی زنبور انگل واره، Trichogramma brassicae مورد بررسی قرار گرفت. زیست سنجی ها به روش تماس با مانده سمی روی حشرات کامل زنبور انجام شد. مقادیر LC50 آفت کش های پروپارژیت، بنومیل، هالوکسی فوپ اتوتیل، ایمیداکلوپرید و کلرپایریفوس اتیل برای زنبور تریکوگراما به ترتیب 753، 1190، 6/1731، 85/5 و 96/1 میلی گرم ماده موثر در لیتر بودند. نتایج زیست سنجی روی حشرات کامل نشان دادند که کلرپایریفوس اتیل بالاترین سمیت را در مقایسه با سایر آفت کش های مورد آزمایش داشت. با وجود این، ایمیداکلوپرید هم سمیت بالایی روی حشرات کامل انگل واره نشان داد. همچنین نتایج نشان دادند که به غیر از کلرپایریفوس اتیل، سایر آفت کش های مورد آزمایش در غلظت های توصیه شده ی مزرع ه ای سمیت پایینی روی مراحل نابالغ زنبورهای انگل واره داشتند. براساس طبقه بندی سازمان بین المللی کنترل زیستی، کلرپایریفوس اتیلدر گروه آفت کش های کم ضرر و پروپارژیت، بنومیل، هالوکسی فوپ اتوتیل و ایمیداکلوپرید در گروه آفت کش های بی ضرر در مرحله ی نابالغ قرار گرفتند. در مطالعه ی اثرات غیرکشندگی، از غلظت های کشنده برای 30 درصد جمعیت استفاده شد. در مطالعه ی اثر LC30 روی زادآوری و باروری، تنها تیمارهای کلرپایریفوس اتیلو پروپارژیت اثر چشمگیری داشتند. مقادیر نرخ ذاتی افزایش جمعیت (rm) برای شاهد و آفت کش های پروپارژیت، بنومیل، هالوکسی فوپ اتوتیل، ایمیداکلوپرید و کلرپایریفوس اتیل به ترتیب 344/0، 322/0، 338/0، 337/0، 334/0و 318/0 نتاج ماده بر هر ماده در روز به دست آمدند. براساس نتایج به دست آمده، به غیر از کلرپایریفوس اتیل بقیه آفت کش ها تاثیر سوء کمتری روی انگل واره ی  T. brassica داشتند، بنابراین توصیه می شود آفت کش های پروپارژیت، بنومیل، هالوکسی فوپ اتوتیل، ایمیداکلوپرید همراه با این عامل کنترل زیستی در شرایط گلخانه و مزرعه نیز بررسی شده و در صورت اخذ نتایج مطلوب در برنامه های مدیریت تلفیقی آفات مورد استفاده قرار گیرند.
    کلیدواژگان: کنترل زیستی، مدیریت تلفیقی آفات، انگل واره تخم، اثر کشندگی، جدول زندگی
  • منصوره آهنی آزاد*، محمد باقری، محمدعلی اکرمی صفحات 125-149
    در بررسی فون کنه های اریباتید پیکنونوتیک (Acari: Oribatida) استان آذربایجان شرقی طی سال های 1395-1393، در مجموع تعداد 27 گونه، متعلق به 25 جنس، 19 خانواده و 13 بالاخانواده جمع آوری و شناسایی شد. از این میان سه گونه  Hypocepheus mirabilis Krivolutsky, 1971،Oppiella (Oppiella) nova palustris Laskova, 1980 و Suctobelbella (Suctobelbella) acutidens sarekensis (Forsslund, 1941) برای نخستین بار برای فون کنه های نهان استیگمای ایران معرفی می شوند. همچنین توصیف تکمیلی گونه یLicnodamaeus inaequalis (Balogh & Mahunka, 1965) با تکیه بر نمونه های جمع آوری شده از استان آذربایجان شرقی ارائه می شود. علاوه بر این، فهرست 27 گونه کنه اریباتید پیکنونوتیک جمع آوری شده در این مطالعه و کلید شناسایی آنها ارائه می شود.
    کلیدواژگان: نهان استیگما، پیکنونوتیک، Licnodamaeus inaequalis، آذربایجان شرقی، فون
  • مژده لونی، جهانشیر شاکرمی*، مریم نگهبان صفحات 151-163
    امروزه نانو امولسیون ها به دلیل خواص فیزیکی و شیمیایی منحصر به فردی مانند سایز کوچک ذرات، ثبات فیزیکی طولانی مدت و شفافیت مورد توجه بسیاری از محققین قرار گرفته اند. در این تحقیق سمیت تنفسی اسانس پونه Mentha longifolia و نانوامولسیون آن علیه سوسک چهارنقطه ای حبوبات Callosobruchus maculatus مطالعه شد. آزمایش ها در شرایط آزمایشگاهی، دمای 2±27 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±65 و در تاریکی انجام شد. اسانس پونه در ساعات اولیه پس از انجام آزمایش سمیت تنفسی بالاتری نسبت به نانوامولسیون داشت. در مرحله حشره کامل مقدار LC50 اسانس و نانوامولسیون به ترتیب برابر با 1/10 و 1/16 میکرولیتر بر لیتر هوا برآورد شد. مقدارLC50  در مرحله جنینی برای اسانس برابر با 9/4 میکرولیتر بر لیتر هوا و برای نانو امولسیون 4/9 میکرولیتر بر لیتر هوا تعیین شد. در غلظت 25 میکرولیتر بر لیتر هوا، میزان LT50 اسانس و نانوامولسیون به ترتیب برابر با 2/2 و 1/11 روز بود. در غلظت 1/10 میکرولیتر بر لیتر هوا اسانس معمولی دوامی نداشت، ولی نانوامولسیون دوام خوبی (روز 04/9 =LT50) داشت. در غلظت 9 میکرولیتر بر لیتر هوا مدت زمانی که طول کشید 50 درصد تخم ها در اثر اسانس معمولی دچار مرگ و میر شوند، 7/3 روز برآورد شد. میزان LT50 نانوامولسیون در این غلظت 09/17 روز بود. در غلظت 9/4 میکرولیتر بر لیتر هوا میزان LT50 نانوامولسیون 8/12 روز بود، در حالیکه اسانس معمولی فاقد دوام بود. میانگین قطر ذرات نانوامولسیون با استفاده از میکروسکوپ الکترونی (TEM) حدود 36-10 نانومتر تعیین شد. بر اساس نتایج به دست آمده، بکارگیری فرم نانوامولسیون اسانس گیاه پونه می تواند باعث افزایش سمیت تنفسی و دوام آن شود.
    کلیدواژگان: سوسک چهارنقطه ای حبوبات، اسانس، حشره کشی، پونه، نانوامولسیون
  • فرشته صالحی، جلال شیرازی، غلامحسین قره خانی*، ناهید واعظ صفحات 165-184
    کارایی یک دشمن طبیعی، به عنوان رکن ضروری در موفقیت هر برنامه مهار زیستی وابسته به عوامل متعددی از جمله میزبان می باشد. اعتقاد بر این است که کیفیت میزبانهای گیاه خوار دشمنان طبیعی بیشتر بستگی به شرایط تغذیه گیاهی و تفاوت های ژنتیکی ارقام دارد. در این تحقیق، ظرفیت انگلی زنبور انگل واره Trichogramma principium روی تخم Helicoverpa armigera در شش رقم گوجه فرنگی شامل کینگ استون، ریوگرند، ارلی اوربان، رد استون، سوپر استرین B و پرایموارلی با چهار سطح نیتروژن (0، 1/2، 0/3، 9/3 گرم در هر گلدان، به صورت اوره 46% در پنج تکرار مطالعه شد. آزمایش ها در شرایط اتاقک رشد در دمای 1±25 درجه سیلسیوس و رطوبت نسبی 5±60 درصد و دوره نوری 16:8 ساعت روشنایی به تاریکی انجام شد. بالاترین و پایین ترین نرخ خالص انگلی (C0) به ترتیب 59/2±39/23 و 00/1±42/13 میزبان / انگل واره پرورش یافته روی رقم سوپراسترین B با بالاترین سطح نیتروژن و ارلی اوربان شاهد بود.  نرخ تبدیل جمعیت میزبان به نتاج انگل واره (Qp) در تمامی تیمار ها نزدیک به 1 (C0 ≅ R0) بود. کمترین و بیشترین نرخ کرانمند انگلی (ω) به عنوان شاخص میزان کارایی این دشمن طبیعی برابر 1525/0 و 3164/0 میزبان/ انگل واره/ بر روز روی تخم میزبان های پرورش یافته روی ارقام ارلی اوربان با پایین ترین سطح نیتروژن و سوپراسترین B با بالاترین سطح نیتروژن بود. در مجموع بیشترین مقدار انگلی در میزبان های پرورش یافته روی ارقام سوپراسترین B و کینگ استون با بالاترین میزان نیتروژن بود. بر اساس این نتایج، ظرفیت انگلی زنبور T. principium روی تخم کرم میوه خوار گوجه فرنگی با سطح کود نیتروژن همبستگی مثبت داشت.
    کلیدواژگان: مهار زیستی، ظرفیت انگلی، کود نیتروژن، روابط تغذیه ای سه سطحی
  • ابوالفضل حاجی اسمعیلیان*، رضا وفائی شوشتری، فریبا مظفریان، ابراهیم ابراهیمی صفحات 185-194
    از قبیله Acanthaclisini متعلق به خانواده ی Myrmeleontidae، جنس Acanthaclisis با سه گونه و جنس Synclisis با یک گونه پیش از این از ایران گزارش شده است. در این پژوهش Centroclisis cervina بر اساس تک نمونه نری که در سال 1989 جمع آوری شده بود، برای اولین بار از ایران گزارش می شود. یافته اخیر اولین گزارش از وجود جنس Centroclisis برای فون شیرمورچه های ایران محسوب می شود. کلید شناسایی برای جنس ها و گونه های این قبیله در ایران، به همراه تصاویر مربوطه و همچنین نقشه پراکنش گونه ها ارائه شده است.
    کلیدواژگان: فون، شیرمورچه، گزارش جدید، Acanthaclisini، Centroclisis
  • هادی مصلی نژاد*، زهرا غلامی صفحات 195-212
    کرم غوزه پنبه، (Helicoverpa armigera (Hübner از آفات مهم گیاهان زراعی در ایران و جهان می باشد. این آفت یکی از آفات مستعد برای بروز مقاومت به حشره کش ها می باشد. در این تحقیق حساسیت جمعیت هایی از این آفت از مناطق گرگان، مغان و ورامین به ایندوکساکارب (15%SC)، پروفنفوس (EC50%)، تیودیکارب (DF80%) و کلرپیریفوس (EC8/40%) بررسی شد. آزمون زیست سنجی برای پروفنوفوس و کلرپیریفوس به روش قطره گذاری موضعی روی لاروهای سن سه و برای تیودیکارب و ایندوکساکارب از طریق اضافه کردن به غذای مصنوعی انجام شد. نتایج حاکی از بروز مقاومت بالا به تیودیکارب در جمعیت گرگان می باشد، به طوری که فاکتور مقاومت (RF) در سال های 1395 و 1396 به ترتیب 267 و 262 محاسبه شد. این فاکتور طی دو سال در جمعیت های مغان 75/8 و 9/10 و ورامین 4/3 و 9/6 محاسبه شد که اگرچه قابل توجه نیستند ولی نشانگر روند صعودی کاهش حساسیت آفت است. در مورد ایندوکساکارب نیز اگرچه RF در همه مناطق کمتر از ده برابر محاسبه شد، اما در گرگان روند صعودی کاهش حساسیت (1395=44/7 و 1396=34/10) قابل توجه بود. در مورد کلرپیریفوس، RF در همه جمعیت ها، طی 2 سال کمتر از 10 بود. فقط در جمعیت مغان، روند صعودی RF به کلرپیریفوس (1395=13/5 و 1396=86/10) قابل توجه بود. حساسیت آفت به پروفنوفوس در هیچ یک از مناطق اختلاف معنی داری طی دو سال نداشت و RF در همه موارد کمتر از 10 بود. اندازه گیری آنزیم های سم زدا (استرازها، گلوتاتیون اس ترانسفرازها و مونواکسیژنازها) در جمعیت گرگان نشان داد که سطح هیچ کدام از آنها در جمعیت مقاوم و حساس، تفاوت معنی دار آماری ندارد. احتمالا مکانیسم های دیگری (غیر حساس شدن نقطه هدف)، علت بروز مقاومت می باشد. به منظور مدیریت مقاومت، ضروری است ضمن توقف استفاده از تیودیکارب، از حشره کش هایی با نحوه عمل متفاوت استفاده کرد.
    کلیدواژگان: مقاومت به حشره کش ها، کرم غوزه پنبه، تیودیکارب، ایندوکساکارب، پروفنوفوس، کلرپیریفوس
  • علیرضا نعمتی*، الهام ریاحی، پرویز شیشه بر، زریر سعیدی صفحات 213-226
    کنه تارتن دولکه ای Tetranychus urticae Koch یکی از آفات مهم هلو در ایران می باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی مقاومت پنج رقم هلو (Redtap، G. H. Hale، Kardi، Elberta و Springtimes) نسبت به این آفت انجام شد. مقاومت این ارقام در شرایط آزمایشگاهی در دمای 1±27 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی10±50 درصد و دوره نوری D12: L12 ساعت، به روش دیسک برگی (رهاسازی پنج کنه ماده بالغ بارور روی دیسک هایی از برگ ارقام هلو و شمارش تعداد تخم کنه، مرگ و میر و ارزیابی میزان خسارت آن) مورد بررسی قرار گرفت. همچنین تراکم کرک ها در سطح رویی و زیرین برگ، غلظت ترکیبات فنلی و میزان عناصر غذایی موجود در برگ ارقام مختلف مورد محاسبه قرار گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده، بیشترین میزان خسارت وارده به دیسک برگی در ارقام جی اچ هیل و کاردی و کمترین میزان آن در ارقام البرتا، ردتاپ و اسپرینگ تایمز مشاهده شد. همچنین نتایج نشان داد، تراکم کرک ها در سطح رویی و زیرین برگ ها بین ارقام مختلف هلو اختلاف معنی داری نداشت. درنتیجه این پراسنجه نقشی در ایجاد مقاومت نسبت به این کنه ندارد. به علاوه، رابطه ای بین غلظت ترکیبات فنلی و مقاومت نسبت به کنه تارتن دولکه ای وجود نداشت. به طور کلی نتایج نشان داد که ارقام ردتاپ، البرتا و اسپرینگ تایمز مقاوم و ارقام جی اچ هیل و کاردی حساس ترین میزبان ها نسبت به کنه تارتن دولکه ای در میان ارقام مورد بررسی بودند و به نظر می رسد عدم تعادل عناصر غذایی به ویژه عنصر پتاسیم عامل اصلی مقاومت به این آفت است.
    کلیدواژگان: عناصر غذایی، ترکیبات فنلی، کرک، دیسک برگی
|
  • Moosa Saber *, Samad Vojoudi, Ehsan Parsaeyan, Akram Ahmadi Pages 110-123
    Trichogrammabrassicae Bezdenkois an important egg parasitoid of several lepidopteran insect pests. The parasitism potencial of this parasitoid is affected by insecticides applications. In this study, lethal and sublethal effects of propargite, benomyl, haloxyfop etotyl, imidacloprid and chlorpyrifos were evaluated on different life stages and biological parameters of the insect. Bioassays were carried out by residual contact method on adult stage of the parasitoid at 26±1 , 70±5% RH and a photoperiod of 16: 8 (L: D) h. The LC50 values of propargite, benomyl, haloxyfop etotyl, imidacloprid and chlorpyrifos were 753, 1190, 1731.6, 5.85 and 1.96 mg a.i./L on adult T. brassicae, respectively. The results of bioassays on adult stage showed that chlorpyrifos had the highest toxicity compared to the other tested pesticides. Field recommended rate of the pesticides excluding chlorpyrifos showed lower adverse effects on immature stages of the parasitoid. According to IOBC standards, propargite, benomyl, haloxyfop etotyl and imidacloprid were classified as harmless and chlorpyrifos as slightly harmful at immature stages. The sublethal effect studies revealed that LC30 of chlorpyrifos and propargite negatively affected the fecundity and fertility of the females; but the other pesticides did not. Intrinsic rate of increase (rm) values for propargite, benomyl, haloxyfop etotyl, imidacloprid and chlorpyrifos were 0.344, 0.322, 0.338, 0.337, 0.334 and 0.318 (female offspring/female/day), respectively. Results showed that almost all pesticides excluding chlorpyrifos had less adverse effects on the parasitoid. Therefore, propargite, benomyl, haloxyfop etotyl and imidacloprid can be choose for further evaluation including semifield and field studies. Whether getting suitable results in field studies they would be used in combination with T. brassicae as biological control agent in integrated pest management (IPM) programs.
    Keywords: biological control, Egg parasitoid, Integrated pest management, lethal effects, life table
  • Mansoureh Ahaniazad *, Mohammad Bagheri, Mohammad Ali Akrami Pages 125-149
    Fauna of pycnonotic oribatid mites (Acari: Oribatida) in Eest Azerbaijan province was studied during 2014–2016. In this survey, 27 species belonging to 25 genera, 19 families and 13 superfamilies were collected and identified, of which the species Hypocepheus mirabilis Krivolutsky, 1971; Oppiella (Oppiella) nova palustris Laskova, 1980 and Suctobelbella (Suctobelbella) acutidens sarekensis (Forsslund, 1941)are recorded for the first time from Iran. Also an additional description is provided for Licnodamaeus inaequalis (Balogh & Mahunka, 1965) based on specimens collected from the East Azerbaijan province. Moreover, a checklist and an identification key of 27 pycnonotic oribatid mite species collected in this survey, is presented.
    Keywords: Cryptostigmata, pycnonotic, Licnodamaeus inaequalis, Eest Azerbaijan, faun
  • Mojdeh Louni, Jahanshir Shakarami *, Maryam Negahban Pages 151-163
    Nowadays, nanoemulsions are considered by many researchers because of their unique physiochemical properties such as small particle size, long-term physical stability and transparency. In this research, fumigant toxicity of Mentha longifolia L. essential oil and its nanoemulsion against Callosobruchus maculatus (Fabricius) has been studied. The experiments were conducted at laboratory conditions at 27±2°C temperature, 65±5% relative humidity and darkness. Essential oil of M. longifolia had higher fumigant toxicity than nanoemulsion, during early hours after treatment. The LC50 values of oil and nanoemulsion for the adults of the pest were 10.1 and 16.1 µl/l, respectively. The values of LC50 were 4.9 and 9.4 µl/l for oil and nanoemulsion during incubation period, respectively. In concentration of 25 µl/l, LT50 of M. longifolia essential oil and nanoemulsion were 2.2 and 11.1 days, respectively. In concentration of 10.1 µl/l, essential oil did not have durability, but this parameter of nanoemulsion is good (LT50= 9.04 days). At 9 µl/l of essential oil, the average time for the mortality of 50% eggs was 4.7 days. The LT50 of nanoemulsion at this concentration was 17.09 days. At 4.9 µl/l of nanoemulsion, the LT50 was 12.8 days, while essential oil did not have durability. The average diameter of nanoemulsion particles has been estimated about 10-36 nm by using transmission electron microscope (TEM). By using laser light scattering (SEMATech), this value was 234 nm. Considering obtained results, using nanoemulsion form of M. longifolia essential oil increase its fumigant toxicity and durability.
    Keywords: Callosobruchus maculatus, essential oil, Insecticidal, Mentha longifolia, Nanoemulsion
  • Fereshteh Salehi, Jalal Shirazi, Gholamhossein Gharekhani *, Nahid Vaez Pages 165-184
    The efficiency of natural enemies as the key factor in the success of biological control programs, depends on different elements including the quality of their herbivore hosts. Similarly, it may be influenced by nutritional status and genetic differences of host plants in turn. This study was undertaken to determine the parasitism efficiency of Trichogramma principium (Sugonjaev & Sorokina) on the eggs of Helicoverpa armigera (Hübner) reared on different nitrogen fertilized tomato plant cultivars. All experiments were established in a growth chamber under 25 ± 1°C temperature, 60 ± 5% RH, 16:8 h. (L:D) conditions. Treatments included six tomato cultivars (Kingston, Riogrand, Earlyurbana, Redston, Superstrain-B and Primoearly) with four N levels (0, 2.1, 3.0, 3.9 g/ pot, Nitrogen as Urea 46%), in 5 replications. The value of the net parasitism rate (C0) of T. principium varied from 13.42±1.00 to 23.39± 2.59 hosts on the eggs of H. armigera reared on En0, and SBn+, respectively. The transformation rate from host population to parasitoid offspring (Qp) on all treatments was close to 1 (C0 ≅ R0). The finite parasitism rate (ω) which is used to determine the efficiency of a parasitoid, estimated as 0.1525 (min.) and 0.3164 (max.) hosts parasitoid-1 day-1 on the hosts reared on Earlyurbana and Superstrain-B, respectively. In general, T. principium had higher parasitism capacity on the hosts reared on Superstrain-B, Kingston and Riogrand with highest N levels, which were more suitable for parasitoid. This study showed that parasitism capacity of parasitoid was influenced by the host plant cultivar as well as positively correlated with the host plant nitrogen contenets.
    Keywords: biological control, Parasitism capacity, Nitrogen fertilization, Tri-trophic interactions
  • Abolfazl Hajiesmaeilian *, Reza Vafaei, Shoushtari, Fariba Mozaffarian, Ebrahim Ebrahimi Pages 185-194
    Tribe Acanthaclisini belongs to family Myrmeleontidae. Genera Acanthaclisis with three species and Synclisis with one species have already reported from Iran. In the current research, Centroclisis cervina is reported for the first time from Iran on the base of a male specimen collected in 1989. The new finding represents the first record of genus Centroclisis for Iranian antlion fauna. An identification key for the genera and species of the tribe in Iran together with relevant illustrations, and their distribution maps provided
    Keywords: Fauna, Antlion, new record, Acanthaclisini, Centroclisis
  • Hadi Mosallanejad *, Zahra Gholami Pages 195-212
    The cotton bollworm, Helicoverpa armigera (Hübner) is one of the most destructive pests in Iran, attacking to a wide range of important crops such as cotton, tomato, soya and corn which causes serious loss of production. Biological characteristics, such as polyphagous nature, migration ability, high rate of reproduction and facultative diapause has caused this pest as one of the potential pest to develop resistant to insecticides. In this research we studied the resistance status of some cotton bollworm populations from Gorgan, Moghan and Varamin against indoxacarb, thiodicarb, profenofos and chlorpyrifos. Topical application of insecticides was used as bioassay method for profenofos and chlorpyrifos and diet-incorporation method for indoxacarb and thiodicarb. The results indicated that Gorgan population has developed high resistance against thiodicarb with resistance factor (RF) of 267 and 262 in 2016 and 2017, respectively. RF against thiodicarb for Moghan was 8.75 and 10.9 in two years, while this value was 3.4 and 6.9 for Varamin. In the case of indoxacarb, RF was less than 10 in all populations, however in Gorgan population increased trend was observed (7.44 in 2016 and 10.34 in 2017). In the case of chlorpyrifos, increased RF (5.13 in 2016 and 10.86 in 2017) was only observed in Moghan population and in other populations, significant change within two years was not observed. The susceptibility of the pest against profenofos was not changed during two years and RF was calculated less than 10 in all populations. As the RF was high against thiodicarb in the Gorgan population, the detoxification enzymes (esterases, glutathione S-transferases and mono-oxygenases) were measured to know if the metabolic resistance was involved. There was no significant difference between resistant and susceptible populations, indicating that other resistance mechanisms (such as target site insensitivity) likely is the cause of the resistance, which must be investigated in further researches.
    Keywords: insecticide resistance, Helicoverpa armigera, indoxacarb, thiodicarb, profenofos, Chlorpyrifos
  • Alireza Nemati *, Elham Riahi, Parviz Shishehbor, Zarir Saeidi Pages 213-226
    Two-spotted spider mite (TSSM), Tetranychus urticae Koch is an important pest of peach in Iran. This study was conducted to estimate the resistance of five peach cultivars (Redtap, G.H.Hale, Kardi, Elberta and Springtimes). Resistance of different cultivars to this pest was evaluated at 27 ± 1°C, 50 ± 10 %RH and 12 L: 12 D h., using leaf disk bioassay with introducing five adult female mites on leaf disk and counting number of eggs, mite mortality and host damage. Moreover, trichomes density on upper and underside of the leaves, concentration of phenolic compounds and percentage of leaf nutrients were measured. The results showed that the highest plant damage was on G.H.Hale and Kardi cultivars, and the lowest on Elberta, Redtap and Springtimes. The findings also indicated that the density of trichomes on upper and underside of the leaves was not significantly different among cultivars. Therefore, this parameter has no role in resistance to TSSM. Furthermore, there was no relationship between concentration of phenolic compounds and resistance to TSSM. Altogether results revealed that Redtap, Elberta and Springtimes were the most tolerant, whereas G.H.Hale and Kardi were the most susceptible cultivars and nutrient imbalance especially potassium is probably main factor of the resistance against TSSM.
    Keywords: nutrient elements, Phenolic compounds, trichome, Leaf disk