فهرست مطالب

روانشناسی پیری - سال پنجم شماره 3 (پاییز 1398)
  • سال پنجم شماره 3 (پاییز 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/09/22
  • تعداد عناوین: 7
|
  • شهرزاد مرادی*، مهدی قدرتی میرکوهی، مژگان حیاتی صفحات 179-199
    افزایش افسردگی و احساس تنهایی و همچنین کاهش سازگاری اجتماعی از رایج ترین حالات روان شناختی در سالمندان است که می تواند واکنش های احتمالی متعددی به دنبال داشته باشد. بنابراین این پژوهش با هدف اثربخشی فنون مرور زندگی بر سازگاری اجتماعی، انسجام و یکپارچگی و احساس تنهایی سالمندان انجام شد. طرح پژوهش از نوع پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان سالمند مقیم مراکز روزانه سالمندان شهر خرم آباد در سال 1398 بوده است. نمونه گیری به روش هدفمند بر روی کل افرادی که از مجموع جامعه آماری واجد شرایط بودند صورت گرفت. پس از تکمیل پرسشنامه سازگاری اجتماعی بل، انسجام و یکپارچگی فلنسبرگ و احساس تنهایی دهشیری و همکاران، تعداد 30 نفر با کمترین امتیاز در هر مولفه به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت آموزش با فنون مرور زندگی هایت و وبستر در6 جلسه 90 دقیقه ای قرار گرفتند. در نهایت برای دو گروه پس آزمون اجرا شد. همچنین پس از یک ماه بر روی گروه آزمایش آزمون پیگیری صورت گرفت. سپس داده ها با آزمون آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره در نسخه 22 نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد درمان مرور زندگی بر کاهش احساس تنهایی، افزایش سازگاری اجتماعی و انسجام و یکپارچگی در سالمندان موثر است (001/0P<). در این درمان با یادآوری خاطرات گذشته، از انزوا و احساس تنهایی در سالمندان کاسته شده و با تجدید حس استقلال و خودپیروی، انسجام و یکپارچگی در آنها افزایش می یابد و در یک فرایند بهبود بخش، درگیر مرور و بازبینی سختی ها و سستی های زندگی خود می شوند و رها شدن از نشخوارهای فکری و حل تعارضات قدیمی، به بهبود سازگاری اجتماعی در آنها می انجامد. با توجه به اینکه این درمان برای سالمندان شناخته شده تر و ملموس تر است می تواند به عنوان یک رویکرد درمانی جایگزین یا درمان تکمیلی در مشاوره سالمندان مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: احساس تنهایی، انسجام و یکپارچگی، سازگاری اجتماعی، سالمندان
  • علی افشاری*، رسول رضایی، فریبا دادرس صفحات 201-215
    اضطراب و افسردگی رایج ترین اختلال های روان شناختی دوران سالمندی بشمار می روند. خاطره پردازی یک قسمت از سیکل طبیعی زندگی سالمندان است که آنها را برای روبرو شدن با مرگ، حل تضادهای گذشته، کسب تمامیت وجودی و یافتن اهمیت زندگی و خودباوری مثبت آماده می کند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر خاطره پردازی ساختارمند گروهی بر کاهش اضطراب و افسردگی سالمندان شهرستان مراغه انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه سالمندان کانون بازنشستگی شهرستان مراغه که دارای اختلال اضطراب و افسردگی بودند. شرکت کنندگان شامل 46 مرد سالمند (65-95 سال) بودند که با روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه 23 نفر). گروه آزمایش جلسات خاطره پردازی ساختارمند را به مدت هشت جلسه 60 الی 90 دقیقه ای و هر هفته یکبار دریافت نمودند، اما گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. شرکت کنندگان در پژوهش به پرسشنامه اضطراب بک و آزمون افسردگی بک پاسخ دادند. داده های پژوهش بر اساس تحلیل کوواریانس تک متغیره و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که خاطره پردازی ساختارمند به طور معنا داری منجر به کاهش اضطراب و افسردگی در گروه آزمایش می شود. بنابراین پیشنهاد می شود که آموزش خاطره پردازی برای کاهش اضطراب و افسردگی در سالمندان استفاده شود.
    کلیدواژگان: خاطره پردازی ساختارمند، اضطراب، افسردگی، سالمندان
  • پریناز بنیسی* صفحات 217-227
    سالمندان به دلایل مختلف از جمله کاهش عملکردهای جسمی از نظر روان شناختی افت می کنند، بنابراین لزوم مداخله با هدف بهبود بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت و توانایی خودمدیریتی در آنان ضروری است. در نتیجه، این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی آموزش مثبت نگری بر بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت و توانایی خود مدیریتی زنان سالمند انجام شد. پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه های آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش همه زنان سالمند سرای سالمندی استان تهران در سال 1398 بودند که از میان آنان 60 نفر با روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 75 دقیقه ای آموزش مثبت نگری دریافت کرد و گروه کنترل آموزشی ندید. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی ذهنی کییز و ماگیار-مو، خرده مقیاس فراهیجان مثبت میتمانسگروبر و همکاران و مقیاس توانایی خودمدیریتی شیورمانز و همکاران بودند. داده ها پس از ورود به نرم افزار SPSS نسخه 22 با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین گروه های آزمایش و کنترل از نظر بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت و توانایی خودمدیریتی تفاوت معنی داری وجود داشت. به عبارت دیگر، آموزش مثبت نگری باعث افزایش بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت و توانایی خود مدیریتی در زنان سالمند شد (001/0>P). بر این اساس توصیه می گردد که مشاوران و روان شناسان سرای سالمندی برای بهبود بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت و توانایی خودمدیریتی در سالمندان از روش آموزش مثبت نگری در کنار سایر روش ها استفاده نمایند.
    کلیدواژگان: آموزش مثبت نگری، بهزیستی ذهنی، فراهیجان مثبت، توانایی خودمدیریتی، زنان سالمند
  • سید محمدرضا موسوی، سرور بینا، آرزو زندیه، رسول عابدان زاده* صفحات 229-238
    بهبود عملکرد حرکتی سالمندان و شناخت مسائل مربوط به سالمندی برای کمک به بازآموزی مهارت‏ های آموخته شده از چالش‏ های پیشروی هر جامعه ای به شمار می ‏آید. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر حمایت خودمختاری و امیدواری تقویت شده بر یادگیری حرکتی زنان سالمند بود. روش این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش ‏آزمون-پس ‏آزمون همراه با آزمون یادداری بود. از میان کلیه سالمندان زن شهر اندیمشک، 40 زن سالمند (60 الی 80 سال) به صورت در دسترس و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شدند. شرکت ‏کنندگان به طور تصادفی در چهار گروه حمایت خودمختاری، امیدواری تقویت شده، حمایت خودمختاری+ امیدواری تقویت شده و کنترل جای گرفتند. تکلیف استفاده شده در این پژوهش شامل پرتاب کیسه ‏های 100 گرمی با دست غیر برتر به سمت هدف تعیین شده بر روی زمین بود. پس از انجام پنج کوشش به عنوان پیش ‏آزمون، شرکت‏ کنندگان در مرحله اکتساب که شامل 6 بلوک 10 کوششی بود، شرکت کردند. پس از 24 ساعت از آخرین بلوک تمرینی، شرکت‏کنندگان در آزمون یادداری (10 کوشش) شرکت کردند. داده‏ ها به وسیله آزمون‏ های تحلیل واریانس یک‏راهه و مرکب در سطح معناداری 05/0≥P و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 انجام شد. نتایج حاکی از آن بود که همه گروه ها در مرحله اکتساب و در طول بلوک‏ های تمرینی پیشرفت معناداری در عملکرد خود داشتند (05/0≥P) اما اثر گروه معنادار نبود (05/0≤P). گروه حمایت خودمختاری+ امیدواری تقویت شده نیز توانست در مرحله یادداری بهترین عملکرد را به نمایش بگذارد (05/0≥P). به کاردرمانان، مربیان و کلیه افرادی که با سالمندان در ارتباط هستند پیشنهاد می ‏شود برای بهبود یادگیری و عملکرد حرکتی سالمندان از این عوامل انگیزشی تاثیرگذار استفاده کنند.
    کلیدواژگان: سالمند، نظریه خودمختاری، امیدواری تقویت شده، یادگیری حرکتی
  • فریبا تابع بردبار*، معصومه اسماعیلی، راضیه اسدی صفحات 239-249
    با توجه به روند افزایشی جمعیت سالمندان، مطالعه و شناخت مسائل مرتبط با این قشر سنی ضرورتی اجتناب ناپذیر است. از این رو پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب مرگ بر اساس تیپ های شخصیتی و سلامت روان در سالمندان شهر شیراز صورت گرفت. پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان ساکن در سرای سالمندان شهر شیراز در سال 1398 بودند که از بین آنها 150 نفر به عنوان نمونه پژوهش با روش غیرتصادفی داوطلبانه انتخاب شدند. برای بررسی متغیرهای پژوهش از سه آزمون اضطراب مرگ تمپلر، سلامت روان گلدبرگ و پنج عامل اصلی شخصیت کوستا و مک کرا استفاده شد. داده ها پس از جمع آوری با روش همبستگی و رگرسیون همزمان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد تیپ های شخصیتی در کل نزدیک به 45 درصد و سلامت روان 25 درصد از واریانس نمرات اضطراب مرگ را تبیین می کنند و مولفه روان نژندی به صورت مثبت و معناداری و مولفه های برون گرایی و مسئولیت پذیری به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی اضطراب مرگ در سالمندان می باشند. بنابراین با توجه به نقش شخصیت و سلامت روان در اضطراب مرگ، می توان با آگاهی رسانی و به کارگیری تدابیری جهت افزایش سلامت روان در سالمندان، اضطراب مرگ را در آنان کاهش داد.
    کلیدواژگان: اضطراب مرگ، سالمندی، شخصیت، سلامت روان
  • رضا قاسمی جوبنه*، سید ولی الله موسوی، مریم سادات حسینی صدیق صفحات 251-261

    صمیمیت زناشویی یکی از مولفه های مهم کیفیت زندگی زناشویی در دوره های مختلف سنی است. نارسایی شناختی و ذهن آگاهی به عنوان عوامل روان شناختی می توانند در تبیین صمیمیت زناشویی افراد نقش داشته باشند. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی نارسایی شناختی در ارتباط بین ذهن آگاهی و صمیمیت زناشویی سالمندان انجام شده است. طرح حاضر توصیفی از نوع همبستگی با روش تحلیل مسیر مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی بود. جامعه آماری پژوهش شامل سالمندان شهر رشت بود. در پژوهش حاضر 110 سالمند به شیوه نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند و به مقیاس صمیمیت زناشویی تامپسون و والکر، پرسشنامه نارسایی شناختی برودبنت و همکاران و فرم کوتاه پرسشنامه ذهن آگاهی والاچ و همکاران پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و SmartPLS نسخه 2 تحلیل شدند. یافته ها نشان داد ذهن آگاهی به صورت منفی نارسایی شناختی و به صورت مثبت صمیمیت زناشویی را پیش بینی می کند (01/0>P). همچنین ذهن آگاهی به صورت غیرمستقیم و با نقش میانجی نارسایی شناختی می تواند صمیمیت زناشویی را پیش بینی نماید (01/0>P). یافته های پژوهش حاضر نشانگر اهمیت ذهن آگاهی و نارسایی شناختی در تبیین صمیمیت زناشویی سالمندان است. بنابراین با برگزاری دوره هایی مبتنی بر یادگیری مهارت های ذهن آگاهی می توان قدم های سازنده در راستای توانمندی شناختی و ارتقاء کیفیت زندگی زناشویی سالمندان برداشت.

    کلیدواژگان: سالمند، صمیمیت زناشویی، نارسایی شناختی، ذهن آگاهی
  • ویدا پزشک، شیما پرندین* صفحات 263-273
    در دهه های اخیر تعداد سالمندان در جهان به میزان زیادی افزایش یافته است و این افراد به دلیل شرایط سنی، نیازمند توجه ویژه ای برای تامین نیازهای بهداشتی، سلامت جسمانی و روانی هستند. پژوهش ها نشان داده است که بالا رفتن سن یکی از عواملی است که می تواند در ایجاد اختلال های خوب موثر باشد. از این رو، هدف مطالعه حاضر پیش بینی اختلالات خواب بر اساس مهارت های مقابله ای و ذهن آگاهی در افراد سالمند ساکن در سرای سالمندان کرمانشاه بود. روش این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه کلیه افراد سالمند مقیم آسایشگاه های سالمندان شهر کرمانشاه در سال 1397 بودند. از میان آنها تعداد 125 نفر بر اساس روش نمونه گیری خوش های به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های پژوهش از پرسشنامه های ذهن آگاهی بائر و همکاران، راهبردهای مقابله ای اندلر و پارکر، بررسی آپنه خواب برلین، و اختلالات خواب زومر و همکاران استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از روش آماری رگرسیون چندگانه در نرم افزار آماری SPSS نسخه 23 استفاده شد. نتایج نشان داد ذهن آگاهی و مهارت های مقابله ای می توانند اختلالات خواب را در افراد سالمند را پیش بینی کنند. بر اساس نتایج توصیه می شود که دوره های آموزشی ذهن آ گاهی جهت افزایش تمرکز و کنترل خود در بین سالمندان برگزار شود و در سالمندانی که دارای اختلالات خواب هستند، مهارت مقابله ای مساله مدار تقویت تا بیشتر از مهارت های مقابله ای هیجان مدار و اجتنابی مورد استفاده قرار بگیرد.
    کلیدواژگان: ذهن آگاهی، مهارت های مقابله ای، اختلالات خواب، افراد سالمند
|
  • Shahrzad Moradi *, Mahdi Ghodrati Mirkohi, Mozhgan Hayati Pages 179-199
    Increased depression and feelings of loneliness as well as decreased social adjustment are among the most common psychological states in the elderly that may lead to several possible reactions. Therefore, this study aimed to investigate the effectiveness of life-reviewing techniques on social adjustment, coherence and integration, and loneliness in elders. The research included pre-test and post-test design with control group. The statistical population consisted all elderly women living in day care centers in Khorramabad in 2019. Purposeful sampling was performed on all statistical population individuals eligible to the study. After completing Bell's social adjustment questionnaire, Flensberg's coherence and integrity, and Dehshiri et al.'s sense of loneliness, 30 subjects with the lowest scores in each component were randomly divided into experimental and control groups (n=15). The experimental group received 6 sessions of 90-minute training with the review techniques of Haight and Webster. Finally, posttest was administered to both groups. A follow-up test was also performed on the experimental group after one month. Data were analyzed using one-way covariance analysis in SPSS software version 22. The results of data analysis showed that life review therapy was effective to reduce loneliness, social adjustment and coherence and integration in the elderly (P <0.001). Reminding the memories of past as a treatment reduced isolation and loneliness in elderly, improving their sense of independence and self-reliance increased coherence and integrity, and involved them in a process of improvement, reviewing and re-examining the hardships and shortcomings of their lives. Getting rid of rumors and resolving old conflicts leads to improved social adjustment. Since this treatment was more well-known and tangible for the elderly, it could be used as an alternative treatment or complementary therapy in elderly counseling.
    Keywords: Loneliness, coherence, integration, social adjustment, elderly
  • Ali Afshari *, Rasul Rezai, Fariba Dadras Pages 201-215
    Anxiety and depression are the most common psychological disorders in old age. Reminiscence is a part of the normal life cycle in elderly that prepares them to face death, resolve past conflicts, gain existential integrity, and find the importance of positive life and self-esteem. Therefore, the present study aimed to determine the effect of structured group memory on reducing anxiety and depression in the elderly in Maragheh. It was a semi-experimental study with pretest-posttest design and control group. The statistical population of the study included all retirees of Maragheh Retirement Center who experienced anxiety and depression disorder. Participants included 46 elderly men (95-65 years) selected through convenience sampling according to inclusion criteria and were randomly assigned into two experimental and control groups (n=23). The experimental group received structured reminiscence sessions for eight sessions of 60 to 90 minutes once a week, but the control group did not receive any intervention. Participants responded to the Beck Anxiety Inventory and Beck Depression Inventory. The data were analyzed by one-way covariance analyses using SPSS 23 software. The results showed that structured memory significantly reduced anxiety and depression in the experimental group. Therefore, it is recommended that reminiscence training be used to reduce anxiety and depression in the elderly.
    Keywords: Structured reminiscence, anxiety, Depression, elderly
  • Parenaz Banisi * Pages 217-227
    Elderly people get psychologically impaired for a variety of reasons including physical impairments, so the necessity of intervention to improve their mental well-being, positive meta emotion, and self-management seems essential. Consequently, this study aimed to determine the effectiveness of positivism training on mental well-being, positive meta emotion and self-management ability of elder women. The present study was quasi-experimental with pretest-posttest design and experimental and control groups. Statistical population of the study consisted of all elderly women attending nursing home in Tehran in 2019, 60 of whom were selected through convenience sampling method and were randomly divided into two experimental and control groups. The experimental group received 8 sessions of 75-minute positivism training and the control group did not receive any training. Also, samples were required to answer Keyes & Magyar-Moe’s subjective well-being questionnaire, Mitmansgruber et al. positive meta-emotion subscale and Schumans et al. self-management ability scale. Data were analyzed by SPSS software version 22 using one-way analysis of covariance. Results showed a significant difference between experimental and control groups in terms of subjective well-being, positive meta emotion and self-management ability. In other words, positivism training increased mental well-being, positive meta emotion and self-management ability in elder women (P<0.001). Based on the results, it is recommended that counselors and psychologists in nursing homes use positivism training along with other methods to improve mental well-being, positive meta emotion and self-management ability in elderly.
    Keywords: Positivism training, mental well-being, positive meta emotion, self-management ability, elderly women
  • Seyed Mohammadreza Mousavi, Soroor Bina, Arezoo Zandieh, Rasool Abedanzadeh * Pages 229-238
    Improving motor performance in elderly and distinguishing their condition to retrain skills is one of the challenges that any community faces. Therefore, the present study aimed to investigate the effect of autonomy support and enhancing expectancies on motor learning in elderly women. It was a semi-experimental study was including pretest and posttest design with retention test.  40 women were selected among all elderly women in Andimeshk according to inclusion criteria and availability, with the age range of 60 to 80. Samples were randomly divided into four groups as autonomy support, enhancing expectancies, autonomy support and enhancing expectancies, and control. Participants were required to throw bags (100 g) with their non-dominant arm at a specific target on the ground. After five throws as a pretest, all participants performed 6 phases of 10 trials in the acquisition phase. 24 hours after the acquisition stage, participants attended retention test (with 10 trials) to check learning effects on them. To analyzing data, one way and multiple variance analyses were conducted using SPSS16 at significance level P≤0.05. The results showed that in acquisition and training phases, all groups significantly increased their accuracy (P≤0.05), though difference among groups was not meaningful (P≥0.05). Also, results detected better performance of autonomy support and enhancing expectancies group in retention phase (P≤0.05). Therefore, motor therapists, coaches, and all those associated with the elderly were suggested to use influencing factors to improve elders learning and motor performance.
    Keywords: elderly, self-determination theory, enhancing expectancies, motor learning
  • Fariba Tabe Bordbar *, Masomeh Esmaeili, Razeye Asadi Pages 239-249
    Given the increase in elderly population, it seems inevitable to investigate and comprehend related to elderly complications. Therefore, the present study aimed to predict death anxiety based on personality types and mental profile in elderly in Shiraz. It was a descriptive-correlational study. For this purpose, 150 elderly people living in Shiraz nursing homes were selected non-randomly through their ability in 2019. To investigate the variables of the study, three tests of Templar death anxiety, Goldberg mental health (GHQ) and McCrae and Costa 5-factor personality (NEO) were used. Data were analyzed using correlation and regression methods. Findings showed that personality types and psychological profile accounted for about 45% and 25% of the variance of death anxiety scores, respectively. Also, neuroticism could predict death anxiety in elderly meaningfully and positively, while such prediction was meaningful and negative with extraversion and accountability. Significantly, they are able to predict death anxiety in the elderly. According to the results of this study and considering the important role of personality and mental health to death anxiety, it can be concluded that informing elderly and making use of strategies to improve their mental health could decrease death anxiety among them.
    Keywords: death anxiety, elderly, personality, Mental Health
  • Reza Ghasemi Jobaneh *, Seyyed Valiolah Mousavi, Maryam Sadat Hoseini Seddigh Pages 251-261

    Marital intimacy is one of the important components of quality of marital life in different periods of age. Cognitive failure and mindfulness as psychological factors may explain marital intimacy among people. Therefore, this study aimed to investigate the mediating role of cognitive failure in the relationship between mindfulness and marital intimacy among elderly. It was a descriptive correlation study with path analysis method based on partial least squares approach. The statistical population of the study included the elderly in Rasht, Iran. In this research 110 elderly were selected through voluntary sampling method in 2017 and responded to Thompson & walker marital intimacy scale, Walach et al. cognitive failures questionnaire and Broadbent et al. short form of mindfulness inventory. The gathered data were analyzed by Spss-23 and SmartPLS-2 software. Findings showed that mindfulness negatively predicted cognitive failure and positively predicted marital intimacy (P>0.01). Also, mindfulness could indirectly predict marital intimacy with the mediating role of cognitive failure (P>0.01). The findings of this study highlighted the importance of mindfulness and cognitive failure in explaining marital intimacy in elderly. Thus, holding courses to develop mindfulness skills could help to improve cognitive empowerment and quality of married life among elderly.

    Keywords: elderly, Marital intimacy, Cognitive Failure, Mindfulness
  • Vida Pezeshk, Shgima Parandin * Pages 263-273
    In recent decades, the number of the elderly has been on the rise, and because of their age, they demand certain health, hygienic, mental and physical care. Research indicated aging as an influential factor leading to sleep disorders and, therefore, the present paper aimed to predict sleep disorders based on coping skills and mindfulness among the elderly in a nursing home in Kermanshah, Iran. It was a descriptive correlational study. The research sample included all the elderly people staying in the nursing homes in 2018-19. The sample size was 125 individuals who were selected based on cluster sampling. To collect data, Baer mindfulness questionnaire, Endler and Parker coping strategies questionnaire, Berlin sleep apnea questionnaire, and Zomer sleep disorders questionnaire were used. SPSS software and multiple regression analysis were used to analyze the data. The findings indicated that coping and mindfulness skills could predict sleep disorders among the elderly, so to improve control and concentration in the target group, it was recommended that they attend mindfulness skill workshops. It was also suggested that in elderly people suffering from sleep disorders, problem solving coping strategy must be prioritized over preventive and emotional-based coping skills.
    Keywords: Mindfulness, coping skills, sleep disorders, the elderly