فهرست مطالب

بیماریهای گیاهی - سال پنجاه و پنجم شماره 4 (زمستان 1398)
  • سال پنجاه و پنجم شماره 4 (زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/11/22
  • تعداد عناوین: 7
|
  • زهرا امجدی، حبیب الله حمزه زرقانی* صفحات 261-285

    پیشرفت های اخیر در زمینه ابزارها و استخراج داده ها، امکان مطالعه تاثیر تنش های مختلف را بر متابولیسم اولیه و ثانویه گیاه به وجود آورده است. مطالعه مکانیسم های بیماریزایی و شناسایی مسیرهای متابولیکی مرتبط با بیماریزایی در گیاه، تغییرات در پروفیل متابولیکی بخش قطبی حاصل از برهمکنش سازگار قارچ Leptosphaeria maculans (فرم غیرجنسی Phoma lingam) (جدایه گرگان) و کلزا رقم حساس هایولا 401 به کمک دستگاه کروماتوگرافی گازی-طیف سنج جرمی (GC-MS) مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور در شرایط کاملا کنترل شده، 14 روز پس از کشت، در مرحله دو لپه ای، گیاهان به ترتیب با سوسپانسیون 107 اسپور در میلی لیتر و آب (شاهد) به روش قطره-زخم مایه زنی شدند. 48 ساعت پس از مایه زنی نمونه برداری بافت محل مایه زنی انجام شد و به سرعت تحت شوک سرمایی قرار گرفت. متابولیت ها با حلال متانول استخراج و به کمک دستگاه GC-MS شناسایی و اندازه گیری شده و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. تعداد 70 متابولیت نسبت به شاهد خود تغییرات معنی داری (P ≤0.05) نشان دادند که منجر به تغییرات در 28 مسیر متابولیکی در سلول های گیاه بود. در این برهمکنش تعدادی مسیر از مسیرهای متابولیکی دخیل در تقویت دیواره ی سلولی، تولید ترکیبات فنولی، آلکالوییدی، ترپنوییدی، تولید انرژی، تولید هورمون و انتقال سیگنال تضعیف گردید. همچنین فراوانی تعداد زیادی از قندها کاهش یافت که این موضوع نقش حیاتی این کربوهیدرات ها را در بیماریزایی P. lingamدر برهم کنش سازگار با یک رقم حساس پیشنهاد می کند.

    کلیدواژگان: مکانیسم های بیماری زایی، رقم حساس، مسیرهای متابولیکی
  • سمیرا ربیعی، علیرضا افشاری فر*، کرامت الله ایزدپناه صفحات 287-303

    اتوفاژی یک فرایند محافظت شده در یوکاریوت ها برای حذف اجزای سلولی آسیب دیده یا نا خواسته است. این مسیر در مقاومت به بیماری های گیاهی نیز دخیل می باشد اما مکانیزم آن دقیقا مشخص نیست. در این مطالعه تاثیر دو پروتیین سرکوبگر (:Pفسفوپروتیین و :P3پروتیین فرعی 3) متعلق به ویروس موزاییک زرد راه راه جو (BYSMV) بر بیان چهار ژن مهم دخیل در اتوفاژی شامل ATG2، ATG6، ATG7 و AGO1 در گیاه N. benthamiana مورد بررسی قرار گرفت. ژن های P و P3 BYSMV در ناقل pCAMBIA-1302 تحت پروموتور 2×35S و برچسبHemagglutinin در انتهای آمینی به منظور ردیابی پروتیین ها، همسانه سازی شدند. سازه هر ژن با استفاده از اگروباکتریوم در سطح پشت برگ گیاهان N. benthamiana تزریق گردید. پنج روز پس از تزریق، میزان بیان این ژن ها با استفاده از پی سی آر در زمان واقعی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که هر سه تیمار(P, P3, P+P3) منجر به افزایش بیان ژن های ATG2، ATG6 و ATG7 گردیدند. این افزایش بیان در ژن ATG2 به ترتیب 57/5، 15/6 و 26/5 برابر در تیمار هایP/GFP ، P3/GFP و P/P3/GFP بود. در حالی که هر سه تیمار بر بیان ژن AGO1 اثر منفی داشتند بنحوی که بیان آن را تقریبا 5/1 برابر، نسبت به تیمار کنترل، کاهش دادند. این نتایج حاکی از نقش ژن های AGO1، ATG6،ATG7 و ATG2 در پاسخ دفاعی گیاه N. benthamiana در مقابل سرکوبگر BYSMV می باشد که می تواند به درک بهتر مکانیز م های دفاعی پیچیده گیاه در مقابل بیمارگر های ویروسی و دست یابی به روش های جدید کنترل ویروس های گیاهی کمک نماید.

    کلیدواژگان: اتوفاژی، فسفوپروتیین، سرکوبگر خاموشی آران ا
  • زهرا نصیرپور*، محمد سالاری، محمدعلی آقاجانی، عبدالحسین طاهری صفحات 305-322

    بیماری سفیدک پودری انگور در اثر آلودگی با قارچ Erysiphe necatorایجاد شده و از مهمترین بیماری های انگور در دنیا و ایران بشمار می رود. جهت بررسی وضعیت آلودگی به این بیماری در منطقه سیستان طی دو سال زراعی 96-1395 و 97-1396 تعداد 30 تاکستان در سه شهرستان زابل، زهک و هامون انتخاب و یادداشت برداری از آن ها جهت ثبت داده های مربوط به میزان وقوع و شدت بیماری بصورت هفتگی انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که از لحاظ بیشترین میزان وقوع بیماری در سال اول، دوم و مجموع دو سال، بین شهرستان ها و تاکستان ها اختلاف معنی دار وجود ندارد اما در مجموع دو سال شهرستان های زابل و زهک (6/57 و 2/57 درصد) به ترتیب دارای بیشترین و کمترین درصد وقوع بیماری در سطح منطقه بوده اند. از لحاظ شدت آلودگی برگ و خوشه بین دو سال مورد بررسی و شهرستان ها اختلاف کاملا معنی دار(0/001(P< بوده و در مجموع دو سال از لحاظ شدت آلودگی برگ شهرستان های هامون و زهک (1/23 و 6/20 درصد) و از لحاظ شدت آلودگی خوشه ها شهرستان های زابل و زهک (4/25 و 8/21 درصد) به ترتیب دارای بیشترین و کمترین درصد آلودگی بوده اند. بر اساس سطوح زیر منحنی های پیشرفت بیماری، از لحاظ میزان وقوع بیماری بین دو سال، شهرستان ها و تاکستان ها اختلاف معنی داری مشاهده نگردید اما از لحاظ شدت آلودگی برگ ها و خوشه ها، بین دو سال و شهرستان ها اختلاف کاملا معنی دار (0/001(P<، و در مجموع دو سال شهرستان های هامون و زابل به ترتیب دارای بیشترین سطوح زیر منحنی های پیشرفت شدت آلودگی برگ و خوشه (9/696 و 3/680) بودند.

    کلیدواژگان: Erysiphe necator، وقوع بیماری، شدت آلودگی برگ، شدت آلودگی خوشه
  • اسماء رحمان زاده، ساره بقایی راوری*، عصمت مهدیخانی مقدم صفحات 323-337

    باکتری Xap) Xanthomonas arboricola pv. pruni) عامل لکه روی برگ، میوه و شانکر‍باکتریایی شاخه در شرایط گرم و مرطوب روی درختان میوه‍ هسته دار می‍باشد. در تحقیق حاضر، بیماریزایی 18 استرین Xap خراسان‍رضوی درشرایط گلخانه روی نهال‍های آلوی سانتاروزا بررسی شد. تعدادی از فاکتورهای بیماریزایی شامل پلاسمید pXap41، افکتورهای اختصاصی تیپ III ترشحی و همچنین تعدادی ویژگی دخیل در پرآزاری از‍جمله تحرک، تولید بیوفیلم، زانتان، بیوسورفکتانت، آنزیم‍های تجزیه‍ کننده دیواره‍ سلولی و ارتباط احتمالی آنها با میزان بیماریزایی استرین‍ها بررسی شدند. بر‍اساس درصد لکه های نکروز، استرین‍ها در دوگروه بیماریزایی قوی و ضعیف قرار‍گرفتند. تمامی 18 استرین مورد‍ مطالعه به همراه استرین استاندارد ICMP7485 ، پلاسمیدpXap41 وژن‍های افکتوری اختصاصیxopE3 وxopA را دارا‍بودند. در برخی موارد بین شدت بیماریزایی استرین‍ها و فاکتورهای دخیل در پرآزاری ارتباط مستقیم وجود داشت. برای مثال دو استرین ShL45 و NB28k با بالاترین درصد لکه‍های نکروز (5/62 درصد)، بیوسورفاکتانت و بیوفیلم بیشتری تولید نمودند و اختلاف معنی داری با سایر استرین‍ها در سطح احتمال پنج درصد نشان دادند. به‍ نظر می‍رسد زانتان در پرآزاری استرین‍های Xap نقش موثری نداشته باشد. میزان حرکت توده‍ای در 3/92 درصد جدایه‍های گروه بیماریزایی قوی، بیشتر‍از حرکت شناوری بود (0/05 ≥P). همچنین، تمامی استرین‍ها قدرت ترشح آنزیم‍های پروتیاز، سلولاز، پلی‍گالاکتوروناز و پکتات‍لیاز را با مقادیر متفاوت داشته اما میزان ترشح همه آنزیم‍ها با پرآزاری استرین‍ها همخوانی کامل نداشت. برای دستیابی‍به نتایج دقیق‍تر، ارزیابی استرین‍های Xap بیشتر از مناطق مختلف کشور به‍همراه سایر پاتووار‍های گونه X. arboricola پیشنهاد می‍شود.

    کلیدواژگان: پرآزاری، pXap41، Xanthomonas arboricola pv. pruni
  • موسی محمدی، احمد حسینی* صفحات 339-351

    ویروس موزاییک چغندر (Beet mosaic virus, BtMV)، تنها پوتی ویروس آلوده کننده چغندرقند بوده و امروزه در سراسر چغندرکاری های جهان پراکنش دارد. در مطالعه حاضر ژنوم کامل جدایه ای از این ویروس (Ir-VRU) با استفاده از آغازگرهای دژنره عمومی پوتی ویروس ها، آغازگرهای اختصاصی طراحی شده و همچنین روش 5'-RACE برای اولین بار در ایران توالی یابی شد. ژنوم کامل جدایه ایرانی BtMV، بدون در نظر گرفتن دنباله poly-A، 9591 باز طول داشته، و بخش های 5'-UTR و 3'-UTR به ترتیب 165 و 168 باز می باشند. موتیف های معمول، چارچوب ژنی پلی پروتیین و PIPO در این جدایه شناسایی گردید. کد شدن پلی پروتیینی به طول 3086 آمینواسید و نه جایگاه برش در این پلی پروتیین پیش بینی گردید. بربررسی ها بر روی پنج جدایه مختلف BtMV نشان داد که جدایه ایرانی یکسانی زیادی به دو جدایه آلمانی و چینی داشته و از طرف دیگر بیشترین تفاوت را با جدایه آمریکایی نشان می دهد. تحلیل تبارزایی نیز جدایه Ir-VRU را به عنوان یک عضو از سوپر گروه BCMV نشان می دهد.

    کلیدواژگان: چغندرقند، ویروس موزاییک چغندر، تبارزائی، پوتی ویروس
  • پریسا شریفی نظام آباد*، سعید نصرالله نژاد، اکبر دیزجی، محمدعلی آقاجانی، احمد ندیمی صفحات 353-372

    ویروس وای سیب زمینی (Potato virus Y, PVY)، گونه تیپ جنس Potyvirusاز تیره Potyviridae، از جمله ویروس های مخرب توتون در دنیا می باشد. به منظور تعیین رابطه کمی بین میزان وقوع و شدت بیماری ناشی از PVY در پنج رقم رایج مورد کشت در مزارع توتون استان گلستان، طی فصل زراعی 1396، تعداد 15 مزرعه توتون در سه شهرستان گرگان، علی آباد و مینودشت انتخاب و در فواصل زمانی 15 روزه مورد بازدید قرار گرفت. در هر مزرعه 50 بوته انتخاب و شاخص های وقوع و شدت بیماری در آنها ارزیابی گردید. به منظور ردیابی ویروس از روش DAS-ELISA با آنتی سرم چند همسانه ای اختصاصی PVY استفاده شد. درصد آلودگی PVY در بین ارقام مختلف توتون متفاوت بوده و بیشینه و کمینه درصد آلودگی به تریتب در ارقام PVH03 (6/33 %) و بارلی (2/6 %) ارزیابی شد. بر اساس نتایج حاصل از تحلیل آماری داده ها، بین ارقام توتون در شاخص های مورد ارزیابی تفاوت معنی دار بوده و بیشینه و کمینه میانگین شدت علایم در بوته های آلوده به PVY، به ترتیب در ارقام PVH03 (44/4) و بارلی (82/1) مشاهده شد. همچنین مدل ریشه مربع (در حدود 60 درصد مزارع) با ضریب تبیین متوسط 32/82 درصد و آلومتری (در حدود 30 درصد مزارع) با ضریب تبیین متوسط 90/89 درصد، به عنوان بهترین مدل جهت توصیف روابط بین شاخص های وقوع و شدت بیماری در مزارع توتون انتخاب شدند. ارقام توتون بر اساس تجزیه ی واریانس شیب خط رگرسیون مدل ریشه مربع بین شاخص های وقوع و شدت بیماری در سه گروه: رقم PVH03 با شیب بالا (005/1)، رقم NC100 با شیب متوسط (729/0) و ارقام K326، بارلی و باسما با شیب کم (68/0-6/0) قرار گرفتند.

    کلیدواژگان: رقم PVH03 توتون، شدت علایم، ضریب تبیین، مدل ریشه مربع، مدل آلومتری
  • امین علیدادی، اسماعیل شمس، سمیرا کریم زاده، محمد جوان نیکخواه* صفحات 373-377

    گیاهان دارویی از دیرباز ارتباط نزدیکی با زندگی انسانی داشته و برای درمان برخی بیماری های انسانی استفاده شده اند. گیاه آقطی با نام علمی (Sambucus ebulus (Caprifoliaceae از گونه های ارزشمند و دارویی از زمان قدیم است و بومی مناطق جنوبی و مرکزی اروپا، شمال غربی آفریقا و جنوب غربی آسیا (به ویژه شمال ایران) می باشد (Westwood 1985; Jabbari et al. 2017). این گونه نقش مهمی در طب سنتی بسیاری از کشورها در مناطق مختلف دنیا دارد (Jabbari et al. 2017). در تابستان سال 1393 بیماری لکه برگی روی گیاهان آقطی در استان های گیلان و مازندران مشاهده شد. علایم بیماری بر روی برگ های آلوده به صورت لکه های نکروزه، قهوه ای رنگ با هاله قهوه ای تیره و به شکل دایره ای تا نامنظم مشاهده گردید. در تابستان سال  1393 و 1394 از گیاهان دارای علایم بیماری در استان های گیلان و مازندران نمونه برداری صورت پذیرفت و جداسازی قارچ ها در محیط کشت های آب آگار 2% (WA 2%) و سیب زمینی دکستروز آگار (PDA) انجام گرفت. خالص سازی جدایه های قارچی به روش برداشتن نوک ریسه در محیط کشت PDA انجام شد. به منظور بررسی ریخت شناختی، جدایه ها روی محیط سیب زمینی-هویج-آگار (PCA) کشت و در شرایط نور سفید فلورسنت با دوره روشنایی/ تاریکی 8/16 ساعته و دمای 25 درجه سلسیوس به مدت 7 روز قرار گرفتند (Simmons 2007). پرگنه روی محیط PCA به رنگ سبز زیتونی تیره تا قهوه ای و قطر رشد آن پس از 7 روز برابر با 70-65 میلی متر اندازه گیری شد. کنیدیوفورهای اولیه اغلب به صورت منفرد و به طول 70 میکرومتر می باشند و زنجیره های کنیدیومی بلند و فاقد انشعاب از کنیدیوم های را تولید می کنند. کنیدیوم ها اغلب به صورت تخم مرغی یا گرزی شکل حاوی  5-3 دیواری عرضی و 1-2 دیواره طولی بوده و به ابعاد 54-20×12-8 میکرومتر می باشند (شکل 1، A-D). بر اساس خصوصیات ریخت شناسی قارچ های جدا شده به عنوان گونه A. tenuissima شناسایی شدند (Simmons 2007). در مطالعات انجام شده توسط ودنبرگ و همکاران (2015) این گونه در حال حاضر تحت نام A. alternata نامگذاری شده است.

    کلیدواژگان: لکه برگی، فیلوژنی، مورفولوژی، بیماری گیاهان دارویی
|
  • Z. Amjadi, H. Hamzehzarghani * Pages 261-285

    Recent improvements in instrumentation and data mining have made it possible to investigate the effects of various stressors on primary and secondary metabolisms. In this study, in order to study mechanisms of pathogenesis and identify the pathogenesis-related metabolic pathways, changes in metabolic profiles resulting from a compatible interaction between canola cultivar (Hyola 401) and Leptosphaeria maculans (anamorph Phoma lingam) (Phkv102 isolate) were investigated by GC-MS chromatography using the polar fraction of plant extract. Under completely controlled conditions, 14 days after planting, when cotyledons were completely unfolded, the plants were inoculated by 107 spores per ml suspensions and water (control) by drop-wound method, respectively. The tissue samples were taken 48 hours after inoculation and were shock frozen immediately. Metabolites were extracted using methanol as solvent, identified and quantified with GC-MS and subjected to statistical analyses. Results indicated that 70 metabolites showed significant difference over their controls at P≤0.05, which is caused by changes in 28 metabolic pathways. Infection of canola cultivar Hyola 401 to P. lingam resulted in change in pathways related to the host cell wall, phenolic compounds, alkaloids and terpenoids biosyntesis, energy generator, hormone biosynthesis, signal transduction.The abundance of a number of sugars was also decreased, suggesting the crucial role of these carbohydrates in pathogenesis in an incompatible interaction of  P. lingam and a susceptible cultivar.

    Keywords: Pathogenesis mechanisms, Susceptible cultivar, Metabolic pathways
  • S. Rabiee, A. Afsharifar *, K. Izadpanah Pages 287-303

    Autophagy is a degradation process in eukaryotes through which damaged or unwanted intracellular components are degraded. This process is also involved in plant disease resistance, although its mechanisms are not precisely known. Autophagy is regulated by multiple autophagy-related proteins (ATGs).In this study, we investigated the possible impact of two Barley yellow striate mosaic virus (BYSMV) proteins, i.e., phosphoprotein (P) and ancillary protein 3 (P3), on four important genes involved in autophagy (ATG2, ATG6, ATG7, and AGO1) in N. benthamiana. P and P3 genes were cloned in pCAMBIA-1302 vector under the control of the 2 × 35S promoter and Hemagglutinin tag. Constructs of each gene were agroinfiltrated in the abaxial side of the N. benthamiana leaves. Five days after agroinfiltration, the expression level of these genes was measured using RT- qPCR. The results showed that expression of ATG2, ATG6 and ATG7 genes increased in all treatments (P, P3, P+P3).The level of ATG2 expression was 5.57, 15.6 and 5.6 fold, in P/GFP, P3/GFP and P/P3/GFP treatments, respectively, while a 1.5-fold reduction was obtained in expression of AGO1 in all treatments. These results implied that P and P3 proteins of BYSMV can modify the expression of autophagy related genes in N. benthamiana plant. These findings suggest the involvement of AGO1, ATG6, ATG7 and ATG2 in immune responses of N. benthamiana against BYSMV, which provide a better understanding of plant host defense mechanisms against virus infections and might be an opportunity to exploit a novel antivirus approach.

    Keywords: autophagy, Phosphoprotein, RNA silencing suppressor
  • Z. Nasirpour *, M. Salari, M. A. Aghajani, A. A. Taheri Pages 305-322

    Grape powdery mildew (PM) caused by plant pathogenic fungus Erysiphe necator, is the most important disease on grapevine in world and Iran. In order to study the spread of this disease in vineyards of Sistan region, 30 vineyards in three county including Zabol, Zahak and Hamoon were selected during years 2017 and 2018. The vineyards were visited on a weekly basis to record PM incidence (I) and disease severity (S). Based on disease incidence, there were no significant differences between counties and vineyards in first, second and combined two years, and in combined two years Zabol and Zahak (57.6%, 57.2%) had the highest and lowest percent of disease incidence.Based on leaf and fruit disease severity, there were significant differences between counties and two years (P <0.001) and in combined two years Hamoon and Zahak (23.1%, 20.6%) had the highest and lowest percent of infection in leaves. Based on the fruit disease severity, Zabol and Zahak (25.4%, 21.8%) had the highest and lowest percent of infection in fruits respectively. Based on area under disease progress curves, there were no significant differences between years, counties and vineyards in disease incidence but in leaf and fruit disease severity, there were significant differences between years and counties and in combined two years Hamoon and Zabol (696.9 and 680.3) had the highest of leaf and fruit infections respectively.

    Keywords: Erysiphe necator, Disease incidence, Leaf disease severity, Fruit disease severity
  • A. Rahmanzadeh, S. Baghaee-Ravari *, E. Mahdikhani-Moghaddam Pages 323-337

    Xanthomonas arboricola pv. pruni (Xap) is a causal agent of leaf, fruit spot, and branch bacterial canker in warm and humid conditions on stone fruit trees. Herein, the pathogenicity of 18 Xap strains from Khorasan-Razavi Province, Iran was evaluated in greenhouse trials on Santha-Rosa plum saplings. Some pathogenicity factors including pXap41, T3SS effectors, and virulence features such as motility, biofilm, xanthan and biosurfactant production, cell wall degrading enzymes and their possible correlation with pathogenicity rate were investigated. The studied strains were divided into two severe and weak pathogenicity groups based on percentage of necrotic lesions. All 18 strains besides ICMP7485, had pXap41, xopE3 and xopA effector genes. In some cases, there was a direct correlation between disease severity and factors involving in virulence. For example, two strains, ShL45 and NB28k, showed the highest percentage of necrosis spots (62.5%), produced high levels of biosurfactant and biofilm that indicated significant differences with other strains at 5% probability levels. It seems that xanthan has no significant effective role in Xap virulence. The rate of swarming in 92.3 % of strains belonging to the severe pathogenicity group was more than the swimming (P≤ 0.05). All strains were also capable of secreting different amounts of enzymes, including protease, cellulase, polygalactronase, and pectatelyase. However, the rate of secretion in all them was not entirely consistent with virulence. It is suggested that more Xap strains from different regions of the country, along with other X. arboricola pathovars, should be tested to get results that are more accurate.

    Keywords: Plasmid pXap41, Virulence, Xanthomonas arboricola pv. pruni
  • M. Mohammadi, A. Hosseini * Pages 339-351

    Beet mosaic virus (BtMV), the only potyvirus infecting beets, is distributed worldwide in beet growing areas. Here we report the full-length genome sequence of a BtMV isolate from Iran (Ir-VRU), which has enabled us to better understanding the evolutionary history of the virus. The complete nucleotide sequence of Ir-VRU genome was determined using degenerate and specific primers and 5'-RACE and The complete genomes consisted of 9591 nucleotides, excluding the poly-A tails. The genome has a 165 nt 5´-UTR and a 168 nt 3´-UTR. The RNA of Ir-VRU potentially encodes a single polyprotein of 3086 amino acid residues and has a deduced genome organization typical for members of the genus Potyvirus. Study on five different BtMV isolates showed that Iranian isolate closelly related to German and Chinese isolates, and on the other hand, it showed more differences with American isolate. Phylogenetic analysis, along with other potyviruses, also presents the Ir-VRU as a member of the BCMV supergroup.

    Keywords: sugar beet, Beet mosaic virus, Phylogentic, potyvirus
  • P. Sharifi Nezamabad *, S. Nasrollah Nejad, A. Dizadji, M. A. Aghajani, A. Nadimi Pages 353-372

    Potato virus Y, the type member of the genus Potyvirus, family Potyviridae, is one of the most destructive viruses of tobacco worldwide. To determine the relationships between incidence (I) and severity (S) of PVY disease in five cultivars in tobacco fields in Golestan province, several surveys were conducted during July to October 2017 at 15 days intervals in tobacco fields of Gorgan, Aliabad and Minoodasht. Two disease indicators (I and S) were evaluated in 50 plant samples for each farm. The presence of PVY was detected by double antibody sandwich-ELISA (DAS-ELISA) using PVY-specific polyclonal antibodies. The rate of PVY infection was different among tobacco cultivars and the maximum and minimum infection rates were belonged to PVH03 (33.6%) and Burley (6.2%) cultivars respectively. Based on the statistical analysis of data, there was a significant difference for disease indicators on different tobacco cultivars, as the maximum and minimum symptom severity mean value were evaluated in PVH03 (4.44) and Burley (1.82) cultivars, respectively. Also, Square Root model (Sqrt transformation of I and S) in 60 % of the fields (R2 = 82.32 %), and Allometric model (natural logarithm transformation of I and S) in 30 % of the fields (R2 = 89.90 %) showed the best fitness for the collected data, andwere the best model to describe I-S relationships in PVY disease in tobacco fields. Based on the regression slope of Sqrt transformed values of I and S, the cultivars were classified in three groups, including PVH03 (with the highest slope of 1.005), NC100 (with the moderate slope of 0.729) and K326, Burley and Basma (with thelowest slope of 0.6 – 0.66).

    Keywords: Allometric model, PVH03 tobacco cultivar, R square, Severity symptom, Square Root model
  • A. Alidadi, E. Shams, S. Karimzadeh, M. Javan-Nikkhah * Pages 373-377

    Medicinal plants have undoubtedly been considered by human beings since ancient times. Sambucus ebulus (Caprifoliaceae) is one of the best known medicinal herbs since ancient times and is native to Southern and Central Europe, Northwest Africa, and Southwest Asia (especially Northern Iran) (Westwood 1985; Jabbari et al. 2017). It plays an important role in traditional medicine in many countries from different regions of the world (Jabbari et al. 2017). During the summer of 2014, leaf spots have been observed on S. ebulus plants in Gilan and Mazandaran provinces, Iran. Symptoms on infected leaves appeared as brown necrotic spots that surrounded by distinct dark brown haloes and were circular to irregularly in shape. During the summer of 2014 and 2015, sampling was done in Gilan and Mazandaran provinces from symptomatic leaves of S. ebulus and the fungus was isolated on 2% water agar (WA 2%) and potato dextrose agar (PDA). Pure fungal cultures were obtained by picking up a single spore on PDA. For morphological identification, the isolates were cultured on Potato Carrot Agar medium (PCA) and incubated at 25 °C under cool-white fluorescent with 16 h dark, 8 h light photoperiod for 14 days (Simmons 2007). The seven-days-old colonies on PCA were dark olive to brown in color and 70 mm in diameter. Primary conidiophores were often simple, reached to 70 µm in length and produced numerous conidia in a simple long chain. The conidia were 8–12 × 20–45 µm in size, egg or club shaped and contained 3-5 transverse and 1-2 longitudinal septa (Fig. 1a-c).According to macro- and micro morphological characters, all recovered isolated were identified as Alternaria tenuissima which was later synonymized under the name of A. alternata by Woudenberg et al. (2015). PCR amplification of the nuclear ITS-rDNA and RNA polymerase II second largest subunit regions was performed using primers ITS1/ITS4 and RPB2–5F2/fRPB2–7cR respectively (White et al. 1990, Sung et al. 2007; Liu et al. 1999). The sequence of NG1 isolate was deposited into the GenBank with the accession numbers MK212914 for ITS-rDNA and MK262741 for rpb2 region and living cultures of this strain were deposited in the Agriculture Biotechnology Research Institute of Iran culture collection (ABRII 10119). Phylogenetic estimates were evaluated using the Maximum Parsimony Analyses in MEGA 6.0 (Tamura et al. 2013). The results of phylogenetic study showed, NG1 isolate was clustered in a well-supported clade (100%) including sec. Alternaria and related to Alternaria alternate isolates (Fig. 2).  Pathogenicity test was performed in greenhouse condition on the detached leaves taken from healthy S. ebulus. Ten healthy leaves per isolates were cleaned with sterile water and were inoculated with conidial suspension containing 1 × 106 conidia/mL using the spray method. The control leaves were inoculated with distilled water. Leaf spots similar to the original symptoms were observed on all inoculated leaves after 5 days since inoculation and the fungus re-isolated from leaf lesions (Fig. 1e-g). Also, no symptoms were seen in controls.

    Keywords: Leaf spots, Phylogeny, Morphology, Medicinal plant disease