فهرست مطالب

  • سال نهم شماره 2 (تابستان 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/04/01
  • تعداد عناوین: 35
|
  • بررسی اثر آنی سرمادرمانی بر فاکتورهای کینتیکی مرتبط با آسیب حین برش جانبی در مردان ورزشکار سالم: مطالعه آزمایشی
    حمیدرضا ناصرپور*، مهدی خالقی تازجی، امیر لطافت کار صفحات 1-8

    مقدمه و اهداف:

     سرمادرمانی یکی از تکنیک های رایج در درمان آسیب های حاد و مزمن ورزشکاران است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر آنی سرمادرمانی بر فاکتورهای کینتیکی مرتبط با آسیب حین برش جانبی در مردان ورزشکار سالم بود. 

    مواد و روش ها:

     14 ورزشکار مرد حرفه ای سالم با میانگین سن 5/3±3/24 سال و وزن 2/19+±1/74 کیلوگرم در مطالعه حاضر شرکت کردند. متغیرهای کینتیکی شامل نیروی عکس العمل زمین، میزان نرخ بارگذاری نیروها، جابه جایی مرکز فشار نسبت به مرکز جرم و اوج گشتاور آزاد توسط صفحه نیروسنج حین مانور برش جانبی اندازه گیری شد. مچ پای آزمودنی ها از دو جانب داخلی و خارجی و با فاصله 30 سانتی متری نسبت به قوزک ها به مدت 5 ثانیه تحت اعمال سرما با استفاده از اسپری سردکننده قرار گرفت و آزمون سه بار تکرار شد. از آزمون t زوجی برای بررسی تغییرات آماری در سطح معنا داری 0/05 استفاده شد.

     یافته ها:

    نتایج آزمون t زوجی نشان داد که اوج نیروی عکس العمل در راستای داخلی-خارجی (0/042=P) و نرخ بارگذاری آن (0/046=P) پس از اعمال پروتکل سرما نسبت به پیش آزمون (قبل از مداخله) افزایش معناداری پیدا کرد. متغیر جابه جایی مرکز جرم نسبت به مرکز فشار در هر دو راستای داخلی-خارجی و قدامی-خلفی نیز (به ترتیب 0/01=P و 0/004=P) افزایش معناداری در مقایسه با پیش آزمون نشان دادند.

    نتیجه گیری:

     با توجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می رسد که سرما موجب افزایش ریسک خطر آسیب های ناشی از افزایش میزان نیرو و نرخ بارگذاری و کاهش میزان کنترل ثبات دینامیکی ورزشکاران حین حرکت برش جانبی شده و فرد را در معرض خطر آسیب های بالقوه ای قرار می دهد. توصیه می شود که با انجام تحقیقات با حجم نمونه بیشتر در این زمینه، محققان اطلاعات مفید و جامع تری در مورد استفاده از اسپری های سردکننده حین مداوای آسیب های مچ پا در فعالیت های برشی ارایه دهند.

    کلیدواژگان: سرمادرمانی، کینتیک، برش جانبی، مچ پا، نیروی عکس العمل زمین
  • مقایسه کینماتیک مفاصل اندام تحتانی حین اسکوات طی بارگذاری ‏های هرمی و هرمی معکوس (از منظر احتمال بروز آسیب)
    علی عباسی*، علیرضا عبایی، هادی حبیبی صفحات 9-16

    مقدمه و اهداف:

     الگوهای بارگذاری هرمی و هرمی معکوس در تمرینات مقاومتی به منظور افزایش بار تمرین استفاده می شود. اگرچه مطالعات فیزیولوژیکی سعی در مقایسه این دو الگو کرده اند، با این حال تفاوت این دو الگوی بارگذاری بر بیومکانیک مفاصل اندام تحتانی از منظر خطر آسیب مشخص نشده است. هدف پژوهش حاضر مقایسه کینماتیک مفاصل ران و زانو حین اسکوات طی بارگذاری های هرمی و هرمی معکوس بود.

     مواد و روش ها:

     15 مرد ورزشکار پرورش اندام آماتور از شهر کرج به صورت داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها طی سه روز با فاصله 48 ساعت از یکدیگر، در آزمون های محاسبه پنج تکرار بیشینه و اسکوات با بارگذاری هرمی و هرمی معکوس با 60، 80 و 100 درصد میزان پنج تکرار بیشینه شرکت کردند. در حین انجام اسکوات داده های سه بعدی زوایای ران و زانو توسط دستگاه تحلیل حرکت مایوموشن نوراکسون با فرکانس 100 هرتز ثبت شد. میانگین حداکثر زاویه فکلشن، اداکشن و چرخش داخلی ران و فلکشن و والگوس مفصل زانو طی پنج تکرار اسکوات در میزان بار همسان در دو روش بارگذاری هرمی و هرمی معکوس محاسبه و مقایسه شد. 

    یافته ها:

     نتایج آزمون تی وابسته نشان داد حداکثر زاویه فلکشن، اداکشن و چرخش داخلی ران، و حداکثر زاویه فلکشن و والگوس زانو در میزان بار همسان در بارگذاری هرمی معکوس نسبت به بارگذاری هرمی افزایش معناداری دارد (0.05≥P). 

    نتیجه گیری:

     از آنجا که افزایش حداکثر مقدار در زوایای بررس ی شده شاخصی از احتمال بروز آسیب در مفصل زانو می باشد، با توجه به افزایش این زوایا در الگوی بارگذاری هرمی معکوس در مقایسه با الگوی هرمی، به مربیان و ورزشکاران مبتدی و نیمه حرفه ای پیشنهاد می شود در تمرینات خود از الگوی بارگذاری هرمی استفاده کنند.

    کلیدواژگان: کینماتیک مفاصل، اسکوات، بارگذاری هرمی، بارگذاری هرمی معکوس
  • بررسی الکترومایوگرافی عضلات در اجرای ددلیفت به روش هرمی و هرمی معکوس در زنان تمرین کرده
    زهرا حشمتی، امیر سرشین*، علی عباسی صفحات 17-24

    مقدمه و اهداف:

     ورزشکاران در تمرینات مقاومتی از الگوهای باردهی هرمی و هرمی معکوس به منظور افزایش بار تمرین استفاده می کنند. اگر چه مطالعات نشان داده اند هر کدام از این الگوهای باردهی در افزایش قدرت و حجم عضلانی موثر هستند، با این حال همچنان تفاوت های این دو نوع باردهی بر عملکرد ورزشکار از منظر بیومکانیک و ریسک بروز خطر کاملا مشخص نشده است. هدف این پژوهش بررسی الکترومایوگرافی عضلات در اجرای ددلیفت به روش هرمی و هرمی معکوس در زنان تمرین کرده بود.

     مواد و روش ها :

    پانزده زن ورزشکار پرورش اندام از شهر کرج به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنی ها طی سه روز با فاصله 48 ساعت از یکدیگر، در آزمون های محاسبه 5RM، ددلیفت با باردهی هرمی و هرمی معکوس با 60 درصد، 80 درصد و 100 درصد میزان پنج تکرار بیشینه شرکت کردند. در حین انجام حرکت ددلیفت داده های فعالیت الکتریکی عضلات رکتوس فموریس، وستوس مدیالیس، بایسپس فموریس، تیبیالیس آنتریور، گستروکنمیوس، گلتیوس ماگزیموس و ارکتوراسپاین توسط دستگاه مایوماسل نوراکسون با فرکانس 1500 هرتز ثبت شد. فعالیت الکتریکی تجمعی و هم انقباضی عضلات کوادریسپس و همسترینگ طی 5 تکرار حرکت در میزان بار همسان در دو روش باردهی هرمی و هرمی معکوس مقایسه شد. 

    یافته ها:

     نتایج آزمون تی وابسته نشان داد میزان فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی در میزان بار همسان در باردهی هرمی و هرمی معکوس تفاوت معنی داری ندارد (0/05˃P)، با این حال میزان هم انقباضی عضلات کوادریسپس و همسترینگ در میزان بار همسان در باردهی هرمی به طور معنی داری بیشتر از باردهی هرمی معکوس بود (0/05≥P). 

    نتیجه گیری:

     با توجه به نتایج این مطالعه می توان گفت هر دو الگوی باردهی هرمی و هرمی معکوس در حرکت ددلیفت باعث درگیری مشابه عضلات اندام تحتانی در دختران می شوند و ورزشکاران دختر و مربیان می توانند از هر دو این روش ها جهت افزایش ظرفیت های نیروی عضلانی بهره بگیرند. با این حال با توجه به بیشتر بودن هم انقباضی عضلات کوادریسپس و همسترینگ در باردهی هرمی نسبت به هرمی معکوس، به نظر می رسد استفاده از تمرینات هرمی به دلیل ایجاد امنیت در ثبات مفصل و کاهش احتمال بروز آسیب در مفصل منطقی تر باشد.

    کلیدواژگان: الکترومایوگرافی، ددلیفت، باردهی هرمی، باردهی هرمی معکوس
  • مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش و مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان استعدادهای درخشان تبریز
    شهرام پورحسین ملایوسفی، داود حسینی نسب*، امیر پناه علی صفحات 25-32

    مقدمه و اهداف :

    خودکارآمدی تحصیلی دلالت بر باور یک فرد به توانایی هایش در دستیابی به اهداف و فعالیت های آموزشی دارد که شکل گیری آن متاثر از عوامل مختلفی است. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش و مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر استعدادهای درخشان شهر تبریز بود.

     مواد و روش ها:

     روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. آزمودنی های پژوهش شامل 90 نفر از دانش آموزان پایه سوم دبیرستان های دخترانه استعدادهای درخشان ناحیه 4 و 1 تبریز در سال تحصیلی 95-96 بودند که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به طور تصادفی در هر یک از گروه های دوگانه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. گروه اول یک دوره آموزش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش را در 10 جلسه دریافت و گروه دوم 10 جلسه آموزش مهارت های ارتباطی را طی کرد و گروه سوم (کنترل) نیز هم زمان به برنامه های عادی کلاسی خود ادامه داد. ابزار استفاده شده شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی برتولد بود.

    یافته ها:

    یافته ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس تک متغیره نشان داد که راهبردهای خودتنظیمی انگیزش و مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی تحصیلی اثر متفاوت داشته و روش راهبردهای خودتنظیمی انگیزش در افزایش خودکارآمدی تحصیلی اثربخش تر است (0/05>p).

     نتیجه گیری:

    به نظر می رسد برنامه ریزی برای مداخلات موثر در زمینه ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر برای پیشرفت تحصیلی بهتر, از ضرورت بالایی برخوردار باشد.

    کلیدواژگان: راهبردهای خودتنظیمی انگیزش، مهارت های ارتباطی، خودکارآمدی تحصیلی
  • بررسی مقایسه ای درک و تولید مقوله های تصریفی اسم بین کودکان فارسی زبان بهنجار و کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا با سن تقویمی 9-7 سال
    عباسعلی آهنگر*، محمودرضا اطمینان، پریا رزم دیده، فهیمه ابراهیمی پور صفحات 33-42

    مقدمه و اهداف :

    کودکان بهنجار زبان را در فاصله زمانی مشخصی فرا می گیرند، اما این امر در مورد کودکان طیف اتیسم به گونه دیگر است. در اختلال طیف اتیسم بنا به دلایلی تکلم کودک دچار نقص می گردد؛ به عبارت دیگر، یادگیری زبان با انحراف رشد زبانی همراه می شود. پژوهش حاضر به بررسی مقایسه ای درک و تولید مقوله های تصریفی اسم شامل شمار، معرفگی، حالت و مالکیت بین کودکان بهنجار و کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالای فارسی زبان با سن تقویمی مشابه 9-7 سال می پردازد.

    مواد و روش ها:

    داده های پژوهش حاضر به وسیله 3 خرده آزمون درک دستوری، تقلید جمله و تولید کلمه آزمون رشد زبان فارسی به دست آمده است. بدین منظور، از 15 کودک بهنجار مدارس معمولی و 15 کودک مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا از مدرسه اتیسم کرمان خواسته شد تا به این آزمون ها پاسخ دهند. در ادامه، برای مقایسه میانگین آزمون های مورد نظر و مقدار P آن ها در هر دو گروه از نرم افزار SPSS22 و آزمون t مستقل استفاده گردید.

    یافته ها:

     نتایج پژوهش حاضر نشان داد درک و تولید مقوله های تصریفی اسم در گروه کودکان بهنجار نسبت به کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا بیشتر بود و تفاوت معناداری بین میانگین درک و تولید آنها در بین این دو گروه وجود داشت (0.05>P). 

    نتیجه گیری:

     به نظر می رسد که کودکان بهنجار عملکرد بهتری در درک و تولید مقوله های تصریفی اسم نسبت به کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا دارند.

    کلیدواژگان: درک و تولید، مقوله های تصریفی اسم، کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا
  • تاثیر تمرینات تصویرسازی حرکتی و فعال بر الگوی الکترومایوگرافی حرکت هایپراکستنشن ران در زنان دارای هایپرلوردوز کمری
    مریم قربانی، محمدحسین علیزاده*، مهدی شهبازی، هومن مینونژاد صفحات 43-50

    مقدمه و اهداف :

    امروزه کمردرد یکی از مشکلات شایع است؛ بنابراین هدف از مطالعه حاضر تاثیر سه روش تمرینی تصویرسازی حرکتی، فعال و ترکیبی (تصویرسازی و فعال) بر الگوی حرکتی هایپراکستنشن ران در زنان هایپرلوردوز کمری است

    .مواد و روش ها:

    در پژوهش حاضر 36 زن دارای هایپرلوردوز کمری در سه گروه قرار گرفتند. گروه ها به مدت شش هفته و هفته ای سه جلسه به تمرینات پرداختند. درجه لوردوز کمری با استفاده از خط کش منعطف و فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب لگنی در حرکت هایپراکستنشن ران در وضیعت دمر با استفاده از الکترومایوگرام سطحی قبل و پس از مداخله اندازه گیری شد.

     یافته ها: 

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد بین سه روش تمرینی اختلاف معنادار وجود دارد (P=0.005). بین روش تمرینی تصویرسازی ذهنی با روش تمرینی فعال و ترکیبی تفاوت معنادار وجود دارد، ولی بین دو روش فعال و ترکیبی تفاوت معنادار وجود ندارد. 

    نتیجه گیری:

     به نظر می رسد تمرینات ترکیبی در تغییر فعالیت کمربند لگنی موثر بوده، پیشنهاد می شود از تمرینات تصویرسازی حرکتی در کنار تمرینات جسمانی در اصلاح ناهنجاری ها بهره گرفت.

    کلیدواژگان: حرکات اصلاحی، عضلات لگن، تمرین ذهنی
  • تاثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی منتخب بر درد و وضعیت سربه جلو زنان با سینه های بزرگ
    مهدیه ملکی، نرمین غنی زاده حصار*، ترکان عباسی صفحات 51-60
    مقدمه و اهداف

    امروزه دردهای ناشی از ماکروماستیا هزینه های درمانی بسیاری بر افراد تحمیل می کند. ماکروماستیا وضعیتی است که سینه‌ها بیش از حد طبیعی، بزرگ می‌شوند. از مهمترین اثرات جسمی آن تاثیر بر انحناهای گردنی، سینه‌ای و کمری و همچنین درد در این نواحی است؛ بنابراین هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تمرینات اصلاحی منتخب منتخب بر درد و وضعیت سربه جلو زنان با سینه‌های بزرگ است.

    مواد و روش ها

    در مطالعه حاضر 32 دانشجوی زن با سینه‌های بزرگ (سایز فنجان13) با دامنه سنی 23-28 سال از بین دانشجویان زن دانشگاه ارومیه به‌‌ صورت هدفمند انتخاب و به ‌صورت تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. اندازه‌گیری میزان درد در ناحیه گردن توسط توسط مقیاس VAS و میزان زاویه سر به جلو با عکس برداری دیجیتال از نیم رخ بدن با استفاده از نرم افزار اتوکد در پیش‌آزمون و پس‌آزمون به عمل آمد. پس از اجرای هشت هفته تمرین اصلاحی منتخب سنتی-موضعی بر روی گروه تجربی، برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون شاپیرو-ویلک،‌ تی زوجی و تی مستقل با سطح اطمینان 95 درصد استفاده ‌شد.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد برنامه تمرینی اصلاحی منتخب موجب کاهش معنی‌داری با سطح اطمینان 95 درصد در میزان زاویه سربه جلو و درد گردن در زنان با سینه‌های بزرگ شده‌است.

    نتیجه گیری

    به نظر می‌رسد تمرین اصلاحی با تحت کشش قرار دادن عضلات کوتاه شده، تقویت عضلات ضعیف، افزایش جریان خون عضلات، ریلکس شدن عضلات آنتاگونیست و متعاقبا افزایش دامنه حرکتی گردن منجر به کاهش میزان عوارض ناشی از سینه های بزرگ شده است؛ لذا انجام این تمرینات می‌تواند در کسب فواید جسمی و کاهش درد و بهبود کنترل پاسچرال در فعالیت روزانه این افراد حایز اهمیت باشد.

    کلیدواژگان: سینه بزرگ، درد، وضعیت سربه جلو، تمرینات اصلاحی، زنان
  • اثرتمرینات ثبات مرکزی بر تعادل و نمرات آزمون عملکرد حرکتی فوتبالیست های نوجوان
    عبدالرسول دانشجو*، آتنا اسلامی، سید کاظم موسوی ساداتی صفحات 61-70
    مقدمه واهداف

    استفاده از آزمون ها و طرح یک برنامه پیشگیری از آسیب برای پیشرفت در هر رشته ای کمک کننده است. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین پایداری ناحیه مرکزی بدن بر تعادل و عملکرد حرکتی فوتبالیست‌های باشگاه متین بابل بود.

    مواد و روش ها

    تعداد 30 فوتبالیست مرد نوجوان که همگی از سلامت عمومی برخوردار بودند، به‌طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کردند که به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. از آزمودنی‌ها قبل از شروع تمرینات، آزمون تعادل پویا توسط تست Y، تعادل ایستا با آزمون لک لک و آزمون عملکرد حرکتی (FMS) به عنوان پیش‌آزمون به عمل آمد. آزمودنی ها به مدت 8 هفته تمرینات ثبات مرکزی را انجام داده و پس از اتمام تمرینات از دو گروه کنترل و تجربی پس‌آزمون به عمل آمد. برای محاسبه میانگین و انحراف استاندارد قد، وزن و شاخص توده بدن آزمودنی ها و نیز گزارش نتایج اندازه گیری های هر گروه از آمار توصیفی و برای مقایسه دو گروه از آزمون t مستقل و همبسته در سطح معناداری 0/05>P استفاده شد.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد که بین دو گروه کنترل و تجربی در پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود داشته و گروه تجربی عملکرد بهتری در آزمون تعادل پویا در جهت قدامی (0/001=p)، جهت خلفی-داخلی (0/001=p)، جهت خلفی-خارجی (0/001=p)، نمره کل آزمون تعادل پویا (0/001=p)، آزمون لک لک (0/001=p) و نیز نمره کلی آزمون عملکرد حرکتی (FMS) (p<0/003) نسبت به گروه کنترل از خود نشان دادند.

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تمرینات پایداری ناحیه مرکزی بدن می تواند در بهبود تعادل ایستا و پویا و آزمون عملکرد حرکتی (FMS) بازیکنان فوتبال نقش بسزایی داشته باشد.

    کلیدواژگان: تعادل ایستا، تعادل پویا، ناحیه مرکزی بدن، غربالگری عملکرد حرکتی
  • اثربخشی تمرینات ثبات مرکزی رایج و تمرینات تعلیقی ویژه بر درد و ناتوانی عملکردی افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی
    محمدرضا حسین آبادی، غلامعلی قاسمی*، محمداسماعیل گوهرجو، محمد فیضی صفحات 71-78
    مقدمه و اهداف

    کمردرد به عنوان یکی از شایع ترین و پرهزینه ترین مشکلات طبی و علت اصلی غیبت از کار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرینات ثبات مرکزی رایج و تمرینات تعلیقی ویژه بر درد و ناتوانی عملکردی افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی انجام شد.

    مواد و روش ها

    جامعه آماری تحقیق نیمه تجربی حاضر، بیماران مبتلا به کمردرد مزمن مراجعه کننده به کلینیک های مغز و اعصاب و ارتوپدی های شهر و همچنین مرکز سلامت و تندرستی سماء شهرستان نیشابور بودند. نمونه ها به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند و اندازه گیری های مربوط به پیش آزمون انجام شد. در مرحله ی دوم هر یک از دو گروه پروتکل تمرینی مربوط به خود (تمرینات ثبات مرکزی TRX طراحی شده و پروتکل ثبات مرکزی رایج) را به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه حدود 60-45 دقیقه انجام دادند. پس از اعمال مداخله، اندازه گیری های مربوط به پس آزمون انجام گرفت. شدت درد و ناتوانی کمردرد به ترتیب با استفاده از پرسشنامه های کیوبک و اوسوستری سنجیده شد. این اندازه گیری ها پس از 12 هفته ورزش های ثبات دهنده در هر دو گروه تکرار گردید. به منظور تحلیل داده ها از SPSS-21 و برای بررسی درون و بین گروه ها از آزمون تی وابسته و مستقل در سطح معناداری 0/05 استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد هر دو نوع تمرینات ثباتی باعث کاهش در میزان درد و ناتوانی عملکردی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شد که این کاهش در تمرینات معلق ویژه مشهودتر بود.

    نتیجه گیری

    تمرینات ثبات مرکزی به عنوان یک روش پیشنهادی و مکمل در درمان بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی توصیه می شود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، تمرینات ثبات مرکزی معلق با توجه به اثرات مطلوب تر خود بر روی بیماران می تواند بیشتر از تمرینات ثبات مرکزی بر روی سطوح ثابت برای اینگونه بیماران استفاده شود.

    کلیدواژگان: کمردرد مزمن غیراختصاصی، تمرینات ثبات دهنده مرکزی معلق و رایج، درد، ناتوانی عملکردی
  • اثر تقویت عضلات ابداکتور و چرخاننده های خارجی مفصل ران بر درد، قدرت و کینماتیک اندام تحتانی مبتلایان به درد کشککی رانی
    نرجس جمالی، خلیل خیامباشی*، شهرام لنجان نژادیان، حامد اسماعیلی صفحات 79-92
    مقدمه و اهداف

    هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر تقویت عضلات ابداکتور و چرخاننده های خارجی مفصل ران بر درد، قدرت عضلات ران و کینماتیک اندام تحتانی در مبتلایان به درد کشککی رانی و مقایسه اثر این تمرینات در زنان و مردان می باشد.

    مواد و روش ها

    35 فرد مبتلا به درد کشککی رانی به صورت تصادفی در چهار گروه زن و مرد تجربی و زن و مرد شاهد جای گرفتند. گروه های تجربی به مدت 12 هفته و هر هفته 3 جلسه تمرینات تقویتی عضلات ابداکتور و چرخاننده های خارجی مفصل ران با استفاده از تراباند را دریافت کردند. بر گروه های شاهد هیچ گونه مداخله تمرینی اعمال نشد؛ این گروه ها جهت مطالعه اثر متغیر مستقل در گروه های تجربی با گروه های تجربی مقایسه گردیدند. درد توسط مقیاس دیداری درد، قدرت عضلات مفصل ران توسط دینامومتر دستی و کینماتیک اندام تحتانی با استفاده از تحلیل ویدیویی قبل و بعد از مداخله بررسی گردید. نمونه ها شامل افراد مبتلا به درد کشککی رانی بودند که درد در هر دو و یا یک زانو داشتند؛ در صورت دوطرف بودن درد، تمرینات به صورت دوطرفه و بر هر دو اندام تحتانی انجام می گرفت، اما اندازه گیری ها فقط از اندام تحتانی که بیشتر درد داشت، صورت می پذیرفت. در صورت مساوی بودن درد در هر دو زانو، داده ها فقط از اندام تحتانی برتر جمع آوری می گردید. جهت تجزیه و تحلیل آماری از تحلیل واریانس برای اندازه های مکرر از نرم افزار SPSS استفاده گردید.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد که پس از مداخله، در گروه های تجربی درد کاهش یافت (0/000=P) و قدرت عضلات ابداکتور (در زنان 0/000=P و در مردان 0/03=P) و عضلات چرخاننده های خارجی (در زنان 0/024=P و در مردان 0/000=P) افزایش یافت. بهبود قابل ملاحظه ای در والگوس دینامیک زانو در اسکات یک پایی (در زنان 0/018=P و در مردان 0/017=P) و میزان افتادگی لگن سمت مقابل در پایین آمدن از پله تنها در زنان (0/04=P) در گروه تجربی مشاهده شد. هیچ گونه تفاوت قابل توجهی در میزان اثر تمرینات بین مردان و زنان مشاهده نگردید (0/05<P).

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق کنونی نشان داد تقویت عضلات مفصل ران می تواند درد افراد مبتلا به درد کشککی رانی را کاهش، قدرت عضلات را افزایش و کینماتیک اندام تحتانی را در صفحه حرکتی فرونتال تغییر دهد و این می تواند مکانیسم اثر این مداخله بر علایم درد کشککی رانی باشد.

    کلیدواژگان: درد کشککی رانی، کینماتیک اندام تحتانی، زاویه والگوس دینامیک زانو
  • اثر ارتفاع پاشنه بر متغیرهای فضایی زمانی و تعادل دینامیکی راه رفتن در زنان جوان
    کیوان شریف مرادی، محمدتقی کریمی*، مصطفی کمالی اردکانی صفحات 93-100
    مقدمه و اهداف

    کفش های پاشنه بلند با ایجاد تغییرات در کینماتیک مفاصل اندام تحتانی، تغییر فعالیت عضلات مختلف و تغییر در فشار کف پایی به مراکز بالاتر تعادل دینامیکی، راه رفتن را دستخوش تغییر می کنند؛ لذا بررسی تعادل دینامیکی حین راه رفتن از اهمیت برخوردار است. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتفاع های مختلف پاشنه بر متغیرهای فضایی زمانی و تعادل دینامیکی راه رفتن می باشد.

    مواد و روش ها

    در تحقیق حاضر تعداد 9 دختر جوان با دامنه سنی 18 تا 24 سال، قد 0/14±1/49 متر و وزن 24/17±25/593 نیوتن به صورت تصادفی شرکت کردند. از دستگاه تحلیل حرکتی Qualysis و صفحه نیرو Kistler جهت ثبت داده ها استفاده شد. از نرم افزار Visual 3D برای استخراج متغیرهای فضایی زمانی و مرکز جرم استفاده شد. نرم افزار SPSS Dependent t-test جهت تجزیه و تحلیل داده ها در سطح معناداری (0/05=α) به کار گرفته شد.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد میانگین متغیرهای جا به جایی مرکز جرم در صفحه قدامی خلفی حین راه رفتن با کفش پاشنه 6 سانتی متری 67/15±69/96 سانتی متر به دست آمد که به ترتیب 7/5 و 7/45 سانتی متر از راه رفتن بدون کفش و راه رفتن با کفش با پاشنه 3 سانتی متری کمتر بود (0/05<P). سرعت راه رفتن با کفش پاشنه بلند 3 سانتی متری 0/17±1/51 متر بر ثانیه (0/01<P) و سرعت راه رفتن در وضعیت بدون کفش 0/36±1/31 متر بر ثانیه (0/02=P) به دست آمد که به طور معناداری از راه رفتن با کفش پاشنه بلند 6 سانتی متری (0/14±0/95) بیشتر بود.

    نتیجه گیری

    به نظر می‌رسد کفش پاشنه بلند باعث کاهش تعادل دینامیکی راه رفتن می گردد. کاهش سرعت راه رفتن و جا به جایی قدامی خلفی مرکز ثقل حین راه رفتن با کفش پاشنه بلند، به دلیل کاهش تعادل دینامیکی، استفاده کنندگان را در معرض خطر سقوط و ناپایداری قرار می دهد و می تواند منجر به ایجاد آسیب و جراحت شود. توصیه می شود تمامی افراد از پوشیدن کفش های پاشنه بلند اجتناب کنند.

    کلیدواژگان: تعادل دینامیکی، مرکز جرم، کفش پاشنه بلند، راه رفتن، متغیرهای کینماتیکی
  • اثر استفاده طولانی مدت از کفش کنترل حرکتی بر روی طیف فرکانس عضلانی در افراد دارای پای پرونیت طی فاز اتکای راه رفتن
    امیرعلی جعفرنژادگرو*، امیر فتح الهی، معرفت سیاهکوهیان، آیدین ولی زاده اورنج صفحات 101-109
    مقدمه و اهداف

    پرونیشن بیش از حد پا قوس طولی-داخلی پا را درگیر می کند و با سایر اختلالات آناتومیکی مرتبط است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات استفاده طولانی مدت از کفش کنترل حرکتی روی طیف فرکانس فعالیت الکترومایوگرافی عضلات در افراد دارای پرونیشن بیش از حد پا طی راه رفتن بود.

    مواد و روش ها

    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و آزمایشگاهی بود. نمونه آماری پژوهش حاضر شامل 24 مرد دارای پای پرونیت بودند که داوطلب شرکت در پژوهش حاضر شدند. آزمودنی ها به طور تصادفی در دو گروه کنترل (سن: 45±24/1 سال، قد: 2/2±166سانتی متر، وزن: 6/3±52/66کیلوگرم) گروه تجربی (سن: 5/4±24/1سال، قد: 2/2±166سانتی متر، وزن: 6/3±52/66 کیلوگرم) تقسیم شدند. فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی و تنه، قبل و بعد از 4 ماه استفاده از کفش کنترل حرکتی و کفش معمولی طی راه رفتن با دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شد. از تست ویلکاکسون، یو من ویتنی و فریدمن جهت تحلیل داده ها استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد طیف فرکانس عضله پهن خارجی (0/003=P؛ اندازه اثر بالا) افزایش معنی داری را طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون داشت. همچنین در گروه تجربی عضله سرینی میانی (0/015=P؛ اندازه اثر بالا) افزایش معنی داری را طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون نشان داد. سایر عضلات اختلاف معنی داری را نشان ندادند (0/05<P).

    نتیجه گیری

    به طور کلی، استفاده از کفش کنترل حرکتی سبب تغییر در فرکانس فعالیت عضلات اندام تحتانی می شود. مطالعات بیشتری در ارتباط با نحوه اثرات طولانی مدت کفش کنترل حرکتی بر مکانیک بدن مورد نیاز می باشد.

    کلیدواژگان: کفش کنترل حرکتی، پرونیشن بیش از حد پا، طیف فرکانس، راه رفتن، الکترومایوگرافی
  • تاثیر برنامه جامع پیشگیری از آسیب فیفا +11 بر فاکتورهای الکترومایوگرافی و کینتیکی مفصل زانو در فوتبالیست های نوجوان پسر 12-10 ساله
    یابر کرملاچعب*، سید صدرالدین شجاع الدین، امیر لطافت کار، ملیحه حدادنژاد، شاهین گوهرپی صفحات 110-117
    مقدمه و اهداف

    مطالعات نشان داده‌اند برنامه +11 فیفا به طور قابل توجهی آسیب‌های ورزشی بازیکنان فوتبال را کاهش می‌دهد، اما اطلاعات محدودی در مورد تاثیر این برنامه بر فاکتورهای الکترومایوگرافی و کینتیکی کودکان فوتبالیست وجود دارد؛ بنابراین هدف مطالعه حاضر تاثیر برنامه جامع پیشگیری از آسیب +11 فیفا بر شاخص های الکترومایوگرافی و کینتیکی مفصل زانو در فوتبالیست‌های نوجوان پسر 12-10 ساله است.

    مواد و روش‌ها

    30 نفر فوتبالیست پسر با میانگین سن 0/39±10/88سال، قد 4/91±146/69 سانتی‌متر و وزن 6/31±43/95 کیلوگرم برای انجام پژوهش حاضر انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرینات +11 فیفا (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تقسیم‌ شدند. گروه +11 فیفا تمرینات را به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته انجام دادند. همچنین مدت تمرین در هر جلسه 20 دقیقه طول کشید. با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی و صفحه نیرو به ترتیب شاخص‌های الکترومایوگرافی و کینتیکی در طول فرود اندازه‌گیری شد. جهت تجزیه وتحلیل اطلاعات از آزمون های آماری t زوجی و مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد.

    یافته‌ ها

    نتایج تحلیل آماری نشان داد تمرین +11 فیفا تاثیر معناداری بر افزایش فعالیت الکترومایوگرافی عضلات گلوتیوس مدیوس و واستوس مدیالیس داشته، اما میزان فعالیت عضلات لترال همسترینگ و لترال گاستروکنمیوس کاهش یافت، درحالی که در میزان فعالیت عضله واستوس لترالیس کاهش معناداری مشاهده نشد. همچنین حداکثر نیروهای عکس‌العمل زمین در جهات عمودی و خلفی و مقادیر زمان رسیدن به پایداری در دو جهت قدامی-خلفی و داخلی-خارجی به طور معناداری کاهش یافت.

    نتیجه‌ گیری

    نتایج مطالعه حاضر نشان داد تمرینات جامع گرم کردن +11 فیفا می‌تواند موجب بهبود ویژگی‌های کینتیکی و نروماسکولار اندام تحتانی در فوتبالیست‌های نوجوان شود و به طور بالقوه ریسک آسیب ACL به هنگام فرود را کاهش دهد؛ لذا به مربیان و ورزشکاران پیشنهاد می‌شود به منظور پیشگیری از آسیب لیگامان ACL از تمرینات گرم کردن +11 فیفا در ابتدای جلسات تمرینی بهره‌مند شوند.

    کلیدواژگان: پیشگیری از آسیب، +11 فیفا، لیگامان صلیبی قدامی، الکترومایوگرافی، کینتیک
  • شیوع اختلالات صوت در معلمان دبستان های شهر اراک در سال 1396
    عبدالرضا یاوری، اکرم ولی زاده*، دانیال حبیبی، فریبا مجیری صفحات 118-124
    مقدمه و اهداف

    با توجه به اینکه مشکلات صوتی می تواند تاثیر زیادی بر توانایی کاری معلمان و در نتیجه جامعه داشته باشد، هدف از مطالعه حاضر بررسی شیوع اختلالات صوت در معلمان دبستان های شهر اراک بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه کنونی شیوع اختلال صوت را در 965 معلم پایه اول تا ششم دبستان های شهر اراک با استفاده از پرسشنامه سنجش اختلالات صوت ویژه معلمان مقطع ابتدایی که از روایی و پایایی بالایی برخوردار است، مورد بررسی قرار داد. افرادی که نمره 9 یا بالاتر گرفتند به عنوان معلمان مبتلا به اختلالات صوت طبقه بندی شدند.

    یافته ها

    شیوع اختلال صوت در معلمان دبستان های شهر اراک، %28/9 (29/9% از معلمان مرد و 28/9% از معلمان زن) می باشد. بین پایه تحصیلی مورد تدریس معلم و شیوع اختلال صوت (0/815=Pvalue) و جنسیت معلم و شیوع اختلال صوت (0/666=Pvalue) تفاوت معناداری مشاهده نشد، ولی بین نوع مدرسه (0/001=Pvalue) و نوع ناحیه (1 یا 2) (0/044=Pvalue) و شیوع این اختلال تفاوت معنادار مشاهده شد.

    نتیجه گیری

    به طورکلی شیوع کل اختلال صوت در معلمان برابر 28/9% است که عوامل جنسیت و پایه تحصیلی مورد تدریس تفاوتی در میزان شیوع این اختلال ایجاد نمی نماید، ولی نوع مدرسه و ناحیه تحصیلی در شیوع این اختلال موثر است.

    کلیدواژگان: شیوع، اختلال صوت، معلمان
  • مقایسه دامنه حرکتی مفاصل ران و شانه در بازیکنان نخبه مرد هندبال با و بدون آسیب شانه
    مهدی قیطاسی*، مصطفی زارعی، سعید ایمانی زاده، امین دانشفر صفحات 125-134
    مقدمه و اهداف

    شوت بالای سر الگوی حرکتی پیچیده ای است و محدودیت در دامنه حرکتی مفاصل ران و شانه می تواند بر اجرای این مهارت اثر منفی داشته باشد و منجر به بروز آسیب در این مفصل گردد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه دامنه حرکتی مفاصل ران و شانه در بازیکنان نخبه مرد هندبال با و بدون آسیب شانه بود.

    مواد و روش ها

    تعداد 60 بازیکن حرفه ای هندبال از لیگ برتر ایران به صورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه شامل 27 بازیکن خط اول (توپ پخش کن، بغل راست و چپ) و 33 بازیکن خط دوم (خط زن، گوش راست و چپ) مورد مطالعه قرار گرفتند. دامنه حرکتی چرخش داخلی و خارجی مفصل شانه و دامنه حرکتی باز شدن و چرخش داخلی مفصل ران به عنوان متغیرهای مورد نظر به وسیله گونیامتر در ابتدای فصل اندازه گیری شد. همچنین آسیب های مربوط به مفصل شانه در طول فصل رقابت های لیگ برتر ثبت گردید. برای بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف و جهت مقایسه دامنه حرکتی مفاصل ران و شانه در دو گروه بازیکنان آسیب دیده و بدون آسیب مفصل شانه از روش آماری تی مستقل در سطح معناداری 0/05≥P استفاده شد.

    یافته ها

    بر اساس یافته های مطالعه حاضر بازیکنان خط اول با آسیب مفصل شانه، دارای چرخش خارجی بیشتر و چرخش داخلی کمتری در مفصل شانه در مقایسه با بازیکنان سالم هستند. همچنین بین دامنه حرکتی چرخش داخلی مفصل شانه در دست برتر و غیربرتر در بازیکنان خط اول دارای آسیب شانه اختلاف معنا داری مشاهده شد (0/02=P). بین دامنه حرکتی باز شدن مفصل ران عضو برتر در بازیکنان خط اول و همچنین بین دامنه حرکتی چرخش داخلی مفصل ران عضو غیربرتر در بازیکنان خط اول دارای آسیب شانه تفاوت معناداری مشاهده شد (0/05=P).

    نتیجه گیری

    بر پایه نتایج مطالعه حاضر می توان بیان نمود که محدودیت چرخش داخلی در مفصل شانه عضو برتر، افزایش چرخش خارجی در مفصل شانه عضو برتر، محدودیت باز شدن در مفصل ران عضو برتر و چرخش داخلی در مفصل ران عضو غیربرتر و همچنین اختلاف در دامنه حرکتی چرخش داخلی در مفاصل شانه عضو برتر و غیربرتر را می توان به عنوان عامل خطر در بروز آسیب های شانه در بازیکنان هندبال در نظر گرفت.

    کلیدواژگان: آسیب های شانه، دامنه حرکتی ران، دامنه حرکتی شانه، بازیکنان نخبه هندبال
  • تاثیر برنامه تمرینی مهارت های ادراکی-حرکتی بر توجه انتخابی و ارتقاء نظریه ذهن در کودکان 12-8 سال
    صالح رفیعی*، عطیه رمضانی، علی کاشی صفحات 135-147
    مقدمه و اهداف

    نظریه ذهن به عنوان هسته مرکزی شناخت اجتماعی، یکی از محورهای مهم رشد روانی-اجتماعی در دوران کودکی به شمار می رود که توجه انتخابی نقش اساسی در رشد جنبه های پیشرفته آن ایفا می کند. تاکنون مداخلات گوناگونی برای توان بخشی کودکان پیشنهاد شده است، اما طراحی مداخلات مبتنی بر توانای ی های ادراکی-حرکتی دور از توجه بوده است؛ از این رو، در پژوهش حاضر، تاثیر تمرین مهارت های ادراکی-حرکتی بر توجه انتخابی و ارتقاء نظریه ذهن در کودکان 12-8 سال مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    روش پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که در آن 24 دختر با میانگین سنی 10/5 سال از بین دانش آموزان شهر تهران انتخاب شدند و به ‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل جای گرفتند (هر گروه 12 نفر). از آزمون های استروپ و نظریه ذهن برای سنجش متغیرها، قبل و بعد از دوره آزمایشی (16 جلسه 45 دقیقه ای، چهار جلسه در هفته به مدت یک ماه) استفاده شد. پروتکل آزمایشی شامل تمرین مهارت های ادراکی-حرکتی با تاکید بر تعادل، آگاهی فضایی، آگاهی زمانی، آگاهی بدنی و جهت یابی بود. در تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس در سطح اطمینان 95 درصد استفاده شد.

    یافته ها

    پس از کنترل سطوح پیش آزمون، اثر گروه بر توجه انتخابی (0/015=p)، بازشناسی عواطف و وانمود (0/023=p)، درک باور غلط (0/011=p) و درک شوخی و باور غلط ثانویه (0/048=p) معنادار بود، به طوری که گروه تجربی در مقایسه با کنترل، زمان استروپ کوتاه تر و سطوح نظریه ذهن بالاتری داشت. همچنین، اندازه اثر مداخله آزمایشی بر جنبه های پیشرفته نظریه ذهن کوچکتر از جنبه های اولیه بود (0/17 در مقابل 0/35).

    نتیجه گیری

    تمرین مهارت های ادراکی-حرکتی بر بهبود توجه انتخابی و رشد نظریه ذهن در کودکان دختر سالم رده سنی 8 تا 12 سال موثر است، اما برای اثرگذاری بر جنبه های پیشرفته تر نظریه ذهن (درک شوخی و باور غلط ثانویه) نیاز به مداخلات پیچیده تر با تاکید بر تعاملات بین فردی وجود دارد.

    کلیدواژگان: مهارت های حرکتی، ادراک، توجه، نظریه ذهن، رشد کودک
  • بررسی ارتباط استقامت عضلات ناحیه مرکزی با کنترل پاسچر و عملکرد حرکتی افراد نابینا
    محمد کریمی زاده اردکانی*، محمدهانی منصوری، محمدحمزه شلمزاری صفحات 148-157
    مقدمه و اهداف

    حفظ تعادل از عوامل آمادگی جسمانی مرتبط با سلامتی است که یکی از اساسی ترین عملکردهای سیستم عصبی-عضلانی در انجام فعالیت های ساده و پیچیده ورزشی می باشد. برای کنترل تعادل، بینایی دارای نقشی تعیین کننده در پردازش و تلفیق دیگر ورودی های حسی است. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی با تعادل و عملکرد حرکتی افراد نابینا م ی باشد.

    مواد و روش  ها

    نمونه آماری تحقیق حاضر شامل 32 پسر 18-29 ساله نابینا بود که به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای ارزیابی تعادل از آزمون های اصلاح شده لک لک، راه رفتن تاندونی، آزمون تعادلی برگ و برای ارزیابی عملکرد حرکتی از آزمون تاینیتی (Tinetti) و آزمون زمان دار بلند شدن و راه رفتن (TUG) استفاده شد. جهت ارزیابی استقامت عضلات ثبات دهنده مرکزی از آزمون های فلکشن جانبی تنه، استقامت فلکشن و اکستنشن تنه برگرفته از پروتکل مگیل استفاده شد. نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی ارتباط بین ثبات مرکزی و تعادل و عملکرد حرکتی از آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن در سطح معناداری 0/05 استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان می دهد بین تعادل پویا در آزمون های راه رفتن تاندوم فقط با استقامت اکستنشن تنه رابطه معناداری وجود دارد (0/05>p). بین تست تعادل ایستا با استقامت اکستنشن تنه، استقامت فلکشن جانبی طرف غیربرتر و استقامت فلکشن تنه رابطه معناداری وجود دارد (0/05>p). نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان می دهد بین استقامت اکستنشن تنه و استقامت فلکشن جانبی طرف غیربرتر با نتایج آزمون های برگ، تاینیتی و آزمون زماندار بلند شدن و راه رفتن رابطه معناداری وجود دارد (0/05>p).

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج حاصل از تحقیق حاضر، تقویت استقامت عضلات مرکزی برای بهبود تعادل و عملکرد نابینایان و همچنین جهت پیشگیری از وقوع آسیب های ناشی از ضعف تعادل ضروری به نظر می رسد.

    کلیدواژگان: ثبات مرکزی، تعادل ایستا، تعادل پویا، نابینایان
  • بررسی اثر ورزشکار بودن بر ساختار و سازماندهی کنترل عصبی راه رفتن با و بدون اعمال آشفتگی
    مرتضی یاسری فر، ضیاء فلاح محمدی*، سید اسماعیل حسینی نژاد، ایمان اسماعیلی پایین افراکتی صفحات 158-166
    مقدمه و اهداف

    آیا انجام تمرینات طولانی مدت کنترل عصبی الگوی راه رفتن را تغییر می‌دهد؟ هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثر ورزشکار بودن بر ساختار و سازماندهی کنترل عصبی راه رفتن با و بدون اعمال آشفتگی بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر به عنوان یک مطالعه نیمه تجربی اجرا شد. آزمودنی‌ها شامل 12 دانشجوی فوتبالیست و 12 دانشجوی غیرورزشکار دانشگاه مازندران بودند. آنها الگوی راه رفتن روی نوار گردان با چشمان باز و چشمان بسته را اجرا کردند. الکترومیوگرافی عضلات اندام تحتانی طی راه رفتن با سیستم نورآکسون ثبت شد. متغیرهای سینرژی عضلانی شامل مجموع، دوره، اوج و ناحیه فعالیت عضلات بود که با استفاده از روش فاکتورگیری ماتریکس غیرمنفی محاسبه شد. مقایسه داده ها برای ارزیابی متغیرها با آزمون تحلیل واریانس دوطرفه در نرم افزار اس.پی.اس.اس انجام شد.

    یافته ها

    ورزشکاران دوره فعالیت و مجموع فعالیت عضلات کمتری در راه رفتن با چشمان باز را نسبت به غیرورزشکاران نشان دادند (0/001>p). اوج فعالیت عضلات ورزشکاران در راه رفتن با چشمان باز نسبت به راه رفتن با چشمان بسته غیرورزشکاران بالاتر بود (0/003=p)، در مقابل دوره فعالیت، سطح فعالیت و مجموع فعالیت عضلات در ورزشکاران نسبت به غیرورزشکاران پایین تر بود (0/001>p).

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد می‌دهد که انجام تمرینات ورزشی برای دوره طولانی می‌تواند تعدیلات سیستم عصبی-عضلانی در الگوی راه رفتن را تغییر دهد. بازیکنان فوتبال توانایی به کارگیری گروه‌های عضلانی با اوج فعالیت بیشتر عضلات را دارند. در مقابل، دوره فعالیت، ناحیه فعالیت و مجموع فعالیت عضلات در بازیکنان فوتبال نسبت به افراد غیرورزشکار کمتر است و می‌تواند گواهی برای تصمیم گیری متفاوت سیستم عصبی-عضلانی این گروه‌ها هنگام اجرای الگوی حرکتی راه رفتن باشد.

    کلیدواژگان: راه رفتن، کنترل حرکتی، تمرین ورزشی
  • اثر خستگی ذهنی بر تغییرات تعادل، عملکرد اندام تحتانی و بیومکانیک فرود در مردان ورزشکار آماتور
    محمد سرحدحسن، منوچهر حیدری*، فرزانه گندمی صفحات 167-177
    مقدمه و اهداف

    آیا انجام تمرینات طولانی مدت کنترل عصبی الگوی راه رفتن را تغییر می‌دهد؟ هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی اثر ورزشکار بودن بر ساختار و سازماندهی کنترل عصبی راه رفتن با و بدون اعمال آشفتگی بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر به عنوان یک مطالعه نیمه تجربی اجرا شد. آزمودنی‌ها شامل 12 دانشجوی فوتبالیست و 12 دانشجوی غیرورزشکار دانشگاه مازندران بودند. آنها الگوی راه رفتن روی نوار گردان با چشمان باز و چشمان بسته را اجرا کردند. الکترومیوگرافی عضلات اندام تحتانی طی راه رفتن با سیستم نورآکسون ثبت شد. متغیرهای سینرژی عضلانی شامل مجموع، دوره، اوج و ناحیه فعالیت عضلات بود که با استفاده از روش فاکتورگیری ماتریکس غیرمنفی محاسبه شد. مقایسه داده ها برای ارزیابی متغیرها با آزمون تحلیل واریانس دوطرفه در نرم افزار اس.پی.اس.اس انجام شد.

    یافته ها

    ورزشکاران دوره فعالیت و مجموع فعالیت عضلات کمتری در راه رفتن با چشمان باز را نسبت به غیرورزشکاران نشان دادند (0/001>p). اوج فعالیت عضلات ورزشکاران در راه رفتن با چشمان باز نسبت به راه رفتن با چشمان بسته غیرورزشکاران بالاتر بود (0/003=p)، در مقابل دوره فعالیت، سطح فعالیت و مجموع فعالیت عضلات در ورزشکاران نسبت به غیرورزشکاران پایین تر بود (0/001>p).

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد می‌دهد که انجام تمرینات ورزشی برای دوره طولانی می‌تواند تعدیلات سیستم عصبی-عضلانی در الگوی راه رفتن را تغییر دهد. بازیکنان فوتبال توانایی به کارگیری گروه‌های عضلانی با اوج فعالیت بیشتر عضلات را دارند. در مقابل، دوره فعالیت، ناحیه فعالیت و مجموع فعالیت عضلات در بازیکنان فوتبال نسبت به افراد غیرورزشکار کمتر است و می‌تواند گواهی برای تصمیم گیری متفاوت سیستم عصبی-عضلانی این گروه‌ها هنگام اجرای الگوی حرکتی راه رفتن باشد.

    کلیدواژگان: خستگی ذهنی، تعادل، عملکرد اندام تحتانی، بیومکانیک فرود
  • مقایسه تعادل و کارایی سیستم بینایی و سیستم دهلیزی در کنترل پاسچر بین شناگران و فوتبالیست ها و غیرورزشکاران
    نسترن طالبی، هومن مینونژاد*، شهناز شهربانیان، محمدهانی منصوری صفحات 178-187
    مقدمه و اهداف

    تعادل، توانایی حفظ مرکز ثقل در محدوده سطح اتکا تعریف می شود. با توجه به اهمیت تعادل در فعالیت های ورزشی و پیشگیری از آسیب، جای پرسش است که آیا عواملی نظیر شرکت مستمر در فعالیت های ورزشی و ماهیت آن رشته ورزشی می تواند باعث ایجاد تفاوت در کارایی سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر شود یا خیر. هدف از تحقیق حاضر مقایسه تعادل ایستا، پویا و سهم سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر فوتبالیست ها، شناگران و غیرورزشکاران است.

    مواد و روش ها

    به این منظور سه گروه همگن متشکل از30 شناگر، 30 فوتبالیست و 30 غیرورزشکار طبق پروتکل اصلاح شده CTSIB با محاسبه مرکز فشار اعمال شده بر کف پا بر روی سیستم تعادل سنج بایودکس مورد ارزیابی قرار گرفتند. به منظور انجام تجزیه و تحلیل داده های آماری و نیز مقایسه بین گروهی از روش آنالیز واریانس یک طرفه با SPSS ورژن 24 و سطح معناداری 05/0≤P استفاده گردید.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد تعادل پویای فوتبالیست ها و شناگران بهتر از غیرورزشکاران می باشد. بین تعادل ایستای سه گروه اختلاف معناداری وجود نداشت (P≥0/05). کارایی سیستم حسی بینایی در فوتبالیست ها و شناگران بهتر از غیرورزشکاران بود و کارایی سیستم دهلیزی شناگران از فوتبالیست ها و غیرورزشکاران بهتر بود  (P≤0/05).

    نتیجه گیری

    شرکت مستمر در رشته ورزشی شنا باعث افزایش کارایی سیستم بینایی و دهلیزی و شرکت مستمر در رشته ورزشی فوتبال باعث افزایش کارایی سیستم بینایی و حسی-پیکری شده است. توصیه می شود شناگران در تمرینات تعادلی خود علاوه بر کارایی سیستم دهلیزی به کارایی سیستم حسی-پیکری و فوتبالیست ها نیز در تمرینات تعادلی خود افزایش کارایی سیستم دهلیزی را به علاوه کارایی سیستم حسی-پیکری در نظر داشته باشند.

    کلیدواژگان: تعادل، سیستم های حسی، شنا، فوتبال، غیرورزشکار
  • تاثیر تمرینات کنسول بازی نینتندو 2 بر حافظه کاری فضایی و مهارت های ادراکی-حرکتی کودکان 8-6 سال دارای اختلال هماهنگی رشدی (DCD)
    آرزو سادات جوهری، صالح رفیعی* صفحات 188-198
    مقدمه و  اهداف

    کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی در معرض خطر بیشتری از اختلالات جسمی و روانی اجتماعی نسبت به کودکان معمولی هستند؛ لذا این مسیله بسیار مهم است که به موقع و به طور موثر در معرض مداخلات درمانی و پیشگیرانه جهت بهبود هماهنگی حرکتی قرار گیرند. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر شرکت در 12 جلسه تمرینات کنسول بازی نینتندو بر حافظه کاری فضایی و مهارت های ادراکی-حرکتی (هماهنگی چشم و دست) کودکان 8-6 سال دارای اختلال هماهنگی رشدی بود.

     مواد و روش ها:

    تحقیق حاضر در یک طرح تحقیق پیش آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل به اجرا درآمده است. به منظور انجام تحقیق حاضر 20 دانش‌آموز دختر 8-6 دارای اختلال هماهنگی رشدی که از طریق تکمیل سیاهه اختلال هماهنگی رشدی (DCD-Q) توسط والدین و شرکت افراد مشکوک به اختلال هماهنگی رشدی در آزمون MABC-2 شناسایی شده بودند، به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. پس از انتخاب نمونه تحقیق، افراد همگی در مرحله پیش‌آزمون در دو آزمون فراستینگ (هماهنگی چشم و دست) و حافظه کاری فضایی N-Back شرکت کردند و نمرات ثبت شد. سپس افراد به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند؛ گروه آزمایش به مدت 12 جلسه و هر جلسه 20 دقیقه به بازی با کنسول نینتندو (بازی تنیس خاکی) پرداختند، اما گروه کنترل در هیچ گونه تمرینی شرکت نکردند. پس از پایان دوره تمرین گروه آزمایش افراد هر دو گروه در مرحله پس‌آزمون که مشابه با پیش آزمون اجرا شد، شرکت کردند. پس از اطمینان یافتن از نرمال بودن توزیع داده‌ها از طریق آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، جهت بررسی فرضیه‌های تحقیق از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری های مکرر استفاده شد و به منظور بررسی دقیق محل اختلاف‌ها از آزمون t وابسته استفاده شد.

    یافته ها:

    نتایج آزمون t وابسته نشان داد که بین نمرات کسب شده در پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه استفاده از کنسول بازی نینتندو تفاوت معنی‌داری وجود دارد (P=0/001 ،df=9 ،t=12/10)؛ به نحوی که افراد در این گروه در مرحله پس‌آزمون عملکرد بهتری در آزمون هماهنگی چشم و دست داشتند، در مقابل نتایج آزمون t وابسته نشان داد که بین نمرات کسب شده در پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (P=0/557 ،df=9 ،t=0/61)؛. بنابراین مشخص است که استفاده از کنسول بازی نینتندو هماهنگی چشم و دست کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی را بهبود بخشیده است. همچنین نتایج آزمون t وابسته نشان داد که بین نمرات کسب شده در پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه استفاده از کنسول بازی نینتندو تفاوت معنی‌داری وجود دارد ((P=0/001 ،df=9 ،t=10/58)؛؛ به نحوی که افراد در این گروه در مرحله پس‌آزمون نمرات بهتری در آزمون حافظه کاری فضایی نسبت به پیش‌آزمون کسب کردند. در مقابل نتایج آزمون t وابسته نشان داد که بین نمرات کسب شده در پیش‌آزمون و پس‌آزمون در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (P=1/00 ،df=9 ،t=0/01).

    نتیجه گیری

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که استفاده از کنسول بازی نینتندو منجر به بهبود هماهنگی چشم و دست و حافظه کاری فضایی کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی می‌شود.

    کلیدواژگان: مهارت های ادراکی-حرکتی، هماهنگی چشم و دست، حافظه کاری فضایی، بازی کامپیوتری فعال، کنسول بازی نینتندو، اختلال هماهنگی رشدی
  • مقایسه تاثیر دو روش تمرینی بر بهبود توانایی عملکرد بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس
    معصومه هاشمی*، محمود شیخ، ناصر نقدی صفحات 199-209
    مقدمه و اهداف

    امروزه توجه خاصی به اهمیت و ضرورت ورزش هوازی در گروه بیماران مبتلا به ام.اس (مولتیپل اسکلروزیس) شده است؛ از این رو، تحقیق حاضر به بررسی تاثیر دو روش تمرینی بر توانایی عملکرد (اندام تحتانی، توانایی هماهنگی دست و سر و توانایی عملکرد شناختی) بیماران مبتلا به ام.اس پرداخته است.

    مواد و روش ها

    در تحقیق حاضر 45 زن 20 تا 40 ساله مبتلا به ام.اس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند؛ دو گروه به مدت 12 هفته و هفته ای سه روز به تمرین تردمیل حمایتی و دوچرخه ثابت پرداختند و گروه کنترل زندگی معمول خود را گذراندند. تست توانایی عملکرد (تست های زمان 25 گام برداشتن، قرار دادن 9 میخ در سوراخ، جمع کردن متوالی شنیداری) در پیش آزمون و پس آ زمون از افراد گرفته شد. به ‌منظور آزمون فرضیه‌های پژوهش از  ANCOVA و MANCOVA استفاده شد.

    یافته‌ ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد تفاوت آماری معنی‌داری بین میانگین تعدیل‌شده عملکرد توانایی گروه‌ تمرین با دوچرخه ثابت و گروه‌ تمرین با تردمیل حمایتی مشاهده نشد (0/05<p). جهت بررسی اثر روش‌های تمرینی تحلیل کوواریانس چندمتغیری  MANCOVA  روی نمرات پس‌آزمون مولفه‌های توانایی عملکرد با کنترل پیش‌آزمون‌های متغیرهای وابسته پژوهش انجام گرفت. میانگین تعدیل‌ شده مولفه های توانایی عملکرد اندام تحتانی، توانایی هماهنگی دست و سر و توانایی عملکرد شناختی گروه‌‌های تمرین با دوچرخه ثابت و تمرین با تردمیل حمایتی به صورتی معنی‌دار بالاتر از گروه‌ کنترل بود (0/05>p)، اما تفاوت آماری معنی‌داری بین میانگین تعدیل‌شده مولفه های گروه‌ تمرین با دوچرخه ثابت و گروه‌ تمرین با تردمیل حمایتی مشاهده نشد (0/05<p).

    نتیجه‌ گیری

    به نظر می رسد با توجه به نتایج حاصله، تمرین تردمیل حمایتی و یا دوچرخه ثابت هر دو در بهبود توانایی عملکرد اندام تحتانی، توانایی هماهنگی دست و سر و توانایی عملکرد شناختی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس موثر می باشد.

    کلیدواژگان: مولتیپل اسکلروزیس، توانایی عملکرد، دوچرخه ثابت، تردمیل حمایتی
  • تاثیر تمرینات اصلاحی بر وضعیت شانه و ستون فقرات گردنی و عملکرد بوکسورها
    میلاد خلیل خداپرست، نرمین غنی زاده حصار* صفحات 210-218
    مقدمه و اهداف

    راستای ستون فقرات بر وضعیت طبیعی کتف و عملکرد کمربند شانه ای تاثیر می گذارد. به نظر می رسد تمرینات اصلاحی بتواند از طریق کاهش ناهنجاری های سر و شانه منجر به بهبود عملکرد در ورزشکاران بوکس شود.

    مواد و روش ها

    در پژوهش حاضر تعداد 30 نفر از بوکسورهای رده سنی 16 تا 19 سال شهرستان ارومیه به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و بعد از اندازه‌گیری میزان زاویه سر و شانه به جلو، دامنه حرکتی چرخشی داخلی و خارجی شانه و ارزیابی میزان قدرت عضلات چرخاننده ی شانه و در نهایت سنجش سرعت و زمان عکس العمل با دوربین فیلم برداری، به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (15 نفر) و تجربی (15 نفر) تقسیم بندی شدند. افراد گروه تجربی طی مدت 6 هفته به اجرای تمرینات منتخب همچون حرکت چین تاک، کشش عضلات سینه ای با چوب، ریترکشن کتف با تراباند همراه با چین تاک، فلکشن شانه و چرخش خارجی شانه با تراباند پرداختند.

    یافته ها

    یافته های آماری حاصل از روش کواریانس نشان داد که برنامه اصلاحی اثربخشی معناداری بر متغیرهای سربه‌جلو، شانه به جلو، سرعت، زمان عکس العمل و قدرت و دامنه چرخشی (داخلی و خارجی) شانه در آزمودنی ها دارد.

    نتیجه گیری

    در مطالعه حاضر بر اساس نتایج حاصل از تحقیق مبنی بر بهبود فاکتورهای ذکرشده پیشنهاد می‌شود بوکسورها از این تمرینات به منظور بهبود عملکرد استفاده نمایند.

    کلیدواژگان: بوکس، پاسچر، ستون فقرات، عملکرد ورزشی، ناهنجاری ها
  • مقایسه تاثیر تمرینات موضعی، پروکسیمال و دیستال زانو بر درد، عملکرد و تعادل پویا در ورزشکاران مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال
    سارا اسدی*، سید حسین حسینی، حسن دانشمندی صفحات 219-227
    مقدمه و اهداف

    سندروم درد پاتلوفمورال یک عارضه ی رایج عضلانی-اسکلتی است. تمرینات چهارسر به عنوان تمرینات استاندارد در توانبخشی سندروم درد پاتلوفمورال استفاده می شود، اما علاوه بر ضعف عضلات چهارسر، ضعف و کوتاهی عضلات پروکسیمال و دیستال زانو در بروز این سندروم موثر است. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر دو نوع تمرین پروکسیمال و دیستال زانو بر عملکرد، تعادل پویا و درد ورزشکاران مبتلا به این سندروم است.

    مواد و روش ها

    35 ورزشکار مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال که توسط پزشک متخصص تشخیص داده شده بودند با میانگین سن 3/35±25/5 سال، به صورت داوطلبانه در تحقیق، حاضر شدند و به طور تصادفی هدفدار در سه گروه تمرینی پروکسیمال، مشتمل بر تمرینات عضلات هیپ و زانو (12 نفر)، دیستال، مشتمل بر تمرینات عضلات مچ پا و زانو (11 نفر) و کنترل، مشتمل بر صرفا تمرینات عضلات موضعی زانو (12 نفر) تقسیم شدند. تمرینات به مدت 8 هفته اجرا شد. برای بررسی عملکرد، تعادل پویا و شدت درد بیماران به ترتیب از پرسشنامه WOMAC، تست Y و مقیاس بصری استفاده شد.

    یافته ها

    در ویژگی های آنتروپومتریک، درد و عملکرد قبل از اجرای مداخلات بین سه گروه تمرینی تفاوت معناداری وجود نداشت (0/05<P). در هر سه گروه تمرینی درد، تعادل پویا و عملکرد در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون به میزان قابل توجهی بهبود یافت (0/001=p)، همچنین شدت درد در گروه پروکسیمال نسبت به دو گروه دیگر به صورت معناداری کاهش یافت (0/016=p).

    نتیجه گیری

    بر اساس یافته های تحقیق هر سه نوع تمرین در کاهش درد، بهبود عملکرد و تعال پویای بیماران موثر است، اما تمرینات پروکسیمال تاثیر بیشتری در کاهش درد آن ها دارد؛ بنابراین پیشنهاد می شود از تمرینات ترکیبی هیپ و زانو در توانبخشی بیماران مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال استفاده شود.

    کلیدواژگان: تمرین پروکسیمال، تمرین دیستال، تعادل پویا، ورزشکاران، سندروم درد پاتلوفمورال
  • اثر خستگی در نقطه شکست ضربان قلب بر طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی راه رفتن در افراد با پای پرونیت
    احمد فصیحی، معرفت سیاهکوهیان، حامد شیخ علیزده، امیرعلی جعفرنژادگرو* صفحات 228-238
    مقدمه و اهداف

    پای پرونیت یکی از ناهنجاری های اندام تحتانی است که می تواند منجر به آسیب های ناشی از دویدن شود. خستگی ناشی از دویدن یکی دیگر از علل آسیب های ناشی از دویدن است؛ بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تعاملی خستگی ناشی از دویدن در نقطه شکست ضربان قلب و پای پرونیت بر طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی راه رفتن بود.

    مواد و روش ها

    در پژوهش حاضر آزمودنی ها به ترتیب در دو گروه سالم (تعداد=15 نفر) و پای پرونیت (تعداد=15 نفر) قرار گرفتند. یک سیستم صفحه نیرو برتک جهت ثبت نیروهای عکس العمل زمین طی راه رفتن با پای برهنه قبل و بعد از خستگی در نقطه شکست ضربان قلب استفاده شد. نیروی عکس العمل در جهت های عمودی، قدامی-خلفی و داخلی-خارجی اندازه گیری شد. از آزمون آماری تی مستقل و همبسته جهت مقایسه آماری داده ها استفاده شد.

    یافته ها

    یافته ها اثر تعاملی معنی داری را بین گروه و خستگی در فرکانس با توان 5/99 درصد در مولفه ی قدامی-خلفی نیروی عکس العمل زمین نشان داد (0/030=p؛ 0/181=مجذور اتا). همچنین یافته ها اثر تعاملی معنی داری را بین گروه و خستگی در فرکانس با توان 99/5 درصد در مولفه ی عمودی نیروی عکس العمل زمین نشان داد (0/018=p؛ 0/212=مجذور اتا). به علاوه، یافته ها اثر تعاملی معنی داری را بین گروه و خستگی در تعداد هارمونی های ضروری مولفه ی گشتاور آزاد نشان داد (0/044=p؛ 0/158= مجذور اتا).

    نتیجه گیری

    بر طبق نتایج حاضر، تعامل دو عامل خستگی و پای پرونیت می تواند یک ریسک فاکتور برای ایجاد آسیب های دویدن باشد.

    کلیدواژگان: نیروی عکس العمل زمین، راه رفتن، پای پرونیت، گشتاور آزاد
  • اثربخشی آموزش مدل سازی ویدئویی بر تنظیم شناختی هیجان مادران و مشکلات رفتاری کودکان ناشنوا
    محمد عاشوری*، قاسم نوروزی، فاطمه خونساری صفحات 239-248
    مقدمه و اهداف

    برنامه آموزشی مدل‌سازی ویدیویی به عنوان روشی نوین و کاربردی برای بهبود تنطیم شناختی هیجان مادران و مشکلات رفتاری کودکان ناشنوا مطرح شده است و استفاده از آن با نتایج مطلوبی همراه است. پژوهش حاضر به ‌منظور بررسی اثربخشی آموزش مدل‌سازی ویدیویی بر تنظیم شناختی هیجان مادران و مشکلات رفتاری کودکان ناشنوا در شهر اصفهان انجام شد.

    مواد و روش ها

    پژوهش حاضر، یک مطالعه شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه شاهد بود. در این پژوهش 24 نفر از کودکان ناشنوا شرکت داشتند که به روش نمونه‌گیری در دسترس از مرکز توانبخشی مادر کودک آوا انتخاب شدند. آزمودنی‌ها به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند؛ به نحوی که هر گروه از 12 نفر تشکیل شده بود. گروه آزمایش در 8 جلسه آموزش مدل‌سازی ویدیویی (هفته‌ای 2 جلسه؛ هر جلسه 40 دقیقه‌) شرکت کردند، در حالی ‌که به گروه شاهد این آموزش ارایه نشد. ابزارهای استفاده‌ شده در این پژوهش پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان و فهرست مشکلات رفتاری کودک بودند. داده‌های به دست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس تک ‌متغیری در نسخه 24 نرم‌افزار SPSS تحلیل شد.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که آموزش مدل‌سازی ویدیویی در مرحله بعد از مداخله بر تنظیم شناختی هیجان مادران و مشکلات رفتاری کودکان ناشنوا در گروه آزمایش تاثیر مثبت و معناداری داشت (0/001<P).

    نتیجه گیری

    با توجه به یافته‌های به دست آمده در پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌شود که در کنار سایر روش‌های آموزشی و توان‌بخشی کودکان ناشنوا، برنامه آموزشی مدل‌سازی ویدیویی نیز به کار برده شود.

    کلیدواژگان: مدل سازی ویدئویی، تنظیم شناختی هیجان، مشکلات رفتاری، کودکان ناشنوا
  • اثربخشی توانبخشی شناختی مبتنی بر حرکت بر جهت یابی، حافظه یادگیری، وضعیت شناختی و توجه کودکان دارای اختلال یادگیری غیرکلامی
    فرنگیس دمهری*، الهام درویشی، محسن سعیدمنش صفحات 249-256
    مقدمه و اهداف

    اختلال یادگیری غیرکلامی، اختلالی است که به واسطه نقص های حرکتی، بینایی فضایی و مهارت های اجتماعی در کودکانی با هوش طبیعی و زبان رشدیافته مشخص می شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی توانبخشی شناختی مبتنی بر حرکت بر جهت یابی، حافظه یادگیری، وضعیت شناختی و توجه کودکان دارای اختلال یادگیری غیرکلامی بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر از نوع نیمه آزمایشی با اجرای پیش آزمون-پس آزمون می باشد. جامعه این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دارای اختلال یادگیری غیرکلامی شهرستان بافق بود که از این بین 30 دانش آموز به صورت در دسترس انتخاب شدند و به دو گروه نمونه و شاهد تقسیم شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه عصب-روانشناختی کانرز، پرسشنامه گلدستاین و پرسشنامه رشد حرکتی اوزرتسکی بود. داده ها با روش تحلیل کوواریانس (انکوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد که بعد از اجرای برنامه درمانی، در حافظه یادگیری، توجه و وضعیت شناختی کودکان گروه آزمایش بهبود حاصل شد (P<0/001). همچنین برنامه توانبخشی مبتنی بر حرکت بر جهت یابی کودکان دارای اختلال یادگیری غیرکلامی موثر بود (P<0/01).

    نتیجه گیری

    بنابراین می توان نتیجه گرفت که برنامه توانبخشی مبتنی بر حرکت می تواند باعث بهبود وضعیت علایم عصب شناختی و جهت یابی کودکان دارای اختلال یادگیری غیرکلامی شود.

    کلیدواژگان: اختلال یادگیری غیرکلامی، توانبخشی مبتنی بر حرکت، جهت یابی، حافظه یادگیری، وضعیت شناختی، توجه
  • تاثیر تمرینات ریتمیک همراه با موسیقی بر رشد مهارت های حرکتی درشت و ادراک بینایی کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر
    زهرا فتحی رضائی، زهرا رمضانی، کوثر عباس پور*، سید حجت زمانی ثانی صفحات 257-265
    مقدمه و اهداف

    افراد کم‌توان ذهنی به دلیل اختلال در یکپارچگی اطلاعات حسی و حرکتی، در آزمون‌های ادراکی-حرکتی نمره‌های کمتری نسبت به افراد عادی دریافت می‌کنند و وضعیت تعادل آنها بی‌ثبات‌تر از افراد سالم است. متخصصان نیز برای کودکانی که نقص‌های ادراکی-حرکتی دارند، برنامه‌هایی را توصیه می‌کنند که ساختاری منسجم داشته و با نیازها و مشکلات آنها متناسب باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات ریتمیک همراه با موسیقی بر رشد مهارت‌های حرکتی درشت و ادراک بینایی کودکان کم‌توان ذهنی آموزش ‌پذیر بود.

    مواد و روش ها

    در پژوهش حاضر از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه تجربی و کنترل استفاده شد. نمونه آماری تحقیق نیز 30 نفر از کودکان کم‌ توان ذهنی آموزش‌پذیر با رده سنی 7 تا 11 سال (15 نفر گروه تجربی و 15 نفر گروه کنترل) بودند. برای سنجش رشد مهارت‌های حرکتی درشت، از آزمون رشد مهارت‌های حرکتی درشت اولریخ و به منظور ارزیابی ادراک بینایی، از آزمون ادراک بینایی بنتون استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آزمون تحلیل واریانس مدل ترکیبی 2 در 2 در سطح معناداری 0/05 جهت بررسی تفاوت‌های دو گروه در پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد.

    یافته ها

    یافته‌ها نشان داد که گروه تجربی (تمرینات ریتمیک همراه با موسیقی) بر رشد مهارت‌های حرکتی درشت (0/024=P) و ادراک بینایی (0/049=P) کودکان کم‌توان ذهنی آموزش پذیر تاثیر مثبت و معناداری داشت.

    نتیجه گیری

    به نظر می‌رسد که تمرینات ریتمیک همراه با موسیقی به احتمال باعث بهبود مهارت‌های حرکتی درشت و ادراک بینایی کودکان کم‌توان ذهنی آموزش پذیر می‌شود؛ لذا استفاده از این نوع تمرینات برای کودکان در مراکز توانبخشی توصیه می‌شود.

    کلیدواژگان: تمرینات ریتمیک، موسیقی، مهارت های حرکتی درشت، ادراک بینایی، کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر
  • مقایسه اثر چهار و شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی بر بهبود راستای زانوی دانشجویان پسر در هنگام فرود
    وحید سیامکی قریه صفا، محمدرضا محمدی*، محسن دماوندی صفحات 266-276
    مقدمه و اهداف

    هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر چهار و شش هفته تمرینات عصبی‌-عضلانی بر راستای زانوی دانشجویان پسر در هنگام فرود می‌باشد.

    مواد و روش ها

    در تحقیق حاضر 36 نفر از دانشجویان پسر دوره کارشناسی دانشگاه علمی کاربردی مشهد انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه چهار هفته‌ای (شش جلسه در هفته)، شش هفته‌ای (چهار جلسه در هفته) تمرینات عصبی‌-عضلانی و کنترل قرار گرفتند. زاویه فلکشن زانو در لحظه اولین تماس پا با زمین و اوج فلکشن زانو در وضعیت‌های فرود با هر دو پا، پای برتر و غیربرتر در اجرای حرکت پرش-فرود با دو دوربین تصویربرداری و سپس محاسبه شد.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد تمرینات عصبی-عضلانی در هر دو گروه چهار و شش هفته نسبت به گروه کنترل با اندازه اثر بسیار قوی در لحظه اولین تماس پا با زمین و در اوج فلکشن زانو در همه وضعیت‌های فرود افزایش معنی داری داشته است. همچنین در مقایسه بین دو گروه، زاویه فلکشن زانو در گروه چهار هفته‌ای نسبت به گروه شش هفته‌ای تمرینات عصبی-‌عضلانی در لحظه اوج فلکشن زانو در همه وضعیت‌های فرود و در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت  فرود با پای غیربرتر نیز افزایش معنی داری داشته است. اگرچه در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با هر دوپا و فرود با پای برتر تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

    نتیجه گیری

    به نظر می‌رسد تمرینات عصبی‌-عضلانی در هر دو گروه چهار و شش هفته تمرینات عصبی‌-عضلانی نسبت به گروه کنترل با اندازه اثر بسیار قوی در لحظه اولین تماس پا با زمین و در اوج فلکشن زانو در همه وضعیت‌های فرود افزایش معنی داری داشته است. همچنین در مقایسه بین دو گروه، زاویه فلکشن زانو در گروه چهار هفته‌ای نسبت به گروه شش هفته‌ای تمرینات عصبی‌-عضلانی در لحظه اوج فلکشن زانو در همه وضعیت‌های فرود و در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با پای غیربرتر نیز افزایش معنی داری داشته است. اگرچه در لحظه اولین تماس پا با زمین در وضعیت فرود با هر دوپا و فرود با پای برتر تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

    کلیدواژگان: تمرینات عصبی -عضلانی، راستای زانو، حرکت فرود، دانشجویان پسر
  • تاثیر یک جلسه تحریک جریان مستقیم قشر پیش حرکتی بر کنترل پاسچر ورزشکاران معلول قطع عضو اندام تحتانی
    مهتاب عربی*، مینا فردین صفحات 277-286
    مقدمه و اهداف

    تحریک الکتریکی مغز یک تکنیک تحریکی با هزینه پایین است که به خصوص در دهه های اخیر توجه بسیاری از محققین را به خود جلب کرده است. هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر یک جلسه تحریک جریان مستقیم ترانس کرانیال قشر پیش حرکتی بر کنترل پاسچر ورزشکاران معلول قطع عضو اندام تحتانی می باشد.

    مواد و روش ها

    در پژوهش حاضر، شرکت کننده ها 45 نفر ورزشکاران معلول قطع عضو اندام تحتانی بین سنین 30 تا 45 سال بودند. دو گروه تجربی که در پس آزمون تحت تحریک الکتریکی به مقدار 2 میلی آمپر به مدت 20 دقیقه قرار گرفتند و یک گروه کنترل که تحت تحریک جریان مستقیم ترانس کرانیال شم قرار گرفتند. در هر دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون، گروه آزمون سازمان‌دهی حسی دستگاه پاسچروگرافی و تحت ارزیابی متغیرهای کینتیک کنترل پاسچر قرار گرفتند. داده ها به وسیله تحلیل واریانس یک راهه به منظور آزمون تفاوت در معناداری متغیرهای استفاده شد و آزمون تعقیبی بونفرونی برای تعدیل سطح معناداری مقایسه های چندگانه استفاده گردید (0/05<p).

    یافته ها

    یافته ها نشان داد که تحریک الکتریکی مغز بر کنترل پاسچر ورزشکاران معلول قطع عضو اندام تحتانی هر دو گروه تجربی نسبت به گروه کنترل در هر شش شاخص پایداری تاثیر معناداری داشت.

    نتیجه گیری

    مطابق با نتایج پژوهش حاضر، یک جلسه تحریک جریان مستقیم ترانس کرانیال می تواند باعث ارتقاء متغیرهای کینتیک کنترل پاسچر ورزشکاران معلول قطع عضو اندام تحتانی گردد.

    کلیدواژگان: تحریک الکتریکی مغز، تعادل، قطع عضو، آندی، کاتدی
  • تاثیر توانبخشی شناختی و بازی های حرکتی هدفمند بر حافظه کاری کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی
    رضوان عباسیان بروجنی، صالح رفیعی*، مهدی نمازی زاده، فرشاد تجاری صفحات 287-297
    مقدمه و اهداف

    کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در حافظه کاری به ویژه حافظه بینایی- فضایی دچار کمبود می باشند. در پژوهش حاضر، اثربخشی مداخلات مبتنی بر توان بخشی شناختی و بازی های حرکتی هدفمند در بهبود عملکرد حافظه کاری دختران 7 تا 10 سال دارای اختلال هماهنگی رشدی مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    روش پژوهش از نوع تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با یک گروه کنترل بود. شصت دختر 10-7 سال (میانگین سنی 8/43 سال) از بین دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر بروجن با استفاده از روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به ‌صورت تصادفی در چهار گروه جای گرفتند (سه گروه آزمایشی و یک گروه کنترل، هر گروه 15 نفر). از پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی - نسخه والدین و آزمون هوش ریون برای غربال گری اولیه و از آزمون ان- بک (N-Back) برای سنجش عملکرد حافظه کاری قبل و بعد از دوره آزمایشی (24 جلسه 45 دقیقه ای، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته) استفاده شد. پروتکل آزمایشی برای توان بخشی شناختی، تمرین مهارت های حل مسیله، هماهنگی حسی و حرکتی و هماهنگی دست و چشم و برای بازی های هدفمند حرکتی، تمرین مهارت های حرکتی ظریف و درشت با تاکید بر تعادل، هماهنگی و جهت یابی بودند. داده ها با استفاده از آزمون t جفت شده و تحلیل کوواریانس در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند.

    یافته ها

    عملکرد حافظه کاری در گروه های توان بخشی شناختی، بازی هدفمند و مداخله ترکیبی از پیش آزمون به پس آزمون به طور معنادار افزایش یافت (0/001> p)، در حالیکه در گروه کنترل تغییر معنادار مشاهده نگردید (0/05< p). پس از کنترل تفاوت گروه ها در پی ش آزمون، عملکرد حافظه کاری گروه های ترکیبی (98/86= M) و توان بخشی شناختی (95/63= M) در پس آزمون، به طور معناداری بالاتر از گروه های بازی هدفمند (86/54= M) و کنترل (57/01= M) بود و عملکرد حافظه کاری گروه باز ی هدفمند نیز به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل قرار داشت.

    نتیجه گیری

    ترکیب توان بخشی شناختی با بازی های هدفمند مبتنی بر فعالیت های ادراکی- حرکتی می تواند به اثربخشی بیشتری در بهبود حافظه کاری دختران 7 تا 10 سال دارای اختلال هماهنگی رشدی منجر شود.

    کلیدواژگان: اختلال هماهنگی رشدی، حافظه کاری، بازی، توانبخشی شناختی
  • تاثیر تغییرات الگوی حرکتی اندام فوقانی بر متغیرهای بیومکانیکی راه رفتن (مطالعه مروری)
    راضیه یوسفیان ملا*، حیدر صادقی صفحات 298-310
    مقدمه و اهداف

    نوسان اندام فوقانی در حین راه رفتن به عنوان عاملی تعاملی بین دست ها، پاها و تنه به اثبات رسیده است و دارای تاثیرات مهمی بر الگوی طبیعی راه رفتن اندام تحتانی می باشد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تغییرات الگوی حرکتی اندام فوقانی بر متغیرهای بیومکانیکی راه رفتن بوده است.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر به وسیله بررسی پایگاه های Scopus، PubMed، Google Scholar، Ovid، Science Direct، ProQuest، Mesh، DOAJ، Medline، Clinical Key در بازه زمانی 1990 تا 2019، با استفاده از واژگان مرتبط با موضوع انجام شده و مقالات با توجه به معیارهای ورود و خروج انتخاب گردیدند.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر حاکی از این بود که تغییر الگوهای اندام فوقانی تاثیرات متفاوتی بر متغیرهای کینماتیکی، فضایی زمانی و کینتیکی راه رفتن دارد.

    نتیجه گیری

    متغیرهای مربوط به فرکانس و طول گام و سرعت در ارتباط با حیطه های کینماتیکی و فضایی زمانی و نیز متغیر گشتاور در حوزه کینتیک بیشترین تغییرات را در هنگام تغییر این الگوها نشان می دهد.

    کلیدواژگان: الگوی حرکتی اندام فوقانی، متغیرهای بیومکانیکی، راه رفتن
  • استرس اکسیداتیو و مرگ سلولی ناشی از نویز
    اکرم پوربخت، سحر شمیل شوشتری*، سهند نکوئیان، مجتبی توکلی صفحات 311-317
    مقدمه و اهداف

    یکی از شایع ترین علل کم شنوایی حسی-عصبی، کم شنوایی ناشی از نویز است. آسیب حلزونی متعاقب مواجهه با نویز از طریق دو مکانیسم اصلی اتفاق می افتد: آسیب مکانیکی مستقیم و مسیر بیوشیمیایی. آسیب مکانیکی مستقیم، منجر به کاهش سلول های مویی توسط تخریب مکانیکی استریوسیلیاها و تخریب مستقیم سلول های حسی و نگهدارنده می شود. آسیب حلزونی متعاقب مواجهه با نویز با مکانیسم مسیر شیمیایی منجر به مرگ سلولی از طریق آپوپتوز یا نکروز می باشد. علت این امر استرس اکسیداتیو و تولید گونه های فعال اکسیژن متعاقب مواجهه با نویز است، این ممکن است تا مدت طولانی پس از پایان نویز در سلول باقی بماند.

    مواد و روش ها

    به منظور مروری بر رابطه بین مرگ سلولی، استرس اکسیداتیو و کم شنوایی ناشی از نویز کلیه مقالات موجود در این زمینه از سال 1990 تا 2017  میلادی در پایگاه های اطلاعاتی Ovid ،ProQuest ،Scholar Google ،PMC  مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت.

    نتیجه گیری

    این امر اهمیت مداخله جهت جلوگیری از مرگ سلولی را حتی پس از مواجهه با نویز نشان می دهد. فهم آسیب حلزونی ناشی از نویز به ویژه اهمیت تولید رادیکال آزاد در حلزون می تواند منجر به پیشرفت هایی جهت حفاظت از شنوایی گردد.

    کلیدواژگان: استرس اکسیداتیو، مرگ سلولی، کم شنوایی ناشی از نویز
  • تاثیر سفتی سطح بر ریسک وقوع آسیب های ناشی از اعمال نیروی عکس العمل زمین طی فرود دو پا
    سید عباس فرجاد پزشک*، حیدر صادقی، محمد شریعت زاده، زهرا صفایی پور صفحات 318-325
    مقدمه و اهداف

    در حال حاضر اهمیت سطحی که انسان روی آن حرکت انجام می دهد، به عنوان یک عامل بالقوه در فرکانس و شدت آسیب‌های اندام تحتانی به اثبات رسیده است. هدف از انجام تحقیق حاضر تاثیر سفتی سطح بر ریسک وقوع آسیب های ناشی از اعمال نیروی عکس العمل زمین طی فرود دو پا بود.

    مواد و روش ها

    سفتی اندام تحتانی و نیروی عکس العمل زمین 15 مرد جوان در فرود از سکو روی پنج سطح با سفتی 200 تا 500 کیلو نیوتن بر متر مورد اندازه‌ گیری قرار گرفت.

    یافته‌ ها:

    نتایج آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد بین سفتی اندام تحتانی و نیروی عکس العمل عمودی زمین در سطوح مختلف، تفاوت معناداری وجود دارد.

    نتیجه‌ گیری:

    با توجه به یافته های تحقیق حاضر، انسان برخلاف اجسام در هنگام برخورد با سطحی جدید خود را با آن منطبق می‌کند تا از این طریق بسته به حرکت مورد نظر دینامیک طبیعی مرکز جرم و بازده حرکت را حفظ کرده و همچنین نیروها را تعدیل کند.

    کلیدواژگان: سفتی سطح، سفتی اندام تحتانی، نیروی عکس العمل عمودی زمین، فرود دوپا
  • تاثیر آموزش نوروفیدبک بتا / تتا و SMR بر کنترل پوسچرال
    علی اصغر جامه بزرگی، حیدر صادقی*، عباس رحیمی، سید مرتضی کاظمی، حسن متین همایی صفحات 326-332
    مقدمه و هدف

    تعادل جزء نیازهای اساسی در انجام فعالیت های روزمره است که اجازه انجام فعالیتها را از حفظ یک وضعیت استاتیک تا فعالیتهای پیچیده دینامیک را میدهد و به عنوان یکی از شاخص های استقلال عملکردی بویزه در سالمندان محسوب می شود. در این میان علاوه بر تکنیکهای توانبخشی معمول،نوروفیدبک یکی از تکنیک های نوین در بهبود تعادل می‏باشد .هدف از مطالعه حاضر بررسی اطلاعات بدست آمده از مطالعات پیشین راجع به نقش نوروفیدبک در توانبخشی تعادلی با نگاهی جامع، به‏روز و نقادانه می باشد.

    مواد و روش‏ها

    مقالات منتشر شده در فاصله ی سالهای 1995 تا 2019 میلادی با کلید وازه های "کنترل وضعیت"، "تعادل"، "نوروفیدبک"، "شناخت" و "توجه" در پایگاه های اطلاعاتیPubMed, Scopus, Web of Science, and Web of Knowledge. Google Scholar،مورد جستجو و بررسی قرار گرفت.از میان 60 مقاله یافت شده 22 مقاله با در نظر گرفتن معیار های ورود و خروج، وارد مطالعه اصلی شده و  مورد بررسی کامل قرار گرفتند.

    یافته ها

    22 مقاله بررسی شده براساس نوع پروتکل نوروفیدبک ، در دو گروه قرار گرفتند. گروه اول با پروتکل تعادلی نوروفیدبک باتقویت موج بتا و مهار موج تتا (شامل18 مقاله) و گروه دوم با پروتکل نوروفیدبک با تقویت موج  حسی حرکتی (شامل4 مقاله) بودمطالعات تاثیر را بر روی تعادل ، عملکردهای دوگانه و دست، پارامترهای راه رفتن، عملکردهای حافظه کاری ضمنی و فرایندهای توجهی رامورد بررسی قرار داده بودند.

    نتیجه گیری

    بررسی  مطالعات نشان ‏داد نوروفیدبک بعنوان یک روش  حداقل تاثیر گذار کوتاه مدت در بهبود تعادل، عملکردهای دوگانه ،توجه وتمرکزمی‏ باشد و می تواند به عنوان یک مدالیته امن در کنار سایر روش های درمانی برای افزایش توانایی تعادلی و تمرکزی ، مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: تمرین نوروفیدبک بتا تتا، تمرین نوروفیدبک ریتم حسی حرکتی، تعادل
|
  • Immediate Effect of Cryotherapy on the Kinetic Factors Associated with Injury during the Side-Cutting Maneuver in Healthy Male Athletes: Pilot Study
    Hamidreza Naserpour *, Mehdi Khaleghi Tazji, Amir Letafatkar Pages 1-8
    Background and Aim

    Cryotherapy is commonly used in the treatment of acute and chronic athletic injuries. The present study aimed to investigate the immediate effect of cryotherapy on the kinetic factors associated with injury during the side-cutting maneuver in healthy male athletes.

    Materials and Methods

    A total of 14 professional athletes (age: 24.3±3.5 years and weight: 74.1±19.2 kg) took part in the study. The kinetic factors, including ground reaction force, and their rate of loading, the center of mass to center of pressure changes, and free momentum, were assessed by force plate during the side-cutting maneuver. Simultaneously, using spray cooling, cold was applied to participants' inside and outside parts of the ankle with a distance of 30 cm from lateral and medial malleolus for 5 seconds; the test was repeated three times. Paired t-tests were used for statistical analysis, with a significance level of P≤0.05.

    Results

    The results of the Paired t-test showed that both peak ground reaction force (P = 0.042) and the rate of loading in the Medio-lateral direction significantly increased (P = 0.046) after applying the cold protocol compared to the pre-test (before intervention). The center of mass to center of pressure displacement in both Medio-Lateral and Anterior-Posterior directions also showed a significant increase (P = 0.01 and P = 0.004), respectively.

    Conclusion

    According to the results of the current study, it seems that cold enhances the risk of injuries due to increased force and its rate of loading and reduces the dynamic stability of athletes during the side-cutting maneuver and can put the athletes at risk of potential injuries. It is recommended that further studies be conducted using larger sample size to investigate the use of cooling sprays during the treatment of ankle injuries in shear activities.

    Keywords: Cryotherapy, Kinetic, Side-cutting, Ankle, ground reaction force
  • Comparison of Lower Extremity Joints Kinematics during Squat at Pyramid and Reverse Pyramid Loading: Injury Risk Perspective
    Ali Abbasi *, Alireza Abaei, Hadi Habibi Pages 9-16
    Background and Aim

    Pyarmid and Reverse Pyramid loadings are used in resistance training to increase training load. Although physiological researches have tried to compare these two patterns, the differences between these two patterns on lower extremity joints biomechanics from injury risk have not been understood. The purpose of the present research was to compare hip and knee kinematics during squat at pyramid and reverse pyramid loading.

    Materials and Methods

    A total of 15 amateur bodybuilders from Karaj city voluntarily participated in five Repeated Maximum (5RM) calculation tests as well as a squat test with pyramid and reverse pyramid loading at 60%, 80%, and 100% of 5RM during three days with 48 hours interval. Hip and knee three-dimensional angles were registered with MyoMotion Noraxon motion capture system at 100 Hz frequency during squat tasks. The mean value for peak hip flexion, adduction, and internal rotation, as well as knee flexion and valgus during five squat repeats, were calculated and compared in similar loads during two kinds of pyramid and reverse pyramid loadings.

    Results

    The results of dependent t-test showed that peak hip flexion, adduction, and internal rotation, as well as knee flexion and valgus at similar loads, had significant increase in reverse pyramid loading compared with pyramid loading (P ≤ 0.05).

    Conclusion

    According to the results of the present study, since the increase in peak value of examined angles is an indicator for increase knee joint injuries, regarding the increase in these peak angles during reverse pyramid loading as compared with pyramid loading, it is suggested that coaches and amateur athletes use pyramid loading during their trainings.

    Keywords: Joint kinematics, Squat, Pyramid loading, Reverse pyramid loading
  • Examination of Muscular Electromyography during Deadlift at Pyramid and Reverse Pyramid Loadings
    Zahra Heshmati, Amir Sarshin *, Ali Abbasi Pages 17-24
    Background and Aim

    Athletes usePyarmid and Reverse Pyramid loadings in resistance training to increase training load. Although researches have shown that each loading is effective in increasing strength and muscle mass, from the viewpoint of risk of injury and biomechanics, the differences between these two patterns on athletic performance have not been fully understood. The purpose of the current study was to examine muscular electromyography during deadlift in pyramid and reverse pyramid loadings.

    Materials and Methods

    A total of 15 amateur female bodybuilders voluntarily participated in the current study taking part in five Repeated Maximum (5RM) calculation test as well as deadlift test with pyramid and reverse pyramid loading at 60%, 80%, and 100% of 5 RM during three days with 48 hours rest. Rectus Femoris, Vastus Medialis, Biceps Femoris, Tibialis Anterior, Gastrocnemius, Gluteus Maximus, and Erector Spine EMG were collected using MyoMuscle Noraxon system at 1500 Hz frequency during deadlift tasks. The muscular IEMG and hamstring to quadriceps co-contraction during five squat repeats were calculated and compared in similar loads during pyramid and reverse pyramid loadings.

    Results

    The results of dependent t-test showed that lower extremity muscular EMG did not have significant differences in similar loads at pyramid and reverse pyramid loadings (P > 0.05); however, hamstring to quadriceps co-contraction was significantly higher in pyramid compared with reverse pyramid in similar loadings (P ≤ 0.05).

    Conclusion

    According to the results, both pyramid and reverse pyramid loadings in deadlift can cause similar muscular activation in females, and female athletes and coaches can use both these methods to increase muscular force capacity. However, because of higher hamstring to quadriceps co-contraction in pyramid, compared with reverse pyramid loading, it seems that using pyramid loading is more reasonable to increasing joint stability and reducing injuries.

    Keywords: Electromyography, Deadlift, Pyramid loading, Reverse pyramid loading
  • Effectiveness Comparison of Teaching Self-Regulatory Strategies of Motivation and Communication Skills on the Academic self-efficacy of Tabriz Talented Students
    Shahram Pourhossein Mollayousefi, Davood Hosseininasab *, Amir Panahali Pages 25-32
    Background and Aims

    Educational self-efficacy implies one's belief in his abilities in achieving educational goals and activities, and is influenced by several factors. The purpose of the present study was to compare the effectiveness of teaching self-regulation strategies of motivation and communication skills on academic self-efficacy of female Tabriz talented students.

    Materials and Methods

    In the current quasi-experimental study with pre-test, post-test, and control groups, a total of 90 female high school third grade students in regions 1 and 4 of Tabriz in 2016-2017 were selected using cluster random sampling and were randomly assigned to experimental and control groups. The first group received a training course on motivational self-regulation strategies in 10 sessions, the second group received 10 sessions of communication skills training, and the third group (control) continued its regular classroom programs. A self-efficacy questionnaire was used for data collection.

    Results

    Data analysis, using single-variable covariance, showed that self-regulation of motivation and communication skills had different effects on academic self-efficacy, and self-regulating strategies of motivation were more effective on academic self-efficacy.

    Conclusion

    According to the results, it seems that planning effective interventions to promote academic self-efficacy is imperative for female students.

    Keywords: Self-regulating strategies of motivation, Communication skills, Self-efficacy
  • Comparative Study of Comprehension and Production of Inflectional Categories of Noun between Persian-Speaking Typically Developing and High Functional Autistic Children with the Chronological Age of 7-9
    AbbasAli Ahangar *, MahmoudReza Etminan, Parya Razmdideh, Fahimeh Ebrahimi Pour Pages 33-42
    Background and Aims

    Language acquisition naturally takes place in a certain space of time in typically developing children, but this is different in children with Autism spectrum. In Autism spectrum disorder, the child’s speech is defective for some reasons, and, in fact, language acquisition is accompanied by a deviation from language development. The present study aimed to provide a comparative study of the comprehension and production of inflectional categories of noun including number, definiteness, case, and possession between 7-9 year-old high functional autistic Persian-speaking children and their typically developing peers.

    Materials and Methods

    In the current study, the research data were gathered through three sub-tests: grammatical understanding, sentence imitation, and word production of Persian Told test. To this end, 15 typically developing children from ordinary schools and 15 high functional autistic children from Autism school in Kerman city were asked to answer the tests. Then, SPSS software, version 22.0, was used running t-test to compare the means between the groups.

    Results

    The research results showed that the comprehension and production of inflectional categories of noun in typically developing children were higher compared with those with high functional autism and there was a significant difference between the typically developing children and children with high functional autism in comprehension and production (P<0/05).

    Conclusion

    It seems that the typically developing children have a better performance in understanding and producing inflectional categories of noun compared with children with high functional autism.

    Keywords: Comprehension, Production, Inflectional Categories of Noun, High Functional Autistic Children
  • Effect of Kinesthetic Imagery and Active Exercises on the Electromyographic Pattern of Femur Hyper Extension in Women with Lumbar Hyperlordosis
    Maryam Ghorbani, Mohammadhosein Alizadeh *, Mehdi Shahbazi, Hooman Minoonejad Pages 43-50
    Background and Aims

    The purpose of the present study was to investigate the effect of three methods of kinesthetic imagery, active, and combination exercises on electromyographic pattern of femur hypertension in women with hyperlordosis.

    Materials and Methods

    In the current investigation, 36 women with lumbar hyperlordosis were chosen and divided into three groups of imagery, active and combined exercises. The groups trained for six weeks, three times a week. The lumbar lordosis was measured making use of flexible ruler and electromyographic activity of the selected muscles of pelvic in the femur motion in prone condition using surface electromyogram before and after the intervention.

    Results

    There was a significant difference between the three training methods (P = 0.005). 

    Conclusion

    According to the results, combination exercises were effective in changing pelvic muscle activity; therefore, it is suggested that kinesthetic imagery exercises be used along with physical exercises to correct abnormalities.

    Keywords: corrective exercise, pelvic muscles, mental exercise
  • Effects of Eight Weeks of Selected Corrective Training Program on Pain and Forward Head Posture in Females with Large Breasts
    Mahdieh Maleki, Narmin Ghani Zadeh Hesar *, Torkan Abbasi Pages 51-60
    Background and Aims

    Macromastia is a condition according to which the breasts grow larger than normal. The most important complications of large breasts include cervical, thoracic, and lumbar curves as well as pain in these areas. The present study was conducted to examine the effect of selected corrective exercises on the pain and neck status of females with large breasts.

    Materials and Methods

    In the current study, 32 females, aged 23-28, who had large breasts (cup size 13) participated on a voluntary basis. Participants were randomly divided into control and experimental groups. In the pre- and post-test sessions, the neck pain was evaluated using VAS pain scale and forward head posture was assessed via digital photos of half a neck. Then, experimental group performed training program for eight weeks. Finally, Shapiro wilk test and paired t-test at 95% significance level were run to analyze the data.

    Results

    The results showed that neck pain decreased, and forward head posture improved significantly.

    Conclusion

    According to the results, we found that eight weeks of corrective training, by reducing elongated muscles, strengthening weakness muscles, increasing muscle blood flow, relaxing antagonist muscles and subsequently increasing neck range of motion, has led to reduction in the incidence of complications from enlarged breasts. Considering the high impact of the training group, it is suggested that corrective training program be used to improve the essential factors for the females with large breasts.

    Keywords: Large breasts, Pain, Forward Head Posture, Corrective Exercises, Female
  • Effect of Core Stability Training on the Balance and FMS Scores of Adolescent Soccer Players
    Abdolrasoul Daneshjoo *, Atena Eslami, Seyed Kazem Mousavi Sadati Pages 61-70
    Background and Aims

    Using pre-injury tests and designing a harm-prevention program for progress are essential in any discipline. The main purpose of the present study was to investigate the effect of eight weeks of core stability exercise on balance and functional movement screen of soccer players in Babol Matin club. 

    Materials and Methods

    A total of 30 healthy adolescent soccer players volunteered to participate in the study, and then randomly divided into experimental and control groups. Before the beginning of the exercise, participants performed dynamic balance test by Y-test, static balance with Lak Lak test and Functional Movement Screen test (FMS) as a pre-test. Players performed core stability exercise for eight weeks and after completing the exercises, post-test was conducted.  Descriptive statistics were used to examine mean and standard deviation as well as participants' height, weight, and body mass index and to report the results of the measurements for each group. In addition, for comparison of both groups, independent and independent t-tests, at a significance level of P <0.05, were used.

    Results

      The findings of the study showed a significant difference between the experimental and control groups in the post-test, and that the experimental group had better performance in anterior (p = 0.001), internal posterior (p=0.001), external posterior directions (P=0.001) and the total score on the dynamic balance test (p=0.001), the Lak Lak test (p=0.001), and the overall score of functional movement screen test (p<0.003).

    Conclusion

    The results of the cutteny study showed that core stability training of the central body could plays a significant role in improving the static and dynamic balance and Functional Movement Screen test (FMS) of soccer players.

    Keywords: Static balance, dynamic Balance, Core central body, Functional movement screen
  • Effects of Core Stability Exercises and Special Suspension Exercises on Functional Disability and Pain in People with Nonspecific Chronic Low Back Pain
    MohammdadReza Hossein Abadi, Gholamali Ghasemi *, MohammadEsmaeil Goharjoo, Mohammad Feizi Pages 71-78
    Background and Aims

    Lower back pain is one of the most common and costly medical problems and the main cause of absenteeism. The aim of the present study was to investigate the effect of conventional core stability and special suspension exercises on functional disability and pain in non-specific chronic tow back pain patients.

    Materials and Methods

    A quasi-experimental study was conducted on purposefully-selected patients with chronic low back pain referring to neurological and orthopedic clinics as well as the health center of lama in Neyshabur city. The samples were selected and randomly divided into two groups. First, pre-test measurements were performed and in the second stage, each of the two groups performed their own training protocol (core stability TRH training and common core stability exercise protocol) for 12 weeks, 3 sessions per week, each session for 45-60 minutes. After measurements, post-test measurements were performed. The severity of low back pain and disability were measured using Oswestry and Quebec questionnaire; respectively. These measurements were repeated after 12 weeks in both groups. In order to analyze the data, SPSS, version 21, was used for within and between group comparisons using independent and paired t-tests.

    Results

    The results showed that both types of stability trainings reduced the amount of pain and functional disability in patients with non-specific chronic low back pain. This decline was significant in special suspension exercises.

    Conclusion

    Core stability training is recommended as a proposed and complementary method in the treatment of patients with non-specific chronic low back pain. According to the results of the present study, the suspension core stability exercises can be used more effectively, compared with core stability exercises, on fixed surfaces for patients with nonspecific chronic low back pain.

    Keywords: Non-specific Chronic Low Back Pain, Suspension, common core stabilization exercises, Pain, Functional Disability
  • Effect of hip abductor and external rotator muscles strengthening on pain, hip muscles strength, and lower extremity kinematics in patients with patellofemoral pain
    Narjes Jamali, Khalil Khayambashi *, Shahram Lenjannejadian, Hamed Esmaeili Pages 79-92
    Background and Aims

    The aim of the current study was to investigate the effect of hip abductor and external rotator muscles strengthening exercises on pain, muscle strength, and lower extremity kinematics in people with patellofemoral pain (PFP).

    Materials and Methods

    A total of 35 patients with PFP were randomly assigned into exercise and control groups. The exercise group received abductor and external rotator strengthening exercises with thera-band 3 times per week for 12 weeks. The control groups did not receive any training intervention. Then, the two groups were compared to study the effect of independent variable on the experimental group. Pain (VAS), hip muscle strength (handheld dynamometer), and lower extremity kinematics (video analysis) were assessed at baseline and post-intervention. Participants included patients with bilateral or unilateral patellofemoral pain; if pain was bilateral, exercises were performed bilaterally on both lower extremities but measurements were performed only on the lower extremity which was more painful; whenever the pain in both knees was equal, data were collected only from the superior lower extremity. Repeated measures ANOVA was applied using SPSS to assess the effects of the exercises on measured variables.

    Results

    Pain decreased significantly in exercise group from baseline to post-intervention (P=0.000). Hip abductor muscles strength (women, P=0.000 and men, P=0.003) and external rotator muscles strength  (women, P=0.024 and men, P=0.000) increased significantly in exercise group after 12 weeks of strengthening program. There was a significant improvement in dynamic knee valgus during single-legged squat (women, P=0.018 and men, P=0.017) and contralateral pelvic drop during stair descending just in women (P=0.04) in exercise group. There were no significant differences between men and women in the effect of exercises on the variables studied (P>0.05).

    Conclusion

    According to the results, hip strengthening can decrease pain, increase muscle strength, and change kinematics in the frontal plane movement patterns of the lower extremity, which can possibly be the mechanism of effect of this intervention on PFP symptoms. According to findings of the present study, it might be concluded that gender-specific rehabilitation program is not needed in patients with PFP.

    Keywords: Patellofemoral pain, Lower extremity kinematics, Dynamic knee valgus angle
  • Effect of High Heel Shoes on Spatiotemporal and Dynamic Balance during Walking in Young Women
    Keyvan Sharifmoradi, MohammadTaghi Karimi *, Mostafa Kamali Ardekani Pages 93-100
    Background and Aims

    Joint kinematics, muscle activity, plantar pressure, and ankle joint position changes with wearing high heeled shoes can decrease walking stability, so the assessment of walking stability during walking with high heeled shoes is necessary. The aim of the present study was to assess the effect of high heel shoes on spatiotemporal and dynamic stability during walking.

    Materials and Methods

    Nine girls with the mean weight of 593.25±17.24 N and height of 1.48±0.14 m participated in the present study. Qualysis motion analysis system and a Kistler force plate were used to record data. Visual 3D software was used to extract spatiotemporal and Centre of Mass (COM) variables. SPSS software was used to analyze data, running dependent t-test, at the set point of 0.05.

    Results

    The mean displacement of the center of mass in the anterior-posterior plane was 96.69±15.66 cm during walking with 6 cm high heeled shoes which was 7.7cm (P = 0.03) and 7.45cm (P = 0.02) lower compared with walking without shoes and walking with 3-cm high heeled shoes. Walking speed of 3-cm high heeled shoes (1.51 ± 0.17 m / s) (P <0.001) and walking speed without shoe (1.31±0.36 m/s) (P = 0.02) were significantly higher than those of walking with 6-cm high heeled shoes.

    Conclusion

    According to the results, high heeled shoes reduce the dynamic stability of walking. Waking speed and anterior-posterior displacement of COM of walking with 6-cm high heeled shoes decreased, thus decreasing dynamic stability, and endangering users at the risk of collapse and instability and injury. It is advisable that wearing high heeled shoes be avoided in all populations.

    Keywords: Dynamic stability, COM, High heeled shoes, Walking, Kinematics
  • Effect of Long-term Use of Motion Control Shoes on Muscular Frequency Spectrum in Individuals with Pronated Feet during Walking
    Amirali Jafarnezhadgero *, Amir Fatollahi, Marefat Siahkuhian, Aydin Valizadehorang Pages 101-109
    Background and Aims

    Pronated foot involves the reduction of the inner longitudinal arch of the foot that is associated with other anatomical abnormalities. The purpose of the present study was to investigate the effects of long-term use of motion control shoes on the muscular frequencyspectrum in individuals with pronated foot during walking.

    Materials and Methods

    A semi-experimental and laboratory study was conducted on 24 men with pronated foot who took part in the study on a voluntary basis. They were randomly divided into two equal groups, including control (age: 24.1±5.6 years, height: 166±2.6, weight: 52.66±6.3 kg) and experimental (age: 24.1±5.6 years, height: 166±2.2 cm, weight: 52.66±6.3 kg). The electrical activity of the lower limb and trunk muscles were recorded using electromyography system during walking before and after four months of wearing control and motion control shoes. Wilcoxon, U Mann-Whitney, and Friedman tests were used to analyze the data.

    Results

    The findings showed that the frequency spectrum of the vastus lateralis muscle (P = 0.003; high effect size) significantly increased during the post-test compared with that of the pre-test. Also, in the experimental group, the gluteus medius muscle (P=0.015; high effect size) showed a significant increase in frequency spectrum during the post-test compared with the pre-test. Other muscles did not show any significant difference before and after long-term use of motion control shoes (P >0.05).

    Conclusion

    Generally, the long term use of motion control shoes change lower limb muscular frequency spectrum. Further studies on the long term effects of motion control shoes on body mechanics are suggested.

    Keywords: motion control shoes, Pronation, frequency spectrum, Walking, Electromyography
  • Effect of Comprehensive FIFA +11 Injury Prevention Program on EMG and Kinetic Factors of Knee Joint in 10-12 Year-Old Soccer Players
    Yaber Karamollachaab *, Seyed Sadradin Shojaedin, Amir Letafatkar, Maliheh Hadadnejad, Shahin Goharpay Pages 110-117
    Background and Aims

    The previous studies have shown that FIFA +11 program considerably reduces soccer players' sport injuries, but there is limited information about the effect of this program on EMG and kinetic factors of adolescent soccer players. Thus, the aim of the current study was to investigate the effect of comprehensive FIFA +11 injury prevention program on EMG and kinetic factors of knee joint in 10-12 year-old soccer players.

    Material and methods

    A total of 30 males (aged 10.88±0.39 years, height 146.69±4.91 cm, and weight 43.95±6.31 kg) were randomly assigned to FIFA 11+ (n=15) and control (n=15) groups. The FIFA 11+ group completed training 3 times a week for 8 weeks; training lasted for 20 min for each session. EMG and kinetic factors were respectively measured using EMG and forceplate sets during landing. For data analysis, repeated measures analysis of variance, independent-sample, and paired t tests were used.

    Results

    It was found that FIFA11+ training caused significantly increased EMG activity of vastus medialis, gluteus medius muscles, and decreased EMG activity of lateral hamstring and lateral gastrocnemius muscles, but there was no significant decrease in EMG activity of vastus lateralis. Also, peek vertical and posterior ground reaction forces and anteroposterior and mediolateral time to stabilization values decreased significantly.

    Conclusion

    We found that FIFA11+ program can improve the neuromuscular and kinetic characteristics of lower extremities in adolescent soccer players, and potentially reduce the risk of ACL injury during landing. Thus, it is recommended that coaches and athletes use the FIFA 11+ trainings at the beginning of training sessions to reduce the risk factors associated with anterior cruciate ligament injury.

    Keywords: Injury prevention, FIFA 11+, Anterior Cruciate ligament, Electromyogeraphy, Kinetic
  • Prevalence of Voice Disorder among Primary Teachers in the City of Arak- 2018
    Abdolreza Yavari, Akram Valizadeh *, Danial Habibi, Fariba Mojiri Pages 118-124
    Background and Aims

    Given that voice problems can have a huge impact on the teachers' ability to work and as a result on the whole society, the aim of the present study was to determine the prevalence of voice disorders in primary school teachers in Arak.

    Materials and Methods

    To evaluate the prevalence of voice disorders, 965 teachers of the first to sixth levels from Arak primary schools were evaluated using voice Disorders Questionnaire for primary School Teachers, which enjoys high reliability and validity indices. Particpants who received score 9 or higher were classified as teachers with voice disorders.

    Results

    The prevalence of voice disorders among primary school teachers in Arak was 28.9% (29.9%, male teachers and 28.9% female teachers). Increase in the teaching grade ( P = 0.815) and the teacher's gender ( P = 0.666) did not significantly increase the prevalence of the disorder, but the type of school (P = 0.001) and the type of area (1 or 2) with P = 0.044 had a significant effect on the prevalence of this disorder.

    Conclusion

    In general, the prevalence of voice disorder in teachers was found to be 28.9%. Gender and the basis of teaching factors do not make a difference in the prevalence of this disorder, but the type of school and educational area is effective in the prevalence of this disorder.

    Keywords: Prevalence, Teachers, Voice Disorders
  • Comparison of the Shoulders and Hips Range of Motion in Elite Male Handball Players with and without Shoulder Injury
    Mehdi Gheitasi *, Mostafa Zarei, Saeed Imanizadeh, Amin Daneshfar Pages 125-134
    Background and Aims

    The overhead throwing is a complex motor pattern, and limitation in the ROM of hip and shoulder joints can have a negative effect on the performance of this skill and lead to injury in this joint. The purpose of the present study was to compare the ROM of the hip and shoulder joints in elite handball players with and without shoulder injury.

    Materials and Methods

    Totally, 60 professional handball players from the Iranian Premier League were purposefully selected and divided into two groups: 27 players of the first-line (Center and Back) and 33 players of the second-line (pivots, wings) were studied. The ROM of shoulder internal/external rotation and hip extension/internal rotation, as the variables, were measured using a goniometer at the beginning of the season. Also, shoulder injuries were recorded during the Premier League season. The Kolmogorov-Smirnov test was used to examine the normality of the data and independent t-test was used to compare the ROM of hip and shoulder joints in players with and without shoulder injuries at a significance level of P

    Results

    According to the findings of current study, players in the first-line with shoulder injuries demonstrated increased external rotation and limited internal rotation in shoulder joint compared to players without shoulder injuries. Also, there was a significant difference between the ROM of the internal rotation of the shoulder joint in the dominant hand with non-dominant hand in the first-line players with shoulder injuries. There was also a significant difference between the ROM of hip extension in the dominant limb and also ROM in internal rotation of the hip joint in the first-line players with shoulder injury.

    Conclusion

    Based on the results of the current study, decrease of the internal rotation in the shoulder joint in dominant hand, the increase of external rotation in the shoulder joint in non-dominant hand, limitation of the hip extension in dominant limb and internal rotation in the non- dominant limb, and also difference in ROM of internal rotation in shoulder joints in both dominant and non-dominant hands can be a risk factor in the incidence of shoulder injuries in handball players.

    Keywords: Shoulder Injuries, Hip, Shoulder Range of Motion, Elite Handball Players
  • Effect of a Perceptual-Motor Skills Training Program on Selective Attention and Improving Theory of Mind in Children Aged 8-12 Years
    Saleh Rafiee *, Atieh Ramezani, Ali Kashi Pages 135-147
    Background and Aims

    Theory of mind, as the central core of social cognition, is one of the important components of psycho-social development during childhood and selective attention plays a critical role in developing the advanced aspects of this theory. Various interventions have been suggested so far for the rehabilitation of children with disorders, but deisgning interventions based on the perceptual-motor abilities have been overlooked. In the present study, therefore, the effect of a perceptual-motor skills training program on selective attention and improving theory of mind in children aged 8-12 years was studied.

    Materials and Methods

    The research method used was quasi-experimental with pre- and post-test design with a control group. A total of 24 girls, with an average age of 10.5 years, were selected among all students in Tehran and were randomly divided into two experimental and control groups (12 individuals in each group). Stroop and theory of mind tests were used to measure the variables before and after the experimental period (16 sessions, each session for 45 minutes, 4 session per week, for one month). The experimental protocol consisted of training perceptual-motor skills with emphasis on balance, spatial awareness, temporal awareness, body awareness, and lateralization. Data analysis was performed using covariance analysis at the 95% confidence level.

    Results

    The effects of group on selective attention (p=0.015), recognition of emotions and pretense (p>=0.023), understanding of false belief (p>=0.011), and understanding of humor and second-order false belief (p>=0.048) were significant after controlling for the effects of pre-test levels. Therefore, the experimental group, as compared with the control group, had shorter Stroop time and higher levels of theory of mind. Also, the effect size of experimental intervention on the advanced aspects of theory of mind was smaller than that of the primary aspects (0.17 vs. 0.35).

    Conclusion

    Perceptual-motor skills training is effective in improving selective attention and development of theory of mind in healthy girls aged 8 to 12 years, but there is a need for more complex interventions with an emphasis on interpersonal interaction in order to influence the more advanced aspect of theory of mind (understanding of humor and second-order false belief).

    Keywords: motor skills, Perception, attention, Theory of mind, Child Development
  • Investigating the Relationship between Core Muscle Endurance with Movement Function and Postural Control in Blind People
    Mohammad Karimizadeh Ardakani *, MohammadHani Mansori, MohammadHamzeh Hamzeh Shalamzari Pages 148-157
    Background and Aims

    Balance is a health-related fitness factor that is one of the most essential neuromuscular functions in performing simple and complex exercise activities. Vision plays a decisive role in processing and integrating other sensory inputs for balance control. The purpose of the present study was to investigate the relationship between core muscle endurance with movement function and postural control in blind people.

    Materials and Methods

    The samples consisted of 32 blind men, aged 18-29 years old, selected through purposeful sampling method. Modified stork stand balance, tandem walking, and berg balance tests were used to assess the balance and Tinetti test and time up and go were used to assess function. Moreover, we used trunk lateral endurance test, Trunk Extensor Endurance Test, and Trunk flexor endurance test to evaluate endurance of core stabilizing muscles retrieved from McGill protocol. Normality of data was measured using Shapiro-Wilk Test. In addition, Spearman correlation test was used to determine the correlation between core stability, balance, and movement function at the significance level of 0.05.

    Results

    Pearson correlation test showed that there is a significant relationship between dynamic balance in tandem walking tests and trunk extension only (P <0.05). Also, a significant relationship was found between the results obtained from static balance test and trunk endurance extension, non-dominant side-bridge test, and trunk flexor (P <0.05). The results of Pearson correlation test showed that there is a significant relationship between endurance of trunk extension and lateral flexion endurance of non-dominant side and the results obtained from Berg, Tinetti, and Time Up and Go tests (P <0.05).

    Conclusion

    According to the results of the present study, strengthening core muscle endurance seems to be necessary to improve balance and function of the blind and also to prevent the occurrence of impaired balance injury.

    Keywords: Core stability, Static balance, dynamic Balance, Blindness
  • Effect of Being Athlete on the Structure and Organization of Walking Neural Control with and without Disturbance
    Morteza Yaserifar, Ziya Fallah Mohammadi *, Sayed Esmaiel Hosseininejad, Iman Esmaili Paeen Afrakoti Pages 158-166
    Background and Aims

    Does long-term training modify the neural control of walking pattern? The purpose of the present study was to investigate the effect of being athlete on the structure and organization of walking neural control with and without disturbance.

    Materials and Methods

    The present study was performed as a semi-experimental study. Participants included 12 football plyer students and 12 non-athlete students at the University of Mazandaran. They performed treadmill walking pattern with open-eyes and closed-eyes conditions. Lower extremity muscles electromyography was collected using Noraxon system during walking. Muscle synergy variables, including sum, duty, peak, and area muscle activities, were calculated using Non-negative matrix factorization. The data comparisons for the assessment of the variables were performed running the two-way ANOVA test in SPSS software.

    Results

    Athletes showed less duty and the total muscle activity compared with non-athletes during open eyes walking (p < 0.001). Peak muscle activity was higher during open eyes walking compared with closed eyes walking in athletes (p = 0.003). In contrast, duty, area, and the total muscle activity of athletes were lower than those in non-athletes (p < 0.001).

    Conclusion

    The results of the present study suggested that doing exercise training for long-term period can change modules of neuromuscular system in walking pattern. Soccer players have the ability to employ muscle groups with higher peak muscle activity. In contrast, duty, area, and the total muscle activity are lower in soccer players compared with non-athlete individuals and can be an evidence for different decision of neuromuscular system of these groups when doing walking pattern.

    Keywords: Walking, Motor Control, Exercise training
  • Effect of Mental Fatigue on Balance, Lower Extremity Function, and Landing Biomechanic Changes in Amateur Men Athletic
    Mohammad Sarhad Hasan, Manouchehr Haydary *, Farzaneh Gandomi Pages 167-177
    Background and Aims

    Mental fatigue usually occurs after prolonged cognitive activities that decrease cognitive function and lead to changes in motor coordination. The purpose of the present study was to investigate the effect of mental fatigue on balance, lower extremity function, and landing biomechanic changes in amateur male athletes.  

    Materials and Methods

    In the current quasi-experimental study, 35 amateur male students volunteered. Mental fatigue was induced by 45 minutes of cognitive activity (Stroop test). Before and after mental fatigue, the followings were evaluated: dynamic balance using Y-Test, semi-dynamic balance using Lafayette Stability Platform, knee proprioception using Inclinometer, lower extremity function using LEFT Test, landing mechanic using Balance Error Scoring System, and Jump-Landing skill film assessment using AutoCAD and Kinovea software. Data were analyzed making use of SPSS software (version 22) and running paired sample t-test at the significance level of 0.05.

    Results

    The results of Paired sample t-test showed that lower extremity function (P=0.0001), dynamic balance (P=0.0001), semi-dynamic balance (P=0.0001), and knee proprioception (P=0.0001) decresed and landing biomechanics (P=0.004), which have been reported as the predictors of lower extremity injuries risks after undergoing mental fatigue, increased significantly.

    Conclusion

    According to the results, significant decrease in balance, lower extremity function factors, and increased landing mechanics of amateurs after mental fatigue have been shown, and injury prevention experts should study the strategies for the prevention of mental fatigue.

    Keywords: Mental Fatigue, Balance, Biomechanics of Landing, Lower extremity function
  • Comparison of Balance and Determination of the Efficiency of Involved Sensory Systems among Soccer Players, Swimmers, and Non-Athletes
    Nastaran Talebi, Hooman Minoonejad *, Shahnaz Shahrbanian, MohammadHani Mansori Pages 178-187
    Background and Aims

     Balance is generally defined as the ability to maintain the body’s center of gravity within its base of support. Both static and dynamic balance require integration of visual, vestibular, and somatosensory inputs to produce a proper efferent response to control the body within its base of support. With regard to the importance of balance in sport activities and prevention of injuries, there is a question whether continuous participation in sport activities and the nature of the sport can cause a difference in efficiency of the involved sensory systems in postural control. The aim of the present study was to compare efficiency of involved sensory systems among swimmers, soccer players, and non -athletes.   

    Materials and Methods

      In the current study, Centers of foot pressure of 3 homogeneous groups, consisting of 30 soccer players, 30 swimmers, and 30 non-athletes were assessed using Biodex balance system according to the modified CTSIB protocol. One-way ANOVA and LSD post hoc test were run in SPSS, version 24, with the p-value set at p≤0.05.

    Results

    The results showed that soccer players and swimmers had better dynamic balance compared with non-athletes. There was no significant difference among static balance of the three groups. Also, we found that soccer players and swimmers had better visual system efficiency compared with non-athletes. The soccer players had higher somatosensory system compared with non-athletes and the swimmers had the highest vestibular system efficiency.

    Conclusion

     According to the results,it seems that swimming as a sport activity can enhance the efficiency of visual and vestibular systems and playing soccer can enhance the efficiency of visual and somatosensory systems. Then, it is advised that swimmers should pay attention to somatosensory system efficiency in addition to vestibular system efficiency and soccer players should consider enhancing vestibular system efficiency beside somatosensory system efficiency in their balance training.

    Keywords: Balance, sensory systems, swimming, Soccer, non-athlete
  • Effect of Nintendo ii Trainings on Spatial Working Memory and Cognitive- Motor Skills of 6-8 years Old Children with Developmental Coordination Disorder
    Arezou Sadat Johari, Saleh Rafiee * Pages 188-198
    Background and Aims

    Children with developmental coordination disorder are at greater risk of physical and mental disorders than regular children, so it is important to timely and effectively undergo preventive and therapeutic interventions to improve motor coordination. The purpose of the present study was to investigate the effect of attending 12 sessions of Nintendo game console training on spatial working memory and perceptual-motor skills (eyebrows-hand coordination) in 6-8 year-old children with developmental coordination disorder.

    Materials and Methods

    The present study was conducted in a pretest-posttest research design with control group. For the purpose of the present study, 20 female students with developmental coordination disorder (DCD-Q), identified by parents and those with suspected developmental coordination disorder, were included in the MABC-2 test. After selecting the research sample, all partcipants in pre-test phase participated in two tests of frosting (eye-hand coordination) and N-Back spatial working memory and scores were recorded. Then, they were randomly divided into experimental and control groups. The experimental group played the Nintendo console for 12 sessions, each for 20 minutes, but the control group did not participate in any training. After the training, both groups participated in the post-test, which was similar to the pre-test. After making sure that the distribution of data was normal using Kolmogorov-Smirnov test, analysis of variance with repeated measures was run to test the research hypotheses and dependent t-test was used to examine the exact location of differences.

    Results

    The results of dependent t-test showed that there was a significant difference between the scores obtained in the pre-test and post-test in the Nintendo game console group (p = 0.001, df = 9, t = 12.10). In post-test, they performed better on eye and hand coordination test, while the results of dependent t-test showed no significant difference between pre-test and post-test scores in the control group (p = 0.555, df = 9, 61.61). 0 t =). So, it is obvious that using the Nintendo game console has improved eye-hand coordination for children with developmental coordination disorder. Also, the dependent t-test results showed that there was a significant difference between the scores obtained in the pre-test and post-test in the Nintendo game console group (p = 0.001, df = 9, t = 10.58). The posttest scores were better in the spatial working memory test compared to the pre-test score, while the dependent t-test results showed that there was no significant difference between the pre-test and post-test scores in the control group (p = 0.009, 9 df =, 0.01 t =).

    Conclusion

    The results showed that using the Nintendo game console has led to improved spatial working memory in children with developmental coordination disorder.

    Keywords: Cognitive-Motor skills, spatial working memory, active computer game, Nintendo game console, Development coordinations Disorder
  • Comparison of Two Methods of Training Effects on Improving the Functional Ability of Patients with Multiple Sclerosis
    Masoumeh Hashemi *, Mahmoud Sheikh, Naser Naghdi Pages 199-209
    Background and Aims

    During the recent years, attention has been paid to the importance of aerobic exercises in MS (Multiple sclerosis) patients. Therefore, the present research studies the effect of two methods of training on the functional ability (lower limb, hand and head coordination ability, and cognitive ability) of patients with MS.

    Materials and Method

    In the current research, 45 women with MS, aged 20-40 years old, were randomly assigned to three groups. The two groups continued to practice supportive treadmill and fixed bike for 12 weeks, 3 days a week, and the control group received no training. Functional ability test (25 time steps, 9 nails in the hole, consecutive acoustic scans) were taken from the participants in the pre-test and post-test. ANCOVA, and MANCOVA were run to test the hypotheses.

    Results

    There was no significant difference between the moderated mean performance of the training group with the supportive treadmill and fixed bike (p> 0.05). In order to investigate the effect of MANCOVA analysis of covariance training on post-test scores, the functional abilities components were tested. The average of moderated components of lower limb function, hand and head coordination ability, and cognitive ability of exercise groups with fixed bike and exercise with supportive treadmill were significantly higher than those of the control group (p <0.05). However, there was no significant difference between the moderated means of the components of the fixed bike and the supportive treadmill (P> 0.05).

    Conclusion

    According to the results, both supportive treadmill training and fixed bike are effective in improving lower limb function, hand and head coordination ability, and cognitive ability of people with multiple sclerosis.

    Keywords: Multiple sclerosis, Functional ability, fixed bike, Supportive treadmill
  • Effect of Corrective Exercises on the Shoulder and Cervical Spine Position and the Performance of Boxers
    Milad Khalil Khodaparast, Narmin Ghani Zadeh Hesar * Pages 210-218
    Background and Aims

    The spinal alignment affects the scapular condition and shoulder belt function. It seems that corrective exercises can improve the performance of boxing athletes by reducing head and shoulder abnormalities.

    Materials and Methods

    In the present study, 30 boxers, aged 16-19 years old, participated voluntarily from Urmia, after measuring the angles of forward head and shoulder, the internal and external shoulder movement of the shoulder, the assessment of the strength of the muscles of the shoulder rotation, and finally the speed measurement and reaction time using a camcorder. Then, they were randomly divided into control (n=15) and experimental (n=15) groups. Experimental group participated in selected exercises during the course of six weeks, including Chin tuck movement, Stretching of the chest muscle with wood, Retraction of the scapula with Thera band, along with chin tuck, shoulder flexion, and external shoulder spin with Thera band.

    Results

    The findings of the covariance study showed that the corrective exercise has a significant effect on the forward head and shoulder, speed, reaction time, and strength and range of motion (internal and external) of the shoulder in the participants.

    Conclusion

    Based on the results of the present study, it is suggested that boxers can be use these exercises to improve their performance.

    Keywords: Abnormalities, Athletic Performance, Boxing, Posture, Spine
  • Comparison of the Effects of Knee Local, Proximal, and Distal Training on Knee Pain, Function, and Dynamic Balance in Athletes with Patellofemoral Pain Syndrome
    Sara Asadi *, Seyyed Hossein Hosseini, Hasan Daneshmandi Pages 219-227
    Background and Aims

    Patellofemoral pain syndrome is a common musculoskeletal disorder. Quadriceps exercises are used as standard exercises for patellofemoral pain syndrome rehabilitation, but in addition to the weakness of quadriceps muscles, the weakness and shortness of the knee proximal and distal muscles are also effective in the incidence of this syndrome. The aim of the current study was to investigate the effect of knee local, proximal, and distal training on performance, dynamic balance, and pain in athletes with this syndrome.

    Materials and Methods

    A total of 39 athletes with patellofemoral pain syndrome, diagnosed by a specialist practitioner, with an average age of 25.5 ± 3.35 years, were voluntarily included in the study and were randomly assigned to three groups of proximal, including hip and knee muscles exercises (n=12), distal, including ankle and knee muscles exercises (n=11), and and control, including only knee muscles local exercises (n=12). Training was performed for 8 weeks. To evaluate the patients’ performance, dynamic balance, and pain severity, the WOMAC questionnaire, Y test, and visual analogue scale were used, respectively.

    Results

    The results showed that in anthropometric characteristics, pain and function before intervention, there were not any significant differences between three experimental groups. In all the three groups, the pain, dynamic balance and performance in post-test were significantly improved compared with pretest (P = 0.001). Also, there was a significant difference in pain intensity between the proximal group and those of the other two groups (P = 0.016).

    Conclusion

    Based on the research findings, all three types of exercises are effective in reducing pain and improving performance and dynamic balance of patients, but the proximal exercises have a greater effect on reducing pain in patients with patellofemoral pain syndrome. Therefore, it is suggested that the combined hip and knee exercises be used in rehabilitation of patients with patellofemoral pain syndrome.

    Keywords: proximal exercise, distal exercise, dynamic Balance, Athletes, patellofemoral pain syndrome
  • Effect of Fatigue at the Heart Rate Deflection Point on the Frequency Components of Ground Reaction Forces during Walking in Individuals with Pronated Feet
    Ahmad Fasihi, Marefat Siahkouhian, Hamed Sheikhalizade, Amirali Jafarnezhadgero * Pages 228-238
    Background and Aims

    A pronated foot is one of the lower limb malalignments which can lead to running related injuries. Another cause of running related injuries is running induced fatigue. The aim of the current study was to investigate the interaction effect of both pronated foot and fatigue at the heart rate deflection point on the frequency spectrum of ground reaction forces during walking.

    Materials and Methods

    Participants were assigned into two healthy (number=15) and pronated foot (number=15) groups. A Bertec force platform was used to record the ground reaction forces during barefoot walking before and after fatigue in heart rate deflection point. Ground reaction force was measured in vertical, anterior-posterior, and medio-lateral directions. Two way ANOVA with repeated measure was used for statistical analysis.

    Results

    The results showed significant Group by Fatigue interaction effect for the frequency with power 99.5% in the anterior-posterior ground reaction force (p=0.030, ƞ2=0.181). Also, the significant Group by Fatigue interaction effect for the frequency with the power 99.5% in the vertical direction (p=0.018, ƞ2=0.212) was observed. In addition, findings demonstrated significant Group by Fatigue interaction effect for the number of essential harmonics in the free moment curve (p=0.044, ƞ2=0.158).

    Conclusion

    According to the results, the interaction of both pronated foot and fatigue could be a risk factor for running injuries.

    Keywords: ground reaction force, Walking, Pronated foot, Free moment
  • Effectiveness of Video Modeling Training on Cognitive Emotion Regulation of Mothers and Behavioral Problems of Deaf Children
    Mohammad Ashori *, Ghasem Norouzi, Fatemeh Khonsari Pages 239-248
    Background and Aims

    Video modeling training program is becoming a more practical method to improve cognitive emotion regulation of mothers and behavioral problems of deaf children and using this program has been associated with desirable outcomes. The purpose of the present research was to investigate the effectiveness of video modeling training on cognitive emotion regulation of mothers and behavioral problems of deaf children in Isfahan city.

    Material and Methods

    A semi-experimental study with pre-test, post-test design, and control group was conducted. Participants were 24 deaf children from rehabilitation center of Mother Child selected via convenient sampling method, who were then divided into experimental and control groups, each group consisting of 12 children. The experimental group participated in video modeling training in 8 sessions (two sessions weekly; each for 40 minutes), while the control group did not take part in any training. The instruments used in this research were cognitive emotion regulation questionnaire and child behavior checklist (CBCL). The obtained data were analyzed using analysis of covariance test in SPSS, version 24.

    Results

    The results showed that video modeling training had a significant effect on the cognitive emotion regulation of mothers and behavioral problems of deaf children in the experimental group post-intervention (P<0.001).

    Conclusion

    Considering the obtained findings, it is suggested that beside other educational and rehabilitation methods for deafchildren, video modeling training program be implemented, too.

    Keywords: Video modeling, Cognitive emotion regulation, Behavioral problems, Deaf children
  • Effectiveness of Motor Based Cognitive Rehabilitation on Orientation, Learning Memory, Attention, and Cognition in Children with Non-verbal Learning Disorder
    Farangis Demehri *, Elham Darvishi, Mohsen Saiedmanesh Pages 249-256
    Background and Aims

    Non-verbal Learning Disorder (NLD) is characterized by specific dysfunction in motor, vision spatial, and social skills in patients with normal intelligence and development of language. The purpose of the present study was to investigate the effectiveness of motor based cognitive rehabilitation on orientation, learning memory, attention, and cognition in children with NLD.

    Materials and Methods

    The present study followed a quasi-experimental (with pretest, posttest, and control group) design. The target population included children with NLD in BAFGH city. A total of 30 children were randomly selected and assigned to experimental and control groups. The instruments used were Conner Psychological Neuropsychological Questionnaire, Goldstein Questionnaire, and Oseretsky Motor Development Questionnaire. The data were analyzed using Analysis of Covariance (ANCOVA) in SPSS.

    Results

    The results of the study showed that attention, learning memory, and cognition of experimental group improved after intervention (P<0/001). Also, the results of the statistical analysis showed that motor based cognitive rehabilitation can improve neuropsychological and orientation in NLD children (P<0/01).

    Conclusion

    According to the results of the statistical analysis, motor based cognitive rehabilitation can improve neuropsychological and orientation in NLD children.

    Keywords: Non-verbal learning disorder, Motor based cognitive rehabilitation, learning memory, cognition, attention
  • Effect of Rhythmic Exercises with Music on the Gross Motor Skills Development and Visual Perception among Educable Mentally Retarded Children
    Zahra Fathirezaie, Zahra Ramezani, Kosar Abbaspour *, Seyed Hojjat Zamani Sani Pages 257-265
    Background and Aims

    People with intellectual disabilities receive lower scores on cognitive-motor tests compared with normal people due to impaired integration of sensory and motor information, and their balance status is more unstable than healthy individuals. Specialists also recommend programs for children with cognitive-motor deficits that are consistent in structure and tailored to their needs and problems. So, the purpose of the present study was to investigate the effect of rhythmic exercises with music on the gross motor skills development and visual perception among educable mentally retarded children.

    Materials and Methods

    A semi-experimental study with pre-test, post-test, and experimental and control groups was conducted. The research sample included 30 educable mentally retarded students, aged 7-11 years old (15 in experimental group and 15 in control group). To evaluate gross motor skills, Test of gross motor development-2 (TGMD-2) was used and Benton test was used for the assessment of visual perception. In order to analyze the data, the mix ANOVA (2×2) was used at the significance level of 0.05 to examine the differences between the two groups between the pre-test and post-test.

    Results

    The results of mix analysis of variance showed that rhythmic exercises with music (experimental group) had positive and significant effects on gross motor skills development (P = 0.24) and visual perception (P = 0.049) among educable mentally retarded children.

    Conclusion

    According to the results, rhythmic exercises with music may improve gross motor skills and visual perception of children with educable mentally retarded, so it is better to use these exercises for this children in rehabilitation centers.

    Keywords: Rhythmic exercises, music, gross motor skills, Visual perception, Mentally retarded children
  • Comparison of the Effects of Four and Six Weeks of Neuromuscular Training on Knee Alignment in Male Students during Landing
    Vahid Siamaki Gharyehsafa, Mohammadreza Mohammadi *, Mohsen Damavandi Pages 266-276
    Background and Aims

    The purpose of the present study was to compare the effects of four and six weeks of neuromuscular exercises on male knee alignment during landing.

    Materials and Methods

    A total of 36 male students of Applied-Science University of Mashhad were selected and divided into three groups (four weeks of neuromuscular training, six weeks of neuromuscular, and control). The kinematics of volunteers' knees were measured using the SKILL SPECTOR software in running the jump-landing motion.

    Results

    The results revealed that neuromuscular training in both groups of four weeks and six weeks showed a significant increase in knee flexion angle in the sagittal plane in three landing situations with both legs, upper legs, and non-superior feet (P<0.05). There was also a significant difference between the two groups of four weeks and six weeks of neuromuscular training in the moment of peak knee flexion and it was quite favorable for the group of four weeks (P<0.05). Also, at the moment of landing, there was a significant difference between the two groups of four and six weeks of practice in landing conditions with non-premium foot (P<0.05). However, at the moment of landing between the two groups, no significant difference was observed in the landing status of both sides and landing with the upper leg (P>0.05).

    Conclusion

    According to the findings, the current study showed that four weeks of neuromuscular training (24 sessions) improved the alignment of lower limb at sagittal level and increased knee bending angles in hop-landing with high effect size at the level of six weeks of training. Therefore, this program can be used as a training model for preventing injuries due to inappropriate knee orientation, especially ligamental injuries.

    Keywords: Neuromuscular training, Knee alignment, Sagittal Plane
  • Effect of a Primary Motor Cortex Transcranial Direct Current Simultion Session on Postural Control of Disabled Athletes with Lower Limb Amputees
    Mahtab Arabi *, Mina Fardin Pages 277-286
    Background and Aims

    Brain electrical stimulation is a low-cost stimulant technique, which has attracted the attention of many researchers in recent decades. The aim of the present study was to investigate the effect of one session transcranial direct current simulation on postural control of disabled athletes with lower limp amputees.

    Materials and Methods

    In the present study, participants included 45 disabled athletes with lower limb amputees, aged 30-45. Two experimental groups were exposed to electrical stimulation for 2 mA for 20 minutes, and one control group was exposed to sham transcranial direct current simultion. Then, all groups were evaluated by SOT postural control to exposed variables in sensory organizing test. Data were analyzed using ONE way ANOVA to test the difference in the significance of the variables and Bonfrrons post hoc test was used to adjust significance level of multiple comparisons (p˂0/05).

    Results

    Findings showed that brain electrical stimulation had a significant effect on the improvement pf postural control in athletes with lower limb amputees in both experimental groups in all six values Equilibrium compared to those in the control group.

    Conclusion

    According to the results of the current study, one session transcranial direct current simultion can improve kinetic postural control parameters in athletes with lower limb amputees

    Keywords: Brain electrical stimulation, Balance, Amputee, Anodal, Catodal
  • Effect of Cognitive Rehabilitation and Purposeful-Movement Plays on Working Memory among Children with Developmental Coordination Disorder
    Rezvan Abbasian Borujeni, Saleh Rafiee *, Mahdi Namazizadeh, Farshad Tojari Pages 287-297
    Background and Aims

    Children with developmental coordination disorder show deficits in working memory, especially visual-spatial memory. In the present study, we investigated the efficacy of interventions based on the cognitive rehabilitation and purposeful-movement plays in improving working memory performance among 7-10 year-old girls with developmental coordination disorder.

    Materials and Methods

    The research method was experimental with pre- and post-test design and a control group. A total of 60 girls, aged 7-10 years (mean age 8.43 years), were selected from among all elementary school students in Broujen using multistage cluster sampling and were randomly divided into four groups (three experimental groups and a control, each group including 15 individuals). Developmental Coordination Disorder Questionnaire - Parent Version and Raven’s Intelligence Test were used for initial screening and the N-Back Test was applied to measure the performance of working memory before and after the experimental period (24 sessions, each for 45 minutes, three sessions per week for eight weeks). Experimental protocol for cognitive rehabilitation was designed to improve problem-solving skills, sensory-motor coordination, and hand-eye coordination. Also, purposeful-movement plays were designed to develop fine and gross motor skills with an emphasis on the balance, coordination, and lateralization. Data were analyzed using paired-samples t test and covariance analysis at the confidence level of95%.

    Results

    The performance of working memory was significantly increased from pre-test to post-test in the groups of cognitive rehabilitation, purposeful play, and combined intervention (p < .001), whereas no significant change was observed in the control group (p > .05). After controlling for differences of groups in the pre-test, the working memory of the combined intervention (M = 98.86) and cognitive rehabilitation (M = 95.63) in the post-test were significantly higher than those of the purposeful play (M = 86.54) and control (M = 57.01) groups and the working memory performance in the group of purposeful play was significantly higher than that of the control group (p < .001).

    Conclusion

    Combining cognitive rehabilitation with purposeful games based on the perceptual-motor activities can lead to greater efficacy in improving working memory among 7-10 year-old girls with developmental coordination disorder.

    Keywords: developmental coordination disorder, Working memory, Play, Cognitive rehabilitation
  • Effect of Changes of Upper Extremity Pattern Movements on Biomechanical Variables of Gait: A Systematic Review
    Razieh Yousefian Molla *, Heydar Sadeghi Pages 298-310
    Background and Aims

    Arm Swing during gait is proven as an interaction tool between arms, legs, and trunk, and has important implications for the normal gait pattern in the lower extremity. The aim of the present study was to investigate the effect of changes in upper limb movement pattern on gait biomechanical variables.

    Materials and Methods

    The scientific database, including Scopus, PubMed, Google Scholar, Ovid, Science Direct, ProQuest, Mesh, DOAJ, Medline, and Clinical Key, were searched for the studies with relevant keywords published from 1990 to 2019. The researches were selected based on the inclusion and exclusion criteria.

    Results

    Findings of the present study indicated that changes in upper extremity patterns have different effects on kinematics, Spatio temporal, and kinetic variables of gait.

    Conclusion

    The variables related to velocity, frequency, and step length in relation to kinematic and Spatio temporal domains as well as torque variable in kinetic domain changed the most when these patterns changed.

    Keywords: upper limb pattern movement, biomechanical variables, gait
  • Oxidative Stress and Noise Induced Cell Death
    Akram Pourbakht, Sahar Shomeil Shushtari *, Sahand Nekoeian, Mojtaba Tavakoli Pages 311-317
    Background and Aims

    One of the major causes of sensorineural hearing loss is Noise-induced hearing loss. Cochlear damage following noise exposure occurs through two major mechanisms: direct mechanical damage and biochemical pathways. Direct mechanical damage causes hair cell loss through mechanical damage of sterreocilia and direct damage of sensory and protective cells. Cochlear damage following noise exposure through biochemical pathway result in cell death through apoptosis or necrosis. The reason for this is Oxidative Stress and generation of reactive oxygen species following noise exposure. This may remain in the cochlea long after noise exposure has been terminated.

    Materials and Methods

    In order to review the relationship between Cell death, Oxidative Stress and Noise induce hearing loss, all of the articles in this field published between 1990-2017 in Ovid, ProQuest, and Google Scholar databases were searched.

    Conclusion

     This fact shows the importance of preventing apoptosis even after exposure to noise. Understanding noise-induced cochlear damage, especially the importance of free radical expression in the cochlea, can lead to advancements in preserving the hearing.

    Keywords: Oxidative stress, Cell death, noise induce hearing loss
  • Effect of Surface Stiffness on the Risk Factors Related to Ground Reaction Force during Two-Leg Landing
    Seyed Abbas Farjad Pezeshk *, Heydar Sadeghi, Mohammad Shariatzadeh, Zahra Safaie Pour Pages 318-325
    Background and Aims

    There is a general agreement regarding the importance of surface on which human beings walk as a key factor on the frequency and severity of lower limb injuries. The aim of the preset study was to investigate the effect of surface stiffness on the risk factors of lower limb injuries during bilateral landing.

    Materials and Methods

    In the current study, we investigated the lower limb stiffness and the ground reaction force of 15 young male individuals during the landing on five surfaces with different stiffness from 200 to 500 KN/m.

    Results

    The results of ANOVA showed that there is a significant difference between lower limb stiffness and maximum ground reaction force during landing on surfaces with different stiffness.

    Conclusion

    According to the results of the present study, during landing and when approaching to the surface, humans act differently in comparison to rigid masses, so that, depending on the task, maintain the natural dynamics of the center of mass and effectiveness of movement and reduce the loads.

    Keywords: Surface stiffness, Lower limb stiffness, ground reaction force, Bilateral landing
  • The Effect of Beta / Theta and SMR Neurofeedback Training on Postural Control and Attention
    AliAsghar Jame Bozorgi, Heydar Sadeghi *, Abbas Rahimi, Seyyed Morteza Kazemi, Hassan Matin Homaei Pages 326-332
    Background and Aims

    Balance is a perquisite for performance of daily activities ranging from maintenance of static postures to complex dynamic activities and is considered as a functional independence index. Besides routine rehabilitation techniques, neurofeedback is an almost novel used to enhance balance. The aim of this study is to review the current literature on the role of neurofeedback on balance rehabilitation with a comprehensive and critical approach.

    Materials and Methods

    The literature was searched for relevant papers published between 1995 and 2018 with the keywords of “postural control”, “balance”, “neurofeedback”, “cognition” and “attention” in PubMed, Scopus, Web of science,Google Scholar and Web of Knowledge databases. Among the 60 papers found during the initial search, 22 passed the inclusion and exclusion criteria and were further investigated.

    Results

    The 22 included studies were categorized into two protocols of neurofeedback balance training with Beta wave reinforcement/ theta wave inhibition (18 studies) and sensorimotor wave reinforcement (4 studies). The studies had investigated the effect of neurofeedback balance training on balance, dual and manipulative tasks, gait parameters, concurrent working memory functions and attention processes.

    Conclusion

    The findings of this systematic review showed that neurofeedback is effective on balance improvement, dual task performance and attention. It might be considered as safe method besides other modalities in the management of balance and attentional disorders.

    Keywords: beta, theta neurofeedback training, SMR neurofeedback training, Balance