فهرست مطالب

زیست شناسی ایران - سال بیست و یکم شماره 2 (تابستان 1387)
  • سال بیست و یکم شماره 2 (تابستان 1387)
  • 174 صفحه، بهای روی جلد: 20,000ريال
  • تاریخ انتشار: 1387/07/20
  • تعداد عناوین: 18
|
  • مهدیس ابراهیم زاده، حسن ابراهیم زاده صفحه 369
    اثرات درمانی سرده بنگ (Hyoscyamus) بدلیل وجود تروپان آلکالوئیدهای مختلف همواره مورد توجه خاصی بوده است. بنابراین ازدیاد این گیاهان در زمان کوتاه و باصرف هزینه اندک اهمیت بسیاری دارد. رویانزائی بدنی و شناخت آن کمک شایانی در این زمینه خواهد بود. هدف از تحقیق حاضر انجام رویانزائی بدنی، و شناخت سازوکار آن از طریق بررسی پروتئینها در مراحل مختلف تشکیل رویان بود. در این پژوهش کشت برگ در محیط کشت MS واجد BAP و IAA منجر به رویانزائی گردید. بررسی کمی پروتئینها در مراحل مختلف نمو رویان تغییرات محتوای پروتئین را در مراحل مختلف تشکیل رویان نشان داد. بررسی کیفی پروتئینها با استفاده از الکتروفورز بر روی دو نوع ژل پلی آکریل آمید در سیستم ناپیوسته (PAGE و SDS-PAGE) انجام شد. با محاسبه جرم مولکولی باندهای پروتئینی و پپتیدی تفکیک شده و معلوم شد در طی رویانزائی پروتئینها و پپتیدهای مختلف دچار پدیده های فراتنظیمی، فروتنظیمی و تعدیل می شوند. بعلاوه پروتئینها و پپتیدهای نهادی و اصلی نیز شناسائی شدند.
    کلیدواژگان: Hyoscyamus arachnoideus Pojark، رویانزائی بدنی، جداکشت برگی، پروتئین
  • نصرالله احمدی فرد، عبدالمحمد عابدیان کناری، مریم فلاحی کپورچالی صفحه 382

    در آبزی پروری تامین غذای مناسب جهت رشد و بقای لارو ضروری است. انتخاب گونه مناسب از نظر جغرافیایی و تغییر شرایط کشت گونه (کیفیت و کمیت غذای جلبکی، درجه حرارت و شوری) دو عامل مهم جهت دستیابی به این هدف می باشد. در مطالعه حاضر جمعیت روتیفر آب شیرین(B.calyciflorus) با دو نوع جلبک Chlorella sp. و Scenedesmus obliquus و سه سطح غذایی(cell/ml106×1/0، 106×1 و 106×10) پرورش داده شد. اندازه بدن(سطح لوریکا) روتیفرها و اندازه تخم تولید شده آنها در مرحله k-phase اندازه گیری شد. اندازه بدن و اندازه تخم روتیفرهای تغذیه شده با غلظت بالای (cell/ml106×10) کلرلا نسبت به سطوح غذایی پایین (cell/ml106×1/0) و متوسط (cell/ml106×1) به طور معنی داری (p<0.05) بزرگتر بود. در حالی که بین دو سطح cell/ml106×1/0 و cell/ml106×1 جلبک کلرلا تفاوت معنی داری مشاهده نشد (P>0.05). روتیفرهای تغذیه شده با سندسموس ابتدا تا سطح غذایی cell/ml106×1 افزایش معنی داری (p<0.05) هم در اندازه بدن و هم در حجم تخم نشان دادند ولی با افزایش غلظت (cell/ml106×10) نه نتها افزایش دیده نشد بلکه کاهش مختصری نیز مشاهده شد. ارتباط مثبتی بین اندازه بدن افراد ماده و اندازه تخم های تولید شده آنها مشاهده شد.

    کلیدواژگان: روتیفر Chlarella sp، Scenedesmus obliquus، Brachionus calyciflorus، اندازه بدن و اندازه تخم
  • سجاد رشیدی منفرد، محمدرضا نقوی، عبدالهادی حسین زاده، محسن مردی صفحه 393

    آگاهی از تنوع ژنتیکی نقش مهمی در حفاظت و اصلاح گیاهان زراعی دارد. در این تحقیق 96 نمونه بومی گندم دوروم (Triticum turgidum var. durum) که از نقاط مختلف ایران جمع آوری شده اند؛ همراه با 18 رقم زراعی از 10 کشور خارجی برای تنوع زیر واحدهای سنگین گلوتنین مورد بررسی قرار گرفت. سه آلل در لوکوس Glu-A1 و 11 آلل در لوکوس Glu-B1 یافت شد. فراوانی آلل null (Glu-A1c) در ارقام زراعی و نمونه های بومی بیش از آللهای Glu-A1a و Glu-A1b بود. آللهای Glu-B1a (زیر واحد 7) و Glu-B1e(زیر واحد 20) فراوانترین آلل در لوکوس Glu-B1بودند. نتایج نشان داد که نمونه های بومی گندم دوروم منابع ارزشمندی از لحاظ زیرواحدهای گلوتنین هستند و می توان از آنها در اصلاح کیفیت ماکارونی گندمهای دوروم استفاده کرد.

    کلیدواژگان: گندم دوروم، زیر واحدهای گلوتنین با وزن ملکولی بالا، الکتروفورز
  • رئوف سید شریفی، رضا سید شریفی صفحه 400
    خشکی از تنشهای بسیار مهم درکاهش رشد و تولیدگیاهان می باشد. دراین راستا به منظور ارزیابی اثر تنش خشکی برجوانه زنی بذر ارقام گلرنگ پاییزه آزمایشی بصورت فاکتوریل درقالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرارانجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل چهار رقم گلرنگ پاییزه (Hatman، CW-74، Yenice 5161، LRV-) با پتانسیل های اسمزی (صفر، 2-، 4-، 6- و 8- بار) بود. نتایج نشان داد که تیمارهای مختلف تنش خشکی اثرات قابل توجهی بر درصد جوانه زنی، یکنواختی جوانه زنی، وزن ریشه چه و ساقه چه، نسبت ریشه چه به ساقه چه و وزن کل گیاهچه دارد. با افزایش میزان خشکی، درصد جوانه زنی بطور معنی داری کاهش یافت بطوریکه از 02/81 درصد در شاهد به 03/6 درصد در تنش خشکی 8- بار رسید. رقم CW-74 با 9/62 درصد بیشترین درصد جوانه زنی و رقم Yenice با 66/42 درصد دارای کمترین درصد جوانه زنی را داشت. در تیمار شاهد بیشترین یکنواختی جوانه زنی و در تیمارهای 6- و 8- بار کمترین یکنواختی جوانه زنی وجود داشت. در میان ارقام مورد بررسی کمترین یکنواختی جوانه زنی به رقم LRV-5161 (47/53 ساعت) و بالاترین یکنواختی به رقم CW-74 (با71/42 ساعت) تعلق داشت. تحت شرایط تنش، رقم 74 CW- دارای طول ریشه چه بلند تری بوده و نسبت به سایر ارقام دارای نسبت ریشه چه به ساقه چه بالاتری بود. بررسی دیگر پارامترها مثل وزن ریشه چه و ساقه چه و وزن کل گیاهچه نیز، حاکی از مقاومت بالای رقم CW-74 در مقایسه با دیگر ارقام مورد بررسی بود.
    کلیدواژگان: گلرنگ، جوانه زنی و PEG
  • زهرا سادات شبر، محمد علی ملبوبی، قاسم کریم زاده، مختار جلالی جواران، قاسم محمدی نژاد، جان بنت صفحه 411

    یکی از موانع اصلی دستیابی به عملکرد بالا در تولید برنج، تنش خشکی بویژه در مرحله گلدهی است. ممانعت از رشد طولی دمگل از مهم ترین دلایل این اثر است که منجر به باقی ماندن خوشه در درون غلاف برگ پرچمی و عقیم ماندن سنبلچه های خارج نشده می گردد. این پژوهش به مطالعه الگوی رشد طولی دمگل در گیاه برنج تحت آبیاری کافی و تنش خشکی می پردازد و سپس تاثیر هورمونهای گیاهی (آبسیزیک اسید، جیبرلیک اسید و اکسین) را بر طویل شدن دمگلهای جدا شده مورد بررسی قرار می دهد. اثر بازدارندگی تنش خشکی بر رشد طولی دمگل از زمان لوله شدن برگها مشاهده شده و تا زمان برطرف شدن تنش ادامه می یابد. با آبیاری مجدد، دمگل رشد طولی خود را از سر می گیرد. اما دوره رشد دمگل محدود بوده، مجالی برای جبران فرصت از دست رفته نیست و دمگل نمی تواند طول نهایی لازم را حاصل نماید. رشد طولی دمگل یک جهش یافته IR64 با دمگل طویل به نام eui-10نیز با تنش خشکی متوقف می شود، اما از آنجا که نرخ رشد طولی دمگل آن بیش از IR64 است با آبیاری مجدد، تمامی خوشه از غلاف برگ پرچمی خارج می گردد. برای مطالعه اثر مستقیم و متقابل هورمونهای گیاهی بر رشد طولی دمگل، سازگانی ساده و کارآمد مورد استفاده قرارگرفت. به این منظور، دمگلها از پنجه های در حال خروج خوشه جدا و در محلول های مورد نظر قرار داده شد. حضور هورمون اکسین (IAA) تاثیر معنی داری بر رشد طولی دمگلهای جدا شده نداشت در حالی که اثر محرک جیبرلیک اسید (GA3) مشهود بود و با افزایش غلظت آن افزایش می یافت. افزودن آبسیزیک اسید، موجب خنثی نمودن اثر جیبرلیک اسید و توقف رشد دمگلها شد. اثر محرک جیبرلیک اسید و بازدارنده آبسیزیک اسید بر رشد طولی دمگلهای جدا شده در موروبرکن بعنوان نماینده ای از ارقام جاپونیکا، IR64 بعنوان نماینده ای از ارقام ایندیکا، و eui-10 در سطح احتمال 1/0 درصد معنی دار بود. این داده ها نشان دهنده نقش احتمالی تنظیم هورمونی رشد طولی دمگل در پاسخ به تنش خشکی می باشد.

    کلیدواژگان: آبسیزیک اسید (ABA)، برنج، جیبرلیک اسید (GA)، خروج خوشه، دمگل
  • مریم مظاهری تیرانی، خسرومنوچهری کلانتری، ندا حسیبی صفحه 421

    بررسی نشان داده است که سالیسیلیک اسید باعث مقاومت گیاه نسبت به تنشهای محیطی (گرما، سرما، شوری و خشکی) می شود. سالیسیلیک اسید اثرش را از طریق بیوسنتز اتیلن اعمال می کند. در این تحقیق اثر سالیسیلیک اسید و اتیلن بر کاروتنوئیدها، آنتوسیانینها، فلاونوئیدها، پراکسیداسیون لیپیدها، آسکوربیک اسید و دی هیدروآسکوربیک اسید و آسکوربات کل مورد بررسی قرار گرفت. گیاهان مورد آزمایش پس از کاشت در گلدان و رسیدن به مرحله 4 برگی، با سالیسیلیک اسید تیمار شد. تیمار در 4 سطح (0، 5/0، 1 و 5/1میلی مول) در دو روز متوالی و تیمار اتیلن بمدت 3 روز در4 سطح (0، 50، 100 و 150 ppm) اعمال شد. در ضمن از تریتون X-100 بعنوان روکنشگر استفاده شد. پس از اتمام تیمار با اتیلن، پارامترهای مذکور مورد سنجش قرار گرفت. مقدار آنتوسیانینها و کاروتنوئیدها در تیمار با غلظتهای کمتر از 1 میلی مول سالیسیلیک اسید در سطح 5 درصد کاهش معنی داری نشان داد و اتیلن بتنهایی نیز منجر به کاهش این پارامترها شد. افزایش قابل توجهی در تیمار توام اتیلن و سالیسیلیک اسید در پارامترهای فلاونوئیدها، آسکوربیک اسید و دی هیدرو آسکوربیک اسید و آسکوربات کل مشاهده شد (%5). مقدار پراکسیداسیون لیپیدها بطور معنی داری در تیمار با اتیلن و یا سالیسیلیک اسید افزایش یافت ولی تیمار توام منجر به کاهش مقدار پراکسیداسیون لیپیدها گردید. سالیسیلیک اسید در غلظتهای 1 میلی مول و پائین تر بعنوان ترکیب ضد تنشی باعث کاهش اثرات اکسیداتیو ناشی از تولید اتیلن می شود ولی غلظت 5/1 میلی مول سالیسیلیک اسید اثرات تنشی ناشی از اتیلن را تشدید می کند. بنابراین کاربرد سالیسیلیک اسید در غلظتهای پائین تر از 1 میلی مول در رفع آسیب اکسیداتیو نقش دارد.

    کلیدواژگان: اتیلن، تنش اکسیداتیو، سالیسیلیک اسید، کلزا
  • بتول مهدوی، سید علی محمد مدرس ثانوی، حمیدرضا بلوچی صفحه 433

    به منظور بررسی اثر میدانهای الکترومغناطیسی روی صفات جوانه زنی، بذرهای سه گونه یونجه یکساله Medicago radiata، Medicago scutellata و Medicago polymorpha و جو Hordeum vulgare بمدت 10 و 30 دقیقه در معرض میدان الکترومغناطیسی با شدت 88 میکروتسلا و بمدت 10 دقیقه در معرض میدان الکترومغناطیسی 128 میکرو تسلا و بذرهای خشک و مرطوب دو علف هرز سس Cuscuta monogyna و سوروف Echinochloa crusgalli بمدت 12 و 24 ساعت در معرض میدان های الکترومغناطیسی 88 و 128 میکروتسلا قرار گرفت. وزن خشک و طول ساقه چه و ریشه چه و وزن خشک گیاهچه سوروف بین تیمارهای مختلف متفاوت بود (P≤0.01). همچنین تفاوت معنی داری بین تیمارها از نظر وزن تر و شاخص بنیه گیاهچه مشاهده شد (P≤0.05). اما درصد، شاخص و ضریب سرعت جوانه زنی در بین تیمارهای علف هرز سوروف تفاوت معنی داری نداشت. میدان مغناطیسی روی وزن خشک ریشه چه علف هرز سوروف اثر گذاشت و آن را نسبت به شاهد افزایش داد. درصد جوانه زنی، طول ساقه چه و وزن خشک ساقه چه و گیاهچه و همچنین شاخص بنیه گیاهچه در بین تیمارهای اعمال شده روی علف هرز سس معنی دار بود (P≤0.01). وزن خشک و شاخص بنیه گیاهچه در علف هرز سس تحت تاثیر میدان مغناطیسی نسبت به شاهد کاهش یافت. در گونه های یونجه یکساله با افزایش شدت میدان مغناطیسی درصد و سرعت جوانه زنی و طول ساقه چه افزایش یافت بطوریکه بیشترین درصد و سرعت جوانه زنی در شدت 128 میکروتسلا بمدت 10 دقیقه بود.

    کلیدواژگان: جوانه زنی، میدان الکترومغناطیس، سوروف، سس، جو، یونجه یکساله
  • شهین احمدیان، علی هاتف سلمانیان، فرزانه پورعسگری صفحه 444

    روتاویروس شایع ترین عامل اسهال شدید و مرگ و میر در نوزادان و کودکان سراسر دنیا می باشد. این ویروس دارای کپسید سه لایه ای است که داخلی ترین لایه کپسید آن را پروتئین VP2 تشکیل می دهد. این کپسید سه لایه ای ژنوم ویروس متشکل از 11 قطعه RNA دو رشته ای را در بر می گیرد. در رابطه با استفاده از پروتئینهای کپسیدی لایه های بیرونی و میانی این ویروس بعنوان واکسن گزارشات نسبتا زیادی موجود می باشد. هدف از این مطالعه، استفاده احتمالی از ژن VP2 بعنوان یک واکسن DNA می باشد. در این تحقیق، بیان ژن VP2 یک روتاویروس گاوی تحت پروموتر CMV در سلولهای اپیتلیال ششی انسان (A549) مورد ارزیابی قرار گرفت. ژن روتاویروسی مذکور ابتدا در پلاسمید pcDNA3 کلون شد و سپس با روش تراریختی توسط حامل دندروزوم به سلولهای اپیتلیال ششی انسان انتقال یافت و جهت تایید تشکیل ذرات زیرویروسی از میکروسکپ الکترونی عبوری استفاده شد. آنالیز وسترن بلات، بیان این ژن را در سلولهای مذکور، 48 تا 72 ساعت پس از تراریختی نشان داد، که با مشاهده تشکیل ذرات شبه هسته مرکزی (CLPs)(Core Like Particles (CLP)) توسط میکروسکپ الکترونی مورد تایید قرار گرفت. بطورکلی می توان گفت که سلولهای یوکاریوتی مذکور می توانند بعنوان یک میزبان مناسب برای بیان ژن VP2 عمل کنند؛ چون این سلولها هم پروتئین مورد نظر را بدرستی بیان کرده اند و هم پروتئینهای مذکور در آنها به درستی سر هم (Assembly) شده است.

    کلیدواژگان: روتاویروس، دودمان سلولی A549، پلاسمید peDNA3، ذرت شبه هسته مرکزی (CLPs)
  • گاگیک بدلیانس قلی کندی، رضا ریاحی، ستار صالحی صفحه 456

    درسالهای اخیر، باکتری Microthrix parvicella بعنوان عامل اصلی تشکیل لجن حجیم شده شناور در تصفیه خانه های فاضلاب با روش لجن فعال شناسایی شده است. در این تحقیق از روش های اندازه گیری اسیدهای چرب زنجیره بلند، بررسی پایلوتی، بررسی آزمایشگاهی و بررسی میکروسکوپی استفاده گردید، و مشخص شد: (1)Microthrix parvicella یک باکتری گرم مثبت است که حضور آن در تصفیه خانه های فاضلاب شهری به بارگذاری کم لجن (کمتر از 3 گرم اسید چرب بلند زنجیره به ازاء هر کیلوگرم ماده جامد در هر روز) بستگی دارد. (2) رشد و تکثیر بحرانی این باکتری در دمای کمتر از 15 درجه سانتی گراد است. (3) سوبسترای اصلی مورد استفاده این باکتری اسید چرب بلند زنجیره است. (4) این باکتری در کف لجن تجمع می یابد که شرایط مناسبی برای رشد و تکثیر آن فراهم است. (5) ماده منعقد کننده پلی آلومینیم کلراید باعث جلوگیری از تولید آنزیم لیپاز و فعالیت آنزیمی این باکتری می شود و در نتیجه تاثیر منفی بر میزان جذب سوبسترا (هیدرولیز چربی ها) توسط این باکتری دارد. با استفاده از 2 تا 3 گرم Al3+ به ازاء هر کیلوگرم ماده جامد در روز که متناسب با سن لجن می باشد، امکان حذف کامل این باکتری وجود دارد. (6) در صورت استفاده از ته نشینی اولیه، بدلیل حذف حدودا 20 درصد بار مواد جامد، با وجود کاهش قابل توجه باکتری های مذکور، تغییر محسوسی در اندیس حجمی لجن ایجاد نمی شود.

    کلیدواژگان: تصفیه خانه فاضلاب، بهره برداری، بهینه سازی، Microthrix parvicella، پلی آلومینیم کلراید
  • ابتهاج پیشوا، منصور صالحی، عبدالرضا علیپور، محمدرضا سلامت صفحه 467

    کنترل بیولوژیکی Listeria monocytogenes با باکتریوفاژ، یکی از راه های مبارزه با این باکتری است. در این مطالعه تاثیر pH و درجه حرارت، بر 4 نوع Listeria monocytogenes عاری از فاژ بطور تجربی آلوده شده به 5 باکتریوفاژ آلوده شدند تعیین گردید. با کشت Listeria monocytogenes لیزوژن جدا شده از جنینهای سقط شده روی محیط TSB، فاژهای آزاد شده از Listeria monocytogenes لیزوژنیک با فیلتر 45/0 میکرون جدا گردید. از مجموع این فاژها 5 فاژ مختلف با غلظت PFU/ml109 انتخاب و با یکدیگر مخلوط شد، سپس در سه لوله آزمایش تقسیم و pHآنها بترتیب به 4، 7 و 9 رسید. سپس 5/2 میلی لیتر از هر pHرا در چهار لوله جداگانه ریخته و در درجه حرارتهای 7-0، 14-8، 25-15، 37-26 سانتی گراد با 5/0 میلی لیتر از هریک از انواع Listeria monocytogenes با همان pH و درجه حرارتهای مختلف مخلوط و در گرمخانه بمدت 24 ساعت قرار داده شد. بعد از آن یک قطره از هریک از لوله ها، بروی محیط آگار خوندار کشت و در گرمخانه قرار گرفت. کشت 24 ساعته عاری از باکتری و یا دارای کلنی های تغیریافته لیزوژن بودند. بیش از 3/2 Listeria monocytogenes های موثر در سقط دامها در شمال شهر اصفهان آلوده به فاژ هستند. بهترین pH برای الحاق باکتریوفاژها به لیستریا عاری از فاژ، pH خنثی است. تبدیل این باکتری به فرم لیزوژن در pH خنثی و در درجات مختلف (37- 0 سانتی گراد) صورت می گیرد. ولی در pH اسیدی و یا قلیائی و در درجه حرارت بالاتر از 15 درجه سانتی گراد با احتمال 05/0 < P اختلاف معنی دار است و باکتری در درجه حرارت بیش از 15 درجه سانتی گراد بیشتر بفرم لیزوژن تبدیل میشود. برای کنترل بیولوژی Listeria monocytogenes در طبیعت توسط باکتریوفاژ باید از تمام فاکتورهای موثر در اتصال و ورود DNA باکتریوفاژ به سیتوپلاسم و یا الحاق آن به ژنوم باکتری آگاهی داشت تا بتوان از باکتریوفاژ بعنوان وسیله ای مناسب برای از بین بردن باکتری در طبیعت و مواد غذائی استفاده کرد.

    کلیدواژگان: Listeria monocytogenes، bacteriophages، pH Temperature، Lytic، Lysongenic form
  • حسن سالاری، مجید طهمورسی، عیسی کامکار صفحه 475

    به منظور مطالعه فعالیت باکتری Thiobacillus ferrooxidans در فرایند بیولیچینگ و همچنین بررسی مناسب ترین بازیابی مس از کانسنگهای سولفیدی، درصدهای متفاوت وزنی– حجمی از این کانسنگ با عیار 62/0 درصد مس در محیط کشت پایه باکتری استفاده شد. با فواصل 4 روزه در همه نمونه ها مقدار مس، یون فریک وpH محلولها اندازه گیری شد. نتایج حاصل از اندازه گیری افت pH را در همه نمونه ها نشان داد. میزان مس آزاد شده توسط باکتری ها در همه تیمارها نسبت به زمان افزایش یافت. بیشترین مقدار مس آزاد شده در نمونه های حاوی 50 و60 درصد وزنی- حجمی کانسنگ سولفیدی بترتیب 1/93 و 7/94 درصد مشاهده شد. در نمونه های 1 تا 10 درصد کانسنگ سولفیدی میزان یون فریک نسبت به زمان افزایش یافت. بیشترین میزان یون فریک در تیمار حاوی 20 درصد کانسنگ سولفیدی مشاهده شد. غلظت یون فریک در نمونه های 20 تا 70 درصد کانسنگ سولفیدی تا روز بیستم افزایش و بعد از آن کاهش یافت. در نمونه های بالاتر از 20 درصد کانسنگ سولفیدی تغییر رنگ محیط کشت نیز مشاهده شد. نتایج حاصل از این مطالعه در کاربردی کردن صنعت استخراج بیولوژیکی و بازیافت بهینه مس از خاکهای سولفیدی موثر می باشد.

    کلیدواژگان: کانسنگ سولفیدی مس، Thiobacillus ferrooxidans، یون فریک
  • رضا محمدزاده، مصطفی مطلبی*، محمدرضا زمانی، علی بیدمشکی پور صفحه 483

    بتاگلوکان یکی از اجزای اصلی ساختار دیواره سلولی قارچهای حقیقی از جمله قارچهای بیماریزای گیاهی می باشد. این پلیمر از واحدهای دی گلوکز که با پیوندهای بتاگلیکوزیدی بهم متصل شده اند تشکیل شده است. آنزیمهای گلوکانازی، با شکستن پیوند های گلیکوزیدی بتا 1و3، پلیمر β-گلوکان را به اجزای سازنده اش تجزیه میکنند. برخی از قارچهای جنس تریکودرما، بدلیل ترشح انواعی از آنزیمهای گلوکانازی، بعنوان عاملی قوی در کنترل بیولویک بیماری های قارچی گیاهان مورد استفاده قرار می گیرند. یکی ازآنزیمهای گلوکانازی، آنزیم بتا 1و3 گلوکاناز می باشد که توانایی تجزیه گلوکان موجود در دیواره قارچهای بیماریزا را دارد. در این تحقیق جهت شناسایی ن بتا 1و3 گلوکاناز((bgnI، استخراج DNA نومی از جدایه قارچ Trichoderma virens که یک جدایه فعال آنزیمی می باشد بروش CTAB صورت گرفت. برای تکثیر این ن از دو آغازگر اختصاصی (RbgnI/FbgnI) استفاده گردید و قطعه مورد انتظار به طول تقریبی 2.3kb تکثیر گردید. تعداد 6 آنزیم HindIII، pstI،SalI، EcoR1، BamHI و HindII جهت بررسی الگوی هضم آنزیمی قطعه تکثیر شده مورد استفاده قرار گرفت. علیرغم عدم تایید این قطعه بوسیله آنزیمهای BamH1، pstI، HindII وSalI، ولی با توجه به صحت طول قطعه با استفاده از آغازگرهای اختصاصی، کلونینگ این قطعه تکثیر شده در ناقل pUC19 انجام شد. جهت تعیین توالی ژن مذکور از این پلاسمید استفاده گردید. مقایسه توالی بدست آمده با توالی های ثبت شده در بانک نی،ژن کلون شده bgnI را مورد تایید قرار داده و پلاسمید حاصله بنام pUCRM1 نامگذاری گردید. پلاسمید حاصل جهت تعیین توالی ژن bglI مورد استفاده قرار گرفت. بررسی توالی بدست آمده نشان داد که طول این ژن برابر bp 2345 و دارای یک اینترون کوتاه بطول bp 65 می باشد. Open reading frame موجود در این ژن یک پلی پپتید بطول 760 اسید آمینه و با وزن ملکولی 4/79 کیلودالتون را کد می نماید. توالی اسید آمینه ای این ژن با توالی اسید آمینه ای ژنهای مشابه موجود در بانک ژنی بین 60 تا 91 درصد مشابهت را نشان می دهد.

    کلیدواژگان: Trichoderma virens، آنزیم بتا 1 و 3 گلوکاناز، بیوکنترل، ژل bgnI
  • محمدرضا اشرف زاده، محمود کرمی، جمشید درویش صفحه 493

    در این پژوهش، کارایی سه نوع تله زنده گیر شرمن، سنتی و هوهارت در نمونه برداری جوندگان منطقه حفاظت شده گنو، واقع در استان هرمزگان مورد بررسی قرار گرفت. تله گذاری بصورت ترانسکت خطی و در هر ترانسکت 30 ایستگاه تله گذاری در فواصل 20 متر انتخاب شد. در هر ایستگاه تله گذاری از هر سه نوع تله یاد شده استفاده شد. تله ها را عصر قبل از غروب آفتاب کار گذاشته شده و صبح روز بعد کنترل می شدند. در مجموع 195 نمونه جونده مربوط به 7 گونه شامل: موش خاردار (Acomys cahirinus)، موش سیاه (Rattus rattus)، جرد ایرانی (Meriones persicus)، جرد لیبی (Meriones libycus)، جربیل بلوچی (Gerbillus nanus)، جربیل هندی (Tatera indica) و هامستر دم دراز (Calomyscus bailwardi) صید شد. تله های شرمن بیشترین نسبت موفقیت (88/6 درصد) و تله های سنتی کمترین نسبت (83/2 درصد) را نشان دادند. با آزمون مقایسه کارایی تله های مختلف در نمونه برداری مشخص شد که تفاوتهای معنی داری در نسبت موفقیت تله ها در صید انواع گونه های جوندگان منطقه وجود دارد (05/0>P و 99/5=2χ). کارایی تله ها در صید گونه هایی مانند هامستر دم دراز (C. bailwardi) (05/0>P و 89/41=2χ) و موش خاردار (A. cahirinus) (05/0>P و 23/46=2χ) اختلافهای معنی داری داشته، در حالی که در صید گونه هایی مانند موش سیاه (R. rattus) (05/0

     

    کلیدواژگان: تله های زنده گیر، کارایی تله ها، جوندگان، منطقه حفاظت شده گنو
  • علی باقریان، حاجی قلی کمی صفحه 501

    مطالعات محققان روی جمعیتهای مار جعفری سرده(جنس) Echis Merrem 1820 وجود ابهاماتی را در سیستماتیک این جنس بویژه در نواحی آسیای میانه، ایران، افغانستان و پاکستان آشکار ساخته است. لطیفی جمعیتهای این مار در ایران را متعلق به تاکسون واحدی می داند و آنها را در سالهای 1364 و 1370 متعلق به زیر گونه مار جعفری Echis carinatus pyramidium (Geoffroy، 1872) و در سال 1379 به زیرگونه E. carinatus sochureki Stemmler 1969 معرفی می کند. جهت روشن شدن وضعیت سیستماتیکی این سرده (جنس) در ایران، تعداد 47 نمونه متعلق به این سرده (جنس) از مناطق بندرعباس، قشم، شیراز، منطقه حفاظت شده توران، دامغان و طبس مورد مطالعه قرار گرفت. تعداد 11 صفت مریستیک، شش صفت مورفولوژیک و دو صفت مورفومتریک در نمونه ها بررسی، اندازه گیری و شمارش شد. تحلیلهای تک متغییره جدایی میانگین صفات تعداد فلسهای زیر شکم (P<0.001)، تعداد فلسهای مورب (P<0.002)، تعدادفلسهای پشتی (P<0.001) و تعداد فلسهای دور چشم (P<0.001) را بین جمعیتهای جنوب (شیراز، بندرعباس و قشم) و جمعیتهای شرقی -شمالی (دامغان، توران و طبس) نشان داد. آزمون T2 هتلینگ (همراه با آزمون راندوم سازی Permutation با 2000 تکرار) جدایی بردار میانگین صفات بین دو گروه جنوبی و شرقی -شمالی را نشان داد (P<0.005). مقایسه جمعیتهای مورد بررسی با جمعیتهای زیرگونه E. c. sochureki در پاکستان و جمعیتهای گونه E. multisquamatus Cherlin 1981 از آسیای میانه در تحلیل محورهای اصلی نشان داد که جمعیتهای توران و طبس در محدوده گونه E. multisquamatus و جمعیتهای قشم و بندرعباس در محدوده زیرگونه E. c. sochureki قرار می گیرند. تحلیل خوشه اینیز نمونه های متعلق به دامغان، توران و طبس را همراه با نمونه های گونه E. multisquamatus در یک شاخه قرار داد و نمونه های جنوبی با نمونه های E. carinatus sochureki دسته بندی شد. نتایج نشان دهنده حضور گونه E. multisquamatus در محدوده شرق و شمال ایران است و بدین ترتیب حداقل دو گونه مار جعفری در ایران وجود دارد.

    کلیدواژگان: مار جعفری، Echis، سیستماتیک، ایران
  • پروانه برادران، مسعود اربابی، اصغر حسینی نیا، محمد سعید امامی صفحه 509

    برخی از کنه های گیاهی از آفات مهم گیاهان زینتی در محیطهای بسته وآزاد می باشند و کنه های تارتن از مهمترین عوامل خسارتزای این گیاهان در ایران و جهان بشمار می آیند. مطالعه تنوع کنه های گیاهی مضر و مفید گیاهان زینتی در محیطهای بسته و آزاد با جستجو، جمع آوری قسمتهای مختلف گیاه و شناسایی کنه ها در مناطق تهران، محلات و اصفهان طی سالهای 1382-1381 انجام شد. بالغ بر 100 میزبان گیاهی بررسی شد که 81 گونه آن گیاه زینتی متعلق به 45 خانواده گیاهی و 17 گونه علف هرز با 11 خانواده گیاهی آلوده به کنه های گیاهی شناخته شد. شش گونه کنه تارتن متعلق به سه سرده (جنس) و از میان آنها کنه تارتن قرمز گلخانه ای (Tetranychus cinnabarinus) و کنه تارتن دو نقطه ای (دولکه ای) (T. urticae) روی بیش از 70 گونه گیاه زینتی مشاهده شد. همچنین خانواده های Asteraceae و Araceae بیشترین تنوع میزبانی کنه های خسارتزا در محیطهای بسته و باز داشتند. از چهار گونه کنه های تارتن دروغین، جمعیت و خسارت Brevipalpus sp. روی گل آگلونما وسیسوس بصورت لکه های قهوه ای کم رنگ تا پررنگ مشاهده شد. کنه Phytocoptella yuccae روی برگهای انتهایی یوکا با ایجاد لکه های سفید رنگ پودری سبب توقف رشد و بدشکلی این میزبان شناخته شد. خسارت کنه های Rhizoglyphus echinopus و R. robini درپیازگیاهان زینتی گلایول و گل مریم با کاهش قوه نامیه آنها در سطح گسترده ای مشاهده شد. روی گلبرگ گل آنتوریم گونه ای از کنه های Oribatid با جمعیت و خسارت زیاد در منطقه ورامین مشاهده شد. پنج خانواده کنه های شکارگر شامل Tydeidae، Trombidiidae، Euplapsellidae، Phytoseiidae، Parasitidae، از روی تعدادی از گیاهان زینتی شناسایی شد که دوگونه فیتوزئیده Phtyoseius sp. و گونهNeoseilus umbraticus بترتیب از روی ماگنولیا و سرخس جمع آوری شد و بیشترین تنوع گیاهان زینتی برای کنه های Tydeidae به ثبت رسید.

    کلیدواژگان: فون کنه ها، گیاهان زینتی، علفهای هرز، محیطهای بسته و آزاد
  • وحید حمایت خواه جهرمی، کاظم پریور، امین الله بهاء الدینی، فرشید کفیل زاده صفحه 527

    پاراکوات یک علف کش بسیار قوی در کشاورزی می باشد. این علف کش قادر است از طریق پوست، سیستمهای تنفسی و گوارشی وارد بدن موجودات زنده گردد. پاراکوات قادر است بر بافتها و اندامهای مختلف بدن موجودات زنده از جمله ششها، کبد و اندام تناسلی تاثیر گذارد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر علف کش پاراکوات بر تغییرات هیستولوژیکی بیضه و روند اسپرماتوژنز در موشهای سوری نژاد Balb/C می باشد. موشهای نر در سن 10-9 هفتگی بمدت دو هفته، پاراکوات با غلظتهای 10، 15 و 20 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن را، به روش تزریق درون صفاقی دریافت کردند و جهت سنجش میزان باروری برای جفت گیری با موشهای ماده باکره همجوار گردیدند. حیوانات از نظر وزن بدن، وزن وحجم بیضه، تغییرات سلولی در داخل لوله های اسپرم ساز شامل تعداد سلولهای اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت اولیه، اسپرماتید، اسپرم، سرتولی و همچنین تعداد سلولهای لایدیگ مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین سنجش هورمونی و باروری حیوانات مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که حجم بیضه، تعداد سلولهای اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت اولیه، اسپرماتید، اسپرم و سرتولی کاهش معنی داری (P< 0.05) پیدا می کند. ولی وزن بیضه و تعداد سلولهای لایدیگ تغییر معنی داری را نشان نمی دهد. همچنین نتایج سنجش هورمونی نشان داد که غلظت هورمون FSH کاهش معنی داری پیدا کرده، ولی مقدار هورمونهای LH و تستوسترون تغییر معنی داری را نشان نمی دهند. از طرفی میزان باروری و تعداد زاده ها کاهش معنی داری نشان می دهد. بنابراین، از نتایج حاصله می توان احتمال داد که پاراکوات انواع سلولهای جنسی در داخل لوله های منی ساز در سیستم تناسلی موشهای سوری نر نژاد Balb/C را کاهش داده و باعث کاهش قابلیت باروری در این حیوانات می گردد.

    کلیدواژگان: پاراکوات، اسپرماتوژنز، باروری، لوله های منی ساز، موش سوری
  • مهرداد روغنی، توراندخت بلوچ نژاد مجرد، کلثوم عگبی صفحه 536

    کاهش سطح گلوکز و لیپیدهای نامطلوب سرم در بیماران دیابتی با استفاده از گیاهان دارویی از اهمیت بالینی زیادی برخوردار می باشد. شواهدی مبنی بر اثرات ضد دیابتی مواد موثره گیاه والک وجود دارد. لذا در بررسی حاضر اثر مصرف خوراکی و مزمن این گیاه بر میزان گلوکز، تری گلیسیرید، کلسترول توتال، کلسترول LDL و HDL موش صحرایی دیابتی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور موشهای صحرایی نر نژاد ویستار (32=n) بطور تصادفی به چهار گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با والک، دیابتی، و دیابتی تحت درمان با والک تقسیم بندی شدند. دو گروه تحت تیمار با والک پودر گیاه را مخلوط شده با غذای استاندارد موش (25/6 درصد) بمدت 6 هفته دریافت نمودند. میزان گلوکز، تری گلیسیرید، کلسترول تام، کلسترول LDL و HDL سرم قبل از بررسی و در هفته های سوم و ششم پس از بررسی تعیین شد. میزان گلوکز سرم در گروه دیابتی پس از هفته ششم در مقایسه با هفته قبل از آزمایش افزایش معنی داری را نشان داد (001/0p<) و در گروه دیابتی تحت درمان با والک کاهش در حد متوسط و معنی دار در مقایسه با گروه دیابتی مشاهده شد (01/0p<). بعلاوه سطح تری گلیسیرید در گروه دیابتی افزایش معنی داری را در هفته ششم نسبت به هفته قبل بررسی (05/0p<) نشان داد و سطح تری گلیسیرید در همین هفته در گروه دیابتی تحت درمان با والک در مقایسه با گروه دیابتی تفاوت معنی دار نداشت. همچنین در هفته ششم سطح کلسترول سرم گروه دیابتی تحت درمان با والک در مقایسه با گروه دیابتی کاهش معنی داری را نشان داد(05/0p<). از طرف دیگر، میزان کلسترول HDL و LDL در گروه دیابتی تحت تیمار نیز در حد معنی دار و بترتیب بیشتر و کمتر از گروه دیابتی بود (05/0p< و 01/0p<). بنابراین مصرف خوراکی و درازمدت والک در مدل تجربی دیابت قندی اثر هیپوگلیسمیک در حد متوسط داشته و موجب تغییرات مطلوب و سودمند در سطح کلسترول توتال، کلسترول HDL و LDL می گردد اما بر سطح تری گلیسیرید سرم تاثیری ندارد.

    کلیدواژگان: والک، گلوکز، لیپید، دیابت قندی، موش صحرایی
  • زهره قطب الدین، احمد علی معاضدی، غلامعلی پرهام صفحه 543

    روی یک عنصر ضروری برای بسیاری از اعمال بیولوژیکی است که انتقال نورونی در مغز را تنظیم می کند و برای فعالیت هومئوستازی در مغز مثل عملکرد میانجی های عصبی ضروری است. برخی مطالعات بر این موضوع دلالت دارند که کمبود این ماده مغذی منجر به اختلال در رفتار حرکتی و حفظ تعادل در حیوانات و بروز بیماری پارکینسون می شود. اما مطالعات دیگر نشان می دهند که سطح روی در بیماری پارکینسون تغییری نمی کتد و یا حتی افزایش می یابد. لذا با توجه به گزارشات متناقض در این رابطه، در این کار تحقیقی، اثرات مصرف خوراکی کلرید روی بر رفتار حرکتی و حفظ تعادل در موشهای صحرایی نر با استفاده از دستگاه سنجش حرکت و تعادل، روتارود مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت. به این منظور، مقادیر مختلف کلراید روی،mg/kg/day)20،30،50،70،100 (با استفاده از گاویج (gavage)بمدت 2 هفته به موشهای صحرایی نر جوان یک ماهه نژاد ویستار تجویز شد. معیارهای مورد استفاده جهت آزمون حرکتی 1) مقاومت حرکتی و 2) حفظ تعادل بود. نتایج به دست آمده از این کار تحقیقی نشان می دهد که از میان مقادیر مختلف کلرید روی تنها مقادیر /day /kg mg 50 و 30 اثر مثبت بر تعادل حرکتی موشها دارند (05/0P<) و کلرید روی با مقدار (/day /kg mg 100) باعث کاهش تعادل حرکتی موشها در مقایسه با گروه شاهد می شود (05/0P<).

    کلیدواژگان: مکمل روی، رفتار حرکتی، روتارود، موش صحرایی
|
  • Ebrahimzadeh M., Ebrahimzadeh H Page 369
    The Hyoscyamus genus has been always regarded as a medical herb because of the therapeutic effects attributed to its contained tropan alkaloids. Hence, propagation of this plant in a fast and cost-effective manner is very important. Somatic embryogenesis is a great help in this field. The aim of the current study is to gain knowledge about mechanism of somatic embryogenesis via protein change's assessment in different stages of embryo formation. In this study leaf culture on MS medium containing BAP and IAA lead to embryogenesis. Quantitative protein evaluation in different stages of embryo development showed changes in protein content. The qualitative evaluation of proteins was performed using electrophoresis of two types of poly-acryl amide jells in discontinued system (PAGE and SDS-PAGE). Molecular mass of peptide as well as peptide separated bonds were calculated, and it cleared that during embryogenesis different proteins and peptides undergo up-regulation, down-regulation, and modulation. In addition, main and fundamental proteins and peptides were known.
  • Ahmadifard N., Abedian Kenari A.M., Fallahi Kapourchali M Page 382

    In many aquaculture operations where selected rotifer species are mass cultured for feeding fish larvae; it is considered highly desirable to provide the optimal prey size for maximizing larval survival and growth selection. A suitable strain and manipulation of culture conditions (algae food quality and quantity, temperature and salinity) are two possible approaches towards this goal. Laboratory population of the rotifer Brachionus calyciflorus were grown with two green algae (Chlorella sp. & Scenedesmus obliquus) at different food densities (0.1, 1, 10×106 cell/ml). The body size (lorica area) of individual rotifers and the size of eggs borne by them were measured at k-phase of population growth. The body size of rotifers fed Scenedesmus obliquus was larger with compared those fed Chlorella sp. The body size of rotifers fed higher food level (10×106 cell/ml) of Chlorella sp. significantly larger than those fed lower and medium levels(0.1, 1 ×106 cell/ml). Rotifers fed Scenedesmus obliqqus at 1×106 and 10×106 cell/ml density grew to a significantly large size(p<0.05) than fed at 0.1×106 cell/ml density. The size of eggs produced by adult females significantly larger at higher food level of both Chlorella and Scenedesmus. A significantly positive correlation was also observed between the adult body size and the size of egg produced.

  • Rashidi Monfared S., Naghavi M.R. Hosseinzadeh A.H., Mardi M Page 393

    Knowledge of patterns of genetic diversity enhances the efficiency of germplasm conservation and improvement. In this study 96 Iranian landraces of Triticum turgidum var durum was originated from different geographical areas of Iran, and 18 durum cultivars from ten countries were evaluated for variation in high molecular weight glutenin subunit (HMW-GS) composition. Three alleles were present at the Glu-A1 locus and 11 alleles at Glu-B1. In both cultivars and landraces of durum wheat, the null allele (Glu-A1c) was observed more frequently than the Glu-A1a and Glu-A1b alleles. Two alleles, namely Glu-B1a (subunit 7) and Glu-B1e (subunit 20) represented the most frequency alleles at Glu-B1 locus. The results showed that the evaluated Iranian landraces formed an interesting source of favourable glutenin subunits that might be very desirable in breeding activities for improving pasta-making quality.

  • Seyed Sharifi R., Seyed Sharifi R Page 400
    Drought stress is one of the most important environmental factors that it is effective on growth, development and production of plants. This investigation was conducted to evaluate the effects of the drought stress on seed germination of carthamus cultivars, in order to an experimental factorial was conducted based on randomized complete block design (CRD) with three replications. The experimental factors were four cultivars (Hatman,CW-74,Yenice and LRV-5161) with five levels water stress (0,-2,-4,-6,-8 bar). The results showed that different treatments of drought stress had considerable effect on the germination percentage, uniformity of germination, radicule and plumule weight, proportion of radicle to plumule and seedling total dry matter. Increasing osmotic potential decresded germination percentage, it the amount was 81/02% in control treatment and 6/03% osmotic potential -8 bar. The highest germination percentage was belonged to CW-74 cultivar (62/9%) and the least it was in Yenice cultivar (42/66%). Maximum uniformity of germination was obtained in control treatment and the least it was in osmotic potential -6 and -8 bar. Cultivars had different response to drought stress. Minimum uniformity of germination was obtained in LRV-5161 cultivar (with 53/47 hours) and maximum it was in CW-74 cultivar (with 42/71 hours). Under water stress condition CW-74 cultivar had longer radicle and higher proportion of radicle to plumule than the other cultivars. Study of the other parameters such as radicule and plumule weight, seedling total dry matter showed that CW-74 cultivar was more resistance to water stress.
  • Shobbar Z.S., Malboobi M.A., Karimzadeh Gh, Jalali Javaran M., Mohammadi Nejad Gh, Bennett J Page 411

    Drought stress is a major constraint to rice (Oryza sativa) production for which the reproductive period is the most sensitive stage. One of the most important reasons for the impact of drought is the inhibition of peduncle elongation, resulting in panicle retention inside the flag leaf sheath so that the unexserted spikelets remain sterile. This research was focused on studying the peduncle elongation pattern in rice plants under well-watered and drought-stress conditions as well as analyzing the effects of phytohormones (gibberellic acid, abscisic acid and auxin) on elongation of detached peduncles. The inhibitory effect of drought stress on peduncle elongation was observed since leaf rolling up to the end of stress time. After re-watering, the peduncles did not achieve the same length as well-watered plants, since there is only a limited opportunity for peduncle elongation. Peduncle elongation in an elongated uppermost internode IR64 mutant, eui-10, is also inhibited by drought stress. However, after re-watering, its peduncle grew even longer than well-watered IR64 plants in the limited time left. As the peduncle elongation rate of this mutant is much higher than IR64, panicle is fully exserted. In order to study the effect of candidate hormones on the peduncle elongation, a simple and efficient experimental design was employed. The peduncles were detached from the tillers at heading stage, and floated in the desired solutions. The presence of auxin (IAA) had no significant effect on the elongation of detached peduncles while gibberellic acid (GA3) activated peduncle elongation in a concentration dependent manner. Abscisic acid (ABA) antagonized GA effect leading to complete inhibition of peduncle elongation. The effect of GA, as an inducer, and ABA, as an inhibitor, on peduncle elongation was highly significant in Moroberekan (japonica rice), IR64 (indica rice) and eui-10. These data indicate the possible role of hormonal control on peduncle elongation in response to drought stress.

  • Mazaheri Tirani M., Kalantari Kh. M., Hasibi N Page 421

    Studies have shown that salicylic acid (SA) is the caused of resistance the plants to environmental stress (cold, heat, salinity and drought stress). The effects of salicylic acid are probably caused by inhibition of ethylene biosynthesis. In this research the effects of ethylene and salicylic acid treatments on the quantity of carotenoid, anthocyanin, flavonoids, lipid peroxidation, ascorbic acid, dehydroascorbic acid and total ascorbate in leaves of canola were studied. The plants were grown in pots until they grow to 4 leaf stages. Therefore the leaves were sprayed with salicylic acid at 4 levels (0, 0.5, 1 and 1.5 mM) lasted for 2 days. Plants were treated with 4 level of ethylene (0, 50, 100 and 150 ppm) for 3 days. Triton X-100 was used as surfactant. At the end of ethylene treatment parameters were measured. Study showed that in those plants which were treated with ethylene and salicylic acid (lower than 1mM), anthocyanin were decreased. Combination treatment of salicylic acid and ethylene caused significant increase in flavonoids, ascorbic acid, dehydroascorbic acid and total ascorbate. Lipid peroxidation in plants that were treated with either salicylic acid or ethylene was increased significantly but combination treatment with salicylic acid and ethylene caused decreased in lipid peroxidation. Our results showed that salicylic acid at 1mM concentration or lower can be used as a antistress agent to reduce oxidative stress caused by ethylene but salicylic acid at 1.5 mM salicylic acid will enhance stress. Therefore we concluded that application of salicylic acid at lower than 1mM can protect plants against oxidative stress.

  • Mahdavi B., Modarres Sanavy S.A.M., Balouchi H.R Page 433

    The objective of the present study was to investigate the effect of electromagnetic field (88 and 128 µT) and exposure times (12 and 24 hours for weed seeds and 10 and 30 minutes for crop seeds) on annual medics (Medicago radiata, Medicago scutellata and Medicago polymorpha), barley (Hordeum vulgare), dodder (Cuscuta monogyna) and barnyard grass (Echinochloa crusgalli) seed germination. There were differences among different treatments (P≤0.01) for root, shoot and seedling dry weight in barnyard grass. Fresh weight and seedling vigor index were different between treatments (P≤0.05). There was no significant difference among treatments for germination percent, index and rate coefficient in barnyard grass. Electromagnetic intensity affected root dry weight of barnyard grass and increased this parameter in comparison with control. There were differences among treatments for germination percentage, shoot length and dry seedling and shoot weight and seedling vigor index in dodder seeds (P≤0.01). Seedling vigor index and dry weight decreased in dodder seeds under different electromagnetic intensity. Electromagnetic intensity enrichment increased germination rate and percentage and shoot length of annual medic species. The greatest germination rate and percent of crop seeds were obtained at electromagnetic intensity of 128 micro tesla, when they exposed for 10 minutes.

  • Ahmadian A., Salmanian A.H., Pourasgari F Page 444

    Rotaviruses are recognized as the most important cause of sever diarrhea illness of infants and children world-wide. These viruses consist of triple-layered protein capsid The inner layer is composed of VP2. In this study, the expression of VP2 gene of the bovine rotavirus RF has been evaluated in human epithelial lung cells (A549) under CMV promoter. First, the rotavirus gene was cloned in pcDNA3 plasmid and then recombinant plasmid transferred to a human lung epithelial cell line by a carrier namely dendrosome. Western blotting analysis has revealed expression of the gene in the cells after 48-72 hrs post infection. The expression of VP2 gene was confirmed by observation of core like particles (CLPs) with electron microscopy and immunocytochemistry by using gold conjugated protein A. The results indicated that the used eukaryotic cells in this study can serve as a suitable host for expression of VP2 gene; since the cells expressed the proteins correctly and made the VP2 protein to be self-assembled and form native structure.

  • Badalians Gholikandi G., Riahi R., Salehi S Page 456

    In recent years, Microthrix parvicella has been identified as the main element of sludge bulking in wastewater treatment plants by activated sludge process.

    Methods

    (1) the measurement of lengthy chain of fatty Acids (2) Pilot study.(3) Laboratory Study.(4)Microscopic Study.

    Results

    (1) Microthrix parvicella is a gramm positive bacteria. Its presence in the urban wastewater treatment plants depend on the low Sludge loading (less than 3 grams of the lengthy chain fatty acid for each kilogram of solid material per day.) (2) The critical Growth of the bacteria is being observed at less than 15º Celsius. (3) The utilized main substrate of the bacteria is the lengthy chain fatty acid.(4) The bacteria is being accumulated in sludge foam where there is a suitable place for the Growth of the bacteria.(5) Polyaluminum chloride (PAC) will prevent the Lipase production as well as Enzyme activity of the bacteria, consequently, it has negative effect on the amount of substrate absorption(hydrolysed fats) by the bacteria. If 2 to 3 grams of Al3+ are used for each kilograms of solid material per day, which is selected proportionate to the sludge life, the bacteria can be eliminated completely. (6) If the primary sedimentation is utilized for about 20% eliminated load of the solid material, concerning the remarkable elimination of mentioned bacteria, there is not a noticeable change in the Sludge volume index.

  • Pishva E. Salehi M., Alipour A., Salamat M.R Page 467

    Listeria monocytogenes is a gram positive bacterium which through the contaminated foods causes Listeriosis in the human and abortion in livestock. This bacterium is widely available in the nature that the possibility of the food contamination is very high. Therefore, one of the possible ways of controlling the bacterium in the food and environment is the biocontrol of this bacterium. For this purpose bacteriophages might be used. To get rid of bacteria using phage depends on complex physical and chemical conditions. In this study we evaluated the effect of pH and temperature for 5 separate phages from lysogenic Listeria monocytogenes of aborted fetus on 4 strains of Listeria monocytogenes. The common bacteria in the ewes’ fetus abortion in different regions of Isfahan were investigated for two years. Lysogenic Listeria was inculcated in liquid medium. Five Listeria phages were extracted by a 0.45-μm filter. Then, 5 phages with a titer of 109 PFU/ml were selected and mixed together. Subsequently the selected mixtures were poured equally into 3 test tubes. The tubes’ pH s was adjusted to 4, 7, and 9. At temperatures 0◦ to 7◦C, 8◦ to 14◦C, 15◦ to 25◦C and 26◦ to 37◦C 2.5ml of each bacteriophages mixture with the same pH were mixed separately with 4 strains of Listeria monocytogenes and were incubated for 24 hours. Thereafter, a drop of each tube’s content was cultured on the blood agar. Lytic or lysogenic colonies of the bacterium were assessed. More than 2/3 of Listeria monocytogenes causing the abortion in the ewes are in lysogenic forms. The best pH for the attachment of the bacteriophages to the host bacterium is a neutral pH. To transform the bacterium into all pH s, a wide temperature range of (15◦C to 37◦C) was used. There was a significant difference (p = 0.0 5) between the formed lysogen from the bacterium having a 1<pH<7 and worth mentioning the bacterium form was transformed to lysogen forms. For biocontrol of Listeria monocytogenes in the environment and foods it is essential to know all the effective factors for the bacteriophages attachment to the Listeria monocytogenes and the conditions of the infected cells with the bacteriophages.

  • Salari H., Tahmoresi M., Kamkar E Page 475

    In order to study the activity of Thiobacillus ferrooxidans bacterium on bioleaching process and also to evaluate the optimum copper recovery from sulphidic ores, various w/v percents of this ore containing 0.62 percent copper were applicated on basal medium of this bacterium. Every four days, the amount of copper, ferric ion and pH of the solutions were measured. The results of measuring showed that the pH on total solutions was decreased. Amounts of released copper by bacteria were increased on the total of treatments versus the time. The highest released copper was observed on 50 and 60 percent w/v sulphidic ores which was 93.1 and 94.7 percent respectively. The amount of ferric ion increased on 1- 10 w/v percent sulphidic ores versus the time. The highest ferric ion was observed on 20 percent w/v sulphidic ores. The concentration of ferric ion was increased on 20 – 70 w/v percents during the first 20 days and then was decreased. The color of culture media changed more than 20 w/v percent sulphidic ores. The results of this study are effective on bioleaching practical plan in order to optimize copper recovery from sulphidic ores.

  • Mohammadzadeh R., Motallebi M., Zamani M.R., Bidmeshki A Page 483

    degrade the β-1,3 glucan a biopolymer into its component residues by breaking the β-1,3 glycosidic bonds. As a producer of a variety of glucacase enzymes, the filamentous fungus, Trichoderma, has become an important means of biological control for fungal diseases. The bgnI gene encodes one of the glucanase enzymes which can be used for degradation of β- glucan rich cell wall of various fungal phytopathogenes. In this study two specific primers (RbgnI/FbgnI) and genomic DNA from T. virens (10) with high β-1,3 glucanase activity were used for bgnI amplification. The amplified DNA fragment (about 2.3 kb) was analyzed by restriction pattern using HindIII, pstI, SalI, EcoR1, BamHI and HindII enzymes. BamHI, pstI, HindII and SalI demonstrated unexpected pattern. The amplified fragment was cloned into pUC19 and designated as pUCRM1. The cloned DNA fragment was sequencedand compared with those deposited in NCBI, confirmed the sequence of bglI. This gene is 2345 bp long and contains a short (65 bp) intron and open reading frame encoding a polypeptide with 760 amino acid and molecular weight of 79.4 kDa. The deduced polypeptide shows 60 to 91% homology with other reported related polypeptides.

  • Ashrafzadeh M. R., Karami M., Darvish J Page 493

    In this study, the suitability of three live traps including sherman, havahart and locally made traps were investigated for rodent sampling. Traps were distributed as sampling points on the line transect. At every station, three types of traps were used. Traps were checked the next morning to record the species caught. A total of 195 rodents belonging to 7 species were trapped, included: Calomyscus bailwardi, Acomys cahirinus, Rattus rattus, Tatera indica, Gerbillus nanus, Meriones persicus and Meriones lybicus. A significant difference was identified through comparison of the success of traps in the rodents sampling. In this regard, sherman traps showed the highest rate of success(6.88 %), while the locally made traps indicated the least success rate (2.83 %). More over, a significant difference was identified between the rodents species and the different types of traps (P<0.05). For example, Significant differences was in the success of traps for caught of C. bailwardi (P<0.05) and A. cahirinus (P<0.05), but for R. rattus (P>0.05) and T. indica (P>0.05) there was not significant differences.

  • Bagherian A., Kami H. Gh Page 501

    Study about systematics of the species and subspecies of the saw-scaled viper (Echis) has not come with decisive results. Latifi (2000) recorded only one subspecies of saw-scaled viper Echis carinatus sochureki Stemmler 1969 from Iran. For analysis systematic status of this genus, 47 specimens from the Gheshm, Bandarabas, Turan, Shiraz, Damghan, Zabol and Tabas were examined based on 12 meristic, six morphologic and two morphometric characters. Statistically significant difference demonstrated between the south populations (Gheshm and Bandarabas) and central-north populations (Turan and Tabas) based on ventrals (P<0.001), obliques (P<0.002), dorsals (P<0.001) and circumorbitals (P<0.001). Hotelling T2 test (permutation with 2000 randomzation) showed significant differences between mean vectors of the characters in the mentioned populations (P<0.005). Principle coordinate analysis (PCO) of the our specimens in compare with E. c. sochureki from Pakistan and Afghanistan and E. multisquamatus cherline 1981 from Middle east and Afghanistan ordinate the south populations with the E. c. sochureki and the central-north population with E. multisquamatus. Cluster analysis classified the central-north population with E. multisquamatus specimens, that described by Cherlin, in the same cluster.

  • Baradaran P., Arbabi M., Hosseiniaa., Imami Page 509

    Among injurious mites on ornamental plants identified in indoor and outdoor conditions, some species reported as a major pests in Iran and other parts of hhe world. An investigation of injurious and predacious ornamental plant mites were carried out in controlled and natural conditions in three main ornamental growing regions (Tehran and Markazi, Esfehan Provinces) in Iran during 2002-2003. More than 100 ornamental plant species belong to 45 botanical families were checked which 81 of them along with 17 weed species belonging to 11 botanical families were observed as mite harboring. Six spider mite species in three genera found injurious which host ranges of Tetranychus urticae, T. cinnabarinus observed with more than 70 ornamental species. Botanical families of Asteraceae and Araceae observed with maximum host plant species. Four species of Tenuipalpid mites from 7 host plants identified and population and damages of Brevipalpus sp. on Agloanema commutatum and Cissus rhombifolia found higher than other one. Phytocoptella yuccae damages on terminal leaves of Yucca gloriosa caused white powdery spots d at based of leave along with growth retardation which led to ugly appearance of infested Y. gloriosa leaves under controlled condition. Rhizoglyphus robini and R. echinopus (Acaridae) injuries on bulbs of Gladioulus grandiflorus, Polianthes tuberose caused noticeable damages and protect normal bulb growth in large infested area. Density population of an unidentified oribatid mite on petals of Anthurium andraeanum caused brown spots appearance of infested plants in some greenhouses in Varamine region. Among predacious mites from Tydeidae, Trombidiidae, Euplapsellidae, Phytoseiidae Parasitidae families collected on some ornamental plants, only two phytoseiid species i.e. Neoseilus umbraticus and Phytoseius sp. observed in less number on Magnolia grandiflora and Peteris cretica respectively. Maximum host ranges of predatory mites recorded for tydeid mite in comparison to other.

  • Hemayatkhah Jahromi V., Parivar K., Bahaodini A., Kafilzadeh F Page 527

    In this investigation the effect of paraquat in concentrations 10, 15 and 20 mg/ kg b.w. have Been worked out in spematogenesis of Balb/C mice. The male mice from 9-10 weeks old age received above mentiond paraquat for two weeks intraperitoneally. The studied variables were the body weight,weight of testis, volume of testis,cell counting inside seminiferous tubules including sertoli cells, spermatogonia, primary spermatocytes, spermatids, sperm and Leydig cells, hormonal assay and fertility.The results of this study showed no significant effect on the body weight and weight of testis. Furthermore, a significant decreasing FSH level was detected in animals treated with paraquat. Also fertility was decreased in treated groups. It is suggested that paraquat may decrease cells kinds into seminiferous tubules in Balb/C mice in male repoductive system and its may decrease fertility ability.

  • Roghani M., Baluchnejadmojarad T., Ogbi K Page 536

    Use of medicinal plants for attenuation of hyperglycemia and restoration of lipids to normal level is clinically important. In this respect, there are evidences for antidiabetic potential of derivatives of Allium latifolium (AL). Therefore, the effect of chronic oral administration of this plant on serum glucose, triglyceride, total cholesterol, and HDL- and LDL-cholesterol level of diabetic rats was investigated. For this purpose, male Wistar rats (n = 32) were randomly divided into 4 control, AL-treated control, diabetic, and AL-treated diabetic groups. The treatment groups received oral administration of plant-mixed pelleted food (6.25%) for 6 weeks. Serum glucose, triglyceride, total cholesterol, LDL- and HDL- cholesterol levels were determined before the study, and at 3rd and 6th weeks after the study. Serum glucose level in diabetic group increased 6 weeks after the experiment as compared to data one week before the study (p<0.001) and AL treatment of diabetic rats did have a significant hypoglycemic effect (p<0.01). In addition, triglyceride level in diabetic group increased 6 weeks after the experiment in comparison with related data one week before the study (P<0.05) and there was no significant change in this parameter in AL-treated diabetic rats.. Furthermore, a similar significant reduction was obtained for treated-diabetic group as compared to diabetic group regarding serum cholesterol level (p<0.05). On the other hand, HDL- and LDL- cholesterol levels were significantly higher (p<0.05) and lower (p<0.01) in AL-treated diabetic group as compared to untreated diabetic group respectively. Therefore, oral chronic administration of AL has a significant moderate hypoglycemic effect and leads to appropriate changes in total cholesterol, HDL- and LDL-cholesterol levels.

  • Ghotbeddin Z., Moazedi A.A., Parham Gh Page 543

    Zinc is an essential dietary element for many biological processes that modulates neurotransmission in brain regions. Zinc is also necessary for many homeostatic processes in the brain, some of which indicate neurotransmitter function. Zinc is essential for normal central nervous system development and function. Imbalances of this metal, either excess or deficiency, can result in neuronal apoptosis. Some researches indicate that zinc deficiency in animals cause to malformations and abnormal motility and motor coordination. But other researches has been shown, that the level of zinc in Parkinson disease unchanged or increased. In this study, we examined the effect of the different doses of Zinc Supplementation on motor activity in young male rats, with rotarod. To evaluate the peripheral effect, oral administration of zinc chloride in five different doses (20, 30, 50, 70,100mg/kg/day) for two weeks were used by gavage methods. The criteria which have been used for the movement test were motor resistance and coordination. This experiment showed that among of the different doses of zinc chloride, just 30 and 50mg/kg/day doses had positive effect on motor coordination (P<0.05). Motor coordination in groups which received zncl2 (100 mg/kg/day) were decreased (P<0.05).