فهرست مطالب

تحقیق در علوم دندانپزشکی - سال ششم شماره 3 (پیاپی 21، پاییز 1388)
  • سال ششم شماره 3 (پیاپی 21، پاییز 1388)
  • تاریخ انتشار: 1388/07/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • فرزین سرکارات، بهنام بهلولی، هانیه چرمچی، پیمان مهرورزفر صفحه 9
    سابقه و هدف
    با توجه به اهمیت عمق و طول بی حسی در ارائه خدمات تهاجمی دندانپزشکی و وجود گزارشاتی مبنی بر تاثیر مثبت اضافه کردن مخدرها با لیدوکائین بر عمق و طول مدت بی حسی و نیز وجود کاستی ها در تحقیقات قبلی و به منظور تعیین تاثیر لیدوکائین اپی نفرینه با فنتانیل ولیدوکائین اپی نفرینه برعمق وطول بی حسی ناشی ازبلاک عصب آلوئولارتحتانی انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    تحقیق به روش کارآزمایی بالینی از نوع cross-over روی تعداد 19 نفر و 38 نمونه انجام گرفت. دندان مولر اول، کانین واینسیزور لترال به عنوان دندان مورد وکانین سمت مقابل به عنوان دندان شاهد، در فواصل متفاوت توسط پالپ تستر،جهت بررسی بی حسی پالپ، به مدت 60 دقیقه ارزیابی شدند. حداکثر خروجی پالپ تستر (80/ 80) به عنوان بی حسی کامل قلمداد شده و بر این اساس موفقیت بی حسی، شکست بی حسی، سرعت آغاز بی حسی و طول مدت بی حسی مورد قضاوت آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    تحقیق روی تعداد 19 بیمار و 38 نمونه انجام گرفت. میزان درد، زمان شروع بی حسی لب و پالپ کارآمدی تزریق بر حسب نوع دندان و نیز میزان بقای بی حسی در نمونه های مورد بررسی مشابه بوده و اختلاف آن ها به لحاظ آماری معنی دار نبود. (p<0.2)
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که اضافه کردن فنتانیل به محلول لیدوکایین اپی نفرینه تغییر معنا داری در افزایش موفقیت در دندان های مورد بررسی ایجاد نمی کند.
    کلیدواژگان: بی حسی، لیدوکایین، بلاک عصب آلوئولار تحتانی، فنتانیل
  • محمدحسین دشتی، پارسا آتش رزم، محمد مهدی ایمانی، شیوا میشاییل صفحه 18
    سابقه و هدف
    با انتخاب اتچمنت مناسب میتوان زمینه را برای کم کردن تحلیل ریج خلفی فک پایین و مشکلات جدی ناشی از آن کاهش داد. هدف از این مطالعه مقایسه ی تاثیر دونوع اتچمنت اوردنچر متکی بر دو ایمپلنت قدامی بر میزان استرس وارده به ناحیه ی خلفی فک پایین با روش آنالیز اجزاء محدود به صورت سه بعدی میباشد.
    مواد و روش ها
    با استفاده از نرم افزارAnsys مدل فک پایین از روی CT-Scan بیمار با دو ایمپلنت قدامی یک دفعه با اتچمنت نوع بار و دفعه ی دیگر با اتچمنت نوع بال شبیه سازی شد. پس از مدلسازی، نیروی دنچر فک مقابل در دو حالت: یکبار به صورت عمودی و متقارن در دو طرف فک(اکلوژن مرکزی) و بار دیگر به صورت مایل(حرکات طرفی)در یک سمت فک به عنوان سمت کارگر بر روی هر دو نوع اتچمنت اعمال شد.
    یافته ها
    دراوردنچر متکی بر ایمپلنت با اتچمنت بار، میزان استرس بیشتری بر ناحیه ی خلفی ریج بی دندانی(ناحیه دندان مولر اول) نسبت به اتچمنت بال در حالت اکلوژن مرکزی وارد شد. در حرکات طرفی در سمت کارگر نیز نتایج مشابه با حالت اکلوژن مرکزی حاصل شد و ناحیه ی دندان شش در سمت کارگر متحمل استرس کمتری در استفاده از اتچمنت بال شد.
    نتیجه گیری
    اگر تنها دلیل انتخاب نوع اتچمنت میزان استرس وارده به ناحیه خلفی فک باشد و سایر شرایط یکسان ومطلوب در نظر گرفته شود، اتچمنت بال به دلیل ایجاد استرس کمتر در اوردنچرهای متکی بر دو ایمپلنت قدامی دارای ارجحیت می باشد.
    کلیدواژگان: ایمپلنت، اوردنچر، اتچمنت بار و بال، آنالیز اجزاء محدود(FEA)، ریج خلفی
  • ساندرا مهرعلی زاده، امین یمنی، نازنین آل علی صفحه 27
    سابقه و هدف
    با توجه به ارائه روش های متعدد ارزیابی رادیوگرافیک پیش از جراحی ایمپلنت و نظر به اهمیت ارزیابی دقیق محل، پیش از جایگذاری ایمپلنت این تحقیق با هدف تعیین دقت توموگرام دیجیتال دستگاه Carnex Tome در برآورد عرض کرست استخوان، پیش از جایگذاری ایمپلنت انجام گردید.
    مواد و روش ها
    این تحقیق بصورت توصیی بروی 28 محل ایمپلنت انجام گردید. پس از قالبگیری و ساخت تمپلیت، محل ایمپلنت آینده توسط اندیکاتور مشخص گردید. اندازه عرض استخوان بر روی توموگرام دستگاه Carnex Tome در محل اندیکاتور در 2 میلیمتری زیر کرست بدست آمد. سپس در حین جراحی ایمپلنت، محل فوق الذکر توسط Bone gauge اندازه گیری شد. داده ها توسط آنالیز T-Test مورد قضاوت آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    فواصل عرض باکولینگوالی روش استاندارد (در جراحی) برابر22/0 44/3بر حسب میلیمتر و در توموگرافی برابر24/0 45/3 بر حسب میلیمتر بود. بنابر این میانگین تفاوت توموگرافی با روش استاندارد mm 19/0 می باشد،، تفاوت این دو روش به لحاظ آماری قابل ملاحظه نیست.(4/0p<)
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد توموگرامCarnex Tome دقیق به شمار می آیدو تفاوت قابل ملاحظه ای بین اندازه گیری های حاصله از توموگرافی و مشاهده ی مستقیم از طریق جراحی یافت نشد.
    کلیدواژگان: توموگرافی، ایمپلنت دندانی، استخوان فک
  • معصومه کندی بیدگلی*، مینا منتظری صفحه 33
    سابقه و هدف

    با توجه به افزایش کاربرد رزین کامپوزیتهای تقویت شده با فایبر (Fiber Reinforced Composite) در دندانپزشکی و تاثیر نوع فایبر بر تقویت این کامپوزیتها، این مطالعه با هدف تعیین اثر دو نوع فایبر به کار رفته در ساخت frame work بر مقاومت به شکست بریجهای FRC خلفی بالا انجام شد.
    مواد و روشها: این بررسی به صورت تجربی (Experimental) در شرایط In vitro بر روی 20 اینله بریج FRC با مدل کلینیکی جایگزینی پرهمولر دوم بالا در دو گروه)گروه اول: 10 اینله بریج تقویت شده با فایبر گلاس و گروه دوم: 10 اینله بریج تقویت شده با فایبر پلی اتیلن (انجام شد. دندانها پس از تراش با طرح انتخابی Proximal box وساخت PDL مصنوعی با ماده قالب گیری پلی اتر در آکریل خودپخت(PMMA) با فاصله 7 mm مانت شدند، پس از ساخت بریجها به صورت Direct نمونه ها ابتدا در دستگاهThermo cycling (c، dwell time 30s،interval 2s◦ cycles،5◦c/555000) قرار گرفتند و سپس توسط دستگاهUniversal Testing Machine (Zwick/ Roell/ Germany) با زاویه °90 و سرعت mm/min 1 تحت Load نهایی قرار گرفتند و منحنی اعمال نیرو تا شکست نمونه ها ثبت گردید. با توجه به آزمون آماری Kolmogrov اعداد به دست آمده در هر دو گروه از توزیع نرمال تبعیت میکردند مقایسه دو گروه با تست Independent Sample T Test انجام شد. یافته ها: میزان مقاومت به شکست برای بریجهای حاوی فایبر گلاس 206 ±541 نیوتن و برای بریجهای حاوی فایبر پلی اتیلن247 ± 469 نیوتن بود و اختلاف معنا داری بین دو گروه وجود نداشت (P=0/491). همچنین در بررسی نوع و محل شکست بیشترین درصد شکستگی در هر دو گروه از میانه پونتیک به سمت کانکتور دیستالی (اباتمنت مولر) و بصورت crackمشاهده شد. شکستگی در هر دو گروه، در پوشش سطحی کامپوزیت رخ داد و فریم ورک آن سالم ماند.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد کاربرد هر دو نوع فایبر پلی اتیلن و گلاس با ساختار مشابه (Braided) در ساخت بریجهای FRC به روش مستقیم در ناحیه خلفی فک بالا با هم قابل مقایسه بوده و از مقاومت کافی برخوردار اند. بنابراین ساختار فایبر مهمتر از نوع آن بر مقاومت به شکست بریجهای FRC موثر می باشد.

    کلیدواژگان: کامپوزیت تقویت شده با فایبر، اینله بریج FRC، مقاومت به شکست، نوع فایبر
  • احمد شیبانی نیا، مهندس ناصر ولایی، نادر ایوبیان، مریم محمدی جابر، ماندانا فروغمند، شهاب هاشم زاده صفحه 42
    سابقه و هدف
    با توجه به عوارض شناخته شده پریودنتال و اهمیت اتیولوژیک بیماری و وجود تناقص در مورد نقش استفاده از دستگاه های ثابت ارتدنسی با بروز بیماری پریو، این تحقیق انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    تحقیق با طراحی Historical Cohort بر روی تعداد 30 دختر تحت درمان ارتدنسی ثابت با حداقل 6 ماه گذشت درمانی آنها و 30 نفر دختر گروه شاهد آنها در همان مدرسه و کلاس انجام گرفت. افراد فوق فاقد تروما بوده و گروه شاهد سابقه درمان ارتدنسی نداشته و بعلاوه دو گروه به لحاظ سن و جنس مشابه بودند بیماری پریودنتال با شاخص های خونریزی از لثه، افزایش حجم لثه در سه grade0 و I و II و III و نیز وجود تحلیل لثه بوسیله متخصص پریو بررسی و ثبت گردید. میزان وجود خونریزی و نیز افزایش حجم لثه بیشتر ازII در دو گروه و تحلیل لثه با آزمون دقیق فیشر مورد قضاوت آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    سن گروه شاهد 5/1 + 1/15 و گروه مورد 4/2 + 7/14 سال بود که مشابه بودند میزان خونریزی از لثه در گروه شاهد 50 درصد در گروه مورد 7/76 درصد (3/0 >P) و تحلیل لثه در گروه شاهد به میزان 3/3 درصد و در گروه مورد وجود نداشت (9/0>P) و افزایش حجم لثه با grade 2 و بیشتر در گروه شاهد به میزان 3/13 درصد و در گروه مورد 4/46 درصد بود (005/0>P).
    نتیجه گیری
    بنظر می رسد افرادی که از دستگاه ثابت ارتدنسی استفاده می کنند. شانس بروز خونریزی از لثه و افزایش حجم لثه را دارند لذا اقدامات جهت پیشگیری و کاهش ضایعات مربوطه در افراد استفاده کننده از دستگاه ثابت ارتدنسی را توصیه می نماید.
    کلیدواژگان: دستگاه های ثابت ارتدنسی، بیماریهای پریو، خونریزی از لثه، تحلیل لثه، افزایش حجم لثه
  • سعید سادات منصوری، محمود قاسمی، محمدکاظم رشیدی صفحه 48
    سابقه و هدف
    از مشکلات شایع در قرار دادن ایمپلنت های دندانی ضخامت کم ریج بی دندان و نگرانی از نتایج درمانی آن است. لذا هدف از این مطالعه تعیین نتایج کوتاه مدت کلینیکی و رادیوگرافی جایگذاری ایمپلنت در ریج های باریک متعاقب استفاده از Expander drills در بیماران مراجعه کننده به یک مطب خصوصی در تهران در سال 1387 بود.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه توصیفی تعداد 15 ایمپلنت در 8 بیمار در ناحیه بی دندانی با قطر کمتر از 6 میلیمتر قرار داده شد. جهت افزایش ضخامت ریج از expander drill ساخت کارخانه BTI اسپانیا، با دور rpm50 بدون شستشو استفاده گردید. در صورت نیاز graft و membrane قرار داده شد. میزان تحلیل استخوان و لقی ایمپلنت به وسیله پریوتست پس از 4 ماه مورد ارزیابی قرار گرفت.
    یافته ها
    تحقیق روی تعداد 8 بیمار در سنین 14±7/49 با تعداد 15 ایمپلنت قرار گرفت. دوره ی التیام برای همه موارد سپری شد. علامتی از رادیولوسنسی اطراف Fixture، درد، ترشح چرک و عفونت دیده نشد. میزان تحلیل استخوان در ناحیه کرست (4/0±2/0) میلیمتر گزارش شد. متوسط PTV (9/0±5/2-) تعیین گردید.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که حداقل در کوتاه مدت نتایج درمان خوب و قابل قبول می باشد، بررسی نتایج طولانی مدت آن را توصیه می نماید.
    کلیدواژگان: جایگذاری ایمپلنت، ریج بی دندانی باریک، دریل های expander
  • فاطمه سرلتی، ماندانا ستاری، علی نبوی زاده رفسنجانی، علی قربانی گازار صفحه 54
    سابقه و هدف
    با توجه به روند رو به افزایش درمان به وسیله ایمپلنت ها و وجود التهاب در اطراف این ایمپلنت ها که یکی از مهمترین دلایل شکست درمان ایمپلنت ها می باشد و وجود یک گزارش مبنی بر نقش احتمالیOPG در کاهش التهاب اطراف ایمپلنت این تحقیق به منظور تعیین رابطه میزان OPG با التهاب اطراف ایمپلنت و گروه شاهد آن انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    این تحقیق به روش مورد شاهدی انجام گرفت.گروه مورد اول 28 نفر که افراد دارای ایمپلنت مبتلا به peri-implant mucositis و گروه مورد دوم 26 نفر دارای ایمپلنت مبتلا به peri-implantitis وگروه شاهد آن ها 26 نفر دارای ایمپلنت با وضعیت مخاط سالم بودند.افراد سه گروه به لحاظ سن و جنس و وضعیت اقتصادی اجتماعی match بودند.نمونه گیری از مایع شیار اطراف ایمپلنت(PICF) به وسیله perio paper strip انجام شد. و غلظت OPG موجود در PICF به روش ELISA تعیین گشت. و با آزمون ANOVA بررسی شد که آیا میزان OPG در سه گروه مشابه هست یا نه.
    یافته ها
    افراد سه گروه به لحاظ سن و جنس و وضعیت اقتصادی اجتماعی مشابه بودند و غلظت کلی OPG در افراد سالم(1.72±19.33)و در گروه مبتلا به peri-implant mucositis (1.31 ± 19.14)و در گروه مبتلا به peri-implantitis (1.14± 19.13) بود که اختلاف آماری نداشتند(P<0.8).
    نتیجه گیری
    به نظر نمی رسد که غلظت osteoprotegerin مایع شیار اطراف ایمپلنت با عدم سلامت مخاط اطراف ایمپلنت داشته باشد. با توجه به موارد شکست ایمپلنت و فراوانی عدم سلامت مخاط اطراف ایمپلنت بررسی عامل یا سایر عوامل با بروز آن را توصیه می نماید.
    کلیدواژگان: OPG، PICF، تخریب استخوان، ELISA
  • فرناز مهدی سیر، اندیشه بحری ایرایی، ساندرا مهرعلی زاده، سعید نعمتی انارکی صفحه 61
    سابقه و هدف
    دستیابی به روش های غیر تهاجمی جهت تشخیص مناسب پوسیدگی ثانویه مجاور ترمیم های آمالگام و کامپوزیت از اهمیت بالایی برخوردار است.بنابراین هدف از این تحقیق بررسی قدرت رادیوگرافی بایت وینگ در تشخیص پوسیدگی ثانویه در ترمیم های آمالگام و کامپوزیت Class II در دندان های خلفی می باشد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه به روش تشخیصی و بر روی 60 دندانExtract شده ی انسانی کاملا سالم انجام شد و تعداد 120حفره یClass II با ابعاد استاندارد در مزیال ودیستال دندان ها تهیه وپوسیدگی های مصنوعی توسط فرز روند 1 به عمق 1 میلی متر در دیواره ی جینجیوال واگزیال تعبیه شد سپس توسط موم قرمز پر و با آمالگام وکامپوزیت ترمیم شد سپس در شرایط استاندارد از آنها رادیوگرافی بایت وینگ به عمل آمد و پس از ظهور فیلم ها، توسط 2 متخصص ترمیمی و 1 متخصص رادیولوژی مورد مشاهده قرار گرفت و در نهایت با در نظر گرفتن نظرات هر سه، حضور یا عدم حضور پوسیدگی تشخیص و با پوسیدگی واقعی مقایسه و ارزش پیش بینی مثبت و منفی محاسبه گردید.
    یافته ها
    تحقیق روی 123 نمونه و 60 دندان انجام گرفت. ارزش پیش بینی مثبت برای ترمیم آمالگام کلاس II به ترتیب 67 و 76 درصد برای ترمیم های کامپوزیت کلاس II به ترتیب 72 و 73 درصد بود.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که قدرت رادیوگرافی بایت دینگ convential در تشخیص پوسیدگی ثانویه نسبت به استاندارد طلایی قابل قبول نباشد.
    کلیدواژگان: رادیوگرافی بایت وینگ Convential، تشخیص پوسیدگی ثانویه، ترمیم های آمالگام وکامپوزیت
  • غلامحسین رمضانی، ابراهیم مجیدی قره تپه، مهندس ناصر ولایی، آتنا شیوا صفحه 68
    سابقه و هدف
    با توجه به شیوع بالای پوسیدگی دندان و عوارض شناخته شده آن و ضرورت بررسی اتیولوژیک بیماری و به منظور تعیین رابطه فلوئوراید آب آشامیدنی با میزان DMFT، این تحقیق در مناطق روستائی شهرستان بهشهر در سال 1385 انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    تحقیق با روش historicul chohort به تعداد 165 نفر گروه مورد در مناطق با فلوئوراید کمتر از 4/0 ppm و تعداد 164 نفر گروه شاهد با فلوئوراید مناسب بین ppm 2/1-6/0 که از نظر ارتفاع سکونت. سن، جنس، سمت در شغل نان آور، مدت اقامت و سطح سواد و بعد خانوار مشابه بودند انجام گرفت و نمونه گیری به روش مبتنی بر هدف بود. وضعیت DMFT آنها مطابق استاندارد تعیین و نقش فلوئوراید آب آشامیدنی پایین با بروز بیشتر از 5 دندان با آماره کی دو مورد قضاوت قرار گرفت.
    یافته ها
    میزان DMFT در مناطق مورد برابر 9/7±7/11 و شاهد 6/6±4/8 بود(0005/0P<)مردم مناطق مورد 83 درصد DMFT بالاتر از 5 داشته و شاهد 65% (0005/0P<) R.R فلوئوراید آب کم با بروز DMFT بالاتر از 5 افراد مورد 3/1 برابر بیشتر از شاهد بوده است (3/1 R.R=) و خطر منتسب به پوسیدگی بالا برای مردم با فلوئوراید کم آب آشامیدنی 18درصد بوده است.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد میزان فلوئوراید کم آب آشامیدنی شانس بروز DMFT بالا را افزایش می دهد انجام تحقیق تجربی به منظور تعیین تاثیر افزودن فلوئوراید در پیشگیری از DMFT توصیه می شود.
    کلیدواژگان: DMFT، فلوئوراید آب، بهشهر، اسپکتوفتومتری
  • غلامحسین رمضانی، سلاله شهمیرزادی، مهندس ناصر ولایی، سارنگ سعادت صفحه 72
    سابقه و هدف
    یکی از نگرانی های جامعه دندانپزشکی میزان فلوراید آب آشامیدنی است. افزایش آن موجب بروز فلوئوروزیس وعوارضی همچون کاهش بهره هوشی می شود. همچنین کمبود آن موجب افزایش پوسیدگی و به دنبال آن افزایشDMFT می گردد. با توجه به عدم گزارش از میزان واقعی آن در سازی و به منظور تعیین میزان فلوراید آب آشامیدنی شهرستان ساری به روش پتانسیومتری با تفکیک مخازن و با توجه به ظرفیت آنها و میزان فلوراید مطلوب در دمای مشخص در شهرستان ساری و در سال 1388 انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    مطالعه به صورت توصیفی انجام گرفت.لیست به هنگام کلیه مخازن آب شهرستان ساری از سازمان آبفا اخذ گردید.تعداد34 نمونه تهیه شد ضمنا دما نیز در زمان اخذ هر نمونه اندازه گیری شد. سپس میزان فلوراید نمونه ها به روش پتانسیومتری در آزمایشگاه دانشکده دندانپزشکی آزاد تهران تعیین گردید.این روش اختصاصی ترین روش تعیین میزان فلوراید آب می باشد.میزان فلوراید بدست آمده از هر مخزن در ظرفیت مخزن ضرب و میانگین کل با انحراف معیار مشخص شد؛همچنین با استفاده از فرمول (=- 0.038 + 0.0062 E و F=0.34/E) میزان فلوراید مطلوب در آن دمای خاص مشخص گردید. سپس بر اساس آخرین طبقه بندی سازمان بهداشت جهانی WHO نمونه ها در سه گروه کمبود، مطلوب و مازاد طبقه بندی شدند.
    یافته ها
    کل ظرفیت مخازن تامین کننده آب آشامیدنی شهرستان ساری در بهار 1388 شصت هزارو پانصد متر متر مکعب بود.حداقل میزان فلوراید در منبع کوی برق برابر179/0 ppm بودو حداکثر میزان فلوراید مر بوط به منبع کیاسر 2 و برابر 318/0 ppm بود.برآورد میزان فلوراید کل آب شهرستان ساری 031/0±25/0 ppm و با احتمال 95% میزان واقعی فلوراید آب مصرفی مردم شهرستان ساری از حداقل 24/0 ppm تا حداکثر 26/0 ppm برآورد می گردد. در زمان مطالعه همه مخازن با کمبود فلوراید مواجه بودند.
    نتیجه گیری
    این بررسی نشان داد که 91 % از ظرفیت مخازن دارای کمبود بسیار شدید فلوراید و 9% از ظرفیت مخازن دارای کمبود شدید بودند؛ و در کل 100% ظرفیت مخازن دارای کمبود بودند.
    کلیدواژگان: فلوراید آب، پتانسیومتری، فصل، ساری
|
  • F. Sarkarat, B. Bohlouli, H. Charmchi, P. Mehrvarzfar Page 9
    Background And Aim
    The quality pertaining to the depth and duration of local anesthesia in the primary issue of concern in invasive dental procedure. Profound pulpal anesthesia is necessity for successful dental procedures and failure occurs most often with the interior alveolar nerve block. Positive effects of periods combined with lidocaine has been documented in dentistry, however, no objective study has so far evaluated the effect of lidocaine with and without the effect of fentanyle. Therefore the aim of this study was to evaluate the anesthetic efficacy of using fentanyle with lidocaine in depth and duration of pulpal anesthesia in human inferior alveolar nerve block with pulp tester.
    Materials And Methods
    This cross over double blind randomized controlled Trial consisted of 19 subjects rating from 19-29 years of age. Each subject was injected with following anesthetics in two separate sections. A: 1.8 ml lidocaine 2% with 1: 80000 epinephrine+40 μg fentanyl (0.8 ml) B: 1.8 ml lidocaine 2% with 1:80000 epinephrine +0.9% saline(0.8 ml) An electric pulp tester was used to test the anesthetic depth of the first molar, canine and lateral incisor in 3 minutes with 60 minutes, interval. If a degree of 80 was consecutively detected 2 times within 15 minutes and maintained for 60 minutes, the anesthesia was regarded successful.
    Conclusion
    combining fentanyl with lidocaine 2% (1:80000 epi) has no significant effect in obtaining profound pulpal anesthesia.
    Results
    There was no significant difference between the two groups in terms of level of pain, onset on anesthesia in the pulp and lower lip, adequacy of anesthesia in a specific tooth and duration of anesthesia (P<0.2).
  • M. Dashti, P. Atashrazm, M.M. Imani, S. Mishaeel Page 18
    Background And Aim
    The biomechanics of implant-retained overdenture can lead to different resorption patterns in the posterior regions of each arch. Two of the most commonly used attachment systems for these type of prostheses are Bar/clip and Ball with different biomechanical properties. The aim of the present study was to compare two types of implant-retained overdenture attachments on the stresses introduced to the mandibular posterior residual ridge by means of 3D Finite Element Method.
    Materials And Methods
    This experimental study performed with Ansys software. The basic model was generated from data provided by a CT-scan of edentulous patient. Two root form implants were placed in inter foramen region of the mandible. Models were used in order to simulate two situations: In group A, model represented an edentulous mandible supporting an over denture retained by two-splinted implants connected with Bar/clip system while in group B, model simulated an edentulous mandible supporting an overdenture retained by two solitary implants with Ball attachments. The occlusal load of maxillary complete denture was introduced in two directions for each group: vertical load as in centric occlusion, and oblique load as in working lateral excursion.
    Results
    The amount of stress introduced by over denture using Bar attachment was higher in centric occlusion and working lateral excursion.
    Conclusion
    If the only determining factor for choosing the attachment system was the amount of stress introduced to the mandibular posterior ridge, then the Ball system would be the attachment of choice.
  • S. Mehralizadeh, A. Yamani, N. Alali Page 27
    Background And Aim
    proper radiographic evaluation of maxillary and mandibular ridge is needed for assessment of implant site measurements and presurgical treatment planning of implants. The purpose of this study was to access the accuracy of Carnex Tome ® digital in measurements of jaw bore width prior to implant placement.
    Materials And Methods
    This descriptive study was carried out on 28 implant sites. the impressions were made and future implant sites were marked. The bone width measurements 2mm below the alveolar crest was first obtained on the tomogram of the Carnex Tome and then clinically with a bone gauge during the surgery. Data were statistically analyzed by T - test.
    Results
    Means bone width was found to be 3.44 0.22 mm in standard surgical method (surgery) and 3.45 0.34 mm in tomography. The mean difference between the two methods was found to be 0.19 mm, which was not statistically significant (p<0.4).
    Conclusion
    The tomogram of Carnex Tome Digital is accurate and there is no significant difference between tomography and clinical measurement during surgery.
  • M. Bidgoli, M. Montazeri Page 33
    Background And Aim

    Over there past few years, the use of fiber reinforced composites has increased in dentistry. The type of fiber used for reinforcement plays an important role in the structural strength of composites. This in vitro study compares the fracture resistance of posterior reinforced composite inlay bridges with two different fiber types.

    Materials and Methods

    This experimental, in vitro study was performed on 20 FRC bridges which replaced maxillary second premolars. The abutment teeth were prepared with proximal box design and the samples were divided in to two groups of 10 (n=10). For the first group polyethylene fiber reinforced composites (Fiber span/ NSI/ Australia) were used directly. In second group pre impregnated glass fiber (INTERLIG/ Angelus/ Brazil) were applied the same. After thermo cycling process (5000 cycles, 5°c / 55°c, dwell time 30s, interval 2s) fracture testing was performed in a universal testing machine (Zwick/ Roell/ Germany, 1 mm/ min) applying direct vertical force to the center of the pontic. The One Sample Kolmogorov Smirnov Test showed a normal distribution. Data analysis was done using independent sample T-test.

    Results

    The mean fracture strength and the standard deviation of the FRC Inlay Bridge was 469± 247 N for polyethylene fiber group and 541± 206 N for glass fiber group. The result of Independent Sample Test was not statistically significant (P= 0.491). The most failure mode observed, was crack and fracture on the surface of FPDs in distal part of the pontics. Frameworks remained with no damage in all samples. There was no stateside difference between two groups of FPDs.

    Conclusion

    Direct application of each fiber reinforced composite (glass or polyethylene fiber) with the same architecture (Braided) of fibers is comparable in posterior region of maxilla so the structural design of the fiber is more important than the fiber type itself, in fracture resistance of FPDs.

  • A. Sheybaninia, N. Valaei, N. Ayubian, M. Mohammadi Jaber, M. Foroughmand Page 42
    Background And Aim
    Considering the importance of the etiology of the periodontal problems especially in relation with fixed appliances, this investigation was undertaken to evaluate any possible relationship of fixed appliances and periodontal problems.
    Materials and Methods
    This research was carried out by Historical Cohort design. In this investigation 30 girls under fixed appliance orthodontic Treatment, who had at least six months of appliance wear, and 30 girls of the same age group in the same school as Control group were examined. The girls in the two groups had no history of trauma and the control group had no previous orthodontic treatment the periodontal condition of both groups was examined and recorded by a Periodontologist. In terms of bleeding index, periodontal enlargement which was classified into grades I, II, III and gingival recession. In the grades of0، I, II, III and gingival recession.، Gingival bleeding, enlargement and recession was evaluated statistically by Exact fisher test.
    Results
    The age was matched between two groups (15. 1+1. 5 &14. 7+2. 4 years). Gingival Bleeding was 50% and 76/7% in the Control and Case group respectively (p>0/3). Gingival Recession was 3/3% and 0% in the control and case group respectively. (p>0/9). Gingival enlargement with grade 2 and more was 13/3% and 46/4% in Control and Case group respectively (p>0/005).
    Conclusion
    It seems that use of fixed appliances for orthodontic Treatment increases the incidence and possibility of gingival bleeding and enlargement. Proper preventive steps should be tolcan to avoid such complications
  • S. S. Mansouri, M. Ghasemi, M. K. Rashidi Page 48
    Background And Aim
    One of the most prevalent problems in dental implant placement is the existence of narrow edentulous ridge. Therefore, the aim of this study was to evaluate the short term clinical and radiographic parameters after implantation in narrow ridges using the expander drills in referred patients to a private office in Tehran in 1387.
    Materials And Methods
    In this descriptive study, 15 implants were placed in the edentulous ridge of 8 patients. (Bone width < 6mm). To increase the width of the ridge, the expansion drill (BTI Spain Company) with 50 rpm and irrigation was used. When needed a graft and membrane were placed. The amount of bone loss and mobility of implants were evaluated with periotest after 4 months.
    Results
    A total of 15 implants were placed in 8 patients (mean age: 49.7±14). Following the healing period was passed for all cases, no radiolucencie were found around the fixtures and no pain or infection was reported. The amount of bone resorption at the crest area was reported to be 0.2±0.4 mm. The mean of PTV was -2.5±0.9.
    Conclusion
    Using the expander drill is an appropriate method for increasing the Buccolingual width of the ridge and it is recommended for atrophic ridges.
  • F. Sarlati, M. Sattari, A. Nabavizadeh, A. Ghorbani Gazar Page 54
    Background And Aim
    Osteoprotegrin (OPG), a member of the TNF receptor family, is a soluble molecule which inhibits bone resorption by binding to its ligand RANKL. The aim of this investigation was to determine the level of OPG in peri-implant crevicular fluid (PICF) and the possible relationship between its presences with the peri-implant tissues status.
    Materials and Methods
    Design of this article was case-control. 13 implants with symptoms of peri-implantitis, 14 implants with symptoms of peri-implant mucositis & 13 healthy implants were analyzed. Filter paper strips were used to collect PICF for 30 seconds in the base of the pocket from each implant, therefore 80 samples were collected. PICF level of SRANKL was determined by ELISA. Spearman’s correlation was used to relate biochemical data & clinical parameters.
    Results
    Mean OPG concentration in healthy implants was (19.33±1.73), in peri-implant mucositis group was (19.14±1.31) & in peri-implantitis group was (19.13±1.14). However, there was not a significant difference in OPG concentration between groups (P=0.85).OPG concentration showed no significant difference when the healthy implants were compared to the diseased ones (peri-implant mucositis & peri-implantitis) (P=0.57). There was no correlation between OPG concentration & clinical parameters (PPD, GI, PI) when the samples were compared as a whole. However, comparing the groups separately, there was a correlation between PI & OPG concentration within the samples of peri-implantitis group.(P=0.026)
    Conclusion
    As we hypothesized OPG concentration in healthy implants is higher in comparison to the diseased ones. As the disease progresses OPG level decreases. Thus, it is reasonable to consider OPG concentration in PICF as a strong marker of the condition of peri-implant tissues.
  • F. Mahdisiar, A. Bahri Iraei, S. Mehralizadeh, S. Nemati Page 61
    Background And Aim
    Achieving the ways to have a proper diagnosis in detection of secondary caries is very important. Therefore the aim of this study was to evaluate the accuracy of bite wing radiography in diagnosis of secondary caries in posterior teeth in CL. II Amalgam & Composite restorations. (In vitro)
    Materials and Methods
    This experimental study was performed on 60 sound extracted human teeth and 120 Standard Cl II cavities were created in mesial & distal surfaces of teeth and the teeth were randomly divided Into six group. in four of the groups(n=40),a 1.0 mm cavity was prepared in the gingival and axial riml of the restoration. No lesions were created in 2 group, The control group. The teeth were restorated with Amalgam and Composite. The radiography was made with conventional bite wing technique. Three expert observers evaluated the bitewing radiographs for the presence or absence of secondary caries. Finally, all of the data was recorded on a special table.
    Results
    Statistical analyzes showed: for Cl II Amalgam a sensitivity was(55%),Specificity was (100%), positive Predictive value was (100%),Negative Predictive Value was (67%) and accuracy was(76%) and In Cl II Composite restoration was reported as (71%), (75%), (74/5%), (72%), (73%).
    Conclusion
    this study showed an acceptable sensitivity (72%)of diagnosis of secondary caries in Cl II Amalgam & composite in comparison restorations applying bitewing technique.
  • Gh. Ramezani, E. Majidi, N. Valaei, A. Shiva Page 68
    Background And Aim
    Regarding the high rate of dental caries and its known consequences and the necessary to have disease etiologic studies and in order to determine any relation between fluoride amounts of drinkable water, we performed the research for DMFT amount in rural of Behshahr city in 2006.
    Materials And Methods
    We performed our research by historical cohort on 165 persons in case group in different areas with lower amount of fluoride than 0.4 ppm, and 164 persons in control group in different areas with natural fluoride between 0.6-1.2 ppm that, the persons of both groups were similar to the point of the height, age, gender, position of father, residing period in place, literacy level and wideness of family and our sampling method based up on the goal. Their DMFT condition was assessed according to determined standard and the role of low fluoride in drinking water with exposing more than 5 teeth and chi-square statistic.
    Results
    The amount of DMFT in case zones was equal to 11/7 +-7/9 and 8/4+-6/6 in control group (P<0/0005). The people of case zones had 83% of DMFT above 5 and those in control group 65% (p<0/0005). R.R of low fluoride in water has been 1.3 times more than control, with exposing DMFT of over 5 in case people. The risk relating to the high dental caries for subjects with low fluoride of drinking water has been 18% as well (R.R=1/3).
    Conclusion
    It seems that the low amount of fluoride of drinkable water may increase the chance of DMFT we may recommend any experimental researches in order to determine any effects of adding fluoride to water in order to prevent from DMFT.
  • Gh. Ramezani, S. Shahmirzadi, N. Valei, S. Saadat Page 72
    Background And Aim
    Regarding the high rate of caries prevalence and the lack of enough treatment supplies in the society as well as the significant role played by the proper amount of fluoride in water supplies in dental health. The goal of this study was to determine the amount of fluoride in Sari drinking water in spring of 2009.
    Materials And Methods
    This descriptive research was performed on water samples of all drinking water sources in the city of Sari. The sampling process was conduct at nearest home surrounding each source. All samples were delivered to Tehran dental school IA university quality control laboratories. The amount of each samples fluoride was determined as less than normal, normal, and more than normal using potentiometer method.
    Results
    This study was performed on 36 samples. The total volume of Sari water source was two hundred twenty six thousand and two hundred cubic meters and the total amount of fluoride in Sari drinking water was 0.35±0.15 ppm. The amount of fluoride in 100 % of the total drinking water was less than standardized level.
    Conclusion
    Unfortunately the amount of fluoride in Sari drinking water is significantly less than the standardized level.