فهرست مطالب

  • Volume:6 Issue: 4, 2013
  • تاریخ انتشار: 1391/12/25
  • تعداد عناوین: 10
|
  • مینا امیری فراهانی، رحیم پیغان، حسین معتمدی صفحه 213
    زمینه مطالعه
    خاصیت ضدباکتریایی گیاه سیر از زمان های گذشته شناخته شده است اما گزارشی در مورد خواص ضدباکتریایی سیر بر باکتری های ایجاد کننده بیماری های ماهی وجود ندارد.
    هدف
    هدف از این مطالعه استفاده سیر به عنوان ماده طبیعی برای پیشرفت وضعیت سلامت آبزیان می باشد.
    روش کار
    برای این منظور عصاره خام سیر، آبی، اتانولی و متانولی برای مطالعه سمیت در شرایط آزمایشگاهی روی باکتری آئروموناس سوبریا به وسیله دیسک دفیوژن و لوله آزمایش استفاده شد.
    نتایج
    با توجه به نتایج بدست آمده در غلظت mg/mL200 و400 عصاره اتانولی سیر، به ترتیب هاله عدم رشد mm7 و10 گزارش شد. هیچ هاله عدم رشدی برای تمام غلظت های متانولی عصاره سیر یافت نشد. در عصاره آبی سیر هاله عدم رشد برای غلظت mg/mL200،100 و 400 به ترتیب mm8، 10و 14 گزارش شد. برای عصاره خام سیر در غلظت 50% و 100% هاله عدم رشد mm8 و 27 بود. MIC آئروموناس سوبریا برای عصاره اتانولی، عصاره آبی به ترتیب mg/mL200 و400 و برای عصاره خام سیر 10% برآورد شد. MBCبرای این عصاره به ترتیب mg/mL300 و100 و برای عصاره خام سیر 25% تخمین زده شد.
    نتیجه گیری نهایی: اطلاعات ما نشان داد که عصاره خام و آبی سیر دارای بیشترین اثر ضد باکتریایی می باشد. عصاره اتانولی دارای کمترین اثر آنتی باکتریال وعصاره متانولی فاقد اثر آنتی باکتریال می باشد. بنابراین عصاره سیر می تواند رشد آئروموناس سوبریا را که یک پاتوژن مهم ماهی است مهار کرده و ارزش درمانی داشته باشد.
    کلیدواژگان: عصاره سیر، آئروموناس سوبریا، باکتری، ماهی کپور
  • احمد نازک تبار، امید مددگار، هادی کیوانفر، تقی زهرایی صالحی، اکبر مهدی زاده دستجردی، فرهاد موسی خانی، روح الله کامیابی صفحه 219
    زمینه مطالعه
    روتاویروس های گروه A گاوی، یکی از مهمترین عوامل مسبب گاستروانتریت و اسهال در گوساله های تازه متولد شده هستند.
    هدف
    در این مطالعه تیپ های اصلی این ویروس ها با روش های مولکولی تعیین تیپ شدند.
    روش کار
    در طی دو سال 125 نمونه مدفوع از گوساله های زیر دو ماه مبتلا به اسهال از 26 گاوداری صنعتی استان های تهران،البرز و قزوین که از بزرگترین مراکز پرورش گاو در ایران هستند، جمع آوری شدند. با استفاده از روش ELISA حضور روتاویروسهای گروه A در 2/39(%49 از 125) کل نمونه ها مورد تایید قرار گرفت.به منظور تعیین ژنوتیپ های G و P 35 نمونه مثبت در آزمون ELISA با استفاده از seminested multiplex RT-PCR مورد بررسی قرار گرفتند.
    نتایج
    از میان ژنوتیپ های G حضور ژنوتیپ های 10G(1/57)% و 6G(9/22)% مورد تایید قرار گرفت. عفونت همزمان با دو ژنوتیپ 10G و 6G در 7/5(%2 از 35) نمونه ها دیده شد.همچنین در مورد ژنوتیپ های P،]11P[شایع ترین ژنوتیپ شناخته شد (4/71)% و بعد از آن ژنوتیپ]5P[(3/14)% قرار داشت. در این مطالعه ژنوتیپ های 8G و]1P [دیده نشد. ترکیب ژنوتیپ های موجود در این مطالعه شامل -like strains223] (B11P[10G)،] (UK-like strains)5P[6G و -like strains)4] (KN11P[6G بود که درصد وقوع هرکدام به ترتیب 4/51، 3/14و 6/8 بود. در 85/2% نمونه ها ترکیب ژنتیکی]11P[10/G6G دیده شد.
    نتیجه گیری نهایی: بنا بر اطلاعات موجود، در این مطالعه برای اولین بار ژنوتیپ های P روتاویروس های گروه A گاو در ایران انجام شده است. همچنین در این مطالعه برای اولین بار در ایران ترکیب کامل ژنوتیپی رایج ترین سویه های روتاویروس گروه A گاوی، گزارش می شود. نتیجه این تحقیق همچنین حاکی از آن است که در طی سالهای اخیر میزان وقوع ژنوتیپ های G در سه استان تهران، البرز و قزوین نسبت به مطالعات قبلی تغییر یافته است.
    کلیدواژگان: ایران، روتاویروس گاوی گروه A، تعیین هویت مولکولی، گاستروآنتریت گوساله ها
  • محمدصادق مددی، محمدحسن زاده، غلامرضا نیکبخت، محمدحسن بزرگمهری فرد، حمید شجاعی صفحه 227
    زمینه مطالعه
    مقایسه بیماریزایی بین سالمونلا انتریتیدیس و سویه باکتری موتانت یافته ژن hilA آن، در مرغ های تخم گذار.
    هدف
    بررسی اهمیت ژن hilA باکتری سالمونلا انتریتیدیس، بر میزان کلونیزاسیون در امعاء و احشای داخلی مرغ های تخم گذار و میزان دفع آن از طریق مدفوع و تخم مرغ های تولیدی.
    روش کار
    در دو گروه از مرغ های تخم گذار، تعداد 1010 cfu باکتری از دو سویه سالمونلا انتریتیدیس موتانت یافته در ژن hilA و باکتری سالمونلا اصلی یا استاندارد آن، بصورت داخل دهانی تلقیح و سپس میزان جایگزینی این دو سویه باکتری در ارگان های مختلف آنها با هم مقایسه شدند.
    نتایج
    میزان کلونیزاسیون باکتری در بافت های کبد، طحال، سکوم، روده کوچک، واژن و کلواک آن گروه از پرنده هایی که با سویه سالمونلا موتانت یافته آلوده شدند کمتر از پرندگانی بود که با سوش اصلی آن باکتری تلقیح شده بودند. میزان سالمونلای جدا شده از سواب های کلواکی مرغ های گروه hilA کمتر از مرغ هایی بود که با باکتری سالمونلای استاندارد آلوده شده بودند. اما تفاوت قابل ملاحظه ای در میزان جداسازی باکتری از نواحی رحمی (مگنوم و ایستموس) دوگروه از مرغ های مورد مطالعه مشاهده نشد. ضمن اینکه با استفاده از آزمایش PCR، ژن hilA سالمونلا، فقط در بافت های آلوده پرنده هایی که سالمونلا استاندارد را دریافت کرده بودند، مورد شناسایی قرار گرفت و ژن hilA در بافت های گروه دیگر از مرغان مشاهده نگردید.
    نتیجه گیری نهایی: این مطالعه نشان داد که ژن hilA باکتری سالمونلا انتریتیدیس در جایگزینی باکتری در ارگان های داخلی مرغ های تخم گذار نقش بارزی دارد ولی این تاثیر انحصاری نبوده و احتمالا مکانیسم ها و ژن های دیگری هم در تهاجم این باکتری نقش ایفا می کنند.
    کلیدواژگان: سالمونلا انتریتیدیس، مرغ های تخم گذار، ژن hilA
  • مارال رحمانی، سید مصطفی پیغمبری صفحه 235
    زمینه مطالعه
    طیور و محصولات طیور یکی از مهمترین منابع عفونت سالمونلا برای انسان میباشند. افزایش وقوع مقاومت های آنتی بیوتیکی دربین جدایه های سالمونلا به عنوان یک خطر جدی برای بهداشت عمومی مطرح شده است. جستجوی تولید کننده های بتالاکتامازهای مقاوم در بین گونه های سالمونلا در سال های اخیر افزایش یافته است.
    هدف
    هدف از این مطالعه، جستجوی الگوهای مقاومت جدایه های سالمونلا و ردیابی حضور ژن های مقاوم به بتالاکتامازهای وسیع الطیف (ESBLs) در فارم ها و کشتارگاه های طیور در نقاط مختلف ایران بود.
    روش کار
    تعداد 314 جدایه سالمونلا شامل 272 جدایه طیوری و 42 جدایه انسانی در طی سال های 2005-2011 جمع آوری و برای تعیین الگوهای مقاومت آنتی بیوتیکی و حضور ژن های بتالاکتامازهای وسیع الطیف مورد مطالعه قرار گرفتند. تعیین حساسیت ضد میکروبی جدایه ها بر اساس روش استاندارد دیسک دیفوژیون نسبت به 16 عامل ضد میکروبی انجام پذیرفت. برای ردیابی ژن های ESBLs روش PCR با استفاده از پرایمرهای ویژه جستجوکننده گروه CTX-M و CMY برای 30 جدایه از 61 جدایه مقاوم در آزمایش های فنوتیپی به کار گرفته شد.
    نتایج
    بر اساس نتایج حاصله، بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی در بین جدایه های طیوری به سفوروکسیم و در بین جدایه های انسانی به سفیکسیم مشاهده گردید. همچنین مقاومت چندگانه به آنتی بیوتیکها حداکثر به 7 دارو بود. آزمایش PCR انجام شده برای تمامی جدایه ها از لحاظ حضور ژن CTX-M و CMY منفی بود.
    نتیجه گیری نهایی: نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد پدیده مقاومت چندگانه دارویی در بین جدایه های سالمونلای طیور به علت احتمال انتقال از طریق زنجیره غذایی از اهمیت ویژه ای برای سلامت عمومی برخوردار می باشند.
    کلیدواژگان: مقاومت آنتی بیوتیکی، ایران.، ESBS، سالمونلا
  • لهراسب شاهقلیان، مسعود تشفام، پیمان اسدیان، حسین حسن پور، غلامرضا نیکبخت صفحه 241
    زمینه مطالعه
    شناخت مکانیسم های کنترل اندوتلین در ریه جوجه های گوشتی و تخمگذار پیچیده بوده و دانش اندکی در مورد آن وجود دارد.
    هدف
    هدف از این تحقیق بررسی تغییرات سرمی اندوتلین، بیان ژن اندوتلین و بیان گیرنده اندوتلین نوع آ(ETA) در ریه جوجه های گوشتی و تخمگذار در طول دوره پرورش (6 هفته) می باشد.
    روش کار
    در پژوهش حاضر میزان mRNA اندوتلین–1 و بیان mRNA گیرنده اندوتلین–آدر ریه جوجه های گوشتی و تخمگذار در طول مدت پرورش(6 هفته – با فواصل هفت روزه) تعیین شد.همچنین غلظت سرمی اندوتلین در این جوجه ها در این دوره زمانی اندازه گیری شد.
    نتایج
    نتایج حاصله نشان داد که بیان اندوتلین در سه هفته اول زندگی در جوجه های گوشتی و تخمگذار یکسان بودالبته الگوی کلی تغییرات بیان اندوتلین به صورت افزایشی بود. از هفته چهارم افزایش معنی داری در بیان اندوتلین–1 مشاهده شد که این روند افزایشی تا پایان دوره پرورش جوجه ها حفظ شد.بیان ژن گیرنده اندوتلین– A در ریه جوجه های گوشتی در سه هفته آخر دوره پرورش به صورت معنی داری از جوجه های تخمگذار بیشتر بود.الگوی تغییرات اندوتلین سرم در دوره پرورش افزایشی بود اما در تمام طول دوره غلظت سرمی آن در جوجه های گوشتی بالاتر بود.
    نتیجه گیری نهایی: بالاتر بودن غلظت سرمی اندوتلین و بالاتر بودن بیان ژن اندوتلیت–1 و گیرنده اندوتلین A می تواند توضیح هنده حساسیت بالای جوجه های گوشتی به فعالیت وازوکانستراکسیون اندوتلین و حساس تر بودن این جوجه ها به افزایش فشارخون ریوی باشد.
    کلیدواژگان: هیپرتانسیون ریوی، آندوتلین، گیرنده اندوتلین، بیان ژن
  • مجتبی علیشاهی، عبدالحسین جانگران نژاد صفحه 249
    زمینه مطالعه
    بره موم، محصول جنبی زنبور عسل، برای قرن ها بصورت تجربی و به عنوان محرک ایمنی مورد توجه بوده است.
    هدف
    در این تحقیق اثرات تجویز بره موم بر فاکتورهای رشد، پاسخ ایمنی ذاتی و پارامترهای خونی ماهی برزم مورد ارزیابی قرار گرفت.
    روش کار
    360 قطعه ماهی ها با خوراک حاوی 0، 0/1، 5/0 و 1% عصاره الکلی بره موم (PEE) در خوراک به مدت 60 روز تغذیه گردیدند. در انتهای تحقیق فاکتورهای ایمنی (میزان فعالیت لایزوزیم سرم، قدرت باکتری کشی سرم،فعالیت کمپلمان، پروتئین تام و میزان ایمونوگلوبولین سرم) و پارامتر های خونی (شامل تعداد گلبولهای قرمز، تعداد گلبولهای سفید، هموگلوبین، هماتوکریت و اندیس های گلبولی (MCV، MCH،MCHC) بین تیمارها مقایسه گردید. بعلاوه فاکتورهای رشد نیز بین تیمارها مقایسه گردید. سپس ماهی ها با باکتری آئروموناس هیدروفیلا بصورت تزریق داخل صفاقی چالش داده شده و تلفات در مدت 10 روز ثبت شد.
    نتایج
    افزایش معنی دار فعالیت لایزوزیم سرم و قدرت باکتی کشی سرم، میزان پروتئین تام و تعداد گلبولهای سفید خونی در تیمارهای 5/0 و 1% نسبت به تیمار کنترل بود)05/0(p<. در صورتیکه در فاکتورهای رشد (ضریب رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی و میزان بازده غذایی) و فاکتورهای خونی تغییر معنی داری ایجاد نگردید. )05/0(p> ضمنا تلفات بعد از چالش با باکتری زنده آئروموناس هیدروفیلا نیز تنها در تیمار 5/0% کاهش معنی داری در میزان تلفات نسبت به سایر تیمارها مشاهده شد.
    نتیجه گیری نهایی: اضافه نمودن 5/0% عصاره الکلی بره موم به خوراک ماهی برزم باعث تحریک برخی پاسخ های ایمنی و افزایش مقاومت در برابر عفونت باکتریایی می گردد، هرچند تجویز این ماده در خوراک تاثیری در شاخص های رشد و فاکتورهای خونی این ماهی ندارد.
    کلیدواژگان: بره موم، رشد، پاسخ ایمنی، ماهی برزم، فاکتورهای خونی
  • نیما محمدی، حامد اهری، مریم فهیم دانش، محمد علی خسروی زنجانی، امیر علی انوار، انعام شکری صفحه 259
    زمینه مطالعه
    امروزه ریزپوشانی سلول های پروبیوتیکی یکی از جدیدترین روش ها به منظور افزایش قابلیت زنده مانی پروبیوتیک ها در فرایند های مواد غذایی است. لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس به عنوان یک باکتری پروبیوتیک دارای اثرات سلامت بخش زیادی می باشد و قابلیت زیستی اندک این باکتری در فراورده های غذایی و شرایط نامناسب همواره توسط پژوهشگران مورد مطالعه قرار گرفته شده است.
    هدف
    در این مطالعه، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس به حالت آزاد و ریزپوشانی شده به سس مایونز افزوده شد و زنده مانی آن در طی 30 روز نگهداری در دمای oC 4 مورد ارزیابی قرار گرفت.
    روش کار
    لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس)1643 (PTCC به روش امولسیون بوسیله آلژینات کلسیم و نشاسته مقاوم ذرت ریزپوشانی شد و زنده مانی، pH و ویژگی های حسی سس مایونز ارزیابی شد و اندازه و شکل کپسول ها تشکیل شده با میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت.
    نتایج
    ریزپوشانی با آلژینات کلسیم و نشاسته مقاوم در افزایش زنده مانی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، تاثیر معنی داری(05/0)p<نسبت به حالت آزاد در سس مایونز داشت. تفاوت قابل ملاحظه ایی از نظر ساختار و شکل کپسول ها با نشاسته مقاوم توسط میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی مشاهده نشد و ریزپوشانی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس ویژگی های حسی محصول را بهبود داد.
    نتیجه گیری نهایی: ریزپوشانی، زنده مانی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس را در سس مایونز افزایش می دهد.
    کلیدواژگان: ریزپوشانی، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس.، میکروسکوپ الکترونی، نشاسته، پری بیوتیک
  • حمید میرزایی، فرزام هاتفی صفحه 265
    زمینه مطالعه
    پروبیوتیک ها بخصوص لاکتوباسیلوس ها از مهمترین میکروارگانیسم هائی هستند که در صنعت غذا مورد استفاده قرار می گیرند. جداسازی و شناسائی پروبیوتیک ها از فرآورده های محلی امر ضروری می باشد.
    هدف
    هدف از تحقیق حاضر جدا سازی سویه های لاکتوباسیلوس از پنیر های سنتی لیقوان و مطالعه ویژگی های تکنولوژیکی و پروبیوتیکی آنها جهت استفاده بعنوان مایه ی کشت بود.
    مواد و روش کار
    برای این منظور 15 نمونه از پنیرهای سنتی لیقوان بطور تصادفی انتخاب گردید. ابتدا سویه های لاکتوباسیلوس بر اساس روش کشت و خصوصیات بیوشیمیائی جدا سازی و سپس بر اساس روش PCR روی ژن S rRNA16 مورد تایید قرار گرفت. خصوصیات پروبیوتیکی جدایه ها بر اساس مقاومت در مقابل اسید و صفرا ارزیابی شد. حسایت جدایه ها نسبت به 8 آنتی بیوتیک مهم مطالعه شد. خصوصیات تکنولوژیکی آنها بر اساس قدرت تولید اسید، میزان تحمل غلظت نمک، همچنین میزان فعالیت پروتئولیتیکی و لیپولیتیکی جدایه ها نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.
    نتایج
    در مجموع 12 سویه لاکتوباسیلوس جدا سازی شد که 10 جدایه مربوط به گونه های مختلف لاکتوباسیلوس پلانتاروم و دو جدایه مربوط به لاکتوباسیلوس بولگاریکوس بود. تمامی جدایه ها نسبت به 3% و 9 جدایه نسبت به 6-8% نمک مقاوم بودند. دو جدایه بصورت کامل، 4 جدایه بصورت متوسط، 4 جدایه بصورت ضعیف نسبت به pH برابر 55/1 مقاوم بوده و 1 جدایه حساس بود. به غیر از یک مورد همه جدایه ها نسبت به غلظت 03/0% از املاح صفراوی مقاوم بودند. تعدادی از جدایه ها نسبت به اریترومایسین، آمپی سیلین، آمیکاسین و ریفامپین حساس بودند.
    نتیجه گیری نهایی: نتایج این تحقیق نشان داد که اکثر اکتوباسیلوس های جدا شده از پنیر لیقوان می توانند به عنوان مایه های کشت و یا پروبیوتیک در تولید غذاهای عملکردی مورد استفاده قرار گیرند.
    کلیدواژگان: پنیر لیقوان.، ویژگی های تکنولوژیکی، ویژگی های پروبیوتیکی، لاکتوباسیلوس
  • بهزاد منصوری، حسن نوده، مهرداد مدیرصانعی صفحه 273
    زمینه مطالعه
    بر اساس گزارش های موجود، بین گونه های مختلف حیوانات از نظر میزان جذب دی – زایلوز تفاوت هایی وجود دارد.
    هدف
    در 2 – آزمایش، احتمال وجود اختلاف در توانائی جذبی روده کوچک برای قند دی – زایلوز در گروه های مختلف ماکیان مورد امتحان قرار گرفت.
    روش کار
    در آزمایش اول دو گروه 9 قطعه ای خروس (48 هفته) و مرغ بالغ (58 هفته) تیپ تخمگذار و در آزمایش دوم 4 گروه 10 قطعه ای نیمچه های تیپ گوشتی و تخمگذار نر و ماده (4 هفته) از طریق دهان محلول دی – زایلوز mg/mL(50) بر اساس mg500 برای هر کیلو گرم وزن بدن دریافت نمودند. یک نمونه خون قبل و 5 نمونه دیگر بعد از دریافت محلول دی – زایلوز از طریق رگ بالی بر اساس هر 30 دقیقه یک نمونه تا 150 دقیقه گرفته شد و غلظت دی – زایلوز در پلاسما اندازه گیری گردید.
    نتایج
    در آزمایش اول غلظت دی – زایلوز به بالاترین حد خود در 60 تا 90 دقیقه بعد از دریافت محلول در هر دو گروه آزمایشی رسید و دارای یک وابستگی درجه دوم با زمان بود (735/0 =2R برای خروس و 801/0=2R برای مرغ.) در آزمایش دوم غلظت دی – زایلوز به بالاترین حد خود در 60 دقیقه بعد از دریافت محلول در هر چهار گروه آزمایشی رسید و دارای یک وابستگی درجه دوم با زمان بود (681/0=2R برای نیمچه خروس گوشتی و 850/0=2R برای نیمچه مرغ گوشتی و 695/0=2R برای نیمچه خروس تخمگذار و 748/0=2R برای نیمچه مرغ تخمگذار.) نتیجه گیری نهایی: آزمایش دی – زایلوز نشان داد که روشی حساس برای ارزیابی عمل جذب روده در پرندگان با نژادها، جنس ها، سنین و نیازهای تغذیه ای متفاوت می باشد.
    کلیدواژگان: ظرفیت جذبی، روده، مرغ.، دی- زایلوز
  • سید احمد مدنی، علی حاتم خانی، سارنگ سروری صفحه 279
    سابقه
    یک قطعه مینای معمولی (اکریدوترس تریستیس) با علائم شدید دپرسیون پیش رونده، بی اشتهایی و ناتوانی، و با تاریخچه دو ماهه درگیری با پودودرماتیت متوسط ارجاع داده شد.
    یافته های بالینی: بزرگ شدگی کبد به صورت بالینی و با کمک رادیولوژی تشخیص داده شد. ساعاتی پس از مراجعه، پرنده تلف شد. آزمایشات تشخیصی: بزرگ شدگی کبد همراه با تغییر رنگ زرد تا قهوه ای آن طی معاینات پس از مرگ مشاهده گردید. پس از مطالعات بافت شناسی، لیپیدوز کبدی به عنوان مهمترین ضایعه تشخیص داده شد.
    ارزیابی نهایی: احتمالا سوء مدیریت در نگهداری این پرنده شامل تغذیه با جیره دارای انرژی زیاد، همراه با نگهداری پرنده در قفس بسیار کوچک و فراهم نمودن تنها یک چوب زیر پا با کیفیت پایین، در نتیجه محدود نمودن تحرک پرنده و وقوع پودودرماتیت ناشی از این وضعیت، موجب مستعد شدن به این اختلال متابولیک شده است. با توجه به گونه پرنده، فراهم نمودن جیره و محل نگهداری مناسب برای داشتن پرنده خانگی سالم ضروری به نظر می رسد که این مساله گاهی از سوی صاحبان بی اطلاع یا بی دقت این پرندگان، نادیده گرفته می شود.
    کلیدواژگان: مینای معمولی، اکریدوترس تریستیس، لیپیدوز کبدی، پودودرماتیت
|
  • Mina Amiri Farahani, Rahim Peyghan, Hossein Motamedi Page 213
    Background
    Garlic (Allium sativum) is known for its anti-bacterial properties, but information on its effects against bacteria species that are important in fish diseases is scarce.
    Objectives
    The aim of this research was to use garlic as a natural product to improve the aquatic animal health status so as to compensate the demand for environment-friendly products for sustainable aquaculture.
    Methods
    For this purpose thee methods of extraction including: row garlic extract, water, ethanol and methanol extract were used for in-vitro toxicity tests on Aeromonas sobria by disk diffusion and tube test.
    Results
    According to results in 200 and 400 mg/mL concentrations of ethanol extract of garlic, the inhibition zone of bacterial growth was 7 and 10 mm respectively. There was no inhibition zone for all concentrations of methanol extract of garlic. In water garlic extract the inhibition zone for concentrations of 100, 200 and 400 mg/mL were 8, 10 and 14 mm respectively. For 100% and 50% raw garlic the inhibition zone was 27 and 8 mm respectively. MIC for Aeromonas sobria in ethanol extract, water extract and raw garlic were estimated as 200, 100 mg/mL and 10% respectively. MBC for these extracts was also estimat-ed as 300, 100 mg/mL and 25% respectively.
    Conclusions
    Our data indicate that raw and water extract of garlic have the highest antibacterial effect. Ethanol extract had a lower effect and methanol showed no bacteriostatic effect. Therefore, garlic extract can inhibit the growth of Aeromonas sobria, an important fish pathogen, and may have therapeutic value, particularly for carp.
    Keywords: Bacteria, Garlic extracts, Aeromonas sobria, Common carp
  • Ahmad Nazoktabar, Omid Madadgar, Hadi Keyvanfar, Taghi Zahraei Salehi, Akbar Mehdizadeh Dastjerdi, Farhad Moosakhani, Rooholah Kamyabi Page 219
    Background
    Group A bovine rotavirus (BRV-A) is one of the most important causes of gastroenteritis and diarrhea in newborn calves.
    Objectives
    Major types of BRV-A in Tehran, Alborz and Qazvin were detected in this study.
    Methods
    A total 125 fecal samples of calves showing clinical signs of diarrhea were collected from 26 industrial dairy farms located in the provinces of Tehran, Alborz and Qazvin, during two years.
    Results
    BRV-A was detected in 39.2 % (49/125) of total samples using a commercial ELISA kit. Thirty five positive samples were analyzed by seminested multiplex RT-PCR for P and G genotyping. G10 was the most prevalent genotype, accounting for 57.1% of samples, G6 accounted for 22.9% of samples and in 5.7% of samples (2/35), mixed infection of both genotypes G6 and G10 were detected. Also, the detected P types were P[11] and P[5], accounting for 71.4% and 14.2%, respectively. In our study, none of the genotypes G8 and P[1] were detected. The incidence of genotype combinations cor-responded to the B223-like strains (G10P[11]), UK-like strains (G6P[5]) and KN4-like strains (G6P[11]) were 51.4%,14.3% and 8.6%, respectively. Mixed infections G6/G10P[11] were detected in 2.85% of all samples analyzed with RT-PCR.
    Conclusions
    To the best of our knowledge, this is the first report about the determination of P genotypes of BRV-A and distribution of the most common BRV-A strains circulating in Iran. Our study also indicated that the incidence of the G genotypes of BRV-A in the provinces of Tehran, Alborz and Qazvin, which is one of the greatest husbandry centers in Iran, has changed in the past years. Furthermore, this finding could be valuable in rotavirus vaccine design.
    Keywords: Iran, A bovine rotavirus (BRV, A), calf gastro, enteritis, molecular typing
  • Mohammad Sadegh Madadi, Mohammad Hassanzadeh, Gholamreza Nikbakht, Mohammad Hasan Bozorgmehrifard, Hamid Shojaei Page 227
    Background
    Several regulatory proteins are involved in Salmonella invasion. The key regulator of SPI-1 (Salmonella pathogenicity island 1) is hilA, a transcriptional activator encoded on SPI-1 that regulates the expression of the SPI-1 secretion system.
    Objectives
    Importance of hilA mutation on S. enteritidis colonization and shedding in layer hens was evaluated in a long-term experiment.
    Methods
    Two groups of layer hens were orally inoculated with 1010 CFU of hilA and parent strains of S. enteritidis, consequently. At days 2, 7, 14, 21 and 35 post-inoculation samples were taken from cloaca and different parts of digestive and reproduction systems of euthanized birds.
    Results
    In the birds infected with parent strain, the higher numbers of colonizing bacteria in the liver, spleen, caecum, small intestine and cloaca-vagina were observed. Fecal shedding in this group was also higher than the hilA group. However, no significant differences were observed for the colonization of bacteria in magnum, isthmus and infundibulum of both groups. Using PCR method, hilA gene was only detected in tissues of parent group hens.
    Conclusions
    This study has shown that the hilA mutant is able to colonize in internal organs; an implication of this is the possibility that genes other than hilA, or at least other mechanisms, might be involved in the invasion of S. enteritidis to the internal organs of birds.
    Keywords: laying hens., hilA mutant, Salmonella enteritidis
  • Maral Rahmani, Seyed Mostafa Peighambari Page 235
    Background
    Poultry and poultry products are among the major sources of Salmonella infections for humans. Increasing occurrence of antimicrobial resistance among Salmonellae has become a serious public health concern. The detection of extended spectrum b-lactamase (ESBL) producers among Salmonella spp. has increased in recent years.
    Objectives
    The purpose of this study was to investigate the antibiotic resistance pattern of Salmonella, and to understand whether ESBLs were present in Salmonella isolated from poultry farms and slaughterhouses from various parts of Iran.
    Methods
    A total of 314 isolates of Salmonella spp., 272 of poultry and 42 from human origin, collected during winter 2005-2011 were characterized for antimicrobial resistance and the presence of ESBL genes in this study. Phenotypic Disk diffusion method was performed for detection of anti-microbial susceptibility against 16 antimicrobial agents according to the Clinical and Laboratory Standards Institute's recom-mendations (CLSI, 2005). To detect the presence of ESBL genes in 30 isolates out of 61 phenotypical resistant isolates, PCR amplific-ation was used by employing specific primers for screening of the CTX-M and CMY groups, respectively.
    Results
    The highest resistance to ceforoxime in poultry and cefixime in human isolates was observed, and multidrug resistance (MDR) was seen with a maximum seven antimicrobial agents. The PCR detection of CTX-M and CMY genes in all isolates including five phenotypically ESBL positive isolates was negative.
    Conclusions
    This study revealed the incidence of resistance to cephalosporins and the frequency of MDR among Salmonella isolates from poultry farms in Iran. The prevalence of MDR Salmonella isolates from poultry are of particular concern as these strains can transmit to humans through the food chain
    Keywords: Iran, antimicrobial resistance, ESBL, Salmonella
  • Lohrasb Shahgholian, Mosoud Teshfam, Peyman Asadian, Hosein Hasanpour, Golam Reza Nikbakht Page 241
    Background
    Broilers lung mechanisms that regulate endothelin (ET) in the lung are complex and poorly understood. Objectives/
    Methods
    In this experiment lung ET-1 mRNA levels and lung mRNA expression for the ET(A) receptors were determined in lung tissue weekly (term = 42 days, intervals = 7 days). Serum endothelin concentration was also measured at these ages.
    Results
    The study showed that expression of endothelin in lungs of layers and broilers was similar during the first three weeks and the overall trend of ET-1 expression was increasing. However, there was a significant increase of ET-1 expression which started from the fourth week and gradually increased until the end of the commercial life of the chicken (day 42). ET-A expression in the lungs of broilers was significantly higher than layers during the last three weeks of life. Overall, trends of serum ET-1 concentration increased in both layers and broilers, but serum ET-1 concentration in broilers was significantly higher than layers.
    Conclusions
    The higher level of serum Endothelin and expression of ET-1 and ETA in broiler lungs may explain the higher sensitivity of broilers to the vasoconstrictions activity of endothelin and the higher sensitivity of these animals to pulmonary hypertension (PH).
    Keywords: RT, PCR., Gene expression, Layer, Broiler, Endothelin
  • Mojtaba Alishahi, Abdolhosein Jangeran Nejad Page 249
    Background
    Propolis, a honeybee product, has been used empirically for centuries and was always mentioned as an immunomodulatory.
    Objectives
    In this study, the effects of propolis on growth indices, innate immune responses and haematological parameters of Barbus barbulus were investigated.
    Methods
    Three hundred and sixty juvenile Barbus barbulus, weighing 102±8.2g were randomly divided into four equal groups in triplicate. Groups 1 to 3 were fed basal food supplemented with 0.1, 0.5, 1% of Propolis-ethanolic -extract (PEE) in diet for 60 days. Control group received basal diet free of PEE. At the end of experiment, growth indices were measured in all groups. Various immunological parameters (serum lysozymme and bactericidal activity, complement activity, total serum protein and globulin) as well as hematological parameters (RBC, WBC, hemoglobin, hematocrit, MCV, MCH and MCHC) of Barbus barbulus were compared among the groups. Then the fish were challenged with Aeromonas hydrophila.
    Results
    Oral administration of different level of PEE induce no significant change, neither in growth indices nor in haematological parameters of B. barbulus (p>0.05). Significant increase in serum Lysozyme and bactericidal activity, total serum protein and WBC were seen in G2 and G3 compared to the control group (p<0.05). Meanwhile, mortality after challenge of fish fed on diet containing 0.5% PPE significantly decreased compared to control group.
    Conclusions
    It was concluded that, although supplementation of food with 0.5 and 1% PEE enhanced some immune response indicators of B.barbulus, growth indices and hematological parameters were not affected by this supplementation.
    Keywords: Propolis, Barbus barbulus, hematological parameters., immune response, growth indices
  • Nima Mohammadi, Hamed Ahari, Maryam Fahimdanesh, Mohammad Ali Khosravi Zanjani, Amirali Anvar, Enam Shokri Page 259
    Background
    Nowadays, Microencapsulation of probiotic bacteria is the newest method for increasing the survival ability of probiotics in Food products. The Lactobacillus acidophilus as a probiotic bacterium has more beneficial effects and the low survival of this bacterium under food processing conditions and adverse environment have been studied by many researchers.
    Objectives
    In this study, Lactobacillus acidophilus was added to mayonnaise sauce as either free cells or encapsulated and the survival of probiotic was evaluated during storage for 30 days at 4oC.
    Methods
    The emulsion method was performed for the microencapsulation process of Lactobacillus acidophilus. A morphological characteristic of capsules was indicated by optical microscope and scanning electron microscope.
    Results
    The microencapsulation with calcium alginate-resistant starch significantly affected (p<0.05) the survival of Lactobacillus acidophilus compared to free state in mayonnaise sauce. No differences were detectable in the morphological of capsules with resistant starch by scanning electron microscope and Sensory properties of mayonnaise sauce were improved by the addition of encapsulated Lactobacillus acidophilus.
    Conclusions
    The microencapsulation significantly increased the survival of Lactobacillus acidophilus.
    Keywords: Lactobacillus acidophilus., Prebiotic, Scanning electron microscope, Starch, Micro, encapsulation
  • Hamid Mirzaie, Farzam Hatefi Page 265
    Background
    Probiotics and especially Lactobacilli are among the most important components widely used in food technology. Isolation and characterization of indigenous probiotics should be performed in native populations.
    Objectives
    In order to isolate lactobacillus spp. from Iranian traditional Lighvan cheese to be used as starters, 15 cheese samples were randomly selected and tested for technological and probiotics properties.
    Methods
    Lactobacilli were characterized using culture-based and bio-chemical techniques and results were verified using PCR analyses of the 16S rRNA region. The probiotic characteristics of these bacteria were studied by acid and bile tolerance. The susceptibility of different isolates against a number of important antibiotics was tested. The technological traits of LAB were assessed using measurement of acid production and analyzing salt tolerance. The isolates were also screened for proteolytic and lipolytic activity.
    Results
    Of the 12 samples containing Lactobacilli, 10 belonged to L. plantarum while 2 were close to L. bulgaricus spp. All isolates were tolerant to 3% NaCl and 9 tolerated 6-8% NaCl. Almost all isolates were lipase-positive at 37 °C and 30 °C. Nine Lactobacilli were shown to be protease-positive at 37°C. Two isolates were completely tolerant to pH 1.55, 4 had intermediate resistance, 4 were of weak resistance and 1 was sensitive. All but one isolate were tolerant to 0.03% bile acid. Some isolates were shown to be sensitive to erythromycin, ampicillin, tetracycline, amikacin and rifampicin.
    Conclusions
    Results indicate that most of the isolated Lactobacilli can be used as industrial cheese starters and/or as native probiotics in production of functional foods.
    Keywords: antibiotic., Lactobacillus, acid, Lighvan cheese, bile resistance
  • Seyed Ahmad Madani, Ali Hatam Khani, Sarang Soroori Page 279
    An adult common mynah (Acridotheres tristis) was presented with severe signs of progressive depression, anorexia, debilitation, and also a history of moderate pododermatitis for the last two months. Hepatomegally was diagnosed clinically and radio-logically. The bird died a couple of hours after referral. Postmortem examination revealed typical liver enlargement with yellowish brown discoloration. Diffused hepatocytes fatty degeneration was demonstrated in histopathology and hepatic lipidosis was diagnosed as the main lesion in the liver. Providing a very small enclosure and a single low quality perch with minimal activity opportunity led to pododermatitis. Subsequent further activity restriction and feeding a high energy diet to the bird were possibly the triggers of this metabolic disorder. Regarding the bird species, providing appropriate diet and enclosure are essential for having healthy pet birds, and is often ignored by negligent or uninformed owners.
    Keywords: pododermatitis., Acridotheres tristis, common mynah, hepatic lipidosis