فهرست مطالب

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد - سال بیست و پنجم شماره 7 (مهر 1396)
  • سال بیست و پنجم شماره 7 (مهر 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/07/21
  • تعداد عناوین: 8
|
  • امین اسدی، ابوالفضل نیک فرجام *، کیوان جباری صفحات 512-525
    هدف
    مطالعه سودمندی تکنیک کاهش واریانس Directional Bremsstrahlung Splitting (DBS)در کد مونت کارلو BEAMnrc برای شتاب دهنده خطی بالینی Oncor® در اندازه میدان های مختلف دو انرژی 6MVو18MV.
    روش کار و
    مواد
    شتاب دهنده پزشکی Oncor® با استفاده از کد مونت کارلو BEAMnrc در دو انرژی 6MVو18MV در اندازه میدان های مختلف شبیه سازی و با اندازه گیری های تجربی در آب صحت آزمایی شد. این شتاب دهنده سپس در دو انرژی 6MVو18MV با استفاده از تکنیک DBS در اندازه میدان های تابشی مختلف شبیه سازی و دوزیمتری شد، و مقدار سودمندی شار فوتون و الکترون به صورت مطلق و فضایی، و مقدار سودمندی کاهش عدم قطعیت محاسبات مونت کارلو دوز در منحنی های نسبت دوز عمقی در راستای محور مرکزی (PDD) و نسبت دوز در راستای محور عرضی میدان تابشی (Lateral Dose Profile) در شتاب دهنده پزشکیOncor® اندازه گیری و مقایسه شد.
    یافته ها
    با استفاده از تکنیک DBS مقدار شار مطلق الکترون و فوتون به ترتیب 626.8 (6MV) و 983.4 (6MV) و، 285.6 (18MV) و 737.8 (18MV) بار افزایش یافت، مقدار سودمندی شار فضایی الکترون و فوتون 308.6±1.35% (6MV) و480.38 ±0.43% (6MV) ، 153±0.9% (18MV) و462.6±0.27% (18MV) افزایش پیدا کرد. به علاوه با استفاده از تکنیک DBS مقدار سودمندی محاسبات مونت کارلو دوز درصد عمقی به ترتیب قبل از نقطه دوز ماکزیمم و بعد از نقطه دوز ماکزیمم 187.8±0.68% (6MV) و184.6±0.65% (6MV) ، 156±0.43% (18MV)و153±0.37% (18MV) بهبود پیدا کرد، و نیز سودمندی محاسبات مونت کارلو دوز برای منحنی دوز پروفایل نیز به طور قابل ملاحظه ای به ترتیب در راستای محور مرکزی تابش و در عرض میدان تابشی 197±0.66% (6MV) و214.6 ±0.73% (6MV) ،175±0.36% (18MV) و181.4±0.45% (18MV) افزایش پیدا کرد.
    نتیجه گیری
    استفاده از تکنیک کاهش واریانس DBS در شبیه سازی شتاب دهنده خطی بالینی Oncor® به طور قابل توجهی شار الکترون و فوتون را در شبیه سازی مونت کارلو کد BEAMnrc افزایش داد و در نتیجه مقدار سودمندی عدم قطعیت محاسبات مونت کارلو دوز را به طور قابل توجهی بهبود بخشید. لذا به کارگیری تکنیک DBS در شبیه سازی با انواع کدهای مونت کارلو در کاهش واریانس محاسبات دوز می تواند بسیار سودمند باشد.
    کلیدواژگان: تکنیک کاهش واریانس(DBS)، شتاب دهنده خطی بالینی، کد Dosxyznrc، کد BEAMnrc
  • حدیث احمدی راد، محمدرضا حاجی زاده *، مهدی محمودی، محمدرضا میرزایی، فهیمه محمدیان شهربابکی، مصطفی سلطانی نژاد صفحات 526-536
    زمینه و هدف
    سرطان پستان، یکی از شایع ترین سرطانها در بین زنان است. الگوی نادرست بیان ژنهای درگیر در اپی ژنتیک، مثل ،APOBEC3B و DNMT-1 و TET-1 میتواند باعث پیشرفت سرطان پستان شود. رزوراترول جزو فلاوونوئیدهای طبیعی است که خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد سرطانی آن در مطالعات دیگر گزارش شده است. در این مطالعه تاثیر ماده رزوراترول بر بیان ژن های مورد اشاره، در دو سل لاین سرطان پستان، مورد بررسی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    سلول های دو رده سلولی شامل MCF-7 و MDA- MB- 453 در فلاسک های جداگانه شامل: گروه کنترل و گروه های تیمار شده با دو غلظت 25 و 100 میکرو مولار ماده رزوراترول به مدت 24 ساعت کشت داده شدند. سپس RNA استخراج و پس از تبدیل به cDNA بیان ژنهای APOBEC3B ، DNMT_1 و1 TET - توسط تکنیک Real time مورد بررسی قرار گرفت.
    نتایج
    نتایج نشان داد که رزوراترول پس از 24 ساعت موجب کاهش بیان ژن APOBEC3B و DNMT_ 1 و افزایش بیان 1 TET - در هر دو رده می شود.
    نتیجه گیری
    با توجه به اثرات رضایت بخش ماده رزوراترول پس از 24 ساعت تیمار روی سلول های سرطان پستان، احتمالا اثرات ضد سرطانی آن از طریق تغییرات اپی ژنتیک اعمال می شود. البته جهت نظر قطعی بررسی های بیشتری لازم است.
    کلیدواژگان: رزوراترول، بیان ژن، اپی ژنتیک، Mcf-7 و MDA- MB- 453، سرطان پستان
  • مژده نامورپور، رضا منصوری مجومردی، مجید تبیانیان * صفحات 537-546
    مقدمه
    بیماری سل به عنوان یکی از معضلات بهداشتی قرن حاضر محسوب می شود. واکسن BCG به عنوان تنها واکسن موجود علیه این بیماری می باشد که پاسخ های محافظتی آن تغییرات فراوانی را به همراه دارد. به همین دلیل، مطالعه در مورد ایجاد و توسعه واکسنی جدید علیه توبرکلوزیس، از موضوعات نوین تحقیقاتی است. در این مطالعه تاثیر مسیرهای تجویز، درون بینی، زیرجلدی و داخل عضلانی بر ایجاد ایمنی همورال محافظتی علیه آنتی ژن نوترکیب ESAT6/CFP-10 توبرکلوزیس مورد بررسی قرار گرفت.
    روش بررسی
    در ابتدا آنتی ژن نوترکیب ESAT6/CFP-10 مورد ارزیابی اولیه و تایید قرار گرفت. آنتی ژن فوق در سه مسیر درون بینی، عضلانی و زیرجلدی، درسه مرحله وبه فواصل زمانی دوهفته ای، همراه با یا بدون ادجوانت به موش های Balb/C تجویز شدند. برای مسیرهای تجویز عضلانی و زیرجلدی، ادجوانت MF59 و برای مسیر تجویز درون بینی از ادجوانت CTB استفاده شد. 10 روز پس ازهر تجویز، از ورید اربیتال چشمی موش ها خون گیری به عمل آمد و میزان آنتی بادی اختصاصی علیه آنتی ژن فوق به روش الایزا مورد ارزیابی قرار گرفت.
    نتایج
    نتایج نشان دادند که موش های واکسینه با آنتی ژن نوترکیب در مقایسه با گروه های کنترل، تیتر آنتی بادی اختصاصی بالاتری دارند. اگرچه مسیرهای تزریق زیرجلدی و داخل عضلانی هر دو به سرعت قادر به ایجاد پاسخ ایمنی مناسبی بودند اما پاسخ ایمنی ایجاد شده از مسیر درون بینی نیز به تدریج افزایش داشت تا به مقادیر قابل قبول رسید.
    نتیجه گیری
    نتایج بدست امده از این تحقیق می تواند در فرمولاسیون واکسن های مخاطی نوترکیب برعلیه بیماری سل مورد استفاده قرار گیرد. ی.
    کلیدواژگان: مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، تزریق داخل عضلانی، تزریق زیرجلدی، تجویز درون بینی، ESAT، 6-CFP10
  • محمدناصر کریمی، رقیه عباسعلی پور کبیره، زهرا عرب صادق آبادی، نسرین ضیا مجیدی * صفحات 547-555
    مقدمه
    یکی از عوارض دیابت ملیتوس القای آپوپتوز در بافت کبد است. آپوپتوز از طریق فعال شدن آنزیم کاسپاز 3 در سلول ها ایجاد می شود. سیر به عنوان یک ترکیب گیاهی پرمصرف در رژیم غذایی است که تاکنون اثر آن در آپوپتوز بررسی نشده است. در این مطالعه اثرات عصاره آبی این گیاه در میزان بیان ژن ها ی Bax و Bcl-2 و فعالیت کاسپاز 3 در رت ها ی دیابتی نوع 1 و 2 مورد مطالعه قرار گرفته است.
    روش بررسی
    در این مطالعه آزمایشگاهی، رت ها ی نژاد ویستار به شش گروه کنترل سالم، دیابتی نوع 1، دیابتی نوع 1 درمان شده با عصاره سیر، دیابتی نوع 2، دیابتی نوع 2 درمان شده با عصاره سیر و کنترل سیر تقسیم شدند. در پایان زمان تیمار، بافت کبد رت ها سریعا خارج شد و بلافاصله در o C70- ذخیره شد. جهت بررسی بیان ژن استخراج RNA، سنتز cDNA و Real time PCR انجام شد. اندازه گیری فعالیت آنزیم کاسپاز 3 به روش فلوریمتری انجام شد.
    نتایج
    میزان بیان ژن ها ی مورد نظر در گروه ها ی مختلف تغییرات معنی داری را نشان نداد. میزان فعالیت آنزیم کاسپاز 3، افزایش معنی داری را در گروه دیابتی نوع 1 در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (003/0(p=. فعالیت این آنزیم در رت ها ی دیابتی نوع 1 درمان شده با سیر، نسبت به رت ها ی کنترل همچنان بالا بود (021/0 (p=0>. در رت ها ی دیابتی نوع 2 درمان شده با سیر و درمان نشده و رت ها ی کنترل سیر تغییرات فعالیت آنزیم، نسبت به گروه کنترل معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    دیابت نوع 1 سبب القای آپوپتوز شده است ولی عصاره سیر سبب بهبود این آسیب نشده است.
    کلیدواژگان: دیابت ملیتوس نوع 1 و 2، عصاره آبی سیر، Bax، Bcl-2، کاسپاز 3
  • فاطمه سمیعی راد، حسن جهانی هاشمی، محمد صوفی ابادی *، حمیدرضا بهرامی صفحات 556-563
    مقدمه
    پره اکلامپسی یکی از شایع ترین عوارض طبی در بارداری و از علل اصلی مرگ ومیر در دوره پره ناتال است. از این رو شناسایی زودرس نوع شدید بیماری حائز اهمیت است. هدف از انجام این مطالعه یافتن ارتباط بین میزان hs-CRP سرم و شدت بیماری پره اکلامپسی بود.
    روش بررسی
    این مطالعه مقطعی از آبان 1392 تا اسفند ماه 1392 در زنان بارداری انجام شد که در سه ماهه سوم بارداری خود به بیمارستان کوثر شهر قزوین مراجعه کرده بودند و در صورت رضایت به سه گروه تقسیم شدند شامل: گروه اول 50 خانم باردار سالم (کنترل)، گروه دوم 45 نفر خانم باردار با پره اکلامپسی خفیف و گروه سوم 42 نفر خانم با پره اکلامپسی شدید. فشارخون پس از حداقل 10 دقیقه استراحت و در وضعیت نشسته ثبت گردید. نمونه خون بعد از شش ساعت ناشتایی پس از بستری گرفته شد. اندازه گیری hs-CRP با روش ایمونوتوربیدومتری و با استفاده از کیت بیونیک صورت گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هایx2، ANOVA و کروسکال والیس تحلیل شد.
    نتایج
    میانگین سطح سرمی hs-CRP در گروه کنترل 4/2، در پره اکلامپسی خفیف 7/8 و در پره اکلامپسی شدید 6/32 بود و این تفاوت ها در هر سه گروه با هم معنی دار بود.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج، به نظر می رسد که می توان از میزان سطح سرمی CRP hs- برای پیش بینی و تشخیص شدت پره اکلامپسی بهره برد.
    کلیدواژگان: پره اکلامپسی، پروتئین واکنشی c، بارداری
  • ارغوان گرانمایه، فرزانه حسینی *، رباب رفیعی طباطبایی صفحات 564-571
    مقدمه
    سالمونلا از مهم ترین عوامل ایجادکننده گاستروانتریت در انسان هستند. سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم علاوه بر انسان، میزبان های زیادی داشته و امکان شیوع آن در جامعه بالاست. هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی تنوع ژنتیکی سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم جدا شده از نمونه مدفوع انسانی توسط هر دو روش ERIC-PCR و BOX-PCR می باشد.
    روش بررسی
    در این مطالعه مقطعی، 60 سویه سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم از نمونه مدفوع انسانی به دست آمد. تمامی سویه ها با استفاده از آزمون های استاندارد میکروبیولوژیکی و بیوشیمیایی تایید شدند. سپس، ERIC-PCR و BOX-PCR برای تعیین تنوع ژنتیکی سویه های سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم با پرایمرهای اختصاصی انجام گردید.
    نتایج
    تفکیک پلی مورفیسم 60 ایزوله سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم با استفاده از روش های ERIC1، ERIC2 و BOXAIR انجام گردید. در الکتروفورز 11-2 باند با اندازه 3200-20 باز برای ERIC-PCR و 10-2 باند با اندازه 1500-200 باز برای BOX-PCR مشاهده شد؛ بنابراین، 13 کلاستر مختلف (C1-C13) در ERIC-PCR و 21 کلاستر مختلف در BOX-PCR شناسایی شد.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد که گونه های سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم گونه های غیر هومولوگ بودند؛ بنابراین، روش های ERIC-PCR و BOX-PCR روش مناسبی برای تایپ بندی مولکولی سویه های سالمونلا و تشخیص گسترش منبع عفونت برای بررسی اپیدمیولوژیک و برنامه پیشگیری از عفونت هستند.
    کلیدواژگان: سالمونلا انتریکا سرووار تیفی موریوم، BOX-PCR و ERIC-PCR
  • فاطمه برهان، جواد زوار رضا *، مسعود پندده، سعیده فتحی صفحات 572-584
    مقدمه
    استفاده از دستگاه های بی سیم در سه دهه اخیر در سراسر جهان افزایش یافته است و خطرات بهداشتی ناشی از این دستگاه ها به یک نگرانی عمومی تبدیل شده است. این مطالعه به منظور بررسی اثرات امواج Wi-Fi بر DNA و پارامترهای استرس اکسیداتیو انجام گرفت.
    روش بررسی
    16 راس موش سوری نر بالغ به دو گروه تقسیم شدند: گروه کنترل (8n=) و گروه تجربی (8n=). گروه تجربی (مواجهه یافته) به مدت (8 ساعت در روز/21 روز متوالی) در معرض امواج Wi-Fi ((2.45GHZ قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل به دور از منبع شناخته شده Wi-Fi نگهداری شدند. میزان شکست تک رشته DNA در لنفوسیت ها از طریق تست کامت قلیایی تشخیص داده شد (قبل و بعد از دوره مطالعه، در هر دو گروه) و پارامترهای استرس اکسیداتیو شامل فعالیت کاتالاز، فعالیت پاراکسوناز و میزان ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) سرم نیز محاسبه گردید (قبل و بعد از دوره مطالعه، در هر دو گروه).
    نتایج
    در گروه مواجهه یافته، پس از پایان دوره 21 روزه مواجهه با امواج، شکست تک رشته DNA در لنفوسیت ها و فعالیت آنزیم کاتالاز سرم افزایش معنی داری یافته بود، همچنین کاهش معنی داری در فعالیت آنزیم پاراکسوناز وجود داشت اما میزان TAC سرم در این گروه تفاوت معنی داری نسبت به قبل از مواجهه با امواج نشان نداد، در حالی که در گروه کنترل بعد از دوره 21 روزه مطالعه تفاوت معنی داری در هیچ یک از شاخص های اندازه گیری شده نسبت به آغاز مطالعه مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد که قرارگیری در معرض امواج Wi-Fi می تواند استرس اکسیداتیو را افزایش داده و منجر به افزایش شکست DNA شود.
    کلیدواژگان: امواج Wi-Fi، استرس اکسیداتیو، شکست DNA، تست کامت، کاتالاز، پاراکسوناز، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی
  • مرضیه تولایی *، مریم اربابیان، محمدحسین نصر اصفهانی صفحات 585-594
    مقدمه
    پروتئین فسفولیپاز C زتای اسپرم (PLCζ) در طی اسپرماتوژنز بیان می شود و نقش مهمی را در طی فرآیند فعال شدن تخمک ایفا می کند. در این مطالعه بیان پروتئین PLCζ و آسیب DNA اسپرم در مردان بارور و نابارور ارزیابی شده است.
    روش بررسی
    در این مطالعه مورد- شاهدی نمونه مایع منی 15 مرد بارور و 10 مرد نابارور کاندید برای تزریق درون سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) جمع آوری شد. پارامترهای اسپرمی، بیان پروتئین PLCζ و آسیب DNA به ترتیب بر اساس پروتکل سازمان بهداشت جهانی (2010)، وسترن بلات و آزمون TUNEL ارزیابی شد.
    نتایج
    کیفیت پارامترهای اسپرمی به طور معنی داری در مردان نابارور کمتر از افراد بارور بود. به علاوه، در افراد نابارور، بیان پروتئین PLCζ به طور معنی دار کمتر و درصد آسیب اسپرم به طور معنی داری بیشتر از افراد بارور بود.
    نتیجه گیری
    نتایج ما به وضوح نشان می دهد که کاهش یا عدم بیان PLCζ و آسیب DNA اسپرم می تواند به عنوان فاکتورهای دخیل در شکست لقاح در این افراد نابارور در نظر گرفته شود؛ بنابراین ارزیابی برخی تست ها مانند پروتئین PLCζ و آزمون های کروماتین جهت بررسی قدرت لقاح یک مایع منی برای مردان نابارور پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: PLC?، ICSI، آسیب DNA، پارامترهای اسپرمی
|
  • Amin Asadi, Abolfazl Nickfarjam *, Keyvan Jabari Pages 512-525
    Purpose
    To study the benefits of Directional Bremsstrahlung Splitting (DBS) dose variance reduction technique in BEAMnrc Monte Carlo (MC) code for Oncor® linac at 6MV and 18MV energies.
    Materials And Method
    A MC model of Oncor® linac was built using BEAMnrc MC Code and verified by the measured data for 6MV and 18MV energies of various field sizes. Then Oncor® machine was modeled running DBS technique, and the efficiency of total fluence and spatial fluence for electron and photon, the efficiency of dose variance reduction of MC calculations for PDD on the central beam axis and lateral dose profile across the nominal field was measured and compared.
    Result
    With applying DBS technique, the total fluence of electron and photon increased in turn 626.8 (6MV) and 983.4 (6MV), and 285.6 (18MV) and 737.8 (18MV), the spatial fluence of electron and photon improved in turn 308.6±1.35% (6MV) and 480.38±0.43% (6MV), and 153±0.9% (18MV) and 462.6±0.27% (18MV). Moreover, by running DBS technique, the efficiency of dose variance reduction for PDD MC dose calculations before maximum dose point and after dose maximum point enhanced 187.8±0.68% (6MV) and 184.6±0.65% (6MV), 156±0.43% (18MV) and 153±0.37% (18MV), respectively, and the efficiency of MC calculations for lateral dose profile remarkably on the central beam axis and across the treatment field raised in turn 197±0.66% (6MV) and 214.6±0.73% (6MV), 175±0.36% (18MV) and 181.4±0.45% (18MV).
    Conclusion
    Applying dose variance reduction technique of DBS for modeling Oncor® linac with using BEAMnrc MC Code surprisingly improved the fluence of electron and photon, and it therefore enhanced the efficiency of dose variance reduction for MC calculations. As a result, running DBS in different kinds of MC simulation Codes might be beneficent in reducing the uncertainty of MC calculations.
    Keywords: BEAMnrc, DOSXYZnrc, Linear Clinical accelerator, Directional Bremsstrahlung Splitting
  • Hadis Ahmadirad, Mohammad Reza Hajizadeh Hajizadeh *, Mehdi Mahmoodi, Mohamadreza Mirzaee, Fahime Mohammadain Shahrbabaki, Mostafa Soltaninejad Pages 526-536
    Background
    Breast cancer is one of the most common cancers among women. Incorrect pattern of gene expression involved in epigenetic Including APOBEC3B, DNMT-1 and TET_1 can develop breast cancer.
    resveratrol is a natural flavonoids that antioxidant and anti-cancer properties have been reported in other studies. To investigate the mechanism of effect of resveratrol, this study examined effect of resveratrol on the expression of genes referred to the two classes of breast cancer cell lines
    Materials And Methods
    cell lines, including MCF-7 and MDA-MB-453 in separate boxes including the control group and treated groups with two doses of two doses of 25 and 100 micro molar for 24 hours of resveratrol for were cultured. RNA was extracted from the cells and then converted to cDNA. realtime PCR were used for APOBEC3B and DNMT and TET_1expression.
    Results
    The results showed that resveratrol decrease in gene expression APOBEC3B and DNMT-1 And increased expression of TET_1 in both of cell lines. .
    Discussion
    due to satisfactory effects of resveratrol has on breast cancer cells, probably these effects through epigenetic mechanisms applied. However, the final decision needs to be further investigation.
    Keywords: Resveratrol, Gene expression, Epigenetics, Cell lines, Breast cancer, MCF-7, MDA-MB-453
  • Mojdeh Namvarpour, Reza Mansouri, Majid Tebianian * Pages 537-546
    Introduction
    Tuberculosis (TB) has been considered as a main health problems of the present century. Unfortunately, it has been reported different protective responses against BCG vaccine, as only available vaccine against TB .The search for a new and improved vaccine against tuberculosis is currently a very active field of research. In this study, we have evaluated the relative effects of intranasal (i.n), subcutaneous (s.c) and intramuscular (i.m) routes of immunization on the induction of humoral immune responses against TB recombinant protein.
    Methods
    The recombinant ESAT-6/CFP-10 antigens has been assessed and confirmed preliminary, for this study. The Balb/C mice were immunized in 3 different routes, three times at 2-week intervals with recombinant protein, formulated with or without adjuvants (MF-59 for the i.m and s.c routes and CTB for i.n). Blood was collected from retro-orbital sinus 10 days after each immunization and after separation of sera, they were evaluated for specific antibodies against antigen by an indirect ELISA method, which had set up during the research.
    Results
    Mice vaccinated against recombinant proteins had high level of specific antibodies compared to the controls. Our results showed that although the i.m and s.c injections also induce immune responses, but the antibody titer in i.n rout had graduately elevated to reach in acceptable levels.
    Conclusion
    The results could be used for formulation of mucosal vaccines against tuberculosis in future studies.
    Keywords: Mycobacterium tuberculosis, Intramuscular injection, Subcutaneous injection, Intranasal administration, ESAT-6, CFP-10
  • Mohammad Naser Karimi, Roghayeh Abbasalipourkabir, Zahra Arab Sadeghabadi, Nasrin Ziamajidi Dr * Pages 547-555
    Introduction
    One of the complications of diabetes mellitus is induction of apoptosis in liver tissues. Activation of caspase 3 caused apoptosis in the cells. Garlic is a most common plant in diet that its effect on apoptosis was not determined. In this study the effects of this extract on Bax and Bcl-2 gene expression and the activity of caspase 3, were determined in type 1 and 2 of diabetes in rats.
    Methods
    Wistar rats divided into six groups included normal control rats, diabetes type 1 (D1), diabetes type 1 treated with garlic extract (D1G), diabetes type 2 (D2), diabetes type 2 treated with garlic extract (D2G) and garlic control (G). At the end of treatment time, liver tissues were removed quickly and stored in -70 °C. For evaluation of gene expression, RNA extraction, cDNA synthesis and Real time PCR were done. The activity of caspase 3 was determined with flourometric method.
    Results
    The level of gene expression of Bax and Bcl-2, did not change significantly in different groups. The activity of caspase 3 in D1 rats, increased significantly compared to the control rats(p=0.003). The activity of this enzyme was high in D1G compared to control rats yet (p=0.021). In D2, D2G and G groups, caspase activity was not changed in comparison with the control rats
    Conclusion
    Diabetes mellitus type1 caused apoptosis in rat livers, but garlic extract cannot ameliorate it.
    Keywords: Diabetes mellitus type 1, 2, Aqueous garlic extract, Bax, Bcl-2, Caspase 3
  • Fatemeh Samiee Rad, Hassan Jahani Hashemi, Mohammad Sofiabadi *, Hamidreza Bahrami Pages 556-563
    Introduction
    Preeclampsia is one of the most common complications in pregnancy and a main cause of death in the perinatal period. The early diagnosis of severe disease form is important. The aim of this study was to evaluate the relationship between the serum high sensitive C - reactive protein (hs-CRP) and severity of preeclampsia.
    Methods
    This cross-sectional study conducted between 2013 October -2014 February in third trimester pregnant women that had been admitted to Qazvin Kosar Hospital they were divided into three groups as: the first included 50 healthy pregnant women (control), the second included 45 women with mild preeclampsia and the third group included 42 women with severe pre-eclampsia. Blood pressure was measured after at least 10 minutes resting in a sitting position. Blood samples were taken six hours after admission and the hs-CRP measured by immunoturbidometric method using bionic kit. Data were analyzed using ANOVA, x2 and Kruskal-Wallis tests.
    Results
    The average serum levels of hs-CRP were 2.4 in the control, 8.7 in the mild and 32.6 in the severe preeclampsia groups and this difference were significant in all the three groups.
    Conclusion
    According to the results, it seems that the serum levels of hs-CRP can be used in the prediction and diagnosis of the severity of preeclampsia.
    Keywords: C - reactive protein_Preeclampisa_Pregnancy
  • Arghavan Geranmayeh, Farzaneh Hoseini *, Robab Rafiei Tabatabaei Pages 564-571
    Introduction
    Salmonella is one of the most important causes of gastroenteritis in humans. Salmonella enterica Serovar Typhimurium has many hosts in addition to humans, and its prevalence in the community is high. The aim of the study was comparing the genetic diversity of Salmonella enterica serovar Typhimurium isolated from human fecal samples by both of ERIC-PCR and BOX-PCR method.
    Methods
    In this cross-sectional study, 60 Salmonella enterica serovar Typhimurium were obtained from the human fecal samples. These strains were identified by standard microbiological and biochemical tests. Then, ERIC-PCR and BOX-PCR were carried out for determination of molecular relatedness of Salmonella enterica serovar Typhimurium using specific primers.
    Results
    The results showed that all 60 Salmonella enterica serovar Typhimurium were separable using ERIC 1, ERIC 2 and BOXAIR. In electrophoresis, 2-11 bands with 20-3200bp for ERIC-PCR and 2-10 bands with 200-1500bp for BOX-PCR were observed. Therefore, 13 different clusters (C1-C13) in ERIC-PCR and 21 different clusters (C1-C21) in BOX-PCR were identified.
    Conclusion
    The results showed that Salmonella enterica serovar Typhimurium strains were non-homolog. Therefore, ERIC-PCR and BOX-PCR methods are appropriate methods for molecular typing of Salmonella strains and determine the original infection source for the epidemiological survey as well as infection prevention program.
    Keywords: Salmonella enterica serovar Typhimurium, BOX-PCR, ERIC-PCR
  • Fatemeh Borhan_Javad Zavvar-Reza *_Masoud Pandeh Mr_Saedeh ? Fathi Pages 572-584
    Introduction
    Use of wireless devices have been increasing during the last three decades in the world. Health risks caused by exposure to these appliances has become a public concern. The purpose of this study was to investigate the effects of exposure to Wi-Fi on DNA breaks and oxidative stress parameters.
    Methods
    16 male mice divided in 2 groups; experimental (exposed) (n=8) and the control groups (n=8). While the control group was kept not exposed to the signals the experimental group was exposed to 2.45 GHz Wi-Fi signal GHz, for 8h/21 day; Single strand DNA breaks in lymphocytes were determined by using the Alkaline Comet Assay (before and after the exposure period). Oxidative stress parameters, including, catalase activity, PON1 activity, and TAC were measured (before and after the exposure period).
    Results
    In the exposed group, it was observed an increase in single-stranded DNA break; decrease in PON1 enzyme activity also increase the catalase activity compared to before exposure to wi-fi, but TAC was not significantly different. While in the control group, none of the indicators measured at the end of the study there was no significant difference compared to 21 days ago.
    Conclusion
    The findings of the present study show that Wi-Fi exposure can increase oxidative stress and the strand DNA breaks
    Keywords: wi-fi, oxidative stress, Strand DNA Breaks, Comet assay, Catalase, PON1, TAC
  • Marziyeh Tavalaee *, Maryam Arbabian, Mohammad Hossein Nasr- Esfahani Pages 585-594
    Introduction
    Sperm-specific phospholipase C zeta (PLCζ) protein is expressed during spermatogenesis and plays a main role during oocyte activation. In this study, the expression of sperm PLCζ protein and DNA damage in fertile and infertile men was assessed.
    Methods
    In this case-control study, semen samples were collected from 15 fertile and 10 infertile men candidated for intra-cytoplasmic sperm injection (ICSI). Sperm parameters, the expression of PLCζ protein, and DNA damage were assessed by the World Health Organization (2010) protocol, Western Blot, and TUNEL assay, respectively.
    Results
    The quality of sperm parameters were significantly lower in the infertile men compared with the fertile men. In addition, the expression of PLCζ protein was significantly lower, and percentage of sperm DNA damage were significantly higher in infertile men than fertile men.
    Conclusion
    Our results clearly showed that low or absence expression of PLCζ and sperm DNA damage could be considered as factors involved in failed fertilization in these infertile men. Therefore, the evaluation of some tests such as PLCζ protein and chromatin tests to assess fertilization potential of a semen sample for infertile men are recommended.
    Keywords: PLC?, ICSI, DNA damage, Sperm parameters