فهرست مطالب

  • سال هشتم شماره 4 (زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/10/01
  • تعداد عناوین: 32
|
  • نوید میرزاخانی، مهناز استکی*، منصوره شهریاری احمدی، رویا کوچک انتظار صفحات 1-7

    مقدمه و اهداف:

     مطالعه حاضر به بررسی وضعیت پردازش حسی کودکان اوتیسم 3 تا 14 ساله برمبنای آزمون نیمرخ حسی 2 فرم کودکان پرداخته است. 

    مواد و روش ها:

     در این پژوهش توصیفی، 43 کودک مبتلا به اختلال اوتیسم شرکت کردند. پس از تکمیل پرسشنامه دموگرافیک و اخذ رضایت، از والدین کودکان اوتیسم خواسته شد که پرسشنامه نیمرخ حسی 2 فرم کودکان (Children Sensory Profile 2) را تکمیل کنند.  اطلاعات دموگرافیک شرکت کنندگان و وضعیت پردازش حسی شرکت کنندگان این مطالعه براساس خطوط برش بخش های 13 گانه پرسشنامه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. 

    یافته ها:

     در این پژوهش 6/25 درصد از کودکان مورد بررسی دختر و 4/74 درصد از آن ها نیز پسر بودند. فراوانی اختلال پردازش حسی براساس خطوط برش نیمرخ حسی 2 فرم کودکان (جست و جو گری حسی: 2/37 درصد، اجتناب گری حسی: 6/53 درصد، حساسیت پذیری حسی: 8/55 درصد، ثبت حسی: 5/60 درصد، شنوایی: 0/28 درصد، بینایی: 6/39 درصد، لامسه: 2/58 درصد، حرکتی: 2/44 درصد، موقعیت بدن: 5/53 درصد، دهانی: 6/39 درصد، پاسخ های رفتاری: 9/48 درصد، پاسخ های عاطفی-اجتماعی: 6/67 درصد و پاسخ های ذهنی: 2/44 درصد) برآورد گردید. 

    نتیجه گیری:

     با توجه به یافته های به دست آمده می توان نتیجه گرفت که بالابودن میزان فراوانی ثبت حسی به عنوان اختلال پردازش حسی منجر به تحت تاثیر گذاشتن پاسخ های عاطفی و اجتماعی می شود

    کلیدواژگان: پردازش حسی، اختلال پردازش حسی، اختلال اوتیسم
  • ساناز جلیلی، ابراهیم محمد علی نسب فیروزجاه* صفحات 8-19

    مقدمه و اهداف:

     هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تاثیر شش هفته تمرینات CX WORX بر استقامت عضلات ناحیه مرکزی، تعادل و عملکرد اندام فوقانی دختران ورزشکار مبتلا به نقص تنه بود. 

    مواد و روش ها: 

    آزمودنی های پژوهش حاضر را 30 نفر از دختران ورزشکار مبتلا به نقص تنه (با میانگین سن 54/2±26/23، قد 05/0±60/1، وزن 03/7±26/58 و شاخص توده بدنی 23/3±79/22) تشکیل دادند که به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. نقص تنه در آزمودنی ها به وسیله آزمون تاک جامپ مورد ارزیابی قرار گرفت. در پیش آزمون تعادل ایستا و پویا به ترتیب به وسیله آزمون های BESS و Y ارزیابی شد. همچنین آزمون Y و آزمون های استقامت مک گیل جهت ارزیابی عملکرد اندام فوقانی و استقامت ناحیه مرکزی بدن استفاده شد. سپس گروه تجربی به انجام تمرینات 6 هفته ای CX WORX پرداختند. پس از اتمام تمرینات از دو گروه کنترل و تجربی پس آزمون به عمل آمد. برای مقایسه درون گروهی و بین گروهی به ترتیب از آزمون های تی همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح معناداری 05/0>p استفاده شد. 

    یافته ها:

     نتایج تحقیق حاضر نشان دهنده تاثیر معنادار تمرینات CX WORX بر استقامت ناحیه مرکزی بدن (05/0>p)، تعادل ایستا (05/0>p)، تعادل پویا (05/0>p) و عملکرد اندام فوقانی (05/0>p) آزمودنی های گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل بود.

    نتیجه گیری:

    با توجه به نتایج تحقیق حاضر، پیشنهاد می شود که از این نوع تمرینات به عنوان روشی موثر برای بهبود تعادل، استقامت عضلات ناحیه مرکزی بدن و عملکرد اندام فوقانی استفاده گردد.

    کلیدواژگان: استقامت عضلانی، تعادل، عملکرد اندام فوقانی، تمرینات CX WORX
  • سالار فرامرزی، علیرضا محسنی اژیه*، صمد عظیمی گروسی صفحات 20-29

    مقدمه و اهداف :

    کودکان دارای اختلال طیف اتیسم به صورت محدود از سوالات مختلف در تعاملات اجتماعی استفاده می کنند. از آنجا که پرسیدن سوال مهارتی محوری است که با مهارت های زبانی و فرصت های یادگیری در ارتباط است، انتخاب آن به عنوان هدف درمانی ضرورت دارد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش درمانی پاسخ محور (PRT) بر میزان استفاده صحیح از سوال های مختلف در بافت تعاملات اجتماعی کودکان با اختلال طیف اتیسم انجام گرفت. 

    مواد و روش ها:

     پژوهش حاضر از نوع مورد منفرد با طرح A-B بود. جامعه آماری شامل کودکان دارای اختلال طیف اتیسم (ASD) در بخش نگهداری، آموزش و توان بخشی معلولین آسایشگاه خیریه کهریزک استان البرز بود. از این جامعه 3 کودک به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش، مقیاس تشخیص اختلال طیف اتیسم (ASDDS) و چک لیست محقق ساخته بود. بدین منظور، پس از موقعیت خط پایه، مداخله آغاز و طی 10 هفته روش درمانی پاسخ محور به شرکت کنندگان ارائه شد. متغیر وابسته (استفاده صحیح از سوال های مختلف در بافت تعاملات اجتماعی) از طریق دو مشاهده گر به دقت اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، پس از رسم نمودار و محفظه ثبات و روند برای نمودارها، با کاربرد روش تحلیل درون موقعیتی و بین موقعیتی، اثربخشی متغیر مستقل بر متغیر وابسته بررسی شد.

     یافته ها:

     میانگین نمرات از 59/39، 38/41 و 55/39 برای هر سه شرکت کننده در موقعیت خط پایه به 38/51، 71/49 و 61/50 در موقعیت مداخله رسید. طی تحلیل دیداری نمودار داده ها، مداخله در هر سه شرکت کننده اثربخش بوده است. درصد غیرهمپوشی داده ها (PND) در دو موقعیت خط پایه و مداخله برای سه شرکت کننده به ترتیب 90، 80 و 90 بود. این اثربخشی در موقعیت پیگیری نیز همچنان قابل مشاهده بود.

    نتیجه گیری:

     نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که استفاده از روش درمانی پاسخ محور (PRT) موجب بهبود استفاده صحیح از سوال های مختلف در بافت تعاملات اجتماعی در کودکان دارای اختلال طیف اتیسم می شود. بر این اساس می توان از این روش در برنامه آموزشی و توان بخشی این گروه از کودکان بهره برد.

    کلیدواژگان: اختلال طیف اتیسم، تعاملات اجتماعی، درمان پاسخ محور
  • زهرا باقری، محمدحسین ناصرملی*، بهناز گنجی نمین صفحات 30-38
    مقدمه و اهداف
    هدف تحقیق حاضر مقایسه اثربخشی هشت هفته تمرینات ثبات مرکزی و طب سوزنی بر برخی شاخص های کمردرد مزمن غیر اختصاصی زنان میانسال بود.
    مواد و روش ها
    در مطالعه نیمه تجربی حاضر 45 زن میانسال مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی به عنوان آزمودنی شرکت داشتند که به صورت تصادفی به سه گروه مساوی کنترل، طب سوزنی و تمرین ثبات مرکزی (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. قبل و بعد از اعمال هشت هفته مداخله، درد و ناتوانی عملکردی به ترتیب با استفاده از مقیاس عینی درد و پرسش نامه کبک اندازه گیری شد. با استفاده از آزمون آماری آنووا و تی زوجی به ترتیب نتایج بین گروهی و درون گروهی تحلیل گردید.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر نشان داد در هر دو گره طب سوزنی و تمرینات ثبات مرکزی شدت درد و ناتوانی به طور معناداری کاهش یافت (05/0>p). با این حال تفاوت معناداری بین دو مداخله در پس آزمون مشاهده نشد (05/0<p).
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج تحقیق حاضر به نظر می رسد هر دو مداخله طب سوزنی و تمرینات ثبات مرکزی می تواند موجب کاهش شدت درد و ناتوانی عملکردی در زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شود. با این حال هنوز نمی توان در مورد برتری یکی از آن دو اظهار نظر کرد و همچنان به مطالعات بیشتری در این زمینه نیاز است.
    کلیدواژگان: کمردرد مزمن غیراختصاصی، ناتوانی عملکردی، طب سوزنی، تمرینات ثبات مرکزی
  • لیلا چهارمحالی، مرضیه رفیع، الهه آزادیان* صفحات 39-46
    مقدمه و اهداف
    در ارتباط با خستگی عضلانی و تاثیر آن بر حرکات درشت، تحقیقات زیادی صورت گرفته است، اما اطلاعات محدودی درباره تاثیر خستگی بر مهارت های ظریف وجود دارد؛ بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر خستگی عضلات کمربند شانه ای بر حرکات ظریف (رسم یک شکل با مداد) و درشت دستی (پاس پنجه) والیبالیست های حرفه ای بود.
    مواد و روش ها
    در مطالعه حاضر 31 والیبالیست ماهر (16 دختر و 15 پسر) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. متغیرهای تحقیق قبل و پس از خستگی مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تی تست مستقل و وابسته در نرم افزار SPSS با سطح معناداری 05/0>p استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر نشان داد خستگی منجر به کاهش سرعت و فشار دست در دختران (05/0>p) و افزایش سرعت حرکت دست پسران در حرکت ظریف رسم کردن شده است. تغییرپذیری در حرکت دست در هر دو گروه بعد از خستگی تغییر معناداری نشان نداد (05/0<p). همچنین عملکرد ورزشکاران در سرعت و دقت پاس پنجه قبل و بعد از خستگی مشابه بود.
    نتیجه گیری                                           
    می توان نتیجه گرفت که خستگی عضلات کمربند شانه ای موجب کاهش عملکرد در مهارت های ظریف انگشتان در دختران گردیده است، اما در مهارت های درشت دستی هم در دختران و هم در پسران تاثیری نداشته است.
    کلیدواژگان: خستگی عضلات کمربند شانه ای، ثبات دست، سرعت و دقت، مهارت های حرکتی ظریف
  • زهرا قربانی گنجه*، ماندانا غلامی، حجت الله نیک بخت صفحات 47-55
    مقدمه و اهداف

    اپیدمی چاقی در سراسر جهان بر سلامت عمومی تاثیر گذاشته است. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه تاثیر تمرینات مقاومتی دایره ای با شدت کم و شدت متوسط بر سطوح آدیپونکتین و نیمرخ لیپیدی در زنان دارای اضافه وزن بود.

    مواد و روش ها

    54 زن دارای اضافه وزن (سن 14/2±56/ 31 سال، وزن 4/9±45/80 کیلوگرم، شاخص توده بدن kg/m2 21/3±6/28) به طور تصادفی در سه گروه (هر گروه 18 نفر) شامل گروه های تمرین دایره ای با شدت متوسط، برنامه تمرین دایره ای با شدت پایین و شاهد قرار گرفتند. برنامه تمرین ورزشی به مدت 8 هفته و هفته ای 3 جلسه اجرا شد. قبل و بعد از برنامه تمرین ورزشی، سطوح آدیپونکتین و نیمرخ لیپیدی اندازه گیری شد. به منظور تجزیه و تحلیل آماری از آمار توصیفی، آزمون آنالیز کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 و سطح معناداری آزمون ها نیز 05/0≥p در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    در ابتدای مطالعه حاضر و قبل از اعمال پروتکل ورزشی تفاوتی در مقادیر پایه آدیپونکتین بین گروه ها مشاهده نشد (05/0<p). نتایج حاضر نشان داد که سطوح آدیپونکتین بعد از هشت هفته تمرین مقاومتی دایره ای با شدت متوسط در مقایسه با گروه شاهد به صورت معناداری افزایش یافته است (027/0=p)، اما تغییرات آدیپونکتین در گروه تمرین با شدت پایین از نظر آماری معنادار نبود (14/0=p). کاهش سطوح LDL-c (001/0=p)، کلسترول (001/0>p) و TG (001/0>p) و افزایش HDL (001/0>p) در گروه شدت متوسط نسبت به گروه شاهد معنادار بود.

    نتیجه گیری

    بر اساس نتایج حاضر، تمرین دایره ای با شدت متوسط توانسته در افزایش آدیپونکتین موثرتر واقع شود؛ از این رو نیمرخ لیپیدی در این گروه نیز به تبع این تغییرات بهبود معناداری به همراه داشته است.

    کلیدواژگان: تمرینات دایره ای، آدیپونکتین، نیمرخ لیپیدی، اضافه وزن
  • هاشم کرم ویسی، فریده باباخانی*، رحمان شیخ حسینی صفحات 56-64
    مقدمه و اهداف

    امروزه زانوی پرانتزی یکی از شایع ترین ناهنجاری های اندام تحتانی است، اما بیومکانیک اندام و همچنین فعالیت عضلات در حین فعالیت های وابسته به ورزش در این افراد کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از انجام تحقیق حاضر، مقایسه فعالیت الکتریکی عضلات تنه و ران حین پرش-فرود در مردان با و بدون زانوی پرانتزی می باشد.

    مواد و روش ها

    در تحقیق مقطعی حاضر،30 نفر ورزشکار (15 نفر با زانوی پرانتزی و 15 نفر بدون آن) شرکت کردند. زانوی پرانتزی با استفاده از کالیپر مخصوص استخوان با دقت 0.01 میلی متر اندازه گیری شد. آزمودنی ها حرکت پرش-فرود را روی صفحه نیرو (مدل Ver 3.0.2 ساخت شرکت دانش سالار ایرانیان) انجام دادند. فعالیت عضلات با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی ثبت و 100 میلی ثانیه بعد از لحظه برخورد استخراج شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از برنامه متلب و آزمون T مستقل با سطح معناداری 05/0≤ p استفاده گردید.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد تفاوت معناداری در فعالیت عضلات دوسررانی و نیم وتری بین دو گروه مشاهده نشد، اما در میزان فعالیت عضلانی سرینی میانی001/0=P و مربع کمری 002/0=P بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده شد.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد واروس زانو عاملی اثرگذار بر بیومکانیک پرش-فرود باشد، به طوری که باعث کاهش فعالیت عضلات سرینی میانی و مربع کمری می شود. این تغییرات ممکن است با کاهش ثبات طرفی و افزایش احتمال آسیب دیدگی در ورزشکاران همراه باشد.

    کلیدواژگان: الکترومیوگرافی، اندام تحتانی، زانوی پرانتزی، ورزشکاران، صفحه نیرو
  • میثم ایرانپور*، زاهد منتشلو، علی شمسی ماجلان صفحات 65-72

    مقدمه و اهداف:

     امروزه پیچ خوردگی های مچ پا از شایعترین آسیب های مراجعه شده به مراکز اورژانسی محسوب می شود. افراد مبتلا نقص پایدار در ثبات پوسچر دارند. هدف از انجام تحقیق حاضر، مقایسه زمان رسیدن به ثبات و فعالیت عضلات مچ پا طی حرکت فرود در افراد دارای بی ثباتی عملکردی مچ پا و سالم بود. 

    مواد و روش ها:

     در تحقیق توصیفی حاضر از دانشجویان شهر کرج، 15 نفر دارای بی ثباتی مچ پا و 15 نفر سالم به صورت هدفمند و در دسترس به عنوان آزمودنی شرکت کردند. از صفحه نیرو و الکترومایوگرافی سطحی برای به دست آوردن زمان رسیدن به پایداری و فعالیت عضلات گاستروکنمیوس داخلی، سولئوس، تیبیالیس آنتریور و پرنئوس لانگس استفاده شد. برای مقایسه دو گروه از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره استفاده شد. 

    یافته ها:
     

    یافته ها نشان داد تفاوت معناداری در زمان رسیدن به ثبات در راستای قدامی-خلفی طی حرکت فرود بین افراد گروه تجربی و گروه کنترل وجود دارد (001/0=P) و این تفاوت نیز در راستای داخلی-خارجی معنادار بود (000/0=P). همچنین نتایج آماری مربوط به مقایسه فعالیت الکتریکی عضلات منتخب نشان داد بین گروه تجربی و کنترل طی حرکت فرود در عضله گاستروکنمیوس داخلی تفاوت معنادار وجود ندارد، اما در عضلات سولئوس، عضلات تیبیالیس آنتریور و پرنئوس لانگس تفاوت معناداری وجود دارد. 

    نتیجه گیری:

     به نظر می رسد با توجه به نتایج به دست آمده بی ثباتی مچ پا باعث کاهش ثبات و تغییر فعالیت عضلات سولئوس، عضلات تیبیالیس آنتریور و پرنئوس لانگس می شود. کاهش زمان رسیدن به ثبات و عملکرد ناکارآمد عضلات در گروه مبتلا، ما را به توانبخشی مفصل با تمرینات حس عمقی و تمرکز بر عضلات سولئوس، پرنئوس لانگس و تیبیالیس آنتریور در این افراد رهنمود می سازد.

    کلیدواژگان: فعالیت الکتریکی عضلات، زمان رسیدن به ثبات، بی ثباتی مچ پا، فرود
  • لیلا احدنژاد، هومن مینونژاد*، یوسف مقدس تبریزی صفحات 73-81
    مقدمه و اهداف
    کمردرد یکی از شایع ترین صدمات شغلی است. معلمی از جمله مشاغلی است که به خاطر ماهیت کاری با خطر بروز کمردرد همراه است. هدف مطالعه حاضر، بررسی شیوع کمردرد و ارتباط آن با فعالیت بدنی و شاخص توده بدنی در معلمان بود.
    مواد و روش ها
    در مطالعه میدانی حاضر، 289 نفر معلم زن با دامنه سنی 24 تا 60 سال و با میانگین شاخص توده بدنی 88/26، با رعایت قانون تصادفی انتخاب مدارس به صورت خوشه ای انتخاب و در پژوهش شرکت کردند. از مقیاس VAS و پرسش نامه بک به ترتیب به منظور سنجش میزان کمردرد در دوره های مختلف زندگی و میزان فعالیت بدنی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج  تحقیق حاضر نشان داد بین شیوع کمردرد و فعالیت بدنی در دوره های مختلف زندگی ارتباط قوی و منفی وجود دارد (01/0P<)، به طوری که ارتباط بین میزان کمردرد در حال حاضر و فعالیت بدنی (224/0-=ICC و 001/0=P) بین کمردرد در شش ماه گذشته و فعالیت بدنی (239/0-=ICC و 001/0=P) بین کمردرد در سال گذشته و فعالیت بدنی (284/0-=ICC و 001/0=P) و نیز بین کمردرد در طول عمر و فعالیت بدنی (269/0-=ICC و 001/0=P) ارتباط معنادار وجود دارد. همچنین بین شیوع کمردرد در طول عمر و BMI (05/0>P) ارتباط معنادار و مثبت است.
    نتیجه گیری
    با توجه به ارتباط قوی و در جهت منفی، بین شیوع کمردرد در دوره های زمانی مختلف زندگی و فعالیت بدنی و همچنین ارتباط در جهت مثبت بین شیوع کمردرد و شاخص توده بدنی، به نظر می رسد داشتن یک فعالیت منظم ورزشی می تواند سلامتی بیشتر ناحیه کمر معلمان زن را فراهم کند.
    کلیدواژگان: کمردرد، فعالیت بدنی، شاخص توده بدنی، معلم
  • میلاد فدایی ده چشمه، علی شمسی ماجلان*، سیده رویا جعفری، نادر سمامی، حسن دانشمندی صفحات 82-91

    مقدمه و اهداف:

     افراد کم توان ذهنی یک گروه اجتماعی آسیب پذیر هستند که جنبه سلامت جسمانی آنها نیز از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه کیفیت زندگی و آمادگی جسمانی پسران و دختران ورزشکار کم توان ذهنی شرکت کننده در المپیک ویژه ایران بود.

     مواد و روش ها: 

    نمونه پژوهش حاضر شامل 126 کم توان ذهنی، 70 پسر کم توان ذهنی با و بدون سندرم داون و 56 دختر کم توان ذهنی بدون سندرم داون، 18 تا 30 سال شرکت کننده در المپیک ویژه ایران بودند. جهت ارزیابی از مجموعه آزمون های یوروفیت ویژه شامل قدرت انفجاری پا (پرش طول)، قدرت دست (پرتاب توپ 2 کیلوگرمی)، استقامت موضعی عضلانی (درازونشست)، سرعت (25 متر دویدن)، انعطاف پذیری (نشستن و رسیدن) و تعادل (راه رفتن بر روی نیمکت) برای آمادگی جسمانی و از پرسش نامه کیفیت زندگی اسچالاک و کیت برای کیفیت زندگی استفاده شد. برای مقایسه دو گروه از نرم افزار SPSS و روش های آماری تی مستقل و یو من-ویتنی، در سطح معناداری (05/0=α) استفاده شد.

    یافته ها:

     در متغیر های کفایت/سازندگی (010/0=P)، توانمندسازی/استقلال (001/0=P)، نمره کلی کیفیت زندگی (037/0=P)، شاخص توده بدن (008/0=P)، استقامت موضعی عضلانی (010/0=P)، سرعت (001/0=P) و قدرت دست (001/0=P) میان پسران کم توان ذهنی با سندرم داون و دختران کم توان ذهنی، و همچنین کفایت/سازندگی (036/0=P)، توانمندسازی/استقلال (001/0=P)، نمره کلی کیفیت زندگی (021/0=P)، انعطاف پذیری (003/0=P)، تعادل (001/0=P)، سرعت (001/0=P) و قدرت دست (001/0=P) میان پسران کم توان ذهنی بدون سندرم داون و دختران کم توان ذهنی تفاوت معنادار مشاهده شد. 

    نتیجه گیری:

     با توجه به نتایج حاضر، می توان نتیجه گرفت که پسران ورزشکار کم توان ذهنی نسبت به دختران کیفیت زندگی و آمادگی جسمانی بالاتری دارند. با توجه به اطلاعات کم در این زمینه، بررسی دقیق تر محتوای برنامه ها در مراکز المپیک ویژه ایران ضروری می باشد.

    کلیدواژگان: المپیک ویژه ایران، فعالیت بدنی، ورزشکار کم توان ذهنی، سندرم داون
  • مرتضی مددی شاد، نادر فرهپور*، مهدی مجلسی صفحات 92-102
    مقدمه و اهداف
    پرونیشن بیش از حد پا یکی از عوامل خطر برای پارگی لیگامان ضربدری قدامی زانو است.هدف از مطالعه ی حاضر بررسی اثرهای فوری استفاده از کفی آنتی پرونیشن با شیب های متفاوت بر مولفه های نیروی عکس العمل زمین در هنگام راه رفتن بود.
    مواد و روش ها
    تعداد 15 نفر از افراد سالم به صورت داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند. با استفاده از دستگاه وایکان شامل چهار دوربین و همچنین دو دستگاه صفحه نیروی کیستلر مولفه های نیروی عکس العمل راه رفتن آزمودنی ها با و بدون سه نوع کفی داخل کفش با شیب های 10، 15 و 20 درجه مورد تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که هنگام راه رفتن استفاده از کفی با شیب خارجی 20 درجه سبب افزایش نیروی عکس العمل عمودی (02/0=P) و داخلی-خارجی (02/0=P) شد. همچنین استفاده از کفی های مختلف تاثیری در مقادیر متغیرهای تکانه، نرخ بارگذاری و گشتاور آزاد ایجاد نکرد (05/0<P).
    نتیجه گیری
    استفاده از کفی آنتی پرونیشن با 20 درجه شیب خارجی، نرخ بارگذاری را در مرحله پیشروی کاهش می دهد، اما در مقابل، نیروی عکس العمل عمودی و افقی رو به خارج را افزایش داده و نیز زانو را در وضعیت واروس قرار می دهد که ممکن است با افزایش خطر استئوآرتریت همراه باشد.
    کلیدواژگان: پا، ارتوز پا، نیروی عکس العمل زمین، راه رفتن
  • وحید اسعدی، کمال عزیزبیگی*، نیکو خسروی، ناهید حق نظری صفحات 103-112

    مقدمه و اهداف:

     امنتین-1 و واسپین آدیپوکاین هایی هستند که با بسیاری از عوامل خطرزای متابولیکی مرتبط هستند. هدف از تحقیق حاضر بررسی و مقایسه اثرات تمرینات استقامتی تداومی، مقاومتی دایره ای و تناوبی شدید بر سطوح پلاسمایی امنتین-1 و واسپین مردان چاق بود. 

    مواد و روش ها: 

    44 مرد جوان چاق به طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کردند و به طور تصادفی در گروه تمرینات استقامتی تداومی (11=n)، تمرینات اینتروال شدید (11=n) و تمرینات مقاومتی دایره ای (11=n) قرار داده شدند. تمرینات استقامتی تداومی با شدت 70 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی انجام شد. همچنین تمرینات تناوبی شدید در شش وهله ی 3 دقیقه ای دویدن با شدت 90 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی انجام شد، در حالی که تمرینات مقاومتی دایره ای در 11 ایستگاه مقاومتی با شدت 20 درصد از یک تکرار بیشینه به مدت 12 هفته و سه جلسه در هفته انجام شد. نمونه گیری خون قبل و بعد از دوره تمرینات انجام شد و سطوح امنتین-1 و واسپین در پلاسما اندازه گیری شد. جهت مقایسه بین گروه ها از آنالیز واریانس دوطرفه با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. 

    یافته ها:

     نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه تمرینات تداومی استقامتی، تمرینات مقاومتی دایره ای و تمرینات اینتروال شدید در امنتین و واسپین وجود ندارد (05/0˃P). با این وجود، امنیتن-1 به طور معناداری در گروه تمرینات مقاومتی دایره ای (002/0=P) و اینتروال شدید (011/0=P) نسبت به کنترل افزایش یافت. همچنین واسپین به طور معناداری در گروه تمرینات مقاومتی دایره ای نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (029/0=P). 

    نتیجه گیری:

    در نهایت می توان گفت هیچ کدام از تمرینات اینتروال شدید، استقامتی ممتد و مقاومتی دایره ای در بهبود امنیتن و واسپین ارجحیت ندارد، اگرچه آنها می توانند سطوح هورمون های مذکور را بعد از 12 هفته بهبود بخشند.

    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی دایره ای، تمرین تداومی، تمرین تناوبی با شدت بالا، آدیپوکاین
  • عارف سعیدی، هومن مینونژاد*، فواد صیدی، محمدحسین علیزاده صفحات 113-122

    مقدمه و اهداف:

     آرنج تنیس بازان شایع ترین آسیب ناشی از استفاده بیش از حد در ورزشکاران و حتی در غیرورزشکارن می باشد. هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر چهار هفته تمرینات ترکیبی کششی و اکسنتریک با سوزن زدن خشک بر درد (درد در حین استراحت، درد در حین فعالیت، درد برانگیخته) در ورزشکاران مبتلا به آرنج تنیس بازان می باشد. تحقیق از نوع نیمه تجربی بود.

    مواد و روش ها:

     نمونه های آماری تحقیق حاضر 20 فرد مبتلا به بیماری آرنج تنیس بازان بودند که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تمرینات ترکیبی (10 نفر شامل 5 زن و 5 مرد) و سوزن خشک (10 نفر شامل 3 زن و 7 مرد) تقسیم شدند. گروه تمرینات ترکیبی سه روز در هفته به تمرینات کششی و اکسنتریک پرداختند و گروه سوزن خشک نیز سه روز در هفته تحت برنامه درمانی سوزن خشک قرار گرفتند. در این تحقیق تغییرات درون گروهی متغیرهای تحقیق از زمان پیش آزمون تا انتهای هفته چهارم سنجیده شد. با توجه به نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون تی زوجی برای بررسی تغییرات درون گروهی استفاده شد و از آزمون تحلیل کوواریانس برای بررسی تفاوت های بین گروهی استفاده گردید. 

    یافته ها:

     نتایج آزمون تی زوجی و آنالیز کواریانس (آنکوا) نشان داد که 4 هفته تمرینات ترکیبی اکسنتریک و کششی و همچنین سوزن زدن خشک به طور معناداری باعث کاهش درد (درد در حین استراحت، درد در حین فعالیت، درد برانگیخته) مبتلایان به آرنج تنیس بازان می شود (05/0≥P). 

    نتیجه گیری:
     

    هر دو روش تمرینات ترکیبی اکسنتریک و کششی و سوزن زدن خشک به طور معناداری باعث کاهش درد در بیماری آرنج تنیس بازان می شود، اما اندازه اثر کاهش درد در گروه سوزن زدن خشک بیشتر از گروه تمرینات ترکیبی اکسنتریک و کششی بود.

    کلیدواژگان: آرنج تنیس بازان، تمرینات اکسنتریک، تمرینات کششی، سوزن زدن خشک، درد
  • آیدین ولی زاده اورنج، معرفت سیاهکوهیان، امیرعلی جعفرنژادگرو*، لطفعلی بلبلی، فرشاد قربانلو صفحات 123-131
    مقدمه و اهداف

    عوامل گوناگونی می تواند فعالیت ورزشکاران را تحت تاثیر قرار دهد که یکی از این عوامل مهم، پرونیشن بیش از حد پا می باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر استفاده طولانی مدت از کفش کنترل حرکتی روی طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین در افراد دارای پای پرونیت طی دویدن می باشد.

    مواد و روش ها

    پژهش حاضر از نوع نیمه تجربی و آزمایشگاهی بود. 30 دونده مرد دارای پای پرونیت در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند. از صفحه نیروی برتک جهت ثبت نیروهای عکس العمل زمین استفاده شد. گروه کنترل از کفش معمولی (Supernova Control, Adidas) و گروه تجربی از کفش کنترل حرکتی (Supernovacushion, Adidas) به مدت 5 ماه در تمرینات خود استفاده کردند. آزمون ناپارامتریک ویلکاکسون جهت تحلیل آماری در سطح معناداری 05/0 استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج پژوهش حاضر در گروه تجربی نشان دهنده ی این بود که مولفه ی فرکانس توان 5/99 درصد در راستای عمودی طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون کاهش معناداری داشت (023/0=P). در راستای داخلی-خارجی نیز مولفه ی باند فرکانس طی پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون افزایش معناداری را نشان داد (041/0=P). سایر مولفه های طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین هیچ گونه تفاوت معناداری را در گروه تجربی نشان ندادند (05/0<P).

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج، می توان بیان کرد که استفاده طولانی مدت از کفش های کنترل حرکتی می تواند در حفظ ثبات اندام تحتانی و تعادل در دوندگانی که از این نوع کفش استفاده می کنند، موثر باشد و همچنین ارتقاء و بهبود عملکرد ورزشی در این ورزشکاران را نیز داشته باشد. به علاوه پهنای باند فرکانس افزایش معناداری را نشان داد که می تواند باعث افزایش درد در اجزای حرکتی و بافت های همبند شود و این افزایش می تواند به علت افزایش به کارگیری این اجزا در حرکت باشد؛ از این رو می توان این امر را به عنوان یک اثر منفی برای استفاده طولانی مدت از کفش کنترل حرکتی بیان کرد.

    کلیدواژگان: پای پرونیت، کفش کنترل حرکتی، طیف فرکانس، دویدن
  • حسین مهرابیان*، امیر لطافتکار، امیر حسین براتی، علی عباسی، سید صدرالدین شجاع الدین صفحات 132-143

    مقدمه و اهداف :

    سندرم گیرافتادگی شایع ترین آسیب و علت درد و محدودیت حرکتی در ناحیه شانه محسوب می شود. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه فعالیت الکترومیوگرافی عضلات منتخب شانه و ریتم اسکاپولوهومرال در شناگران نخبه مرد با و بدون ابتلا به سندرم گیرافتادگی شانه بود. 

    مواد و روش ها:

     در مطالعه حاضر، 30 مرد شناگر نخبه 18 تا 25 سال شامل 15 نفر مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه و 15 نفر سالم با میانگین و انحراف استاندارد سن 23/1±15/22 سال، قد 59/5±40/179 سانتی متر، وزن 37/7±35/78 کیلوگرم به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از گونیامتر جهت ارزیابی ریتم اسکاپولوهومرال در وضعیت 90 درجه دور شدن در صفحه حرکتی فرونتال و دستگاه Wireless Surface EMG شرکت نوراکسون آمریکا جهت ارزیابی فعالیت الکترومیوگرافی عضلات در وضعیت 90 درجه دور شدن و برگشت به حالت اولیه در سه صفحه حرکتی ساجیتال، فرونتال و اسکپولار و در سمت غالب استفاده گردید. برای نرمال بودن داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای تجزیه و تحلیل داده ها از t مستقل در سطح معنا داری استفاده گردید (05/0>P).

     یافته ها:

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بین میانگین شروع چرخش کتف (001/0>P) میزان چرخش کتف (001/0P=) و ریتم اسکاپولوهومرال (001/0P=) گروه بیمار نسبت به کنترل اختلاف معناداری وجود داشت. همچنین بین میانگین Onset و Offset عضلات سراتوس انتریور و تراپز تحتانی در هر سه صفحه حرکتی و تراپز فوقانی در صفحات ساژیتال و اسکپولار گروه بیمار نسبت به سالم اختلاف معناداری وجود داشت (05/0>P) و شناگران مبتلا به سندرم گیرافتادگی دارای Onset بالاتر (تاخیر در فعال شدن) و Offset بالاتر (اتمام زودهنگام فعالیت) نسبت به گروه سالم بودند. علاوه بر این توالی فراخوانی عضلات به جهت فعال و غیرفعال شدن در گروه بیمار دستخوش تغییرات شده است.

    نتیجه گیری:

     شناگران مبتلا به سندرم گیرافتادگی دارای شروع چرخش کتف بالاتر (دیرتر از زمان طبیعی)، میزان چرخش کتف پایین تر و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال بالاتری نسبت به گروه سالم بوده و هماهنگی منظم ریتم اسکاپولوهومرال در مجموعه شانه در آن ها برهم خورده است. همچنین شناگران مبتلا فعالیت غیرطبیعی و افزایش زمان تاخیری را در عضلات به معنی Onset بالاتر (تاخیر در فعال شدن) و Offset بالاتر (اتمام زودهنگام فعالیت) نشان می دهند؛ بنابراین این تئوری که گیرافتادگی شانه ممکن است با تغییر در سطح فعالیت و فراخوانی عضلات اسکاپولو توراسیک مرتبط باشد، تصدیق می شود که در مجموع این نشان از تغییر در کنترل نوروماسکولار است.

    کلیدواژگان: سندرم گیرافتادگی شانه، فعالیت الکترومیوگرافی عضلات، ریتم اسکاپولوهومرال
  • محسن یرغمدی*، امیرعلی جعفرنژادگرو، محمد عبدالله پور درویشانی، فاطمه تیموری صفحات 144-152
    مقدمه و اهداف

    طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین یکی از پارامترهای مکانیکی است که با استفاده از آن می توان با مقایسه افراد سالم و بیمار تفاوت ها را برجسته کرد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین در افراد ناشنوا و سالم طی دویدن بود.

    مواد و روش ها

    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بود. 30 پسر به طور مساوی به دو گروه با شنوایی عادی و ناشنوا تقسیم شدند. طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین  توسط دستگاه فوت اسکن (نرخ نمونه برداری: 300 هرتز) ثبت شد. سپس محتوای فرکانسی نیروهای عکس العمل در طی دویدن با پای برهنه تحلیل گردید. از آزمون آماری واریانس چندمتغیره جهت مقایسه داده های طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی دویدن در افراد ناشنوا و سالم استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد تعداد هارمونی های ضروری در انگشت شست پا (012/0=P) و انگشتان 2 تا 5 (035/0=P) در افراد ناشنوا در مقایسه با گروه کنترل کمتر بود. همچنین تعداد فرکانس با توان 5/99 در استخوان کف پایی چهارم (038/0P=) و پنجم (019/0P=) در افراد ناشنوا در مقایسه با سالم بیشتر بود. به علاوه زمان اتکای دویدن در افراد ناشنوا در مقایسه با سالم بیشتر بود (032/0=P).

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان بیان کرد افراد ناشنوا احتمالا در معرض آسیب ناشی از مقادیر طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی دویدن قرار دارند.

    کلیدواژگان: طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین، دویدن، ناشنوا
  • صبا صادقی، فاطمه درخشنده، فاطمه خانلر، پریسا رضایی* صفحات 153-164
    مقدمه و اهداف

    نتیجه نهایی جراحی شکاف کام به طور عمده به اصلاح خروج خیشومی و هایپرنیزالیتی این افراد بستگی دارد، اما خطاهای تولیدی مانع از نشان دادن عملکرد واقعی دریچه کامی-حلقی (VP) در ارزیابی های دستگاهی می شود که با هدف تشخیص نیاز به جراحی برای اصلاح ناکارآمدی دریچه کامی-حلقی (VPI) انجام می گیرد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخله درمان خطاهای تولید غیردهانی بر نتایج ارزیابی نیزومتری و ارزیابی های ادراکی گفتار در کودک مبتلا به شکاف کام انجام شد.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر از نوع تک آزمودنی با مدل A-B-A بود که روی کودکی با شکاف کام زیرمخاطی ترمیم نشده با علائم گفتاری پرخیشومی و آشفتگی خیشومی انجام شد. بیمار تحت 24 جلسه نیم ساعته تولیددرمانی به مدت سه ماه به منظور حذف خطاهای تولید غیردهانی قرار گرفت. ارزیابی های ادراکی و نیزومتری در فازهای خط پایه، مداخله و پیگیری انجام شد. داده ها با روش تحلیل دیداری و با استفاده از تعیین شاخص تفاوت میزان بهبودی و آزمون دو انحراف معیار تجزیه و تحلیل گردید. همچنین ارزیابی های ویدئوفلوروسکوپی و نیزوآندوسکوپی قبل و بعد از انجام مداخله صورت گرفت و با مقایسه قبل و بعد توصیف گردید.

    یافته ها

    مداخله تولیددرمانی در این مورد اثربخش بوده و موجب کاهش پرخیشومی گفتار و نمره نیزالانس گفتار پیوسته (IRD=0/75) گردیده است. سایز گپ دریچه کامی-حلقی نیز در بیمار کاهش و نسبت بسته شدن دریچه افزایش یافته است.

    نتیجه گیری

    پژوهش حاضر نشان داد که تولیددرمانی در بیمار موجب کاهش سایز گپ دریچه کامی-حلقی و افزایش نسبت بسته شدن دریچه شده است. این موضوع نشان می دهد تولیددرمانی با استفاده از اصلاح جایگاه تولید در طول گفتار، موجب می شود دریچه کامی-حلقی عملکرد واقعی خود را نشان دهد و در نتیجه تاثیر مثبت بر عملکرد دریچه کامی-حلقی دارد. تغییرات دریچه در بیمار، منجر به کاهش شدت پرخیشومی و نمره نیزالانس گردید، اما آشفتگی خیشومی را افزایش داد. همچنین نتایج ارزیابی های انجام شده در مرحله پیگیری نشان داد که بیمار توانست تغییرات گفتاری ایجادشده را تا 3 هفته پس از پایان مداخله حفظ نماید.

    کلیدواژگان: کام، شکاف، تولید، غیرقابل وضوح، دستگاه ها و ابزارها
  • الهه یاوری، پرویز عسکری*، فرح نادری، علی رضا حیدری صفحات 165-176
    مقدمه و اهداف
    امروزه نقص توجه و بیش فعالی از متداول ترین اختلال های دوران کودکی است. این اختلال را اختلال عصبی رشدی می دانند که سه ویژگی اصلی آن نارسایی توجه، بیش فعالی و تکانشگری است که بر سه تا هفت درصد کودکان اثر می گذارد. نقص در کارکردهای اجرایی موفقیت تحصیلی را کاهش و احتمال رفتارهای خطرآفرین را افزایش می دهد. کودکان و نوجوانان با اختلال نقص توجه/بیش فعالی به صورت معناداری در ارزیابی های عصب روانشناختی کارکردهای اجرایی نسبت به جمعیت عادی نقص دارند. هدف از مطالعه حاضر، اثر توانبخشی شناختی بر عملکردهای اجرایی (حافظه و حل مسئله) کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی می باشد.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر از نوع شبه تجربی با طرح کارآزمایی بالینی پیش آزمون/پس آزمون با گروه کنترل است. 30 کودک دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی 7-9 سال که در سال 98-1397 به کلینیک مشاوره آمورش وپرورش ناحیه 1 شیراز مراجعه کردند، با استفاده از آزمون تشخیصی 4-CSI تشخیص گذاری و با آزمون هوش ریون یکسان سازی شدند و به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. کودکان در ده جلسه یک ساعته هر هفته دو جلسه تحت مداخله برنامه های توانبخشی قرار گرفتند. محاسبات آماری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 23 انجام گرفت. متغیر حافظه فعال با استفاده از آزمون های ان بک و تو بک و آزمون فراخنای حافظه و ارزیابی متغیر حل مسئله با آزمون کارت های ویسکانسین انجام شد.
    یافته ها
    کارکردهای اجرایی (حافظه) در پیش آزمون و پس آزمون در کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی تفاوت معناداری را نشان داد (P<0/001)، همچنین کارکردهای اجرایی (حل مسئله) در پیش آزمون و پس آزمون تفاوت معناداری را (P<0/001) نشان داد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد توانبخشی شناختی بر بهبود عملکردهای اجرایی حافظه و حل مسئله کودکان دارای اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی موثر است و کارکردهای اجرایی (حل مسئله و حافظه) را بهبود می بخشد و جایگزین داروی روان محرک برای این کودکان است.
    کلیدواژگان: توانبخشی شناختی، عملکرد اجرایی، حافظه کاری، حل مسئله، کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی
  • محمدعلی سلیمان فلاح*، حیدر صادقی، پژمان معتمدی، امیر حسین براتی صفحات 177-184
    مقدمه و اهداف
    با افزایش زمان و میزان خستگی، عملکرد ورزشکار کاهش می یابد و در نتیجه فرود تحت اثر خستگی قرار می گیرد. خستگی در زمان فرود روی کنترل پاسچر و بیومکانیک اندام تحتانی تاثیرگذار است، همچنین فرود نسبت به پرش فشار بیشتری به مفاصل اندام تحتانی وارد می آورد، از این رو احتمال آسیب دیدگی در فرود بسیار بیشتر از پرش است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک وهله خستگی موضعی تا حد واماندگی بر پارامترهای مکانیکی مفاصل اندام تحتانی در حین فرود تک پای مردان ورزشکار نیمه حرفه ای بود.
    مواد و روش ها
    30 مرد جوان ورزشکار نیمه حرفه ای 16 تا 26 سال بسکتبال استان البرز در پژوهش حاضر شرکت کردند. برای پردازش داده ها از نرم افزار متلب برای استخراج پارامترهای زوایای مفاصل اندام تحتانی در برخورد اولیه پا با سطح، حداکثر فلکشن زانو و حداکثر نیروی عمودی سطح در سه صفحه حرکتی استفاده شد. برای جمع آوری اطلاعات کینماتیکی از سیستم آنالیز حرکت VICON شامل 8 دوربین و به منظور جمع آوری داده های کینتیک حرکت از یک صفحه نیروسنج KISTLER با سنسورهای پیزوالکتریک با فرکانس اندازه گیری 2400 هرتز در ابعاد 60×50 سانتی متر و نرم افزار نکسوس برای کمی کردن داده های فضایی-زمانی در تحقیق حاضر استفاده شد. تحلیل آماری داده ها از طریق آزمون تحلیل واریانس آمیخته برای مقایسه داده ها در سطح معناداری 05/0p≤ با استفاده از SPSS ورژن 20 انجام شد.
    یافته ها
    نتایج آزمون اندازه گیری مکرر اختلاف معناداری را در میانگین زوایای مفاصل مچ پا و زانو در دو صفحه حرکتی ساجیتال و فرونتال قبل و بعد از خستگی در وضعیت های لحظه ی تماس، حداکثر نیروی عمودی عکس العمل سطح و حداکثر فلکشن زانو نشان نداد (05/0p≤). در مقابل در صفحه هوریزنتال تغییر زاویه ی مفصل مچ پا در حداکثر فلکشن زانو پس از خستگی معنادار شد (000/0p=).
    نتیجه گیری
    خستگی ناشی از تمرین و مسابقه می تواند موجب تغییر در استراتژی فرود شود، به طوری که احتمال فشار به مفاصل اندام تحتانی به ویژه مچ پا و متعاقب آن احتمال بروز صدمات در مفاصل بالاتر را افزایش دهد. تغییر زاویه مچ پا در حداکثر فلکشن زانو در صفحه ی هوریزنتال می تواند سبب ایجاد تغییر در وضعیت مفاصل بعدی اندام تحتانی به ویژه زانو در زمان فرود شود. با توجه به زوایای ایجادشده در مفصل مچ پا با بررسی بیشتر می توان از آسیب ناشی از خستگی موضعی مفرط پیشگیری کرد.
    کلیدواژگان: زوایای مفاصل اندام تحتانی، خستگی موضعی، فرود تک پا، ورزشکار نیمه حرفه ای
  • عطیه قزوینی*، رابعه خلیلاوی، رضا صادقی، افسانه یوسفی، کوروش افتخاریان صفحات 185-194
    مقدمه و اهداف
    امروزه کاشت  حلزون می تواند فرد را در کسب مهارت های گفتار، زبان و ارتباط از طریق حس شنوایی توانمند سازد. هدف مطالعه حاضر بررسی روند رشد مهارت های شنیداری و گفتاری کودکان کاشت حلزون بوده است.
    مواد و روش ها
    در مطالعه حاضر 50 کودک با میانگین سن کاشت حلزون 40 ماهگی با مجموعه مقیاس های ارزیابی دوره ای در زمان دریافت پروتز، 3، 6 و 9 ماه پس از آن ارزیابی شدند. به منظور تحلیل داده ها از روش های توصیفی، تحلیل دیداری و آنالیز واریانس در اندازه گیری مکرر و از نرم افزار SPSS20 استفاده شد.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد که میانگین نمرات کودکان در همه مقیاس ها و در طی دوره های ارزیابی از زمان دریافت پروتز تا دوره های 3، 6 و 9 ماه افزایش یافت. اختلاف میانگین نمرات کودکان بین ارزیابی های اول تا چهارم از نظر آماری معنادار بوده است (p<0/001).
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد در طی مدت 9 ماه پس از کاشت حلزون، کودکان پیشرفت قابل ملاحظه ای در مهارت های عملکرد شنیداری، میزان استفاده از گفتار و همچنین قابلیت وضوح گفتار نشان دادند.
    کلیدواژگان: کاشت حلزون، شنوایی، گفتار، عملکرد شنیداری، وضوح گفتار
  • سیدکاظم موسوی ساداتی*، پریسا رشیدزاده صفحات 195-205
    مقدمه و اهداف
    کنترل پاسچر و تعادل تقریبا برای تمام فعالیت های روزمره ضروری است. هدف مطالعه حاضر بررسی تاثیر تحریک فراجمجمه ای مخچه بر تعادل و عملکرد سیستم های حس پیکری، بینایی و دهلیزی در کنترل پاسچر سالمندان بود.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر تجربی و از نوع پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری آن کلیه سالمندان مراجعه کننده به مرکز جامع توانبخشی جمعیت هلال احمر شهر تهران بودند که از بین آنها تعداد 20 نفر سالمند 60 الی 75 ساله از هر دو جنس زن و مرد بر اساس معیارهای ورود و با نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 10 نفری تجربی و کنترل قرار داده شدند. پس از اندازه گیری اولیه متغیرهای پایداری پاسچر و عملکرد سیستم های حسی توسط دستگاه پاسچروگرافی، مخچه شرکت کنندگان هر دو گروه تجربی و کنترل، پنج جلسه بیست دقیقه ای با جریان مستقیم الکتریکی دو میلی آمپری واقعی و شم تحریک شد. گروه تجربی درمان بیست دقیقه ای و گروه کنترل جلسات شم داشته اند. در هر جلسه، بلافاصله پس از تحریک، شرکت کنندگان هر دو گروه به مدت نیم ساعت تمرینات تعادلی روی دستگاه هوبر انجام دادند. پس از اتمام پنج جلسه، متغیرها مجددا اندازه گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک، آزمون لون، همگنی شیب خط رگرسیون و آزمون تحلیل کوواریانس (مانکووا و آنکووا) استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر حاکی از تاثیر معنادار تحریک مخچه با جریان مستقیم الکتریکی بر متغیرهای پایداری کنترل پاسچر در وضعیت حسی دوم با چشم های بسته و سطح اتکای ثابت (036/0=p) و وضعیت حسی پنجم با چشم های بسته و سطح اتکا متحرک (034/0=p) بود. همچنین تحریک الکتریکی مخچه توانایی سالمندان گروه تجربی در استفاده از دروندادهای حس دهلیزی را افزایش داده است (014/0=p)، ولی بر توانایی استفاده از دروندادهای حس پیکری و حس بینایی تاثیر معنادار نداشته است (05/0<p).
    نتیجه گیری
    نتایج تحقیق کنونی نشان داد که تحریک فراجمجمه ای مخچه با جریان مستقیم الکتریکی همراه با تمرینات تعادلی احتمالا با بهبود پردازش دروندادهای وستیبولار بر کنترل پاسچر سالمندان مفید است و می تواند باعث بهبود سازگاری حرکتی و تسهیل یادگیری مهارت های حرکتی شود.
    کلیدواژگان: تحریک الکتریکی، سالمند، کنترل پاسچر، مخچه
  • هما شیخ دارانی، محسن گل پرور*، ایلناز سجادیان صفحات 206-217
    مقدمه و اهداف
    امروزه رابطه با جنس مخالف در سنین نوجوانی اغلب ممکن است به برخی آسیب های آشکار و نهان، به خصوص برای نوجوانان دختر منجر شود. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه مداخله ماتریکس و مداخله کاهش آسیب بر تمایل به خودکشی در دختران دانش آموز آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف اجرا شد.
    مواد و روش ها
    روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح پژوهش، سه گروهی دو مرحله ای (پیش آزمون و پس آزمون) بود. از میان 60 دختر آسیب دیده از رابطه با جنس مخالف در شاهین شهر اصفهان در پائیز 1397، 36 نفر به صورت هدفمند مبتنی بر ملاک های ورود و خروج انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (12 نفر برای هر گروه) و گروه گواه (12 نفر) گمارده شدند. مقیاس چندنگرشی تمایل به خودکشی نوجوانان در مراحل پیش آزمون و پس آزمون برای سنجش متغیر وابسته استفاده شد. برنامه مداخله ماتریکس و مداخله کاهش آسیب هر یک به مدت 10 جلسه، تحت درمان قرار گرفته و گروه گواه هیچ گونه درمانی دریافت ننمودند. داده ها از طریق تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل گردید.
    یافته ها
    نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که در مرحله پس آزمون پس از کنترل پیش آزمون در متغیر جاذبه زندگی، گروه مداخله ماتریکس نسبت به گروه آموزش کاهش آسیب و گروه کنترل (01/0>P) در متغیر عدم پذیرش زندگی گروه مداخله ماتریکس و گروه آموزش کاهش آسیب نسبت به گروه کنترل و در متغیر جاذبه مرگ فقط گروه مداخله ماتریکس نسبت به گروه کنترل دارای تفاوت معنادار بود (01/0>P).
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های پژوهش حاضر، برنامه مداخله ماتریکس را می توان برای کاهش تمایل به خودکشی دختران آسیب دیده از رابطه با جنس استفاده کرد.
    کلیدواژگان: آموزش کاهش آسیب، تمایل به خودکشی، رابطه با جنس مخالف، دختران دانش آموز، مداخله ماتریکس
  • مریم عبداللهی، سید صدرالدین شجاع الدین* صفحات 218-226
    مقدمه و اهداف

    سرطان رشد غیرطبیعی سلوه ایی است که توانایی حمله یا گسترش به سایر قسمت های بدن را دارند و درمان آن با عوارض جانبی فیزیکی و روانی زیادی در ارتباط است. در سرطان روده، توسعه سرطان از روده بزرگ یا راست روده است و ورزش به عنوان یک استراتژی امیدوارکننده برای درمان برخی از این عوارض روانی و فیزیکی در حین و بعد از سرطان مورد استفاده قرار می گیرد. هدف مطالعه حاضر بررسی شش هفته تمرینات ترکیبی بر بهبود کیفیت زندگی و عملکرد فیزیکی بعد از شیمی درمانی در بیماران مبتلا به سرطان روده بود.

    مواد و روش ها

    در مطالعه نیمه تجربی حاضر با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل، 14 فرد 70-50 ساله مبتلا به سرطان روده وجود داشتند. افراد مورد مطالعه به صورت نمونه در دسترس و به طور تصادفی به دو گروه تمرین (7 نفر) و کنترل (7 نفر) تقسیم شدند. قبل و پس از شش هفته تمرین ریلکسیشن و هوازی 40 تا 70 دقیقه و سه جلسه در هفته، بهبود کیفیت زندگی با پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و عملکرد فیزیکی با تست راکپورت ارزیابی شد.

    یافته ها

    نتایج تحلیل t نمونه زوج تفاوت معناداری در بهبود کیفیت زندگی (بعد جسمانی (13/10-=t)، روان شناختی (86/16-=t)، روابط اجتماعی (49/14-=t)، محیطی (62/8-=t)) و عملکرد فیزیکی (72/6-=t) در پیش آزمون و پس آزمون گروه تمرین نشان داد و نتایج تحلیل t مستقل تفاوت معناداری در بهبود کیفیت زندگی (بعد جسمانی (38/9-=t)، روان شناختی (80/15-=t)، روابط اجتماعی (98/10-=t)، محیطی (62/8-=t)) و عملکرد فیزیکی (24/5-=t) بین دو گروه نشان داد (001/0=p).

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد تمرینات ترکیبی منجر به بهبود کیفیت زندگی و عملکرد فیزیکی بیماران مبتلا به سرطان روده می شود. به متخصصین توصیه می شود جهت بهبود کیفیت زندگی و عملکرد فیزیکی بیماران تمرینات ورزشی مد نظر قرار گیرد.

    کلیدواژگان: تمرین هوازی، ریلکسیشن، کیفیت زندگی، عملکرد فیزیکی، سرطان روده
  • ماهرخ دهقان*، امیرعلی جعفرنژادگرو، نسرین عزیزیان، سید مجید علوی مهر صفحات 227-235
    مقدمه و اهداف
    متغیرهای فشار کف پایی و اندازه گیری و مقایسه آن ها را می توان ابزار مناسبی جهت ارزیابی و سنجش کارایی حرکت به ویژه در افراد دارای کمردرد دانست. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات راه رفتن با توجه درونی و بیرونی بر تعادل و الگوی توزیع فشار کف پایی در بیماران دارای کمردرد بود.
    مواد و روش ها
    نمونه پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی شامل 15 زن (سن: 15/1±86/22 سال، قد:54/1±53/162 سانتی متر، وزن: 42/2±06/61 کیلوگرم) دارای عارضه کمردرد بود. مقادیر فشار کف پایی طی سه شرایط راه رفتن عادی، با توجه درونی و بیرونی توسط دستگاه فوت اسکن با نرخ نمونه برداری 300 هرتز ثبت شد. تمام تحلیل ها با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه 22 انجام پذیرفت. از آزمون آماری آنالیز واریانس با اندازه های تکراری جهت تحلیل آماری داده ها استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که مقادیر زمان رسیدن به اوج نیروی عکس العمل زمین طی فازهای تماس پاشنه، میانه استقرار و هل دادن در شرایط راه رفتن با توجه درونی نسبت به راه رفتن عادی و در شرایط راه رفتن با توجه درونی نسبت به راه رفتن با توجه بیرونی افزایش معناداری داشت. مقادیر اوج نیرو و فشار وارده بر ناحیه کف پایی دوم در شرایط راه رفتن عادی نسبت به راه رفتن با توجه درونی و در شرایط راه رفتن با توجه بیرونی نسبت به راه رفتن با توجه درونی افزایش معناداری یافت. مقادیر اوج نیروی وارده بر ناحیه خارجی پاشنه در شرایط راه رفتن عادی نسبت به راه رفتن با توجه درونی و در شرایط راه رفتن با توجه بیرونی نسبت به راه رفتن با توجه درونی افزایش یافت.
    نتیجه گیری
    شرایط راه رفتن با توجه بیرونی و درونی بر روی مدت زمان اتکا اثر معناداری را دارا نمی باشد. همچنین، میزان نرخ بارگذاری نیروی عمودی عکس العمل زمین در شرایط راه رفتن با توجه درونی نسبت به راه رفتن با توجه بیرونی کاهش یافت.
    کلیدواژگان: توجه درونی و بیرونی، راه رفتن، کمردرد، متغیرهای فشار کف پایی
  • حامد سبزواری*، سعید ارشم، شهاب پروین پور صفحات 236-246
    مقدمه و اهداف
    اختلال بیش فعالی/نقص توجه یکی از اختلالات شایع در کودکان دبستانی است که بر عملکرد حرکتی، تحصیلی و روانی تاثیر می گذارد. هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر بازی های حرکتی ریتمیک بر تبحر حرکتی، پرخاشگری و پیشرفت تحصیلی کودکان مبتلا به بیش فعالی/نقص توجه بود.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر از نوع تجربی و با طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون بود. تعداد 40 نفر از کودکان 8 و 9 سال مبتلا به بیش فعالی/نقص توجه از دانش آموزان پایه دوم و سوم شهر پلدختر در مطالعه حاضر شرکت کردند. ابتدا دانش آموزان با استفاده از پرسش نامه کانرز فرم والدین و مصاحبه بالینی شناسایی شدند. سپس برای ارزیابی تبحر حرکتی، پرخاشگری و پیشرفت تحصیلی به ترتیب از آزمون های فرم کوتاه تبحر حرکتی بروینیکس-اوزرتسکی ویرایش دوم، پرسش نامه پرخاشگری شهیم و معدل دروس ریاضی، علوم، فارسی استفاده شد.
    یافته ها
    تجزیه وتحلیل نتایج آماری نشان داد که بازی های حرکتی ریتمیک تاثیر مثبت معناداری بر تبحر حرکتی (000/0=P=31/189,F)، پرخاشگری (001/0 =P=10/6, F) و پیشرفت تحصیلی (004/0 =P=30/4, F) کودکان مبتلا به بیش فعالی/نقص توجه دارد (0/05>P).
    نتیجه گیری
    با توجه به جذابیت و متنوع بودن بازی های حرکتی پیشنهاد می شود معلمین و مربیان توان بخشی برای افزایش تاثیرگذاری، این بازی ها را همراه با موسیقی، شعر و ترانه برای افزایش تبحر حرکتی، پرخاشگری و پیشرفت تحصیلی کودکان مبتلا به بیش فعالی/نقص توجه استفاده کنند.
    کلیدواژگان: بازی های حرکتی ریتمیک، تبحر حرکتی، پرخاشگری، پیشرفت تحصیلی، بیش فعالی، نقص توج
  • سید هاشم طاهری، خسرو خادمی کلانتری*، مهرداد داوودی، علیرضا اکبرزاده باغبان صفحات 247-256
    مقدمه و اهداف

    وضعیت ناصحیح سر در افراد با وضعیت جلوآمده سر می تواند کنترل تعادل وابسته به منابع توجهی و بینایی را تحت تاثیر قرار دهد. هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تکلیف ذهنی و حس بینایی بر ثبات ایستا در افراد با وضعیت جلوآمده سر در مقایسه با افراد سالم بود.

    مواد و روش ها

    17 نفر با وضعیت جلوآمده سر و 15 فرد سالم در تحقیق حاضر شرکت کردند. پارامترهای مرکز فشار شامل انحراف معیار جابه جایی و سرعت در جهت قدامی-خلفی، داخلی-خارجی، متوسط سرعت، ناحیه اطمینان بیضوی 95%، محدوده جابه جایی در جهت قدامی-خلفی و داخلی-خارجی است. تکلیف تعادلی در هشت وضعیت شامل دو وضعیت ذهنی (در حال انجام تکلیف ذهنی و بدون آن)، دو حالت دشواری تکلیف تعادلی (ایستاده روی یک پا و دوپا) و دو وضعیت بینایی (چشمان باز و بسته) در دو گروه ارزیابی شد.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد که اثر اصلی گروه و وضعیت توجهی روی هیچ یک از متغیرهای وابسته معنادار نبود. اثر اصلی وضعیت های بینایی و تعادلی بر روی همه ی متغیرهای وابسته، اثر معنادار قابل توجهی را نشان داد (05/0>P). اثر متقابل گروه و سایر عوامل مثل بینایی، دشواری تعادل و وضعیت های شناختی روی هیچ یک از متغیرهای مرکز فشار، تفاوت معناداری را نشان نداد. اثر متقابل همه ی عوامل باهم روی یک عامل، اثر قابل توجهی را روی بعضی از پارامترهای نوسان تعادلی نشان داد.

    نتیجه گیری

    نتایج مطالعه حاضر نشان داد که وابستگی کنترل تعادل به وضعیت بینایی در افراد با وضعیت جلوآمده سر نسبت به افراد عادی متفاوت نمی باشد و نیاز توجه در این افراد، هنگامی که سختی تکلیف تعادل با بارشناختی هم زمان می شد، بالاتر می باشد.

    کلیدواژگان: تکلیف دوگانه، ثبات ایستا، وضعیت جلوآمده سر
  • فرشته شوکتی*، علی اصغر نورسته، حسن دانشمندی صفحات 257-268

    مقدمه و اهداف:

     سندرم داون به عنوان یک اختلال ژنتیکی از عوامل عمده کم توانی ذهنی، منجر به تاخیر در مهارت های حرکتی می گردد. از آنجایی که دیسپلازی ساختار داخلی گوش در این افراد شایع و ناهنجاری گوش داخلی در حدود 75 درصد از بیماران مشاهده شده است، پژوهش حاضر به دنبال بررسی تاثیر تمرینات تحریک دهلیزی بر مهارت های حرکتی کودکان سندرم داون می باشد. 

    مواد و روش ها:

     نمونه آماری مطالعه حاضر شامل 20 دانش آموز دختر سندرم داون (با میانگین سنی/2±2/10 سال، قد 4/9±1/125 سانتی متر، وزن 8/5±/32 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 6/3±5/20 کیلوگرم بر متر مربع) بود که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. پروتکل تمرینی، برنامه ذهن در تکاپوی حرکت با هدف تحریک دهلیزی در قالب بازی، متشکل از 15 ایستگاه، 3 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته انجام گرفت. برای ارزیابی مهارت های حرکتی از آزمون برونینکز-اوزرتسکی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 20 در سطح معناداری 05/0≤ p با روش آنالیز دوراهه انجام شد. 

    یافته ها:

    نتایج مطالعه حاضر نشان داد پس از اتمام دوره مداخله، عوامل سرعت دویدن و چابکی (05/0≤p)، تعادل (05/0≤p)، هماهنگی دوسویه (05/0P≤)، قدرت (05/0≤p)، سرعت پاسخ (05/0≤p)، سرعت و چالاکی اندام فوقانی (05/0≤p) در مجموع مهارت حرکتی درشت (05/0≤p) و مهارت حرکتی ظریف (05/0≤p) تفاوت معناداری را در گروه تجربی نشان دادند.

    نتیجه گیری:

     ارزیابی مهارت حرکتی کودکان سندرم داون، بهبود توانایی حرکتی آنها را در پی 8 هفته تمرینات تحریک دهلیزی نشان داد. بر اساس یافته های پژوهش حاضر توصیه می شود با انجام یک مداخله با استفاده از تمرینات تحریک دهلیزی به بهبود و ارتقای مهارت حرکتی کودکان سندرم داون کمک شود، هرچند برای نتیجه گیری قطعی نیاز به مطالعات بیشتری است.

    کلیدواژگان: تمرینات تحریک دهلیزی، مهارت حرکتی، سندرم داون
  • علی اکبر پهلوانیان، کاظم موسوی ساداتی*، محمد علی اصلانخانی، صالح رفیعی صفحات 269-279
    مقدمه و اهداف
    عملکرد پا تا حد زیادی به شکل آن بستگی دارد، صافی کف پا یکی از تغییرات قوس طولی پا است که در حفظ تعادل بدن نقش دارد. ارتعاش کل بدن با اعمال نوسانات مکانیکی سینوسی بر کل بدن موثر است. هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر ارتعاش کل بدن بر تعادل ایستا در افراد مبتلا به صافی کف پا حین و بعد از سن رشد در شرایط خستگی می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه 80 نفر مبتلا به صافی کف پا(40 زن و 40 مرد) که شامل 40 زن و مرد زیر18 سال با میانگین سنی 24/1 ± 15 و 40 زن و مرد بالای 20 سال با میانگین سنی 48/2 ± 57/22 بودند به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله به مدت 4 هفته توسط دستگاه هول بادی وایبریشن مورد مداخله قرار گرفت. پروتکل خستگی روی تردمیل انجام شد و ارزیابی تعادل توسط دستگاه بایودکس صورت گرفت. متغیر های محاسبه شده شامل شاخص های کلی، قدامی- خلفی و داخلی- خارجی تعادل بود.
    یافته ها
    نتیجه آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون بون فرونی نشان داد که میانگین شاخص های کلی، قدامی-خلفی و داخلی-خارجی تعادل در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری داشت (001/0P
    کلیدواژگان: ارتعاش کل بدن، تعادل ایستا، صافی کف پا، خستگی
  • علی یلفانی، ناهید بیگدلی*، محمدرضا احمدی صفحات 280-290
    مقدمه و اهداف

    در طی و پس از بارداری، بسیاری از زنان افزایش در فاصله ی بینابینی عضلات راست شکمی را به دلیل افزایش حجم رحم در این دوره، کشش و نازک شدن لینه آلبا تجربه می کنند. این بیماری به طور متوسط 66 درصد زنان را تحت تاثیر قرار می دهد و با درد و بی ثباتی ستون فقرات، ضعف عضلات کف لگن، ضعف عضلات شکمی و در نهایت فتق شکمی ارتباط دارد. هدف از مقاله حاضر، بررسی اثربخشی تمرینات تقویتی شکمی در درمان دیاستازیس رکتی در دوران پس از زایمان بر اساس نتایج مطالعات اخیر است.

    مواد و روش ها

    در مطالعه حاضر، پایگاه های دادهGoogle Scholar ، EM Base، Medline، PubMed و جستجوی گوگل با ترکیب واژه های کلیدی "بارداری"، "دیاستازیس رکتوس"، "دیاستاز رکتی"، "لینه آلبا"، "عضله راست شکمی"، "تمرینات تقویتی"، جستجو شد. این مطالعه شامل تحقیقات مختلف در زمینه تمرینات تقویت عضلات شکمی در درمان دیاستازیس رکتی می باشد.

    یافته ها

    به طور کلی، 800 مقاله در زمینه مطالعات موردی، مطالعات پایلوت (آزمایشی) و کارآزمایی های بالینی به دست آمد. از این مطالعات، بر اساس معیارهای ورود به مطالعه، تنها 11 مورد در خصوص تاثیر تمرینات تقویتی در درمان دیاستازیس رکتی انتخاب شدند. نتایج مطالعات موجود در تعدادی از مقالات نشان داد که تمرینات تقویتی شکم در کاهش کمردرد، کاهش عملکرد، بی ثباتی پاسچرال و ضعف عضلانی موثر است.

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج و کیفیت مطالعات، تمرینات تقویتی عضلات شکم می تواند روش موثری در درمان دیاستازیس رکتی در دوره پس از زایمان باشد.

    کلیدواژگان: بارداری، دیاستاز رکتی، لینه آلبا، عضله راست شکمی، تمرینات تقویتی
  • سمانه کرمعلی اسماعیلی صفحات 291-302
    مقدمه و اهداف

    استفاده از مدل در استدلال درمانی درمانگران توانبخشی باعث ایجاد چهارچوب ذهنی و توانایی سازماندهی متغیر‌های دخیل در فرآیند درمان می‌شود. وسیع‌ترین مدل کاردرمانی، «مدل کار انسان» نام دارد که بر اساس نظریه سیستم‌‌های باز ایجاد شده است. این مدل می‌‌تواند کاربرد وسیعی در توانبخشی و حتی آموزش وپرورش داشته باشد. با این وجود، منابع اندکی در دست است که نشان دهد در حیطه کودکان از آن استفاده شده است. از آنجا که شناخت کافی و عمیق، پیش‌نیاز استفاده بالینی از یک مدل مفهومی‌ می‌‌باشد، در مطالعه حاضر تلاش بر این است تا اطلاعات لازم برای استفاده از «مدل کار انسان» در حیطه کودکان به خوانندگان ارائه شود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر با جستجوی منابع موجود در قالب وب سایت، کتاب و پایگاه‌‌های اطلاعاتی Google Scholer، Pubmed، Science Direct و Magiran از زمان ایجاد مدل کار انسان (1985) تاکنون انجام شده است.

    یافته ها

    مفاهیم مدل کار انسان در مورد فعالیت‌های مختص کودکان مانند بازی، انجام تکالیف مدرسه و غیره قابل تعریف است که نقش والدین و همچنین پدیده رشد، جزء جدایی ناپذیر این تعاریف هستند. این مدل شش ارزیابی برای کودکان دارد که تا به حال نسخه فارسی برای دو ارزیابی «خود-ارزیابی کاری کودک» و «پرسش نامه انگیزه‌ی انجام کار در کودکان» تهیه و روانسنجی شده است. شش مطالعه یافت شد که در طراحی برنامه توانبخشی برای کودکان از این مدل استفاده کرد‌ه‌اند. اطلاعات ابزار‌های ارزیابی‌ و شواهد مداخله‌ای در جداول آورده شده است.

    نتیجه گیری

    مدل کار انسان، تعامل عوامل درونی فرد (انگیزه‌ی انجام کار، فرآیند شکل‌گیری عادات و ظرفیت‌‌های عملکردی)، فعالیتی که باید انجام شود و شرایط محیط را تحلیل می‌‌کند. برای تعریف مفاهیم مدل کار انسان در کودکان لازم است موضوعات خاص مانند رشد و تکامل در نظر گرفته شود. درگیر بودن فعال کودک در درمان، از ویژگی‌‌های این مدل است. وجود ابزار‌های ارزیابی معتبر در این مدل، به کارگیری آن در درمان را تسهیل می‌‌کند. لحاظ کردن نکات خاص در استفاده از این ارزیابی‌ها در کودکان، در مقاله کنونی بحث شده است.

    کلیدواژگان: مدل کار انسان، کودکان، کاردرمانی، توانبخشی، ارزیابی
  • هما زرین کوب، فرناز خاطری*، مسلم شعبانی صفحات 303-310
    مقدمه واهداف

    سرگیجه خوش خیم وضعیتی، شایعترین علت بروز سرگیجه با شیوع بالا می باشد. امروزه این نوع سرگیجه در اثر جدا شدن ذرات اتوکنیا از ماکول اتریکول و شناور شدن این ذرات در مجرای نیم دایره ایجاد می شود و به نیروی جاذبه حساس می باشد. تشخیص BPPV یکی از اصلی ترین چالش های پیش روی بیمار و متخصصین می باشد.(1) تشخیص این نوع سرگیجه عموما ماه ها طول می کشد و اغلب بیماران با تجویزهای نا مناسب درمانی روبرو می شوند. ویتامینD  یکی از مواد مغذی برای بدن است و به سلامتی بدن کمک می کند. این ویتامین در عملکرد عضلات و سیستم ایمنی نقش دارد. ویتامین  Dاز طریق نور خورشید، رژیم غذایی و مکمل ها به دست می آید. نتایج پژوهش ها نیز از ابتدای دهه 80 نشان از کمبود شدید ویتامین D در شهرهای بزرگ دارد. مروری بر همبستگی بین کمبود ویتامین D و شیوع سرگیجه خوش خیم وضعیتی می تواند نشان دهد که توجه به کمبود ویتامین D در بیماران و لحاظ کردن آن در پروسه درمان این بیماری می تواند بسیار حائز اهمیت باشد. در مطالعه حاضر، مروری بر بررسی ارتباط بین سرگیجه خوش خیم وضعیتی و کمبود ویتامین D خواهیم داشت.

    مواد وروش ها

    به منظور مروری بر رابطه بین کمبود ویتامین D بر ایجاد سرگیجه خوش خیم وضعیتی کلیه مقالات موجود در این زمینه از سال 1952 تا 2016 میلادی در پایگاه های اطلاعاتی Ovid، ProQuest، Google Scholar، PMC مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت.

    یافته ها

    افزون بر 200 مقاله با موضوعات مرتبط با سرگیجه خوش خیم وضعیتی و ویتامین D در پایگاه های اطلاعاتی مذکور مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت از 36 مقاله به صورت کامل و 7 مقاله به صورت خلاصه پژوهشی برای نگارش مقاله حاضر مورد استفاده قرار گرفت.

    نتیجه گیری

    سرگیجه خوش خیم وضعیتی به عنوان بیشترین عامل مراجعه بیماران به متخصصین و اورژانس می باشد و بسیاری از اختلالات مرکزی و عروقی تظاهراتی مشابه با سرگیجه خوش خیم وضعیتی دارند که می تواند روند تشخیص و درمان را با دشواری روبرو سازد. با توجه به مطالعات متعدد کمبود سطح سرمی ویتامین D در بیمارانBPPV  می تواند عامل به وجود آمدن این نوع سرگیجه و عود مجدد آن باشد. کمبود این ویتامین در بیماران با سرگیجه خوش خیم وضعیتی می تواند از کلیدی ترین یافته ها جهت عدم عود مجدد این بیماری باشد.

    کلیدواژگان: سرگیجه خوش خیم وضعیتی، ویتامین D
  • شیرین عصار، فرزانه گندمی، پری فدایی ده چشمه صفحات 311-319
    مقدمه و اهداف

    امروزه کمردرد مزمن غیراختصاصی (NLBP) یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی-عضلانی بوده که انجمن بین المللی درد و تشخیص آناتومیکی، آن را به عنوان درد ناحیه کمری یا خاجی تعریف کرده است. بر اساس نتایج مطالعات انجام شده، 84% افراد حداقل برای یک بار کمردرد را در طول عمر خود تجربه می کنند که از این بین 23% آن ها مزمن می شوند. هدف از مطالعه ی مروری حاضر، بررسی رابطه بین دردهای مزمن کمری غیراختصاصی و اختلالات کنترل لمبوپلویک می باشد.

    مواد و روش ها

    در مطالعه مروری حاضر، با استفاده از بانک های اطلاعاتی PubMed، Science Direct، Google Scholar، Elsevier، Springer، IEEE، EBSCO، Scopus جستجوی جامعی انجام گرفت و مقالات موجود در بازه زمانی 2000 تا 2018 میلادی به هر دو زبان فارسی و انگلیسی جستجو شد. برای استخراج مقالات از کلید واژهای“Lumbopelvic Control” or “Lumbopelvic or Trunk Stability” “Lumbopelvic Motor Control” or   “Trunk Control” or “Spinal Stability”استفاده شد. در مرحله اول معیار انتخاب تنها بر اساس عنوان و چکیده مقالات بود که در این مرحله حدود 1900 مقاله یافت شد. پس از غربالگری اولیه، متن کامل مقالاتی که انتخاب شدند، استخراج شده و تنها 7 مورد برای ارزیابی پایانی انتخاب گردید.

    یافته ها

    پس از تجزیه و تحلیل مقالات استخراج شده که همه از نوع مطالعات توصیفی-تحلیلی، از نوع Case Control بود، مشخص شد شش مقاله از مقالات استخراج شده که کینماتیک کنترل حرکات لمبوپلویک را ارزیابی کرده و دو مورد از آن ها که علاوه بر ارزیابی کینماتیکی حرکات لمبوپلویک، فعالیت عضلات آن ناحیه را نیز بررسی کرده بود، به وجود اختلال در کنترل ناحیه لمبوپلویک افراد مبتلا به کمردرد مزمن اشاره نموده بودند.

    نتیجه گیری

    با توجه به مطالعه و تحلیل هفت مقاله ی انجام شده در زمینه کنترل لمبوپلویک افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی، به نظر می رسد که وجود اختلال در کنترل ناحیه لمبوپلویک این افراد رایج بوده و می طلبد تا مطالعات آتی با به کارگیری راهکارهایی جهت کنترل لمبوپلویک افراد مبتلا و اثربخشی آن در کاهش دردهای مزمن به انجام رسد.

    کلیدواژگان: کنترل لمبوپلویک، کمردرد مزمن غیراختصاصی، ستون فقرات
|
  • Navid Mirzakhani, Mahnaz Estaki *, Mansoureh Shahriari Ahmadi, Roya Koochak Entezar Pages 1-7
    Background and Aims

    The aim of this study was to investigate the sensory processing status of children with autism from 3 to 14 years old based on the children sensory profile 2.

    Materials and Methods

    In this descriptive study, 43 children with autism disorder participated. After completing the demographic questionnaire and obtaining consent, parents of children with autism were asked to complete the children sensory profile 2. Participants' demographic information and sensory processing status were analyzed by SPSS software version 22 based on the cut-offs of the 13 sections of the questionnaire.

    Results

    In this study, 25.6% of the children were female and 74.4% of them were boys. Frequency of sensory processing disorder based on cut of point the children sensory profile 2 (seeking: 37.2%, avoiding: 53.6%, sensitivity: 55.8%, registration: 60.5%, auditory: 28.8%, visual: 39.6%, touch: 58.2%, movement: 44.2%, body position: 53.5%, oral: 39.6%, conduct: 48.9%, social emotional: 67.6% and attentional: 44.2%).

    Conclusion

    Awarding to the findings, it can be concluded that increasing the frequency of registration as a sensory processing disorder leads to affecting social emotional responses.

    Keywords: Autism Spectrum Disorder, Sensory Processing, Sensory Processing Disorder
  • Sanaz Jalili, Ebrahim Mohammad Ali Nasasb Firouzjah * Pages 8-19
    Background and Aims

    The purpose of the present study was to investigate the effect of six weeks of CX WORX training on core muscles endurance, balance, and upper extremity function in athletic girls with trunk deficiency.

    Materials and Methods

    Participants of the study were 30 female athletes with trunk deficiency (mean age:  23.26±2.54; height: 1.60± 0.05; weight: 58.26± 7.03 and BMI: 22.79± 3.23) volunteered to participate in the study and were randomly divided into control and experimental groups. Trunk deficiency in participants was evaluated using Tuck Jump test. In pre-tests, the static and dynamic balances were evaluated using BESS and Y tests, respectively. Y-test was also used to evaluate upper extremity function. Core muscles endurance was also assessed using the McGill Endurance Test. The experimental group then performed six weeks of CX WORX exercises. At the end of the training, the control and experimental groups performed post-test. In order to compare within and between groups, paired t-test and covariance analysis were used at the significant level of P

    Results

    The results showed a significant effect of CX WORX training on endurance of core muscles (p<0.05), static balance (p <0.05), dynamic balance (p <0.05), and Upper extremity Function (p<0.05) in experimental group in comparison with the control group.

    Conclusion

    According to the results of the study, it is recommended that this training be used as an effective method to improve the present components.

    Keywords: CX WORX Exercise, Muscular Endurance, Balance, Upper extremity function
  • Salar Faramarzi, Alireza Mohseni Ezhiyeh *, Samad Azimigarosi Pages 20-29
    Background and Aims

    Children with autism spectrum disorder use different questions in social interactions in a restricted way. Since asking questions is a pivotal skill which is associated with language skills and learning opportunities, it is crucial to consider this skill as a treatment objective. Accordingly, the present study examined the effectiveness of Pivotal Response Treatment (PRT) on the correct use of different questions in the context of social interactions of children with autism spectrum disorder.

    Materials and Methods

    The present study was a single subject study with an A-B design. The population consisted of the children with ASD in Kahrizak maintenance, training, and rehabilitation center in Alborz Province. From this population, three children were selected using purposive sampling method. The research instruments were the diagnosis scale of autism spectrum disorder (ASDDS) and a researcher-made checklist. For this purpose, after the baseline condition, the intervention began and the pivotal response treatment was provided to participants for 10 weeks. The dependent variable (the correct use of different questions in the context of social interaction) was carefully measured by two observers. For data analysis, charting and stability envelop and the process for graphing, using within and between condition analyses, were employed to investigate the effectiveness of the independent variable on the dependent variable.

    Results

    The mean scores of 39.59, 41.38, and 39.55 for the three participants in the baseline changed to 51.38, 49.71, and 50.61 after the intervention. In the visual analysis of the data graph, the intervention was shown to be effective for all three participants. The percentages of non-overlapping data (PND) in the two baseline and intervention conditions for the three participants were 90, 80, and 90, respectively. This effectiveness remained visible in the follow-up condition.

    Conclusion

    The results of the current study indicated that the use of Pivotal Response Treatment (PRT) improves the correct use of different questions in the context of social interaction in children with autism spectrum disorder. Accordingly, this method can be used in training and rehabilitation of this group of children.

    Keywords: Autism Spectrum Disorder, Social Interaction, Pivotal Response Treatment
  • Zahra Bagheri, Mohammad Hosein Nasermelli *, Behnaz Ganji Namin Pages 30-38
    Background and Aims
    The present study was conducted to compare the effectiveness of eight weeks of core stability and acupuncture on pain and disability in middle age females with non-specific chronic low back pain.
    Materials and Methods
    A total of 45 females with non-specific chronic low back pain participated in the current semi-experimental study and were randomly divided into three groups: acupuncture, core stability training, and control. Before and after the intervention, visual analogue scale and the QUEBEC disability index were used to assess pain intensity and disability, respectively. The differences between and within groups were analyze running ANOVA and pair t-test, respectively.
    Results
    The results showed that the disability and intensity pain decreased significantly in the acupuncture and stability training groups [P≤0.05], yet no significant difference was found between the two interventions in the post-test [P≥0.05].
    Conclusion
    According to the results, it seems that both acupuncture and core stability training can decrease pain and functional disability intensity in females with non-specific chronic low back pain. However, still, we cannot claim on the superiority of one of them, and thus further studies are needed.
    Keywords: Non-specific Chronic Low Back Pain, Functional Disability, acupuncture, Core stability training
  • Leyla Chaharmahali, Marziyeh Rafei, Elaheh Azadian * Pages 39-46
    Background and Aims
    Numerous studies have been conducted on muscular fatigue and its impact on balance movements, but limited information is available on tiredness and fine motor skills. Therefore, the current study was carried out to investigate the effect of shoulder muscle fatigue on fine (pencil drawing) and gross (paw pass) skills of professional volleyball players.
    Materials and Methods
    A total of 31 skilled volleyball players (16 girls and 15 boys) were selected using available sampling method. Research variables were evaluated before and after fatigue. Independent and dependent t-test were used to analyze the data in SPSS. The significance level was set at p <0.05.
    Results
    The results showed that speed and pressure of hand was reduced in girls after fatigue (p <0.05), while it increased the hands speed in boys. Variability of hand performance in both groups did not changed significantly after fatigue (p >0.05). The speed and precision of volleyball overhand pass was similar before and after fatigue.
    Conclusion
    According to the results, the fatigue of the shoulder complex muscle decreased the performance in the fine skills of the fingers of girls, but it did not affect the performance of the two groups regarding the hand gross skills.
    Keywords: Shoulder complex muscles fatigue, Hand stability, Accuracy, speed, Fine motor skills
  • Zahra Qorbani Ganjeh *, Mandana Gholami, Hojatollah Nikbakht Pages 47-55
    Background and Aims

    The global epidemic of obesity has affected the general health. The aim of the present study was to compare the effects of low and moderate intensity circuit resistance trainings on the levels of adiponectin and lipid profiles in overweight women.

    Materials and Methods

    A total of 54 overweight women [31.56±2.24 years, 80.45±9.4 kg, 28.3±6.21 kg/m2] were randomly assigned into three groups of moderate intensity circuit resistance training (MICT), low intensity circuit resistance training (LICT), and control. Exercise training program was conducted for eight weeks, three sessions per week. Before and after the exercise training program, the levels of adiponectin and lipid profiles were measured. For data analysis, descriptive statistics, analysis of covariance test and Bonferroni post hoc test were used. Data analysis was performed in SPSS, version 20, with the significance level set at p≤0.05.

    Results

    At the beginning of the study and before applying the exercise protocol, there was no difference in baseline adiponectin between the groups (p>0.05). The results indicated that adiponectin levels significantly increased after eight weeks of moderate-intensity circuit resistance training as compared with control group (p=0.027), but changes in adiponectin levels were not statistically significant in low intensity group (p=0.14). Decrease in the levels of LDL-c (p=0.001), cholesterol (p<0.001), and TG (p<0.001) and increase the levels of HDL-c (p<0.001) were significant in moderate intensity group compared to those of the control group.

    Conclusion

    According to the results obtained in the present study, moderate-intensity circuit resistance training has been shown to be effective in increasing adiponectin, therefore, the lipid profiles in this group had a significant improvement related to these changes.

    Keywords: Circuit Training, Adiponectin, Lipid Profiles, Overweight
  • Hashem Karamvisi, Farideh Babakhani *, Rahman Sheikhhoseini Pages 56-64
    Background and Aims

    Genu Varum is one of the most common malalignments of lower limb but not a lot of attention have been paid to the biomechanics of lower extremities and the muscle activities while performing the sport specific tasks in the persons. The aim of the present study was to compare the Electromyographic activity of trunk and hip muscles during the single leg jump-landing in men with and without Genu Varum.

    Materials and Methods

    A total of 30 athletes (15 with genu Verum and 15 without this malalignment) participated in the current cross-sectional study. Genu Varum was assessed using Bone Caliper with the accuracy of 0.01 mm. Participants performed the jump-landing on a forces Plate (Model ver 3.0.2, Danesh Salar Iranian Co.). The electromyography activities of muscles were recorded using the EMG and 100 milliseconds before and after the initial contact. MATLAB software was used for data analysis. For the statistical analysis, the independent t-test with the significance level of o≤0.05 was used.

    Results

    There were no significant differences in the activity of biceps femoris and semitendinosus muscles between the two groups, but there were significant differences in the mean values of gluteus Medius (P=0.001) and quadratus lumborum (P=0.002) activity between the groups (P<0.05).

    Conclusion

    According to the results, it seems that the Genu Varum is effective on the biomechanics of jump-landing and it is associated with reduced activity in the gluteus Medius and quadratus lumborum muscles. These changes may be associated with reduced lateral stability and increased risk of injuries in the athletes.

    Keywords: Electromyography, Lower extremity, Genu varum, Athletes, Force plate
  • Meysam Iranpour *, Zahed Mantashloo, Ali Shamsi Majelan Pages 65-72
    Background and Aims

    Ankle instability is one of the most commonly encountered injuries in emergency centers and those with postural stability deficits are sustainable. The purpose of the present study was to compare the time to achieve stability and ankle muscle activity during landing in individuals with functional ankle instability and healthy controls.

    Materials and Methods

    In the current descriptive study, 15 students with ankle instability and 15 healthy participant were recruited as targeted and available sample in Karaj city. A force plate and surface electromyography to calculate the time to stabilization and medial gastrocnemius muscles, soleus, the tibialis anterior, and peroneus lunges were used.

    Results

    There was a significant difference between experimental group and control group in the time to achieve the stability of the anterior-posterior direction during the landing movement between the experimental and the control groups (P = 0.001), and this difference was significant in the internal-external context (P = 0/000). Also, statistical results regarding comparison of the electrical activities of the selected muscles showed no significant difference between the experimental and the control groups during the landing movement in the medial gastrocnemius, but there was a significant difference in soleus, tibialis anterior, and peroneus lunges muscles.

    Conclusion

    According to the results obtained in the present study, it seems that ankle instability can decrease stability and reduce the stability and alteration of the activity of soleus, tibialis anterior muscles, and peroneus lunges. Decrease in the time to reach stability and muscle disfunction in the group with ankle instability force us to use joint rehabilitation with proprioception exercises and concentration on soleus, peroneus lunges, and Tibialis anterior in these individuals.

    Keywords: Electrical activity of muscles, Time to stabilization, Functional instability, landing
  • Leila Ahadnezhad, Hooman Minoonejad *, Yusef Moghadas Tabrizi Pages 73-81
    Backgrounds and
    Aims
    Low back pain is one of the most common occupational injuries, and teaching is one of the jobs that is associated with the risk of developing low back pain due to the nature of the work. The purpose of the present study was to investigate the prevalence of the back pain and its relevance to physical activity and body mass index in teachers.
    Materials and methods
    In the current field study, 289 female teachers, aged between 24 and 60, with average body mass index of 26.88, were selected using random and cluster sampling methods. The VAS scale and Baecke questionnaire, respectively, were used to measure the rate of low back pain in different periods of life and physical activity in the participants. Spearman correlation test was used for data analysis.
    Results
    The results showed that there was a strong and negative relationship between the prevalence of low back pain and physical activity in different life periods (P <0.05). Also, there was a significant relationship between current low back pain and physical activity (ICC=-0.244, P=0.001). The same relationship also was found between low back pain in the past six months and physical activity (ICC=-0/239/0 and P=0.001), between low back pain in the past year and physical activity (ICC=-0.264, P=0.001), and between low back pain during the life expectancy and physical activity (ICC=-0.269; P=0.001). In addition, there was a significant relationship between BMI and prevalence of low back pain during the life (P <0.05).
    Conclusion Given a strong relationship between the prevalence of low back pain in different periods of life and physical activity, as well as the positive relationship between low back pain and BMI, it seems that having a regular exercise can lead to better health in the lumbar region of female teachers.
    Keywords: Low back pain, physical activity, Body Mass Index, teacher
  • Milad Fadaei Dehcheshmeh, Ali Shamsi Majelan *, Seyedeh Roya Jafari, Nader Samami, Hassan Daneshmandi Pages 82-91
    Background and Aims

    People with Intellectual Disability are a vulnerable social group whose physical health is also important. The purpose of the present study was to compare quality of life and physical fitness in male and female athletes with Intellectual Disability participating in Iranian Special Olympics.

    Materials and Methods

    The research sample included 126 individuals with Intellectual Disabilities: 70 males with Intellectual Disability with and without Down Syndrome and 56 females with Intellectual Disability without Down Syndrome, aged 18 to 30 years participating in Iranian Special Olympics. As for assess, a set of Eurofit Special tests, including explosive leg strength (standing broad jump), arm strength (pushing a 2 kg ball), abdominal muscle endurance (Sit-up), speed (20 meter run), flexibility (sit and reach), and balance (walk on a bench) for physical fitness, and Schalock’s and Keith’s Quality of Life Questionnaire for quality of life were used. To compare the two groups, SPSS software was used running independent T-test and Mann-Whitney U statistical methods at the significance level of =α0/05.

    Results

    There was a significant difference in variables Competence/Productivity (P=0.010), Empowerment/Independence (P=0.001), total score of the Quality of Life (P=0.037), body mass index (P=0.008), abdominal muscle endurance (P=0.010), speed (P=0.001), and arm strength (P=0.001) between males with Intellectual Disability with Down Syndrome and females with Intellectual Disability, and also Competence/Productivity (P=0.036), Empowerment/Independence (P=0.001), total score of the Quality of Life (P=0.021), flexibility (P=0.003), balance (P=0.001), speed (P=0.001), and arm strength (P=0.001) between males with Intellectual Disability without Down Syndrome and females with Intellectual Disability.

    Conclusion

    According to the results, it can be concluded that male athletes with Intellectual Disability have higher quality of life and physical fitness than females with intellectual disability. As for the little information on this issue, it is necessary to examine more accurately the content of programs of the Iranian Special Olympics.

    Keywords: Special Olympics Iran, physical activity, Intellectual Disability athlete, Down syndrome
  • Morteza Madadi, Shad, Nader Farahpour *, Mahdi Majlesi Pages 92-102
    Background and Aims
    Excessive foot pronation is one of the major risk factors for anterior cruciate ligament's injuries.The purpose of the present study was to investigate the immediate effects of anti-pronation foot orthoses with various angles on ground reaction force components during walking.
    Materials and Methods
    A total of 15 healthy volunteers (age: 28.2±8.8 years; height: 179.5±8.4 cm; weight: 76.3±13.5 kg; BMI: 23.7±9.1 kg/m2) participated in the study. A Vicon motion analysis system, including four cameras, and two Kistler force plates were used to measure the ground reaction force components in walking with shoes without foot orthoses as well as walking with shoes and three different foot orthoses (10º, 15º, and 20º of lateral inclinations).
    Results
    In foot orthoses with 20º inclination, the ground reaction force in vertical and medial-lateral directions at initial heel contact was greater than those without foot orthoses by 5% (p=0.02) and 110% (p=0.02), respectively. Impulse, loading rate, and free moment were not different between walking with different foot orthoses compared with those of walking without foot orthoses (p>0.05).
    Conclusion
    The application of anti-pronation foot orthoses (20º inclination) can reduce the loading rate at propulsion; however, it may impose loads to the knee which consequently place the knee on genu varum position, facilitating medial knee osteoarthritis.
    Keywords: foot, Foot orthoses, ground reaction force, Walking
  • Vahid Asadi, Kamal Azizbeigi *, Nikoo Khosravi, Nahid Hagh Nazari Pages 103-112
    Background and Aims

    Vaspin and Omentin are adipokines and seem to be related to metabolic risk factors. The purpose of the present study was to investigate the effects of continuous endurance training (CET), circuit resistance training (CRT), and high intensity interval training (HIT) on plasma levels of Omentin and Vaspin in obese young men.

    Materials and Methods

    A total of 44 obese young men voluntarily participated in the present study and were randomly divided into continuous endurance training (CET; n=11), circuit resistance training (CRT; n=11), high intensity interval training (HIT; n=11), and Control (Con; n=11) groups. CET was done with 70% VO2max. Also, HIT was performed with six three-minute sets of running at 90% of VO2max, while CRT was done at 11 stations with 20% 1RM, three times a week for 12 weeks. Blood samples were collected before and after training protocols and Omentin-1 and Vaspin were measured in the plasma. To compare between-group data, two-way ANOVA with repeated measurements and Bonferron's post hoc test were run.

    Results

    The results showed that there is no significant difference between CET, HIT, and CRT in the Omentin-1 and Vaspin after training (p˃0.05). However, Omentin-1 increased significantly in the CRT (p=0.002) and HIT (p=0.011) compared with the controls. Also, Vaspin significantly decreased in the CRT compared with that in the control group (p=0.029).   

    Conclusion

    Finally, it can be stated that none of the continuous endurance, circuit resistance, and high intensity interval trainings is preferable to improve Vaspin and Omentin-1 although they can improve hormone levels after 12 weeks of exercise training.

    Keywords: Circular Resistance Training, Continuous Training, High-intensity interval training, Adipokine
  • Aref Saidi, Hooman Minoonejad *, Foad Seidi, Mohammadhosein Alizadeh Pages 113-122
    Background and Aims

    Tennis elbow is one of the most common injuries due to overuse in athletes and even non-athletes. The purpose of the present study was to compare the effect and durability of four weeks of eccentric and stretching exercises with dry needle therapy on pain (pain during rest and pain during activity) of athletes suffering from tennis elbow.

    Materials and Methods

    The statistical samples of the study consisted of 20 patients with tennis elbow who were randomly divided into two groups of combined exercises (10 participants including 5 women and 5 men) and dry needling (10 participants including 3 women and 7 men). The combined exercises group did tensile and eccentric exercises three days a week, and dry-needling was performed for the other group three days a week. In the present study, intra-group changes in the variables of the research were measured from pre-test until the end of the fourth week. Regarding the normal distribution of data, paired t-test was used to examine intra-group variation and ANCOVA test was used to examine intergroup differences.

    Results

    The results of paired t-test and covariance analysis showed that four weeks of combined eccentric and tensile training as well as dry-needling significantly reduced pain (pain during rest and pain during activity) of patients with tennis elbows (P ≥0.05).

    Conclusion

    According to the results, both methods of combinational training and dry needling significantly reduced pain in athletes suffering from tennis elbow after four weeks of intervention, but the effect size in dry needling was larger.

    Keywords: Tennis elbow, Eccentric training, Stretching training, Dry-needling, Pain
  • Aidin Valizade Orang, Marefat Siahkoohian, Amirali Jafarnezhadgero *, Lotfali Bolboli, Farshad Ghorbanlou Pages 123-131
    Background and Aims

    Various factors can affect athletes’ performance one of which is over pronation of the foot. The purpose of the present study was to investigate the effects of long-term use of motion control shoes on the frequency spectrum of ground reaction force during running in runners with pronated feet.

    Materials and Methods

    The current study was a semi-experimental and laboratory investigation. The sample consisted of 30 male runners with pronated foot who were divided into experimental and control groups. The Bertec force plate was used to record ground reaction forces. Control group used normal shoes (Supernova control, Adidas) and experimental group used the motion control shoes (Supernovacushion, Adidas) during five months in their training sessions. Non-parametric Wilcoxon test was used for statistical analysis at the significance level of 0.05.

    Results

    The results of the experimental group showed that the frequency component with a power of 99.5% in vertical direction during the post-test compared with the pre-test was significantly decreased (P=0.023). In the medio-latral direction, the frequency band component during the post-test showed a significant increase compared to the pre-test (P=0.041).Other components of the frequency spectrum of ground reaction forces have no significant difference in the experimental group (P<0.05).

    Conclusion

    Regarding the results, it can be argued that long-term use of motion control shoes can help maintain lower limb stability and balance in runners, as well as improve performance in them. Also, the frequency band showed a significant increase, which increased the pain in motor components and connective tissues, and this increase could be due to the increase in using these components in motion. Therefore, it can be described as a negative effect on the long-term use of motion control shoes.

    Keywords: Pronated feet, motion control shoes, frequency spectrum, Running
  • Hossein Mehrabian *, Amir Letafatkar, Amir Hossein Barati, Ali Abbasi, Seyed Sadradin Shojaedin Pages 132-143
    Background and Aims

    Impingement syndrome is the most common injury and cause of pain and limitation of movement in the shoulder area. The purpose of the present study was to compare the electromyographic activity of selected shoulder muscles and scapulohumeral rhythm in elite male swimmers with and without shoulder impingement syndrome.         

    Materials and Methods

    In the present study, 30 elite 18-25 year-old male swimmers, including 15 patients with shoulder impingement syndrome and 15 healthy individuals (age 22.15±1.23 years; height 179.40±5.59 cm; weight 78.35±7.37 kg) were selected as the statistical sample. To collect data, a goniometer to assess the scapulohumeral rhythm in the 90 ° abduction in frontal plans and American noraxon wireless surface EMG device to assess the electromyographic activity of muscles in the 90 ° abduction and recovery in sagittal, frontal, and scapular plans and the dominant sides were used. For data normalization, Shapiro–Wilk test and for data analysis independent t-test were used (P> 0.05).

    Results

    The results indicated that with regard to mean scapular rotation start (P<0/001), scapular rotation (P = 0.001) and scapulohumeral rhythm ratio (P = 0.001), there were significant differences between the patient and healthy groups. Also, there was a significant difference between the mean onset and offset of Serratus anterior and lower trapezius muscles in all three plans and upper trapezius muscles in the sagittal and scapular plans of the patient group compared with healthy group (P> 0.05), and the swimmers with impingement syndrome had a lower onset (delayed activation) and higher offset (early termination of activity) compared with the healthy group. Moreover, the sequence of muscle recruitment to be active and inactive had undergone a change in the patient group.  

    Conclusion

    Therefore, swimmers with impingement syndrome have higher scapular rotation start, lower scapular rotation, and higher scapulohumeral rhythm ratio compared with the healthy groups, and the regular coordination of scapulohumeral rhythm in the shoulder compartment has been disrupted in the patient group. Swimmers also exhibit abnormal activity and increased latency in the muscles, meaning lower onset (delayed activation), and higher offset (early termination of activity. Therefore, the theory that the shoulder impingement may be related to changes in the level of activity and recruitment of the scapulothoracic muscles is generally acknowledged as a sign of the change in neurovascular control.

    Keywords: Shoulder impingement syndrome, electromyographic activity of muscles, scapulohumeral rhythm
  • Mohsen Barghamadi *, Amirali Jafarnezhadgero, Mohammad Abdollahpour Darvishani, Fatemeh Taymoori Pages 144-152
    Background and Aims

    The frequency domain analysis of ground reaction forces is one of the mechanical parameters that can be distinguished by comparing the differences between healthy and patient groups. The purpose of the current study was to compare the frequency domain analysis of ground reaction forces in deaf and healthy control people during running.

    Materials and Methods

    The present study was a quasi-experimental design. A total of 30 male individuals were equally divided into two groups of normal hearing and hearing loss (Deaf group). Peak plantar pressure variables in deaf people and healthy control were recorded using a foot scan system (sample rate: 300 Hz). The multivariate ANOVA test was used to compare the ground reaction force frequency domain data during running in deaf and healthy participants.

    Results

    The results showed that frequency content with the number of essential harmonies in the Toe area (P= 0.012) and fingers 2 to 5 (P=0.035) in deaf was smaller than that of healthy control group. Also, the frequency content with power of 99.5% in the fourth metatarsal (P=0.038) and fifth metatarsal (P=0.019) in deaf group was greater than that of healthy control ones. Stance time during running was more in deaf group than in healthy control group (P=0.032).

    Conclusion

    According to the results of the present study, it can be stated that deaf people are likely to be exposed to the damage caused by the ground reaction force frequency domain during running.

    Keywords: Frequency domain of ground reaction forces, Running, Deaf
  • Saba Sadeghi, Fatemeh Derakhshandeh, Fatemeh Khanlar, Parisa Rezaei * Pages 153-164
    Background and Aims

    The final outcome of cleft palate surgery on communication impairments of people with cleft palate mostly depends on nasal emission correction and hypernasality in these patients. However, articulation errors work as a barrier for velopharyngeal valve to show its real movement in instrumental assessment which are done as a diagnostic tool in order to determine the need for secondary surgeries. The aim of the present study was to determine the effect of articulation therapy on nasometery and perceptual assessments in a cleft palate patient.

    Materials and Methods

    A single-subject study with A-B-A design was carried out to study the effect of articulation therapy on a child with unrepaired submucosal cleft palate, hypernasality, and nasal turbulence. The participant received articulation therapy for 24 sessions (each session for half hour) during 3 months in order to eliminate non oral compensatory articulation errors. Perceptual assessment and nasometery were performed at baseline, during intervention, and in follow up phases. Visual analysis and improvement rate difference (IRD) were used to analyze data. Also, videofluoroscopic and nasoendoscopic assessments were described before and after intervention.

    Results

    Articulation therapy was effective in this case and decreased the hypernasality and nasalance scores (IRD=0/75). Also, the velopharyngeal gap size decreased and velopharyngeal closure ratio has increased.

    Conclusion

    The present study showed that articulation therapy seems to reduce velopharyngeal gap size and increase the valve closure ratio. It shows that articulation therapy with correcting the phonetic placement of sounds during the speech makes the velopharyngeal valve show its real movement and has positive effect on its function. Velopharyngeal changes in this patient led to reduction in hypernasality and nasalance scores, but nasal turbulence increased. In addition, the achievements were remained unchanged for three weeks after intervention.

    Keywords: Palate, Cleft, Articulation, Unintelligible, Instruments, apparatus
  • Elahe Yavari, Parviz Askary *, Farah Naderi, Ali Reza Heidarie Pages 165-176
    Background and Aims
    Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is one of the most common disorders in children affecting three to seven percent of children. It is a neuro-developmental disorder with three major criteria: attention deficit, hyperactivity, and impulsiveness. Executive function deficits hamper academic achievement and create high risk behaviors. Children with ADHD have neuropsychological findings in the assessment of executive functions. The ain of the present study was to examin the effect of cognitive rehabilitation therapy on the performance (memory and problem solving) of children with ADHD.
    Materials and Methods
    The present study followed a quasi-experimental randomized clinical trial design (pretest-posttest with control group). A total of 30 children, aged 7 to 9, who were referred to the clinic at the Ministery of Education, Destrict 1, in Shiraz in 1397-98, were recruited and the diagnosis was made using CSI-4 diagnostic test. Next, they were homogenized using Raven's Intelligence Test and selected as targeted sampling. Then, they were randomly divided into experimental and control groups. The experimental group received cognitive rehabilitation trainings for 10 sessions (two sessions per week). Children were identical in terms of intelligence capability based on Raven's test. Statistical analyses were done using SPSS, version 23. Descriptive statistics and standard deviation were used for data analysis. Data were analyzed using a clinical trial with pretest and post-test design with control group. Assessment of active memory was done using 1Beck, 2Beke, and memory fragmentation tests, which are accurate tools for evaluation of memory disorders. Also, the Wisconsin Cards was used for evaluation of problem solving.
    Results
    The results showed that there is a significant difference between the performance scores of memory performance in pre-test and post-test in children with ADHD (P<0.001). There was also a significant difference between the performance scores in pre-test and post-test in problem solving skills (P<0.001).
    Conclusion
    It was found that cognitive rehabilitation is effective in improving memory performance and problem solving in male children with ADHD. Cognitive rehabilitation can help children with ADHD so that they can perform their functions (memory and problem solving) more efficiently and it can be used as a substitute for mental stimulus for children with ADHD.
    Keywords: cognitive rehabilitation effect, Executive Function, Eexecutive memory, problem solving, children with attention deficit hyperactivity disorder
  • Mohammadali Soleyman Fallah *, Haider Sadeghi, Pejman Motamedi, Amirhosein Barati Pages 177-184
    Background and Aims
    Performance of an athlete reduces as the time of activity increases; consequently, his landing quality is influenced by fatigue. In particular, fatigue has effects on the sportsman’s control posture and the biomechanics of his lower limbs. Moreover, landing puts more stress on these joints than jumping does, and leads to much more possibility of injury. The main objective of the present study was to investigate the effect of one stage of exhaustive local fatigue on the mechanics of the joints of the lower limb in semi-professional sportsmen during their single-leg landing.
    Materials and Methods
    A total of 30 young, semi-professional basketball players in Alborz, Iran, aged between 16 and 26 years, participated in the study. The biomechanical data were recorded using motion analyzer and force plate tools. To process the collected data, the numerical computing environment MATLAB was employed to extract the angles of the lower limb joints when the foot touches the ground, the maximum flexion of the knee, and the maximum normal force in the three planes of motion. The descriptive statistics is based on the mean and the standard deviation of data and the test of normality is based on the Shapiro-Wilk test. Homogeneity of data was tested using Levene’s test. The collected sets of data were compared using the repeated measures analysis conducted in SPSS, version 20.0, at the significance level of P≤0.05.
    Results
    The results did not reveal a significant difference between the angles of the ankle and of the knee in sagittal and frontal planes, nor do they show a significant difference in the maximum normal force and the maximum flexion of the knee before and after fatigue (P≤0.05). The results, however, showed a significant difference between the horizontal angular changes of the ankle joint in the maximal flexion of the knee after fatigue (P≤0.000).
    Conclusion
    Fatigue may change the strategy of landing, thereby increasing the likelihood of putting more stress on the lower limb joints, especially the ankle. This may in turn harm the other joints. The horizontal angular change of the ankle joint in the maximal flexion of the knee changes the layout of these joints, particularly the knee. A deeper investigation of the effect of fatigue on the layout of the joints may help one prevent injuries resulting from exhaustive local fatigue.
    Keywords: Lower-limb joint angles, Local fatigue, Single-Leg Landing, semi-professional athlete
  • Atieh Ghazvini *, Rabee Khalilavi, Reza Sadeghi, Afsaneh Yoosefi, Kourosh Eftekharian Pages 185-194
    Background and Aims
    Cochlear implant canenable hearing impaired children in acquiring speech, language, and communication skills through hearing sense.  The aim of the present study was to evaluate the development of auditory and speech skills of children using cochlear implant.
    Materials and Methods
    In the current study, 50 children with an average cochlear implant age of 40 months were evaluated with the collection of periodic assessment scales including the time they received the device and 3, 6, and 9 months after cochlear implantation. Data were analyzed using descriptive methods, visual analysis, and analysis of variance with repeated measurements in SPSS, version 20.
    Results
    Data analysis showed increase in the mean scores of children in all scales during evaluation times of receiving the devise, 3, 6, and 9 months after transplantation. The differences between participants' mean scores were statistically significant between the first to fourth evaluations (P<0/001).
    Conclusion
    According to the results, children showed significant improvement in auditory performance and meaningful use of speech and speech intelligibility during the nine months after cochlear implant.
    Keywords: Cochlear Implant, hearing, Speech, auditory performance, Speech Intelligibility
  • Seyed Kazem Mousavi Sadati *, Parisa Rashidzadeh Pages 195-205
    Background and Aims
    Postural and balance control is essential for almost all daily activities. The purpose of the present study was to investigate the effect of cerebellar transcranial direct current stimulation (tDCS) on balance and somatosensory, vision, and vestibular systems function of the elderly.
    Materials and Methods
    An experimental, pre- and posttest design study was carried out on 20 elderlies (60-75 year olds) of both sexes who referred to Tehran Rehabilitation Center of Red Crescent Society in the summer of 1396. They were selected based on inclusion criteria and available and targeted sampling method, and were randomly assigned to two “Intervention” (real) and “control” (Placebo) groups (n=10). After a preliminary assessment of equilibrium parameters using Computerized Dynamic Posturorghraphy, “Intervention” group received direct current stimulation over the cerebellum at 2mA and “Placebo” group received sham stimulation, for 20 minutes in five sessions. At each session, immediately after stimulation, participants performed half-hour equilibrium exercises on the Huber apparatus. After completing five sessions, the variables were re-measured. Shapiro–Wilk, Levene's Test for Equality of Error Variances, the homogeneity of slope regression, and covariance analysis (MANCOVA and ANCOVA) were used to analyze the data.
    Results
    The results of the current study showed that direct electric stimulation of the cerebellum has significant effects on the postural control equilibrium variables in the first sensory condition absent vision and fixed support (P = 0.036), and the fifth sensory condition with absent vision and sway support (P = 0.034). Also, the electrical stimulation of the cerebellum increased the ability of the elderly group to use vestibular system input to maintain balance (P = 0.014), but did not have a significant effect on the ability to use the somatosensory, vision, and vestibular systems inputs (P>0/05).
    Conclusion
    The results of the present study showed that cerebellar TDCS with balance has beneficial effects on postural control and balance of elderly people probably by improving the processing of vestibular inputs and can improve motor adaptation and facilitate motor skills learning.
    Keywords: transcranial Simulations, Elderly, Postural control, Cerebellum
  • Homa Sheikh Darani, Mohsen Golparvar *, Ilnaz Sajadian Pages 206-217
    Background and Aims
    The relationships with the opposite sex in adolescence can often lead to some implicit or explicit harm, especially for female adolescents. Accordingly, the aim of the present study was to determine the effectiveness of matrix intervention program and harm reduction training on suicidal tendency among female students harmed from their relationship with opposite sex.
    Materials and Methods
    The research method was semi-experimental and the research design was three groups with two stages (pre-test and post-test). Among 60 female students who were harmed from their relationships with opposite sex in Shahinshahr in Isfahan, in the autumn of 2018, 36 were selected based on the inclusion and exclusion criteria and then randomly assigned into three groups (each group 12 participants). Multi-attitude suicide tendency scale for adolescents was used to measure the dependent variable in the pretest and post-test. The group of matrix intervention program and harm reduction training received 10 sessions of treatment and the control group did not receive any treatment. The data were analyzed running multivariate analysis of covariance and post-hoc Bonferroni test.
    Results
    The results of multivariate analysis of covariance showed that in the post-test phase after the pretest control there was a significant difference between the matrix intervention group compared with the harm reduction training group and the control group in attraction toward life (P <0.01). Also, there was a significant difference between the matrix intervention group and the harm reduction training group, as compared to the control group, in the repulsion by life (P <0.01). Moreover, there was a significant difference only between the matrix intervention group and the control group in attraction toward death (P <0.01).
    Conclusion
    According to the results, the matrix intervention program can be used to reduce the suicidal tendency of female students who are harmed from their relationship with the opposite sex.
    Keywords: harm reduction training, suicide tendency, relation with opposite sex, female students, matrix intervention
  • *Maryam Abdollahi, Seyed Sadradin Shojaedin Pages 218-226
    Background and Aims

    Cancer is an abnormal growth of cells that is capable of attacking or spreading to other parts of the body resulting in many physical and psychological side effects. Colon cancer is the development of cancer from the colon or rectum and exercise is used as a promising strategy to treat some of these psychological and physical complications during and after cancer. The aim of the present study was to investigate six weeks of mixed exercises on improving quality of life and physical performance after chemotherapy in patients with colon cancer.

    Materials and Methods

    In a semi-experimental study with pretest-posttest and control group, 14 individuals aged 50-70 years with colon cancer were present. The participants were randomly divided into two groups of exercise (n=7) and control (n=7). Before and after six weeks of relaxation and aerobic training for 40-70 minutes, three sessions a week, improving quality of life was assessed using World Health Organization Quality of Life questionnaire and physical performance with Rockport Test.

    Results

    The results of t-test showed a significant difference in improving the quality of life (physical dimension ( t=-10. 13), psychological (t=-16.86), social relationship (t=-14. 49), environment (t=- 8.62), and physical function (t=-6.72) in the pre-test and post-test of the training group and independent t-test results showed a significant difference in the improvement of quality of life (physical dimension (t=-9.38), Psychological (t=-15. 80), social relationship (t=-10.98), environmental (t=-8.62), and physical function (t=-5.24) between the two groups (P=0.001).

    Conclusion

    It seems that mixed training leads to improve the quality of life and physical functioning of patients with colon cancer. Professionals are recommended to improve the quality of life and physical functioning of the patients in sports exercises.

    Keywords: Aerobic exercise, relaxation, Quality of life, physical functioning, colon cancer
  • Mahrokh Dehghani *, Amiali Jaafarnejad, Nasrin Azizian, Seyed Majid Alavi Mehr Pages 227-235
    Background and Aims
    Plantar pressure variables and their measurement and comparison can be considered as a useful tool for assessing the effectiveness of motion, especially in patients with low back pain. The aim of the present study was to investigate the effects of walking with internal and external attention on the balance and foot pressure patterns in patients with low back pain.
    Materials and Methods
    The sample of the present trial study included 15 women (Age: 22.86±1.15 years, Height: 162.53±1.54 cm, Weight: 61.06±2.42 kg) with low back pain. Plantar pressure values were recorded during normal walking, internal, and external attention walking using a foot scan system with 300 Hz sample rate. All analyses were performed using SPSS, version 22. A repeated measures ANOVA was used for statistical analysis.
    Results
    The results showed an increase in the time to peak of ground reaction force values during heel-contact, mid-stance, and push-off phases in the internal attention walking compared to normal walking conditions and increased walking with internal attention compared to walking with external attention conditions. The ground reaction force and the plantar pressure peak values on the Metatarsal 2 region increased in normal walking compared to walking with internal attention conditions and increased in walking with external attention as compared to walking with internal attention conditions. The ground reaction force peak values on the lateral heel region increased in normal walking compared to internal attention walking conditions and increased in external attention walking compared to internal attention walking conditions.
    Conclusion
    Internal and external attention walking conditions do not have significant effects on stance time. Also, the loading rate of ground reaction force values decreased in internal attention walking as compared to external attention walking conditions.
    Keywords: Internal, external attention, gait, Low back pain, Plantar pressure variables
  • Hamed Sabzevari *, Saeed Arsham, Shahab Parvinpour Pages 236-246
    Background and Aims
    Attention Deficit Hyperactivity Disorder is one of the most common disorders in primary school children, which affects their motor, educational, and psychological functioning. The purpose of the current study was to determine the effect of rhythmic motor games on motor proficiency, aggression, and academic achievement in children with hyperactivity/attention deficit.
    Materials and Methods
    The present study was an experimental and pre-test post-test design. A total of 40 children, aged 8 and 9, with hyperactivity/attention deficits participated in the study from among the second and third grade students of Poldokhtar city. First, students were identified using the Conners Questionnaire for parenting forms and clinical interviews. Then, to assess motor proficiency, aggression, and academic achievement tests, we used the short form of Bruininks-Oseretsky test 2nd version (bot-2), Aggression Scale Shahim, and the participants' average scores for Mathematics, Science, and Farsi courses, respectively.
    Results
    Statistical analyses showed that rhythmic motor games had a significant positive effect on motor proficiency (P = 0.001, F=189.3), aggression (P = 0.001, F=6/10), and academic achievement (P=0.004, F =4/30) in children with hyperactivity/deficiency (P>0.05).
    Conclusion
    Regarding the attractiveness and the variety of motor games, it is suggested that teachers and rehabilitation trainers use these music, lyrics, and songs to increase the skillfulness of motor, aggression, and academic achievement in children with hyperactivity/attention Disorder.
    Keywords: rhythmic motor games, Motor proficiency, Aggression, Academic achievement Attention deficit hyperactivity disorde
  • Seyed Hashem Taheri, Khosro Khademi Kalantari *, Mehrdad Davoudi, Alireza Akbarzadeh Baghban Pages 247-256
    Background and Aims

    The wrong posture of head in patients with Forward Head Posture (FHP) could affect their visual and attention demands of postural control. The present study was carried out to investigate the effects of cognitive loading and visual occlusion on the static stability in patients with FHP compared to healthy participants.

    Materials and Methods

    A total of 17 individuals with FHP and 15 healthy people participated in the study. The center of pressure parameters were evaluated, including the standard deviation of displacement and velocity in anteroposterior and mediolateral directions, mean velocity, 95% Confidence Ellipse Area, and displacement range in anteroposterior and mediolateral directions. The postural task was conducted in eight conditions, two cognitive conditions (with and without cognition task), two postural task difficulties (standing on one foot and both feet), and two visual conditions (open and closed eyes) in both groups.

    Results

    The main effects of group and cognitive conditions had no significant effect on almost none of the dependent variables, but the main effects of visual and postural conditions showed significant effects on all the dependent variables (p<0.05). The interaction effects of group and other factors, including visual, postural difficulties, and cognitive conditions, showed no significant effect on any of the center of pressure variables. On the other hand, the interaction of all factors together showed significant effects in some of the postural sway parameters.

    Conclusion

    The visual demand of postural control is not different in the people with forward head posture. The attention demand in these individuals, however, is higher when a difficult postural task is coincided with a cognitive task.

    Keywords: Dual-Task, static stability, Forward Head Posture
  • Fereshte Shokati *, Ali Asghar Norasteh, Hassan Daneshmandi Pages 257-268
    Background and Aims

    Down syndrome as a genetic disorder is one of the major causes of intellectual disability, which leads to delays in motor skill. Since dysplasia of the internal ear structure is common in these individuals, and internal ear abnormalities have been observed in about 75% of patients, the present study was conducted to investigate the effect of vestibular stimulation exercises on motor proficiency in Down syndrome children.

    Materials and Methods

    The statistical sample was 20 girl student’s with Down syndrome (age=10/2±2 years, height =125/1±9/4 cm, weight=32±5/8 kg, and BMI=20/5±3/5 kg/m2) who were randomly divided in to two groups. The intervention of the research, Mind in Motion Maze program, specifically aimed at vestibular stimulating in the form of the game, consisting of 15 exercise stations, performed 3 times per week for 8 weeks. Bruininks-Oseretsky test was used to assess motor Proficiency. Data analyses were conducted using SPSS, version 20. For all statistical tests, the level of significance was set at P ≤ 0.05 using two-way Analysis of Variance.

    Results

    The results of the study showed that at the end of the intervention period, there was a significant difference in the factors of running speed and agility (P ≤ 0.05), balance (P ≤ 0.05), bilateral coordination (P ≤ 0.05), Response speed (P ≤ 0.05), upper-limb speed and dexterity (P ≤ 0.05), and in total, gross motor skill (P ≤ 0.05) and fine motor skill (P ≤ 0.05) in the experimental group.

    Conclusion

    Assessment of motor proficiency in children with Down syndrome showed improvement in their motor abilities after eight weeks of vestibular stimulation exercises. According to the findings, it is recommended that vestibular stimulation exercises can help improve and increase the motor proficiency in children with Down Syndrome. However, more studies are needed to be able to conclude definitively.

    Keywords: vestibular stimulation exercises, Motor proficiency, Down syndrome
  • Aliakbar Pahlevanian, Kazem Mousavi Sadati *, Mohammad Ali Aslankhani, Saleh Rafiee Pages 269-279
    Background and Aims
    Foot function depends on its shape. Flat Foot is one of the longitudinal arch changes of the foot that is involved in maintaining body balance. Whole Body Vibration is an effective method for applying sinusoidal mechanical oscillations. The purpose of the present study was to investigate the effects of whole body vibration on static balance in flat foot during and after the developing age after fatigue.
    Materials and Methods
    In the current study, 80 patients with Flat Foot (40 females and 40 males) including 40 females and males under 18 with the mean age of 15±1/24 and 40 females and males over 20 with the mean age of 22/57±2/48 were randomly divided into intervention and control groups. Intervention group received four weeks of WBV training. In the control group, including both under 18 and over 20-year-old participants, no intervention was carried out. In this group, the participants followed their daily activities. The fatigue protocol performed on the treadmill and Static balance tests was assessed using Biodex Balance System indices including total, anterior-posterior, and medial-lateral.
    Results
    The results of between group analyses indicated that for the group under 18, all aforementioned variables significantly improved in comparison with those over 20.
    Conclusion
    Whole Body Vibration can be used to improve the static balance of flat foot even after fatigue.
    Keywords: Whole Body Vibration, Static balance, Flat Foot, Fatigue
  • Ali Yalfani, Nahid Bigdeli *, Mohammad Reza Ahmadi Pages 280-290
    Background and Aims

    During and after pregnancy, many women experience an increase in the inter-recti abdominal muscle due to increased uterine volume as well as stretching and thinning of the linea alba. This disease, on average, affects 66% of women and is associated with spinal pain and instability, pelvic floor muscle weakness, abdominal muscle weakness, and abdominal hernia. The aim of the present review article was to study the effectiveness of abdominal strengthening exercises in the treatment of diastasis recti in postpartum period, based on the results of the recent studies.

    Materials and Methods

    Google scholar, EM base, Medline, and PubMed databases as well as Google search were searched using the following keywords: pregnancy, diastasis rectus, diastasis recti, linea alba, rectus abdominal muscles, and strengthening exercises. Our study includes different researches on abdominal muscle strengthening exercises in the treatment of diastasis recti.

    Results

    Generally, 800 articles were found in the field of case studies, pilot studies, and clinical trials. From among these studies, only 11 studies were selected according to the inclusion criteria. The results of these studies showed that abdominal strengthening exercises have been effective in minimizing low back pain and decreasing functional, postural instability as well as muscle weakness.

    Conclusion

    According to the results and quality of the studies, abdominal muscles strengthening exercises can be an effective method in the treatment of diastasis recti in postpartum period.

    Keywords: pregnancy, Diastasis Recti, Linea Alba, Rectus Abdominal Muscles, Strengthening Exercises
  • Samaneh Karamali, Esmaili Pages 291-302
    Background and Aims

    Using the model in clinical reasoning of rehabilitation practitioners creates a mental framework and the ability to organize the variables involved in the rehabilitation process. The broadest model of occupational therapy, called the "Model of Human Occupation" (MOHO), is based on the open systems theory. This model can be used extensively in rehabilitation and even education. However, there are a few sources to show that it has been used in children. Since existing knowledge is a prerequisite for clinical use of a conceptual model, the present study seeks to provide the information needed to use the MOHO in children.

    Materials and Methods

    The present study was conducted by searching several sources including the related websites, books, and Google Scholar, PubMed, Science Direct, and Magiran databases since developing the MOHO (since 1985).

    Results

    The concepts of MOHO are definable with regard to children’s activities such as play, schoolwork, etc. Parent’s role and the phenomenon of development are integral parts of these definitions. This model has six assessment tools for children two of which have been translated and validated as the Persian versions, which include the "Child Occupational Self-Assessment" (COSA) and the "Pediatric Volitional Questionnaire" (PVQ). Six studies have were found using the MOHO as the framework of intervention program for children. Information on evaluation tools and interventional evidence are presented in the Tables.

    Conclusion

    The MOHO analyzes the transaction among the individual's internal factors (volition, habituation, and performance capacities), the activity that is taking place, and the environmental conditions. To define the applications of the MOHO in children, it is necessary to consider the specific issues such as growth and development phenomenon. The active involvement of the child in treatment is a feature of this model. The availability of valid assessment tools in this model facilitates its use in rehabilitation. Considering specific points in using these assessments in children is discussed in this article.

    Keywords: Model of Human Occupation, Occupational therapy, Children, Assessment, Rehabilitation
  • Homa Zarrinkoob, Farnaz Khateri, Moslem Shabani Pages 303-310
    Background and Aims

    Benign Paroxysmal Positional Vertigo (BPPV) is a common cause of disabling vertigo with a high rate of occurrence. Today it is accepted that it is caused by dislodged otoconia, which falls from the uticular macula and float in to the semicircular canals thereby making them sensitive to gravity. BPPV is not easy to diagnose and usually it takes a couple of months of the specialist's time and mostly patients face some issues in terms of wrong treatment.
    Vitamin D is one of the many nutrients our body need to stay healthy. It may also play a role in muscle function and immune system. You can get vitamin D via sun exposure, your diet and supplements. In early 80s, researchers showed that people who are living in big cities have low levels of vitamin D. A review of the relationship between vitamin D status and the rate of BPPV will definitely help understand the status of patients who are suffering from this kind of vertigo.

    Materials and Methods

    In order to review the relatiopship between BPPV and Vitamin D deficiency in patients, all of the articles in this field published between 1952 - 2017 in Ovid, ProQuest, and Google Scholar databases were searched.

    Finding

    More than 200 articles on the topics related to BPPV and Vitamin D deficiency were available in these databases among which 36 full articles and 7 abstracts were used in the present study.
    Conclution: The persent study showed that patients with BPPV had low vitamin D serum and thyroid hormone levels.

    Keywords: Bening Paroxysmal Positional Vertigo, Vitamin D
  • Shirin Asar, Farzaneh Gandomi, Pari Fadaei Dehcheshmeh Pages 311-319
    Background and Aims

    Non-specific low back pain (NLBP) is one of the most common musculoskeletal disorders and the International Association for Pain and Anatomical Diagnosis has defined it as a lumbar or sacrum pain. According to the results of the previous studies, 84% of people has experienced back pain and 23% of these pains become chronic. The purpose of the present review study was to investigate the relationship between lumbopelvic motor control disorders and chronic non-specific low back pain.

    Materials and Methods

    In the current review paper, a comprehensive search was conducted in PubMed, Science Direct, Google Scholar, Elsevier, Springer, IEEE, EBSCO, and Scopus databases from 2000 to 2018, using the following keywords lumbopelvic control, lumbopelvic, trunk stability, lumbopelvic motor control, trunk control, and spinal stability. A total of 1900 articles were found after reviewing the abstract and titles. Next, based on the main subject of the present study as well as inclusion and exclusion criteria, seven articles were selected for the final analysis.

    Results

    All studies selected for the final review were case-control studies. Five articles investigated the kinematic aspects of lumbopelvic movements control two of which, in addition to the kinematic evaluation of lumbopelvic movements control, assessed the activity of the lumbopelvic region muscles.

    Conclusion

    According to the results reported in these seven papers, we showed that lumbopluvic movement control disorders are commonly reported in patients with chronic low back pain. So, more studies should be conducted to better understand the issue.

    Keywords: Lumbopelvic control, Non-specific low back pain, Spine