فهرست مطالب

روانشناسی پیری - سال ششم شماره 1 (بهار 1399)
  • سال ششم شماره 1 (بهار 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/05/01
  • تعداد عناوین: 7
|
  • بهرنگ اسماعیلی شاد* صفحات 1-11
    سالمندان فاقد رفتارهای خودمراقبتی دارای مشکلات جسمی و روان شناختی زیادی هستند و آموزش خودمراقبتی می تواند به آنان کمک فراوانی کند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودمراقبتی بر کیفیت زندگی، رفتارهای خودمراقبتی و قند خون در سالمندان فاقد رفتارهای خودمراقبتی انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه مردان سالمند دیابتی دارای پرونده در مراکز بهداشتی درمانی شهر مشهد در سال 1398 بودند. پس از بررسی ملاک های ورود به مطالعه تعداد 54 نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش 6 جلسه 60 دقیقه ای آموزش خودمراقبتی مهدی و همکاران را دریافت کرد و گروه کنترل آموزشی ندید. داده ها از طریق پرسشنامه کیفیت زندگی سالمندان لیپاد، مقیاس تجدیدنظرشده رفتارهای خودمراقبتی دیابت توبرت و همکاران و تست قند خون جمع آوری و در نرم افزار SPSS نسخه 19 با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که در مرحله پیش آزمون گروه های آزمایش و کنترل از نظر کیفیت زندگی، رفتارهای خودمراقبتی و قند خون تفاوت معنی داری نداشتند (05/0<P)، اما در پس آزمون از نظر هر سه متغیر تفاوت معنی داری داشتند (05/0>P). به عبارت دیگر، آموزش خودمراقبتی باعث افزایش کیفیت زندگی و رفتارهای خودمراقبتی و کاهش قند خون سالمندان شد (05/0>P). با توجه به نتایج، توصیه می شود که متخصصان سلامت و درمانگران از روش آموزش خودمراقبتی در کنار سایر روش های آموزشی و درمانی برای ارتقای کیفیت زندگی و رفتارهای خودمراقبتی و کاهش قند خون به ویژه در سالمندان فاقد رفتارهای خودمراقبتی استفاده کنند.
    کلیدواژگان: آموزش خودمراقبتی، کیفیت زندگی، رفتارهای خودمراقبتی، قند خون، سالمندان
  • بهناز بهاروندی، کبری کاظمیان مقدم*، همایون هارون رشیدی صفحات 13-26

    سالمندی فرایند زیستی است که تمام موجودات زنده از جمله انسان ها آن را تجربه می کنند، از این رو توجه خاص و پیشگیری از اختلالاتی نظیر اضطراب در سالمندی بسیار مهم است. یکی از واقعیت های انکارناپذیر در سالمندی، نزدیک شدن به واقعیت مرگ و اضطراب حاصل از آن و همچنین توانایی تحمل ابهام است که سازگاری افراد سالمند را تضعیف می کند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر توانایی تحمل ابهام و اضطراب مرگ سالمندان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود.جامعه آماری پژوهش کلیه سالمندان مقیم خانه سالمندان شهر خرم آباد در سال 1398 بودند. حجم نمونه پژوهش حاضر شامل 30 نفر (16 مرد و 14 زن، 06/64=M و 5/6=SD) بود که با روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به ملاک های ورود به مطالعه انتخاب شدند. گروه آزمایش مداخله آموزشی را طی دو ماه و نیم در 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت نمودند. پرسش نامه های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسش نامه تحمل ابهام مک لین و پرسش نامه اضطراب مرگ کالت-لستر بود. داده ها با تحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که بین گروه های آزمایش و کنترل از نظر توانایی تحمل ابهام و اضطراب مرگ تفاوت معنی داری وجود داشت. به عبارت دیگر درمان مبتنی بر شفقت باعث افزایش توانایی تحمل ابهام و کاهش اضطراب مرگ سالمندان شد (001/0>P). منطبق با یافته های پژوهش حاضر می توان درمان مبتنی بر شفقت را به عنوان یک روش کارا جهت افزایش تحمل ابهام و کاهش اضطراب مرگ سالمندان پیشنهاد داد.

    کلیدواژگان: درمان مبتنی بر شفقت، تحمل ابهام، اضطراب مرگ، سالمندان
  • دلنیا شیخ اسماعیلی، پیمان حاتمیان، جهانگیر کرمی*، الهه لرستانی، فرامرز مروتی صفحات 27-38

    از آنجا که سالمندان جزء اقشاری هستند که به دلیل کهولت سن در معرض مشکلات مربوط به خواب قرار دارند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت خواب از روی متغیرهای سرسختی روان شناختی و شادکامی در سالمندان انجام شد. پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بود. جهت انجام این کار از میان تمامی سالمندان غیرمقیم در سرای سالمندان شهر کرمانشاه در سال 1396 نمونه ای به حجم 120 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه سرسختی روان شناختی هیستد و همکاران، شادکامی آکسفورد و پرسش نامه کیفیت خواب پیتزبرگ بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و توسط آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین مولفه های سرسختی روان شناختی (کنترل، تعهد و چالش جویی) و کیفیت خواب به ترتیب ضریب همبستگی 44/0، 47/0 و 38/0 وجود دارد، همچنین بین شادکامی و کیفیت خواب ضریب همبستگی 56/0 وجود دارد (001/0>P). بنابراین می توان گفت که سرسختی روان شناختی و شادکامی در کنار یکدیگر توان پیش بینی 49 درصد از واریانس کیفیت خواب در سالمندان را دارند. از این رو با توجه به نتایج پیشنهاد می شود که متخصصین حوزه سلامت و به ویژه آنهایی که با سالمندان در ارتباط هستند بر نقش با اهمیت متغیرهایی همچون شادکامی توجه ویژه داشته باشند.

    کلیدواژگان: کیفیت خواب، سرسختی، شادکامی، سالمندان
  • فرحناز جوانمردی*، ابراهیم نعیمی، عبدالله معتمدی صفحات 39-52
    سالمندی آخرین دوره زندگی است که در قیاس با سایر دوره های سنی بیشتر در معرض آسیب های درون فردی، بین فردی و محیطی قرار دارد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مدل ذهن آگاهی بر بهبود نگرش های صمیمانه و میزان افسردگی سالمندان در سال 1398 انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه سالمندان شهر تهران بود که از میان آنها یک محله به طور تصادفی انتخاب شد. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و با در نظر گرفتن ملاک های ورود به مطالعه و 30 سالمند برای شرکت در پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس مداخله آموزشی (مدل ذهن آگاهی) در قالب 8 جلسه 90 دقیقه ای بر روی مشارکت کنندگان گروه آزمایش اجرا شد. ابزار گردآوری داده در این پژوهش پرسش نامه های نگرش های صمیمانه امیدون و افسردگی بک بود. در نهایت داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 و در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تجزیه و تحلیل کوواریانس تک متغیری) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته های حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که مدل ذهن آگاهی نقش موثری در بهبود نگرش های صمیمانه و کاهش شدت افسردگی دارد (05/0>P). بنابر نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر می توان به این نتیجه رسید که این مدل آموزشی می تواند به عنوان یک الگوی کارآمد در مراکز مشاوره و روان درمانی جهت بهبود نگرش های صمیمانه سالمندان و کاهش شدت افسردگی در آنها مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: مدل ذهن آگاهی، نگرش های صمیمانه، افسردگی و سالمند
  • پریناز بنیسی* صفحات 53-64
    ویژگی های روان شناختی سالمندان به دلیل کاهش عملکردهای جسمی و روانی افت می کند. بنابراین، مداخله با هدف بهبود سلامت روان شناختی، خودکارآمدی و شادکامی به ویژه در سالمندان مبتلا به افسردگی دارای اهمیت زیادی است. در نتیجه، این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی آموزش مدیریت استرس بر سلامت روان شناختی، خودکارآمدی و شادکامی در زنان سالمند مبتلا به افسردگی متوسط انجام شد. پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه های آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش زنان سالمند مبتلا به افسردگی سراهای سالمندی شهر تهران در سال 1398 بودند که از میان آنان 60 زن با توجه به ملاک های ورود به مطالعه با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایدهی شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقه ای آموزش مدیریت استرس دریافت کرد و گروه کنترل آموزشی ندید. ابزار پژوهش شامل مقیاس سلامت روان شناختی نجاریان و داودی، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران، پرسشنامه شادکامی آرگایل و لو و مقیاس افسردگی سالمندان یساویج و شیخ بودند. داده ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری در نرم افزار SPSS نسخه 22 تحلیل شدند. یافته ها نشان داد گروه های آزمایش و کنترل از نظر سلامت روان شناختی، خودکارآمدی و شادکامی تفاوت معنی داری داشتند. به عبارت دیگر، آموزش مدیریت استرس باعث بهبود سلامت روان شناختی، خودکارآمدی و شادکامی در زنان سالمند مبتلا به افسردگی شد (01/0>P). با توجه به اثربخشی آموزش مدیریت استرس، توصیه می گردد که متخصصان و درمانگران حوزه سلامت از روش آموزش مدیریت استرس در کنار سایر روش های آموزشی برای بهبود سلامت روان شناختی، خودکارآمدی و شادکامی استفاده کنند.
    کلیدواژگان: آموزش مدیریت استرس، سلامت روان شناختی، خودکارآمدی، شادکامی، زنان سالمند
  • ساناز عینی*، سید علی حسینی، متینه عبادی، مهرداد محمدزاده صفحات 65-77
    با توجه به افزایش جمعیت سالمند در جوامع متفاوت، توجه به نیازهای اولیه و سلامت جسمی، ذهنی و کیفیت زندگی آنها موضوع حایز اهمیتی است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر مدل یابی علی کیفیت زندگی سالمندان بر اساس حساسیت اضطرابی با میانجی گری اجتناب تجربی بود.روش پژوهش توصیفی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مقیم سراهای سالمندان شهرستان اردبیل بود که از میان آنها دو سرای سالمندان ماندگاران و آتا به طور تصادفی انتخاب شد و از بین آنها 150 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، پرسش نامه حساسیت اضطرابی ریس و همکاران، مقیاس پذیرش و عمل هیز و همکاران بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و از طریق نرم افزارهای SPSS نسخه 23 وLisrel نسخه 8/8 انجام شد.براساس نتایج بدست آمده مدل علی رابطه بین حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربی و کیفیت زندگی سالمندان بر اساس شاخص های مختلف برازش تایید شد. حساسیت اضطرابی و اجتناب تجربی بر کیفیت زندگی سالمندان اثر مستقیم دارند. همچنین حساسیت اضطرابی از طریق اجتناب تجربی بر کیفیت زندگی سالمندان تاثیر غیرمستقیم دارد (05/0>P). بنابراین، حساسیت اضطرابی و اجتناب تجربی نقش مهمی در کیفیت زندگی سالمندان ایفا می کنند و هدف قرار دادن این دو مولفه به وسیله درمان هایروان شناختی می تواند در افزایش کیفیت زندگی سالمندان موثر باشد.
    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربی، سالمند
  • منصور محمودی اقدم، اسماعیل سلیمانی *، علی عیسی زادگان صفحات 79-92

    تغییر شناختی به عنوان یک روند عادی پیری به خوبی در ادبیات علمی اثبات شده است. برخی از توانایی‎های شناختی همانند استدلال، حافظه و سرعت پردازش اطلاعات به تدریج و به مرور‎ زمان دچار کاهش می شوند. پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی توانبخشی راهبردهای شناختی-فراشناختی بر عملکردهای لوب پیشانی پشتی جانبی در سالمندان انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری مورد پژوهش تمامی افراد سالمند مرد ساکن در مرکز سالمندان میلاد بوکان در سال 1398 بودند. از بین این افراد 30 سالمند (دو گروه 15 نفری) به روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون های استروپوعملکرد پیوسته بودند. داده های به دست آمده از طریق آزمون کوواریانس تک متغیری با رعایت پیش فرض های آن تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که توانبخشی راهبردهای شناختی-فراشناختی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکردهای لوب پیشانی پشتی جانبی سالمندان دارند (001/0>P). نتایج به دست آمده همچنین نشان داد که روش توانبخشی راهبردهای شناختی-فراشناختی می تواند موجب بهبود عملکردهای لوب پیشانی پشتی جانبی از جمله سرعت پردازش اطلاعات و تداوم توجه شود و پیشنهاد می شود از روش توانبخشی راهبردهای شناختی-فراشناختی در جهت بهبود و ارتقای کارکردهای شناختی سالمندان استفاده شود.

    کلیدواژگان: شناخت و فراشناخت، لوب فرونتال پشتی جانبی، سالمندان
|
  • Behrang Esmaeilishad * Pages 1-11
    Elderly with no self-care behaviors suffer from many physical and psychological problems and self-care training can help them. Therefore, present research aimed to determine the effectiveness of self-care training on quality of life, self-care behaviors and blood sugar in elderly lacking self-care behaviors. This was a quasi-experimental study with pretest-posttest design and control group. The research population included diabetic elderly men who had records in health care centers of Mashhad city, 2019 year. Reviewing inclusion criteria, 54 samples were selected through objective sampling method and were randomly divided to two groups. Experimental group were trained on self-care training by Mahdi and et al. in 6 sessions of 60-minutes; however, the control group didn’t receive training. Data were collected using LEIPAD elderly quality of life questionnaire, Toobert et al. revised scale for self-care behaviors among elderly and blood sugar tests, which were analyzed by univariate analysis of covariance in SPSS version 19. The results showed no significant difference in terms of quality of life, self-care behaviors and blood sugar in experiment and control groups pretests (P>0/05); though, in posttests, there were significant differences in terms of all three variables (P<0/05). In other words, self-care training led to an increase in quality of life and self-care behaviors while decreased blood sugar in elderly (P<0/05). According to the results, it was recommended that health professionals and therapists use self-care training method along with other training and therapeutic methods to improve quality of life and self-care and reduce blood sugar especially in elderly with no self-care behaviors.
    Keywords: Self-care training, quality of life, self-care behaviors, blood sugar, elderly
  • Behnaz Baharvandi, Kobra Kazemianmoghadam *, Homayoon Haroon Rashidi Pages 13-26

    Aging is a biological process that all living things, including humans, experience; therefore, it is important to pay special attention to it and prevent disorders such as anxiety among elderly. Death and the anxiety related to it are inevitable in old age which weaken compatibility in elderly due to the ambiguity caused. In this regard, the present study aimed to determine the effectiveness of compassion-based therapy on tolerance of ambiguity and death anxiety of elderly. It was a quasi-experimental study with pretest, posttest and control group design. The statistical population of the study included all elderly living in Khoram Abad nursing homes in 2019. The participants consisted of 30 elderlies (16 males and 14 females, M=64.06, SD=6.5) who were selected through available sampling according to inclusion criteria. The experimental group received eight ninety-minute sessions during two months, while the control group didn’t receive any intervention during the study. The applied questionnaires in the study included Ambiguity Tolerance Scale (McLain, 2009), and Fear of Death Scale (Collet–Lester, 1969). Data were analyzed using univariate analysis of covariance. The findings suggested a significant difference between the experimental and control groups in terms of their abilities to tolerate ambiguity and death anxiety. In other words, compassion-based therapy increased the patient's ability to tolerate ambiguity and reduce anxiety about death (P<0.001). According to the findings of the present study, compassion-focused therapy can be suggested as an efficient method in order to increase ambiguity tolerance and decrease death anxiety in the elderly.

    Keywords: Compassion-focused therapy, Ambiguity Tolerance, death anxiety, elderly
  • Delniya Sheikhesmaeili, Peyman Hatamyan, Jahangir Karami *, Elahe Lorestani, Faramarz Morovati Pages 27-38

    Since the elderly are mostly exposed to sleep problems due to old age, this study aimed to predict the quality of sleep in elderly based on psychological hardiness and happiness variables. It was a descriptive-correlational study. To do this, a sample of 120 people was selected among all non-resident elderly people in Kermanshah elderly Homes in 2018 using convenience sampling method. The research instruments included Haddad et al. psychological hardiness questionnaire, oxford happiness questionnaire and Pittsburgh sleep quality questionnaire.The collected data were analyzed by SPSS software version 22 using Pearson correlation and regression analysis. The results suggested correlation coefficients of 0.44, 0.47 and 0.38 between the components of psychological hardiness (control, commitment and challenge) and sleep quality, respectively. Also, there was a correlation of 0.56 between happiness and sleep quality (P<0.001). Therefore, it can be said that psychological hardiness and happiness can predict %49 of the quality of sleep in the elderly. Considering the results, it was suggested that health professionals, especially those associated with the elderly, could pay a particular attention to the important role of such variables as happiness.

    Keywords: sleep quality, hardiness, happiness, elderly
  • Farahnaz Javanmardi *, Ebrahim Naeimi, Abdollah Moatamedi Pages 39-52
    Elderly is the last period of life in which people are at higher risks of intrapersonal, interpersonal, and environmental damages compared to other lifelong periods. The present study aimed to investigate the effectiveness of mindfulness model on improving intimate attitudes and depression in the elderly in 2019.It was a quasi-experimental study with pretest, post-test and control group. The statistical population of this study included all the elderly living in Tehran in 2019. Thirty people were selected by convenience sampling method along with entrance criteria to the study and were randomly assigned to experimental and control groups. Then, the intervention (Mindfulness Model) was implemented on the experimental group during eight 90-minute sessions. Data collection tools in this study were the Intimate Attitude Systems (IAS) and Beck Depression Inventory (BDI-13). Finally, the collected data were analyzed by SPSS software in two levels of descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (analysis of covariance).The findings of the present study showed the effective role of mindfulness model in improving intimate attitudes and decreasing depression severity (P<0.05).According to the results of the present study, it can be concluded that this educational model can be used as an effective model in counseling and psychotherapy centers (especially active centers in the elderly homes) to improve the elderly intimate attitudes and decrease their severity of depression.
    Keywords: Mindfulness Model, Intimate attitudes, Depression, Elderly
  • Parenaz Banisi * Pages 53-64
    The psychological characteristics of the elderly decline due to reduction of physical and mental functioning. Therefore, intervention seems to be essential specifically in elderly women suffered from moderate depression, with the aim of improving psychological health, self-efficacy and happiness. Therefore, the study aimed to determine the effectiveness of stress management training (SMT) on psychological health, self-efficacy and happiness in elderly women with moderate depression. The current study was a quasi-experimental with pretest-posttest and control group design. The statistical population included elderly women with depression residing in nursing homes of Tehran, Iran in 2019, among whom 60 women were selected through purposive sampling and inclusion criteria and allocated randomly into two equal groups. The experimental group received ten 90-minute sessions of SMT and the control group didn’t receive any training at the same time. Research tool included Najarian & Davodi’s psychological health scale, Sherer & et al.’s self-efficacy questionnaire, Argyle & Lu’s happiness questionnaire and Yesavage & Sheikh’s geriatric depression. Data were analyzed using univariate analysis of covariance (ANCOVA) in the SPSS-22 software. Results indicated that there was a significant difference between experimental and control groups in terms of psychological health, self-efficacy and happiness in posttest phase. In other words, SMT resulted in improvement of psychological health, self-efficacy and happiness in elderly women with depression (P<0.01). Given the effectiveness of SMT, it is recommended that health professionals and therapists take advantages of STM along with other training methods in order to improve the elderly’s psychological health, self-efficacy and happiness.
    Keywords: Stress Management Training, Psychological Health, Self-efficacy, happiness, elderly women
  • Sanaz Eyni *, Seyed Ali Hosseini, Matineh Ebadi, Mehrdad Mohammadzadeh Pages 65-77
    Given the increasing population of elderly in different societies, it is important to pay attention to their basic needs and their physical, mental health and quality of life. Therefore, the present study aimed to determine the causal model of quality of life of the elderly based on anxiety sensitivity through the mediating role of experiential avoidance. It was a descriptive and structural equations study. The statistical population of this study included all elderly people living in nursing homes in Ardabil, among which two homes, Mandegaran and Atta, were randomly selected, and 150 elderlies were selected using convenience sampling. World Health Organization quality of life questionnaire, Reiss and Peterson anxiety sensitivity questionnaire, acceptance and action questionnaire of Hayes et al. were used to collect data. Data were analyzed using structural equation modeling using SPSS 23 and Lisrel 8.8. Based on the results, the causal model confirmed the relationship between anxiety sensitivity, experiential avoidance and life quality of elderly based on different fit indices. Anxiety sensitivity and experiential avoidance showed a direct influence on quality of life of the elderly; also, anxiety sensitivity indirectly effected on life quality of the elderly through experiential avoidance (P<0.05). Therefore, anxiety sensitivity and experiential avoidance play an important role in life quality of the elderly and targeting these two components by psychological therapies could be effective in enhancing life quality of the elderly.
    Keywords: quality of life, anxiety sensitivity, Experimental Avoidance, elderly
  • Mansour Mahmoudi Aghdam, Esmaeil Soleymani * Pages 79-92

    Cognitive change as a normal process of aging has been well documented in the scientific literature. Some cognitive abilities, such as reasoning, memory, and processing speed, gradually decline over time. The present study aimed to investigate the effectiveness of rehabilitation of cognitive-metacognitive strategies on the functions of the dorsolateral frontal lobe in elderly. it was a quasi-experimental study with pretest and posttest with control group. The statistical population of the study included all elderly men living in Bukan nursing homes in 2019. Among these people, 30 elderlies (two groups of 15) were selected through convenience sampling method and based on inclusion criteria. They were randomly assigned into experimental and control groups. The required data were collected using Stroop and continuous performance tests. The data obtained were analyzed using Analysis of Covariance (ANCOVA) with respect to its assumptions. The findings showed that rehabilitation of cognitive-metacognitive strategies had a significant and positive effect on the functions of the dorsolateral frontal lobe (P<0.001). The results of this study also reported that rehabilitation method of cognitive-metacognitive strategies can improve dorsolateral frontal lobe functions, including information processing speed and sustained attention and it is suggested that rehabilitation method of cognitive-metacognitive strategies be used to improve and enhance the cognitive functions of the elderly.

    Keywords: Cognition-metacognition, dorsolateral frontal lobe, elderly