فهرست مطالب

  • Volume:22 Issue:76, 2012
  • تاریخ انتشار: 1391/03/07
  • تعداد عناوین: 8
|
  • فاطمه رستمخانی، گیتی ازگلی، دکتر عفت السادات مرقاتی خویی، فاطمه جعفری، دکتر حمید علوی مجد صفحه 1
    زمینه و هدف
    مشکلات جنسی در بین زنان شیوع بالایی دارد و جوانب مختلف زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. مشاوره در مراحل اولیه می تواند بسیاری از مشکلات آنها را برطرف نماید و در صورت تشخیص اختلال جنسی، زن به متخصص ذیصلاح ارجاع داده می شود. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مشاوره بر اساس مدل PLISSIT (Permission- Limited Information-Specific Suggestion- Intensive Therapy) بر عملکرد جنسی زنان انجام شد.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی است که بر روی80 زن متاهل که طی 5 سال گذشته ازدواج کرده و حداقل دارای یک مشکل جنسی بودند، انجام شد. افراد بصورت تصادفی به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم گردیدند، که گروه آزمون، مشاوره بر اساس مدلPLISSIT توسط مامای دوره دیده و گروه شاهد، مشاوره روتین توسط مامای درمانگاه را دریافت کردند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات فردی و مامایی و از پرسشنامه FSFI (شاخص عملکرد جنسی زنان) جهت بررسی عملکرد جنسی زنان استفاده شد. نمره عملکرد جنسی این افراد قبل از مداخله،2 هفته و4 هفته بعد سنجیده شد. نتایج با آزمون های تی،کای دو، فیشر و من ویتنی مورد مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین نمره عملکرد جنسی نمونه ها قبل از مداخله، درگروه آزمون 3/25 و دو هفته پس از مداخله 8/ 28 و چهار هفته بعد 4/29 بود که از نظر آماری این اختلاف ها معنی دار بود (به ترتیب 001/0P< و 001/0P<)، درگروه شاهد قبل از مداخله 48/24 و دو هفته پس از مداخله 44/24 و چهار هفته بعد74/23 بودکه از نظر آماری این اختلاف ها معنی دار نبود (به ترتیب 946/0P= و 375/0P=). بین نمرات عملکرد جنسی در گروه شاهد و آزمون قبل از مداخله اختلاف معنی دار وجود نداشت (408/0P=)، اما دو هفته و چهار هفته بعد از مداخله بین نمرات عملکرد جنسی دو گروه اختلاف معنی دار بود (به ترتیب 001/0 P<و 001/0(P<.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش میتوان اذعان داشت که مشاوره سلامت جنسی زنان بر اساس مدل PLISSIT موجب کاهش مشکلات جنسی زنان میشود. استفاده از این مدل در مراکز مراقبت های بهداشتی توصیه میشود.
    کلیدواژگان: پاسخ های جنسی، مشاوره، مدلPLISSIT، عملکرد جنسی
  • دکتر محمدعلی بشارت، رضا محمدمهر، سمانه پوربهلول، لیلا عزیزی صفحه 10
    زمینه و هدف
    مشکلات بین شخصی، مشکلاتی هستند که در رابطه با دیگران تجربه می شوند و آشفتگی روانی ایجاد می کنند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی پایایی، روایی و تحلیل عاملی فرم 60 گویه ای مقیاس مشکلات بین شخصی در نمونه ای از دانشجویان ایرانی بود.
    مواد و روش ها
    این پژوهش از نوع روانسنجی ابزار است و از روش های معمول و عمدتا توصیفی برای تحلیل داده ها استفاده شده است. در این مطالعه، 647 دانشجوی داوطلب (361 دختر، 286 پسر) از دانشگاه های شهر تهران شرکت کردند. نمونه ها فرم 60 سوالی مقیاس های مشکلات بین شخصی، سلامت روانی، حرمت خود و هوش هیجانی را تکمیل کردند. روایی مقیاس مشکلات بین شخصی به روش بررسی روایی سازه، همگرا و تشخیصی تعیین شد. به منظور تعیین پایایی از روش های بررسی همسانی درونی و آزمون مجدد استفاده شد.
    یافته ها
    تحلیل عاملی اکتشافی، علاوه بر عامل کلی مشکلات بین شخصی، شش عامل را برای مقیاس مشکلات بین شخصی تایید کرد. روایی همگرا و تشخیصی مقیاس مشکلات بین شخصی، بر حسب ضرایب همبستگی میانگین نمره های آزمودنی ها در مقیاس های مشکلات بین شخصی با شاخص های بهزیستی روانشناختی، درماندگی روانشناختی، حرمت خود و هوش هیجانی تایید شدند. همسانی درونی مقیاس، بر حسب ضرایب آلفای کرونباخ محاسبه شد و با ضرایب همبستگی از 82/0 تا 93/0 مورد تایید قرار گرفت. پایایی بازآزمایی مقیاس بر اساس نتایج دو بار اجرای آزمون محاسبه شد و با ضرایب همبستگی از 65/0 تا 81/0 مورد تآیید قرار گرفت.
    نتیجه گیری
    یر اساس نتایج این پژوهش، مقیاس مشکلات بین شخصی، از پایایی و روایی کافی برخوردار است و می تواند برای سنجش مشکلات بین شخصی در پژوهش ها مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: مقیاس مشکلات بین شخصی، پایایی، روایی، تحلیل عاملی اکتشافی
  • فاطمه اسفرجانی، روشنک روستایی، دکتر فاطمه محمدی نصرآبادی صفحه 20
    زمینه و هدف
    کوتاه قدی یکی از جلوه های بارز تغذیه و بهداشت ناکافی در طولانی مدت است. مطالعه حاضر با هدف بررسی برخی عوامل موثر بر کوتاه قدی در کودکان کلاس اول شهر تهران انجام پذیرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مورد شاهدی (Case-control)، از میان3147 کودکی که قد آنها در 5 منطقه شهر تهران با روش های استاندارد اندازه گیری شده و کوتاهی قد بر اساس نمایه قد برای سن (کمتر از صدک5) در مقایسه با جداول CDC 2000 تعیین شده بود، با استفاده از نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، 86 نفر از کودکان کوتاه قد (گروه مورد) و 308 نفر از کودکان غیر کوتاه قد سالم (گروه شاهد)، بر اساس دارا بودن شرایط ورود به مطالعه انتخاب شدند. پرسشنامه های مربوط به وزن و قد زمان تولد کودک و مدت تغذیه با شیر مادر و وضعیت دموگرافیک خانوار برای هر یک از نمونه ها تکمیل گردید. سپس اطلاعات مربوطه از پرسشنامه استخراج و با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 14 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    به طور کلی شیوع کوتاه قدی 7/3 درصد بود. درکودکان کوتاه قد میانگین وزن هنگام تولد (6/0±9/2) کیلوگرم و مدت تغذیه با شیر مادر(7/8±4/ 17) ماه بود که به طور معنی داری از کمتر از کودکان غیر کوتاه قد بوده (به ترتیب 5/0±2/3 کیلوگرم و 7/7±20 ماه) بود (05/0P<). همچنین والدین کودکان کوتاه قد نسبت به والدین گروه شاهد، دارای سطح تحصیلات کمتری بوده اند (05/0P<). آنالیز رگرسیون چند متغیره نشان دادکه نسبت شانس کوتاه قدی درکودکان با وزن هنگام تولد کمتر از 3 کیلوگرم نسبت به سایر کودکان 6/4 برابر (7/14-4/1:OR 95%;(CI= و در کودکان تغذیه شده با شیر مادر به مدت کمتر از 3 ماه، 3/3برابر کودکانی بودکه بیشتر از 3 ماه با شیر مادر تغذیه شده بودند (2/9-1/1:OR 95% (CI=.
    نتیجه گیری
    شیوع کوتاه قدی در کودکان درسطح نسبتا پایینی قرار داشته است و مراقبتهای بهداشتی اولیه در دوران بارداری و تغذیه سه ماهه اول زندگی مهمترین عوامل موثر بر وضعیت کوتاه قدی به شمار می رود.
    کلیدواژگان: کودکان، کوتاه قدی، وزن هنگام تولد، تغذیه با شیر مادر، تحصیلات والدین
  • مهریار یلداشخان، لیلا ناظمی، سیما زهری انبوهی، دکتر نویده نصیری صفحه 28
    زمینه و هدف
    تهوع واستفراغ یکی از شایع ترین عوارض بعد از عمل جراحی و مهم ترین علت تاخیر در ترخیص از ریکاوری می باشد، آدنوتانسیلکتومی، یکی از شایع ترین جراحی ها در کودکان است که می تواند با عوارضی همچون تهوع، استفراغ، خونریزی در محل عمل و در برخی موارد مرگ همراه باشد. روش های متعدد تجویز دارو یی و غیر دارویی جهت کنترل تهوع و استفراغ بعد از این عمل وجود دارد که یکی از روش های غیر دارویی کاهش فشار شکم با استفاده از لوله دهانی معدی است. در این پژوهش تجربی پژوهشگر به دنبال تاثیر عملکرد این روش غیر دارویی بعد از عمل جراحی لوزه، برکاهش عارضه تهوع و استفراغ می باشد.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی است که نمونه های آن شامل72 کودک 6 تا 12 ساله کاندید عمل جراحی آدنوتانسیلکتومی، در اتاق عمل بیمارستان شهید منتظری نجف آباد بودند. بیماران به صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله (گروه تحت جای گذاری لوله دهانی معدی،36 نفر) و گروه شاهد (گروه فاقد لوله دهانی معدی، 36 نفر) جای گرفتند. روش بیهوشی برای هر دو گروه یکسان انتخاب شد. در مدت 24 ساعت بستری تعداد دفعات تهوع واستفراغ در بخش های ریکاوری و گوش و حلق و بینی اندازه گیری شد. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 15 و از روش های آماری من ویتنی، کای دو، تعیین ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون فریدمن و ویلکاکسون استفاده گردید.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک (سن، جنس و وزن) با یکدیگرتفاوت آماری معنی داری (05/0P≥) ندارند. همچنین تعداد دفعات تهوع و استفراغ در 2 ساعت ریکاوری و زمان های 2 ساعت اول، 6 ساعت بعدی و 14ساعت آخر حضور در بخش در گروه مداخله به طور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0P≤).
    نتیجه گیری
    مطالعه حاضر نشان دادکه با به کارگیری لوله دهانی معدی در هنگام القای بیهوشی در بیمارانی که عمل جراحی آدنوتانسیلکتومی را پشت سر گذاشته اند، تعداد دفعات تهوع واستفراغ کاهش می یابد.
    کلیدواژگان: آدنوتانسیلکتومی، القاء بیهوشی، تهوع و استفراغ، لوله دهانی معدی
  • سعاد محفوظ پور، ریحانه مژده کار صفحه 35
    زمینه و هدف
    امروزه باتوجه به اهمیت سلامت شغلی ارائه دهندگان خدمت و ایمنی بیماران در بیمارستان ها و مراکز درمانی، بکارگیری فرهنگ ایمنی درکنارکارتیمی، به عنوان یک اصل مهم پذیرفته شده است. لذا، این پژوهش با هدف تعیین نحوه نگرش ارائه دهندگان خدمت نسبت به شیوه انجام کار، جو ایمنی موجود و انتقال دانش از طریق همکاری تیمی در بیمارستان شهید دکتر لبافی نژاد شهر تهران درسال 1388انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه توصیفی، 225 نفر از دستیاران پزشکی، پرستاران و دیگر پیرا پزشکان در یکی از بیمارستان های آموزشی شهر تهران در سال 1388شرکت کردند. ابزار گرد آوری داده ها، پرسشنامه نگرش به ایمنی بود که اعتبار و پایایی آن بررسی و تایید شده بود. از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 16 وآزمون آماری مجذور کای جهت تحلیل داده ها استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که 59 درصد از پرستاران،52 درصد از پزشکان و58 درصد از پیراپزشکان، معتقد بودند که کارها به روش تیمی انجام می شود.30 درصد از پرستاران،21 درصد از پزشکان و 39 درصد از پیرا پزشکان، احساس امنیت در محیط کارداشتند و78 درصد از پرستاران، 55 درصد از پزشکان و73 درصد ازپیراپزشکان معتقد بودند، تبادل دانش واطلاعات در بین اعضای تیم در حین انجام کارتیمی صورت می پذیرد. در میان مشخصات دموگرافیک، وضعیت تاهل با نگرش ارائه دهندگان خدمت نسبت به شیوه انجام کار، سابقه کار با نگرش ارائه دهندگان خدمت نسبت به جوایمنی موجود و پست سازمانی با نگرش ارائه دهندگان خدمت نسبت به انتقال دانش از طریق همکاری تیمی رابطه معنی داری داشتند (05/0>P).
    نتیجه گیری
    با شناخت نگرش ارائه دهندگان خدمت نسبت به شیوه انجام کار و جوایمنی، تامین ایمنی بیماران و ارائه دهندگان خدمت، اصلاح کمبودهای موجود در این زمینه و دستیابی به فرهنگ یادگیری از خطا ها، آسا ن تر می شود و مدیران می توانند از آن به عنوان راهنمایی مناسب برای ایجاد فرهنگ ایمنی استفاده کنند.
    کلیدواژگان: کارتیمی، جو ایمنی، ایمنی بیمار، انتقال دانش
  • هادی جعفری منش، دکتر منصوره زاغری تفرشی، دکتر طاهره اشک تراب، دکتر حمید علوی مجد صفحه 42
    زمینه و هدف
    موضوع مدافعه از بیمار از بحث برانگیزترین موضوعات حرفه پرستاری در دو دهه اخیر می باشد، به طوری که امروزه مدافعه قدرتمند ترین زیر بنا برای انسان دوستی و کاهش آلام بشر محسوب می گردد. هدف از این مطالعه تعیین و مقایسه دیدگاه پزشکان، پرستاران و بیماران در مورد نقش «مدافعه پرستار» از بیمار در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی است.
    مواد و روش ها
    این پژوهش مطالعه ای توصیفی- مقایسه ای است که در آن 329 پزشک، 345 پرستار و 225 بیمار به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. داده ها به کمک پرسشنامه ای حاوی اطلاعات جمعیت شناختی به تفکیک سه گروه مورد مطالعه و مقیاس مدافعه پرستاری در پنج بعد ضرورت، ماهیت، عوامل تسهیل کننده، عوامل ممانعت کننده و نتایج مدافعه پرستاری، جمع آوری گردید. روایی ابزار به روش روایی صوری، محتوی و سازه و پایایی آن به صورت همسانی درونی و آزمون مجدد بدست آمد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار اس پی اس اس نسخه 16 مورد تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج حاصل از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه نشان داد که بین دیدگاه پزشکان، پرستاران و بیماران در مورد ابعاد و کل مقیاس مدافعه پرستاری اختلاف معنا دار آماری وجود دارد (05/0p<). به طوری که میانگین درصد نمرات دیدگاه گروه بیماران به طور معنا داری بیشتر از پرستاران و پزشکان (05/0p<) و میانگین درصد نمرات دیدگاه گروه پرستاران نیز به طور معنا داری بالاتر از پزشکان می باشد (05/0p<).
    نتیجه گیری
    مدیران پرستاری باید تلاش نمایند تا با ارتقاء عوامل تسهیل کننده و حذف عوامل ممانعت کننده نقش مدافعه پرستاری، فرصت کافی را برای ایفای این نقش در بیمارستان فراهم نمایند. در این راستا توجه به دیدگاه های گروه های ذینفع کمک کننده است.
    کلیدواژگان: دیدگاه، مدافعه پرستاری، پزشکان، پرستاران، بیماران
  • سمانه باقریان، دکتر فریبا برهانی، دکتر عباس عباس زاده، هادی رنجبر، فرزانه سلیمانی صفحه 52
    زمینه و هدف
    رگ گیری یکی از شایع ترین روش های تهاجمی است که کودکان تجربه می کنند. معمولارویه های تهاجمی برای کودکان علاوه بر درد، اضطراب را به همراه دارد. بنابراین تشخیص عوامل خطر در ایجاد اضطراب قبل از رویه های تهاجمی بسیار مهم می باشد. این مطالعه با هدف تاثیر تمرینات تنفسی منظم بر اضطراب ناشی از رویه های تزریقی در کودکان سن مدرسه مبتلا به تالاسمی انجام شد.
    مواد و روش ها
    این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی است که در طی آن40 کودک12-6 ساله مبتلا به تالاسمی در مرکز تالاسمی شهر کرمان که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند از طریق نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه20 نفره آزمون و کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمون روش انحراف فکر اسباب بازی حباب ساز اعمال شد. ابزارهای جمع آوری کننده اطلاعات پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، مقیاس خود گزارشی چهره ای اضطراب بودند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون های کای دو، تست دقیق فیشر، من ویتنی و ویلکاکسون و نرم افزار اس پی اس اس نسخه 16استفاده گردید.
    یافته ها
    میانگین نمره اضطراب قبل از تزریق در گروه حباب سازی5 /1±9/2 و بعد از تزریق1/1±0/1 بود آزمون آماری تی زوج تفاوت معنی داری بین نمره اضطراب در دو گروه قبل از تزریق نشان داد (000/0=P) میانگین نمره اضطراب قبل از تزریق در گروه کنترل2/2± 1/3 و بعد از تزریق 1/2±4/2 بود آزمون آماری تی زوج تفاوت معنی داری بین نمره اضطراب در دو گروه قبل از تزریق نشان نداد (02/0=P).
    نتیجه گیری
    نتایج این پژوهش نشان داد که انحراف فکر با استفاده از اسباب بازی حباب ساز در کاهش اضطراب ناشی از رویه های تزریقی موثر بوده است.
    کلیدواژگان: اضطراب، دستگاه حباب ساز، کودکان سن مدرسه، انحراف فکر، تالاسمی
  • نازنین یوسفیان میاندوآب، ژاله عزتی، دکتر فرشید اربابی، دکتر هومان منوچهری، دکتر فرید زایری صفحه 60
    زمینه و هدف
    استفراغ به عنوان یکی از آثار جانبی شیمی درمانی، در اکثر موارد سبب امتناع از ادامه یا تاخیر درمان می گردد. امروزه پژوهشگران جهت کنترل این آثار جانبی در صدد استفاده از روش های غیر تهاجمی، ایمن، کم هزینه و با آثار جانبی کمتر به جای داروهای گران قیمت با آثار جانبی شدید برآمده اند. این مطالعه به منظور تعیین تاثیر بازتاب درمانی بر کاهش استفراغ بیماران مبتلا به سرطان تحت شیمی درمانی در بخش انکولوژی- هماتولوژی بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان در سال 1388 صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    این پژوهش، یک کارآزمایی بالینی از نوع قبل و بعد یا طرح پیش آزمون و پس آزمون با یک گروه بود. 37 بیمار به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و بر اساس نتایج مطالعه ی راهنما انتخاب و یک بار در گروه کنترل (دریافت کننده داروی ضد استفراغ گرانیسترون) و برای بار دوم بعد از 15 الی 20 روز در گروه مداخله (دریافت کننده بازتاب درمانی به مدت10 دقیقه جهت هر پا) قرار گرفتند.
    در این پژوهش گردآوری داده ها با پرسشنامه ای که توسط پژوهشگر از ترکیب خلاصه پرسشنامه مورو و نسخه 2 راهنمای استاندارد معیارهای مسمومیت موسسه ملی سرطان آمریکا تدوین شده بود، انجام گردید. روایی پرسشنامه با روش بررسی روایی صوری و محتوی و پایایی آن از طریق بررسی همسانی درونی با ضریب آلفا کرونباخ (73/0) مورد تایید قرار گرفت. داده های مربوط پس از گردآوری با استفاده از شاخصهای مرکزی و پراکندگی و آزمون های ویلکاکسون، من- ویتنی و مدل سازی حاشیه ای (معادلات برآوردی تعمیم یافته) مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.
    یافته ها
    میانگین سنی نمونه ها38 /13 ± 73/44 سال و اکثریت آنها زن و متاهل بودند. بیماران در دوره های 2 الی 15 شیمی درمانی بودند و درصد بالایی از آنها داروهای سیس پلاتین- جمزار یا آدریامایسین- سیکلوفسفامید دریافت می نمودند و اکثرا مبتلا به سرطان پستان بودند. در بررسی شدت و تعداد دفعات استفراغ طی 24 ساعت، در 4 ساعت اول، شدت و تعداد دفعات استفراغ در گروه کنترل بیش از گروه آزمایش (001/0P<) اما در 4 ساعت سوم (001/0P<) و 12 ساعت دوم (006/0=P) شدت و تعداد دفعات در گروه آزمایش بیش از گروه کنترل بود و طی 4 ساعت دوم از نظر شدت (313/0=P) و تعداد دفعات استفراغ (118/0=P) بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت. در مجموع، نتایج آزمون ها نشان داد که بین دو روش درمانی طی 24 ساعت (به طور همزمان) از نظر شدت (153/0=P) و تعداد دفعات استفراغ (239/0=P) اختلاف آماری معنی داری وجود ندارد.
    نتیجه گیری
    بازتاب درمانی اگرچه در طولانی مدت تاثیر مثبتی روی استفراغ بیماران تحت شیمی درمانی نشان نداد، ولی موجب کاهش شدت و تعداد دفعات استفراغ در 4 ساعت اول پس از شروع شیمی درمانی در بیماران با رژیم دارویی استفراغ آور متوسط و شدید گردید. لذا، انجام مطالعه ای تجربی با استفاده از بازتاب درمانی در جلسات متعدد توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: شیمی درمانی، استفراغ، بازتاب درمانی
|
  • Rostamkhani Fatemeh, Ozgoli Giti, Merghati Khoei Efat, Jafari Fatemeh, Alavi Majd H Page 1
    Background And Aim
    Sexual dysfunction is common among women. It affects on all aspects of women's life. Majority of these problems can be treated in early stages with counseling and a few numbers of them need to be treated by specialists. The aim of this study was to assess the effectiveness of PLISSIT-based counseling model on sexual function of women.
    Methods
    This was a randomized clinical trial study. It was conducted in an urban health center in Zanjan. Eighty women who were married in the previous 5 years, and had sexual problems, randomly assigned to control and experimental groups. The experimental group received consultation based on PLISSIT model (Permission-limited Information-Specific Suggestion-Intensive Therapy) by a trained midwife and the control group received routine sexual consultation. Demographic and obstetric information were gathered through standard questionnaire. FSFI (Female Sexual Function Index) questionnaire were used for assessing sexual function. Data were collected from participants at three points: before consultation, 2weeks and 4weeks after consultation. Mann-Whitney, T-tests and x2 used for data analysis.
    Results
    Mean scores of sexual function were 25.3 before consultation, 28.8 two weeks after and 29.4 four weeks after consultation in experimental group. These differences were statistically significant (p<0.001 and p<0.001 respectively). In control group, mean scores of sexual function were 24.48, 24.44, 23.74 before, 2 weeks, 4 weeks after consultation respectively. These differences were not statistically significant (p=0.946 and p=0.375). There was no significant difference in mean score of sexual function between control and experimental groups before intervention (p=0.408). However 2 weeks and 4 weeks after the consultation this difference was significant (p<0.001 and p<0.001 respectively).
    Conclusion
    Based on the result of this study, we can claim that sexual problem in women decreased by using the PLISSIT model. Using the PLISSIT model is recommended in health care setting.
    Keywords: sexual responses, consultation, PLISSIT model, sexual function
  • Besharat, M. A. (Phd), Mohammad Mehr, R. (Map), Pourbohlool, S. (Map), Azizi, L. (Map) Page 10
    Background and aimInterpersonal problems are difficulties that an individual experiences in relating to others and are sources of subjective distress. The main purpose of this study was to examine reliability, validity, and exploratory factor analysis of a short form of the Inventory of Interpersonal Problems in an Iranian students. Materials and methodsThis is a psychometric study and analysis of the data involved mainly descriptive statistics. 647 volunteers (490 females, 434 males) from universities in Tehran were included in this study. All participants were asked to complete the Inventory of Interpersonal Problems (IIP-60), the Mental Health Inventory (MHI-28), the Self-Esteem Rating Scale (SERS), and the Emotional Intelligence Scale (EIS). The scale was validated with construct, convergent and discriminant validity. Its reliability was measured by internal consistency and test-retest reliability methods.FindingsThe results of explarotary factor analysis supported six factors for the IIP-60 as well as a single general factor of interpersonal problems. The convergent and discriminant validity of the IIP-60 were supported by an expected pattern of correlations between the scale and the measures of mental health, self-esteem, and emotional intelligence. Coefficient alpha estimates of internal reliability were between. 82 and. 93 for the IIP-60 subscales. Test-retest reliability of the IIP-60 was also calculated at the range of. 65-.81. All correlations were statistically significant.ConclusionIt can be concluded that the Inventory of Interpersonal Problems (IIP-60) is a valid and reliable scale to measure interpersonal problems.
    Keywords: Inventory of Interpersonal Problems (IIP, 60), Reliability, Validity, Exploratory factor analysis
  • Fatemeh Esfarjani, Roshanak Roustaee, Fatemeh Mohammadi Page 20
    Background And Aim
    Stunting indicates long−term effects of inadequate nutrition and/or health. This study aimed to investigate the factors influencing stunting among first grade primary school children in Tehran, Iran 2008.
    Material And Method
    This is a case-control study. The subjects were selected from 3147 Children whose height was measured using standard protocols. 86 stunned children (Case group) and 308 children with normal height recruited for the study, using a cluster sampling method in 5 districts of Tehran. Stunting was defined as the height for age below the 5th percentile of CDC2000 standard. The tool for data collection was a questionnaire including questions about children's birth weight and height, duration of breast feeding and demographic characteristics. Data were analyzed by SPSS14 and using Chi-square, student t-test and multivariate logistic regression.
    Results
    The prevalence of stunting was %3.7 among children. Means for birth weight and duration of breast feeding were 2.9±0.6 kg, 17.4± 8.7 months, respectively among stunted children which were significantly lower than non stunted children (3.2 ± 0.5 kg 20± 7.7 months, respectively) (P<0.05).The parents of stunted children had lower education (P<0.05).Logistic regression analysis showed that odds ratio of stunting among children is 4.6 for children with "birth weight of lower than 3Kg" compared to children with "birth weight higher than 3Kg" (CI= 95%; OR:1.4-14.7). Odds ratio of stunning was also 3.3 (CI= 95%; OR: 1.1-9.2) among children with "breast feeding less than 3months" compared to "breast feeding more than 3 months". It was also 6.7 (CI= 95%; OR: 1. 1-9.2).
    Conclusion
    This study showed that the prevalence of stunting is relatively low in Tehran. Primary health care during pregnancy and breast feeding in first 3 month of life were shown as the most important factors influencing stunting.
    Keywords: Children, Stunting, Birth weight, Breast feeding, Parents education
  • Yoldashkhan M., Nazemi L., Zohari S., Nasiri N Page 28
    Background And Aim
    Nausea and vomiting are from the most common complications of surgery during recovery. Adenotonsillectomy is a common surgery among children, which can be followed by some complications such as nausea, vomiting, bleeding, and even death in some cases. There are some medical and nonmedical remedies to decrease nausea and vomiting. A nonmedical therapeutic procedure is reduction of abdominal pressure using oral gastric tube. This study aims to assess effects of gastric tube insertion during anesthesia induction on nausea and vomiting of adenotonsillectomized patients.
    Materials And Methods
    This study was a clinical trial on 72 adenotonsillectomised children aged 6 to 12 years old in Shahid Montazeri hospital of Najaf-Abad. Patients were randomly divided to two groups of case group (36 Children with oral gastric tube) and controls group (36 children without oral gastric tube). Anesthesia method for both groups was similar. Frequency of nausea and vomiting were measured during the 24 hours following adenotonsillectomy. Data was analyzed using SPSS 15 and Mannwhithney U, Chi square, Spearman, Friedman and wilcoxon tests.
    Findings
    Two groups were not significantly different regarding their demographic characteristics such as age, sex and weight (p>0.05). Frequencies of nausea and vomiting were significantly lower in the intervention group comparing to the control group in the first 2 hours in recovery room as well as in the first 2, 6, and 14 hours of patient attendance in the postsurgical ward (P ≤ 0/05).
    Conclusion
    This study showed that the use of oral gastric tube during anesthesia induction can reduce nausea and vomiting after adenotonsillectomy.
    Keywords: Adenotonsillectomy, anesthesia induction, Nausea, vomiting, oral gastric tube
  • Soad Mahfoozpour, Reyhaneh Mojdekar Page 35
    Background And Aim
    According to importance of occupational health for health care providers and patient safety in hospitals, implementation of safety culture with teamwork is an acceptable principle. This study aims to assess attitude of health care providers toward teamwork, safety climate and knowledge transfer through team collaboration at an educational medical center in. 2009. Method and materials: This was a descriptive study. All 225 resident physicians, nurses and other paramedics of an educational hospital of Tehran participated in the study. The tool for data collection was the Safety Attitudes Questionnaire (SAQ). Content validity and reliability of the questionnaire was assessed and confirmed. Data was analyzed using SPSS 16 and Chi square test.
    Results
    The results demonstrated that 59% of nurses, 52% of physicians and 58%of paramedics believed that tasks are performing by teamwork. 30% of nurses, 21% of physicians and 39 % of paramedics had a sense of safety in workplace. 78% of nurses, 55 % of physicians and 73% of other paramedics believed that knowledge could transfer through team collaboration. Among demographic characteristics there were significant relationship between attitude of health care providers on teamwork with their marital status (p=0.001); attitude of health care providers on safety climate with their work experience (p=0.04); attitude of health care providers on knowledge transfer trough teamwork with organizational position (p=0.016).
    Conclusion
    Attitude assessment of health care providers toward teamwork, safety climate and patient's or health care provider's safety is necessary to modify and improve the current deficits and to achieve to the culture of learning from errors. Managers can have an appropriate guide to establish safety culture with this sort of attitude assessments.
    Keywords: Teamwork, Safety Climate, Patient Safety, Knowledge Transfer
  • Jafari Manesh H. (Ms), Zagheri Tafreshi M. (Phd), Ashktorab T. (Phd). Alavi Majd H. (Phd) Page 42
    Background And Aim
    Patient advocacy is one of the most controversial issues in nursing during recent two decades. The purpose of this study was to determine perspective of doctors, nurses and patients towards the advocacy role of nurses about patients in hospitals affiliated to Shahid Beheshti University of Medical Sciences.
    Materials And Methods
    This descriptive- comparative study was conducted on a sample of 329 doctors and 345 nurses and 225 patients, selected by a multi-stage sampling method. Data were collected using a demographic questionnaire and a Nursing-Advocacy-Perspective-Scale. The content and construct validity as well as internal consistency and test-retest reliability method were assessed and confirmed beforehand. The data was analyzed using SPSS 16 and statistical tests at the significant level of P<0.05.
    Results
    There was a significant difference among the three groups in average scores perspective (p<0/05). Average scores of patients were higher than nurses and doctors, and nurses average scores were significantly higher than physician (p<0/05).
    Conclusion
    The nurse managers should promote the role of the facilitator and prevent loss of nursing advocacy and creating opportunities to provide this role in hospitals. In this regard the views of interest groups may help.
    Keywords: perspective, nursing advocacy, doctors, nurses, patients
  • Samaneh Bagherain, Dr.Fariba Borhani, Dr. Abbas Abbaszadeh, Hadi Ranjbar, Farzaneh Solaimani Page 52
    Background And Aim
    Medical procedures, particularly injection, cause anxiety in children. Coping with invasive medical treatment is an important issue for all children, particularly chronically ill children such as thalassemic children who may have to endure many treatment procedures. This study examined the effect of breathing exersice on the anxiety resulted from the injection procedure in thalassemic school-age children in Kerman thalassemia center
    Materials And Methods
    In this clinical trial, 40 thalassemia children with 6-12 years old, in Kerman thalasemia center were selected through convenience sampling method. Then subjects were randomly allocated in two groups (experimental group and control group). In experimental group, bubble making was used. Data collection tools were: Demographic Information Questionnaire, and the Scale of facial self reported anxiety. The analysis of the data was carried out through SPSS 16.
    Findings
    Average score of anxiety in bubble making group was 2.9+1.5 before and 1.0+1.1 after injection. The average score in control group was 3.1+2.2 before and 2.4 + 2.1after injection. There was no significant difference between two groups of study regarding the average scores of anxiety before the injection (p>0.05) but there was a significant difference between two groups regarding the average scores of anxiety after the injection (p>0.05).
    Conclusion
    The results of this study showed that bubble making is an effective method to decrease anxiety resulted from the injection procedures.
    Keywords: Anxiety, Bubble making, School, age Children, Distraction, Thalassemia
  • Yoosefian Miandoabn., Ezzati, Zh., Arbabif., Manoochehri, H. (Phd), Zayeri, F Page 60
    Background and aimVomiting as a side effect of chemotherapy causes to refuse or delay in treatment by most cases. Nowadays, for controlling these side effects researchers attempt to use noninvasive-, safe- and low cost methods, instead of expensive drugs with various side effects. This study aimed to assess effect of reflexotherapy on vomiting reduction among patients under chemotherapy, in oncology-hematology ward of Zahedan's Ali Ebn Abitaleb Hospital in 2010.Materials and MethodsThis study was a before and after clinical trial (pre-test and post-test) with a group of 37 patients. The participants were selected using purposeful sampling method and based on the results of a pilot study. They were also considered once in the control group (receiving anti-vomiting drug Granisetron) and after 15 to 20 days in the interventional group (receiving reflexotherapy in a period of 10 minutes for each leg). The Summary of Morrow Questionnaire and CTCv2.0 (Common Toxicity Criteria Version 2) of National Cancer Institute of America were used for making a questionnaire to data collection. Face and content validity of questionnaire and its reliability (Chronbach alpha Coefficient (73/0= was confirmed beforehand. Data was analyzed using central and dispersion indexes as well as Wilcoxon and Mann-Whitney tests and Marginal modeling (generalized estimating equations GEE).FindingsThe mean age of samples was 44.73 ±13.38 (years). Majority of participants were married and women. Patients were in their second to 15th cycle of chemotherapy; receiving Cisplatin–Gemzar or Adriamycin-cyclophosphamide and were from breast cancer cases. Assessment of severity of vomiting during first 24 hours showed more sever vomiting in the first 4 hours among control group than interventional group (p<0.001), but it was more severe in interventional gropup than control group in third 4 hours (p<0.001) and the second 12 hours (p=0.006). During the second 4 hours, severity of vomiting was not significantly different between the two Groups (p=0.313). Finnally, the results showed no significant difference between two treatment methods respecting their effect on severity (p=0.153) and the number of vomiting (p=0.239) during the 24 hours after treatment.ConclusionAlthough reflexotherapy was not shown to have positive effect on chemotherapy induced vomiting of patients but it caused to reduce severity and number of vomiting in the first 4 hours after chemotherapy among patients with moderate and sever vomiting. Therefore, experimental study using reflexotherapy is recommended in multiple sessions.
    Keywords: Chemotherapy, Vomiting, Reflexotherapy