فهرست مطالب

  • سال دوم شماره 3 (پاییز 1392)
  • تاریخ انتشار: 1392/09/23
  • تعداد عناوین: 8
|
  • عصمت عطایی*، اصغر دالوندی، اکبر نیک پژوه صفحات 6-15
    هدف
    هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر آموزش رفتارهای خودمراقبتی مبتنی بر فیلم بر مراقبت از خود بیماران با ضربان ساز دائمی بود.
    زمینه
    یکی از شایع ترین علل مرگ و میر بعد از سکته قلبی، آریتمی می باشد و یکی از روش های کنترل آریتمی مقاوم به درمان، تعبیه ضربان ساز است. مطالعات انجام شده بر روی بیماران دارای وسایل الکتریکی نشان داده اند که اکثر بیماران اطلاعات کمی درباره نحوه مراقبت از دستگاه خود کسب کرده اند و نیاز به آموزش جهت مراقبت از خود دارند.
    روش کار
    در این کارآزمایی بالینی قبل و بعد، 80 بیمار نیازمند به تعبیه ضربان ساز دائمی که به بیمارستان قلب و عروق شهید رجائی تهران مراجعه کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه ها با روش بلوک های چهارتایی تصادفی به طور مساوی در دو گروه آزمون و کنترل (هر گروه، 40 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل فرم مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه مراقبت از خود (تهیه شده توسط پژوهشگر) بودند. بیماران گروه آزمون با همراهی یکی از بستگان که بیشترین تماس را با ایشان داشت، روز قبل از تعبیه ضربان ساز، طی یک جلسه، تحت آموزش قرار گرفتند. جهت آموزش از فیلم آموزشی استفاده شد، طول مدت جلسه 30 دقیقه بود، و در نهایت بسته آموزشی در اختیار این بیماران قرار گرفت، و پس از آن، به مدت یک ماه هفته ای یک بار با بیمار تماس تلفنی گرفته می شد. داده ها با کمک نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    در حالی که بین میانگین نمره خودمراقبتی دو گروه، قبل از مداخله تفاوت معنی داری مشاهده نشد (0/106=p)، این تفاوت، پس از مداخله،از نظر آماری معنی دار بود (0/0001>P).
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه نشان داد که آموزش رفتارهای خودمراقبتی مبتنی بر فیلم، بر مراقبت از خود بیماران دارای ضربان ساز دائمی قلب موثر می باشد و توصیه می شود برنامه های آموزشی برای بهبود آگاهی و عملکرد بیماران دارای ضربان ساز دائمی به کار گرفته شود.
    کلیدواژگان: مراقبت از خود، آموزش رفتارهای خود مراقبتی، ضربانساز دائمی قلب و فیلم آموزشی
  • سیروان آتشک* صفحات 16-25
    هدف
    مطالعه ی حاضر به منظور بررسی اثر تمرینات ترکیبی هوازی مقاومتی بر Hs-CRPو ترکیب بدنی مردان میانسال کم تحرک صورت گرفت.
    زمینه
    بیماری های قلبی عروقی علت اصلی مرگ و میر و ناتوانی در مردان و زنان در سراسر جهان بهشمارمی روند. به علاوه، نشان داده شده است که پروتئین واکنشگر-C با حساسیت بالا (Hs-CRP) به عنوان شاخص پیش بینی کننده بیماری های قلبی عروقی ارتباط معکوسی با آمادگی جسمانی در افراد کم تحرک دارد. با این حال، پیشنهاد شده است که تغییرات سبک زندگی و انجام فعالیت های ورزشی منظم می تواند اثرات محافظتی و درمانی در برابر بیماری های قلبی عروقی داشته باشد.
    روش کار
    نمونه پژوهش شامل سی مرد میانسال کم تحرک (با دامنه سنی 50-30 سال) بود که به طور داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند و در دو گروه آزمون (15نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه آزمون سه جلسه در هفته را به مدت هشت هفته به انجام تمرینات ترکیبی پرداختند. در ابتدای تمرینات و همنچنین، هشت هفته پس از تمرینات، نمونه های خون وریدی جهت اندازه گیری غلظت Hs-CRP جمع آوری شد. همچنین، شاخص های آنتروپومتریکی و ترکیب بدنی (وزن، شاخص توده بدن، نسبت دور کمر به لگن و درصد چربی بدن) در این دو مرحله مورد اندازه گیری قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی زوجی و مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    بعد از هشت هفته تمرینات ترکیبی، کاهش معنی داری در غلظت Hs-CRP سرمی در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (0/05>P). به علاوه، تمرینات ترکیبی باعث کاهش معنی دار شاخص های وزن، درصد چربی بدن، شاخص توده بدن، و نسبت دور کمر به لگن در گروه آزمون شد (0/05>P)، در حالی که این پارامترها در گروه کنترل بدون تغییر معنی دار باقی ماندند.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج مطالعه حاضر هشت هفته تمرینات ترکیبی باعث بهبود ترکیب بدنی و Hs-CRP می شود و لذا می توان نتیجه گرفت که این روش از تمرینات ورزشی می تواند شیوه درمانی موثری جهت کاهش شاخص های خطرزای بیماری های قلبی عروقی در مردان میانسال کم تحرک باشد.
    کلیدواژگان: تمرینات ترکیبی، ترکیب بدن، پروتئین واکنشگر، C با حساسیت بالا
  • محمد حسینی*، فرهاد رحمانی نیا، نادر سمامی، رستگار حسینی صفحات 26-34
    هدف
    هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه ی بین دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی با کلسترول تام (High-density lipoprotein (HDL-C و(Low-density lipoprotein (LDL-C در مردان مبتلا به انفارکتوس قلبی بود.
    زمینه
    انفارکتوس قلبی از شایع ترین بیماری های قلبی عروقی در جهان و ایران است. مطالعات نشان داده اند که یکی از راه های پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلبی عروقی، اصلاح سبک زندگی غیرسالم است. دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی از عوامل مهم در کاهش لیپیدهای سرم و پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی به خصوص انفارکتوس قلبی هستند. با اصلاح و افزایش دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی در افرادی که دارای سابقه ی بیماری های قلبی عروقی هستند می توان خطر وقوع انفارکتوس قلبی را کاهش داد.
    روش کار
    پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی است که در آن 150 نفر از بیماران مرد مراجعه کننده به بیمارستان میلاد (میانگین سن 30/58 سال و انحراف معیار 58/1، میانگین وزن80/80 کیلوگرم و انحراف معیار 13/18 و میانگین قد 174/24 سانتی متر و انحراف معیار 6/43) با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند و سپس دو پرسشنامه ی دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی را تکمیل نمودند. بعد از 12 ساعت ناشتایی، میزان HDL،LDL وکلسترول تام همه ی آزمودنی ها اندازه گیری شد. سپس داده ها در سطح معناداری (0/05>P) تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    یافته های پژوهش حاضر نشان داد که بین دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی با LDL-C و کلسترول تام مردان بزرگسال مبتلا به انفارکتوس قلبی رابطه ی معنی داری وجود دارد، اما دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی با HDL-C رابطه معنی داری نداشت.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج مطالعه، با افزایش دانش تغذیه و سطح فعالیت بدنی در مردان می توان خطر بیماری های قلبی عروقی به ویژه انفارکتوس قلبی را کنترل نمود.
    کلیدواژگان: فعالیت بدنی، دانش تغذیه، نیم رخ چربی، انفارکتوس قلبی
  • طاهره تمیمی*، محمد مهدی پیغمبری، ژاله محمد علیها، محمد تقی صفدری، طاهره گنجی، شیوا خالق پرست صفحات 36-42
    هدف
    این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش آموزشی بیان داستانگونه تجربیات بالینی بر افزایش شایستگی بالینی پرستاران در زمینه مهارت های ارتباط موثر حرفه ای در پرستاران شاغل در بخش های ویژه مرکز قلب و عروق شهید رجایی انجام شد.
    زمینه
    ارتباط با بیمار از مهمترین جنبه های حرفه پرستاری است و به اشتراک گذاری دانش ضمنی در این زمینه می تواند موجب بهبود سایر توانایی های پرستار و تیم درمانی گردد. یکی از بهترین روش ها برای انتقال دانش ضمنی، استفاده از روش بیان داستانگونه تجربیات است.
    روش کار
    این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی مداخله ای با دو گروه مداخله و کنترل بود که به منظور تعیین تاثیر به کارگیری راهبرد انتقال دانش ضمنی با روش بیان داستانگونه تجربیات کاری پرستاران بر شایستگی و صلاحیت بالینی آنها انجام شد. جامعه پژوهش، پرستاران کلیه بخش های ویژه این مرکز بود و 130 نفر از پرستاران به طور تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. آموزش (بیان تجربیات بالینی با بیانی داستانی) درگروه مداخله طی شش ساعت انجام شد. میزان تاثیر مداخله بر متغیر وابسته (مهارت های ارتباط حرفه ای) با پرسشنامه خودابرازی پژوهشگرساخته که قبل از مداخله و مجددا یک ماه بعد از آن توسط هر دو گروه تکمیل شد، بررسی گردید. داده ها با آزمون تی زوجی و مستقل، کای دو، آزمون دقیق فیشر، آزمون من ویتنی و تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS نسخه 21 تحلیل شد.
    یافته ها
    میانگین نمرات کلی پیش آزمون در گروه آزمون، 104/60 با انحراف معیار 7/60 و در گروه کنترل، 102/13 با انحراف معیار 9/20 بود. میانگین نمرات پس آزمون در گروه آزمون، 117/92 با انحراف معیار 4/37و در گروه کنترل، 102/25 با انحراف معیار8/66 محاسبه شد. تفاوت آماری معناداری بین میانگین نمرات پس آزمون شایستگی بالینی در زمینه ارتباط حرفه ای گروه آزمون و کنترل مشاهده شد (0/001>P)، بدین ترتیب که میانگین نمرات پس آزمون شایستگی بالینی در زمینه ارتباط حرفه ای گروه آزمون بیش از گروه کنترل بود.
    نتیجه گیری
    یافته ها نشان می دهند که مداخله (بیان داستان گونه تجربیات بالینی) بر شایستگی بالینی اثر گذاشته است. با توجه به اندازه اثر، می توان گفت که 71/4 درصد تغییرات متغیر وابسته در پس آزمون، ناشی از مداخله است. بر اساس یافته ها، بیان داستانگونه تجربیات فردی را به عنوان یک روش موثر در ارتقاء ارتباط حرفه ای مورد توجه قرار داد.
    کلیدواژگان: ارتباط حرفه ای، شایستگی بالینی، داستانگویی، دانش ضمنی
  • نیره رئیس دانا*، حمید پیروی، ندا مهرداد صفحات 44-53
    هدف
    این مطالعه با هدف تبیین و تفسیر تجربه زندگی با قلب پیوندی انجام شد و بخشی از یافته ها که حاکی از رشد معنوی دریافت کنندگان پیوند قلب بود در این مقاله گزارش شده است.
    زمینه
    پیوند قلب یکی از فن آوری های نوین پزشکی است که باعث افزایش امید به زندگی و ارتقای کلی کیفیت زندگی دریافت کنندگان آن می شود، اما این افراد در ادامه زندگی با قلب پیوندی دچار مسائل و مشکلاتی می شوند و برای ادامه این مسیر پر فراز و نشیب، نیاز به منابع حمایتی دارند.
    روش کار
    این مطالعه از نوع مطالعات کیفی با رویکرد پدیده شناسی است. مشارکت کنندگان در این پژوهش 11 نفر از دریافت کنندگان پیوند قلب در ایران بودند. روش جمع آوری داده ها مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. یافته ها براساس روش تحلیل دیکلمن، آلن و تانر (1989) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    یکی از مضمون های اصلی در این مطالعه”نزدیک تر شدن به خدا“بود شامل چهار زیرمضمون”توکل به خدا“،”قبول مشیت الهی“،”عمیق تر شدن اعتقاد به خدا“و”پایبندی بیشتر به انجام واجبات“بود که نشان از رشد معنوی در این افراد داشت.
    نتیجه گیری
    دریافت کنندگان پیوند قلب سطح بالایی از معنویت و مذهبی شدن را تجربه می کنند که به آنها کمک می کند بر ناکامی ها و موارد پیش بینی نشده و تبعات بعد از پیوند فائق آیند و با توکل به خدا این مراحل را پشت سر بگذارند.
    کلیدواژگان: پیوند قلب، پدیده شناسی، معنویت
  • معصومه ذاکری مقدم، سمیه صادقی*، شهرزاد غیاثوندیان، انوشیروان کاظم نژاد صفحات 54-62
    هدف
    هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر اجرای برنامه مراقبت جامع بر رضایتمندی بیماران دچار تروما بود.
    زمینه
    بررسی رضایتمندی بیماران یکی از مهمترین شاخص های اندازه گیری کیفیت مراقبت می باشد. سطح رضایتمندی بیمار از خدمات پرستاری رو به کاهش است که می تواند به علت افزایش آگاهی بیماران نسبت به حقوق و مراقبت های سلامت باشد که منجر به افزایش انتظارات بیماران از سرویس های فراهم کننده مراقبت می شود. یکی از روش های افزایش رضایتمندی بیماران، اجرای برنامه مراقبت جامع است.
    روش کار
    این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی غیر تصادفی می باشد که در اورژانس بیمارستان شهید محمد منتظری نجف آباد شهر اصفهان بر روی 104 بیمار دچار تروما مراجعه کننده به اورژانس انجام شده است. گروه آزمون از لحظه ورود به بخش اورژانس تا ترخیص، برنامه مراقبت جامع را دریافت کرد و گروه کنترل مراقبت های معمول پرستاری را دریافت کرد. بعد از اجرای برنامه مراقبت جامع و در پایان اقامت بیماران، رضایتمندی بیماران دو گروه کنترل و آزمون با نسخه تعدیل شده پرسشنامه رضایتمندی اندازه گیری شد. تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 22 با آزمون های آماری توصیفی و آزمون استنباطی (تی مستقل، تی زوجی و کای دو) انجام شد.
    یافته ها
    میانگین نمره رضایتمندی کلی بیماران بعد از مداخله، در گروه کنترل، 32/01 (نسبتا مطلوب) و در گروه آزمون، 45/6 (مطلوب) بود. بین میانگین نمره رضایتمندی در دو گروه بعد از مداخله اختلاف آماری معنا داری وجود داشت (0/001p<).
    نتیجه گیری
    اجرای برنامه مراقبت جامع باعث بهبود میزان رضایتمندی بیماران شده است. بنابراین به مدیران و پرسنل بیمارستان و مراکز آموزشی مراقبت سلامت پیشنهاد می شود برنامه مراقبت جامع را در بیمارستان یا مراکز آموزشی خود به کار ببرند.
    کلیدواژگان: برنامه مراقبت جامع، رضایتمندی، بیماران دچار تروما، بخش اورژانس
  • اسمعیل محمدنژاد* صفحات 64-68
    هدف
    هدف از این مطالعه مروری، بررسی و نقد استفاده مجدد از وسایل آنژیوگرافی در مراکز درمانی می باشد
    زمینه
    عمل فرآوری و استفاده مجدد از تجهیزات پزشکی یک بار مصرف عفونت در سال 1970 در آمریکا شروع شد. امروزه، عفونت یکی از عوارض شایع بعد از اعمال جراحی در دنیا می باشد که بسته به شرایط اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشورهای مختلف میزان و نوع آن متفاوت است. از مهمترین منابع و راه های انتشار و انتقال عفونت های بیمارستانی عدم توجه به ضد عفونی و استریل صحیح ابزار، لوازم و تجهیزات بیمارستانی است.
    روش کار
    جستجوی مقالات سال های 1998 تا 2013 با واژگان کلیدی Reuse of medical equipment، Reuse of single used devices (SUD)، Single use only، و Disposable به تنهایی یا با ترکیب با هم در سایت های Cumulative Index of Nursing and Allied Health Literature (CINAHL)، Scopus، Medline، EMBASE، PsycINFOانجام شد.
    یافته ها
    مهمترین مشکلات موجود در استفاده مجدد از وسایل آنژیوگرافی شامل تمیز، استریل و ضدعفونی نشدن برخی از وسایل به دلیل نوع طراحی ساخت، عدم آگاهی و اطلاع رسانی درست برای بیماران و خانواده در مورد استفاده مجدد از وسایل یک بار مصرف، مشخص نبودن هزینه های در نظر گرفته شده برای این وسایل، مبهم و گنگ بودن روش ضدعفونی و استریل نمودن تجهیرات پزشکی یک بار مصرف به دلیل عدم نظارت اصولی پرسنل، عدم اخذ رضایت آگاهانه در مورد استفاده مجدد این وسایل از بیماران، مغایر بودن با اصول حاکمیت بالینی، اعتباربخشی و ایمنی بیمار و نادیده گرفته جنبه های اخلاقی در درمان بیماران می باشد.
    نتیجه گیری
    با توجه به اینکه فرایند بهره وری برای استفاده مجدد از وسایل آنژیوگرافی در کشور وجود ندارد و وزارت بهداشت و واحد تجهیزات پزشکی مجوزی برای آن صادر نکرده است و با عنایت به خطرات مطرح در این مقاله، استفاده مجدد از این وسایل توصیه نمی شود.
    کلیدواژگان: استانداردهای اعتباربخشی، استفاده مجدد تجهیزات، ایمنی بیمار، عفونت های بیمارستانی
  • محمد عباسی، محمد نوروززاده، بهمن آقایی*، علی معارف وند، محمد ناطق، یاسر سعید صفحات 70-75
    هدف
    هدف این مطالعه، مروری بر ابزارهای متداول بررسی درد در بخش مراقبت های ویژه می باشد.
    زمینه
    درد به عنوان احساس ناخوشایند جسمی روحی و پدیده ای پیچیده در بین بیماران بخش مراقبت های ویژه شایع است. امروزه اهمیت درد تا آنجایی است که انجمن درد امریکا از آن به عنوان پنجمین علامت حیاتی نام می برد.
    روش کار
    در این مطالعه مروری ساختارمند با استفاده از کلید واژه های درد، تسکین درد، ابزارهای سنجش/اندازه گیری/بررسی درد و بخش مراقبت های ویژه در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Cochran، CINHALScience Direct، Scopus،، Ovid و موتور جست و جوی Google Scholarبدون محدودیت زمانی جست وجو انجام و سپس بر اساس میزان ارتباط مقالات با موضوع پژوهش و نظر اعضای گروه تحقیق، مقالات مرتبط و مناسب انتخاب و تحلیل محتوا شدند.
    یافته ها
    در زمینه ابزارهای متداول بررسی درد، 40 مقاله یافت شد. شش ابزار متداول بررسی درد که در بخش مراقبت های ویژه به کار گرفته می شوند شامل ابزار بررسی درد مراقبت ویژه، مقیاس رفتاری درد، ابزار رفتاری سنجش درد و مقیاس غیرکلامی درد، الگوریتم ارزیابی درد و مداخلات و ابزار ارزیابی غیرکلامی درد که در بزرگسالان و کودکان فاقد قدرت تکلم، در بخش مراقبت ویژه و برای پروسیجرهای دردناک استفاده می شود.
    نتیجه گیری
    با توجه به اهمیت مدیریت درد در بخش مراقبت های ویژه، اعضاء تیم درمان به خصوص پرستاران باید در ارزیابی درد از ابزارهای معتبر استفاده نمایند تا با کنترل درد بیماران بستری در این بخش ها، به تسریع فرایند بهبودی بیماران و استفاده درست از مسکن ها کمک نمایند.
    کلیدواژگان: درد، ابزار سنجش درد، بخش مراقبت ویژه
|
  • Esmat Ataei *, Asghar Dalvandi, Akbar Nikpajouh Pages 6-15
    Aim
    The aim of this study was to determine the effect of patient teaching on self-care behaviors with media clips in patients with permanent pacemaker.
    Background
    One of the most common causes of death after myocardial infarction is arrhythmia. One of the methods to control the arrhythmia resistant to treatment is implantation of pacemaker. The studies that have been done on patients with electrical devices show that most of patients don’t have any information about how to take care of their device and need more education for self-care.
    Method
    This randomized clinical trial was conducted on 80 patients scheduled to receive permanent pacemakers at Rajaie Cardiovascular, Medical and Research Center in 2012. The patients were recruited to either control or intervention group through block randomization method. Data were collected using demographic checklist. The intervention group patients together with one of their close family members received one session of self-care education on the pre-implantation day. The session was 30 minutes long and contained the use of educational media clip. At the end of the session, the patients were given an “educational package”. Following implantation, the intervention group were contacted weekly for a one-month period. Finally, the variables were compared between the two groups via independent t-test, chi-square test, repeated variance analysis, and using SPSS version 15.
    Findings
    There were no statistically significant differences between the intervention and control groups (P=0.106); however, after intervention, a meaningful difference was observed in all these variables in the intervention group (P<0.0001).
    Conclusion
    The results of this study showed that education of self-care behaviors with media clip could have an impact on the self-care of post-pacemaker implantation patients; and we recommend this method to improve patient’s knowledge and self-care behaviors and minimize the number of re-hospitalization in these patients.
    Keywords: Self, care, Education of self, care behaviors, Permanent implantable pacemaker, Educational movie
  • Sirvan Atashak * Pages 16-25
    Aim
    The aim of this study was to assess the effects of concurrent aerobic-resistance training on Hs-CRP and body composition in sedentary middle-age men.
    Background
    Cardiovascular diseases (CVD) are the primary cause of death and disability in both men and women worldwide. Moreover, it has been shown that high sensitivity- C-reactive protein (Hs-CRP), as a marker for future cardiovascular events, has an inverse relationship with physical fitness in sedentary individuals. However, it is suggested that lifestyle modifications such as regular physical activity have therapeutic and protective effects against CVD.
    Method
    Thirty sedentary middle- aged men (aged 30–50 years) voluntarily participated in this research and assigned in one of experimental (n=15) and control (n=15) groups. Participants in experimental group performed the progressive concurrent training, three days a week for eight weeks. At baseline and after 8 weeks, venous blood samples were obtained to measure Hs-CRP concentration. Moreover, body composition and anthropometric indices (weight, body mass index, waist circumference, waist to hip ratio, body fat percentage) were measured. Data were analyzed by using paired and independent t-tests.
    Findings
    After 8 weeks of concurrent training, a significant decrease was seen in serum Hs-CRP in the experimental group compared to control group (p<0.05). Moreover, the concurrent training induced a significant decrease in body weight, body fat percentage, body mass index, and waist to hip ratio (p<0.05), while these parameters remained unchanged in the control group.
    Conclusion
    According to this study, 8-week concurrent exercise training resulted in beneficial improvement in body composition and HS-CRP. Accordingly, it can be concluded that they can be effective therapeutic methods to reduce cardiovascular risk factors in sedentary middle-age men.
    Keywords: Concurrent training, Body composition, High sensitivity, C, reactive protein
  • Mohammad Hoseini *, Farhad Rahmani, Nia, Nader Samami, Rastegar Hoseini Pages 26-34
    Aim
    The purpose of this study was to assess the relationship of nutrition knowledge and physical activity level with total cholesterol, high-density lipoprotein (HDL-C) and low-density lipoprotein (LDL-C) in men with myocardial infarction (MI).
    Background
    Myocardial infarction is the most common cardiovascular disease and considered as the main cause of mortality in the world including Iran. The studies show modification of unhealthy lifestyle is a preventive method in cardiovascular diseases.Nutrition knowledge and physical activity are important factors in reducing serum lipid levels and prevention of cardiovascular disease, particularly myocardial infarction. Modification and promotion of nutrition knowledge and physical activity levels in individuals with history of cardiovascular disease may reduce the risk of myocardial infarction.
    Method
    This is a quasi-experimental study in which 150 men from Milad Hospital in Tehran (mean age of 58.01 with standard deviation of 3.58 years, mean weight of 80.8 with standard deviation of 13.18 Kg, and mean height 174.24 cm with standard deviation 6.43 cm) were selected by Morgan table to fill two questionnaires of nutrition knowledge (Wardle 1999) and of physical activity level. After 12 hours fasting, HDL-C, LDL-C and total cholesterol levels were measured in all subjects. The data was analyzed in the significance level of 0.05.
    Findings
    The findings showed that there was a statistically significant correlation of nutrition knowledge and physical activity level with LDL-C and total cholesterol in adult men with MI, but no significant correlation with HDL-C was found.
    Conclusion
    According to the results, with promoting nutrition knowledge and physical activity level in men with MI, the risk of cardiovascular diseases (especially myocardial infarction) can be controlled.
    Keywords: Physical activity, Nutrition knowledge, Lipid profile, Myocardial Infarction
  • Tahereh Tamimi *, Mohammad Mehidi Peighambari, Jaleh Mohammad Alaeiha, Mohammad, Taghi Safdari, Tahereh Ganji, Shiva Khaleghparast Pages 36-42
    Aim
    This study aimed to explore the effectiveness of storytelling technique on professional communication skills of nurses in critical care units of ShahidRajaee Heart Center.
    Background
    Patient Communication skill is one of the most important aspects of nursing profession that can improve the overall abilities of nurses and health care team. Sharing the tacit knowledge on patient communication skills is one of the issues with which nursing system encountered. Retirement of experienced nurses causes a considerable loss of tacit knowledge. One of the best ways to transfer tacit knowledge is to apply the storytelling technique in transferring these experiences.
    Method
    This was a quasi-experimental study with control group. It was conducted on 130 nurses, working in the ICU, who were randomly divided into groups of intervention and control. The intervention group was instructed via storytelling on clinical experiences within 6 hours. The effect of the intervention was tested through a self-reflective questionnaire completed by both groups before the intervention and one month later. To analyze the data, paired and independent T-test, Chi-square, Fisher exact test, Mann-Whitney U test and the analysis of covariance via SPSS version 21 were applied.
    Finding
    Results showed that the intervention and control groups` pre-test scores were 104.60 with standard deviation of 7.60 and 103.13 with a standard deviation of 9.60, respectively. Furthermore, their post-test scores were estimated as 117.92 with a standard deviation of 4.37 and 102.25 with standard deviation of 8.66 accordingly. There was a statistically significant difference between the post-test scores of intervention and control groups regarding their professional communication skills (p< 0.001). According to the sample based effect sizes, 71.4% of the variability in the post-test is caused by the intervention.
    Conclusion
    Based on the findings, it can be concluded that storytelling technique enhances the clinical competency of nurses in terms of professional effective communication with both patients and colleagues. Therefore, this technique can be introduced as an effective way to promote professional communication.
    Keywords: Professional communication, Clinical competency, Storytelling, Tacit knowledge
  • Nayerreh Raiesdana *, Hamid Peyrovi, Neda Mehrdad Pages 44-53
    Aim
    The aim of this study was to describe and interpret the life experience with heart transplantation. Part of the findings was about spiritual development of heart transplant recipients which is reported in this article.
    Background
    Heart transplantation is one the recent medical innovations that leads to increase in recipients’ life expectancy and quality of life; however, these people will face some problems and need to have supported resources.
    Method
    This study was a qualitative study with phenomenology approach. Participants were 11 heart transplant recipients in Iran.The data was collected through semi-structured interview and analyzed with Dickelmann, Allen and Tanner method.
    Findings
    One of the main concepts of this study was approaching to God including "trust to God", "belief in destiny", "further belief in God", and "restricted religious rituals" which indicates the spiritual development.
    Conclusion
    Heart transplant recipients experience high level of spiritual and religious status which help them to overcome hopelessness, unpredicted problems and heart transplant consequences by trusting God.
    Keywords: Heart Transplantation, Phenomenology, Spirituality
  • Masumeh Zakeri moghadam, Somayeh Sadeghi *, Shahrzad Ghyasvandian, Anoshirvan Kazemnejad Pages 54-62
    Aim
    The purpose of this study was to determine the effect of comprehensive-care program on patient satisfaction in patients with minor and moderate trauma (accident, fall and other types of trauma) in emergency department.
    Background
    Assessment of patient satisfaction is one of the most important indicators of measuring quality of care. Patient satisfaction of nursing services is declining it can be caused by increased awareness of patients about their rights and health care services which leads to an increase in patient expectations of health care services. Comprehensive care program is one of the ways to increase patient satisfaction.
    Method
    This clinical trial study was conducted with 104 patients, 52 in each control and experimental groups. The experimental group received comprehensive-care program from the moment of entering emergency department to the discharge of emergency department and the control group received the usual nursing care. After implementing comprehensive-care program and at the end of the patient stay, the patient satisfaction in two groups was measured using a modified form of satisfaction questionnaire. The data analysis was done by SPSS software, version 22 using descriptive and inferential statistics.
    Findings
    The mean score of the total satisfaction was 32.02 (relatively appropriate) and 45.6 (appropriate) after intervention in control and experimental groups, respectively. There was a statistical significant difference between the mean score of total satisfaction of the groups after intervention (p<0.001).
    Conclusion
    Implementing comprehensive-care program increases the rate of the patient satisfaction. Therefore, it is recommended to managers and staff of the health care centers and educational centers to apply comprehensive care program.
    Keywords: Comprehensive-care program, Patient satisfaction, Emergency department
  • Esmaeil Mohammadnejad* Pages 64-68
    Aim
    The purpose of this review of article is to assess the reuse of angioplasty devices as a challenge to the health center.
    Background
    Processing and reuse of disposable medical products began in the United States in 1970.
    Method
    Nowadays, infection is one of the common post-operative complications which have different severities and types based on social, financial and cultural conditions in different countries. Ignoring the proper disinfection and sterilization of hospital devices and equipment is one of the most important sources for distribution and transmission of nosocomial infections. The papers from 1998 to 2013 were searched for based on the key words "Reuse", "Single Use Only", "Disposable", "Medical Equipment", and "Reuse of Single Used Devices (SUD)" (alone or in combination) in Cumulative Index of Nursing and Allied Health Literature (CINAHL), Scopus, Medline, EMBASE, and PsycINFO.
    Findings
    The main problems in reusing angiography devices include the failure in cleaning, disinfection and sterilization of equipment due to structure design, lack of knowledge and not providing information to patients and families regarding to reuse of disposable devices, unclear cost for the equipment, ambiguous disinfection and sterilization techniques for disposable medical equipment due to lack of proper staff supervision, lack of informed consent for reusing equipment, contradiction to the principles of clinical governance, patient safety, JCI standardization, and negligence of the ethical issues of patient care.
    Conclusion
    According to the lack of efficient reprocessing the angiography devices in country, lack of official license and policies issued by Ministry of Health and the Center of Medical Equipment, and the above mentioned risks, the reuse of these devices is not recommended.
    Keywords: Accreditation standards, Equipment reuse equipment, Patient safety, Hospital infections
  • Mohammad Abbasi, Mohammad Norozzade, Bahman Aghai *, Ali Maarefvand, Mohammad Nategh, Yaser Saaid Pages 70-75
    Aim
    The aim of this study was a review on common pain assessment tools which are used in critical care units.
    Background
    Pain is an unpleasant physiological and psychological feeling and a complex phenomenon which is common among patients in critical care units. Nowadays, the importance of pain is to the extent that the American Pain Association named it as the fifth vital sign. Pain relief is an important issue to improve patient outcomes in the intensive care units. Accordingly, nurses must be sensitive in precise pain assessment.
    Method
    In this review article, six pain assessment tools were selected based on the keywords "pain", "pain relief", and "pain assessment tools" from the databases Ovid, PubMed, Cochran, CINHAL, Science Direct, Scopus, and Google Scholar.
    Findings
    Among articles on pain assessment tools, 40 articles were selected. There are six commonpain assessment toolsused in critical care units includingCritical Pain Observation Tool (CPOT),Behavioral PainScale(BPS), behavioralpain assessmenttool(FLACC), Non-VerbalPainScale)NVPS), Pain Assessment and Intervention Notation (PAIN) algorithm and Nonverbal Pain Assessment Tool (NPAT) which are used in adult and pediatric patients with verbal impairment and for painfulprocedures.
    Conclusion
    According to the importance of pain management in intensive care units, nurses must particularly apply valid tools for pain assessment to facilitate healing process and use of pain medications properly.
    Keywords: pain, intensive care, pain assessment tool