فهرست مطالب

  • سال سیزدهم شماره 3 (پیاپی 61، مرداد و شهریور 1399)
  • تاریخ انتشار: 1399/06/25
  • تعداد عناوین: 8
|
  • مرتضی مرادی دولیسکانی، مژگان محمدی مهر* صفحات 143-150
    مقدمه

    اخلاق حرفه ای موضوعی است که امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته است، به طوری که اکثر حرفه ها از جمله حرفه تدریس نیز، به دلیل اقتضایات ویژه ای که دارد، نیازمند تدوین منشور اخلاق حرفه ای مخصوص به خود هستند. این مطالعه با هدف تعیین رابطه ی بین اخلاق حرفه ای و مولفه های آن (ویژگی های شخصیتی، دانش تخصصی، روش های تدریس، دانش روانشناختی، ارزشیابی استاندارد و قوانین آموزشی) با کیفیت تدریس در بین اساتید دانشگاه علوم پزشکی ارتش انجام شد.

    روش ها

    از نظر هدف کاربردی و از نظر روش آن توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ارتش که در سال تحصیلی 1397-1396 مشغول به تحصیل هستند ، به تعداد 974 نفر بودند. حجم نمونه با مراجعه به جدول کرجسی و مورگان 175 نفر و  با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه اخلاق حرفه ای تدریس نجفی و همکاران (1393) و کیفیت تدریس سراج (2002) بود. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) انجام شد.

    یافته ها

    نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که بین اخلاق حرفه ای و کیفیت تدریس اساتید رابطه معناداری وجود دارد (01/0>p ، 438/0=r) معنادار می باشد. به عبارت دیگر هر چه میزان اخلاق حرفه ای در استادان بالاتر باشد، به احتمال بیشتری کیفیت تدریس آنها نیز بالاتر خواهد بود. نتایج معادله رگرسیونی نیز نشان داد که اخلاق حرفه ای قدرت پیش بینی کنندگی کیفیت تدریس را دارد (مقدار پیش بینی 348/0)، به این معنا که در صورت ثابت بودن سایر شرایط با افزایش یک واحد در اخلاق حرفه ای، کیفیت تدریس به اندازه 438/0 افزایش خواهد داشت.

    نتیجه گیری

     اخلاق حرفه ای استادان دانشگاه علوم پزشکی ارتش کیفیت تدریس آنها را تحت تاثیر قرار می دهد، بنابراین رعایت ملزومات حرفه ای و اخلاقی اساتید در میزان کیفیت تدریس و اثربخشی یادگیری بهتر و موثرتر دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ارتش موثر است.

    کلیدواژگان: اخلاق حرفه ای، کیفیت تدریس، دانشجویان، استادان
  • زهرا دهنوی، حمیدرضا آراسته*، پریوش جعفری صفحات 151-161
    مقدمه

    بسیاری از پدیده ها تغییر کرده اند، تغییر برای آموزش عالی و دانشگاه ها دیگر یک فرصت نیست، بلکه یک ضرورت است. بنابراین هدف از این پژوهش ارتقاء رقابت پذیری آینده واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی بود.

    روش ها

    پژوهش از نوع توسعه ای و کاربردی با رویکرد آمیخته بود. جامعه و نمونه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان علمی و دانشگاهی با پست های مدیریتی و در بخش کمی شامل اعضاء هییت علمی دانشگاه آزاد اسلامی سطح تهران می باشد. روش نمونه گیری در بخش کیفی و کمی به صورت نمونه گیری احتمالی و غیر احتمالی انتخاب شد. ابزار از نوع پرسشنامه محقق ساخته و اعتبار و روایی پژوهش، از روایی وابسته به معیار، محتوایی و سازه و برای پایایی از آزمون کرونباخ با درجه قابل قبول انجام پذیرفت تجزیه و تحلیل در بخش کمی از آمار توصیفی و در بخش کیفی از آمار استنباطی و مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تاییدی از نرم افزارهای  SPSS و LISREL استفاده شد.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد که دانشگاه ها در تمامی این شاخص ها و ابعاد دچار مشکل هستند. مشکل از این جهت که به نظر پاسخ گویان که اساتید همین دانشگاه ها بوده اند، در تمامی شاخص ها و ابعاد عملکرد موجود با عملکرد مطلوب تفاوت معنی داری دارد.

    نتیجه گیری

     بنابراین و با توجه به نتایج مطالعه باید گفت که دانشگاه های استان تهران نتوانسته اند به نتبجه مطلوب دست یابند و در تمامی ابعاد و شاخص ها ضعیف عمل کرده اند و در ادامه باید بر شاخص های ارتقا و پیشرفت آموزشی تاکید بیشتری شود.

    کلیدواژگان: دل مطلوب، پیشرفت آموزشی، دانشگاه آزاد
  • رقیه مهدوی سرشت*، کبری پرون، معصومه علیاپور، حسین ابراهیمی صفحات 162-171
    مقدمه

    هوش هیجانی مجموعه توانایی هایی است که قابلیت کلی فرد را در پاسخ به نیازهای محیطی و تنش تحت تاثیر قرار می دهد. با توجه به اینکه مطالعات اندکی در خصوص هوش هیجانی و رابطه ان با تنش صورت گرفته لذا این مطالعه با هدف بررسی هوش هیجانی و ارتباط آن با استرس دانشجویان پرستاری در محیط بالین صورت گرفته است.

    روش ها

    این مطالعه توصیفی- همبستگی بر روی 350 نفراز دانشجویان پرستاری که در زمان مطالعه در دانشگاه علوم پزشکی تبریز مشغول به تحصیل بودند انجام گرفت. برای جمع آوری داده ها ازمشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه هوش هیجانی Sibria shiring و پرسشنامه تنش دانشجویان پرستاری در بالین کوهن استفاده گردید. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی در  نرم افزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.

    یافته ها

    طبق نتایج، میانگین سنی دانشجویان در محدوده  83/2 ± 47/22 بود. میانگین و انحراف معیار هوش هیجانی45/9 ±  73/105 و میانگین و انحراف معیار تنش دانشجویان  08/13 ±  70/47  بود. ضریب همبستگی پیرسون بین هوش هیجانی و تنش در دانشجویان پرستاری ارتباط آماری معکوس و معنی داری را نشان داد (05/0>P).

    نتیجه گیری

    دانشجویان از سطح بالایی از هوش هیجانی برخوردار بودند و از نظر تنش نیز حد متوسطی را تجربه می کردند. همچنین بین هوش هیجانی و تنش در دانشجویان پرستاری ارتباط آماری معکوس و معنی داری وجود داشت  که نشان دهنده این  است که  با افزایش هوش هیجانی در دانشجویان تنش در محیط بالین آنها کمتر می گردد.

    کلیدواژگان: هوش هیجانی، تنش، دانشجویان پرستاری، محیط بالینی
  • فاطمه براری*، محسن ملاهادی، زهرا مشتاق، محمدمهدی سالاری صفحات 172-178
    مقدمه

    تمرین تنفس ریتمیک با هدف کاهش اضطراب و کنترل شاخص های فیزیولوژیک بیماران می تواند موجب افزایش توانایی آنها در مقابله با بیماری ها باشد. این مطالعه با هدف تمرین تنفسی ریتمیک به شیوه بازخوردی بر کاهش اضطراب بیماران تحت عمل جراحی تمپانوپلاستی انجام شد.

    روش ها

     این مطالعه از نوع نیمه تجربی، یک گروهی است که در سال 1397 در یکی از مراکز درمانی شهر تهران انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه بیماران تحت عمل جراحی تمپانوپلاستی بودند. نمونه های واحدهای مورد پژوهش به روش نمونه گیری تصادفی ساده با توجه به معیار ورود از بین بیمارانی که کاندید جراحی تمپانوپلاستی بودند؛ انتخاب شدند و آموزش تمرین تنفس ریتمیک در دو موقعیت (شب قبل از عمل در بخش و صبح روز عمل در اتاق عمل) و سطح اضطراب بیماران نیز دردو نوبت (قبل و بعد از جراحی) اندازه گیری شد.

    یافته ها

     براساس یافته های این پژوهش میانگین سنی واحدهای مورد پژوهش 16/43 با انحراف معیار 16/12 بود. اکثر واحدهای مورد پژوهش (4/60 درصد) زن و سطح تحصیلات افراد دیپلم و بالاتر بود (2/79 درصد).  همچنین نتایج نشان داد که میزان اضطراب بیماران قبل و بعد از اجرای تنفس ریتمیک در دو موقعیت بخش بستری و اتاق عمل کاهش و تفاوت معنی داری داشت (P<0.05).

    نتیجه گیری

     روش تنفس ریتمیک به عنوان یک مداخله غیرتهاجمی، ایمن، آسان و ارزان می تواند جهت کاهش اضطراب بیماران تحت عمل جراحی تمپانوپلاستی مورد استفاده قرار گیرد. لذا استفاده از این روش به پرستاران جهت ارتقاء سلامت بیماران توصیه می شود.

    کلیدواژگان: اضطراب، تمپانوپلاستی، تنفس ریتمیک، جراحی، آموزش بازخوردی
  • علی گل افشانی، فرشیده ضامنی* صفحات 179-186
    مقدمه

    هزاره سوم با تاکید بر رویکرد آموزش مادام العمر و توجه به اصول یادگیری یونسکو که مبتنی بر بینش ، دانش، توانش و پرورش و بالندگی است. شیوه های آموزش و یادگیری را دگرگون ساخته، و چشم انداز جدیدی را در بحث آموزش و سبک های یادگیری در جهت خودکارامدی مطرح ساخته است. لذا هدف کلی از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سبک های یادگیری بر خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران بالینی دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود.

    روش ها

     پژوهش حاضر از نوع توصیفی _ پیمایشی است. جامعه آماری 570 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران بالینی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در نیمسال اول سال تحصیلی 97-1396 بودند. حجم نمونه بر طبق جدول به روش تصادفی طبقه ای 234 نفر انتخاب شد. ابزار اندازه گیری، شامل دو پرسش نامه به شرح پرسش نامه سبک های یادگیری و خودکارآمدی بود. تجزیه وتحلیل داده ها از طریق آزمون های تحلیل واریانس یک راهه، تعقیبی توکی و رگرسیون با استفاده از نرم افزار SPSS  نسخه 20 انجام گرفت.

    یافته ها

     میزان خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان بالاتر از حد متوسط است. شیوه های یادگیری (تجربه عینی، مشاهده تاملی، مفهوم سازی انتزاعی و آزمایشگری فعال) بر خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان تاثیر مثبت و معنادار دارند. همچنین سبک های یادگیری بر خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان تحصیلات تکمیلی و دستیاران بالینی دانشگاه علوم پزشکی مازندران تاثیر معناداری دارند و میزان خودکارآمدی تحصیلی در دانشجویان با سبک یادگیری واگرا، بیشتر از سایر سبک ها است.

    نتیجه گیری

     پژوهش فوق می تواند چشم انداز جدیدی در راستای تغییر سیاست های کلی مدیران و مسیولان دانشگاه علوم پزشکی مازندران در راستای بازبینی برنامه ها و توجه و تمرکز بر برنامه ریزی های مبتنی بر سبک یادگیری دانشجویان ایجاد کند و از این طریق موجبات بهبود عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان را فراهم سازد.

    کلیدواژگان: خودکارآمدی تحصیلی، تجربه عینی، مشاهده تاملی، مفهوم سازی انتزاعی، آزمایشگری فعال
  • نرگس بیاضیان*، هادی رزقی شیرسوار صفحات 187-192
    مقدمه

    آموزش به بیمار از حقوق اساسی بیماران می باشد. موانع زیادی در آموزش به بیمار و عوامل مدیریتی در اجرای آن وجود دارد. بررسی تاثیر آموزش، جزو موارد مهم فرآیند آموزش به بیمار محسوب می گردد که نیاز به برنامه ریزی خاص و کنترل و ارزیابی های مکرر دارد. مطالعه موانع آموزش به بیمار از دید بیماران بستری و پرستاران شاغل و تاکید بر امر آموزش به بیمار و اثربخشی آموزش های ارایه شده به بیماران ضروری به نظر می رسد. مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر اثربخشی آموزش بیماران بستری و تعیین اولویت بندی این عوامل طراحی شد.

    روش ها

    این مطالعه از نوع کاربردی است و بصورت مقطعی در بازه زمانی شهریور تا بهمن 1396 در بیمارستان بقیه الله(عج) اجرا شده است. با توجه به محدود بودن جامعه هدف، 168 نمونه برای این مطالعه تعیین شد که بصورت نمونه گیری تصادفی وارد مطالعه شدند. در این تحقیق از دو پرسشنامه بعنوان ابزار تحقیق استفاده شده است. پرسشنامه عوامل موثر بر اثربخشی آموزش بیماران و پرسشنامه چک لیست ارزشیابی اثربخشی آموزش پرستار به بیمار و مددجو می باشد. رگرسیون Backward در این تحقیق برای تعیین عوامل موثر بر اثربخشی آموزش استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که هر دو روش کار-محور با سطح معنی داری (01/0> p) از روش سنتی دستوری-ترجمه بهتر نتیجه داده اند. در مقایسه دو روش کار-محور با یکدیگر، روش تعاملی-مشارکتی از روش معمولی در ارتباط با خودکارآمدی بهتر عمل کرد (01/0> p) ولی در مورد مانع نگرشی، علیرغم اختلاف 5 نمره ای در میانگین دو گروه به نفع روش تعاملی-مشارکتی در دادن نگرش مثبت، به لحاظ آماری تفاوت معنی داری مشاهده نشد (266/0 > p).

    نتیجه گیری

    این مطالعه بر روی 168 نفر اجرا شد. 79 نفر مرد (47٪) و 89 نفر زن (53٪) هستند. 41.7٪ از شرکت کنندگان کمتر از 40 سال سن و مدرک تحصیلی 69٪ از شرکت کنندگان نیز لیسانس است. نتایج نشان داد که تمامی سازه ها بر روی نمره ارزیابی اثر معنی دار (05/0>P) آماری نشان دادند.

    کلیدواژگان: اثربخشی، عوامل اثربخشی، بیماران بستری، امکانات آموزش به بیمار
  • خدیجه احمدی*، شهرام رنجدوست، محمد عظیمی صفحات 193-204
    مقدمه

    تلاش برای شناسایی موانع موجود در لایه های برنامه ریزی آموزش زبان انگلیسی در  مدارس ایران به عنوان یک ضرورت آموزش و پرورش مطرح است. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی موانع و راهکارهای موجود در لایه های برنامه ریزی آموزش زبان انگلیسی با استفاده از تجربه ی متخصصین تعلیم و تربیت در مدارس ایران است

    روش ها

    مطالعه کیفی حاضر با رویکرد پدیدارشناسی در پاییز 1397 بر روی 21 متخصص تعلیم و تربیت در حوزه آموزش زبان انگلیسی انجام شد. این مطالعه به روش نمونه گیری هدفمند و تا اشباع داده ها، با رعایت محرمانه بودن اطلاعات و امکان ترک مطالعه در هر زمان که مایل بودند، ادامه یافت. روش جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه عمیق باز و نیمه ساختاریافته انجام گرفت.

    یافته ها

    با تحلیل داده های به دست آمده، 3 مولفه اصلی و 46 مولفه فرعی استخراج شد. مولفه های اصلی موانع در لایه  برنامه ریزی شامل زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی، زمان کم آموزش و حجم زیاد مطالب بود. مولفه های اصلی موانع در لایه اجرا شامل شروع آموزش از پایه هفتم، تمرین و تکرار کم، عدم ارزشیابی درست بود.

    نتیجه گیری

    نتایج به دست آمده نشان داد که از میان مولفه های فرعی به دست آمده از تحلیل پاسخ های متخصصین تعلیم و تربیت در حوزه آموزش زبان انگلیسی، باید معلمان متخصص و آشنا با روش ها و متدهای جدید تدریس در مدارس ایران به کار گرفته شود.

    کلیدواژگان: آموزش زبان انگلیسی، لایه های برنامه ریزی، متخصصین، مدارس
  • باصری، مهدی رهبر، فریبا میرزایی، فراز رادمند* صفحات 205-212
    مقدمه

    آموزش به عنوان اولین گام در فعالیت های بشری محسوب می شود. حضور دانشجویان در کلاس های نظری نقش موثری در یادگیری و آینده شغلی آن ها دارد. بنابراین، در این مطالعه به بررسی علل عدم حضور دانشجویان در کلاس های آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز از منظر دانشجویان پرداختیم.

    روش ها

    این مطالعه توصیفی-مقطعی، در بین 277 دانشجوی مقطع دکتری حرفه ای (دندان پزشکی، پزشکی، داروسازی) در مقطع علوم پایه  در سال 1397 دانشگاه علوم پزشکی تبریز با استفاده از پرسش نامه 26 سوالی (5 گزینه ای با نمره گذاری از 1 تا5 در چهار حیطه) انجام گرفت. در پایان داده ها آنالیز توصیفی شد.

    یافته ها

    طبق میانگین نمرات حاصل از منظر دانشجویان دندان پزشکی، پزشکی، داروسازی، دو حیطه ی تاثیر گذار در غیبت توان علمی و روش استاد (0.3±3.5، 0.66±2.93، 0.45±3.17) و شرایط فردی دانشجو برای حضوردر کلاس، از قبیل اشتغال، علاقه به رشته و غیره، (0.47±3.1، 0.55±2.83، 0.59±2.83) بود. مهم ترین عامل غیبت دانشجویان از کلاس از حیطه شرایط فردی دانشجو برای حضوردر کلاس، کم خوابی شب قبل کلاس (4.14) می باشد وکم اثر ترین عامل ازحیطه شرایط زمانی و مکانی برگزاری کلاس، مختلط بودن کلاس (1.50) بود.

    نتیجه گیری

     با توجه به اهمیت علاقه به موضوع کلاس، کیفیت ارایه درس، رابطه موثر استاد و دانشجو بر حضور در کلاس  باید در فرآیند جذب اساتید جدید و نیز غربالگری اساتید حاضر راهکارهایی اندیشید. هم چنین با توجه به اهمیت برنامه ریزی آموزشی و زمان تشکیل کلاس، برنامه آموزشی روزانه  نیز مورد بازبینی قرار گیرد.

    کلیدواژگان: دانشجویان، عدم حضور، کلاسهای نظری
|
  • Morteza Moradi Doliskani, Mozhgan Mohammadi Mehr* Pages 143-150
    Introduction

    Nowadays, the professional ethics has been very much taken into consideration, so that most professions including teaching, for its particular demands, should have a professional ethics code. The current study aimed to investigate the predictive role of professional ethics in professorschr('39') teaching quality of Medical Sciences University; Army-Iran.

    Methods

    The present study was a descriptive-correlational method and the statistical population consists of all medical sciences university students (979 people), Army-Iran, in 2017-2018 Iranian academic year. The size of sample were, 175 subjects, selected in accordance with Kerjesi & Morgen sampling table using stratified sampling method. The research tools were Najafi et al. Teaching Professional Ethics Questionnaire (2013) and Seraj Teaching Quality method (2002). Data analysis was done through two levels: descriptive (mean and standard deviation) and inferential (Pearson correlation and regression analysis) using SPSS software.

    Results

    Pearson correlation results showed that there was a meaningful relation between professional ethics and teaching method (r=0.438, p<0.01). In other words; the more the professional ethics among professors, the more increase in teaching quality. Regression equation results showed that professional ethics has the predictive power of teaching quality (predictive value: 0.384). That is, if other conditions be constant, by increasing one unit of professional ethics, teaching quality will increase to 0.438.

    Conclusion

    Based on the findings of this study, the professional ethics of the professors of medical sciences university affects their teaching quality, So observing professional and ethical requirements will have an effective- learning influence and teaching quality among the students in this university.

    Keywords: Professional Ethics, Teaching Quality, Students, Professors
  • Zahra Dehnavi, Hamidreza Arasteh*, Parivash Jafari Pages 151-161
    Introduction

    Many phenomena have changed and changes is no longer an opportunity for higher education and universities, but it is a necessity. Therefore, the aim of this study was to improve the future competitiveness of Islamic Azad University units.

    Methods

    The research was developmental and applied with a mixed approach. The statistical population and sample in the qualitative section include scientific and academic experts with managerial positions and in the quantitative section include the faculty members of the Islamic Azad University of Tehran. Sampling method was selected in qualitative and quantitative sections as possible and non-probabilistic sampling. The instrument was made from a researcher-made questionnaire and the validity of the research were based on standard, content and construct validity. For structural equation modeling and confirmatory factor analysis, SPSS and LISREL software were used.

    Results

    The findings showed that universities have problems in all of these indicators and dimensions. The problem is that, in the opinion of the respondents who were professors at the same universities, there is a significant difference in all the indicators and dimensions of the existing performance with the desired performance.

    Conclusion

    Considering the results of the study, it should be said that the universities of Tehran province have not been able to achieve the desired result and have acted poorly in all dimensions and indicators, and further emphasis should be placed on the indicators of educational advancement.

    Keywords: Optimal Model, Educational Progress, Azad University
  • Rogayeh Mahdaviseresht*, Kobra Parvan, Masumeh Olyapur, Hosein Ebrahimi Pages 162-171
    Introduction

    Emotional Intelligence is a set of abilities that affects individual’s total capacity in reacting to environment’s needs and stresses. As there are few studies about emotional intelligence and its relationship with stress, so this study was conducted to evaluate the relationship between emotional intelligence and nursing students’ stress in clinical setting.

    Methods

    This was a descriptive-correlational study carried out on 350 nursing students who were studying in Tabriz University of Medical Sciences at the time of data collection. Demographic characteristics checklist, Emotional Intelligence Questionnaire for nursing students in clinics, and Nursing Students Stress Inventory in clinics were used for data collection. Then, data were analyzed by SPSS version 17. In descriptive statistics, descriptive indicators (frequency, percent, mean and standard deviation) were used in determining

    Results

    The range of students’ age was 22.47±2.83. Mean ± standard deviation of emotional intelligence was 105.73±9.45 and mean ± standard deviation of students’ tension was 47.70±13.08. There was an indirect and significant statistical relationship between emotional intelligence and tension in nursing students (p<0.05).

    Conclusion

    Students had a high level of emotional intelligence and experienced moderate levels of stress. There was also a statistically significant relationship between emotional intelligence and stress in nursing students, which indicates that with increasing intelligence in students, stress decreases in their clinical environment.

    Keywords: Emotional Intelligence, Nursing Student’s, Clinical Setting
  • Fatemah Barari*, Mohsem Mollahadi, Zahra Moshtagh, MohammadMehdi Salaree Pages 172-178
    Introduction

    Rhythmic breathing exercises with the purpose of reducing anxiety and controlling patientschr('39') physiological characteristics can increase their ability to cope with illness. The purpose of this study was to perform rhythmic breathing exercises in response to the reduction of anxiety in patients undergoing tympanoplasty surgery.

    Methods

    This semi-experimental study was a group work that was conducted in 2018 in one of the medical centers in Tehran. The study population included all patients undergoing tympanoplasty surgery. Samples of the study were selected by simple random sampling method according to the criteria of entry among patients who were candidates for tympanoplasty surgery. Rhythmic breathing training was selected in two situations (The night before the operation in the ward and the morning of the operation in the operating room) and patientschr('39') anxiety levels were measured twice (before and after surgery).

    Results

    Based on the findings of this study, the mean age of the studied cases was 43.16 with a standard deviation of 12.16. Most of the cases were women (60.4%) and the level of education was high school graduates and higher (79.2%). The results also showed that patientschr('39') anxiety before and after rhythmic respiration decreased in the two positions of the inpatient ward and operating room and the difference was significant (P <0.05).

    Conclusion

    Rheumatic respiration method as a non-invasive, safe, easy and cheap intervention can be used to reduce the anxiety of patients undergoing surgery, tympanoplasty surgery. Therefore, the use of this method is recommended for nurses to improve the health of patients.

    Keywords: physiological indices, anxiety, tympanoplasty, rhythmic breathing
  • Ali Golafshani, Farshid Zameni* Pages 179-186
    Introduction

    The main purpose of this research study was to investigate the effect of learning styles on academic self-efficacy of postgraduate students and clinical assistants in Mazandaran University of medical science.

    Methods

    In this descriptive-survey study, the statistical population included 570 postgraduate students and clinical assistants in Mazandaran University of medical science in the first semester of the 2017-2018 academic year. The sample size was 234 individuals according to the stratified random sampling method. The measurement tools consisted of two questionnaires of learning styles and self-efficacy.  Data analysis was done by one-way ANOVA, Tukeychr('39')s post hoc and regression tests using the SPSS-20 software.

    Results

    Studentschr('39') self-efficacy is higher than average. Learning methods (objective experience, tactile observation, abstract conceptualization and active experimentation) have a positive and significant influence on academic self-efficacy of students. Learning styles also have a significant effect on academic self-efficacy of postgraduate students and clinical assistants in Mazandaran University of Medical Sciences. In addition, the degree of self-efficacy among students with divergent learning styles is more than other styles.

    Conclusion

    This research can provide a new perspective on changing policy makers and managers of Mazandaran University of Medical Sciences which leads to review programs and focus on student-based learning programs. Therefore, improving academic performance and academic self-efficacy of students will be observed in the education systems.

    Keywords: Academic self-efficacy, objective experience, tactile observation, abstract conceptualization, active experimentation
  • Narges Bayazian Sarkandi*, Hadi Rezghi Shirsavar Pages 187-192
    Introduction

    Patient education is the patientchr('39')s contemporary rights. There is a great hindrance to patient education and management in its implementation. The study of the effect of education is an important part of the patientchr('39')s education process, which requires special planning and control and evaluation. The study of the barriers to patient education for hospitalized patients and working nurses and the emphasis on patient education and the effectiveness of training provided to patients are necessary. The aim of this study was to investigate the factors affecting the effectiveness of teaching of hospitalized patients and prioritizing these factors.

    Methods

    is the study was a descriptive cross-sectional study in Baqiyatallah hospital between 2001 and 2007. Due to the limited community objectives, 168 samples were selected for this study, which were randomly entered into the study. In this research, two questionnaires were used as a research tool. One questionnaire was about effective factors affected effectiveness of patient education and the second questionnaire was about the evaluation of the effectiveness of rescuer learning to patients. In this research, regression was used to determine the factors affecting the effectiveness of education.

    Results

    This study was performed on 168 subjects. 79 men (47%) and 89 women (53%). 41.7% of participants were less than 40 years age old and 69% of participants are also undergraduate. The results showed that all of the structures statistically  had a significant effect on the scores. (P <0.05).

    Conclusions

    Patient education is one of the basic needs of patients and they need to know the information in diagnosis, treatment, and surgery. Having complete information about the disease and treatment is one of the most important rights of patients, and this information should be designed and implemented based on individual needs and specific disease situation.

    Keywords: Effectiveness, Factors Affecting Function, Hospitalized Patients, Patient Education Facilities
  • Shahram Ranjdoust*, Khadijeh Ahmadi, Mohamad Azimi Pages 193-204
    Introduction

    The attempt to identify the available obstacles on layers of the planning of English language education in Iran schools is a matter of urgency. Therefore, the purpose of this study was to investigate the obstacles and strategies existing in the English language teaching planning layers with using the experience of education specialists in Iran schools.

    Methods

    This present qualitative study was conducted with a phenomenological approach in fall 2018 on 21 specialists of education in the field of English language education. This study was conducted by purposeful sampling and up to data saturation, with the confidentiality of information and the possibility of abandoning the study at any time. The data collection method was conducted through a deep open-ended and semi-structured interview.

    Results

    By analyzing the obtained data, three main components and 46 sub-components were extracted. The main components of the obstacles in the planning layer included English as a foreign language, low education time and a large volume of content. The main obstacles elements in the implementation layer were the beginning of training from the seventh grade, low practice and repetition, lack of correct evaluation.

    Conclusions

    The results showed that among the sub-components derived from the analysis of the responses of education of specialists in the field of English language teaching, specialists teachers familiar with new ways and methods in Iran schools should be employed.

    Keywords: English language teaching, layers of planning, specialists, schools
  • Fariba Mirzaei, Milad Baseri, Mahdi Rahbar, Faraz Radmand* Pages 205-212
    Introduction

    Education is considered as the first step in human activities. Students’ attendance in theoretical classes has a great impact on their acquisition of knowledge and future career. Therefore, this study surveyed the causes of absenteeism in Tabriz University of Medical Sciences based on students’ viewpoints.

    Methods

    This descriptive cross-sectional study evaluated 277 dental, medical and pharmacology students in basic sciences course in Tabriz University of Medical Sciences in 2018. The questionnaire consisted of 26 questions in five-point Likert scale (1 to 5) in 4 categories. Data were analyzed using descriptive statistics.

    Results

    Considering the average scores of categories, two categories with more significant role in students’ absenteeism from theoretical classes based on students’ viewpoints were: instructor’s academic ability and teaching method (3.17±0.45, 2.93±0.66, 3.5±0.3), and student’s personal conditions, including occupation, interest in the field of study, etc (2.83±0.59, 2.83±0.55, 3.1±0.47). The most and least important factors affecting absenteeism were inadequate sleep at night (4.14) and coeducational classes (1.50).

    Conclusion

    Given the important role of presentation method, effective relationship between instructors and students and interest in class subject in students’ attendance, emphasis should be placed on employing skillful instructors and screening the old ones in order to reduce the rate of absenteeism. In addition, having remarkable effect on the quality of education, it is essential to reform the educational system and reschedule class timetables.

    Keywords: students, absence, theoretical classes