فهرست مطالب

  • سال هشتم شماره 2 (پاییز و زمستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1399/07/19
  • تعداد عناوین: 13
|
  • محتشم محمدی*، حسن قوجق، مقصود حسن پور حسنی، مظفر روستایی، رحمت الله کریمی زاده، بهرام اندرزیان، نرجس کازرانی، فرزاد افشاری، محسن یاسائی، محمود عطاحسینی، صمد سرکاری، رحیم هوشیار، معصومه خیرگو، محمود مرادی، نصرت الله طباطبایی، محمود دالوند، رامین روح پرور، صفرعلی صفوی، شعبان کیا صفحات 157-169

    حدود 250 هزار هکتار از اراضی دیم گرمسیری دارای متوسط میزان بارندگی کم، دمای بالا و حاصلخیزی ضعیف بوده و از توان تولید پایینی برخوردار هستند. ارقام گندم مورد استفاده زارعین در این مناطق، در بسیاری از سال‏ها محصول کمی تولید نموده یا به دلیل ارتفاع کوتاه و یا دانه های چروکیده قابل برداشت نمی‎‏باشند. رقم آسمان در سال زراعی 85-1384 با تلاقی لاین‏ های KABY و TEVEE2/URES//FUN/KAUZ در خزانه دورگ‏ گیری ایستگاه گچساران ایجاد گردیده و پس از شش سال بررسی در نسل‏ های در حال تفرق صفات و رسیدن به خلوص ژنتیکی، در قالب آزمایشات مقایسه عملکرد مقدماتی، پیشرفته و سازگاری (یکنواخت منطقه‏ ای) به مدت چهار سال ارزیابی گردید. میانگین عملکرد دانه رقم جدید در ایستگاه‏ های گچساران، بهبهان و اراضی کم بازده استان‏ های گلستان (آق‏قلا)، بوشهر (دیلم) و خوزستان (هفتکل) 2894 کیلوگرم در هکتار بوده که 3 درصد نسبت به رقم شاهد کریم برتری نشان داد. میانگین عملکرد رقم مورد نظر در آزمایش‏ های یکنواخت منطقه ‏ای در مناطق گچساران و آق‏قلا (دو سال)، بهبهان، هفتکل و دیلم (یک سال)، 2737 کیلوگرم در هکتاربوده که با 21 درصد افزایش نسبت به رقم چمران در سطح احتمال یک درصد برتری معنی ‏دار نشان داد. در مناطق پر تنش دیلم، بهبهان و هفتکل به عنوان مناطق هدف، میانگین عملکرد دانه رقم جدید نسبت به ارقام شاهد چمران و کریم به‏ ترتیب 37 درصد و 10 درصد افزایش نشان داد. زودرسی، ارتفاع بوته و وزن هزار دانه مناسب، بویژه در شرایط بروز تنش شدید خشکی و همچنین برتری کیفیت نانوایی رقم از خصوصیات برجسته رقم آسمان می ‏باشند که معرفی آن برای کشت در دیم‏زارهای گرمسیری کم بازده در کشور را موجه می‏سازد.

    کلیدواژگان: گندم نان، کیفیت نان، خشکی، گرمای آخر فصل، پایداری عملکرد، مناطق دیم
  • ویدا قطبی*، علی ماهرخ، فرهاد عزیزی، محمد زمانیان صفحات 171-185

    کشت مخلوط به عنوان یکی از قدیمی ترین نمونه نظام های پایدار در کشاورزی معرفی می شود. این روش کشت، فرصت استفاده از سودمندی تنوع زیستی را برای کشاورزان فراهم نموده، خسارت احتمالی ناشی از آفات و بیماری ها را کاهش داده و باعث افزایش بهره وری از منابع آب و خاک می شود. کشت مخلوط یونجه با گراس ها در بسیاری از کشورها متداول تر از کشت خالص آن‏ها می ‏باشد. به عنوان مثال استفاده مستقیم از یونجه در چراگاه موجب نفخ دام می شود در صورتی که کشت مخلوط آن با گراس ها ضمن کاهش این خطر یک جیره متعادل و کامل را تامین می ‏نماید. کشت گونه های متعددی از گراس های علوفه ای در کشت های مخلوط به ویژه با گیاه یونجه متداول است، از جمله می توان به گراس هایی چون علف باغ، ری گراس، فستوکا، علف قناری و علف پشمکی نرم اشاره نمود. نتایج تحقیقات در ایران نشان داده است که در کشت های مخلوط، نسبت برابری زمین و عملکرد کمی و کیفی علوفه در کشت مخلوط افزایش یافته است. از بین گراس های علوفه ای بررسی شده، کشت مخلوط یونجه با فستوکا و علف قناری از عملکرد علوفه و همچنین کیفیت مناسب تری نسبت به کشت یونجه با سایر گراس ها برخوردار می باشد.

    کلیدواژگان: ری گراس، علف باغ، علف پشمکی نرم، علف قناری، فستوکا، کشاورزی پایدار، نسبت برابری زمین
  • محمد شاهوردی*، محمد زمانیان، وحید رهجو، علی مقدم، محمود نصرالهی، علیرضا چگنی، مراد چشمه نور، مراد سپهوند، طهماسب حسین پور، محمد حسن کوشکی، امیر محسنی امین، عزت اله نباتی، حسین آسترکی صفحات 187-199

    شبدر ایرانی یکی از علوفه‏ های بومی ایران است که تاکنون هیچ رقم زراعی برای آن معرفی نشده است. تحقیق در زمینه معرفی اولین رقم شبدر ایرانی به روش لاین خالص از سال 1379 با جمع آوری ،کاشت و انتخاب تک بوته از میان 14 توده بومی چند چین کشور آغاز شد. در سال 1384 کشت تک بوته‏ های برتر در ردیف در مقایسه با توده بومی هفت چین بروجرد انجام و لاین‏ های برتر طی سال‏های 88-1385 در قالب طرح مقایسه عملکرد مقدماتی و نیمه نهایی مورد بررسی قرار گرفتند. در سال زراعی 90-1389 با انجام آزمون ارزش زراعی تعداد 14 لاین برتر انتخاب و همراه با شاهد توده بومی هفت چین بروجرد در یک طرح سازگاری در سه منطقه بروجرد، کرج و کرمانشاه مورد مقایسه قرار گرفتند. در سال‏ های زراعی 92- 1391 و 93- 1392 واکنش ژنوتیپ‏ های شبدر ایرانی انتخابی نسبت به زنگ شبدر در دو آزمایش در کرج و بروجرد طی دو سال تحت شرایط آلودگی طبیعی در شرایط مزرعه مورد ارزیابی و نهایتا دو لاین برتر BPC/Borujerd/81-13 و BPC/Borujerd/81-4 انتخاب شدند. در سال زراعی 95-1394 آزمایش تحقیقی-ترویجی مقایسه عملکرد علوفه دو لاین امید بخش شبدر ایرانی در مقایسه با توده محلی در شهرهای بروجرد (دشت سیلاخور) و دشت الشتر به عنوان دو قطب اصلی کشت شبدر استان لرستان اجرا گردید. نتایج نشان داد که لاین BPC/Borujerd/81-13 با میانگین عملکرد علوفه تر و خشک 72/99 و 11/08 تن در هکتار به ‏ترتیب با 23/65 و 21/79 درصد افزایش نسبت به توده بومی هفت چین بروجرد برتر بود. این لاین بالاترین پایداری در بین کل لاین‏ ها را داشته و با وجود یک چین کمتر نسبت به توده بومی عملکرد بالاتری داشت و با نام "عطار" به عنوان رقم جدید شبدر ایرانی معرفی گردید.

    کلیدواژگان: عملکرد علوفه، لاین، توده بومی و آزمایشات سازگاری
  • داریوش آتشکار*، مریم دودانگه بالاخانی صفحات 201-210

    پژوهش حاضر بر روی درختان پنج ساله هشت رقم گلابی آسیایی تحت کد Ks6 ،Ks7 ،Ks8 ، Ks9،Ks10 ،Ks12 ،Ks13 ،Ks14  همراه با دو رقم شاهد شاه میوه و اسپادونا پیوند شده بر پایه بذری از سال 1393 لغایت 1396 انجام شد. صفات گل و میوه دهی، وزن، طول، قطر، نسبت طول به قطر، سفتی بافت میوه، اسیدیته، pH آب میوه، مواد جامد محلول (TSS)، عملکرد در درخت و زمان رسیدن اندازه‏ گیری شد. نتایج به دست آمده نشان داد زود گل‏ ترین ارقام ژنوتیپ‏ های Ks14 و Ks10، بیشترین عملکرد در درخت، سفت ترین بافت گوشت و کمترین اسیدیته میوه در رقم Ks13، کمترین عملکرد در درخت، نرم ‏ترین بافت گوشت، بیشترین اسیدیته و بالاترین میزان TSS در ارقام شاهد اسپادونا و شاه میوه ثبت گردید. درشت ‏ترین میوه و کمترین میزان TSS در رقم Ks12 و کوچک ‏ترین میوه مربوط به رقم Ks6 بود. بنابراین ارقام گلابی آسیایی دارای عملکرد و بافت میوه بهتری نسبت به ارقام گلابی اروپایی می‏ باشند اما از نظر عطر و طعم در درجه پایین‏ تری قرار می‏ گیرند. چهار رقم گلابی آسیایی Ks10 و Ks7 (زودرس) و Ks14 وKs13 (میان ‏رس) از عملکرد و کیفیت بیشتری برخوردار بوده به عنوان ارقام سازگار با اقلیم کرج معرفی شدند.

    کلیدواژگان: میوه، کیفیت، سازگار، زمان رسیدن
  • سمیرا طالبی نجف آبادی، اکرم شریفی*، علی اصغر آبسالان صفحات 211-224

    برای بهبود ارزش تغذیه ‏ای حبوبات می‏ توان از فرآیند جوانه زنی استفاده نمود. در این مطالعه اثر فرآیند جوانه ‏زنی بر برخی خصوصیات تغذیه‏ ای ماش نظیر میزان رطوبت، پروتیین، چربی، خاکستر، فیبرخام، کربوهیدرات، مواد معدنی و ترکیبات فنلی مورد بررسی قرار گرفت. عملیات جوانه زنی از طریق خیساندن ماش به مدت 24 ساعت و نگهداری در شرایط مرطوب در دو زمان 48 و 72 ساعت و دو دمای 15 و 25 درجه سانتی گراد صورت پذیرفت. سپس جوانه ها در دمای 50 درجه سانتی‏ گراد خشک و آسیاب شدند و خصوصیات تغذیه ای آنها در سه تکرار اندازه‏ گیری و با نمونه شاهد در یک طرح کاملا تصادفی در سطح آماری یک درصد مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج این مطالعه نشان داد که متناسب با رشد جوانه، میزان پروتیین و رطوبت دانه افزایش یافتند. از سوی دیگر جوانه زنی باعث کاهش میزان چربی در ماش شد و با افزایش روند جوانه زنی این مقدار به تدریج کاهش یافت. همچنین فرآیند جوانه زنی، کاهش میزان خاکستر، فسفر و ترکیبات فنلی در ماش را به همراه داشت. جوانه زنی تا زمان 48 ساعت سبب افزایش فیبرخام شد و با افزایش روند جوانه زنی این مقدار کاهش یافت. همچنین میزان کربوهیدرات، آهن، کلسیم و روی نیز بعد از جوانه زنی افزایش یافت. با توجه به نتایج بدست آمده، بهترین شرایط برای بهبود ارزش تغذیه ‏ای ماش از طریق جوانه زنی در دمای 25 درجه سانتی‏ گراد و در زمان 72 ساعت است.

    کلیدواژگان: ماش، جوانه زنی، ارزش تغذیه ای، مواد معدنی، ترکیات فنلی
  • غلامحسین عرب *، سیاوش رعیت پناه، ابراهیم هزارجریبی، احمد فرهادی، محمد فتحی، ساعده مظفری، ثریا یساری، شعبان علیان نژاد، مرتضی مس شناس، علی اصغر ذبیحی صفحات 225-235

    به منظور دستیابی به ارقام سویای سازگار با عملکرد بالا و طول دوره رشد مناسب، در سال 1371 رقم تلاربا ارقام مختلف از جمله Hill تلاقی داده شد. بررسی نسل اول و نسل‏ های در حال تفکیک در طی سال‏ های 77-1372 انجام شد. لاین‏ های خالص به دست آمده طی سال‏ های 86- 1378 در آزمایشات مقایسه عملکرد مقدماتی، مقایسه عملکرد دو ساله و مقایسه عملکرد ناحیه‏ ای با ارقام رایج سویا مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند و لاین‏ های برتر در آزمایشات به زراعی و تحقیقی- ترویجی نیز با ارقام رایج محلی مقایسه شدند. در مجموع لاین 033 (کاسپین) با متوسط عملکرد 3650 کیلوگرم در هکتار نسبت به ارقام سحر و هیل برتر بوده و از نظر تحمل به بیماری پوسیدگی زغالی نیز در حد ارقام رایج بود. لاین 033 علاوه بر عملکرد بالا از نظر سایر خصوصیات زراعی از جمله سرعت رشد بالا، ارتفاع بلند و فاصله مناسب نخستین غلاف از سطح زمین و امکان برداشت با کمباین با کمترین ضایعات، مقاومت به خوابیدگی، مقاومت به ریزش و تحمل خشکی و تحمل بیماری پوسیدگی زغالی نیز رقم مناسب بود و به همین دلیل جهت جایگزینی رقم هیل در زراعت تابستانه در مناطق شمال کشور پیشنهاد گردید. بر اساس تایید کمیته انتخاب و نامگذاری رقم سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی لاین 033 به عنوان رقم کاسپین نامگذاری شد.

    کلیدواژگان: سویا، دورگ‏گیری، لاین خالص
  • بهروز واعظی*، مظفر روستایی، اصغر مهربان، رحمت الله محمدی، حسن قوجق، طهماسب حسین پور، علی احمدی، جعفر گوهرگانی، محبوبه دری، معصومه خیرگو، عباس خانی زاد، رحیم هوشیار، علی مرادی، زهره حبیبی شرف آباد صفحات 237-249

    رقم جو بهدان با شجره Soufara-02/3/RM1508/Por//Wi2269/4/Hml-02-ArabiAbiad//ER/Apm  در سال زراعی 87-1386 در قالب خزانه بین المللی (IBYT-LRA-M) از طریق مرکز تحقیقات بین المللی کشاورزی در مناطق خشک (ایکاردا) دریافت و در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گچساران ارزیابی گردید و عملکرد آن 49 درصد بیشتر از رقم ایذه بود. در آزمایش ارزیابی مقدماتی ایستگاهی مقایسه عملکرد در سال 88-1387 نسبت به ارقام شاهد ایذه و ماهور به ترتیب 64 و 34 درصد، در آزمایش مقایسه عملکرد مقدماتی سراسری در سال 89-1388 نسبت به میانگین دو شاهد ماهور و ایذه 13 درصد، در آزمایش مقایسه عملکرد پیشرفته در سال 90-1389 نسبت به ارقام شاهد ماهور و خرم به ترتیب 3 و 7 درصد عملکرد دانه بیشتری تولید نمود. میانگین عملکرد دانه رقم بهدان در آزمایش یکنواخت سراسری سال های 93-1390 به میزان 3986 کیلوگرم در هکتار و میانگین عملکرد ارقام شاهد ماهور و خرم در مدت مشابه به ترتیب 3875 و 3761 کیلوگرم در هکتار بود. رقم بهدان در آزمایش تحقیقی-ترویجی سال 94-1393 در دو منطقه دشت امامزاده جعفر و باشت نسبت به ارقام شاهد ماهور و خرم 10 و 7 درصد عملکرد دانه بیشتری تولید نمود. رقم بهدان نسبت به بیماری های مهم شایع جو در شرایط طبیعی حساسیتی نشان نداده و از مقاومت بالایی برخوردار می باشد. درصد پروتیین دانه رقم جو بهدان 12/5 درصد گزارش شده و دارای کیفیت مطلوبی می باشد.

    کلیدواژگان: اقلیم گرم، رقم جدید جو، عملکرد دانه
  • هرمز اسدی*، حیدر صیدزاده، فرنو ملک پور صفحات 251-260

    در این بررسی درجه، نرخ، ضریب پذیرش و ضریب کشت ارقام کشت شده گندم نان آبی، سنجش بازده فروش و درآمد خالص ناشی از پذیرش و کشت ارقام گندم در استان ایلام انجام شد. داده های این پژوهش مربوط به یک دوره هفت ساله در طی سال‏های 94-1388 برای ارقام گندم نان آبی چمران، ویریناک و چمران2 بوده که در سال 1395 در استان ایلام جمع ‏آوری شد. اطلاعات این پژوهش از طریق ابزار پرسشنامه از سازمان جهاد کشاورزی استان و مرکز تحقیقات کشاورزی ایلام جمع ‏آوری گردید. شاخص های استفاده شده در این تحقیق، استفاده از تحلیل پذیرش و معیار اقتصادی ارزش درآمدی بود. طبق نتایج، طی دوره مطالعه، میانگین درجه، نرخ و ضریب پذیرش برای رقم گندم نان آبی چمران به ‏ترتیب 7/44، 6/58 و2/26 درصد، برای رقم ویریناک به‏ ترتیب 8/0، 4/7 و 029/0 درصد و برای رقم چمران2 به‏ ترتیب 3/7، 5/7 و 5/2 درصد محاسبه شد. میانگین افزایش روند تغییرات سود هر هکتار کشت ارقام چمران، ویریناک و چمران 2 به ترتیب 1/37، 6/15 و 1/82 درصد برآورد گردید. میانگین بازده فروش ناشی از کشت ارقام چمران، ویریناک و چمران2 به‏ ترتیب طی دوره هفت ساله 7/73، 3/50 و 72 درصد و میانگین نسبت فایده به هزینه کشت این ارقام در منطقه به‏ ترتیب 92/3، 03/2 و 7/3 مشخص شد. به طور خلاصه می‏توان چنین نتیجه‏ گیری نمود که کشت ارقام اصلاح شده شامل رقم چمران و چمران2 در استان ایلام اقتصادی تر از رقم ویریناک بوده است.

    کلیدواژگان: ایلام، بازده فروش، ارقام، تحلیل پذیرش، گندم آبی
  • امیرحسن امیدی*، محمدرضا شهسواری، ابوالقاسم الحانی، بهمن پاسبان اسلام، بصیر صمدی فیروزآباد، حمیدرضا فنایی، فرنو ملک پور صفحات 261-270

    رقم پرنیان حاصل انتخاب تک بوته از توده محلی گلرنگ اصفهان با استفاده از روش گزینش لاین های خالص است. این رقم به همراه 14 لاین و رقم به منظور تعیین پایداری و سازگاری، در چهار منطقه کرج، داراب فارس، ورامین و اصفهان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار به مدت دو سال زراعی (1394-1392) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل با استفاده از روش های مختلف پایداری نشان داد که رقم جدید پرنیان با بیشترین میزان عملکرد دانه(2794 کیلوگرم در هکتار) و کمترین میزان ضریب تغییرات محیطی(7/2) و واریانس محیطی (40435) به عنوان پایدارترین ژنوتیپ شناخته شد. این رقم در یک بررسی دو ساله دیگر (1394-1392) در شرایط نسبتا شور در پنج منطقه کرج، داراب، اصفهان، ورامین و زابل به همراه ارقام شناخته شده کشور نظیر صفه، پدیده، گلمهر و گلدشت برتری خود را با عملکرد 2894 کیلوگرم در هکتار نشان داد. در آزمایش های تحقیقی - تطبیقی رقم جدید پرنیان در سه روستای خدابخش، قاسم آباد و مستی خون منطقه زابل کشت و با رقم شاهد صفه مقایسه شد که عملکرد دانه این رقم به ‏ترتیب با میانگین 2865، 2598 و 2947 کیلوگرم در هکتار به مقدار 10، 6 و 23/5 درصد نسبت به شاهد صفه برتری نشان داد. از نظر زمان رسیدگی فیزیولوژیک نیز رقم پرنیان 10 روز زودرس تر از رقم گلرنگ می باشد.

    کلیدواژگان: گلرنگ، گل سفید، بی خار، زودرس
  • حمید رهنمون* صفحات 271-285

    به منظور غلبه بر تعدادی از محدودیت‏ های محیطی و همچنین کاهش قدرت رشدی ترکیب‏ های پیوندی برای افزایش تراکم کاشت، آزمایشی در قالب طرح آماری بلوک‏ های کامل تصادفی در ایستگاه تحقیقاتی سهند از سال 1383 تا 1395 اجرا گردید. در این تحقیق خصوصیات مهم رویشی و زایشی به عنوان صفات سازگاری پیوندی ارقام اردوباد 90، آیباتان، قرمز شاهرود، عسگرآباد و شصتمی‏ یک با پایه ‏های بذری زردآلو (شاهد)، میروبالان بذری و میروبالان بذری با میان‏پایه سنت جولین A مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین ترکیب‏ های پیوندی در همه صفات مورد مطالعه اختلاف معنی‏ دار در سطح احتمال 5 درصد وجود داشت. میان‏پایه سنت جولین A پیوند شده روی پایه میروبالان ارتفاع ارقام عسگرآباد و اردوباد 90 را به ترتیب حدود 25 و 20 درصد نسبت به شاهد کاهش داد. تاریخ تمام‏ گل ترکیب‏ های پیوندی به رغم تاثیرپذیری از نوع پایه، الگوی معینی نداشت ولی تاریخ رسیدن میوه آنها از الگوی رسیدن میوه تیمار شاهد تبعیت نمود. ارزیابی رشد قطری پایه‏ ها وجود همبستگی مثبت و معنی‏ دار بین این صفت و صفت ارتفاع ترکیب‏ های پیوندی را آشکار ساخت (0/53 = r2). نتایج همچنین نشان دادند که پایه میروبالان و میان‏پایه سنت جولین A غیر از رقم شصتمی یک با دیگر ارقام آزمایشی سازگاری مطلوبی دارند. نشانه ‏های ناسازگاری موضعی از سال‏های اولیه در ترکیب رقم شصتمی ‏یک با پایه میروبالان و میان‏پایه سنت جولین A ظاهر و منجر به حذف کامل این ترکیب گردید. این نتیجه ضرورت احتیاط در توصیه گسترده پایه ‏های متعلق به گونه های آلو و گوجه را برای ارقام زردآلو نمایان ساخت.

    کلیدواژگان: تراکم کاشت، ترکیب پیوندی، قدرت رشدی، ناسازگاری
  • علی جلیلیان*، امان الله میرزایی، عادل نعمتی، بهرام بهرامی صفحات 287-295

    به منظور ارزیابی و مقایسه کمی وکیفی رقم چغندرقند بهاره و متحمل به خشکی پایا با رقم خارجی راستا، این بررسی در دو شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی در سال 1395 انجام شد. از هر رقم نیم هکتار کشت شد که نصف سطح زیر کشت هر رقم از نوبت آبیاری دوم به بعد بصورت یک در میان (دور آبیاری 14 روز یکبار) و نصف دیگر آبیاری کامل (دور آبیاری 7 روز یکبار) انجام شد. در اواخر مرحله رشد تعداد چهار نمونه در طول دو خط پنج متری و به طور تصادفی از هر تیمار برداشت و خمیر ریشه برای تعیین صفات کیفی تهیه گردید. ارزیابی اقتصادی سودمندی کاشت رقم جدید پایابه روش منفعت به هزینه و بودجه بندی جزیی صورت گرفت. نتایج نشان داد که میانگین عملکرد ریشه ارقام در دور آبیاری 7 روز (آبیاری نرمال) و 14 روز (شرایط تنش) به ‏ترتیب برابر 93/7 و 57/6 تن در هکتار بود. درصد قند ارقام نیز در دور آبیاری 7 و 14 روز به‏ ترتیب برابر 5/16 و 14 درصد بود. بین دو رقم از نظر عملکرد تفاوت معنی‏داری دیده نشد، اما میانگین درصد قند رقم راستا در هر دو شرایط با مقدار 16/9 درصد بالاتر از رقم پایا با مقدار 13/7 درصد بود.کاهش عملکرد در ارقام پایا و راستا در شرایط تنش به ‏ترتیب برابر با 31 و 46 درصد بود. درصد قند رقم پایا در شرایط تنش حدود 8 درصد و در رقم راستا 21 درصد نسبت به شرایط آبیاری نرمال کاهش یافت. ارزیابی اقتصادی نشان دادکه رقم پایا در دور آبیاری 14 روز (تنش) 95 درصد و در دور آبیاری 7 روز 63 درصد رقم راستا درآمدزایی دارد و لذا رقم پایا در شرایط تنش و کمبود آب، قدرت رقابت بیشتری با رقم راستا که یکی از ارقام چغندرقند خارجی خوب محسوب می ‏شود دارد. با توجه به حساسیت رقم پایا نسبت به بیماری ریزومانیا و رایزوکتونیا کشت آن فقط در خاک‏ های عاری از این بیماری‏ ها قابل توصیه است.

  • محمد منافی دستجردی*، امیر کوهنورد صفحات 297-310

    مدیریت تخصیص یکی از راهکارهای اصلی و شناخته شده توسعه پایدار کشاورزی است که باعث جلوگیری از تخریب بیشتر منابع طبیعی می گردد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه جریان انرژی در مزارع یونجه شهرستان های استان البرز صورت گرفت. شاخص های بازده انرژی، افزوده خالص انرژی، انرژی ویژه، بهره وری انرژی، شدت انرژی و انرژی کل ورودی و خروجی محاسبه شدند. جامعه آماری تحقیق شامل 241 کشاورز یونجه کار در شهرستان های استان البرز در سال زراعی 1392 بود. نتایج نشان داد که در چهار منطقه مورد مطالعه استان شامل شهرستان های کرج، اشتهارد، نظرآباد و ساوجبلاغ حدودا 65 درصد انرژی ورودی برای کشت یونجه به دو نهاده سوخت و بذر تعلق دارد. شهرستان اشتهارد با0/095 کیلوگرم در مگاژول و شهرستان نظرآباد با 0/076 کیلوگرم در مگاژول به ‏ترتیب بیشترین و کمترین بهره وری انرژی را در تولید یونجه داشتند. در بین چهار منطقه مورد مطالعه شهرستان اشتهارد با افزوده خالص انرژی 39241/9 مگاژول در هکتار، شدت انرژی6/554 مگاژول در مترمربع و انرژی ویژه10/571  مگاژول در کیلوگرم از شرایط بهتری نسبت به سه منطقه دیگر برخوردار بود. در مجموع نتایج تحقیق نشان داد که مزارع یونجه شهرستان اشتهارد در مصرف انرژی کارآمدتر و دارای مدیریت بهتری نسبت به سه شهرستان دیگر بودند.

    کلیدواژگان: یونجه، بهره وری انرژی، انرژی ویژه، بازده انرژی، افزوده خالص انرژی
  • توحید نجفی میرک*، مصطفی آقایی سربرزه، منوچهر دستفال، حسین فرزادی، محمد بهاری، منوچهر خدارحمی، فرزاد افشاری، علی ملیحی پور، رامین روح پرور، علی فیروزیان، محمدعلی جواهری صفحات 311-320

    گندم دوروم رقم آران (لاین (DW-91-6 در سال زراعی 89-1388 در قالب چهل و یکمین خزانه بین المللی گندم دوروم (41th IDYN) دریافتی از مرکز بین المللی تحقیقات ذرت و گندم (CIMMYT) در دو ایستگاه تحقیقاتی اقلیم گرم و خشک جنوب کشور (خرم‏ آباد و داراب) مورد ارزیابی قرار گرفت و با میانگین عملکرد 6369 کیلوگرم در هکتار گزینش و به آزمایش مقایسه عملکرد مقدماتی مشترک در سال زراعی 90-1389 راه یافت. در این مرحله نیز لاین مذکور با عملکرد 7183 کیلوگرم در هکتار انتخاب شد. در آزمایش مقایسه عملکرد پیشرفته نیز لاین مورد نظر با میانگین عملکرد 7172 کیلوگرم در هکتار نسبت به شاهد رقم بهرنگ با عملکرد 7068 کیلوگرم در هکتار برتری نشان داده و برای مرحله بعد برنامه اصلاحی گندم دوروم انتخاب شد. در آزمایش سازگاری لاین‏های گندم دوروم در اقلیم گرم جنوب کشور (ERDYT91-W) که طی دو سال زراعی 93-1391 و در چهار ایستگاه تحقیقاتی مناطق گرم و خشک جنوب کشور شامل اهواز، داراب، دزفول و خرم‏آباد اجرا شد، این لاین با میانگین عملکرد 7660 کیلوگرم در هکتار حدود 9 درصد برتر از شاهد رقم بهرنگ (با عملکرد 7021 کیلوگرم در هکتار) بود. بررسی‏های متعدد کیفیت دانه نیز حاکی از آن بود که از نظر کیفیت سمولینا، این لاین با 13/6 درصد پروتیین و30 درصد گلوتن مرطوب در گروه ارقام خوب قرار دارد. بررسی‏های آزمایش‏های تحقیقی - ترویجی در مزارع زارعین مناطق مختلف استان‏ های خوزستان و کرمان نیز برتری 24 الی 26 درصدی این لاین را در استان کرمان نسبت به شاهد رقم یاواروس و برتری 17 درصدی آن را در استان خوزستان نسبت به شاهد رقم بهرنگ نشان داد. در آزمایش‏های بررسی واکنش ارقام و لاین‏ های گندم به بیماری‏های مهم منطقه نیز رقم جدید مقاومت قابل قبولی نسبت به زنگ زرد و قهوه‏ ای از خود نشان داد. در کل با توجه به نتایج فوق الذکر که نشان دهنده برتری آن نسبت به ارقام رایج در اقلیم گرم و خشک جنوب کشور می ‏باشد، لاین جدید به عنوان رقم آران نامگذاری شد.

    کلیدواژگان: گندم، دوروم، رقم جدید، اقلیم گرم و خشک، آران
|
  • M. Mohammadi *, H. Ghojogh, M. Hassanpour Hosni, M. Roustaii, R. Karimizadeh, B. Andarzian, N. Kazerani, F. Afshari, M. Yasaii, M Ata Hosseini, S. Sarkari, R. Hooshiar, M. Kheirgoo, M. Moradi, N. Tabatabai, M. Dalvand, R. Roohparvar, S. Safavi, S. Kia Pages 157-169

    About 250,000 hectares of warm dryland regions have moderate to low rainfall, high temperatures and poor soil fertility with low production potential. Wheat cultivars which are currently used by farmers in these harsh environments, have low production in many years or they cannot be harvested due to their short plant's height or shriveled grains. Aseman cultivar with pedigree of KABY/3/TEVEE2/URES//FUN/KAUZ was generated by using the compatible parents at Gachsaran Agricultural Research Station in 2005-2006 cropping season. After a six-year period evaluation of the genetic material in the segregating populations, Aseman along with other selected pure lines were selected for further investigation through preliminary, advanced, and elite regional yield trails for four consecutive cropping seasons. In these experiments, average grain yield of new cultivar in Gachsaran and Behbahan stations, as well as in low-yield farms located in Golestan (Agh Ghala), Bushehr (Deilam) and Khuzestan (Haftakel) provinces was 2894 kgha-1, showing 3% superiority to Karim as the check cultivar. The average grain yield of Aseman in uniform regional trials was 2737 kgha-1 and it had a significant difference (p < /em> < 0.01) with Chamran (21% superiority) in the Gachsaran and Agh Ghala )for two years), as well as Behbahan, Haftkhel and Deilam (for one year) stations. Under severe drought and heat stresses in Deilam, Behbahan and Haftakel stations, the mean grain yield of the new cultivar increased by 37% and 10% compared to the Chamran and Karim cultivars, respectively. Early maturity, taller height and appropriate seed weight, especially under severe heat and drought stresses conditions and also superior baking quality are prominent characteristics of Aseman cultivar. These characteristics justify the importance of introducing this new cultivar for cultivation in the low-yield warm dryland regions of Iran.

    Keywords: Bread wheat, Bread quality, drought, Dryland regions, Terminal heat, Yield stability
  • V. Ghotbi *, A. Mahrokh, F. Azizi, M. Zamanian Pages 171-185

    Intercropping or mixed culture is known as one of the oldest models of sustainable systems in agriculture. This method of cultivation provides the opportunity for farmers to benefit from biodiversity, reduces the potential damages caused by pests and diseases and maximize the use of water and soil resources. Alfalfa mixed culture with grasses is more common than their pure cultivation in many countries. For example, the direct use of alfalfa in pasture causes bloating of livestock, while its mixture with grasses eliminates this risk and it provides a balanced and complete diet. Several species of forage grasses such as orchard grass, lolium, festuca, canary grass and smooth brome grass are commonly used in mixed crops, especially with alfalfa. The results of studies conducted in Iran have indicated that land equivalent ratio (LER) and forage yield, as well as, quality are increased in alfalfa-grass mix cultures. Among studied forage grasses, mixed culture of alfalfa with festuca and canary grass provides more suitable forage yield and quality than other grasses.

    Keywords: Alfalfa, canary grass, Festuca, LER, Lolium, orchard grass, Smooth brome grass, Sustainable agriculture
  • M. Shahverdi *, M. Zamanian, V. Rahjo, A. Moghaddam, M. Nasrollahi, A. Chegni, M. Chesmenoor, M. Sepahvand, T. Hoseinpour, M. H. Kooshki, A. Mohseni Amin, E. Nabati, H. Astaraki Pages 187-199

    The Persian clover is one of the native forage crops in Iran for which no bred cultivar has been released yet. For identification and release of the first Persian clover cultivar a series of experiments were conducted from 2000 to 2016 cropping seasons. At first, 14 Persian landraces were collected from regions with known clover cultivation in the country and then individual plants were selected from each population in 1999-2000 cropping season. In total, 176 single plants with superior forage performance were selected in this stage. In 2004-2005 cropping season, seeds from single plants were sown in rows and were compared with Haftchin local Persian clover as check. The preliminary and semifinal forage yield comparisons were conducted to evaluate dry and fresh forage yields of superior clover lines in 2006-2009 cropping season. The VCU test (Value for Cultivation and Use) of the 14 selected lines along with a local Persian clover (Haftchin) as a check was carried out in the uniform regional trials in Kermanshah, Karaj and Borujerd Research Stations. In this experiment BPC/Borujerd/81.13 line (Attar) had 2061 kgha-1 higher yield for dry matter compared to the control. Also, to evaluate response of different Persian clover germplasm to rust disease, two experiments were conducted in Borujderd and Karaj regions. The results showed that all lines as well as control (Haftchin) were relatively sensitive to the rust disease. These lines were compared with the control cultivar (Haftchin) under on-farm conditions in Borujedrd and Aleshtar regions, as the main centers of clover cultivation, in 2015-16 cropping season. The results showed that Attar with 72.99 and 11.08 tha-1 fresh and dry forage yields, respectively, showed 23.65 and 21.79% yield superiority to the control cultivar.  Furthermore, this new cultivar showed more yield stability and forage yield compared to the local cultivar. Hence, it was released with the name of "Attar" as the first Persian clover cultivar.

    Keywords: yield of forage, Line, local landrace, stability trial
  • D. Atashkar *, M. Dodangeh Balakhani Pages 201-210

    The present study was conducted on five-years-old trees of eight Asian pear cultivars Ks6, Ks7, Ks8, Ks9, Ks10, Ks12, Ks13, Ks14 along with Shahmiveh and Spadona as control during 2014 to 2017 cropping seasons, where all genotypes were grafted on seedling rootstock. The measured characteristics were consisting of fruit weight, fruit length, fruit diameter, length-to-diameter ratio, fruit firmness, acidity, pH of fruit juice, total suspended solids (TSS), yield in the tree and fruit ripening time. Among the studied cultivars under Karaj climate condition, cvs. Ks10 and Ks14 were early flowering, while the highest yield in the tree, the highest firmness of fruit flesh and the lowest acidity of the fruit was observed in cv. Ks13. The lowest yield per tree, the softest fruit flesh, the highest acidity and the highest TSS was recorded in fruit of Spadona and Shahmiveh cultivars. The biggest fruit and the lowest TSS were observed for Ks12 cultivar, while the smallest fruit was produced by Ks6 cultivar. Therefore, it was concluded that Asian pear cultivars have a better fruit yield and texture compared to European pear varieties, but they are less favored for their taste and flavor. Among the Asian pear cultivars, two early ripening cultivars Ks7 and Ks10 as well as two mid-ripening cultivars Ks13 and Ks14 have improved yield and quality and are adapted to Karaj climate.

    Keywords: Fruit, quality, Compatible, Ripening time
  • S. Talebi Najaf Abadi, A. Sharifi *, A. A. Absalan Pages 211-224

    Germination process can be used to improve the nutritional value of pulses. In this research, the effect of the germination process on nutritional values of mung bean such as moisture, protein, fat, ash, crude fiber, carbohydrates, minerals, and phenolic compounds were evaluated. Germination process was carried out with soaking mung bean seeds for 24 hours and then incubating them in the wet condition for 48 and 72 hours at 15 °C and 25 °C. The germinated seeds were dried and milled at 50 °C. The nutritional values were measured in samples and compared with control samples using a factorial experiment based on completely randomized design with three replications. The results of this study showed that protein and moisture content of the germinated seeds were increased as germination has proceeded. On the other hand, germination caused a reduction in the fat content of the mung bean. Germination also reduced the amount of ash, phosphorus and phenolic compounds in the mung bean. Germination until 48 hours increased the amount of crude fiber but after this time the amount of crude fiber was reduced. The amount of carbohydrates, iron, calcium, and zinc also increased after germination. According to the results, 72 hours at 25 °C are the best conditions for increasing the nutritional value of germinated seeds in mung bean.

    Keywords: mung bean, germination, nutritional value, Minerals, Phenolic compounds
  • Gh. Arab, S. Rayatpanah, E. Hezarjaribi, A. Farhadi, M. Fathi, S. Mazaffari, S. Yesari, Sh. Aliyannezhad, M. Messhenas, A. A. Zabihi Pages 225-235

    To achive soybean varieties with high performance and the proper growth length, Telar cultivar was crossed with different soybean varieties including Hill, in 1992. Evaluation of the generation, segregatings generations of different populations was done during 1993-1998. During 1999-2007, pure lines from different families were evaluated in the preliminary and advance yield trials and then were compared with commercial cultivars in the uniform regional trials. The superior soybean lines were compared with the local checks in agronomy tests and also on-farm trials. In total, line 033(Caspian) with yieled of 3650 kgha-1 had better yieled compared to Hill and Sahar varieties and its resistance to charcoal rot disease of soybean was as same as commercial varieties. In addition to the high performance, Caspian cultivar had some appropriate agronomic characteristics such as high growth rate, proper height and distance of the first pod from the ground surface, which makes it possible for harvesting this cultivar by combine, resistance to lodging and shatering, drough tolerance, resistance to charcol rot disease , hence itwas recommended to be replaced with Hill cultivar for summer cropping in northern regions of Iran. Line 033 was released as Caspian based on confirmation of variety Release Committe of Agricultural Research, Education and Extension Organization.

    Keywords: soybean, hybridization, Pure lines
  • B. Vaezi *, M. Roostaei, A. Mehraban, R. Mohammadi, H. Gojigh, T. Hossienpour, A. Ahmadi, J. Ghoharghani, M. Dorri, M. Khiergho, A. Khanizad, R. Hooshyar, A. Moradi, Z. Habibi Srafabad Pages 237-249

    Behdan barley cultivar with pedigree of Soufara-02/3/RM1508/Por//Wi2269/4/Hml-02-ArabiAbiad//ER/Apm was introduced in 2007-2008 growing season through IBYT-LRA-M trial, which received from International Center for Agricultural Research in the Dry Areas (ICARDA). This cultivar was initially evaluated at Gachsaran Research Station and based on its higher grain yield (49% grain yield superiority compared to Izeh check cultivar) was selected. In the preliminary evaluation in 2008-09 growing season, Behdan had 64% and 34% higher grain yield compared to the check cultivars (Izeh and Mahoor), respectively. In the uniform regional preliminary yield trial in 2009-2010 growing season, Behdan had 13% higher grain yield compared to average grain yields of Mahoor and Izeh cultivars and in advanced yield trial in 2010-2011 growing season it had 3% and 7% higher grain yields compared to Mahoor and Khorram cultivars, respectively. Under farmer's conditions in Emamzadeh Jafar plain and Basht regions in 2014-2015 growing season, Behdan had 10% and 7% higher grain yields compared to Mahoor and Khorram cultivars, respectively. The protein content of Behdan barley cultivar was found to be 12.5%, indicating its good quality for feeding.

    Keywords: Warm area, New barley cultivar, Grain yield
  • H. Asadi *, H. Seidzadeh, F. Malekpour Pages 251-260

    The objectives of this study were to determine adoption rate, adoption degree as well as measuring adoption intensity and intensity of planting irrigated wheat varieties, sale return and net income of planting different wheat varieties. This study carried out in 2016 based on information of irrigated bread wheat cultivars Chamran, Virinak and Chamran2 planted during 2009-2015. Data was collected from Jihad-e-Agriculture Organization and Agricultural Research and Education Center of Ilam by questionnaire. The used indices in this research consisted of adoption analysis and economic criteria of income value of cultivated varieties. According to the results, during 2009-2015, the mean of adoption rate and degree and intensity of irrigated wheat cultivar Chamran were 44.7, 58.6 and 26.2 percent, respectively; for Virinak variety were 0.8, 7.4 and 0.029 percent, respectively; and for Chamran2 variety were 7.3, 7.5 and 2.5 percent, respectively. The mean of increased trend for profit changes of Chamran, Virinak and Chamran2 was estimated 37.1, 15.6 and 82.1 percent, respectively. The mean of sale return and cost ratio of cultivated Chamran, Virinak and Chamran2 varieties were estimated 73.7, 50.3 and 72 percent, respectively. The mean of benefit-cost ratio of Chamran, Virinak and Chamran2 varieties was estimated 3.92, 2.03 and 3.7, respectively. Thus, planting improved irrigated wheat varieties including Chamran and Chamran2 varieties in target region of Ilam province was more profitable than Virinak variety.

    Keywords: Ilam, Sale return, varieties, adoption analysis, irrigated wheat
  • A. Omidi *, M. R. Shahsavari, A. Alhani, B. Pasebaneslam, B. Samadi Firozabad, H. R. Fanaee, F. Malekpour Pages 261-270

    Parnian cultivar was primarily selected from Isfahan landraces and for more evaluation for its yield and other agronomic traits was tested along with 14 cultivars in four different environmental conditions including Karaj, Isfahan, Darab and Varamin. The experiments were conducted in randomized complete block designs with 4 replications for two years (2013 -2015). The results showed significant differences among the genotypes. Different stability analysis methods were used to determine stable genotypes. Parnian was selected as a desirable genotype based on its highest grain yield (2794.2 Kgha-1), lowest coefficient of variation (CVi) and lowest environmental variance compared to other genotypes. In addition, the Parnian cultivar was selected as the best genotype in Karaj, Darab, Isfahan and Varamin with an average grain yield of 2894 Kgha-1 for two years under saline soil conditions. Results of on-farm trails in Khodabakhsh, Gasemabad and Mastikhoon in Zabol region (2015-2016) showed that Parnian had grain yields of 2947, 2598 and 2865 Kgha-1, respectively (10%, 6% and 23.5% higher than Soffa check cultivar respectively). The new cultivar, was also 10 days earlier than check cultivar.

    Keywords: safflower, white florets, spineless
  • H. Rahnemoun * Pages 271-285

    In order to overcome to some unfavorable environmental limitations, as well as achieving the low vigor apricot trees for extending intensive cultivations, a statistical study was conducted based on a randomized completely blocks design (RCBD) at the Sahand Horticultural Research Station since 2004 up to 2016. Experimental treatments were Consist of combination of scions from “Ordubad 90”, “Aybatan”, “Asgharabad”, “Germez-e-shahroud” and “Shastomi-yek” cultivars with seedling of myrobalan, seedling of apricot (as control) rootstocks and also, Saint Julian A interstock (grafted on seedling myrobalan). In this research, the main vegetative and generative characteristics were measured for assessment of scion/rootstock compatibility. The results showed significant differences among the performance of combinations for all studied traits (p≤0.05). The height of “Ordubad90” and “Asgharabad” cvs. on St. Julian A were 20 and 25 percent lesser than control, respectively. Full-blooming date of treatments was irregularly influenced by the type of rootstock but ripening date of their fruits followed aperfect pattern of corresponding control treatment. Comparison of diametric growth of rootstock and the height of combinations revealed a positive and significant correlation between these traits (r2 = 0.53). Based on results of this study, experimental apricot cvs. except Shastomi-yek were compatible with myrobalan rootstock and St. Julian A interstock. Deleterious local incompatibility symptoms on the combination of this cultivar and both mentioned rootstock and interstock were appeared from the first years of research that caused to their complete mortality. This result also revealed the necessity of precaution in recommendation of the widespread use of plum and prune species as apricot rootstock due to their incompatibilities in some cases.

    Keywords: Incompatibility, Intensive cultivation, Scion, rootstock combination, Tree vigor
  • A. Jalilian *, A. Mirzaei, Adel Nemati, B. Bahrami Pages 287-295

    In order to evaluate root yield and quality of Paya, a newly released drought tolerance sugar beet cultivar and compare it with foreign check Rasta, this experiment was conducted on farmers' fields under both normal and drought conditions in 2016. In this study, half hectare of each cultivar was planted and from the second irrigation, irrigation was done with intervals of 7 and 14 days for each half of the cultivated area. At the end of the growth stage, four samples were harvested (along two 5-meter lines at two rows) and the root pulp for qualitative traits was provided. Economic evaluation was carried out using benefit- cost ratio and partial budgeting. The results showed that the yield for two cultivars in the irrigation interval of 7 days (normal irrigation) was 93.3 tons and in the irrigation intervals 14 days (stress conditions) was 57.6 tha-1. In the irrigation interval of 7 days, the percentage of sugar was 16.5% and the 14-day irrigation interval percentage of sugar was 14%. Irrigation interval did not have a significant effect on the elements in the root (sodium, potassium and nitrogen). There was no significant difference between two cultivars in terms of yield, but the sugar percentage of Rasta cultivar (16.9%) was higher than Paya cultivar (13.7%).  Under drought stress condition for Paya and Rasta cultivars yield reductions were 31% and 46%, respectively. Economic evaluation showed that the Paya cultivar had economic advantage of 95% to Rasta cultivar in 14-days irrigation interval and advantage of 63% in complete irrigation (7-days interval). Therefore, the Paya cultivar under stress conditions has more capability compared to Rasta sugar beet cultivars (one of the good foreign cultivars) and can be recommended for regions with water shortages and disease-free soils.

    Keywords: Economic evaluation, Irrigation interval, sugar beet quality, Water stress
  • M. Manafi Dastjerdi *, A. Koohnavard Pages 297-310

    Allocation management is one of the main and well-known strategies in sustainable agricultural development that prevents destruction of the natural resources. The present research was undertaken to evaluate and compare energy flows in Alfalfa farms in different regions of Alborz province. The indices of energy ratio, net energy gain (NEG), specific energy, energy productivity (EP), energy intensity, and total input and output energies were calculated. The statistical population included all of the farmers in different regions of Alborz province in 2013. The studied sample included 241 farmers growing alfalfa in the agricultural sector of Alborz province. Results indicated that, in four studied districts including Eshtehard, Karaj, Nazarabad and Savojbolagh approximately 65% of the energy input was assigned to the fuel and seed for the cultivation of alfalfa. The highest and lowest EPs were found to be those of Savojbolagh and Nazarabad districts (0.095 kgMJ-1 and 0.076 kgMJ-1, respectively). Among these four districts, Eshtehard had better conditions in terms of NEG (39241.9 MJha-1), energy intensity (6.554 MJm-2), and specific energy (10.571 MJkg-1), compared to the other three regions. In total, results of the research showed that the Alfalfa farms at Eshtehard exhibit more efficient energy consumption, indicating that their farmers have had better management regarding energy Consumption.

    Keywords: Alfalfa, energy productivity, Specific Energy, Energy Ratio, Net Energy Gain
  • T. Najafi Mirak *, M. Agaee Sarbarzeh, M. Dastfal, H. Farzadi, M. Bahari, M. Khodarahmi, F. Afshari, A. Malihipour, R. Roohparvar, A. Firouzian, M. A. Javaheri Pages 311-320

    The new durum wheat cultivar Aran (DW-91-6) was initially introduced as a breeding line through 41th International Durum Yield Nursery (IDYN) received from the International Maize and Wheat Improvement Center (CYMMIT) and was evaluated in two research stations of Khorramabad and Darab in warm agro-climate zone of Iran. In this step, Aran was selected for the further studies based on its high grain yield (6398 kgha-1). This line had average grain yield of 7183 kgha-1 in the regional preliminary yield trial in 2010-2011 cropping season. Line DW-91-6 had average grain yield of 7172 kgha-1 in the advanced yield trial compared to Behrang check cultivar with grain yield of 7068 kgha-1 in 2011-2012 cropping season and was selected for the further evaluations. In the regional elite yield trial conducted in four stations of Ahvaz, Darab, Dezful and Khorramabad in 2012-13 and 2013-14, this line with 7660 kgha-1 had 9% higher yield than Behrang check cultivar with grain yield of 7021 kgha-1 and was selected as superior line based on its grain yield and yield stability. Aran also has high quality of semolina, high protein content (13.6%) and high percentage of wet gluten (30%). The results of on-farm trials showed that this cultivar exhibited a 24% to 26% higher grain than Yavarus as a local check inKerman as well as a 17% higher grain yield compared to Behrang as a local check in Khoozestan. In total, based on its high grain yield, yield stability, quality of semolina and its good level of resistance to yellow and leaf rust diseases, line DW-91-6 was released as a new durum wheat cultivar with the name “Aran” for warm agro-climate zone of Iran.

    Keywords: Durum wheat, new cultivar, Warm zone, aran