به جمع مشترکان مگیران بپیوندید!

تنها با پرداخت 70 هزارتومان حق اشتراک سالانه به متن مقالات دسترسی داشته باشید و 100 مقاله را بدون هزینه دیگری دریافت کنید.

برای پرداخت حق اشتراک اگر عضو هستید وارد شوید در غیر این صورت حساب کاربری جدید ایجاد کنید

عضویت

جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه "political education" در نشریات گروه "علوم تربیتی"

تکرار جستجوی کلیدواژه «political education» در نشریات گروه «علوم انسانی»
  • علی رزم آرا*، حسین مومنی مهمویی، احمد اکبری، مهدی زیرک

    هدف پژوهش حاضر بررسی وضع موجود برنامه درسی تربیت سیاسی در دانشگاه آزاد اسلامی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با روش داده بنیاد انجام گرفت. جامعه ی آماری شامل کلیه کارگزاران دخیل در برنامه درسی تربیت سیاسی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی هستند که از طریق نمونه گیری هدفمند از نوع ملاک محور انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه ی نیمه ساختار یافته با چهارده نفر از اساتید دروس تربیت سیاسی و اساتید دانشگاه آزاد اسلامی، ده نفر از دانشجویان این دانشگاه و پنج نفر از مدیران گروه های آموزشی جمع آوری شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. برای تامین روایی و پایایی از معیارهای لینکن و کوبا استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دهنده-ی بیست و چهار مفهوم محوری و نه مقوله منتخب است که در قالب مدل پارادیمی شامل گسست آموزشی در برنامه تربیت سیاسی به عنوان مقوله‏ی محوری و شرایط علی (ضعف مهارتی، ضعف نگرشی، چالش های محیطی)، عوامل زمینه ای (عوامل مدیریتی دانشگاه و عوامل محیطی - زمینه ای)، شرایط مداخله ای تسهیل گر (آموزش و توسعه حرفه ای اساتید، دسترسی پذیری، حمایت و بسترسازی دانشگاه)، شرایط مداخله گر محدودکننده (چالش های سازمانی، محیطی، دخالت های سیاسی و موانع فردی و اجرایی)، راهبردها (تجدید رویکرد برنامه ریزی درسی، طراحی برنامه استراتژیک در زمینه کاربرد فاوا، استفاده از سیاست های تشویقی و واسپاری مسئولیتی) و پیامد (عدم تحقق اهداف برنامه درسی قصد شده و کسب نامناسب برنامه درسی تربیت سیاسی) سازمان یافت.

    کلید واژگان: تربیت سیاسی, برنامه درسی, دانشجویان, دانشگاه آزاد اسلامی
    Ali Razmara, Hossain Momeni Mahmouei*, Ahmad Akbari, Mehdi Zeirak
    Introduction

    Higher education as the highest educational level of the society is of considerable importance; Because it plays an essential role in the growth and development of society in various technological, scientific, cultural, economic, social and political dimensions. In this regard, paying attention to the social and political needs of students is one of the most important steps of higher education to achieve its educational goals. Because students are an important part of citizens in the field of political and social activities, and the educational system plays an essential role in socio-political developments. Islamic Azad University, as a large university in the country, which is responsible for educating a large number of students in the country, has many programs in the field of political education of students, therefore, in this research, we decided to identify the current state of political education among the students of Islamic Azad University.

    Research questions: 

    What is the current status of the political education curriculum in Islamic Azad University?

    Methods

    The results of the research show twenty-four core concepts and nine selected categories, which in the form of a paradigm model include educational disruption in the political education program as a core category and causal conditions (skill weakness, attitude weakness, environmental challenges), contextual factors (university management factors and environmentalcontextual factors), facilitating intervention conditions (professional training and development of professors, accessibility, support and foundation of the university), limiting intervention conditions (organizational, environmental challenges, political interference and individual and executive obstacles), strategies (renew the approach to curriculum planning, designing a strategic plan in the field of FAVA application, use of incentive policies and assigning responsibility) and consequences (failure to achieve the intended curriculum goals and improper acquisition of the political education curriculum) were organized.

    Results

    The results of the research show twenty-one core concepts and eight selected categories, which in the form of a paradigm model include the neglect of vitality in school curricula as a core category and causal conditions (weakness of school management, Weakness in educational culture of schools,weakness in social relations of students), contextual factors (social-cultural factors, organizational factors and educational factors), facilitating intervention conditions (personal and individual factors, content attractiveness of textbooks, Paying attention to individual differences and qualitative evaluation), restrictive intervening conditions (individual challenges, cultural challenges and school challenges), strategies (students' interactions and communication, making the classroom atmosphere intimate by teachers, paying attention to active teaching methods, dynamism of the atmosphere physical) and the result (increasing depression and academic frustration) was organized.

    Conclusion

    According to the results, the participation of all interested groups should be considered in the design and development of the political education curriculum. Pay attention to the combined approach in the curriculum planning of political education instead of the separate approach; The implementation approaches of the political education curriculum should be modified and turned to the approaches that students practice in the field of political education. Attention should be paid to the training and retraining of political education curriculum implementers and influential factors (teachers) and more attention should be paid to extraordinary programs in the field of political education for
    students.

    Keywords: Political Education, Curriculum, Students, Islamic Azaduniversity
  • لطیف شریفات، علی اصغر ماشینچی *، عباس قلتاش، سید احمد هاشمی

    هدف از تدوین این پژوهش ارائه الگوی تربیت سیاسی از دیدگاه اندیشمندان مسلمان و غیر مسلمان است که با تاکید بر دیدگاه فلسفی شهید مطهری و جان دیویی در رابطه با تربیت سیاسی صورت گرفته است. روش تحقیق؛ کیفی از نوع تحلیل محتوای قیاسی است که با استفاده از رویکرد وصفی تفسیری به تحلیل مبانی فلسفی تربیت سیاسی پرداخته است. جامعه آماری در این پژوهش شامل تحلیل محتوای کلیه کتب و منابع نوشته شده پیرامون مبحث تربیت سیاسی است. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری هدفمند است. در این پژوهش برای بررسی روایی از معیار باورپذیری و برای پایایی، از معیار اطمینان پذیری استفاده شده است. نتایج حاصل از کدگذاری آزاد یا اولیه اندیشه های تربیت سیاسی فلاسفه مسلمان نشان می دهد که 38 مفهوم اولیه با کدگذاری آزاد استخراج شده است. پس از تعیین کدهای باز و مقولات محوری در ادامه به کدگذاری گزینشی مبادرت شد. حاصل این کدگذاری نشان داد که اندیشه تربیت سیاسی فلاسفه اسلامی مبتنی بر تربیت سیاسی معرفت شناسانه، مشارکت محور، شریعت مدار، عدالت محور و اتحاد محور می باشد. در ادامه، نتایج حاصل از کدگذاری آزاد یا اولیه اندیشه های تربیت سیاسی فلاسفه غیرمسلمان نشان می دهد که 43 مفهوم اولیه با کدگذاری آزاد به دست آمده است. پس از تعیین کدهای باز و مقولات محوری در ادامه به کدگذاری گزینشی مبادرت شد و مشخص گردید که اندیشه تربیت سیاسی فلاسفه غیرمسلمان مبتنی بر تربیت سیاسی آگاهی بخش، اراده گرا و جامعه گرا می باشد. در مجموع استناد به این نتایج می تواند به عنوان گامی مهم و اثربخش جهت تبیین الگوی تربیت سیاسی در نظام آموزش و پرورش باشد تا دانش آموزان با محوریت ارزش های سیاسی مورد تربیت قرار بگیرند.

    کلید واژگان: تربیت سیاسی, تربیت اجتماعی, عدالت, مشارکت سیاسی, شهید مطهری
    Latif Sharifat, Aliasghar Mashinchi *, Abbas Ghaltash, Seyed Ahmad Hashemi

    The purpose of this study is to present a model of political education from the perspective of both Muslim and non-Muslim thinkers, emphasizing the philosophical views of Martyr Morteza Motahari and John Dewey concerning political education. The research method is qualitative, employing deductive content analysis. Using a descriptive-interpretive approach, the study analyzes the philosophical foundations of political education. The statistical population of this research includes the content analysis of all books and resources written on the topic of political education. The sampling method is purposive sampling. To examine validity, the criterion of credibility was used, and for reliability, the criterion of dependability was employed. The results of open or initial coding of the political education ideas of Muslim philosophers indicate that 38 initial concepts were extracted through open coding. After determining the open codes and axial categories, selective coding was performed. The findings revealed that the ideas of Islamic philosophers regarding political education are based on epistemological political education, participatory orientation, Sharia-oriented education, justice-centeredness, and unity-centeredness. Furthermore, the results of open or initial coding of the political education ideas of non-Muslim philosophers show that 43 initial concepts were obtained through open coding. After identifying the open codes and axial categories, selective coding was conducted, demonstrating that the political education thoughts of non-Muslim philosophers are based on awareness-raising, voluntarism, and social orientation. Overall, referencing these results can serve as a significant and effective step in explaining a model of political education within the education system so that students are educated with a focus on political values.

    Keywords: Political Education, Martyr Motahari, Social Education, Justice, Political Participation
  • سید نقی موسوی*
    در میان جمعیت های وفادار به انقلاب اسلامی ایران سبک های تربیتی متعددی دیده می شود که وجه اشتراک آن ها در الگویی از تربیت مبتنی بر انقلاب اسلامی است که به «تربیت انقلابی» موسوم است. نوشتار حاضر درصدد است با روش تحلیل مفهومی به مفهوم شناسی و مرزشناسی این نوع تربیت بپردازد. برای این منظور ابتدا گونه ها و معانی تربیت انقلابی صورت بندی شد و درادامه باهدف ارائه تعریفی هنجاری از «تربیت انقلابی» و «انسان انقلابی»، عناصر معنایی «انقلابی گری» مورد تحلیل قرار گرفت. سپس مرز مفهومی تربیت انقلابی با مفاهیم مشابه در گفتمان خودی یعنی تربیت مهدوی، تربیت جهادی، تربیت بسیجی و نیز گفتمان های رقیب مرزشناسی شد. پس از بررسی ها و تحلیل معانی و اقسام تربیت انقلابی و نیز بررسی عناصر معنایی آن در گفتمان انقلاب اسلامی، در تعریف تربیت انقلابی، بر فرایند یاری رسانی به متربی برای مبارزه عدالت خواهانه و عقلانی با حاکمیت غیرالهی و پذیرش و التزام به ربوبیت تشریعی الهی همراه با تایید، مشارکت، نظارت و انتقاد در حکومت اسلامی تاکید شد. همچنین مفهوم تربیت انقلابی در گفتمان های دیگر مانند پست مدرن، نومارکسیستی و رویکردهای انتقادی با این مفهوم در گفتمان انقلاب اسلامی، به لحاظ زیربنایی و روبنایی تمایز دارد.
    کلید واژگان: تربیت اسلامی, تربیت مهدوی, تربیت سیاسی, تربیت جهادی, تربیت بسیجی, تربیت انقلابی
    Seyednaghi Mousavi *
    Among the populations loyal to the Islamic Revolution of Iran, there are many educational styles that have in common a model of education based on the Islamic Revolution, which is known as "Revolutionary Education".The present article tries to deal with the concept of "revolutionary education" with the method of conceptual analysis. For this purpose, at first, the types and meanings of revolutionary education were formulated, and then, with the aim of providing a normative definition of "revolutionary education" and "revolutionary man", the semantic elements of "revolutionaryism" were and further, the conceptual boundary of "revolutionary education" with similar concepts in the insider discourse, i.e. Mahdavi education, jihadi education, Basiji education, as well as rival discourses, was defined. After researching and analyzing the meanings and types of "revolutionary education" as well as examining its semantic elements in the discourse of the Islamic revolution, in the definition of "revolutionary education", on the process of helping the educator to fight for justice and rationality with non-divine rule, and acceptance and commitment to divine legislative sovereignty; Along with approval, participation, supervision and criticism were emphasized in the Islamic government. Also, the concept of "revolutionary education" in other discourses (post-modern, neo-Marxist and critical approaches) is different from this concept in the discourse of the Islamic Revolution, in terms of infrastructure and superstructure.
    Keywords: Islamic Education, Mahdavi Education, Political Education, Jihadi Education, Basiji Education, Revolutionary Education
  • نوید کامیاب، علی محمد حقیقی*، امین روان بد
    زمینه و هدف

    مقاله حاضر پژوهشی است در راستای ارایه راهکارهای ارتقای تربیت سیاسی در اندیشه آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی)، از این رو سوال اصلی مقاله، این است که راهکارهای ارتقای تربیت سیاسی در اندیشه آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی)، چه می باشد؟ 

    روش

    روش تحقیق کیفی از نوع تحلیل مضمون می باشد. جامعه آماری شامل تمامی بیانات رهبری پیرامون تربیت سیاسی می باشد. نمونه های احصاء شده در بیانات رهبری مبتنی بر راهکارهای ارتقای تربیت سیاسی به صورت تحلیل مضمونی احصاء گردیده است. 

    یافته ها و نتیجه گیری

    نتایج یافته ها نشان می دهند که راهکارهای ارتقای تربیت سیاسی در قالب سه بعد محور شناختی، گرایشی و  رفتاری قابل شناسایی است. بیشترین راهکارها در مرحله شناختی متصور است که با روش های آموزشی و ارتقای دانشی کارکنان سازمانی امکان پذیر است. در مرحله دوم، ارتقای راهکارهای گرایشی تربیت سیاسی کارکنان به صورت مهارت افزایی از طریق کارگاه ها و سخنرانی ها شدنی است. در مرحله نهایی برای ارتقای راهکارهای رفتاری تربیت سیاسی کارکنان، در درون سازمان باید به سمت فرهنگ سازی و نهادینه سازی رهنمون شد.

    کلید واژگان: تربیت سیاسی, راهکار, نهادینه سازی, گرایش, رفتار
    Navid Kamyab, Ali Mohammad Haghighi *, Amin Ravanbod
    Background and objectives

    The present article is a research in the way of providing solutions to improve political education in the thought of Ayatollah Khamenei. The main question of the article is, what are the ways to improve political education in the thought of Ayatollah Khamenei?

    Methodology

    This research has been done with a qualitative method through thematic analysis. The statistical community includes all the Supreme Leader's statements about political education. Examples of Supreme Leader's statements based on strategies for promoting political education have been extracted.

    Findings and Results

    The findings show that the strategies for improving political education can be identified in the form of three dimensions based on cognitive, orientation and behavior. Most of the solutions are envisioned in the cognitive stage, which is possible with educational methods and knowledge improvement of the organization's employees. In the second stage, it is possible to improve the orientation solutions of employees in the form of skill enhancement through workshops and lectures. In the final stage, in order to improve the political behavior of the employees, within the organization, it is necessary to move towards culturalization and institutionalization.

    Keywords: political education, solution, Institutionalization, orientation, Behavior
  • علی رزم آرا*، حسین مومنی مهموئی، احمد اکبری، مهدی زیرک
    هدف پژوهش حاضر بررسی شاخص ها و مولفه های تربیت سیاسی در کتب و برنامه های درسی آموزش عالی است. رویکرد پژوهش حاضر کیفی و روش آن سنتزپژوهی است. جامعه پژوهش تمامی مقالاتی هستند (201 مقاله) که از سال 1389 تا 1401 خورشیدی و 2015 تا 2023 در مورد شاخص های تربیت سیاسی در کتاب ها و برنامه های درسی آموزش عالی ارائه شده اند. نمونه پژوهش 32 مقاله است که این تعداد براساس پایش موضوعی، اشباع نظری داده ها و به صورت هدفمند انتخاب شده اند. داده های پژوهش از تحلیل کیفی مقالات مورد مطالعه، گردآوری شده اند. با تجزیه و تحلیل داده ها، ابعاد تربیت سیاسی در کتب دانشگاهی در سه بعد، 19 عامل و 69 مقوله شامل بعد دانش سیاسی (توجه به مبانی تربیت سیاسی، آگاهی از مسائل روز، شناخت حقوق خود و دیگران، آگاهی از مفاهیم سیاسی- اجتماعی، شناخت فرهنگی و سواد رسانه ای)، بعد بینش سیاسی (مشتمل بر مولفه های توجه به هویت و خصایص فردی، داشتن بودن روحیه تعاون و همکاری، وجدان کاری، تمایل به رقابت سازنده، قانون گرایی و توجه به هویت ملی) و بعد کنش سیاسی (مشتمل بر مطالبه گری و احقاق حق، تصمیم گیری معقول و منطقی، توانمندی در استدلال، توانایی مشارکت و همکاری، پاسداری از استقلال و آزادی ملی، توانایی تحلیل منطقی وقایع، ریسک پذیری) طبقه بندی شدند. نتایج نشان داد تربیت سیاسی دانشجویان دارای ابعاد مختلفی است که تنها توجه به یک بعد آن در کتب دانشگاهی و برنامه های درسی کارساز نیست. ازاین رو تلفیق و در نظر گرفتن سایر ابعاد به بهبود فرایند تربیت سیاسی دانشجویان منجر می شود.
    کلید واژگان: تربیت سیاسی, کتب دانشگاهی, برنامه درسی, سنتزپژوهی
    Ali Razmara *, Hossain Momenimahmouei, Ahmad Akbari, Mehdi Zeirak
    The purpose of the current research is to investigate the indicators and components of political education in books and curricula of higher education. The approach of the current research is qualitative and its method is research synthesis. The research community is all the articles (201 articles) that have been presented from 1389 to 1401 and 2015 to 2023 about political education indicators in books and curricula of higher education. The sample of the research is 32 articles, which were selected based on thematic monitoring, theoretical data saturation, and purposefully. The research data were collected from the qualitative analysis of the studied articles. By analyzing the data, the dimensions of political education in academic books in 3 dimensions, 19 factors and 69 categories including the dimension of political knowledge (attention to the basics of political education, awareness of current issues, awareness of one's rights and others, awareness of political concepts - social, cultural knowledge and media literacy), the dimension of political vision (including the components of attention to identity and individual characteristics, having the spirit of cooperation and cooperation, work conscience, willingness to constructive competition, legalism and attention to national identity ) and the dimension of political action (including demanding and asserting rights, reasonable and logical decision-making, ability to reason, ability to participate and cooperate, safeguard national independence and freedom, ); were classified. The results showed that the political education of students has different dimensions that only paying attention to one dimension in academic books and curricula is not effective.
    Keywords: Political education, academic books, Curriculum, Synthesis research
  • سید نقی موسوی*

    در سپهر سیاست و در مطالعات سیاسی بحث از دشمن و دشمنی و نفی و اثبات آن مباحث دنباله ‎داری را درپی‎ دارد. در برخی دیدگاه ‎ها از تطهیر دشمن و تیوریزه کردن تسلیم و نفی مقاومت در مقابل دشمن سخن گفته ‎می‎شود و تلاش می‎شود برنامه درسی در تربیت سیاسی حاوی معرفی دشمن و دشمنی وی نباشد. نوشتار حاضر از افق فلسفه برنامه درسی و براساس روش‎ تحقیق اجتهادی درصدد است به این سوال پاسخ دهد که «حکم دشمن‎شناسی در تربیت (آموزش دشمن) و میزان مطلوبیت درج دشمن‎شناسی در برنامه درسی از منظر فقه تربیتی چیست؟» برای این منظور، هشت دلیل قرآنی و حدیثی اقامه شد و به صورت اجتهادی مورد بررسی قرار گرفت و این نتیجه حاصل شد که دشمن شناسی در تربیت (آموزش دشمن) از باب وقایه، امربه معروف، دعوت و نیز از باب وظایف حکومت اسلامی و نیز از باب إعداد قوا و آمادگی برای جهاد و دفاع و تحریض بر آن واجب است.

    کلید واژگان: تربیت اسلامی, جهاد, نظریه مقاومت, فقه تربیت سیاسی, آموزش سیاسی
    Seyyed Naqi Mosavi *

    In the sphere of politics and in political studies, discussing the enemy and enmity and negating and proving them leads to lengthy discussions. Some views speak of purifying the enemy and try to theorize capitulation and negate resistance, trying not to introduce the enemy and his enmity in the curriculum in political education. The present study, from the perspective of the philosophy of the curriculum and based on the inferential research method, seeks to answer the following questions: ‘What is the ruling on knowing the enemy in education and how desirable is including this knowledge in the curriculum from the perspective of educational jurisprudence?’ For this purpose, eight arguments from the Qur’an and hadiths were presented and examined in an inferential way. The findings showed that knowing the enemy in education is obligatory in terms of prevention, enjoining what is good, inviting, and also in terms of the duties of the Islamic government as well as the equipment of forces and readiness for jihad and defense and incitement to it.

    Keywords: Islamic education, jihad, theory of resistance, jurisprudence of political education, political education
  • پرویز جمشیدی مهر*، نصیبه عبدی پور
    هدف پژوهش حاضر بررسی واژه تربیت سیاسی به عنوان کنش گفتاری- هرمنوتیکی در اندیشه امام خمینی و آیت الله خامنه ای در حوزه آموزش و پرورش با تاکید بر نقش معلم بود. بدون شک کنش گفتاری با هدف تغییر در عرصه عمل، ایراد می شود و زمینه ها و شرایط متفاوت در جهت گیری واژگان تاثیرگذار هستند. روش پژوهش، نظریه کنش گفتاری و به تبع آن هرمنوتیک اسکینر (1978) است که درپی نظریات جان سرل (1969)، ویتگنشتاین (1994) و جان آستین (1975) آمده است و بر کشف نیت مولف تاکید خاصی دارد. معنای متن در این پژوهش، مفهوم عام آن شامل کتاب، رساله، سخنرانی، نماد و... است. پژوهش حاضر از یک طرف می تواند ابعاد و جنبه های مختلف تربیت سیاسی را برای دانش آموزان و دانشجو- معلمان روشن سازد و از سوی دیگر به متولیان نظام آموزشی در برنامه ریزی های آموزشی- پرورشی کشور کمک نماید. یافته ها نشان داد که کنش گفتاری امام خمینی در مفهوم تربیت سیاسی، با توجه به شرایط روز و مبانی دینی اسلامی اتخاذ گردید و واژگان همراه با آن یعنی مبارزه، علم با معنویت، توحیدمحوری، مومن و متدین، انقلابی بودن، و استقلال ارایه شدند. در کلام مقام معظم رهبری نیز تربیت سیاسی با مقوله های کلان گام دوم انقلاب، تمدن نوین اسلامی، دولت اسلامی، نیروهای مومن و انقلابی، مدیریت جهادی، فرهنگ و سیاست، علم و اخلاق پیونده خورده است و به نوعی مسیر انقلاب را در این حوزه مشخص می کند.
    کلید واژگان: تربیت سیاسی, امام خمینی, کنش گفتاری, هرمنوتیک, آیت الله خامنه ای, آموزش و پرورش, دانش آموزان
    Parviz Jamshidimehr *, Nasibeh Abdipour
    The purpose of the present research is to study the term of political upbringing as a speech-hermeneutic act in the ideas of Imām Khomeyni and Āyatollāh Khāmene'i within the educational realm emphasizing on the role of teachers. Undoubtedly, speech act is for the purpose of making a change in the realm of act and so different situations and backgrounds are effective on the orientation of words. The research method is based on the theory of speech act and Skinner's hermeneutics (1978) following the theories of John Searle (1962), Wittgenstein (1994), and John Austin (1975) which all have a special emphasis on the intention of the author. The meaning of text in this research is a general overview involving books, dissertations, speeches, symbols, and so on. The present research, on the one hand, can clarify different aspects of political upbringing for students and students-teachers and, on the other hand, assist the officials of the educational system in planning in the country. The results showed that the speech act of Imām Khomeyni in the concept of political upbringing is adopted based on up-to-date conditions, Islamic-religious principles, and also their accompanying terms such as fighting, science along with spirituality, monotheism, faithfulness, religiosity, revolutionary spirit, and independence. Likewise, political education in the words of the supreme leader is associated with some major categories in the second step of the revolution, Islamic modern civilization, Islamic government, believer and revolutionary forces, Jihādi management, culture and politics, science and morality and therefore specifies the path of revolution in this field.
    Keywords: Political education, Imām Khomeyni, Speech Act, Hermeneutic, Āyatollāh Khāmeneii, Education, Upbringing Students
  • مریم برادران، میلاد موحدیان*

    تربیت سیاسی از ساحت های تربیت است که در نظام آموزشی معطوف به جامعه سازی مورد توجه قرار می گیرد. بررسی اندیشه و سیره سیاستمداران که دارای شاخصه های قابل قبول از حیث اعتقادی و اخلاقی هستند، می تواند مولفه هایی برای تربیت سیاسی در اختیار قرار دهد که علاوه بر اعتبار، قابلیت کاربست دارند و به واقع نزدیک هستند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، بررسی مولفه های تربیت یافتگی سیاسی مبتنی بر نظرات و سیره آیت الله مهدوی کنی است. با توجه به وجود منابع مناسب مکتوب در این زمینه، به شیوه نمونه گیری هدفمند، مرتبط ترین آثار مکتوب به جای مانده از آیت الله مهدوی کنی مشتمل بر مباحث تربیت سیاسی انتخاب و پس از پایش اولیه پیکره اصلی داده ها فراهم شد. در نمونه انتخابی، کتاب های تالیفی آیت الله مهدوی کنی، کتاب های نگاشته شده درباره ایشان، مصاحبه ها و تاریخ شفاهی تدوین شده قرار دارد. با انتخاب روش تحلیل مضمون، ضمن مطالعه اسناد و تدوین فیش های مطالعه به عنوان واحد تحلیل، با بهره گیری از وجوه مشترک موجود میان مضامین، در نهایت چهار مفهوم کلی به دست آمد. این مفاهیم عبارتند از (1) شرع محوری با سه مضمون التزام به ادای تکلیف، پایبندی به اصل ولایت فقیه و رعایت حق الناس، (2) اخلاق مداری با چهار مضمون اعتدال پایدار، جذب حداکثری، اخلاص در سیاست ورزی و نتیجه محوری به جای نیت خوانی، (3) قانونمندی با سه مضمون اجتناب از قانون شکنی، عمل بر مبنای قانون و جلوگیری از بی قانونی، (4) انقلابی بودن با چهار مضمون داشتن شم سیاسی، جریت و جسارت انقلابی، قاطعیت در اجرا، خدمت به مردم. نتیجه این پژوهش نشان می دهد الگوی ظاهر شده بین مضامین و مفاهیم متداخل هستند و در امتداد هم قرار دارند؛ بدین ترتیب که در نظر و سیره عملی مورد بررسی، شرع محوری بنای سایر مفاهیم است و انقلابی بودن بر مبنای قانونمندی و اخلاق مداری، بر پایه های شرع و آموزه های دین مبین اسلام بنا می شود.

    کلید واژگان: تربیت سیاسی, تربیت اسلامی, آیت الله مهدوی کنی, انقلاب اسلامی
    Maryam Baradaran, Milad Movahedian *

    Political education is one of the areas of education that is considered in the educational system focused on socialization. Examining the thought and behavior of politicians who have ideologically and morally acceptable characteristics can provide components for political education that, in addition to credibility, can be used and are close to reality. Therefore, the purpose of this study is to investigate the components of political education based on the views and biography of Ayatollah Mahdavi Kani. Due to the existence of appropriate written sources in this field, by purposeful sampling method, the most relevant written works left by Ayatollah Mahdavi Kani, including political education topics, were selected and after initial monitoring, the main body of data was provided. The selected sample includes books written by Ayatollah Mahdavi Kani, books written about him, interviews, and an oral history. By choosing the method of content analysis, while studying the documents and compiling study files as a unit of analysis, using the commonalities between the themes, four general concepts were finally obtained. These concepts are: (1) Shari'a with three themes of obligation to perform one's duty, adherence to the principle of Velayat-e-Faqih and observance of human rights, (2) Lawfulness with the three themes of avoiding law-breaking, acting on the basis of law and preventing lawlessness, The result of this research shows that the patterns that appear between the themes and concepts are overlapping and parallel; Thus, in the practical view and biography under study, Sharia is the foundation of other concepts, and being revolutionary is based on law and morality, on the foundations of Sharia and the teachings of Islam.

    Keywords: Political Education, Islamic education, Ayatollah MahdaviKani, Islamic revolution
  • محمدرضا عبدالله نسب*

    هدف پژوهش حاضر بررسی مبانی و اصول تربیت سیاسی در اندیشه آیت الله شهید بهشتی است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج نشان داد که گرچه در راهبرد تربیتی آیت الله بهشتی، تربیت انسان و جامعه، مقوله ای صعب محسوب می شود، با این حال انسان همواره نیازمند تربیت و اکتساب مولفه های تربیت سیاسی در مواجهه مطلوب با نظام سیاسی حاکم می باشد. در این منظر، جایگاه اولی و اصیل از آن الگوهای بسترساز است، نه قالب ساز. به عبارت دیگر، شهید بهشتی معتقد است تربیت انسان توام با فرایند آموزش تدریجی، نضج و تعالی می یابد و ادراکات قالبی از تربیت، ناتوان از پرورش متربیان اسلامی است. پذیرش چنین الگویی از تربیت سیاسی، مبتنی بر مبانی و اصول خاصی می باشد که می توان به انگاره های آن در نظریات اجتماعی- سیاسی شهید بهشتی دست یافت. در سازه تربیت سیاسی شهید بهشتی، انسان، موجودی محق و مکلف، به شمار رفته که غایت وی، وصول به حیات ایمانی در دنیا و سعادت اخروی می باشد. در این رویکرد، تربیت سیاسی اسلامی برخلاف الگوهای غربی، با نظر به ابعاد درونی و بیرونی انسان، سه حوزه بینش، نگرش و مهارت های سیاسی شهروندان جامعه اسلامی را تحت الشعاع قرار می دهد.

    کلید واژگان: سید محمدحسین بهشتی, تربیت سیاسی, اخلاق, عقلانیت, آگاهی, توحید, تزکیه, آزادی, عدالت
    Mohammadreza Abdolahnasab *

    The purpose of the present study is to review foundations and principles of political education in the ideology of Āyatollāh Shahid Beheshti. The method of study is descriptive analysis and the results showed that although in the educational strategy of Āyatollāh Shahid Beheshti, education of human society is considered an arduous category, people are always in need of education to acquire the components of political education and deal with their ruling political system appropriately. In this regard, the outstanding and genuine position belongs to fundamental models, not the formal ones. In other words, Shahid Beheshti believes that human education gets elaboration and improvement by the gradual process of education so the formal perceptions of education are unable to train Islamic pupils. Accepting such a model of political education relies on special foundations and principles that their patterns can be achieved in social-political theories of Shahid Beheshti. In the structure of political education proposed by him, a human is a being who has right and duty and his ultimate goal is to achieve faithful life in this world and prosperity in the other world. In this approach, regarding the inward and outward aspects of a human, Islamic political education, contrary to the western models, affects 3 fields of insight, attitude, and political skills of the citizens in Islamic society.

    Keywords: Seyyed Mohammad Hossayn Beheshti, Political education, Morality, Rationality, Awareness, Towhid (Monotheism), Purification, Freedom, Justice
  • روح الله عابدینی، سعید بهشتی*، شیرین رشیدی

    هدف پژوهش حاضر، بررسی تربیت سیاسی از منظر سوره های «محمد (ص)»، «فتح» و «حجرات» با رویکرد تدبر سوره ای در قالب مبانی، اهداف، اصول و روش هابود. پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، به شیوه تحلیل محتوا انجام شد. روش نمونه گیری بصورت هدفمند و گردآوری اطلاعات به شیوه اسنادی بود. یافته های پژوهش بیانگر آن است که مبانی تربیت سیاسی در قرآن شامل قادر بودن خداوند متعال بر انتقام گیری از کافران، مالکیت خداوند بر آسمان ها و زمین و اخوت و برادری مومنان نسبت به یکدیگر است. از اهداف تربیت سیاسی براساس یافته های پژوهش نیز می توان به قتال با بازدارندگان از راه خدا در جبهه کفر، پذیرش حکم امام و همچنین وحدت جامعه ایمانی پشت سر امام اشاره کرد. درهمین راستا، اصول تربیت سیاسی مشتمل بر تبیین دستور قتال با کفار، ضرورت رسواسازی مخالفان قتال و مدعیان خیرخواهی، تاکید بر اعتماد به تصمیمات امام، روشنگری و برخورد در قبال پیمان شکنان، تاکید بر پیروی از امام و روشنگری و برخورد با مدعیان اداره جامعه است. در زمینه روش های تربیت سیاسی نیز توبیخ ناظر به تدبر در قرآن، فرصت سازی جبرانگر و پرسشگری مقایسه ای احصاء گردید.

    کلید واژگان: تربیت سیاسی, قرآن کریم, تدبر سوره ای, سوره محمد (ص), سوره فتح, سوره حجرات
    Rohollah Abedini, Saeed Beheshti *, Shirin Rashidi

    The present study was conducted with the aim of political education from the perspective of Surahs of Muhammad, Fat'h and Hujurat with the approach of thinking of Surah, in the form of principles, goals, principles and methods. The research was of qualitative type and its descriptive-analytical method was done by content analysis method and data collection was done by documentary method. The findings show that the principles of political education in the Qur'an include God's ability to avenge the unbelievers, God's ownership of the heavens and the earth, and the brotherhood and brotherhood of believers toward one another. Among the goals of political education, based on the findings of the research, are the fight against deterrents through God in the front of infidelity, the acceptance of the Imam's ruling, and the unity of the faith community behind the Imam. In this regard, the principles of political education include explaining the order to fight the infidels, the need to expose the opponents of the fight and the claimants of benevolence, emphasizing trust in the Imam's decisions, enlightenment and dealing with violators, emphasizing following the Imam and enlightenment and dealing with the claimants. It is the administration of society. In the field of political education of reprimand refers to contemplation, and questioning the opportunity of compensation comparison was recognized.

    Keywords: Political Education, Surah Contemplation, Surah of Momammad(pbuh), Surah of Fath, Surah of Hojorat
  • سیداحمد هاشمی*، ابراهیم صحرانشین، عباس قلتاش، مختار رنجبر

    هدف پژوهش تبیین مبانی تربیت سیاسی و اجتماعی در اندیشه های جان دیویی و مطهری به منظور تدوین الگوی تربیت شهروندی بود. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر گردآوری داده ها، روش آمیخته اکتشافی بود. مشارکت کنندگان در این پژوهش در بخش کیفی شامل متخصصان و صاحب نظران تعلیم و تربیت بود که از بین آنها تعداد 17 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی، جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دبیران دروس مطالعات اجتماعی و جامعه شناسی بندر لنگه به تعداد 150 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای با تخصیص متناسب تعداد 108 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز در بخش کیفی با تحلیل محتوای قیاسی و مصاحبه ساختار یافته و در بخش کمی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مورد سنجش قرار گرفتند. مجموعه یافته های به دست آمده از بخش کیفی در 4 طبقه کلی مبنی بر اندیشه های سیاسی و اجتماعی مطهری و اندیشه های سیاسی و اجتماعی دیویی و 19 مولفه گزارش شد. داده های بخش کمی با تکنیک معادلات ساختاری با به کارگیری نرم افزار pls نشان داد، مولفه های مذکوردر سطح معناداری 95/0 بزرگتر از مقدار 96/1 است، بنابراین، نتیجه حاصل از پژوهش حاکی از آن است که اندیشه های مطهری و جان دیویی دلالت های مهمی برای تربیت شهروندی دارد.

    کلید واژگان: تربیت اجتماعی, تربیت سیاسی, تربیت شهروندی, دیویی, مطهری
    Seyedahmad Hashemi *, Ebrahim Sahraneshin, Abbas Gholtash, Mokhtar Ranjbar

    The purpose of this study was to explain the foundations of political and social education in John Dewey and Motahari's thoughts in order to develop a citizenship model. The research method was applied in terms of purpose and data extraction was exploratory mixed method. The statistical population of this study included all the experts in the qualitative part of the study including education experts, among whom 17 were selected using purposive sampling. Also, in the quantitative part, the statistical population of the study consisted of all teachers of social studies and sociology courses in Bandar Lengeh city (150 persons). Using Morgan table and stratified random sampling method with proportional allocation of 108 people selected as sample size. Were. The required information in the qualitative section was structured through deductive content analysis and structured interviews and in the quantitative section was assessed using a researcher-made questionnaire. Face and content validity and Cronbach's alpha coefficients were used to determine the validity and reliability of the questionnaire, respectively. Face and content validity were confirmed and the reliability was 0.84. The set of findings from the qualitative section was reported in four general categories: Motahari political and social ideas and Dewey political and social ideas and 19 components. Structural equation technique using pls software also showed in the quantitative section, the above mentioned components are 0.95 significant higher than the value of 1.96, so the result of the thesis indicates that the ideas of Motahari and John Dewey imply Important for citizenship education.

    Keywords: Political education, social education, Citizen education, Dewey, Motahari
  • ابراهیم صحرانشین، سید احمد هاشمی*، عباس قلتاش، مختار رنجبر

    هدف از انجام پژوهش حاضر تبیین مبانی تربیت سیاسی و اجتماعی اندیشه های جان دیویی و مطهری در تربیت شهروندی است. روش مورد استفاده در این پژوهش استنتاجی و توصیفی- تحلیلی بوده است که در مرحله نخست مبانی اندیشه جان دیویی و مطهری توصیف شده و بعد دیدگاه آنان نسبت به تربیت شهروندی و مولفه های آن تحلیل و تبیین شده است. بر این اساس نتیجه به دست آمده حاکی از آن شد که تربیت شهروندی رکنی مهم در جامعه و در کلیه سطوح ملی و فراملی با توجه به توسعه تعاملات بشری خارج از مرز های جغرافیایی است که این خود نیازمند پایبندی به حقوق شهروندی، قانون مداری و تعهد نسبت به دیگران می باشد. آنان تربیت سیاسی و اجتماعی افراد را فرصتی ممتاز در پیدایی و تقویت تربیت شهروندی و نمایان سازی هویت فردی در جامعه دانسته اند که می تواند در مسیر رشد و تعالی شهروندی قرار بگیرد. به همین منظور نظام آموزشی جامعه به عنوان محور یادگیری افراد، با طراحی و برنامه ریزی های دقیق آموزشی می تواند فرصت رشد شهروندی دانش آموزان را به عنوان سرمایه های انسانی جامعه و با عنایت به نظریات ارزنده اندیشمندانی چون دیویی و مطهری فراهم آورند و تربیت شهروندی را از اصول یادگیری دانش آموزان قرار دهند. ضمن آن که تدابیر صحیح و توجه های علمی و میدانی در این حوزه از سوی متولیان آموزشی بسیار مهم می باشد.

    کلید واژگان: تربیت سیاسی, تربیت اجتماعی, اندیشه های دیویی, اندیشه های مطهری, تربیت شهروندی
    Ebrahim Sahraneshin, Seyed ahmad Hashemi *, Abas Gholtash, Mokhtar Ranjbar

     the aim of this study is to explain the principles of political and social education of the thoughts of Dewye and Motahhari in the education of citizenship. the method used in this research has been deductive and descriptive - analytic which has been described in the first stage of the concept of Dewye and Motahhari, and then their view of the education of citizenship and its elements has been explained and explained. therefore, the results indicate that the process of citizenship is an important process in society and in all national and national levels, considering the development of human interactions outside the geographical frontier, which requires adherence to citizenship rights, rule of law and commitment to others. They consider the political and social training of individuals as a privileged opportunity in the development and strengthening of civil education and detection of individual identity in society, which can be on the path of growth and transcendence of citizenship. therefore, the educational system of the community as the learning axis of individuals, with design and precise training planning, can provide opportunity for students to grow their citizenship as human capital and to favor the valuable ideas of thinkers such as Dewye and Motahhari. Educational and field personnel in this field are very important from the board of trustees, as well as the proper measures of scientific and field work.

    Keywords: political education, Social education, Dewey's ideas, intellectual ideas, civil education
  • محمدرضا یوسف زاده چوسری*، مرتضی شاه مرادی

    این پژوهش با هدف ارایه مدل برنامه درسی تربیت سیاسی بر اساس ساحت تربیت اجتماعی-سیاسی سند تحول بنیادین برای دانش آموزان دوره متوسطه اول با رویکرد کیفی انجام شد. نمونه مورد مطالعه بر اساس روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس قاعده رسیدن به حد اشباع در تحقیقات کیفی، با حضور 14 نفر صاحب نظران حوزه برنامه ریزی درسی و تربیت سیاسی، 9 نفر اعضا گروه تالیف کتاب های درسی و 6 نفر از سرگروه های معلمان، صورت گرفت. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته می باشد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از روش های تحلیل محتوای مقوله ای و مضمون استفاده شد. نتایج نشان داد مبانی فلسفی برنامه درسی تربیت سیاسی ریالیسم اسلامی؛ نظریه مطلوب برنامه درسی، نظریه تحول گرا؛ ساختار مفهومی برنامه درسی تربیت سیاسی شامل عدالت، عزتمندی، قانون مداری، انتخاب، مسئولیت پذیری، شناسایی وظایف نهادهای سیاسی، مشارکت، میهن دوستی؛ ساختار سازمان دهی برنامه، تلفیقی (وحدت در درون یادگیرنده) و ساختار نحوی برنامه درسی تربیت سیاسی تفسیری و انتقادی است. به دنبال این یافته ها کیفیت عناصر نه گانه مورد بررسی و تایید صاحب نظران قرار گرفت و در نهایت نتایج نشان داد دروس مطالعات اجتماعی، فارسی، مهارت های نگارشی و فرهنگ و هنر از بیشترین پتانسیل برای پرداختن به برنامه درسی تربیت سیاسی در دوره متوسطه اول برخوردارند. در نتیجه می توان گفت که جامعیت و توجه به عناصر موثر برنامه درسی فوق الذکر می تواند به بهبود سطح دانش، نگرش و بینش سیاسی دانش آموزان متوسطه اول کمک کند.

    کلید واژگان: برنامه درسی, تربیت سیاسی, متوسطه اول, سند تحول بنیادین آموزش و پرورش
    MuhammadReza Yusef Zade Chowsari*, Murteza Shah Moradi

    This study was conducted with the aim of developing a political educationcurriculum model based on the social- political education domain of Fundamental Reform Document of Education for Iranian junior high school students, using a quantitive research method To select the sample based on a targeted sampling method and principle of reaching saturation in qualitative research, 14 specialists, 9 members of the textbook writing group and 6 heads of the teachers› groups were selected. The data collection tool was semi- structured interview. For data analysis, qualitative analysis methods such as categories content analysis and theme analysis were used. The results showed that the philosophical bases of the curriculum model are of political education of Islamic realism, the ideal theory of curriculum, the evolutionist theory, the conceptual structure of the political curriculum including justice, self esteem, law enforcement, selection, responsibility, identifying the duties of political institutions, participation, patriotism; and that the curriculum organization structure is integrative (unity within the learner) and the syntactic structure of the political curriculum is interpretative and critical. In response to these findings, the quality of the nine elements of the political curriculum was investigated and confirmed by the authorities; and finally the results showed that social studies, Persian language, writing skills, and culture and art have the greatest potential for addressing the political curriculum in junior high school. As a result, it can be said that the comprehensiveness and attention to the effective elements of the political curriculum is one of the most important features of the political curriculum model which can help to improve the level of knowledge, attitude and political insight of junior high school students.

    Keywords: Political Curriculum, Political Education, Junior High School, Fundamental Reform Document of Education
  • مینو طباطبایی*
    پژوهش حاضر، با هدف بررسی میزان توجه به مولفه های تربیت سیاسی شامل: آگاهی، خودشناسی، استقلال، آزادی و عدالت در کتاب های درسی مطالعات اجتماعی دوره ابتدایی در سال تحصیلی 95 94 صورت گرفته است. روش پژوهش مورداستناد، توصیفی و از نوع تحلیل محتواست. واحد تحلیل، نوشته ها، تصاویر و تمرین های کتاب های درسی مطالعات اجتماعی دوره ابتدایی است که درمجموع، 402 صفحه را دربر گرفته است. جامعه و نمونه آماری پژوهش، کتاب های درسی مطالعات اجتماعی دوره ابتدایی بوده است. نتایج حاصل از تجزیه وتحلیل داده ها نشان می دهد که مولفه خودشناسی 96 مرتبه، مولفه آگاهی 91 مرتبه، مولفه استقلال 83 مرتبه، مولفه عدالت 35 مرتبه و مولفه آزادی 21 مرتبه، مورد توجه قرار گرفته است. همان طورکه مشخص است به مولفه خودشناسی بیش از سایر مولفه ها توجه شده است و کم ترین میزان توجه و اهمیت، مربوط به مولفه آزادی بوده است.
    کلید واژگان: ربیت سیاسی, تحلیل محتوا, کتاب های درسی مطالعات اجتماعی, دوره ابتدایی
    Minoo Tabatabaei *
    This research is aimed at investigating the degree of attention towards the components of political education including: awareness, self-knowledge, independence, freedom, and justice in social studies textbooks at elementary level in the academic year of 2015-2016. This is a descriptive research which follows content analysis method. The unit of analysis includes writings, illustrations, and exercises of social studies textbooks of elementary level, which covered 402 pages totally. The community and the statistical sample of the research were social textbooks of elementary school social studies. The results of data analysis revealed that the related component under study were considered in the following rate: self-knowledge, 96 times; awareness, 91 times; independence, 83 times; justice, 35 times; and freedom, 21 times. As illustrated, the component of self-knowledge stands higher than other components, and the least attention is devoted to the component of freedom.
    Keywords: political education, content analysis, social studies textbooks, elementary level
  • Hossein Sheikhzadeh*
    Democracy, which is nowadays accepted as the best way to manage societies, has requirements and prerequisites that cannot be realized without them effectively and effectively. Active and informed political participation is one of the most important preconditions for democracy. In democratic countries, political parties and political organizations operate such as mediating between the people and Goverment, introducing electoral candidates and citizenship education. In Iran, political parties are formed immediately after the victory of the Constitutional Revolution and they are more than 110 years old. However, based on the results of numerous studies, the organizations considered as party political parties in Iran have not been more successful. This weakness is also seen in the implementation of the specific political education of citizens and facilitating the process of political socialization. In this study, the ineffectiveness of political parties in Iran is examined, focusing on the issue of citizenship education. The research was carried out using descriptiveanalytical method and data were collected by library studies and official documents and statistics. The results of the research show that political-historical factors, government and rentier economics, political culture and the kind of electoral system have caused the ineffectiveness of Iranian political parties and consequently their educational special work have faced difficulties to implementation.
    Keywords: Political Parties, Political Participation, Political Education, Ineffectiveness of Parties
  • محمدرضا یوسف زاده*، مرتضی شاه مرادی
    نهضت سترگ عاشورا آموزه ها و پیام های پیدا و پنهان فراوانی برای ابعاد مختلف زندگی انسان دارد. یکی از مهم ترین ابعاد این نهضت بزرگ، بعد سیاسی آن است که می تواند دلالت های فراوانی برای تربیت بعد سیاسی دانش آموزان و تدوین یک برنامه درسی سیاسی داشته باشد که نقش مهمی در موفقیت و رشد بعد سیاسی و اجتماعی دانش آموزان دارد.
    هدف این مقاله تعیین دلالت های نهضت عاشورا برای تربیت سیاسی است. روش پژوهش تحلیل و تفسیر مفهومی است. یافته ها نشان می دهد مولفه های مهم تربیت سیاسی براساس نهضت عاشورا شامل حمایت از حق و مقابله با باطل، امر به معروف و نهی از منکر، نپذیرفتن ذلت، عزتمندی و سربلندی، عدالت خواهی، بصیرت و تدبیر، آزادی و آزادگی، مسئولیت پذیری و نظارت همگانی مردم بر مسائل سیاسی، تاکید بر نقش نخبگان و دانشمندان در مسائل سیاسی و سرانجام ولایت مداری است.
    کلید واژگان: نهضت عاشورا, تربیت سیاسی, حمایت از حق, امر به معروف و نهی از منکر
    Mohammad Reza Yoosefzadeh *, Murteza Shah Muradi
    Ashura great movement has numerous explicit and implicit teachings and messages for various aspects in human life. One of the most important aspects of this great movement is its political dimension, which can have great implications for the political education of students and developing a political curriculum that plays an important role in students' success and growth of social and political dimension.
    The present study aims at determining the implications of Ashura movement for political education. The research method is conceptual analysis and interpretation. The findings shows that the important components of political education based on the Ashura movement include supporting the truth and countering the falsehood, enjoining good and forbidding evil, rejecting abjection, honor and dignity, seeking justice, insight and expedience, freedom and largess, accepting responsibility and public supervision on political issues, the emphasis on the role of elites and scientists in political issues and, finally, following leadership.
    Keywords: Ashura movement, political education, supporting the truth, enjoining good, forbidding evil
نکته
  • نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شده‌اند.
  • کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شده‌است. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
  • در صورتی که می‌خواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.
درخواست پشتیبانی - گزارش اشکال