فهرست مطالب

سالمند - پیاپی 52 (شماره ویژه 1398)
  • پیاپی 52 (شماره ویژه 1398)
  • ویژه نامه 1398
  • تاریخ انتشار: 1398/01/12
  • تعداد عناوین: 12
|
  • نیلوفر کاظمی، حمیرا سجادی، گیتی بهرامی* صفحات 518-532
    اهداف
     با توجه به افزایش جمعیت سالمند در جوامع متفاوت، توجه به نیازهای اولیه و سلامت جسمی، ذهنی و کیفیت زندگی آن ها موضوع حائز اهمیتی است. این مطالعه به منظور دستیابی به دید جامعی از کیفیت زندگی سالمندان ایرانی و عوامل مرتبط با آن طراحی شده است. 
    مواد و روش ها
     این مطالعه از نوع مروری و جست وجوی نظام مند است. در آبان سال 1395 مرور مقالات فارسی و انگلیسی در پایگاه های پابمد، وب آو ساینس، بانک اطلاعات نشریات کشور، پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، نورمگز و بانک مقالات پژوهشی بهداشت روان کشور(IranPsych)  با کلیدواژه های elderly, adults, aged, Quality of Life, life quality, QOL, Iran, older و کیفیت زندگی، سالمند، سالخورده، بازنشسته، پیر و مسن انجام شد و با توجه به معیارهای ورود و خروج، مقالات مرتبط در بازه زمانی از ابتدا تا خرداد 1395 وارد این پژوهش شدند.
    یافته ها
     با جست وجوی نظام مند و غربالگری عنوان، 70 مقاله در حوزه های مختلف کیفیت زندگی سالمندان وارد مطالعه شد. این حوزه ها شامل مداخلات در کیفیت زندگی سالمندان (11 مقاله) ، عوامل جمعیت شناختی مرتبط با کیفیت زندگی سالمندان (21 مقاله)، کیفیت زندگی سالمندان بیمار (7 مقاله)، توصیف وضعیت کیفیت زندگی سالمندان ایرانی (14 مقاله)، رابطه ورزش و کیفیت زندگی سالمندان (10 مقاله) و تاثیر حمایت اجتماعی بر کیفیت زندگی سالمندان (7 مقاله) بود. نتایج حاصل از مرور اطلاعات نشان داد 7 درصد کیفیت زندگی بالا و 42 درصد پایین و 50 درصد کیفیت زندگی متوسط دارند. کیفیت زندگی سالمندان ایرانی تحت تاثیر حمایت اجتماعی، عوامل اقتصادی، طبقه اجتماعی، ویژگی های جمعیت شناختی، وضعیت سلامت جسمی، محل زندگی و مداخلات آموزشی، ورزشی و تغذیه ای است.
    نتیجه گیری
     با استفاده از نتایج به دست آمده می توان گفت مداخلات آموزشی، تغذیه ای و ورزشی، تاهل، تحصیلات بالا، زندگی در منزل، جهت گیری مذهبی درونی، مشارکت اجتماعی، حمایت اجتماعی، سلامت جسمی و وضعیت خوب اقتصادی اجتماعی و اشتغال مناسب باعث افزایش کیفیت زندگی سالمندان خواهد شد.
    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، سالمندان، مطالعه مروری
  • علیجان احمدی اهنگر، پیام سعادت، سیدرضا حسینی، علی بیژنی، سیداحسان سمائی، مصطفی مصطفی زاده بورا، ماندانا کلانتر * صفحات 534-548
    اهداف
     دخالت عواملی چون میزان غلظت لیپیدها و لیپوپروتئین های سرمی به عنوان یکی از عوامل خطر بالقوه برای اختلالات شناختی گزارش شده است. این مطالعه با هدف تاثیر عوامل زمینه ای و سطح لیپیدهای سرمی بر اختلالات شناختی سالمندان انجام شد.
    مواد و روش ها
     این مطالعه مقطعی در بازه زمانی 6 ماه دوم سال 1395 روی 1519 سالمندان شهر امیرکلا به صورت سرشماری انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم جمع آوری اطلاعات زمینه ای سالمندان و آزمون بررسی مختصر وضعیت شناختی بود. داده ها با استفاده از نسخه 23 نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و آماره های تحلیلی کولموگروف اسمیرنوف، کای دو، آنالیز واریانس و آزمون های تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شد.
    یافته ها
     بنابر نتایج، 9/0 درصد (13 سالمند) دچار اختلال شناختی شدید بودند. نتایج حاصل از آزمون کای دو، رابطه معنی داری بین جنسیت و طبقه بندی اختلالات شناختی را نشان داد (P<0/05). همچنین تفاوت آماری معنی داری بین متغیرهای سن، جنسیت، فشار خون، کلسترول تام و لیپوپروتئین کم چگال با گروه های طبقه بندی شده اختلالات شناختی سالمندان برقرار شد (P≤0/05). 
    نتیجه گیری
     غربالگری های مربوط به اختلالات شناختی جزء توصیه های این مطالعه است، زیرا تشخیص و درمان زودرس این بیماری، به ویژه در گروه های پرخطر مانند زنان و سالمندان دچار هیپرتانسیون و اختلال پروفایل لیپیدهای سرم می تواند نقش مهمی در کنترل بهتر بیماری و کاهش بار مراقبتی این بیماران ایفا کند.
    کلیدواژگان: پروفایل لیپیدی، اختلالات شناختی، سالمندان
  • مهدی باسخا، سید حسین محققی کمال*، حکیمه پاشازاده صفحات 550-562
    اهداف
     امروزه تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات با تغییر مفهوم فاصله، توانسته است امکان بالقوه ای در اختیار جوامع قرار دهد. با وجود توسعه و کاربرد روزافزون ابزارهای متنوع ارتباطی و اطلاعاتی، آمارها حکایت از وجود شکاف سنی دیجیتال در ایران و بهره مندی اندک سالمندان از این ابزارها دارد. هدف این مطالعه، بررسی وضعیت پذیرش تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات و عوامل مرتبط با آن در میان سالمندان شهر تهران بود. 
    مواد و روش ها
     این مطالعه، پژوهشی مقطعی است که در تابستان 1397 انجام شده است. نمونه ای 330 نفری از سالمندان شهر تهران به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شد و اطلاعات به دست آمده با استفاده از نسخه 21 نرم افزار SPSS و آزمون های آماری شاپیروویلک، همبستگی دورشته ای نقطه ای، همبستگی اسپیرمن و همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد.
    یافته ها
     افراد با دامنه سنی 60 تا 70 سال (61 درصد)، مردان (67 درصد)، افراد متاهل (85/5 درصد) و افراد با مدرک تحصیلی دیپلم و کمتر از دیپلم (72/5 درصد) بیشترین گروه سالمندان مطالعه را تشکیل می دادند. نتایج نشان می دهد تماشای تلویزیون، مکالمه با تلفن و خواندن خبر بیشترین و ارسال و دریافت ایمیل نیز کمترین فعالیت های مرتبط با تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات در میان سالمندان بوده است. پذیرش تکنولوژی در میان سالمندان شهر تهران برابر با 3/15 (با انحراف معیار 0/75) و بیشتر از میانگین نظری آن (نمره 3) بوده است. مهم ترین محدودیت در پذیرش تکنولوژی در میان سالمندان، نبود احساس نیاز، نبود علاقه و ناآشنایی با ابزارهای این تکنولوژی بوده است. پذیرش تکنولوژی با متغیرهای تحصیلات (r=0/325, P<0/001)، سن (r=0/236, P<0/001)، و زمان اختصاص یافته به استفاده از ابزارهای اطلاعاتی و ارتباطی (r=0/528, P<0/001)، بیشترین ارتباط را داشت. به علاوه، پذیرش تکنولوژی با وضعیت سلامت عمومی سالمندان و وضعیت اقتصادی آنان ارتباط معناداری نداشت.
    نتیجه گیری
     میزان پذیرش تکنولوژی در سالمندان شهر تهران بیشتر از متوسط ارزیابی شده و قصد استفاده از ابزارهای تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات در میان آنان درخور توجه بوده است. اما نبود سهولت در استفاده از برخی از این ابزارها، یکی از مهم ترین محدودیت ها در مسیر پذیرش تکنولوژی های اطلاعات و ارتباطات بوده است. به علاوه، پذیرش تکنولوژی در میان سالمندان، تحت تاثیر وضعیت اقتصادی یا وضعیت سلامتی سالمندان نبوده و بنابراین همه گروه های سالمندان را می توان گروه های هدف برای ارتقای توانمندی استفاده از ابزارهای تکنولوژی های اطلاعات و ارتباطات در نظر گرفت.
    کلیدواژگان: تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات، ابزارهای شخصی کمکی، اینترنت، سالمند
  • اسماعیل صدری دمیرچی*، تقی اکبری، آرزو مجرد، ساناز به بوئی صفحات 564-574
    اهداف
     امروزه به دلیل بالارفتن امید به زندگی به پدیده سالمندی بیش از پیش توجه می شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش عملکرد توجه در پیش بینی کیفیت خواب و کیفیت زندگی در سالمندان بیشتر از 60 سال انجام گرفت. 
    مواد و روش ها
     طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان مرد بیشتر 60 سال ساکن در سرای سالمندان شهر اردبیل در سال 1396 بود که از بین آن ها نمونه ای به حجم 200 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شد. برای جمعآوری اطلاعات از پرسش نامه کیفیت خواب پتزبورگ، پرسش نامه خلاصه شده کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت و آزمون استروپ استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون و نسخه 21 نرم افزار SPSS تحلیل شد.
    یافته ها
     یافته ها نشان داد میانگین و انحراف استاندارد سنی آزمودنی ها 576/6±47/66 و متغیرهای کیفیت زندگی و کیفیت خواب به ترتیب 41/21±95/73 و 36/6±55/5 و میانگین و انحراف استاندارد کارت های استروپ، شامل خطا 52/8±54/6، صحیح 37/7±48/94، واکنش 33/61±56/121 و تداخل 08/58±44/50 است. نتیجه آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون نشان داد بین عملکرد در آزمون استروپ و نحوه توجه با کیفیت خواب و کیفیت زندگی رابطه مستقیم معنی داری وجود دارد (01/0>P) و نحوه عملکرد توجه در آزمون استروپ قادر به پیش بینی کیفیت خواب (000/0>P، 351/0=B) و کیفیت زندگی (001/0>،P 803/0= B) است.
    نتیجه گیری
     نتیجه پژوهش نشان داد بین کیفیت خواب و کیفیت زندگی با عملکرد توجه در آزمون استروپ رابطه مستقیم وجود دارد. با توجه به این یافته ها می توان با برگزاری کلاس های آموزشی و انجام گروه درمانی های مختلف میزان عملکرد توجه را در سالمندان بهبود بخشید تا بدین وسیله به طور غیرمستقیم میزان کیفیت زندگی را افزایش داد و کیفیت خواب را بهبود بخشید.
    کلیدواژگان: توجه، سالمندان، کیفیت خواب، کیفیت زندگی
  • شهاب پاپی، زینب کریمی، غلامرضا قائد امینی، آزاده نظرپور، پروین شهری* صفحات 576-587
    اهداف
     کیفیت خواب شاخصی است که در بسیاری از بیماری های سالمندان به آن توجه می شود. با افزایش سن تغییراتی در کیفیت و ساختار خواب ایجاد می شود که به بروز اختلالات خواب و شکایات ناشی از آن منجر میشود. این مطالعه با هدف تعیین شیوع اختلالات خواب و پیش بینی کننده های آن در سالمندان انجام شد.
    مواد و روش ها
     این مطالعه مقطعی با حجم نمونه 130 نفر از سالمندان مقیم سرای سالمندان شهر اهواز که به روش نمونه گیری دردسترس و با توجه به معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند، در سال 1396 انجام شد. اطلاعات از طریق پرسش نامه های کیفیت خواب پیتزبورگ، سلامت عمومی (فرم 12 سوال گلدبرگ)، پرسش نامه درد زانو، حمایت اجتماعی و فهرست ویژگی های جمعیت شناختی گردآوری شد. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون خطی گام به گام ، آمار توصیفی و از طریق نسخه 22 نرم افزار SPSS تحلیل شد. 
    یافته ها
     از میان 130 نفر از افراد تحت مطالعه 86 نفر (2/66 درصد) زن و 44 نفر (8/33 درصد) مرد بودند و متوسط سن افراد 8/7±68 سال بود. بین افراد تحت مطالعه 8/13 درصد اختلال خواب در سطح پایین، 5/81 درصد اختلال خواب در سطح متوسط و 6/4 درصد اختلال خواب در سطح شدید داشتند. با توجه به مدل رگرسیون برازش یافته (001/0>p ،24/7=F) مشخص شد که چندابتلایی (20/0=β)، حمایت اجتماعی ادراک شده (26/0-=β)، خشکی مفصل (25/0=β) و درد زانو (24/0=β) از تعیین کننده های موثر و معنادار اختلال خواب سالمندان هستند و حدود 9/18 درصد از تغییرات این متغیر را تبیین کردند.
    نتیجه گیری
     نتایج مطالعه نشان داد 1/86 درصد سالمندان اختلال خواب دارند و حمایت اجتماعی درک شده، خشکی مفصل و درد زانو و چندابتلایی از تعیین کننده های اختلال خواب سالمندان هستند.
    کلیدواژگان: سالمندی، اختلال خواب، خانه سالمندان، بیماری های همزمان، حمایت اجتماعی
  • نسیبه زنجری، رسول صادقی*، احمد دلبری صفحات 588-602
    اهداف
     الگوی گذران وقت بر سلامت و کیفیت زندگی سالمندان تاثیر می گذارد و این الگوها متاثر از بافتار جامعه و متغیر های اجتماعی جمعیتی مانند جنسیت است. از این رو، هدف این مطالعه بررسی تفاوت های جنسیتی در الگو های گذران وقت در میان سالمندان ایرانی است.
    مواد و روش ها
     در این مطالعه از روش تحلیل ثانویه داده های طرح ملی گذران وقت سال 1394 استفاده شد. نمونه بررسی شده شامل 4285 نفر سالمند 60 ساله و بیشتر در مناطق شهری ایران بود که به شیوه نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای طبقه بندی شده انتخاب شدند. داده ها با ابزار پرسش نامه گردآوری شده است. 
    یافته ها
     در این مطالعه حدود 52 درصد از افراد بررسی شده را مردان سالمند و 48 درصد را زنان سالمند تشکیل می دادند. میانگین سنی نمونه بررسی شده برای مردان 7/8±69/2 و برای زنان 5/7±68/7 سال بود. 6/6 درصد مردان، 24/5 درصد زنان سالمند تنها زندگی می کنند. همچنین 5.5 درصد مردان و 6.8 درصد زنان دارای ناتوانی نیاز به مراقب دارند. یافته ها نشان داد مردان سالمند به طور محسوسی زمان بیشتری را به فعالیت های دستمزدی اختصاص داده اند (2 ساعت در روز برای مردان در مقایسه با 6 دقیقه برای زنان). در مقابل، زنان سالمند بیشتر از مردان سالمند درگیر فعالیت های غیردستمزدی نظیر مراقبت و خدمات به اعضای خانوار بوده اند(4/7 ساعت در روز برای زنان و 1/7 ساعت برای مردان). همچنین مردان سالمند به طور معناداری بیشتر از زنان سالمند در فعالیت های فراغتی فعال مشارکت داشتند (0/05≥P). زمان خواب زنان سالمند بیشتر از مردان بوده است و در مقابل زمان صرف شده برای خوردن و آشامیدن و همچنین رفتار های خودمراقبتی در مردان سالمند بیشتر از زنان سالمند بود. بر اساس نتایج تحلیل چندمتغیره بخش زیادی از تفاوت های جنسیتی در گذران وقت ناشی از تفاوت در وضعیت اقتصادی اجتماعی مردان و زنان و الگو های سنتی نقش های جنسیتی است. 
    نتیجه گیری
     تفاوت در الگو های گذران وقت مردان و زنان سالمند ناشی از عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است. از این رو نیاز است سیاست ها و برنامه های رفاهی با درنظرگرفتن این عوامل در راستای کاهش تفاوت های جنسیتی در دوران سالمندی طراحی و اجرا شود.
    کلیدواژگان: تفاوت جنسیتی، الگوی گذران وقت، طبقه اجتماعی، فعالیت های فراغتی، سالمندان، ایران
  • نسیم صادقی محلی، محمد علی حسینی، مهدی رهگذر، کیان نوروزی تبریزی* صفحات 604-613
    اهداف
     سندرم حرکتی، وضعیتی از کاهش تحرک است که به علت اختلال در ارگان های حرکتی ایجاد می شود. سندرم حرکتی به محدودیت، کاهش تعادل، درد، ضعف عضلات و افزایش نیاز خدمات پرستاری منجر می شود. این مطالعه با هدف بررسی سندرم حرکتی در سالمندان ایرانی و ارتباط آن با متغیر های پیش بینی کننده انجام شد.
    مواد و روش ها
     این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی است که در سال 1396 روی 320 سالمند ساکن شهرستان قائم شهر، با روش نمونه گیری دردسترس، با تصویب در کمیته اخلاقی دانشگاه علوم بهزیستی انجام شد. پرسش نامه اطلاعات جمعیت شناختی و مقیاس عملکرد حرکتی سالمندی-25 برای جمع آوری داده ها استفاده شد. با کمک نسخه 23 نرم افزار SPSS از روش های آماری توصیفی برای توصیف داده ها و رگرسیون لجستیگ برای بررسی همبستگی بین پیامد و متغیر های پیش بینی کننده استفاده شد. 
    یافته ها
     میانگین سنی نمونه ها 7/7 ± 85/69 سال بود. 58 درصد از شرکت کنندگان در گروه سندرم حرکتی بودند. متغیر های سن (ÔR=1/05، به ازای هر یک سال افزایش)، جنسیت زن (ÔR=2/7)، سابقه مثبت بیماری مزمن (ÔR=3/42) و سابقه مثبت درد مزمن (ÔR=4/04)، ابتلا به سندرم حرکتی در سالمندان را پیش بینی خواهند کرد. 
    نتیجه گیری
     با توجه به شیوع سندرم حرکتی در سالمندان و ارتباط آن با عوامل جمعیت شناختی سن و جنسیت، داشتن بیماری و درد مزمن، اجرای روش های غربالگری برای شناخت افراد در معرض خطر و پیشگیری از آن ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: سندرم حرکتی، رگرسیون لجستیک، عوامل خطر ساز، سالمندی
  • فرهاد آزادی، رضا نبی امجد، حسین ماری اوریاد، منیر علی محمدی، علیرضا کریم پور وظیفه خورانی، محسن پورصادقیان* صفحات 614-625
    اهداف
     این تحقیق بررسی تاثیر 12 هفته تمرینات ثباتی گردن، ثبات مرکزی و ترکیبی بر درد و ناتوانی افراد مبتلا به گردن درد مزمن غیراختصاصی در بین سالمندان شهر تهران بوده است.
    مواد و روش ها
     این مطالعه، از نوع کارآزمایی بالینی اپن لیبل 12 هفته ای بود. 18 سالمند مبتلا به گردن درد مزمن به صورت تصادفی در سه گروه تمرینات اختصاصی ثباتی گردن (6 نفر)، تمرینات اختصاصی ثبات مرکزی (6 نفر) و تمرینات ترکیبی (6 نفر) قرار گرفتند. با استفاده از شاخص های مقیاس آنالوگ بصری ، پرسش نامه شاخص ناتوانی گردن و پرسش نامه مقیاس درد و ناتوانی گردن شدت درد و ناتوانی گردن قبل از شروع تمرینات، در پایان هفته هشتم و یک هفته پس از پایان اجرای تمرینات اندازه گیری شدند. برای بررسی اثر زمان، از آزمون آنالیز واریانس اندازه های تکراری و برای تحلیل داده ها از نسخه 21 نرم افزار SPSS استفاده شد.
    یافته ها
     میانگین نمره درد قبل و بعد از مداخله درمانی در گروه درمان ثبات گردنی با استفاده از شاخص های مقیاس آنالوگ بصری، پرسش نامه شاخص ناتوانی گردن و پرسش نامه مقیاس درد و ناتوانی گردن به ترتیب 58/08±0/6 و 52/0±83/4، 86/2±17/49 و 79/2±17/39 و 11/2±42/56 و 64/1±03/50 به دست آمد که اختلاف هر دو گروه معنادار بوده است (P<0/05). نمره درد قبل و بعد از مداخله درمانی در گروه درمان ثبات مرکزی به ترتیب 55/0±00/6 و 2/0±92/4، 86/1±67/49 و 94/1±17/39، و 44/2±01/56 و 16/1±92/48 به دست آمد که اختلاف بین آن ها معنادار بوده است (P<0/05). همچنین نمره درد قبل و بعد از مداخله درمانی در گروه درمان ثبات ترکیبی به ترتیب 45/0±00/6 و 32/0±00/4، 23/2±83/49 و 86/17±2/37 و 28/0±25/55 و 44/1±51/47 به دست آمد که اختلاف هر دوتایی آن ها معنادار بود ((P<0/05. از بین متغیر های زمینه ای نیز جنسیت (F=6/21, P=0/02) اثر معناداری در کاهش درد سالمندان نشان داد، در حالی که دیگر متغیر ها به عنوان عامل معناداری در کاهش درد شناخته نشدند (P>0/05).
    نتیجه گیری
     یافته های این پژوهش نشان داد 12 جلسه تمرینات ثبات گردنی، مرکزی و ترکیبی در ناحیه گردن می تواند در بهبود تحمل و درد سالمندان با گردن درد مزمن غیراختصاصی موثر باشد.
    کلیدواژگان: تمرینات ثباتی گردن، تمرینات ثبات مرکزی، تمرینات ترکیبی، گردن درد مزمن غیراختصاصی
  • ندا میری*، مجید مداح، حسین راغفر صفحات 626-637
    اهداف
     جمعیت و تحولات ساختار سنی در طول زمان، به عنوان یکی از مسائل مهم و اثرگذار بر رشد و توسعه اقتصادی جوامع مطرح است. ساختار جمعیتی یک کشور می تواند بر سرمایه گذاری، پس انداز، مصرف، ترکیب و اندازه نیروی کار و درنهایت، بر رشد اقتصادی آن موثر باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر ساختار سنی جمعیت بر رشد اقتصادی ایران با تاکید بر سالمندی بود.
    مواد و روش ها
     این پژوهش در سال 1397 به روش کتابخانه ای و تحلیل ثانویه با استفاده از داده های اقتصاد ایران که بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و مرکز آمار و داده های سازمان ملل متحد (مربوط به ایران) منتشر کرده اند، برای بازه زمانی 1365 تا 1395، با استفاده از نرم افزار ایویوز و به روش خودرگرسیون با وقفه های توزیع شونده انجام شد.
    یافته ها
     یافته های پژوهش حاکی از آن بود که اثر رشد جمعیت کمتر از 14 سال از کل جمعیت، در کوتاه مدت بر رشد اقتصادی از لحاظ آماری معنی دار نیست. همچنین، نتایج نشان داد رشد جمعیت 15 تا 64 سال (جمعیت در سن کار) از کل جمعیت بر رشد اقتصادی کوتاه مدت و بلندمدت اثر مثبت و معناداری داشت. اثر رشد جمعیت سالمند یا بیش از 64 سال از کل جمعیت که در این مقاله نیز به آن تاکید شد، بر رشد اقتصادی در بلندمدت منفی و معنی‎دار بود (ضریب مذکور 37/1- بود و آماره t برابر با 65/5- تعیین شد). مانایی تمامی متغیرهای به کاررفته در مدل با استفاده از آزمون ریشه واحد دیکی فولر بررسی شد که بر این اساس، تمامی متغیرها در سطح مانا بودند و فقط دو متغیر میزان رشد افراد بیش از 64 سال به کل جمعیت و متغیر میزان رشد افراد کمتر از 14 سال در سطح مانا نبود و تفاضل های مرتبه اول آن ها مانا بود.
    نتیجه گیری
     نتایج این پژوهش نشان داد سالمندی جمعیت (رشد جمعیت بیش از 64 سال) در بلند مدت بر رشد اقتصادی کشور اثر منفی خواهد داشت. بنابراین، برای جبران اثرات سوء سالمندی پیشنهاد می شود تمهیدات لازم برای افزایش مشارکت نیروی کار، افزایش مشارکت زنان، بهره وری عوامل تولید و توسعه سرمایه انسانی اندیشیده شود.
    کلیدواژگان: الگوی خودرگرسیون با وقفه‎های توزیع شونده (ARDL)، سالمندی، رشد اقتصادی
  • فاروق نعمانی، مراد اسماعیل زالی، زهرا سهرابی، احمد فیاض بخش* صفحات 638-650
    اهداف
    سالمندان در معرض بیشترین خطر سقوط و زمین خوردن قرار دارند. به منظور طراحی و اجرای مداخله های موثر و کاهش صدمات ناشی از زمین خوردن در سالمندان، لازم است اهمیت نسبی هریک از عوامل خطرزا معلوم شود. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی اثرگذاری هریک از عوامل خطر سقوط در میان سالمندان دریافت کننده خدمت از یکی از مراکز ارائه خدمات درمانی در منزل در شهر تهران انجام شد.
    مواد و روش ها
     این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی و به صورت مقطعی انجام شد. در این مطالعه 400 نفر از سالمندان، از طریق نمونه گیری طبقه بندی شده و به صورت تصادفی از 22 منطقه کلانشهر تهران انتخاب شدند. از طریق پرسش نامه محقق ساخته، اطلاعات مرتبط با خطر سقوط در جمعیت هدف، جمع آوری شد. پرسش نامه دو بخش سوالات جمعیت شناختی و سوالات مربوط به متغیر های پژوهش در هفت بعد (شامل 60 سوال) داشت. داده ها با نسخه 19 نرم افزار SPSS و با آزمون های آماری توصیفی و استنباطی مناسب آنالیز و تجزیه و تحلیل شد.
    یافته ها
     از مجموع شرکت کنندگان در این مطالعه (004n=)، 5/52 درصد زن بودند و میانگین و انحراف معیار سنی سالمندان مورد مطالعه 8±78 بود. فراوانی سقوط در سالمندان نمونه گیری شده 28 درصد (112 مورد از 400 مورد) بود. از بین سالمندانی که زمین خورده بودند (112 n=) 64 نفر(1/57 درصد) زن و میانگین و انحراف معیار سنی آن ها 5/7±80 بود. از این بین 82 درصد در داخل منزل با سقوط مواجه شده بودند و محل هایی از منزل که بیشترین فراوانی های سقوط در آن ها رخ داده بود، شامل حمام (6/19 درصد)، سرویس بهداشتی (18 درصد)، اتاق خواب (18 درصد) و پذیرایی (16 درصد) بود. از نظر ناحیه بدن، در ناحیه لگن (8/26 درصد)، دست (3/22 درصد) و پا (6/19 درصد) بیشترین آسیب دیدگی ملاحظه شد. درمجموع 8/43 درصد از زمین خوردن در سالمندان به بستری شدن در بیمارستان با طول دوره های مختلف و درصدهای متفاوت منجر شد؛ به این صورت که 9/44 درصد بین 1 تا 5 روز، 7/36 درصد بین 6 تا 10 روز و 4/18 درصد بین 11 تا 15 روز در بیمارستان بستری شده بودند. رابطه معنادار آماری بین سقوط و هیچ یک از عوامل خطر پزشکی، سبک زندگی و محیطی مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
     درصد زیادی از سالمندان که دچار سقوط شده بودند در بیمارستان بستری شده بودند و درصد زیادی از آن ها مدت زیادی را بستری بوده اند که باعث تحمیل هزینه های زیادی بر نظام سلامت شده است. علاوه بر این عوامل، خطر حسی حرکتی موثرترین عامل زمین خوردن سالمندان بود که انجام اقدامات بازتوانی و توان بخشی برای سالمندان می تواند باعث کاهش این خطرات شود. این مطالعه نشان داد افرادی که ترس از زمین خوردن دارند بیشتر سقوط کرده اند. بنابراین، در میان عوامل خطر روان شناختی باید به این مورد توجه ویژه ای شود.
    کلیدواژگان: زمین خوردن، عوامل خطر، سالمندان، درمان در منزل، ایران
  • سیما قاسمی، نسترن کشاورز محمدی*، فرحناز محمدی شاهبلاغی، علی رمضانخانی، یداله محرابی صفحات 652-665
    اهداف
     در ایران با افزایش جمعیت سالمندان مواجه هستیم، اما دانش ما در زمینه سلامتی آنان کافی نیست. شناخت جامع از مشکلات سلامتی این قشر آسیب پذیر، برنامه ریزان را برای انجام مداخلات موثر یاری خواهد کرد . بنابراین این مطالعه با هدف بررسی وضعیت سلامت جسمی سالمندان شهر تهران انجام شد. 
    مواد و روش ها
     در یک مطالعه مقطعی، 450 نفر سالمند واجد شرایط به صورت نمونه گیری طبقه ای و خوشه ای چند مرحله ای از 5 منطقه شهر تهران در سال 1395 انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات، از پرسش نامه طرح بررسی جامع نیازهای سالمندان که در ایران طراحی و روایی و پایایی آن انجام شده است، استفاده شد. پس از تایید کمیته اخلاق دانشگاه و گرفتن رضایت آگاهانه از سالمندان، پرسش نامه ها با مراجعه به در منزل تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نسخه 16 نرم افزار آماری SPSS و آزمون رگرسیون لجستیک انجام شد.
    یافته ها
     میانگین و انحراف معیار سنی افراد شرکت کننده 3/7±1/70 سال بود. از میان سالمندان مطالعه شده 9/90 درصد حداقل یک بیماری مزمن با درمان ویژه داشتند. رایج ترین بیماری گزارش شده التهاب مفاصل (4/62 درصد) و رایج ترین اختلال و مشکل مربوط به سلامت در کل سالمندان مطالعه شده، اضطراب و خستگی، به ترتیب با فراوانی 6/57 و 4/56 درصد بود. در مدل رگرسیون لجستیک چندمتغیره، با کنترل متغیرهای مخدوش کننده، شاخص آسیب پذیری با وضعیت سلامت جسمی رابطه معنی دار آماری داشت (433/4=OR ، 001/0P<). 
    نتیجه گیری
     با توجه به افزایش شیوع بیمارهای مزمن در سالمندان نسبت به مطالعات گذشته، برنامه ریزی ها و ارائه خدمات باید منطبق با وضعیت کنونی و نیازهای در حال تغییر آنان باشد.
    کلیدواژگان: سالمندی، سلامت جسمی، آسیب پذیری
  • سیده مطهره حجازی، حجت الله حقگو، اشرف کربلایی نوری، اکبر بیگلریان، نازیلا اکبر فهیمی* صفحات 666-675
    اهداف
     پارکینسون از بیماری های پیش رونده مغز و اعصاب است که علاوه بر اختلال در عملکرد های حرکتی، با بروز اختلال شناختی، مشکلات زیادی را برای بیمار و مراقبانش به همراه خواهد داشت. با توجه به تاثیر اختلال در عملکرد شناختی بر عوامل متعددی از جمله شاخص های سلامت، در این مطالعه، ارتباط بین مشکلات شناختی با شاخص های سلامت در افراد سالمند مبتلا به پارکینسون بررسی شد.
    مواد و روش ها
     در این مطالعه توصیفی مقطعی، 30 سالمند 60 تا 70ساله با تشخیص پارکینسون از سوی نورولوژیست انتخاب شدند. برای تشخیص اختلال شناختی از آزمون شناختی مونترال استفاده شد. برای بررسی وضعیت حافظه بینایی از آزمون بینایی ری، برای بررسی وضعیت حافظه کلامی از آزمون وکسلر (حافظه بزرگسال) و برای بررسی کیفیت خواب از مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ استفاده شد. همچنین اطلاعاتی درباره شاخص های سلامت، مانند ابتلا به فشار خون، از افراد گرفته شد. داده ها با نسخه 22 نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
     نتایج پژوهش نشان داد برخی از شاخص های سلامت، مثل ابتلا به فشار خون (P = 0/031 ،r = -0/421) و اختلال خواب (P = 0/045 ،r = 0/368) با حافظه بینایی و همچنین شاخص فشار خون با حافظه کلامی (P = 0/004 ،r = -0/514) ارتباط معنا دار دارد.
    نتیجه گیری
     نتایج این مطالعه نشان داد ارتباط معنی داری بین شاخص های فشار خون و اختلال خواب و اختلالات حافظه وجود دارد. بنابراین، توجه به این عوامل و کنترل آن ها با مداخلات پزشکی بهنگام، احتمالا می تواند بر بروز یا شدت اختلالات شناختی در سالمندان مبتلا به پارکینسون موثر باشد.
    کلیدواژگان: پارکینسون، سالمند، اختلال حافظه، شاخص های سلامت
|
  • Niloofar Kazemi, Homeira Sajjadi, Giti Bahrami* Pages 518-532
    Objectives
     Considering the increasing population of the elderly in different societies, it is important to pay attention to their basic physical and mental needs and Quality of Life (QOL). This study was conducted to acquire a comprehensive view of the QOL of the Iranian elderly and its associated factors.
    Methods & Materials
     This is a review article with a systematic search. In November 2016, Persian and English language articles were searched in databases including Web of Science, PubMed, Magiran, SID, Iran Scientific Information and Research Institute (IranDoc), Iranpsych, Noormags with the keywords of “elderly”, “adults”, “aged”, “Quality of Life”, “life quality”, “QOL”, “Iran”, and “older”. The related articles were assessed by the study’s inclusion and exclusion criteria and date compilation were taken until June 2016. 
    Results
     Through systematic search, 70 articles in various areas of QOL for the elderly were found. These areas included interventions in the QOL of the elderly (11 articles), demographic factors related to the QOL of the elderly (21 articles), the QOL of the elderly patients (7 articles), the status of the QOL of the elderly in Iran (14 articles), the QOL of the elderly (10 articles), and the effect of social protection on the QOL of the elderly (7 articles). About 92% of the articles reported the status of elderly QOL as low and moderate and 7% of the articles reported it as high. The QOL of the elderly is influenced by social support, economic factors, social class, demographic characteristics, physical condition, place of residence, and educational and sports activities.
    Conclusion
     Based on the obtained results, educational, nutritional and sports interventions, marital life, high education, home life, religious orientation, social participation, social support, health status, high socioeconomic status, and appropriate employment could increase the QOL of the elderly.
    Keywords: Elderly, Adults, Aged, Quality of Life, Iran, Older
  • Alijan Ahmadi Ahangar, Payam Saadat, Seyed Reza Hosseini, Ali Bijani, Seyed Ehsan Samaei, Mostafa Mostafazadeh Bora, Mandana Kalantar* Pages 534-548
    Objectives
     The involvement of factors such as serum lipids and lipoproteins concentration has been reported as a potential risk factor for cognitive impairment. This study aimed to investigate the effect of underlying factors and serum lipid levels on cognitive impairment in the elderly.
    Methods & Materials
     This cross-sectional study was conducted on 1519 elderly in Amirkola City by the census method, from September 2016 to March 2017 (6 months). The data collection tools were a background information form of older adults and the mini-mental state exam. The obtained data were analyzed in SPSS version 23 using descriptive statistics and inferential statistics such as the Kolmogorov-Smirnov test, the Chi-squared test, analysis of variance (1-way ANOVA) and Tukey’s post hoc test.
    Results
     According to the results, 9% (13 elderly) of the study population had severe cognitive impairment. The results of the Chi-square test did not show a significant relationship between gender and cognitive impairment (P>0.05). The significant differences were found between age, blood pressure, total cholesterol, and low-density lipoproteins variables with the categorized groups of cognitive impairments of the elderly (P≤0.05). 
    Conclusion
     Screening for cognitive impairments is one of the recommendations of this study. Early diagnosis and treatment of this disease, especially in high-risk groups such as women and elderly with hypertension and disrupted serum lipid profile can play an important role in controlling the disease and reducing the care burden.
    Keywords: Lipid profile, Cognitive impairment, Elderly
  • Mehdi Basakha, Seyed Hossein Mohaqeqi Kamal*, Hakimeh Pashazadeh Pages 550-562
    Objectives
     Nowadays, Information and Communication Technology (ICT) provides a potential opportunity for communities by changing the concept of distance. Despite the development of communication and information tools and their widespread use, the statistics indicate a digital gap and very low use of these tools by the Iranian elderly. This study aimed to investigate the status of acceptance of ICT and its related factors by elderly people living in Tehran City, Iran.
    Methods & Materials
     The cross-sectional study was conducted in summer 2018. A sample of 330 elderly people living in Tehran was selected by multistage sampling method. All obtained data were analyzed by the Shapiro-Wilk test, point biserial correlation test, the Spearman correlation test, and the Pearson correlation test in SPSS 21. 
    Results
     Most participants belonged to the age range of 60 to 70 years (61%), were men (67%), married (85.5%), and had a diploma or lower education (72.5%). The results show that the most popular ICT among the elderly were watching TV, talking on the phone, and readings news, while sending and receiving emails was the least popular one. The Mean±SD technology acceptance score among the elderly was 3.15±0.75 which was above its theoretical average (score 3). The most important barriers of older people to accept ICT was "lack of interest", "feeling no need", and "lack of familiarity with the ICT tools". Acceptance of technology has been strongly associated with education (r=0.325, P<0.001), age (r=0.236, P<0.001), and available time to use ICT tools (r=0.528, P<0.001). In addition, the acceptance of technology has not been significantly correlated with the general health status of the elderly and their economic situation.
    Conclusion
     The technology acceptance status of older people in Tehran was higher than average and the intention to use ICT tools was significant among them. But the difficulty in using some of these tools has been one of the most important limitations in adopting ICT technologies. Additionally, the adoption of technology among the elderly is not influenced by their economic situation or the health status, and therefore all groups of the elderly can be considered target groups to enhance their ability to use ICT tools.
    Keywords: Information technology, Self-help devices, Internet, Aging
  • Esmaeil Sadri Damirchi*, Taghi Akbari, Arezoo Mojarad, Sanaz Behbuei Pages 564-574
    Objectives
     Today, the life expectancy of elderly people has increased all over the world. The purpose of this study was to investigate the role of attention performance in predicting the elderly’s sleep quality and quality of life. 
    Methods & Materials
     The research design was descriptive correlational. The statistical population consisted of all elderly men over 60 years of age who live in the nursing homes of Ardabil City, Iran, in 2017. Out of them, a sample of 200 individuals was selected by the available sampling method. Pittsburg sleep quality questionnaire, the World Health Organization quality of life and Stroop questionnaire were used for data collection. The obtained data were analyzed by the Pearson correlation and regression analysis in SPSS-21.
    Results
     The findings showed that the Mean±SD of the subjects’ age was 66.47±6.756 years and their quality of life and sleep quality Mean±SD scores were 73.95±21.41 and 5.55±6.36, respectively. Also, the Mean±SD scores of Stroop cards of error, correct, response, and interference were 6.54±8.52, 94.48±7.37, 121.56±61.33, and 50.44±58.08, respectively. The results of the Pearson correlation and regression analysis showed a significant relationship between performance in the Stroop test and the manner of attention with the quality of sleep and quality of life (P<0.01, β=0.351), and the way in which attention is given in the Stroop test can predict the quality of sleep (P<0.001) and quality of life (P<0.001, β=0.308).
    Conclusion
     The performance of the Stroop test in the elderly by conducting training and performing different therapeutic classes will improve their quality of life and sleep quality.
    Keywords: Attention function, Elderly, Sleep Quality, Quality of Life
  • Shahab Papi, Zeynab Karimi, Gholamreza Ghaed Amini Harooni, Azadeh Nazarpour, Parvin Shahry* Pages 576-587
    Objectives
     Sleep quality is an important indicator of many geriatric diseases. As people age, changes happen in the quality and quantity of their sleep, which means sleep disorders and complications. This study aimed to determine the predictors of sleep disorder in elderly people living in nursing homes.
    Methods & Materials
     This cross-sectional study was carried out on a sample of 130 elderly residents of senior care homes in Ahvaz City, Iran. The samples were selected by the convinience sampling method and according to inclusion and exclusion criteria. Pittsburgh sleep quality questionnaire, general health questionnaire (12 questions form), knee pain questionnaire, social support questionnaire, and demographic characteristic checklist were used to collect the study data that were analyzed using stepwise linear regression analysis in SPSS22.
    Results
     In this study, 33.8% (n=44) of the participants were men and 66.2% (n=86) were women. The Mean±SD age of the subjects was 68±7.8 years. In total, 13.8% of the samples had a low level of sleep disorder, 81.5% moderate level of sleep disorder, and 4.6% severe level of sleep disorder. Based on the fitted regression model (F=7.24; P<0.001), multiple diseases (β=0.20), perceived social support (β= -0.26), joint stiffness (β=0.25), and knee pain (β = 0.24) were the significant predictors of sleep disorder in the elderly people, and explained 18.9% of the changes in sleep quality.
    Conclusion
     The results of the study showed that 86.1% of the elderly had a sleep disorder. Perceived social support, joint stiffness, knee pain, and multiple diseases were among determinants and predictors of elderly sleep disorder.
    Keywords: Elderly, Nursing home, Sleep disorder, Concurrent disease, Social support
  • Nasibeh Zanjari, Rasoul Sadeghi*, Ahmad Delbari Pages 588-602
    Objectives
     Time use patterns affect humans’ health and quality of life. Different social contexts such as gender roles impact on time use patterns in each society. The purpose of this article is to examine gender differences in time use patterns of Iranian older adults.
    Methods & Materials
     The method of this study is the secondary analysis of the Iranian time use national survey data. A multistage stratified random sampling method was used to recruit the study samples. The study data were collected by completing the study questionnaires of 4285 Iranian elderly 60 years and older who were living in urban areas. 
    Results
     In this study, 52% of the subjects were male and 48% female. The Mean±SD age of males respondents was 69.2±7.8 years and for females, it was 68.7±7.5 years. About 24.5% of elderly women were living alone compared with 6.6% of men. Also, 5.5% of the elderly men and 6.8% of elderly women were disabled and need caregivers. In addition, the findings showed that elderly men allocated more time to paid works (2 hours per day for men in comparison to 6 minutes per day for women). In contrast, elderly women allocated more time to unpaid works such as caregiving and services to family (4.7 hours per day for women in comparison to 1.7 hours per day for men). Also, elderly men participated more in active leisure than women (P<0.05). Although the sleep time for the elderly women was more than that in elderly men, the time for eating, as well as self-care for men was more than women. According to the multivariate analysis, the gender differences in time use allocation were due to socioeconomic gender differences. 
    Conclusion
     Gender differences in time use allocation are due to socio-cultural and economic factors. Thus, we suggest that appropriate social welfare policies be designed to reduce gender differences in time use patterns by taking into account these important factors.
    Keywords: Gender difference, Time use patterns, Social class, leisure activities, Older adults, Irann
  • Nasim Sadeghimahalli, Mohammad Ali Hosseini, Mehdi Rahgozar, Kian Norouzi Tabrizi* Pages 604-613
    Objectives
     Locomotive Syndrome (LS) refers to reduced mobility due to the impairment of locomotive organs. LS results in movement limitation, loss of balance, pain sensation, muscle weakness, and ultimately increased demand for long-term nursing care. This study aimed to investigate LS in Iranian elderly and its risk factors.
    Methods & Materials
     This descriptive, cross-sectional study was conducted on randomly selected 320 community-dwelling elderly people in Qaem Shahr City, Iran, in 2018. The study was approved by the Ethics Committee of the University of Social Welfare. The study instruments were demographic form and geriatric locomotive function scale-25 Persian questionnaire. The obtained data were presented by descriptive statistics and logistic regression was used to investigate the correlation between the criterion and predictor variables. All analyses were done in SPSS-V23.
    Results
     The Mean±SD age of the participants was 69.85±7.7 years. About 58% of the participants were in the LS group. Variables of age (OR=1.05, increase per 1 year), female gender (OR=2.7), positive history of chronic disease (OR=3.4), and positive history of chronic pain (OR=4.04) were the predictors of LS among elders. 
    Conclusion
     Regarding the high prevalence of LS and its relationship with demographic factors (age and sex) as well as chronic disease and, chronic pain, screening methods to identify those at risk for LS and taking preventive measures are highly recommended.
    Keywords: Locomotive Syndrome, Logistic regression, Risk factors, Elderly
  • Farhad Azadi, Reza Nabi Amjad, Hossein Marioryad, Monir Alimohammadi, Alireza Karimpour Vazifehkhorani, Mohsen Poursadeghiyan* Pages 614-625
    Objectives
     To investigate the effect of 12 weeks of neck stabilization, core stabilization, and combined stabilization exercises on pain and disability among elderly people in Tehran City, Iran.
    Methods & Materials
     This study was a 12 weeks open-label clinical trial. A total of 18 elderly patients with chronic neck pain were randomly assigned into three groups: neck stabilization training (6 people), core stabilization training (6 people), and combined stabilization training (6 people). The severity of neck pain and disability before the beginning of the training, 8 weeks after training and one week after the completion of the exercises were measured using the Visual Analog Scale (VAS), Neck Disability Index (NDI) and Neck Pain and Disability Scale (NPDI). To investigate the effect of time, repeated measure analysis of variance was used to analyze the data in SPSS version 21. 
    Results
     The Mean±SD scores of pain before and after neck stabilization treatment were respectively 6.08±0.58, 4.83±0.52 for VAS and 49.17±2.86 and  39.17±2.79 for NDI; and 56.4±2.11 and 50.0±1.64 for NPDI; those differences between pairs were significant. The Mean±SD scores of pain before and after core stabilization treatment were respectively, 6.00±0.55, 4.92±0.20 for VAS; 49.67±1.86 and 39.17 ±1.94 for NDI; and 56.01±2.44, and 48.92±1.16 for NPDI; those differences between pairs were significant. Also, the Mean±SD scores of pain before and after combined stabilization treatment were respectively,  6.00±0.45, 4.00±0.32 for VAS; 49.83±2.23 and 37.17±2.86 for NDI; and 55.25±0.28 and 47.51±1.44 for NPDI; those differences between pairs were significant (P<0.05). Among the underlying variables, gender was the only significant factor in pain relief in the elderly (F=6.21, P=0.02), while other variables were not significant (P>0.05).
    Conclusion
    The findings of this study showed that 12 sessions of neck, core, and combined stabilization training in the neck region could improve the tolerance and pain of the elderly with non-specific chronic neck pain.
    Keywords: Neck stabilization exercises, Core stabilization exercises, Combined stabilization exercises, Non-specific chronic neck pain
  • Neda Miri*, Majid Maddah, Hassein Raghfar Pages 626-637
    Objectives
     Demographic changes is one of the important issues affecting economic growth. The demographic structure can affect investment, savings, consumption, and ultimately economic growth. The present study aims to analyze the effect of the age structure of the population (by emphasis on aging) on the growth of Gross Domestic Product (GDP) per capita in Iran. 
    Methods & Materials
     This study has been investigated by library research method, using Iranian economic data published by Central Bank of Islamic Republic of Iran and Statistical Center of Iran and United Nation in 2018. In this research, the autoregressive distributed lag model method was used to investigate the effect of the population age structure on the economic growth of Iran in the period between 1987 and 2017.
    Results
     The results indicate that the effect of the growth of 0-14 year’s old population is insignificant on the economic growth in the short term. The effect of the growth rate of population aged 14-64 years is positive and significant on economic growth, in both the short and long term. Also, the effect of the growth rate of the population older than 64 years on economic growth is negative and significant in the long term (r=-1.37). All variables are stationary and only two variables, including the growth rate of the people over 64 to the total population and the growth rate of the 0 to 14 year’s people to the total population are at the stationary level, and their first-order difference will be stationary. 
    Conclusion
     An increase in the share of older than 64 years old people can slow down the economic growth in the country in the long term. In other words, increase in the proportion of this consumer group, reduces the marginal propensity to saving, thus makes the formation of capital troubled, and reduces capital per capita, so it will have a negative effect on economic growth.
    Keywords: Autoregressive Distributed Lag Model (ARDL), Economic grow, Aging
  • Faroogh Na'emani, Morad Esmaiil Zali, Zahra Sohrabi, Ahmad FayazBakhsh* Pages 638-650
    Objectives
     Elderly people are at the highest risk for falling. In order to design and implement effective interventions and reduce the incidence of falling and its resulting injuries, the relative importance of each risk factor should be determined. This study aimed to determine how frequently different factors contribute to falls among the elderly served by one home health agency in Tehran. 
    Methods & Materials
     This study was a descriptive-analytic and cross-sectional study. A total of 400 elderly were selected through random cluster sampling method from all 22 districts of Tehran City, Iran. The study data were collected through a researcher-made questionnaire of falling risk factors. The questionnaire consisted of two parts: first, demographic questions and second, questions related to falling in 7 dimensions (including 60 questions).  The obtained data were analyzed in SPSS (V. 19) through descriptive and inferential statistics.
    Results
     In this study, female samples were 52.5% of the participants (n=400) and the elderly mean±SD age was 78±8 years. The total frequency of falling among the elderly was 28% (112 out of 400). Among the elderly who had fallen (n= 112), 64 (57.1%) of them were female and their Mean±SD age was 80±7.5 years. About 82% of them fell down inside their homes, with these separate frequencies:  bathroom (19.6%), toilet (18%), bedroom (18%), and hall (16%). Parts of the body which were more frequently affected by falls in forms of injuries, bone fractures, dislocations, etc., were the pelvis (26.8%), arms (22.3%) and legs (19.6%). Around 43.8% of the falling among the elderly had led to hospitalization, 44.9%, between 1 and 5 days, 36.7% between 6 and 10 days, and 18.4% between 11 and 15 days. The relationship between falls and the medical, lifestyle, or environmental risk factors was non-significant.
    Conclusion
     A high percentage of affected elderly were hospitalized after the incident, and among them a high percentage stayed in the hospital for a long time imposing considerable costs to the health system. Moreover, sensory and neuromuscular risk factors were the most frequent causes of falls which could be prevented by rehabilitation measures. Results showed that people who are afraid of falling have a higher risk of falling which requires adequate and special attention to this psychological risk factor.
    Keywords: Falling, Risk factors, Elderly, Homecare, Iran
  • Sima Ghasemi, Nastaran Keshavarz Mohammadi*, Farahnaz Mohammadi Shahboulaghi, Ali Ramezankhani, Yadollah Mehrabi Pages 652-665
    Objectives
     Despite the increase in the elderly population all over the world, our knowledge is not sufficient for the status of their health in Iran. A comprehensive understanding of the health problems of this vulnerable group will help health planners to intervene effectively. This study was conducted to determine the physical health of elderly people in Tehran City, Iran.
    Methods & Materials
     In a cross-sectional study, 450 eligible elders were selected through a multistage stratified cluster random sampling method from district 5 in Tehran City, Iran. In order to collect the study information, a comprehensive “need assessment” questionnaire for elderly people in Iran was designed and validated. After approval of the Ethics Committee of the university and obtaining informed consent from the elderly, the questionnaires were completed by the researcher at home of the participants. The obtained data were analyzed by logistic regression test in SPSS version 16.
    Results
     About 90.9% of the studied elderly had at least one chronic illness with special treatment. The most prevalent reported disease was arthritis (62.4%) and the most commonly reported disorders and health problems were anxiety and fatigue, with a prevalence of 57.6% and 56.4%, respectively. Based on the multivariate logistic regression model, after controlling confounding variables, the frailty index had a statistically significant correlation with the physical health status  (OR=4.433, P<0.001).
    Conclusion
     Regarding the increasing prevalence of chronic diseases in older people, planning, and provision of services should be consistent with the current situation and changing needs of older people.
    Keywords: Aging, Physical health, Vulnerability
  • Seyede Motahare Hejazi, Hojjat Allah Haghgoo, Ashraf Karbalaei Nouri, Akbar Biglarian, Nazila Akbarfahimi * Pages 666-675
    Objectives
     Parkinson Disease (PD) is a progressive neurodegenerative disorder affecting motor and cognitive functions. Cognitive impairments are related to different causes such as health indicators.   This study aimed to examine the relationship between cognitive impairment and health indicators of patients with PD.
    Methods & Materials
     This study was a cross-sectional and descriptive study. By convenience sampling method, a total of 30 PD patients 60-70 years old, diagnosed by a neurologist, were recruited. Cognitive Montreal Test was administrated to measure their global cognitive function. Rey visual test was used to determine their visual memory and the Wechsler test (adult memory) was used to assess their verbal memory. Their sleep quality was assessed by the Pittsburgh Sleep Quality Index. Demographic information and health indicators such as blood pressure were collected via interview. The obtained data were analyzed in SPSS 22.
    Results
     The results showed significant relationship between some indicators such as blood pressure with verbal memory (r=-0.514, P=0.004), and sleep disorder (r=-0.421, P=0.031), and visual memory (r=0.368, P=0.045).
    Conclusion
     This research revealed that blood pressure and sleep disturbances can affect memory function. Therefore, the cognitive problems in people with PD can be postponed by screening these factors and controlling them with early medical interventions.
    Keywords: Parkinson disease, Aging, Memory impairment, Health indicators