فهرست مطالب

بیماریهای گیاهی - سال پنجاهم شماره 4 (1393)
  • سال پنجاهم شماره 4 (1393)
  • تاریخ انتشار: 1394/02/20
  • تعداد عناوین: 13
|
  • زهرا ساداتی، محمدعلی تاجیک قنبری تاجیک قنبری، ولی الله بابایی زاد، حشمت الله رحیمیان صفحات 311-317
    تیونین ها و دفنسین ها پلی پپتید هایی با وزن مولکولی کم (5kDa)، بازی و غنی از سیستئین هستند که فعالیت ضد قارچی دارند. در این تحقیق بیان دو ژن Thionin و PDF1.2 در دو رقم برنج طارم (حساس) و خزر (مقاوم) پس از آلودگی با قارچ Magnaporthe oryzae مورد ارزیابی قرار گرفت. از واکنشQuantitative Real-time PCR برای بررسی بیان این ژن ها در زمان های صفر تا 96 ساعت بعد از آلودگی استفاده شد. بیان ژن PDF1.2 در 24 ساعت پس از آلودگی به حداکثر رسید (20 برابر نسبت به ساعت صفر). بیشترین میزان بیان ژن Thionin در 48 ساعت پس از آلودگی مشاهده شد (حدود 8 برابر نسبت به ساعت صفر). الگوی بیان هر دو ژن Thionin و PDF1.2 در رقم حساس و مقاوم مشابه بود، ولی سطح بیان این ژن ها در رقم خزر بیشتر از رقم طارم بوده است. آزمون مقایسه ای T-test تفاوت معنی داری در سطح 5% بین بیان این ژن ها در رقم حساس و مقاوم نشان داد. این نتایج نشان می دهد که بیان ژن های Thionin و PDF1.2 احتمالا با مقاومت رقم خزر به قارچ M. oryzae مرتبط می باشند.
    کلیدواژگان: برنج، مقاومت، پپتید های ضد میکروبی، بیمارگر
  • مجید خنشاء، ضیاءالدین بنی هاشمی، حبیب الله حمزه زرقانی صفحات 319-324
    امروزه به منظور اسپورزایی گونه های آلترناریا و بخصوص Alternaria solani از محیط کشت V-8 استفاده می نمایند. عدم دسترسی لازم، صرف وقت و هزینه بالا در زمینه تهیه و استفاده از این محیط کشت همواره محققان و بخصوص پژوهشگران ایرانی را با مشکلات جدی در زمینه اسپورزایی A. solani روبروکرده است. هدف از این پژوهش آزمون چندین ترکیب پیشنهادی به منظور تهیه محیط کشت و مقایسه میزان اسپورزایی آن ها با عصاره V-8می باشد. نتایج نشان داد که بین میزان اسپورزایی گونه A. solaniدر محیط کشت های عصاره برگ گوجه فرنگی، عصاره برگ سیب زمینی، عصاره میوه گوجه فرنگی و عصاره V-8تفاوت معنی داری یافت نشد. استفاده از عصاره میوه گوجه فرنگی نسبت به رب گوجه فرنگی ارجحیت نشان داد. همچنین استفاده از نور و تاریکی متناوب ی در مقایسه با تاریکی مداوم بطور معنی داری میزان اسپور دهی را افزایش داد.
    کلیدواژگان: اسپورزایی، محیط کشت V، 8، Alternaria solani، عصاره میوه گوجه فرنگی
  • فاطمه صباحی، ضیاءالدین بنی هاشمی صفحات 325-339
    در این پژوهش زوال گیاهان زینتی از نظر آلودگی به عوامل بیماری زای قارچی و شبه قارچی بررسی گردید. نمونه برداری طی سال های 1390 و 1391، از گیاهان بیمار در مناطق مختلف و گل خانه های شهر شیرازکه علائم پژمردگی، پوسیدگی ریشه و طوقه داشتند انجام گرفت. در بین این عوامل، Fusarium solani، F. oxysporum، F. equiseti، F. culmorum، F. compactum، F. armeniacum، F. proliferatum، F. acuminatum، F. polyphialidicum، F. graminearum،Pythium rostratum، P. pyrilobum، P. oligandrum، P. aphanidermatum،P. deliense، P. irregulare،Phytophthora nicotianae، Cylindrocarpon destructans و گونه های Rhizoctonia solani و ریزوکتونیا دو هسته ای به میزان بیشتری جداسازی شدند واز نظر بیماری زایی نیز بررسی شدند. در این بررسی مشخص شد Rhizoctonia solani با گروه های آناستوموزی AG2 و AG4 مهمترین بیمارگر قارچی گیاهان زینتی در شیراز می باشد.
    کلیدواژگان: پوسیدگی ریشه، مرگ گیاهچه، بیمارگرهای قارچی و شبه قارچی، فارس
  • مرضیه قباخلو، غلامحسین مصاحبی، مینا کوهی حبیبی، محمد جوان نیکخواه، علیرضا احمدی صفحات 339-347
    قارچSclerotinia sclerotiorum یکی از مهمترین عوامل بیماری زای گیاهی با دامنه میزبانی وسیع می باشد. به منظور ردیابی مایکوویروس های آلوده کننده، جدایه Cea این قارچ از هرباریوم دانشگاه تهران تهیه گردید. جداسازی آر ان ای دولای از میسلیوم های لیوفلیزه شده با استفاده از ستون کروماتوگرافی همراه با سلولزCF-11 انجام شد. در نهایت یک قطعه نوکلئیک اسید به اندازه 5/2 کیلو باز از این جدایه استخراج گردید. همسانه سازی و تعیین ترادف بخشی از این آر ان ای دولای، نشان داد شباهت قابل ملاحظه ای بین ترادف آمینو اسید ی بدست آمده با توالی پلی مرازی اعضای جنس Mitovirus وجود دارد بنابراین نام SsMV2/Ceaبرای این ویروس پیشنهاد شد. جدایه های Sclerotinia sclerotiorum mitovirus2/NZ1 از نیوزیلند و Sclerotinia sclerotiorum mitovirus2/KL1 از آمریکا به ترتیب با 94% و 87% مشابهت، نزدیک ترین به جدایه ایرانی بودند. تلاش برای حذف آر ان ای دولای از طریق تیمار سیکلوهگزیمید در سه غلظت 30، 40 و 50 میکروگرم در میلی لیتر همراه با کشت نوک هیف ناموفق بود. انتقال افقی این میتوویروس از جدایه Cea از طریق هم دهانی به جدایه عاری از ویروس Lekh در تمامی تکرارها با موفقیت انجام شد. بررسی پتانسیل انتقال عمودی مایکوویروس در جدایه Ceaنشان داد این میتوویروس طی تولید مثل جنسی و از طریق آسکوسپورها با نرخ 55% منتقل گردید. مشاهدات ریخت شناسی و بیماری زایی روی دمبرگ کرفس و برگ سویا مشخص نمود آلودگی به میتوویروس منجر به کاهش رشد خطی میسلیوم و کاهش شدید ویرولانس قارچ S. sclerotiorum گردید.
    کلیدواژگان: Sclerotinia sclerotiorum، آر ان ای دولای، مایکویروس، میتوویروس، ویرولانس
  • حبیب الله چارگانی، اکبر کارگر بیده، محمد جواهری صفحات 349-358
    به منظور بررسی تاثیرسطوح مختلف سه ترکیب شیمیایی موثر در القاء مقاومت سیستمیک شامل بتاآمینوبوتیریک اسید (BABA)، سالیسیلیک اسید (SA) و آبسیزیک اسید (ABA) در القاء مقاومت در گوجه فرنگی آلوده به نماتود ریشه گرهی، Meloidogyne incognita، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار در شرایط کنترل شده (16 ساعت روشنایی با دمای °C30 و هشت ساعت تاریکی با دمای °C25) انجام پذیرفت. بدین منظور گیاهان گوجه فرنگی رقم Moneymaker در مرحله چهار برگی، با سطوح صفر، 25/ 0، 5/ 0 و 1 میلی مولار از SA و BABA به دو صورت محلول پاشی برگی و خیساندن خاک و سطوح صفر، 50، 100 و 200 میکرومولار از ABA به صورت محلول پاشی برگی تیمار گردیدند. پس از گذشت 24 ساعت، گیاهان با 3/ 1 لارو سن دوم در گرم خاک مایه زنی شدند. 30 روز بعد از مایه زنی، شاخص های رویشی گیاه و نماتود مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که سطوح مختلف القاء گر های مورد استفاده تاثیر چندانی بر شاخص های رشدی گیاه نداشتند، اما باعث کاهش معنی دار شاخص های تکثیری نماتود شامل تعداد گال، کیسه تخم، تعداد تخم در درون هر کیسه تخم، تعداد کل تخم درون ریشه، و فاکتور تولیدمثل در گیاهان تیمار شده با القاءگر نسبت به گیاهان شاهد گردیدند. فاکتور تولیدمثل در گیاهان تیمار شده با غلظت 5/0 میلی مولار از SA و BABA به صورت محلول پاشی برگی نسبت به گیاهان شاهد در حدود 60% و در گیاهان محلول پاشی برگی شده با غلظت 100 میلی مولار از ABA نسبت به گیاهان شاهد، در حدود 17% کاهش پیدا کرد. این نتایج نشان می دهد که می توان از القاءگرهای SA، BABAو ABAجهت کنترل نماتود ریشه گرهی، M. incognita، در گوجه فرنگی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: آبسیزیک اسید، بتاآمینوبوتیریک اسید، سالیسیلیک اسید، مقاومت القایی، Meloidogyne incognita
  • مصطفی جمالی، ابراهیم محمدی گل تپه، فاطمه علی حسین زاده مقدم، سیدمحسن نساج حسینی، عرفان محمدی صفحات 359-368
    قارچ Mycogone perniciosa عامل بیماری حباب تر قارچ خوراکی دکمه ای Agaricus bisporus، بسیار مسری بوده و منجر به کاهش شدید محصول می شود. در این تحقیق بیماریزایی عامل بیماری حباب تر و وقوع تغییرات ظاهری و ساختمانی بافتها از نقطه نظر ریخت شناسی (مورفولوژی) مورد بررسی قرارگرفت. مطالعات با استفاده از میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی نگاره انجام و شیوه بیماریزایی قارچ، همچنین تغییرات به وجود آمده در بافت میزبان بررسی شد. نتایج نشان داد چسبیدن بیمارگر و نفوذ به بافت میزبان، طی مراحل توسعه اندامهای باردهی (کلاهکها) انجام می شود. این مایکوپاتوژن موجب تغییرات سلولی شدید در بافت میزبان می شود. ریسه میزبان در تقابل با ریسه بیمارگر دچار تغییرات شدیدی می شود که با عدم تمایز، بزرگ شدن بیش از حد، گره دار شدن و واکنش تغییرات هیپرپلازی همراه است. تراوش توده مایع خارج سلولی ناشی از فعالیت باکتری های تخمیرکننده (Putrifing)، منجر به پدیده قطره اشک (Tear drop) در سطح قارچ خوراکی می شود. وقتی اندامهای باردهی اولیه آلوده می شوند، توده قارچی خوراکی تشکیل شده خیلی نامنظم، بزرگ وحالت توموری شکل توسعه پیدا می کند و هیچگونه علائم تمایز سلولی و تشکیل اندامهای باردهی در قارچ خوراکی دیده نمی شود. بنظر می رسد ساختمان ریسه بیمارگر ضمن نفوذ به بافت میزبان، هیچگونه تغییری نمی کند اما منجر به تغییرات شدید سلولی در بافت میزبان خود شده و در نهایت سبب لیز شدن میزبان می گردد.
    کلیدواژگان: حباب تر، قارچ خوراکی دکمه ای، باکتری های تخمیرکننده، قطره اشک، بیماری زایی
  • لیلا آهنگر، غلامعلی رنجبر، ولی الله بابایی زاد، حمید نجفی زرینی، عباس بیابانی صفحات 369-384
    قارچ اندومیکوریز Piriformospora indica پس از همزیست شدن با ریشه گیاه، با القای مقاومت سیستمیک، سبب حمایت گیاه میزبان در مقابل استرس های زیستی و غیرزیستی می گردد. به منظور بررسی توانایی این قارچ در القای مقاومت در گندم در مقابل بیماری سفیدک پودری که بوسیله قارچ بیوتروف Blumeria graminis f. sp. tritici) Bgt) ایجاد می گردد، چهل ژنوتیپ گندم ایرانی بر اساس حساسیت به بیماری غربال شدند و رقم فلات بعنوان حساس ترین ژنوتیپ انتخاب گردید. به منظور بررسی الگوی بیان ژن های دفاعی PR1، PR2، PR5 و PAL، رقم فلات با قارچ P. indica همزیست گردید و به همراه گیاهان غیرهمزیست در معرض قارچ Bgt قرار گرفتند. نتایج این بررسی نشان داد که در هر دو گروه از گیاهان، حداکثر بیان ژن های دفاعی 24 ساعت بعد از آلودگی است. این روند در گیاهان غیر همزیست به صورت تدریجی بود، در حالیکه در گیاهان همزیست شده القای زودهنگام و بالای این ژن های دفاعی در ساعات اولیه بعد از آلودگی با Bgt، مشاهده شد. این نتیجه نشان داد که قارچ میکوریز با القای مقاومت سیستمیک سبب بیان زود هنگام و سریع در گیاه گندم شده و با افزایش بیان ژن های دفاعی سبب القای مقاومت در گیاه می گردد. در هر دو گروه از گیاهان آزمایشی، 48 ساعت بعد از آلودگی، روند کاهشی بیان مشاهده شد که می تواند به دلیل جلوگیری از تظاهر موثر این ژن ها به دنبال تشکیل مکینه (هاستوریوم) باشد.
    کلیدواژگان: اندومیکوریز، گندم، سفیدک پودری، مقاومت، ژن های دفاعی
  • مژگان موسی خواه، عبدالحسین جمالی، سیداکبر خداپرست، مجید اولیاء صفحه 385
    کیوی یکی از محصولات مهم اقتصادی شمال ایران محسوب می شود. به منظور شناسایی قارج های بیماری زای اندام های هوایی کیوی در استان گیلان، از 65 باغ کیوی در سال های 89-87 بازدید به عمل آمد. گونه های شناسایی شده همراه با علائم لکه برگی، بلایت و میوه های دارای علائم پوسیدگی و درصد فراوانی آن ها عبارت بودند از: Alternaria alternata (45٪)، Diaporthe cf. actinidiae (25٪)، Colletotrichum gloeosporioides (12٪)، Botrytis cinerea(11٪) و Pestalotiopsis longiseta (7٪). بیماریزایی تمام گونه ها روی برگ و میوه کیوی به اثبات رسید. لکه برگی های همراه با P. longiseta و.D. cf. actinidiae، بسیار شدید وشامل بلایت و پیچیدگی حاشیه برگ بود. شدت بیماریزایی تمام گونه ها روی برگهای زخمی نسبت به غیر زخمی بیشتر و اثر سن برگ در شدت آلودگی متفاوت بود. D. cf. actinidiae در انتهای دمگل و B. cinerea در هر دو انتهای دمگل و گلگاه، به ترتیب شدت بالایی از توسعه پوسیدگی میوه را در دمای C ̊1± 25 و ‍C ̊1–0 نشان دادند. بر اساس نتایج این بررسی، کیوی به عنوان میزبان جدید C. gloeosporioides و D. cf. actinidiae از ایران معرفی می گردد. آلودگی تمام گونه های بررسی شده در این پژوهش روی بافت های آسیب دیده میزبان، حائز اهمیت بود.
    کلیدواژگان: کیوی، Colletotrichum gloeosporioides، Diaporthe cf، actinidiae، بیمارگر قارچی، بیماریزایی، شمال ایران
  • حسین ایرانی، محمد جوان نیکخواه، اصغر حیدری، ا. ابراهیم اف صفحات 387-391
    در این پژوهش تنوع جمعیت Sclerotinia sclerotiorum عامل پوسیدگی ساقه و طوقه در کلزا و آفتاب گردان با استفاده از گروه های سازگار میسلیومی تعیین شد. از بین 355 جدایه بررسیشده،64 گروه سازگار میسلیومی تشخیص داده شد که 52% آنها تک عضوی بودند. از بین گروه های سازگار تک عضوی 64% جدایه های تک عضوی مربوط به شمال و بقیه 36% به شمال غرب کشور تعلق داشتند. نتایج حاصله نشان داد که تفاوت معنی داری ما بین گروه های سازگار رویشی در جمعیت های این قارچ در شمال و شمال غرب کشور در سرعت رشد کلنی، تعداد سختینه، وزن خشک سختینه ها و بیماریزایی جدایه های مورد مطالعه وجود دارد.
    کلیدواژگان: Sclerotinia rot، تنوع جمعیت، تنوع ژنتیکی
  • حسین دهقان، محمد صالحی*، امین خوانچه زر، حسین افشاری صفحات 393-401

    فیلودی یکی از بیماری های اقتصادی کشت های گلخانه ای خیار در ایران می باشد. عامل فیلودی خیار گلخانه ای در لارستان فارس به وسیله سس از خیار گلخانه ای به پروانش و بادنجان انتقال داده شد. برای مقایسه فیتوپلاسمای عامل فیلودی خیار گلخانه ای با فیتوپلاسمای عامل فیلودی اطلسی که در لارستان جمع آوری شده بود و سه فیتوپلاسمای متعلق به گروه زردی مینا در ایران شامل عامل فیلودی کلزا و فیتوپلاسما های همراه با زنجرک هایMacrosteles levis وPsammotettix striatus که در گلخانه در پروانش نگهداری می شدند این فیتوپلاسما ها همراه با فیتوپلاسمای عامل فیلودی خیار گلخانه ای به وسیله پیوند جانبی به بوته های پروانش جوان و هم سن انتقال داده شدند. بر اساس علائم بیماری در پروانش، فیتوپلاسمای عامل فیلودی خیار گلخانه ای با فیتوپلاسمای عامل فیلودی اطلسی شباهت داشت ولی از فیتوپلاسماهای گروه زردی مینا متفاوت بود. در آزمون واکنش زنجیره ای پلیمراز با استفاده از جفت آغازگرP1/P7، واکنش خیارگلخانه ای و اطلسی دارای علائم در طبیعت، بادنجان و پروانش های مایه زنی شده و دارای علائم در شرایط گلخانه مثبت بود. آزمون چند شکلی طولی قطعات برشی(RFLP) محصولPCR با جفت اغازگرP1/P7 نشان داد که فیتوپلاسماهای عامل فیلودی خیار گلخانه ای و اطلسی از یکدیگر قابل تشخیص نیستند ولی از سایر فیتوپلاسماهای مورد مطالعه متفاوتند. جستجو با برنامه بلاست، آنالیز فیلوژنتیکی و در صد تشابه نوکلئوتیدی نشان داد که فیتوپلاسمای عامل فیلودی خیار گلخانه ای متعلق به گروه ار ان ای ریبوزومی جاروک بادام زمینی(16SrII) می باشد. همین بررسی های مولکولی نشان داد که فیتوپلاسمای عامل فیلودی خیار گلخانه ای با وجود تعلق به گروه جاروک بادام زمینی از فیتوپلاسمای عامل جاروک لیموترش وفیتوپلاسماهای عامل جاروک یونجه فارس و یزد، دیگر اعضای مهم و اقتصادی گروه جاروک بادام زمینی در ایران، متفاوت است. در گزارش حاضر برای اولین بار خیار گلخانه ای به عنوان میزبان گروه فیتوپلاسمایی جاروک بادام زمینی معرفی می شود.

    کلیدواژگان: خیار گلخانه ای، اطلسی، فیلودی، فیتوپلاسما، انتقال با سس و پیوند، PCR، گروه فیتوپلاسمایی جاروک بادام زمینی
  • حسین میرزایی نجفقلی، سیدمحسن تقوی*، محمدرضا عالی منش صفحات 403-406

    طی بازدیدهای انجام شده در پاییز1390 از مزارع ذرت در منطقه باجگاه، علائم لکه برگی (لکه های آجری) در گیاهان ذرت مشاهده گردید. به منظور بررسی و شناسایی عامل بیماری، برگ های گیاهان آلوده به آزمایشگاه منتقل شد و پس از له کردن در آب مقطر سترون، روی محیط کشت ائوزین متیلن بلو (EMB) کشت گردید. پس از 72 ساعت یک باکتری گرم منفی، زرد رنگ، اکسیداز منفی و بی هوازی اختیاری از 15 نمونه جدا گانه گیاه ذرت دارای علائم جداسازی گردید. نتایج آزمون های لوان، رشد در دمای 37 درجه سانتیگراد، تولید رنگدانه زرد روی محیط YDC، تحمل نمک طعام دو درصد، تولید اندول، استوئین و سیترات مثبت بودند. اما نتایج آزمون های لستیناز، رشد در دمای 41 درجه سانتیگراد، تولید رنگ فلورسنت روی محیط KB، ذوب ژلاتین، هیدرولیز آرژنین، آسکولین و توئین 80 منفی بودند. همچنین این باکتری شیر لیتموس را اسیدی نمود و روی توتون واکنش فوق حساسیت ایجاد کرد. جدایه ها قادر به استفاده از سالیسین، آربوتین، رافینوز، ملوبیوز، سلوبیوز، سوکروز و آرابینوز بودند، اما توانایی استفاده از مالونیک اسید را نداشتند. همچنین آزمون اثبات بیماری زایی روی گیاهچه های ذرت انجام گردید. سپس یکی از جدایه ها مورد بررسی تکمیلی قرار گرفت و بخشی از ناحیه 16S rRNA آن تکثیر و توالی یابی شد. با توجه به علائم بیماری، خصوصیات فنوتیپی، آزمون بیماری زایی و توالی یابی ناحیه 16S rRNA، باکتری مذکور به عنوان Pantoea stewartii subsp. Indologenesتشخیص داده شد. این نخستین گزارش از وجود این بیماری در ایران می باشد.

    کلیدواژگان: لکه برگی، ذرت، ژن 6S rRNA1، ایران، Pantoea stewartii subsp، indologenes
  • ضیاءالدین بنی هاشمی صفحه 407
    سرخس آبی یا آزولا (Azolla filiculoides) گیاهی بیگانه است که در سال 1986 از کشور فیلیپین به عنوان کود سبز مزارع برنج به کشور وارد شد. شرایط آب و هوایی مزارع برنج و سایر منابع آبی، حوضچه ها و رودخانه های شمال ایران شرایط بسیار مناسبی برای تکثیر و رشد آن را فراهم نمود (1). در تابستان 1379 بلایت آزولا در مزارع برنج آلوده به بیماری شیت بلایت در ایستگاه تحقیقاتی برنج آمل مشاهده گردید. بلایت موجب قهوه ای شدن کلنی های شناور A. filiculoidesگردیده بود. اندام های آلوده آزولا پس از ضدعفونی سطحی با سدیم هیپوکلریت نیم درصد با آب مقطر سترون شسته و روی کاغذ صافی سترون خشک گردید و روی محیط کشت اسیدی PDA کشت داده شدند. پس از چند روز پرگنه های بدست آمده با روش نوک ریسه خالص سازی شدند. براساس خصوصیات کشت و ریخت شناختی شامل وجود ریسه های قهوه ای رنگ با انشعابات عمودی، فرورفتگی در محل اتصال انشعاب، ضخامت ریسه و ماهیت چند هسته ای بودن آن با رنگ آمیزی با KoH، Safranin-o و اسکلرت های قهوه ای تیره، قارچ جداشده Rhizoctonia solani تشخیص داده شد. این قارچ اخیرا از آزولاهای آلوده در مزارع برنج کره به عنوان R. solani AG1-1A براساس مقایسه rDNA ITS تشخیص داده شد و روی گیاه آزولا بیماری زایی آن به اثبات رسید (2). با توجه به اینکه بلایت آزولا در مزارع برنج آلوده به بیماری شیت بلایت مشاهده و قارچ R. solani از آنها جداسازی شده است احتمال دارد که عامل بلایت آزولا و شیت بلایت مشابه با آنچه باشند که در کره گزارش شده است. حالت شناور بودن گیاه آزولا خطر انتقال ریزوکتونیارا به مزارع برنج یا سایر آبراه ها را فراهم می نماید.
  • بنفشه صفایی فراهانی، رضا مستوفی زاده قلمفرسا صفحات 409-410
    خانواده کاکتوس (Cactaceae) گیاهانی گوشتی هستند که قادراند با کارایی بالایی آب را به توده ی زیستی تبدیل کنند. اگرچه یکی از شناخته شده ترین کاربردهای کاکتوس استفاده از آن به عنوان یک گیاه زینتی است، استفاده ی تجاری از گونه های کاکتوس برای پرورش میوه، استفاده از ساقه های جوان به عنوان سبزیجات و استفاده ی دارویی از کاربردهای دیگر گیاهان کاکتوس محسوب می شود. عوامل مختلفی قادر به ایجاد بیماری در گونه های کاکتوس هستند، از جمله گونه های فوزاریوم، فیتوفتورا و پیتیوم که همگی در کاکتوس پوسیدگی ایجاد می کنند. درسال های 1386 تا 1390 تعدادی کاکتوس آلوده با علایم پوسیدگی نرم ریشه و قاعده ی ساقه از مراکز فروش گیاهان زینتی در استان فارس جمع آوری شد. نمونه برداری از این کاکتوس های بیمار منجر به جداسازی جدایه هایی از جنس فوزاریوم شد که با توجه به خصوصیات ریخت شناختی و فیزیولوژیکی به عنوان Fusariun oxysporum تشخیص داده شدند. قارچ عامل بیماری، دارای بالشتک های نارنجی رنگ و ماکروکنیدیوم های خمیده با سه یا چهار دیواره عرضی و میانگین اندازه ی (45/ 1± 68/ 3)×(12/ 4± 58/ 33) میکرومتر بود. میکروکنیدیوم ها یک سلولی و بیضی شکل، به صورت سرهای کاذب روی فیالیدهای کوتاه تشکیل می شدند و میانگین اندازه ی آن ها (14/ 1± 21/ 3)×(35/ 2± 57 /8) میکرومتر بود. جدایه ها قادر به تولید کلامیدوسپورهای منفرد یا دوتایی با میانگین اندازه ی (32/ 1± 60/ 7)×(47/ 1± 10/ 8) میکرومتر بودند. آزمون بیماری زایی با افزودن 10 میلی لیتر از سوسپانسیون قارچ- با غلظت 106 اسپور در میلی لیتر- به گلدان های 200 میلی لیتری انجام شد. طوقه ی گیاهان پیش از مایه زنی به وسیله ی یک سوزن سترون زخمی شده بود. گیاهان شاهد پس از زخم شدن، توسط آب مقطر سترون مایه زنی گردیدند و برای هر تیمار سه تکرار در نظر گرفته شد. نتایج این آزمون نشان داد که جدایه ها قادر به ایجاد بیماری در جنس های مهم کاکتوس مثل Cereus sp.، Opuntia sp.، Echinocactus sp.،Ferocactus sp. و Notocactus sp. بوده، اما هیچ گونه علائمی در سایر گیاهان مایه زنی شده شامل ذرت (Zea mays)، کدو (Cucurbita pepo)، ماش (Vigna radiata)، لوبیا قرمز (Phaseolus vulgaris)، بادمجان (Solanum melongena)، خربزه (Cucumis melo)، آفتابگردان (Helianthus annuus)، گوجه فرنگی (Lycopersicum esculentum) و باقلا (Vicia faba) ایجاد نمی کنند. علائم آلودگی در گیاهان کاکتوس، حدود 15 روز پس از مایه زنی به صورت لهیده شدن بافت ریشه و ساقه مشاهده شد و گیاهان، 40 تا 60 روز پس از مایه زنی کاملا خشک شده، ازبین رفتند. با توجه به دامنه ی میزبانی، خصوصیات ریخت شناختی و فیزیولوژیکی، فرم ویژه قارچ به عنوان F. oxysporum f. sp. opuntiarum شناسایی شد (Gerlach 1972). این نخستین گزارش از شناسایی و تعیین خصوصیات ریخت شناختی F. oxysporum f. sp. opuntiarum عامل پوسیدگی قاعده ی کاکتوس در ایران است(1).
|
  • Z. Sadati, .A. Tajik Ghanbari Tajik Ghanbari, V. Babaeizad Babaeizad, H. Rahimian Rahimian Pages 311-317
    Thionins and defensins are small (5kDa)، basic، cysteine–rich polypeptides with antifungal properties. In this study، expression of Thionin and PDF1. 2 genes after inoculation of Magnaporthe oryzae to cultivars Khazar (resistant) and Tarom (susceptible) was analyzed. The treatments were subjected to Quantitative Real-time PCR at different times (from 0 to 96 hours after inoculation، hai). The peak expression of PDF1. 2 gene in both cultivars was at 24 hai (about 20 fold of 0 hai). Expression of Thionin gene showed a peak at 48 hai (about 8 fold of 0 hai). Expression profiles of both tested genes were more and less similar in both cultivars but the transcript level of Khazar was higher than Tarom. T-Student’s analysis of data showed significant differences between two cultivars (P values of <0. 05). The results showed that these antimicrobial polypeptides can play an important role in resistance of cv. Khazar against rice blast fungus، M. oryzae.
    Keywords: Rice, resistance, antimicrobial polypeptides, pathogen
  • M. Khansha, Z. Banihashemi Banihashemi, Hamzeh, Zarghani H Pages 319-324
    Agar medium supplemented with V-8 is generally used for sporulation of Alternaria solani. Due to the unavailability of V-8 medium in many countries specifically in Iran finding alternative substrates is desirable. The purpose of the present investigation was to explore alternative media. The result indicated that extracts of tomato leaf, potato leaf and tomato fruit were comparable to V-8 agar for sporulation of A.solani, while tomato paste was not as effective. In addition, using 12 h photoperiod significantly increased A. solani sporulation in camparison to full darkness or full light treatment.
  • F. Sabahi, Z. Banihashemi Pages 325-339
    The present study was carried out to investigate fungal and fungal-like pathogens infecting ornamental plants in Shiraz. During 2011-2012 ornamrntal plants showing disease symptoms such as wilting, root and crown rot were collected in different parts of Shiraz landscape and green houses and isolation was done using different culture media.The growing colonies were purified and using available identification keys the following species were identified: Fusariumsolani, F. oxysporum, F. equiseti, F. culmorum, F. compactum, F. armeniacum, F. proliferatum, F. acuminatum, F. polyphialidicum,F.graminearum,Pythium rostratum. P. pyrilobum, P. oligandrum, P. aphanidermatum, P. deliense, P. irregular, Phytophthora nicotianae, Cylindrocarpon destructanse and Rhizoctonia solani and binucleate Rhizoctonia. Isolated fungi were inoculated to respective host and plant mortalities were recorded. The results showed that Rhizoctonia solani AG2 and AG4 were the most important fungal pathogens of ornamentals in Shiraz.
    Keywords: Keywords: Root rot, Damping off, Fungal, fungal like pathogens, Fars
  • M. Ghobakhloo, G.H. Mosahebi Mosahebi, M. Kouhi Habibi Kouhi Habibi, M. Javan Nikkhah Javan Nikkhah, M.R. Ahmadi Ahmadi Pages 339-347
    The fungus Sclerotinia sclerotiorum is one of the most important plant pathogens with wide host range. In order to study of mycoviruses, the Cea isolate of this fungus was obtained from mycological herbarium of University of Tehran. Using column chromatography with CF-11 cellulose, isolation of dsRNA was performed from lyophilized mycelia. Eventually, a dsRNA segment was obtained which was approximately 2.5 kbp in size. Molecular cloning and partial sequencing of this segment revealed significant sequence similarity at amino acid level to RdRp encoded by Mitoviruses. It was closest to the isolates Mitovirus 2/NZ1 from New Zealand and Mitovirus 2/KL1 from the United States with 94% and 87% similarity, respectively. Attempt to eliminate themitovirus was unsuccessful using hyphal tip excision in combination with Cycloheximide treatment at concentration of 30, 40 and 50 μg/ml. The mitovirus was transmitted from the originally infected Cea isolate to Lekh isolate via hyphal anastomosis. Potential of vertical transmission was examined and mitovirus was present in 55% of the ascospores. The mitovirus infection reduced mycelium linear growth. Pathogenicity test on celery stalks and soybean leaves showed the presence of this mitovirus reduced virulence of S. sclerotiorum.
    Keywords: Sclerotinia sclerotiorum, dsRNA, Mycovirus, Mitovirus, Virulence
  • H. Charehgani, K. Karegar, M. Djavaheri Pages 349-358
    The effect of several levels of DL-β-amino-n-butyric acid (BABA), salicylic acid (SA) and abscisic acid (ABA) on induction of systemic resistance against root-knot nematode, Meloidogyne incognita, in tomato was studied under growth chamber conditions. The experiment was laid out as completely randomized design with three replicates. Tomato (Solanum lycopersicum cv. Moneymaker) was planted in 1 kg plastic pots. At 4-leaf stage, foliar sprays and soil drenches were applied with 0, 0.25, 0.5 and 1 mM of SA and BABA. Foliar spray was also conducted with 0, 50, 100 and 200 µM of ABA. After 24 hours, pots were inoculated each with 1.3 J2 of the nematode per g. of soil. Plant and nematode related parameters were evaluated 60 days after inoculation. The data showed that none of the inducers had significant effect on plant growth indices. On the contrary, different levels of inducers significantly reduced nematode indices including number of galls, egg masses and eggs on root, number of eggs in egg masses and the reproduction factor in induced plants. The reproduction factor decreased about 60% in plants treated with 0.5 mM of SA and BABA and 17% in plants sprayed with 100 mM of ABA.These results indicate that root-knot nematode, M. incognita, can be controlled by application of SA, BABA and ABA, in tomato.
    Keywords: Abscisic acid, DL, β amino, n, butyric acid, Salicylic acid, Meloidogyne incognita
  • M. Jamali, . Mohammadi Goltapeh Mohammadi Goltapeh, F. Alihosseinzadeh, S. M. Nasaj Nasaj, E. Mohammadi Pages 359-368
    Mycogone perniciosa, causes wet bubble disease of Agaricus bisporus, is very contagious and results in severe crop losses. The Pathogenesis of wet bubble disease (W.B.D) and structural change occuring during this mycotic infection of A. bisporus are presented from a morphologists point of view. By the use of light and scanning electron microscopy the mode of a parasitic fungus interactions with host tissue were studied. Result of these studies showed that the pathogen adheres to and penetrates the host during any stage of fruit body development. The host hyphae dediffrentiation process and an excessive, nodular, reactive or hyper plastic proliferation usually occur. Exudation of accumulated extracellular fluid results in a tear-drop phenomenon (hence wet bubble). When young primordia are infected, tumorus fungal masses are formed and no sings of cell differentiation and organogenesis can be found. The mycoparasite itself seemed not to be influenced by the change of the host tissue, and caused cytological differences of the host and finally occure lytic phenomenon.
    Keywords: Pathogenicity, Wet bubble, Mycogone perniciosa, Agaricus bisporus
  • L. Ahangar, G.A. Ranjbar, V. Babaeizad, H. Najafi Zarini, A. Biabani Pages 369-384
    Endomycorrhizal fungus Piriformospora indica protects host plants against biotic and abiotic stresses via induced systemic resistance. In the present study, the ability of this fungus to induce resistance in wheat against powdery mildew fungus (Blumeria graminis f. sp. Tritici, Bgt)was evaluated. Forty Iranian wheat genotypes were screened for sensitivity to wheat powdery mildew and Falat cultivar was selected as the most susceptible genotype. To investigate the expression patterns of PR1, PR2, PR5 and PAL defense genes, Falat genotype was colonized by P. indica and then exposed to Bgt together with non-colonized plants. Results showed peak expression of the resistance genes have at 24 hours after inoculation in both treated and control plants. The expression rate of the evaluated genes increased slowly in control plants but elevated earlier and higher in P. indica colonized plantsafter inoculation with Bgt. These results indicate that P. indica causes early and faster induction of plant defense genes and their elevation causes induced systemic resistance in plants. At 48 hours after inoculatin, transcript levels of early induced genes started to dampen in both groups of experimental plants, indicating effective suppression of defense-associated genes upon haustorium development.
    Keywords: endomycorrhiza, Wheat, Powdery mildew, resistance, defense genes
  • M. Mousakhah, A. Jamali, S. A. Khodaparast, M. Olia Page 385
    Kiwifruit is an economically important fruit crop in the northern part of Iran. Identify the Kiwifruit fungal pathogens in Guilan province, 65 kiwifruit orchards were visited in 2008–2010. Leaves and fruits with disease symptoms were sampled and their fungal pathogens were isolated and purified on PDA and WA. Fungal species were determined morphologically according to the relevant literature. Fungi associated with leaf spots, blights and fruit rot symptoms with their prevalence rate were identified and determined in this study as follows: Alternaria alternata (45%), Diaporthe cf. actinidiae (25%), Colletotrichum gloeosporioides (12%), Botrytis cinerea (11%) and Pestalotiopsis longiseta (7%). The pathogenicity of all isolated fungi was proved on kiwifruit leaves (in vivo) and fruits (in vitro). The leaf spots caused by P. longiseta and D. cf. actinidiae were more severe followed by blight and curling of leaf margins. In all of the species, the disease was more severe in wounded than in unwounded leaves. Effect of leaf age was different. D. cf. actinidiae at stem end and B. cinerea at both stem and distal ends showed the highest level of fruit rot developments at 25±1°C and 0–1°C, respectively. Based on the results of this study, kiwifruit is reported as new host of C. gloeosporioides and D. cf. actinidiae in Iran and infections caused by all the species can be important on injured host tissues.
    Keywords: Kiwifruit, Colletotrichum gloeosporioides, Diaporthe cf. actinidiae, fungal pathogen, pathogenicity, north of Iran
  • H. Irani, M. Javan, Nikkhah, A. Heidari, A.Ş. İbrahimov Pages 387-391
    In this study population variability of Sclerotinia sclerotiorum, the causal organism of Sclerotinia stem and stalk rot of canola and sunflower, respectively, was determined by mycelial compatibility grouping (MCG). Among 355 isolates tested, 64 MCGs were identified, and single–isolate mycelial compatibility groups, 64% and 36% were obtained from the North and NorthWest of Iran, respectively. The results showed that highly significant differences (P<0.001) were observed in growth, number of sclerotia, weight of sclerotia and aggressiveness among MCG’s of North and Northwest of Iran.
    Keywords: Sclerotinia rot, population variability, Genetic variation
  • H. Dehghan, M. Salehi, A. Khanchezar, H. Afshar Pages 393-401

    Greenhouse cucumber phyllody (GCP) is an economically important disease in Iran. Agent of GCP from Larestan (Fars province) was transmitted from greenhouse cucumber to periwinkle and eggplant using dodder inoculation. Agents of phyllody of greenhouse cucumber, petunia, rapeseed, and phytoplasmas associated with Macrosteles levis and Psammottetix striatus leafhoppers, all maintained and propagated in periwinkle, were graft transmitted to young periwinkle plants of the same age for symptomatological differentiation. On the basis of disease symptoms in periwinkle, GCP phytoplasma was not differentiated from Petunia phyllody (PP) phytoplasma but was differentiable from the other phytoplasma strains used in this study. Restriction fragment length polymorphism (RFLP) analysis of P1/P7 primed PCR products showed that GCP phytoplasma is not differentiable from PP phytoplasma but different from phytoplasmas associated with rapeseed phyllody and those found in the leafhoppers. Sequence homology and phylogenetic analyses of 1800 bp of rRNA operon identified GCP phytoplasma as a member of peanut witche's broom phytoplasma group(16SrII). On the basis of the same molecular analyses GCP phytoplasma was differentiable from the Fars and Yazd alfalfa witche's broom phytoplasmas and the phytoplasma associated with lime witche's broom disease, the three economically important phytoplasma diseases in Iran, all from peanut witche's broom phytoplasma group. Greenhouse cucumber is reported for the first time as a new natural host for the peanut witche's broom phytoplasma group.

  • H. H. Mirzaei Najafgholi, S. M. Taghavi, M. R. Alymanesh Pages 403-406

    Leaf spot symptoms on maize were observed in autumn 2011 in Shiraz (Fars province, Iran). In order to identify the causal agent, the leaves of infected plants were squashed in sterilized water, and cultured on EMB medium. Green colonies were observed after 2-3 days. Following purification, the biochemical tests including Gram, oxidase, O/F, hypersensitivity reaction on tobacco, culturing on YDC medium, production of indole, acetoin, citrate, production of acid from salicin, arbutin, melobiose, raffinose, sucrose and pathogenicity test on maize seedlings were performed. The 16S rRNA of a representative isolate was partially amplified and sequenced. Based on the disease symptoms, phenotypic and pathogenicity tests and sequencing data, the isolates were identified as Pantoea stewartii subsp. indologenes. This is the first report of the disease and the causal bacterium in Iran.

    Keywords: Leaf spot, Iran, Maize, Pantoea stewartii subsp. indologenes, 16S rRNA gene
  • Z. Banihashemi Page 407
    Azolla filiculoides an aquatic fern is an exotic plant introduced in 1986 from Philipine as green fertilizer for rice crop to Iran. The climatic conditions of paddy fields and other water sources such as ponds and water streams of northern Iran was optimum for its regeneration and growth (1). During summer 1999 Azola blight was observed in rice paddy field infested with rice sheath blight in Amol Rice Research Station. The blight resulted in brown patches on dens mats of A. filiculoides. Infected tissues were surface sterilized in 0.5% sodium hypochlorite, rinsed in sterile distilled water, blotted dry with sterile filter water, and plated on acidified PDA. The growing colonies were purified using hyphal tip method. Based on cultural and morphological characteristic including mycelia thickness, mycelial branching at the right angle and constriction at distal end of the septum, multinucleate nature using Safranin-O KOH staining and brown mycelia and dark brown sclerotia, the fungus was identified as Rhizoctonia solani. The pathogen recently has been reported as Rhizoctonia blight of Azolla from rice paddy fields in Korea and identified as R. solani AG1-1A close to rice sheath blight using rDNA ITS (2). Our isolate obtained from Azolla in rice paddy field infested with Rhizoctonia sheath blight assumed to be similar as reported from Korea. The floating nature of Azolla could distribute the pathogen via irrigation system in paddy field or other water streams.
  • B. Safaiefarahani, R. Mostowfizadeh, Ghalamfarsa Pages 409-410
    Sampling from infected cacti from Shiraz (Fars, Iran) with roots and the basal stems soft rot symptoms, revealed some Fusarium sp. isolates. The isolates identified as Fusarium oxysporum, based on their morphological and physiological characteristics. The causal agent of disease produced orange-colored sporodochia and curved, 3 or 4-septate macroconidia, with the average size of (33.58 ±4.12)×(3.68 ±1.45) μm. Microconidia were aseptate and ellipsoid, on short fialides as false heads. Their average size was (8.57 ±2.35)×(3.21 ±1.14) μm. Isolates produced single or double chlamydospores with the average size of (8.10 ±1.47)×(7.60 ±1.32) μm. Pathogenicity tests showed the isolates are pathogenic on major genus of cactus such as Cereus sp., Opuntia sp., Echinocactus sp., Ferocactus sp. and Notocactus sp., but other tested crops including maize, zucchini, mung bean, kidney bean, egg plant, melon, sunflower, tomato and broad bean did not show any symptoms. According to the host range, morphological and physiological features the isolates identified as F. oxysporum f. sp. opuntiarum (1).
    Keywords: Fusarium rot, forma specialis, Host range